Openbaar Vervoer

Ik wil niet zielig gaan doen en er zullen ongetwijfeld velen zijn die tegen mij zeggen: Joh waar maak jij je druk om. Maar toch dit moet me van het hart. Het gaat over het Openbaar Vervoer (OV). Zo’n 25 jaar geleden heb ik besloten om mijn auto te verkopen. Ik kon makkelijk met de trein naar mijn werk of dit nu in Den Haag, Leeuwarden of op elke andere plaats in Nederland was. Ik was rond de vijftig en ik moet zeggen ik was daar heel blij mee. Lekker met de trein naar mijn werk en als de reis lang genoeg duurde kon ik ook nog even rustig werken. Dus ik ben fan van het OV en voor mij is het OV daarnaast de enige vorm van vervoer om ergens te komen. Want als ik op de fiets stap moet je er wel een ambulance achteraan sturen want ver kom ik niet op de fiets. Maar goed dat is mijn probleem en ik heb er mee leren leven.

Waarom ik nu toch over het OV schrijf is het voornemen om in ieder geval voor bus, tram en metro de 65+ korting wil afschaffen. Zeker op het moment dat de OV bedrijven er alles aan doen om het OV zo toegankelijk mogelijk te maken voor ouderen en mensen die slecht ter been zijn. Voor de ouderen met een kleine beurs betekent dit dat zij, vaak ook nog zelfstandig, een uitje kunnen maken. En dan wordt er nu maar gemakshalve vanuit gegaan dat alle ouderen het breder hebben dan gezinnen met kinderen. Oké ik heb geen klagen maar als ik zie wat ouderen soms aan zorgkosten hebben waarvoor ze vaak nog eens de hoofdprijs moeten betalen dan vind ik die aanname absurd.

Ik weet dat ik niet te veel moet terug kijken naar “vroeger” maar als kind deed ik nagenoeg alles lopend en als ik naar de andere kant van Rotterdam moest dan pakte ik een tram. Ook naar de middelbare school ging ik met de trein omdat die in een andere stad was. Lopen was vroeger gezond en we werden daarin dan ook gestimuleerd en het was nog leuk. Maar ja dat zijn dan jeugdherinneringen en die gelden zeker niet meer voor de huidige generatie jeugd.

En dan is er nog iets en ik wil niet generaliseren. Als je met OV reist dan moet je altijd nog naar een halte lopen en als je uitstapt dan sta je zeker niet voor de deur van een Action, Primark of je favoriete café. Nee dan moet je altijd nog een stukje lopen. Dacht de overheid nu werkelijk dat lopen voor de jeugd een optie is. Het liefst zijn ze nu onlosmakelijke verbonden met hun fiets of fatbike. En het is alleen maar dat het niet toegestaan is om met een fiets in een winkel te komen, want anders hadden ze dat ook nog gedaan. Nee de jeugd wil tot de voordeur komen en lopen is voor hun echt een vies woord.

Om nog maar niet te praten over gezondheid. We zien nu al dat de jeugd te weinig beweegt. Voor hu gezondheid zou het dus ook beter zijn om op een gewone fiets te gaan zitten en weer en wind te trotseren om hun doel te bereiken. Maar ja tegenwoordig gaat de jeugd al op elektrische fiets en fatbike op stap want ja je zou je eens moeten inspannen. Je zou er wat van kunnen krijgen maar je wordt er wel hard van en je blijft in vorm. En voor later zou je daar alleen maar de vruchten van kunnen plukken.

Denkt de overheid nu werkelijk dat er meer jongeren gebruik gaan maken van tram, bus of metro. Ik zou zeggen “keep dreaming”. Er zullen veel ouderen zijn die nu noodgedwongen thuis moeten blijven waardoor het ze alleen maar eenzamer zal maken en het OV blijft leeg. Ik hoop dat dat niet veel consequenties zal krijgen voor de dienstregelingen. Ik ben in de gelukkige omstandigheid om van het OV gebruik te blijven maken en dat ga ik ook doen ook.

De basis voor een nieuw theaterseizoen is gelegd.

De voorbereidingen voor een nieuw theaterseizoen zijn gedaan. In maart had ik al de kaartjes voor het Rotterdams Philharmonisch Orkest gekocht dus die waren al in de pocket. Maar de afgelopen week stond in het teken van de kaartjes voor het Theater In de Veste. En ja dat is nu ook gelukt dankzij de opofferingen van Wim en Marcel. Het bestellen van die kaartjes is echt wel een proces.

Allereerst het boekje, dat maar niet in de brievenbus lag. Iedere ochtend kijken maar nee en de reden werd duidelijk op zondag 31 mei bij de presentatie van het programma. Tja een misdruk van het programmaboekje was daar de oorzaak van maar we konden in ieder geval wel het programma downloaden vanaf de website. Ik had dus het programma al een beetje doorgenomen en een lijstje gemaakt. Maar ik heb me door het enthousiasme van Marijtje en haar collega’s nog een extra laten verrassen. Het lijstje werd dus nog even aangepast.

Maar ja dan moet er natuurlijk ook nog een keer keuzes gemaakt worden. Want alles gaan bekijken dat is echt geen optie. Ik heb ook nog wel andere dingen te doen dan kamperen in het theater en ook mijn portemonnee ging protesteren. Dus werd er nog een avond afgesproken om te kijken hoe we de verschillende lijstjes in elkaar kunnen schuiven. Want ja met elkaar gaan is natuurlijk altijd leuker dan alleen. Uiteindelijk levert dat een lijst op waar nog wat in geschrapt kan worden zodat Wim en Marcel zaterdag om klokslag 12 uur aan de slag kunnen.

Dan is het besteldag. Vanaf 12 uur kunnen kaartjes besteld gaan worden en al ruim voor die tijd konden we zien dat Wim en Marcel al ingecheckt waren om om 12 uur direct aan te vallen. Jammer genoeg waren al zo’n 10 minuten later al voorstellingen uitverkocht. Maar de heren hebben hun best gedaan want op een paar voorstellingen na zijn de kaartjes besteld en zitten we op goede plaatsen. Het theaterseizoen kan wat mij betreft dus gaan beginnen.

Als ik o naar mijn lijstje van het Rotterdams Philharmonisch Orkest en de Veste kijk dan kan ik met veel plezier uitkijken naar de komende maanden terwijl ik ook nog een paar concerten had ik de Doelen. Het afscheid van Lahav Shani was zeer indrukwekkend en ik heb daar ook echt van genoten. Jammer dat hij vertrekt naar München want ik was echt wel fan van hem. Er staat dit seizoen nog een optreden open. de try-out show van Feelin’ Alright met Sven Figee, Mathijs van Nieuwkerk en Waylon. Daarna is het voor dit seizoen afgelopen en begint de vakantie en begint de zomerstop. Die ga ik vieren met weer een fantastische Wijn- Spijsproeverij bij De Kurk op de eerste dag van onze zomer.

Hemelvaart

Hemelvaart, al weer een vrije dag en dus een gebroken week. Ik vind dit altijd lastig want ik weet op enig moment niet meer welke dag het is. Zo vroeg ik dinsdagavond of ik een vriend de avond daarna zou treffen bij de vrijmibo. Hij keek me vragend aan. Hij moest die woensdag gewoon werken dus geen vrijmibo voor hem. Voor mij ook niet, want hoewel mijn gevoel zei dat het morgen vrijdag zou gaan worden, het was gewoon nog dinsdag omdat de Raadsvergadering deze week niet op zoals gewoonlijk op donderdag maar op dinsdag was.

Op de radio hoor ik op dit zelfde moment de vraag wat Hemelvaart voor je betekent. Ehhh ja vanuit mijn geloof weet ik het wel maar wat betekent het echt voor mij. Ik heb er eigenlijk geen echte beleving bij. Oké iedereen mag er wat van vinden maar het was voor mij gewoon een vrije dag en tijdens mijn werk meestal de dag voor een vakantie. Dat betekent dat het voor mij altijd een drukke dag is. Afronden van dingen die nog snel gedaan moeten worden en koffers pakken. Dat is het nu niet meer. Ik kan nu wanneer ik maar wil op vakantie maar vandaag besteed ik wel weer tijd aan dingen die nog gedaan moeten worden. Een verslagje van een gesprek maken, wat akties, die afgelopen week op mijn pad kwamen afronden.

Want het was weer eens een druk weekje en mijn aktielijstje begon weer eens lekker vol te lopen. Maar goed ik ben er bijna doorheen. Naast de gewone aktiviteiten bij Omroep en VVV had ik met een collegaatje een leuke afspraak met Wijkregiseurs van Delft. Wat een leuke initiatieven leven er in onze stad zeg. Hoe we dat verder gaan uitwerken dat gaan we nog zien. En dan was er weer een officieel afscheid. Tijdens onze ALV werd afscheid genomen van de bestuursleden en fractieleden die stoppen. Natuurlijk gaan we allemaal gewoon door binnen de vereniging maar dan als gewoon lid. Van het bestuur ontving ik een mooi Delfts blauw vaasje en van de fractie kreeg een spannend boek wat ik met rode oortjes ga lezen.

Maar er zijn ook voorbereidende activiteiten. Wat te denken van een vakantieplanning. Eerst lekker terugkijken met het fotoboek in de hand en een lekker wijntje op de fantastische reis naar Zuid Amerika. Even mooie momenten opnieuw beleven en bekijken. Maar ook vooruitkijken naar nieuwe avonturen. Deze keer blijven ze allemaal binnen Europa met een vertrek vanuit Rotterdam. Bestemmingen? Portugal en Spanje, Copenhagen en Oslo en IJsland. Daar kunnen we dus weer naar uit kijken.

Minder ver weg is er komende zaterdag weer een Blauw Podium bij Open. Dus dat wordt weer goed oefenen. Eerst met Guus in zijn atelier maar zaterdag gaat het weer los op het podium bij Open. Ik mag dit keer weer twee nummers zingen en ik heb er weer zin in. Dus ik heb voldoende te doen deze Hemelvaart en geen tijd om naar de jaarlijkse Golden Tenloop te gaan. Niet erg hoor want het weer is nu ook niet echt aantrekkelijk. Volgens mij was het altijd mooi weer met Hemelvaart maar dit keer niet. Ik vind dat nu ook niet erg want anders was alles wat ik nu gedaan heb blijven liggen en had ik me schuldig gevoeld met nog een heleboel open eindjes.

Bevrijdingsdag en Cruisen

Je kunt vandaag de radio of de tv niet aanzetten of er zijn twee onderwerpen die je niet kunnen ontgaan. De Bevrijdingsdag en de ophef over een cruiseschip. Om maar met het eerste te beginnen. Gisterenavond heb ik na de Dodenherdenking gekeken naar de indrukwekkende uitzending vanuit Wageningen met verhalen en muziek die deze dag, de 5e mei, inluidde. Van herdenking naar vieren en dat ging ik vandaag doen.

Vanmiddag was ik aanwezig op het Doelenplein hier in Delft. Een heel gevarieerd programma hebben de studenten die verantwoordelijk zijn voor de organisatie van het Bevrijdingsfestival in Delft samengesteld. Leuke activiteiten voor de kinderen, een vrijheidslunch, een expositie en natuurlijk muziek van lokale muzikanten. De sfeer zat er echt in.

Gisteravond heb ik op tv gezien hoe het bevrijdingsvuur in Wageningen ontstoken is. Dat vuur is vandaag ook via Den Haag door Delftse studenten naar het Doelenplein gebracht. Eenvoudig maar voor mij ook wel betekenisvol. Maar ja ik ben dan ook voorstander dat we ieder jaar met z’n allen de bevrijding kunnen vieren, dus als het gewoon elk jaar een vrije dag wordt waarop we kunnen gedenken dat we in vrijheid kunnen leven want we mogen hier in Nederland niet klagen over wat we hebben.

Want ja klagen kunnen we hier wel en het benadrukken van dingen die niet goed gaan. Zo ook het tweede onderwerp wat nu onder een vergrootglas ligt. Het virus op een cruiseschip. Wat er gebeurt is, is verschrikkelijk dat ga ik niet ontkennen maar dat daar nu een conclusie aan verbonden wordt dat cruisen gevaarlijk is gaat mij iets te ver en waarom dit nu in elke nieuwsuitzending en talkshow de aandacht moet krijgen alsof dit een uitbraak als corona is kan ik niet begrijpen.

Natuurlijk ga ik niet ontkennen dat een virus aan boord van een schip kan uitbreken. Het is de grootste nachtmerrie voor de kapitein. Uit ervaring kan ik wel zeggen dat de hygiëne aan boord top is. Menig 5 sterren hotel rond de Middellandse Zee kan daar nog wel een dikke punt aanzuigen. En bij de eerste mogelijke signalen van het meest gevreesde Norrovirus worden de protocollen uit de kast getrokken.

Het beeld dat er bij dit incident muizen en ratten over de dekken liepen is dus totaal belachelijk. Het besmet raken met een virus kan niet alleen in exotische gebieden leiden tot ziektes maar zelfs hier in ons eigen Nederland. Denk er maar eens aan dat als je hier de bossen in gaat je jezelf ook moet beschermen tegen beestjes als teken waar je ook behoorlijk ziek van kan worden. Voor mij is dit incident een ongelukkige loop van omstandigheden met een trieste afloop en zou niet eens in het nieuws moeten komen. Laten we ons maar eens ergens anders druk over maken, bij voorbeeld over vrijheid en verbinding. Maar misschien is dit iets te gemakkelijk. Evengoed ga ik in november weer genieten van een nieuwe cruise.

Nieuwe uitdagingen

Het bijwerken van deze site was een van de nieuwe uitdagingen die ik na het afscheid van de Gemeente Raad van Delft tegen kwam. Enthousiast wilde ik nog vertellen over de laatste vergadering en het afscheid maar toen bleek dat ik niet meer bij het content management systeem kon om een nieuw bericht te kunnen maken. Van alles geprobeerd en uiteindelijk bleek het vandaag weer te werken. Een pak van mijn hart. Over hart gesproken bij het afscheid van de Gemeente Raad kregen we allemaal het Delfts Blauwe Hart. Een heerlijke chocolade verrassing van de Lelie. Maar daar staat nu een punt achter en we gaan verder.

De volgende uitdaging volgde al snel. De inwerkperiode bij het VVV. Het VVV zit sinds kort in een gebouw dat “Huis van Delft”. Eerlijk gezegd ik ga er niet wonen (smaken verschillen) maar ik mag dus wel werken in het “Huis van Delft”. Het is in ieder geval een leuke plek om te werken. Een winkel met allemaal mooie Delftse artikelen maar ook een balie waar je informatie over je eigen mooie stad kan geven. Vertellen over de mooie plekjes die je zelf kent maar ook over andere mooie en interessante plekken in Delft. Het maakt mij in ieder geval trots om daar te mogen staan. Per 1 mei ben ik dan ook officieel een trotse vrijwilliger die je regelmatig in het “Huis van Delft” kunt vinden.

Weet ik al alles wat er in de stad te beleven valt en hoe je er kunt komen? Nou nee dat niet direct dus is het zeker de komende periode zaak dat ik snel het hele assortiment leer kennen maar ook weet welke folders gratis en voor welke betaald moet worden. Natuurlijk moet ik ook weten wat de vervoersmogelijkheden naar locaties buiten het directe centrum zoals de Porceleyne Fles, het Prinsentheater waar op dit moment de musical Willem van Oranje is en zoals gisteren de Green Village. Afijn met behulp van collega’s en internet komen we al een heel eind.

En dan natuurlijk de radio. Ook daar ligt een leuke uitdaging. Ik mag nu weer elke maandagochtend Delft Centraal gaan presenteren. Wel vroeg uit bed maar ja het is de moeite waard. Ik ga dit programma niet altijd alleen presenteren want ik krijg daarbij ook ondersteuning vanuit de redactie. Onze politieke sterverslaggever (zo noemde Sven Kokkelman hem op de TV) zal zeker in het begin de politieke onderwerpen oppakken en zo wil ik ook andere redacteuren de kans en gelegenheid geven om met het medium radio kennis te maken. Maar ook andere mensen uit mijn netwerk die interesse hebben wil ik een kans geven. Daarnaast ben ik bezig met een regelmatig terugkerend thema. De gesprekken hierover gaan we vanaf volgende week opstarten dus daar vertel ik later wel meer over.

Voor nu ligt er weer voldoende op mijn bordje. Vrijdag middag nog twee uurtjes VVV en dan is het weer weekend. Hoewel er wel regen wordt voorspeld ga ik toch voorlopig lekker genieten van het weekend.

Het zit er (bijna) op

Het begon allemaal echt zo’n vier jaar geleden. Daar stond ik, in de Raadszaal van ons mooie Stadhuis aan de Markt. Een plechtige bijeenkomst waarin ik als commissielid de eed aflegde. Het begin van een hele mooie en leerzame periode.

Ik was niet alleen die daar voor de burgemeester stond. Het waren ook alle andere toen bekende commissieleden van alle partijen. Dus ook David en Yavuz legde de eed af en we konden samen met onze raadsleden Frank en Gerrit Jan aan de slag voor onze stad Delft.

Nadat ik op de kandidatenlijst stond was er al een mooi inwerkprogramma gemaakt door Gerrit Jan waarin we delen van onze stad met hun problemen en aandachtspunten leerde kennen, we campagne voerden en uiteindelijk de Verkiezingsdag aan gingen. We verloren toen jammer genoeg een zetel. Frank en Gerrit Jan waren onze vertegenwoordigers in de Raad en wij, David, Yavuz en ik, mochten onze stem laten horen in de Commissies.

Na de installatie was er een grondig inwerkprogramma vanuit de Gemeente, maakten we kennis met de griffie en konden we aan de slag. Ik heb al best heel wat vergaderingen meegemaakt in mijn leven. Bij Aegon, bij de verschillende bestuursfunctie bij vrijwilligersorganisaties maar dit was toch een andere manier van vergaderen. Alles via de voorzitter (was wel overzichtelijk), een eerste en tweede termijn en vaak dezelfde dingen horen omdat alle partijen hun standpunten toch nog even onder de aandacht wilde brengen. Maar goed dat was even wennen.

Naast de vergaderingen in Commissie waren er ook nog andere activiteiten. Wijkbezoeken en informatiebijeenkomsten waarin je het gesprek met inwoners en organisaties aangaat en die je heel veel inzicht geven van wat er leeft. Soms kwam daar best wel een beetje frustratie bij. Je zou het zo graag willen veranderen maar ja dat kan niet altijd want je moet best wel met veel dingen rekening houden en daarbij kan een gemeente niet buiten de wetgeving omgaan. Maar goed grenzen opzoeken en dan toch proberen te komen tot mooie oplossingen. Ik denk dat we dat in de afgelopen raadsperiode gedaan hebben.

Wat ik ook mooie vond van deze tijd was de samenwerking met de andere fracties. Oké er soms waren pittige discussies maar aan het einde gezellig met elkaar iets drinken. Ik heb dus buiten het CDA ook veel andere mooie contacten opgedaan. Maar toch heb ik na iets meer dan drie jaar besloten dat er voor mij geen tweede termijn zou komen. Het was goed zo en de jongeren moesten wat mij betreft het stokje overnemen.

Samen met anderen heb ik in de kandidatencommissie gesprekken gevoerd met enthousiaste leden die graag dat stokje over willen nemen. Het waren mooie en waardevolle gesprekken en ik denk dat we een hele mooie fractie gaan krijgen de komende vier jaar. Ik wens dan ook iedereen heel veel succes bij het vervolg en ik dank Frank, Gerrit Jan, David en Simon voor de samenwerking. Ik blijf jullie volgen en wellicht zien we elkaar nog wel eens bij een vergadering.

Na vanavond zit het er dus op. Het is geen verzuchting maar het maakt voor mij ook weer de weg vrij voor nieuwe ervaringen. Ik zal het beslist gaan missen maar daar heb ik alle vrede mee.

Een nieuw begin

Op mijn leeftijd en dan praten over een nieuw begin. Hoe is dat mogelijk. Nou ja je moet er niet te zwaar aan tillen want zo spectaculair gaat het niet worden.

Je hebt al een poosje geleden dat ik een mijn laatste blog geplaatst heb. Reden is dat ik er even tussenuit geweest ben. Een reis, once in a lifetime experience, gemaakt naar Latijns Amerika gemaakt. En het was een ervaring drie grote steden in dat continent bezocht en genoten van een fantastische natuur: vulkanen, fjorden, gletsjers en grillige bergen. Maar goed daar ga ik later nog wel eens over vertellen.

Direct na terugkeer in Nederland en herstel van de jetlag begon voor mij de nieuwe uitdaging. Omdat ik niet herkiesbaar was voor de gemeenteraadsverkiezingen komt er een einde aan mijn actieve politieke werkzaamheden en begin ik weer bij de radio. Naast de vrijdag waarop ik samen met Emmy Muziek Verleden maak mag ik ook weer op maandag Delft Centraal gaan presenteren. in dit programma sluit ik niet uit dat hierin ook politieke onderwerpen aan de orde komen maar dat maakt nu niet meer uit.

Ga ik nu voor de rest van de tijd achter de geraniums zitten? Welnee want gisteren heb ik een kennismakingsgesprek gehad met een medewerker van Delft Marketing en wordt ik binnenkort ingewerkt bij het VVV Delft, waar ik als vrijwilliger aan de slag ga. De eerste activiteit als vrijwilliger van het VVV zit er al op want vanavond mocht ik aanwezig zijn bij de Opening van het Toeristenseizoen. Een interessante inkijk in alles wat er in Delft gebeurt maar ook kennismaken met toekomstige collega’s en lekker netwerken met bekenden en onbekenden. Ik heb er zin in en kan niet wachten tot dat ik kan beginnen. Maar verandering of niet ik blijf gaan voor een fatsoenlijk Delft.

Wat een feestjes dit weekend

Het was alweer het einde van de eerste maand van het nieuwe jaar. Ik ga nog niet zeggen en het is al weer bijna kerst want we hebben nog elf maanden te gaan. Maar toch de tijd gaat weer heel snel. Als ik even terug kijk was het een leuke maand maar de maand die komen gaat, februari, wordt wel een hele spannende voor mij en daar zijn we nu in beland.

Of het nu een idee was om de maand op een waardige manier af te sluiten weet ik niet maar na best een drukke week, eh ik ben wel gepensioneerd, kwam tijdens de VrijMiBo het idee op om ’s avonds met vrienden mee te gaan naar het theater. Ik had nog geen kaartje maar dank zij de mobiele telefoon kon ik nog net het laatste kaartje in de zaal bemachtigen. Een van te voren geplande rustige avond op de bank bij de televisie werd dus een avond in het theater bij “Van Dik Hout”. Dat was beslist geen slechte keuze. Een enthousiaste band op het podium, goede stemmen oude en nieuwe hits. Mee zingen en dansen heerlijk. Het weekend was goed begonnen.

En mocht ik dan vrijdagavond lekker mee blèren met de muziek van “Van Dik Hout”, zong ik zaterdagmiddag zachtjes mee met Eddy in café de Joffer. Helemaal een verrassing was het niet dat hij mij wel vroeg om een liedje te zingen. De vorige keer had hij het wel gezegd maar dit keer had hij Paul meegenomen met wie hij zijn liedjes zong. Dus ik ging er vanuit dat het er niet van zou komen. Nou dat had ik goed mis want ja hoor ik werd uitgenodigd om toch maar te komen zingen. Het liedje van Jan Rot “De Achtbaan” met behulp van de telefoon voor de tekst. En ik was er zelf niet ontevreden over.

Het werd een heel gezellige middag daar bij de Joffer. Ook Marianne, de vrouw van Eddy, zong een paar liedjes mee. Dus het werd een muzikale middag met een wijntje en lekkere hapjes.

Maar daar was het nog niet gedaan want zondagmiddag was er weer een Wijn-Spijs proeverij bij “De Kurk”. Ook daar was het weer gezellig en ontmoette ik weer veel oude bekenden. Dit keer waren het wijnen uit Zuid Italië en Sicilië die Jur had gevonden. Natuurlijk had Jannie weer voor de bijpassende gerechtjes gezorgd. En zo ben dan zo’n vier uur bezig met eten en drinken.

Als ik dan zo terugkijk op mijn weekend dan kan ik wel zeggen dat het echt wel mooie feestjes waren waarin ik terecht kwam. Het heeft me in ieder geval weer energie gegeven voor de voorbereidingen van mijn volgende “once in a lifetime experience” die een kleine drie weken gaat duren. Die voorbereidingen gaan beslist nog wel wat stress opleveren maar goed ik kan er met frisse moed aan beginnen.

Pubquiz en een spontane actie bij Martinus

Foto Alyssa van Heyst

Na een drukke week bij de Omroep is het weekend er weer voor de ontspanning. De verkiezingskoorts komt langzaam op gang. Het duurt nog maar acht weken en dan kunnen we zien wat het resultaat van alle campagnes en met name die van CDA Delft hebben opgeleverd. Maar voor de Omroep is het nu even aanpoten. Lijsttrekkersgesprekken, voorbereiden van het Stadsdebat met de lijsttrekkers en de debatten met kandidaat raadsleden.

Dus het weekend is weer een rust moment. Nergens over nadenken en genieten. Hoewel bij een pubquiz moet je wel je hoofd er bij houden. Antwoord geven op vijftig vragen in vijf categoriën ga daar maar aanstaan. Wel mijn pet af voor de makers van de pubquiz. Aan de kust van Zuid-Spanje hebben zij de vragen bedacht en deze waren niet echt allemaal heel eenvoudig hoewel er ook best wel wat “o, ja” vragen bij zaten.

Maar goed op vrijdagavond liep langzaam Café VanOuds vol. Het kleinste café van Delft huisvestte maar liefst eenenvijftig mensen die fanatiek een antwoord op de vragen probeerde te vinden. Telefoons waren verboden dus alles op eigen kracht met aan het einde drie winnaars waaronder het team waar ik bij hoorde. Yeah!! Wij mogen nu vier maanden de wisselbeker meenemen waarna we hem aan het tweede winnende team moeten overhandigen. De derde winnaar, dit keer weer het barteam, mag de laatste vier maanden de beker weer mag hebben zodat we volgend jaar weer met een pubquiz gaan strijden om het winnen van de beker.

Tijd dus voor een rustige zaterdag met voorzichtig wat voorbereidingen voor mijn vakantie. Ik besloot ’s avonds maar even te kijken of Martinus nog een erwtensoepje voor mij had. En ja hoor dat was er. Het was niet erg druk meer toen ik er kwam maar er zaten wel gezellige mensen. Hoewel we aan verschillende tafeltjes zaten werd er gezamenlijk meegezongen door de gasten met de liedjes die uit de luidsprekers kwam. Leuk Nederlandse evergreens als Even aan mijn moeder vragen. Nou we vroegen niets maar we deden het gewoon. In het gesprek wat na het zingen volgde bleek dat de wereld wel erg klein was. We hebben gemeenschappelijke kennissen, komen in dezelfde horeca gelegenheden in het centrum van de stad en we hebben dezelfde interesse in muziek. Dat laatste zal dus niet verbazen. Goed met de afspraak dat we elkaar wellicht nog wel eens zullen ontmoeten bij Vanouds is gemaakt. Ik ben benieuwd.

Een muzikaal begin van 2026

Na een best wel hectisch einde van 2025 zitten we nu al weer over de helft van de eerste maand van het nieuwe jaar. Ik ben alweer helemaal gewend er aan en alles gaat weer een plekje krijgen in mijn dagelijkse beslommeringen. Maar grote veranderingen komen er weer aan. Over een maandje ga ik de reis van mijn leven maken. Tenminste dat denk ik en ik kijk er dan ook erg naar uit. Als ik dan terugkom dan is het tijd om afscheid te nemen van de Commissie Sociaal Domein en Wonen (SDW) van de Gemeenteraad van Delft. Ik sta in Delft als nummer 14 op de lijst en ter informatie die was wel op mijn verzoek. Dus dan wordt het weer tijd voor nieuwe uitdagingen maar ik weet nog niet welke. Wat wel blijft is dat ik zo wie zo bezig blijf met de muziek.

En zoals de titel al zegt het begin van 2026 was heel muzikaal dus ik kon mijn hart er aan ophalen. Het begon al op 31 december 2025 waar om 21 uur de Muzikantenavond Oud & Nieuw van start ging in HAL015. Met vele Delftse muzikanten was daar een groot feest om het oude jaar uit te luiden en 2026 te verwelkomen. Wat heb ik genoten van de optredens met vele bekenden en onbekenden.

Na deze spetterende avond, de bubbels waren smaakten weer lekker, volgde er een witte week. Lekker veel sneeuw en kou. Hoewel bij mij in de buurt was de sneeuw in no time omgetoverd tot een vieze blubberige gladde massa. Reden om alleen voor het hoogst noodzakelijke naar buiten te gaan.

Wel bleef de vraag of het later in de wat beter zou gaan worden zodat ik weer naar het theater zou kunnen gaan. Gelukkig was dit het wel geval en op vrijdag 9 januari stond de première van Pink Floyd The Band met The Story of Floyd part 2 op het programma. Wat een show was dat. GEWELDIG!! Na de voorstelling samen met Emmy ook nog wat zaken gedaan met een van de muzikanten en die komt in mei zijn opwachting maken in ons muziekprogramma Muziek Verleden bij Omroep Delft.

Maar daarmee was de week nog niet ten einde. Want op zaterdag volgde bij de Joffer nog een gezellig optreden van Eddy de Jong. Lekker genieten van een wijntje en tussendoor een goed gesprek. En dat met de muzikale omlijsting van Eddy, als hij zingt is het altijd al een succes. Maar ook zijn vrouw, Gert Jan en Marcel namen de microfoon en onder begeleiding van Eddy zongen zij hun nummers. Een feestje op de zaterdagmiddag in het centrum van mijn stadje.

Na dit optreden was ik nog niet klaar want dinsdag had ik een kaartje weten te bemachtigen van de broers Sander en Arnout die samen Tangering vormen. Een heel ander podium als met Pink. Daar stonden veel muzikanten op het podium en dit keer waren het twee mannen met prachtige stemmen. En voor alles is er een eerste keer want ik heb nog nooit meegemaakt dat de toegift midden in de zaal gegeven werd. Beide stonden op een stoel en zongen daar hun allerlaatste nummer van de avond.

Na dit optreden was ik nog niet klaar. Dvořák en Bartok maakten op vrijdag in de Doelen in Rotterdam hun opwachting. In een volle grote zaal onder leiding van Lahav Shani, de vertrekkende dirigent en leider van het Rotterdams Philharmonisch Orkest was het wederom genieten van een vioolconcert (Bartok) en de 8e Symfonie van Dvořák. Een prachtige violiste en een uitmuntend orkest bezorgde me weer een hele mooie avond waar ik nog van zat na te genieten in de trein terug naar huis..

Naast al deze mooie optredens was het zaterdag mijn beurt. Op het Blauwe Podium van Guus Westdorp. Natuurlijk eerst nog even een uurtje zingen met Guus om even de nummers die ik wilde gaan zingen door te nemen. Voor het Blauwe Podium had ik gekozen voor Vivre/Laat me en Vincent. Maar natuurlijk was er ook nog een uurtje zingen bij Ron. Daar kwamen weer heel andere nummers aan bod. En daarna naar Open om daar met Guus de twee nummers te gaan zingen. Er waren nog niet zoveel zingers als anders maar toch werd het een leuk programma en een hele fijne afsluiting van de week.

Ik kan nu gaan uitzien naar mijn verblijf op de Oosterdam en de avonden bij Billboard on Board en in de Rolling Stone Rock Room over een maandje. Natuurlijk is er ook nog een Pubquiz bij Vanouds en op 31 januari is er bij de Joffer weer een optreden van Eddy de Jong. Dus mij hoor je over januari 2026 niet klagen, het jaar is goed begonnen. Hopelijk volgen nog 11 heerlijke maanden.