Auteur: lifestylemachteld

In deze blogs en columns schrijf ik over mijn belevenissen, ideeën, meningen en mijn hobby's.
Geplaatst op

Ja, ik ben er nog hoor

Oeps keek ik weer een keertje op mijn site en zag dat ik me al een hele poos in een radiostilte bevond. Nee op de radio kon je mijn stem nog wel horen hoewel ……… Na mijn vakantie heb ik nog drie keer een Delft Centraal gemaakt op de woensdag. Het was weer vanouds een leuke uitdaging en samen met Dick heb ik er veel plezier aan beleeft. Live muziek met jonge maar ook een wat oudere muzikant en het gesprek van de Dag met Joop en Frits. Maar ja na 1 september nam Frans dat stokje weer over en hoef ik me op de woensdagochtend niet meer te haasten naar de studio.

Wel maak ik met Emmy en Wim nog steeds elke vrijdag het programma Muziek Verleden en ja hoor het klopt dat ik daar vorige week vrijdag niet te horen was. Maar afgelopen vrijdag was ik er weer om de balans in de uitzending terug te brengen. En Balans was er in de uitzending want het was het thema van de week. Rustige muziek en soms wel een beetje te rustig maar het yogamatje is weer opgeborgen en we beginnen weer aan een nieuw thema voor de komende week

Waarom was ik dan afwezig de afgelopen weken. Tja ik moest veel lezen voor mijn commissie en, omdat het politieke seizoen ook weer was gestart, er waren veel beeldvormende bijeenkomsten. Ik heb weer heel wat nieuwe dingen geleerd en gezien dus dat was zeer nuttig maar het kostte wel wat tijd. Maar er was ook veel ontspanning.

Het theaterseizoen is ook voor ons weer begonnen. En dat doe je dan met een meer dan fantastische voorstelling van Waylon: Gewoon Willem. Helemaal Nederlands en met heeeeeel veeeeeel energie. Wanneer zou bij deze man de knop eens omgaan zeg. Ik hoop dat zijn vriendin zijn “uitknop” weet te vinden. De hele dag met zo’n stuiterbal om je heen? Maar goed op het podium was hij fenomenaal. Het werd een lange avond met leuke verrassingen.

Ook het Blauwe Podium ging weer van start en ja daar mocht ik dan mijn eigen kunsten laten horen. Het was wel weer even vreemd maar ik mocht het spits afbijten voor een nieuw seizoen. Ik deed dat lekker Nederlandstalig met “Op straat” en “Appels op het tafelsprei”. Ik kan nu al uitkijken naar de volgende keer. Wat ik dan ga zingen……. Ik ga daar nog even over nadenken.

Tot slot was er nog een mini vakantie. Je hoeft geen medelijden met mijn rot leven te hebben hoor. Dit keer een kwaliteitsweekend in Nijmegen. Het was er alleen weer eens bloedverziekend heet (oeps ik zie dat dat woord niet eens bestaat, hahahaha). Maar toch we hebben ons er door heen geslagen. We hebben veel gelopen, volgens mijn stappenteller, Nijmegen en Wijchen onveilig gemaakt, regelmatig gegeten en gedronken en heerlijk bij gepraat. Al met al veel lol en gezelligheid

Ik sta dus op de kanteling van zomer naar herfst. Hopelijk wordt wat rustiger zodat ik wat meer tijd heb om mijn korte verhaaltjes te schrijven. Hoewel mijn agenda wel wat anders laat zien. Maar goed het zijn allemaal leuke dingen die er in het verschiet liggen. Dus ik ga gewoon verder met genieten en laat jullie weer lekker mee genieten

Geplaatst op

En nu weer bij de les

De vakantie is voorbij, het fotoboek (het echte ouderwetse boek) is ook weer klaar dus is het nu weer tijd om de serieuze dingen weer op te pakken Niet dat ik tot nu niet serieus bezig was en vanaf nu even niet meer geniet van de leuke dingen om mij heen. Maar de dagdagelijkse dingen gaan weer om mijn aandacht vragen. Zo begon vorige week dinsdag het politieke werk weer. Het was leuk en gezellig om alle politieke collega’s weer te zien en te horen hoe zij hun vakanties hadden doorgebracht maar ook om ons op te maken voor de zaken die komen gaan.

De eerste commissie vergadering zit er op en ook de beeldvormende bijeenkomsten zijn weer gestart. Ik mocht bij de kennismaking met Stedelink ook een kijkje nemen in een gestript huis en een modelwoning in de Indische Buurt. Kleine maar volgens mij oergezellige woningen in een dito wijk en ik begrijp waarom veel bewoners daar niet willen dat hun huis gesloopt gaat worden. Aan de andere kant begrijp ik ook het dilemma van Stedelink. Ik hoop dat alle partijen samen tot een goede overweging en besluit kunnen komen.

Ook de eerste fractie- en werkgroepvergadering staat weer op de rol. Veel stukken dus ook veel lezen. Wat me opvalt is dat veel stukken die we nu op de agenda zien staan wel enigszins gedateerd zijn. Ondanks dat toch maar met een kritische blik doorgenomen.

En dat na een weekend met veel muziek (om het af te leren). Delft stond afgelopen weekend in het teken van de Jazz met het 37ste Jazzfestival Delft. Bij Vanouds op vrijdagavond en zaterdagmiddag. Voorlopig moeten we een andere plek gaan zoeken om de start van het weekend te vieren. Vanouds gaat drie maanden dicht en pas op 8 december kunnen we er weer terecht. Deze tijdelijke afsluiting was daarom extra feestelijk en reuze gezellig.

Ook aan het einde van de avond was het reuze gezellig met goede muziek. Jazz & The City een heel nieuw project van Richard Toussaint met een leuke en goede groep muzikanten op de Markt. Naast het luisteren naar de muziek en het kijken naar mensen ook gezellige gesprekken gehad met relaxte mensen. Dat kon ik niet zeggen op de Wijnhaven waar het personeel eerst suggereerde dat ik wel eens zonder te betalen weg zou lopen en een redelijk agressieve medewerker (eigenaar?) mij onbeschoft (?) vond omdat ik voor mijn vertrek eerst mijn wijntje op het terras wilde opdrinken uit het glas . Achteraf redelijk bizar want ze wilde dat ik mijn wijntje overgoot in een plastic bekertje, terwijl we er overal op gewezen worden dat gebruik van plastic slecht voor het milieu is en dus ‘not done’ is.

Maar goed de avond was toch nog best geslaagd met de muziek van Joni & the Mitchels en als afsluiting een goed glas wijn bij vrienden. En voor nu ……. op naar de volgende vergadering het is niet anders maar het is goed.

Geplaatst op

De vakantie is weer voorbij

Na de stress vooraf was het vooral twee lange weken genieten aan boord van de MS Rotterdam van de HAL. Bij mij dus geen aanleiding voor de zogenaamde cruise schaamte want ook dit keer aan boord werden we (vrijwillig) geinformeerd over wat de HAL doet aan het duurzaam maken van haar schepen. Het was geweldig te zien dat de “City on Sea” ongelooflijk circulair is. Je moet er niet bij nadenken dat het water uit de toiletten uiteindelijk na reiniging en diverse bewerkingen weer gebruikt wordt in de hot tubs. Ik ben daar niet zo’n fan van dus je zult mij er niet zien maar toch …….

De afgelopen twee dagen ben ik weer bezig geweest met het maken van mijn fotoalbum. Heerlijk aan de hand van de vele foto’s weer terug kijken op de vakantie. Ik ga er niet te veel over schrijven maar de foto’s zeggen volgens mij voldoende. Ga je mee genieten?

Geplaatst op

Spoedoverleg: Vakantiestress

Vakanties, dat geeft altijd wel een aantal stressmomenten. Dat begint al op het moment dat je dan toch eindelijk of laat ik nog maar eens kijken of er een leuke aanbieding is. Het internet afstruinen, reisgidsen bekijken en je eigen reisconsultant benaderen. Eerst nog met vage wensen, die dan steeds duidelijker omlijnd worden. En dan natuurlijk de keuze stress welke bestemming tot welk hotel en niet onbelangrijk de grote vraag kunnen of willen we het bedrag wat er voor gevraagd wordt wel betalen.

Ik weet dat dit beslist een luxe probleem is want niet iedereen kan op vakantie. Maar toch wil ik over mijn dubbele vakantiestress vandaag wat schrijven. De eerste stress voor mijn komende vakantie heb ik al een jaartje geleden gehad. Hoewel dat was weinig stressvol want je kunt dat wel een beetje als een impuls beslissing omschrijven. De wens om weer naar Noorwegen te gaan en dan via IJsland en Schotland weer naar Nederland terug te keren was er langer. Als er dan een leuke aanbieding voorbij komt en een hele leuke reisconsulent maakt me er dan nog enthousiaster over dan is de keuze snel gemaakt.

Maar nu zo vlak voor vertrek komt er toch wat stress. Wat moet ik mee nemen, hoe zou het weer zijn en welke kleding hoort daarbij. Natuurlijk “laagjes” maar welke laagjes, afhankelijk van welke excursie ik wil gaan maken. Dus ook alvast bij de excursies kijken, wordt het de Golden Circle bij Reykjavik of The Ancient Ring of Fire. Ik denk dat ik er wel uit ben maar goed keuzes moeten in de komende weken gemaakt worden.

Oef wat is mijn leven nu moeilijk en het wordt nog moeilijker gemaakt voor de volgende vakantie in de Algarve in Portugal. Ook hier weer keuzes hoelang, welk hotel. Met name dat hotel geeft hoofdbrekens en omdat we met z’n vieren naar de Algarve gaan was er reden voor een spoeddebat. Sites en aanbiedingen met grote prijsverschillen vergelijken en dat alleen was al een bizarre ervaring. Daar waar een van ons gewoon kon reserveren kregen twee anderen de mededeling “(jammer maar) uitverkocht”. Oké het hotel is nog niet geboekt, sterker nog het is nog niet duidelijk naar welk hotel we gaan. We klimmen maar weer eens in de pen om bij de reisorganisatie om uitleg te gaan vragen. Dit wordt vervolgd maar de tijd dringt want voor het einde van volgende week willen we toch eindelijk die reis gaan boeken. Dit wordt in ieder geval de komende week vervolgd.

Geplaatst op

Er was er een jarig

Iedereen moet er een keer per jaar aan toegeven. De dag dat je weer een jaartje ouder wordt. Niet dat ik daar een probleem mee heb want je bent zo oud als je je voelt en dat is jong. Nou ja niet te jong maar toch. Ik vraag me wel eens af wat eigenlijk de ideale leeftijd is. Ik heb het antwoord nog niet gevonden en ga er ook niet verder naar zoeken. Maar toch op zo’n dag word je er wel aan herinnerd. Felicitaties via post, facebook en whatsapp, leuke plaatjes en wensen. Alleen die appjes met daarin meermalen mijn leeftijd gemeld ……… dat drukt je dan wel met je neus op de feiten. De afzenders van deze felicitaties verzekerde me wel dat het alleen om een getal gaat. Klaar ben je dan.

Zo’n verjaardag heeft ook zijn leuke kanten. Leuke ontmoetingen, gezellige borrels en dan moeten er nog wat feestjes komen. Ik heb er zin in dus dan neem ik dat getal ook wel voor lief en ga gewoon door. Zoals ook afgelopen zondag op de Beestenmarkt met Polle en Boy. Wat is het toch heerlijk om muziek te maken waar zoveel plezier van afspat. Twee mannen , vrienden, die muzikaal aan elkaar gewaagd zijn, zon, een lekker temperatuurtje en een wijntje. Wat wil je nog meer. En er was ook nog ruimte voor goede gesprekken.

En dan is het nu bijna vakantie, nou ja zo voelt het. Na een wellicht nog wat verhitte raadsvergadering komende donderdag gaat het zomerreces in. Afgelopen maandag heb ik samen met Frank en David in onze CDA podcast teruggekeken op de commissie- en raadsvergaderingen over de Jaarrekening en Kadernota . Soms ook wel taaie vergaderingen, die meestal tot in de vroege uurtjes van de volgende dag duurden. Het reces wordt dus met open armen ontvangen en iedereen gaat even ontstressen en genieten van een beetje vrije tijd.

Dus even twee maanden niet actief bezig zijn met politiek maar wel weer even terug achter de microfoon bij Delft Centraal van Omroep Delft. De zomeruitzendingen zijn iets anders van opzet en wellicht gaan we wat experimenteren met een nieuw format. Toch weer een leuke uitdaging. Nu ben ik druk bezig met het verzamelen van onderwerpen en ja hoor ik heb er al weer een aantal gevonden. Dat gaat weer leuk worden. En natuurlijk blijven we in de zomer doorgaan met Muziek Verleden.

Jammer genoeg zijn ook de zanglessen gestopt. Maar ook daar valt een mouw aan te passen. We gaan gewoon met behulp van programma’s op internet nieuwe nummers zingen die we na augustus samen met Ron en Guus verder kunnen bijslijpen.

Ja en dan ga ik natuurlijk ook nog echt op vakantie. Vanaf nu kan ik ook beginnen met die voorbereidingen. Beautycase checken of alles nog wel voldoende aanwezig is, nadenken over kleding die geschikt is voor Noorwegen, IJsland en Schotland en alvast wat excursies uitzoeken. Je kan er maar druk mee zijn. Ik heb er gelukkig nog wel een paar weekjes voor.

Je ziet ik zal met niet vervelen deze zomer maanden tot de week van 21 augustus want dan barst alles weer los en tot die tijd kun je me veel vinden bij mijn nieuwe stek in de stad: Café Blauw (Prinsenhof Delft) met George en Nick. Fijne zomer

Geplaatst op

Hitte…. je hoort mij niet klagen

Zo begon ik zo’n twee weken geleden mijn blog. Deze kwam nooit af om verschillende redenen. Ik ga jullie niet met al die redenen lastig vallen. Sommigen waren zakelijk en dus ongelooflijk vervelend maar gelukkig waren er ook leuke dingen tussendoor. Zoals het bestellen van de kaartjes voor het volgende theater seizoen in Theater de Veste. Dat gaat weer feest worden vanaf september.

Maar goed eerst even die hitte. Had je op enig moment het idee dat het nooit meer zomer zou worden? Nou dat hebben we geweten. De warmte verdrong langzaam maar zeker het frisse voorjaar en monde uit in een paar snikhete dagen. Mijn balkonnetje werd een verfrissende plek maar toch de laatste dagen bleef ik liever binnen. In de Delftse politiek is nu zelfs een verzoek gedaan voor een balkonstrategie in het bestrijden van de hittestress. Ik ben er heel benieuwd naar. Voorlopig blijf ik genieten van mijn balkon en pas me aan als dat nodig is.

Natuurlijk waren er ook leuke dingen. De opening van de Van Marken tentoonstelling in het Stadskantoor. Jacques en Agneta Van Marken waren belangrijke personen voor Delft en Gist- en Spiritusfabriek met al hun medewerkers. Het waren zeer sociale werkgevers. Bij zo’n opening kom je natuurlijk altijd wel bekenden tegen. Ik kwam Hans daar weer eens tegen en ja hoor weer met de uitnodiging om ook eens een keer deel te nemen aan “Delft Vertelt”. Nu ben ik geen Delvenaar maar slechts een Delftenaar die in 1965 “verplicht” in Delft kwam wonen (die “Gist” vond ik als Rotterdamse uitermate hinderlijk stinken). En in de 58 jaar die volgden heb ik ook nog eens 11 jaar “verplicht” in Leiderdorp gewoond. Ik heb dus weinig te vertellen over Machteld in Delft. Maar Hans, als je dit leest, de aanhouder wint dus misschien heb je ooit eens succes.

Want het was uiteindelijk ook een uitdaging die ik aanging om te gaan zingen op het Blauwe Podium. En dat heeft me de afgelopen periode ook weer van de straat gehouden. We hebben inmiddels het laatste podium voor de zomervakantie gehad. Tja en als je dan “A” zegt dan volgt automatisch ook de volgende letter in het alfabet de “B”. Dat was de open dag van de muziekschool Rootz. Sinds al die jaren dat ik al bij Rootz zing nu dan voor de eerste keer en dat op een snikhete zondagmiddag. Ach met Vincent en de Verdronken Vlinder in mijn rugzakje bracht ik het er volgens mij goed vanaf.

Gelukkig is het nu wat koeler, nu we voor de laatste loodjes voor de vakantie in de Delftse politiek staan. Jaarrekening en Kadernota staan deze weken op het programma. Lange vergaderavonden nog maar ook hier is het na 6 juli zomerreces en kunnen de vakanties beginnen. Tot mijn vakantie mag ik nog wel een paar programma’s maken voor Omroep Delft maar daar verheug ik me dan wel weer op.

Geplaatst op

Energie

Het mooie weer dat nu wat langer lijkt aan te houden geeft me energie. Niet dat ik dat nou echt nodig had want in de afgelopen week zijn er zoveel dingen op mijn pad gekomen dat ik op enig moment ook een beetje aan het stuiteren was. Maar goed het mooie weer draagt dar natuurlijk ook een steentje aan bij. En met het mooie weer vertoef ik dus weer veel op mijn balkon. Niet nadat ik het voor de zoveelste keer weer voorzien heb van verse planten.

Helaas heb ik het liefdeskoppel Duif daarbij wel de toegang tot mijn plantenbakken ontzegd. Wel op een diervriendelijke en natuurlijk en manier. Ik heb “de Kraaij” uitgenodigd en die heeft er voor gezorgd dat ook bij mijn buren familie Duif geen woonplek meer zoekt. Mijn balkonnetje ziet er weer kek uit dus ik kan daar weer even een beetje tot rust komen (de oude dame?🤣

Wat mij in de afgelopen week ook weer energie gaf waren de gesprekken die ik mocht voeren. Zoals over de radio. Ik kreeg de vraag van een beoogd vrijwilliger of zijn inspanningen bij Omroep Delft hem energie zouden gaan geven of dat het meer een trekken aan een dood paard zou gaan worden. Tja wat moet je daar nu op antwoorden. Eigenlijk was het simpel het is gewoon wat je er zelf van maakt en wat je verwacht. Dat dode paard is dus voor iedereen anders.

Maar het gesprek ging wat mij betreft de goede kant op want we er kwamen steeds meer nieuwe initiatieven en mogelijkheden. Na zo’n anderhalf uur heel veel uitgewisseld te hebben waren we beiden geïnspireerd om vast te stellen dat we niet aan dat dode paard aan het trekken waren. Vol nieuwe energie vertrok ik naar mijn volgende “feestje”. De zangles met Ron. Nieuwe nummers zingen en voorbereiden op het Blauwe Podium van 17 juni en de Open Dag van Rootz op 25 juni. Alles staat nu in de grondverf en vanochtend heb ik bij Guus de drie nummers voor beide programma’s gezongen. Met nog wat aanwijzingen van hem en nog een les bij Ron heb ik er weer alle vertrouwen in. Ik ben er klaar voor!!

Maar niet alleen zelf muziek maken is inspirerend en geeft energie. Afgelopen zondag was er een jubileum concert “Come Together” van het koor New Sound Delft (zo’n 10 jaar geleden was ik nog niet goed genoeg voor dit koor🤪). Ook de Theater musicalgroep Phoenix Vocals traden daar op. Zij gaven een fantastische show maar het was ook genieten met New Sound Delft.

En daarmee houdt de muziek voor mij niet op. Morgen naar een optreden van een ander koor waar ik wel bij gezongen heb: All That Jazz in Hal 015 en dan als afsluiting van het seizoen vrijdag in de Doelen Rotterdam de Grande Finale met Trifonov en Shani. Bij daat laatste bezoek kan ik niet om de zwarte vrouw met nike’s heen die sinds kort op het Stationsplein in Rotterdam staat. Ik ben benieuwd. Hopelijk ben ik zaterdagochtend weer terug op aarde want dan hebben we een Fractiedag in Delft. Ik ga er vanuit dat dit ook een zeer inspirerende dag gaat worden.

Geplaatst op

De feestdagen zijn voorbij

De feestdagen zijn voorbij en dus is het weer business as usual en mogen we weer aan de slag. Nou ja voor mij zou dat niet direct verschil uit moeten maken . Ik heb immers de tijd aan mezelf maar toch. Er was weer een mei reces bij de gemeente en om mij heen hadden veel vrienden kennissen vakantie en trokken er op uit. Nu is iedereen weer terug om zich weer snel door de bergen werk heen te werken en zich op te maken voor de zomervakantie.

Hoewel ik volgens velen nu altijd vakantie heb nu ik niet meer betaald werk, heb ik toch wel genoten van de afgelopen dagen. Het begon al halverwege vorige week met een oergezellige borrel met mijn collega’s van Omroep Delft. Het was niet alleen gezellig maar ook heel inspirerend en misschien wel een beetje te inspirerend. Ik heb misschien wel een beetje te veel toegezegd maar radio maken is zo mooi dat ik daar ook wel mijn steentje aan wil bijdragen. Afijn we zien het wel en misschien horen jullie me in de zomerperiode wat meer op de radio in de zomerprogrammering van Delft Centraal. Ik laat het je weten. Van de week ga ik met een andere enthousiaste vrijwilliger ook nog eens brainstormen hoe we Omroep Delft samen met al die andere vrijwilligers op een hoger niveau kunnen krijgen. Uitdaging!!

En dan het weer. Wat hebben we geboft met de pinksterdagen. Heerlijk zonnetje en, op mijn balkon, geen wind. Aan de slag dus om al die uitgebloeide plantjes weg te halen en hele mooie nieuwe planten neer te zetten. Wat is het een feestje om ’s morgens koffie te drinken op je terras omringt door allerlei insecten die zich te goed doen aan mijn bloemetjes. Minder leuk is het duivenpaartje dat kennelijk op zoek is naar een plek om te wonen en daar te zorgen voor nieuwe kroost. Ze zaten al veelvuldig in de uitgebloeide violen dus dat was de reden om snel deze bak te verwijderen. Er lagen gelukkig nog geen eitjes in.

Om die reden heb ik nu ook een nieuwe vriend op mijn balkon. Ik noem hem Kraaij naar de verslaggever bij Feijenoord afgelopen zondag. Hij houdt in ieder geval de duiven weg zo werd gezegd en …….. het werkt. Dus daar heb ik geen last meer van. Maar ik schrik soms ook nog wel van hem dus dat is nog wel even wennen.

Ondanks alles is het voor mij nu ook weer business as usual, want ik moet de stukken lezen voor de komende vergaderingen. En dit keer zijn het er heel wat. Maar vanmiddag heb ik dan toch nog even tijd vrijgemaakt voor mijn nichtje. Lekker lunchen en bijpraten. Over haar studie, politiek en alles wat er nog verder gebeurd in ons leven. Een blik mogen werpen in op een heerlijk verfrissende kijk op alles wat er gebeurd. En vooruit kijken naar de toekomst; de studie tijdens de vakantie om vervolgens volgend jaar door te kunnen gaan naar een mooie master. Ik heb in ieder geval weer voldoende energie getankt om door te gaan naar de zomervakantie.

Geplaatst op

Vakantiegeld ……. Vakantie

De reclames vliegen je om de oren. Ja we krijgen vakantiegeld en daar moeten we wat goeds meedoen. Bedrijven roepen je op om artikelen uit hun assortiment aan te schaffen, een nieuwe computer of koelkast of een vakantie, waar het uiteindelijk voor bedoeld is, of …….. je kan het zo gek niet noemen. We moeten het snel uitgeven en iedereen dingt naar onze portemonnee.

Sinds ik de pensioengerechtigde leeftijd heb bereikt heb ik ook weer eens vakantiegeld. Je hoeft geen medelijden te hebben hoor want zowel 13e maand als het vakantiegeld kreeg ik tijdens mijn werk per maand uitbetaald. Wel zo makkelijk vond ik maar ik kon nooit toegeven aan een extra uitgave na ontvangst van een wat groter bedrag aan het einde van mei.

Maar goed, vakantiegeld is bedoeld voor vakantie en daarmee ben ik in de afgelopen weken veel mee bezig geweest. Eindelijk ben ik begonnen aan het fotoalbum van mijn laatste vakantie op de Middellandse Zee. Als ik terugkijk naar al die foto’s van Florence, Carthage, Palermo en Pompeii dan is het moeilijk een keuze te maken. Het zijn bijna 600 foto’s. Wat hadden we het vroeger toch makkelijker. Je nam een paar rolletjes van 36 opnames mee dus het aantal opnames bleef toch altijd wel binnen de perken. Maar goed je hoort mij alleen maar klagen als de digitale systemen niet werken zoals ik dat wil. Wel goed om me te realiseren dat de oorzaak dan meestal wel hoofdzakelijk bij mezelf ligt.

Er moet natuurlijk ook nog gewerkt worden. Na het Mei-reces is ook de politiek weer opgestart en ook de radio vraagt aandacht. Vergaderen, openingen, borrels (ja ook leuke dingen) staan deze week in mijn agenda. Maar er is voldoende tijd om met leuke dingen bezig te zijn. een feestje organiseren en de volgende vakantie. Want die zit er aan te komen en gaat naar Noorwegen en IJsland. Nee ik ben nog niet bezig mijn koffer te pakken maar ik kijk al wel naar de verschillende excursies. Tja het gaat weer een mooie reis worden met naar ik verwacht heeeeeeeel veeeeeeeel foto’s. Hoe heb ik het ooit kunnen doen met een paar rolletjes van 36 opnames??

Als ik dan toch op de site van de HAL zit ook maar even kijken wat zij nog meer gepland hebben. Wellicht had ik dat beter niet kunnen doen. Wat een mooie reizen staan er op de planning voor 2024. Nee nog niet geboekt eerst naar Noorwegen en hier nog mijn verplichtingen afwerken. En, ja dat vakantiegeld gaat wel in mijn vakantiepotje.

Geplaatst op

Rotterdam

Het was me het weekendje wel zeg. Een weekend waarin Rotterdam de hoofdrol speelde dus, hoe kan het ook anders, een fantastisch weekend. Na een hele lange tijd niet meer in de Doelen te zijn geweest mocht ik dan eindelijk vrijdagavond weer.

En dan te bedenken dat dit concert dit weekend driemaal werd uitgevoerd. De man die in de Doelen achter mij zat op vrijdagavond zou alle drie de uitvoeringen bijwonen evenals het optreden van het RPhO een week later in Amsterdam. Het was een bijzonder concert het was het Herdenkingsconcert waarin de tweede symfonie van Mahler werd gespeeld. Het RPhO was weer fenomenaal, indrukwekkend en adembenemend, Het orkest steeg echt boven zich zelf uit en dat kon ook gezegd worden van de solisten maar zeker ook van het koor. Een hele mooie belevenis dus.

Dat er in Rotterdam in het afgelopen weekend nog iets stond te gebeuren werd al duidelijk toen ik het Centraal Station uitkwam. Voorbereidingen voor zondag waren daar al getroffen want er waren poortjes gemaakt om het station in en uit te gaan. Er was zoveel vertrouwen dat Feyenoord met de wedstrijd tegen Go Ahead de titel zou gaan pakken. Achteraf gezien was het puur toeval dat ik vrijdagavond al in Rotterdam was want bij het boeken van dit concert heb ik best wel getwijfeld of in niet op zondagmiddag zou gaan. Uiteindelijk was het zondag 14 mei dus de dag waarop in 1940 het bombardement plaatsvond. Maar toch bij het boeken werd het vrijdagavond.

Zo kon ik niet alleen met volle teugen van het concert genieten maar ook kijken naar de wedstrijd en voor mezelf een klein feestje bouwen toen Robin en Gio de schaal aan Orkun uitreikte. Wat een ontlading en wat ben ik trots dat het echt feest was zondagavond in het centrum van de stad.

Tja en dan moet je ook wel de huldiging volgen. Eigenlijk was daar geen tijd voor maar voor iedereen helaas ik heb het wel gedaan. Met soms ook wel emoties van vreugde en ook een klein traantje bij de interviews met supporters die met Stichting Ambulance Wens op de Coolsingel aanwezig waren. Mooi ook dat Okrun en Justin bij deze mensen langs gingen voor een praatje, handtekening en een foto.

Oké tijd voor sentimenteel doen is nu weer voorbij en het werk roept weer. Een mooi begin van de week met beelden van de stad waar ik geboren ben en die nog steeds in mijn hart zit. Ik kan er deze week weer tegenaan met in ieder geval een project op de agenda: het fotoboek van de “Mediterranean Rivieras” maken.