Het zit er (bijna) op

Het begon allemaal echt zo’n vier jaar geleden. Daar stond ik, in de Raadszaal van ons mooie Stadhuis aan de Markt. Een plechtige bijeenkomst waarin ik als commissielid de eed aflegde. Het begin van een hele mooie en leerzame periode.

Ik was niet alleen die daar voor de burgemeester stond. Het waren ook alle andere toen bekende commissieleden van alle partijen. Dus ook David en Yavuz legde de eed af en we konden samen met onze raadsleden Frank en Gerrit Jan aan de slag voor onze stad Delft.

Nadat ik op de kandidatenlijst stond was er al een mooi inwerkprogramma gemaakt door Gerrit Jan waarin we delen van onze stad met hun problemen en aandachtspunten leerde kennen, we campagne voerden en uiteindelijk de Verkiezingsdag aan gingen. We verloren toen jammer genoeg een zetel. Frank en Gerrit Jan waren onze vertegenwoordigers in de Raad en wij, David, Yavuz en ik, mochten onze stem laten horen in de Commissies.

Na de installatie was er een grondig inwerkprogramma vanuit de Gemeente, maakten we kennis met de griffie en konden we aan de slag. Ik heb al best heel wat vergaderingen meegemaakt in mijn leven. Bij Aegon, bij de verschillende bestuursfunctie bij vrijwilligersorganisaties maar dit was toch een andere manier van vergaderen. Alles via de voorzitter (was wel overzichtelijk), een eerste en tweede termijn en vaak dezelfde dingen horen omdat alle partijen hun standpunten toch nog even onder de aandacht wilde brengen. Maar goed dat was even wennen.

Naast de vergaderingen in Commissie waren er ook nog andere activiteiten. Wijkbezoeken en informatiebijeenkomsten waarin je het gesprek met inwoners en organisaties aangaat en die je heel veel inzicht geven van wat er leeft. Soms kwam daar best wel een beetje frustratie bij. Je zou het zo graag willen veranderen maar ja dat kan niet altijd want je moet best wel met veel dingen rekening houden en daarbij kan een gemeente niet buiten de wetgeving omgaan. Maar goed grenzen opzoeken en dan toch proberen te komen tot mooie oplossingen. Ik denk dat we dat in de afgelopen raadsperiode gedaan hebben.

Wat ik ook mooie vond van deze tijd was de samenwerking met de andere fracties. Oké er soms waren pittige discussies maar aan het einde gezellig met elkaar iets drinken. Ik heb dus buiten het CDA ook veel andere mooie contacten opgedaan. Maar toch heb ik na iets meer dan drie jaar besloten dat er voor mij geen tweede termijn zou komen. Het was goed zo en de jongeren moesten wat mij betreft het stokje overnemen.

Samen met anderen heb ik in de kandidatencommissie gesprekken gevoerd met enthousiaste leden die graag dat stokje over willen nemen. Het waren mooie en waardevolle gesprekken en ik denk dat we een hele mooie fractie gaan krijgen de komende vier jaar. Ik wens dan ook iedereen heel veel succes bij het vervolg en ik dank Frank, Gerrit Jan, David en Simon voor de samenwerking. Ik blijf jullie volgen en wellicht zien we elkaar nog wel eens bij een vergadering.

Na vanavond zit het er dus op. Het is geen verzuchting maar het maakt voor mij ook weer de weg vrij voor nieuwe ervaringen. Ik zal het beslist gaan missen maar daar heb ik alle vrede mee.

Een nieuw begin

Op mijn leeftijd en dan praten over een nieuw begin. Hoe is dat mogelijk. Nou ja je moet er niet te zwaar aan tillen want zo spectaculair gaat het niet worden.

Je hebt al een poosje geleden dat ik een mijn laatste blog geplaatst heb. Reden is dat ik er even tussenuit geweest ben. Een reis, once in a lifetime experience, gemaakt naar Latijns Amerika gemaakt. En het was een ervaring drie grote steden in dat continent bezocht en genoten van een fantastische natuur: vulkanen, fjorden, gletsjers en grillige bergen. Maar goed daar ga ik later nog wel eens over vertellen.

Direct na terugkeer in Nederland en herstel van de jetlag begon voor mij de nieuwe uitdaging. Omdat ik niet herkiesbaar was voor de gemeenteraadsverkiezingen komt er een einde aan mijn actieve politieke werkzaamheden en begin ik weer bij de radio. Naast de vrijdag waarop ik samen met Emmy Muziek Verleden maak mag ik ook weer op maandag Delft Centraal gaan presenteren. in dit programma sluit ik niet uit dat hierin ook politieke onderwerpen aan de orde komen maar dat maakt nu niet meer uit.

Ga ik nu voor de rest van de tijd achter de geraniums zitten? Welnee want gisteren heb ik een kennismakingsgesprek gehad met een medewerker van Delft Marketing en wordt ik binnenkort ingewerkt bij het VVV Delft, waar ik als vrijwilliger aan de slag ga. De eerste activiteit als vrijwilliger van het VVV zit er al op want vanavond mocht ik aanwezig zijn bij de Opening van het Toeristenseizoen. Een interessante inkijk in alles wat er in Delft gebeurt maar ook kennismaken met toekomstige collega’s en lekker netwerken met bekenden en onbekenden. Ik heb er zin in en kan niet wachten tot dat ik kan beginnen. Maar verandering of niet ik blijf gaan voor een fatsoenlijk Delft.

Wat een feestjes dit weekend

Het was alweer het einde van de eerste maand van het nieuwe jaar. Ik ga nog niet zeggen en het is al weer bijna kerst want we hebben nog elf maanden te gaan. Maar toch de tijd gaat weer heel snel. Als ik even terug kijk was het een leuke maand maar de maand die komen gaat, februari, wordt wel een hele spannende voor mij en daar zijn we nu in beland.

Of het nu een idee was om de maand op een waardige manier af te sluiten weet ik niet maar na best een drukke week, eh ik ben wel gepensioneerd, kwam tijdens de VrijMiBo het idee op om ’s avonds met vrienden mee te gaan naar het theater. Ik had nog geen kaartje maar dank zij de mobiele telefoon kon ik nog net het laatste kaartje in de zaal bemachtigen. Een van te voren geplande rustige avond op de bank bij de televisie werd dus een avond in het theater bij “Van Dik Hout”. Dat was beslist geen slechte keuze. Een enthousiaste band op het podium, goede stemmen oude en nieuwe hits. Mee zingen en dansen heerlijk. Het weekend was goed begonnen.

En mocht ik dan vrijdagavond lekker mee blèren met de muziek van “Van Dik Hout”, zong ik zaterdagmiddag zachtjes mee met Eddy in café de Joffer. Helemaal een verrassing was het niet dat hij mij wel vroeg om een liedje te zingen. De vorige keer had hij het wel gezegd maar dit keer had hij Paul meegenomen met wie hij zijn liedjes zong. Dus ik ging er vanuit dat het er niet van zou komen. Nou dat had ik goed mis want ja hoor ik werd uitgenodigd om toch maar te komen zingen. Het liedje van Jan Rot “De Achtbaan” met behulp van de telefoon voor de tekst. En ik was er zelf niet ontevreden over.

Het werd een heel gezellige middag daar bij de Joffer. Ook Marianne, de vrouw van Eddy, zong een paar liedjes mee. Dus het werd een muzikale middag met een wijntje en lekkere hapjes.

Maar daar was het nog niet gedaan want zondagmiddag was er weer een Wijn-Spijs proeverij bij “De Kurk”. Ook daar was het weer gezellig en ontmoette ik weer veel oude bekenden. Dit keer waren het wijnen uit Zuid Italië en Sicilië die Jur had gevonden. Natuurlijk had Jannie weer voor de bijpassende gerechtjes gezorgd. En zo ben dan zo’n vier uur bezig met eten en drinken.

Als ik dan zo terugkijk op mijn weekend dan kan ik wel zeggen dat het echt wel mooie feestjes waren waarin ik terecht kwam. Het heeft me in ieder geval weer energie gegeven voor de voorbereidingen van mijn volgende “once in a lifetime experience” die een kleine drie weken gaat duren. Die voorbereidingen gaan beslist nog wel wat stress opleveren maar goed ik kan er met frisse moed aan beginnen.

Pubquiz en een spontane actie bij Martinus

Foto Alyssa van Heyst

Na een drukke week bij de Omroep is het weekend er weer voor de ontspanning. De verkiezingskoorts komt langzaam op gang. Het duurt nog maar acht weken en dan kunnen we zien wat het resultaat van alle campagnes en met name die van CDA Delft hebben opgeleverd. Maar voor de Omroep is het nu even aanpoten. Lijsttrekkersgesprekken, voorbereiden van het Stadsdebat met de lijsttrekkers en de debatten met kandidaat raadsleden.

Dus het weekend is weer een rust moment. Nergens over nadenken en genieten. Hoewel bij een pubquiz moet je wel je hoofd er bij houden. Antwoord geven op vijftig vragen in vijf categoriën ga daar maar aanstaan. Wel mijn pet af voor de makers van de pubquiz. Aan de kust van Zuid-Spanje hebben zij de vragen bedacht en deze waren niet echt allemaal heel eenvoudig hoewel er ook best wel wat “o, ja” vragen bij zaten.

Maar goed op vrijdagavond liep langzaam Café VanOuds vol. Het kleinste café van Delft huisvestte maar liefst eenenvijftig mensen die fanatiek een antwoord op de vragen probeerde te vinden. Telefoons waren verboden dus alles op eigen kracht met aan het einde drie winnaars waaronder het team waar ik bij hoorde. Yeah!! Wij mogen nu vier maanden de wisselbeker meenemen waarna we hem aan het tweede winnende team moeten overhandigen. De derde winnaar, dit keer weer het barteam, mag de laatste vier maanden de beker weer mag hebben zodat we volgend jaar weer met een pubquiz gaan strijden om het winnen van de beker.

Tijd dus voor een rustige zaterdag met voorzichtig wat voorbereidingen voor mijn vakantie. Ik besloot ’s avonds maar even te kijken of Martinus nog een erwtensoepje voor mij had. En ja hoor dat was er. Het was niet erg druk meer toen ik er kwam maar er zaten wel gezellige mensen. Hoewel we aan verschillende tafeltjes zaten werd er gezamenlijk meegezongen door de gasten met de liedjes die uit de luidsprekers kwam. Leuk Nederlandse evergreens als Even aan mijn moeder vragen. Nou we vroegen niets maar we deden het gewoon. In het gesprek wat na het zingen volgde bleek dat de wereld wel erg klein was. We hebben gemeenschappelijke kennissen, komen in dezelfde horeca gelegenheden in het centrum van de stad en we hebben dezelfde interesse in muziek. Dat laatste zal dus niet verbazen. Goed met de afspraak dat we elkaar wellicht nog wel eens zullen ontmoeten bij Vanouds is gemaakt. Ik ben benieuwd.

Een muzikaal begin van 2026

Na een best wel hectisch einde van 2025 zitten we nu al weer over de helft van de eerste maand van het nieuwe jaar. Ik ben alweer helemaal gewend er aan en alles gaat weer een plekje krijgen in mijn dagelijkse beslommeringen. Maar grote veranderingen komen er weer aan. Over een maandje ga ik de reis van mijn leven maken. Tenminste dat denk ik en ik kijk er dan ook erg naar uit. Als ik dan terugkom dan is het tijd om afscheid te nemen van de Commissie Sociaal Domein en Wonen (SDW) van de Gemeenteraad van Delft. Ik sta in Delft als nummer 14 op de lijst en ter informatie die was wel op mijn verzoek. Dus dan wordt het weer tijd voor nieuwe uitdagingen maar ik weet nog niet welke. Wat wel blijft is dat ik zo wie zo bezig blijf met de muziek.

En zoals de titel al zegt het begin van 2026 was heel muzikaal dus ik kon mijn hart er aan ophalen. Het begon al op 31 december 2025 waar om 21 uur de Muzikantenavond Oud & Nieuw van start ging in HAL015. Met vele Delftse muzikanten was daar een groot feest om het oude jaar uit te luiden en 2026 te verwelkomen. Wat heb ik genoten van de optredens met vele bekenden en onbekenden.

Na deze spetterende avond, de bubbels waren smaakten weer lekker, volgde er een witte week. Lekker veel sneeuw en kou. Hoewel bij mij in de buurt was de sneeuw in no time omgetoverd tot een vieze blubberige gladde massa. Reden om alleen voor het hoogst noodzakelijke naar buiten te gaan.

Wel bleef de vraag of het later in de wat beter zou gaan worden zodat ik weer naar het theater zou kunnen gaan. Gelukkig was dit het wel geval en op vrijdag 9 januari stond de première van Pink Floyd The Band met The Story of Floyd part 2 op het programma. Wat een show was dat. GEWELDIG!! Na de voorstelling samen met Emmy ook nog wat zaken gedaan met een van de muzikanten en die komt in mei zijn opwachting maken in ons muziekprogramma Muziek Verleden bij Omroep Delft.

Maar daarmee was de week nog niet ten einde. Want op zaterdag volgde bij de Joffer nog een gezellig optreden van Eddy de Jong. Lekker genieten van een wijntje en tussendoor een goed gesprek. En dat met de muzikale omlijsting van Eddy, als hij zingt is het altijd al een succes. Maar ook zijn vrouw, Gert Jan en Marcel namen de microfoon en onder begeleiding van Eddy zongen zij hun nummers. Een feestje op de zaterdagmiddag in het centrum van mijn stadje.

Na dit optreden was ik nog niet klaar want dinsdag had ik een kaartje weten te bemachtigen van de broers Sander en Arnout die samen Tangering vormen. Een heel ander podium als met Pink. Daar stonden veel muzikanten op het podium en dit keer waren het twee mannen met prachtige stemmen. En voor alles is er een eerste keer want ik heb nog nooit meegemaakt dat de toegift midden in de zaal gegeven werd. Beide stonden op een stoel en zongen daar hun allerlaatste nummer van de avond.

Na dit optreden was ik nog niet klaar. Dvořák en Bartok maakten op vrijdag in de Doelen in Rotterdam hun opwachting. In een volle grote zaal onder leiding van Lahav Shani, de vertrekkende dirigent en leider van het Rotterdams Philharmonisch Orkest was het wederom genieten van een vioolconcert (Bartok) en de 8e Symfonie van Dvořák. Een prachtige violiste en een uitmuntend orkest bezorgde me weer een hele mooie avond waar ik nog van zat na te genieten in de trein terug naar huis..

Naast al deze mooie optredens was het zaterdag mijn beurt. Op het Blauwe Podium van Guus Westdorp. Natuurlijk eerst nog even een uurtje zingen met Guus om even de nummers die ik wilde gaan zingen door te nemen. Voor het Blauwe Podium had ik gekozen voor Vivre/Laat me en Vincent. Maar natuurlijk was er ook nog een uurtje zingen bij Ron. Daar kwamen weer heel andere nummers aan bod. En daarna naar Open om daar met Guus de twee nummers te gaan zingen. Er waren nog niet zoveel zingers als anders maar toch werd het een leuk programma en een hele fijne afsluiting van de week.

Ik kan nu gaan uitzien naar mijn verblijf op de Oosterdam en de avonden bij Billboard on Board en in de Rolling Stone Rock Room over een maandje. Natuurlijk is er ook nog een Pubquiz bij Vanouds en op 31 januari is er bij de Joffer weer een optreden van Eddy de Jong. Dus mij hoor je over januari 2026 niet klagen, het jaar is goed begonnen. Hopelijk volgen nog 11 heerlijke maanden.

Een muzikaal einde van een politieke week

Tussen alle beslommeringen door kon ik de afgelopen week weer met een goed gevoel afronden. Op alle gebieden was het weer lekker druk dus ik ga me nog steeds niet vervelen. Er is veel te doen met de verkiezingen in aantocht en dan heb ik het niet alleen over de landelijke verkiezingen maar ook over de komende gemeenteraadsverkiezingen.

Nu probeer ik wat van de debatten te volgen die er voor de Tweede Kamer worden gehouden. Tot op heden vind ik deze nog niet heel spannend. Het is meer van hetzelfde waarbij er twee of drie partijen zijn die door elkaar aan het praten zijn en elkaar niet laten uitpraten. Gaat dit nu echt wat helpen om een goede keuze te maken? Hoewel het jullie niet zal verbazen heb ik mijn keuze allang gemaakt maar ik heb toch maar even de stemwijzer ingevuld: 90% op mijn eigen partij. Dat gaat dus goed komen.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen is het nu ook nog even aanpoten. Als lid van de kandidaten commissie gaan we nu de gesprekken voeren met de kandidaten voor onze kieslijst in maart 2026. Leuk maar wel de goede vragen stellen en dus even je aandacht er bij houden. Maar ook het plannen van de afspraken kan hoofdbrekens opleveren.

Gelukkig is er ook tijd voor ontspanning. Lekker zingen en luisteren naar muziek. Ik ben begonnen aan een nieuw zangjaar bij Rootz en dat betekent ook weer kijken naar nieuwe liedjes. Paul de Leeuw en Jan Rot zorgen voor de Nederlandstalige liedjes en een voor mij nog onbekende zangeres Indila voor een Frans chanson. Maar er zullen er nog meer gaan volgen in alle drie de talen. Suggesties?

Mocht ik donderdag eerst zelf beginnen met zingen, ’s Avonds kon ik mijn hart ophalen bij Rob Kemps die leuke verhalen over Hemel op Aarde vertelde en ons mee nam op een muzikale reis over de beroemde begraafplaats Père-Lachaise in Parijs en op zijn eigen mijmeringen op de begraafplaats waar zijn grootouders begraven waren. Een fantastische voorstelling in een uitverkocht theater De Veste.

Het muzikale hoogtepunt moest nog komen. Vrijdag samen met broer en schoonzus in Rotterdam naar een fenomenale uitvoering van de Symphonie Fantastique (een liefdesnachtmerrie) van Hector Berlioz door het Rotterdams Philharmonisch Orkest voorafgegaan door een pianoconcert van Saint Saëns. Genieten van de muziek en het ophalen van herinneringen uit onze jeugd (oef ik voel me nu oud) waarin klassieke muziek een belangrijke plek innam.

Dan was er nog een muzikaal feitje waar ik alleen een beetje trots op kan zijn. In de zomer heb ik een workshop liedjes schrijven gevolgd. Ik heb een tekst geschreven over de elementen en onze aardbol. Er zat een melodietje onder maar ja dat vond ik een beetje saai. Die tekst heb ik aan een radiocollega met veel ervaring in AI gegeven en hij heeft daar een mooi nummer van gemaakt. Voor de eerste keer ben ik blij met AI. Ik ga zeker verder met dit liedje zodat ik het ook zelf ga zingen. Leuk was wel dat hij het liedje ten gehore heeft gebracht tijdens de uitzending van Delft Centraal op maandagochtend. Dus …. nee hoor maar mijn liedje is al wel op de radio geweest.

Positieve vibes

Kon ik vorige week vertellen dat voor mij het theaterseizoen in Rotterdam weer begonnen was dan is nu ook de kop van het theaterseizoen in Delft er ook weer af. Met een fantastische “The Stones versus The Beatles Battle”. O.a. de muzikanten Harry Sacksioni, Syb van der Ploeg en Manny Angeletti maakten er met hun zang en verhalen een waar feest van. Weliswaar met een emotioneel momentje toen Harry vertelde over Edward Reekers. Helaas hoorde ik afgelopen dinsdag samen met vele fans dat Edward veel te jong is overleden. En dan te bedenken dat we de kaartjes kochten met het idee dat hij nog op het podium zou staan.

Maar goed het werd toen al met al een hele mooie avond die wat mij betreft best nog wel wat langer had mogen duren. Maar aan alle mooie dingen komt een einde zo ook hier aan en eigenlijk had ik ook wel weer genoeg gedanst, nou ja gesprongen, voor deze week.

Het weer was het afgelopen weekend nou niet bijster rustig. Lekker veel wind wat ook de planten op mijn balkonnetjes merkten. Tja het gaat weer tijd worden om ook daar alle spullen weer binnen te halen. Ik heb nog wel wat wintervaste planten gehaald en ik moet kijken welke lampjes ik lekker laat hangen. Goed dat ik een mooie klus voor het komende weekend en dan ook de kussens maar even binnen halen.

Een andere mooie klus voor het najaar gaat worden is het lezen van mijn nieuwe boek. Weer een heerlijke thriller van Elizabeth George over Thomas Lynley en Barbara Havers. Heerlijk genieten van de ingenieus opgebouwde spanning, Er is wel een maar, het boek heeft meer dan 750 pagina’s en dat lees ook ik niet in een dag uit. En ik moet eerst nog het boek van Henri Bontebal lezen.

Deze week staat ook in het teken van de verkiezingen. Eerst landelijk dus worden we doodgegooid met kibbelende politici aan de talkshow tafels. Verfrissend zijn overigens wel de uitzendingen van EO’s Buitengewoon gesprek. Deze week was het de beurt aan Henri Bontebal, Jimmy Dijk en Mona Keizer. Ze kregen verrassende vragen waarop kwetsbare en soms ook emotionele reacties kwamen. Het was serieus programma met een luchtige en ontspannen twist.

Maar we staan natuurlijk ook voor de Gemeenteraadsverkiezingen. Deze zijn pas in maart 2026 maar hier moet wel het e.e.a. worden voorbereid. Een kandidatenlijst, een verkiezingsprogramma en een campagneplan. Gisterenavond kozen we, CDA Delft, tijdens een ALV een nieuwe lijsttrekker. Nou ja nieuw, bij de vorige verkiezingen wat Frank Visser ook al onze lijsttrekker en is hij met veel energie en overgave in de afgelopen periode onze fractievoorzitter geweest. Dus eigenlijk niet zo’n grote verrassing. En we hebben vertrouwen in een goede afloop van de verkiezingen en hopen er op dat we in de volgende raadsperiode een wethouder mogen gaan leveren. Dus hebben we ook een kandidaat wethouder gekozen en dat wordt Gerrit Jan Valk. Nu gaan we verder met de lijst want wie worden de nummers 2 t/m 50. Een pittige klus die we voor half november moeten hebben afgerond. Werk aan de winkel.

Met het programma voor de volgende verkiezingen en de plannen voor de campagne gaan we een mooie tijd tegemoet. De sfeer zat er gisterenavond goed in, de stemming is top dus we gaan er tegen aan.

Hemel en Aarde

Vorige week is het weer begonnen. Het nieuwe theater seizoen met de Hemel en Aarde. Het was weer een heerlijke avond na een vermoeiende dag.

Het was weer vrijdag en dan is er dus weer een week afgerond. Donderdagavond werd het weer laat in de Raadszaal van Delft. De eerste raadsvergadering onder voorzitterschap van onze nieuwe burgemeester. Hoe zou die het gaan doen. Hij kon in ieder geval zijn borst nat maken want het was een vergadering met veel bespreekpunten. Het was zelfs zo erg dat de raadsleden een “winstwaarschuwing” kregen. Het zou wel eens kunnen zijn dat de vergadering een vervolg zou hebben op de maandag. Dat gebeurde gelukkig niet maar even goed was het een lange vergaderavond.

Het was wel even wennen aan de nieuwe voorzitter van de Raad maar hij had snel zijn draai gevonden. Strak en streng leidde hij de vergadering met ook nog een klein vleugje humor. Dus niks mis mee. Ik ben benieuwd hoe hij het er vanavond afbrengt want dan komt hij als portefeuillehouder in actie bij de commissie Economie, Financiën en Bestuur. Helaas kan ik vanavond wegens andere verplichtingen voor het CDA Delft niet in de raadszaal zijn maar ik ga het wel volgen of terugkijken. Ik ben benieuwd.

Maar na een lange avond, ook o[ de publieke tribune, wachtte ook de Omroep weer. Een nieuwe technicus die volledig onverwacht voor een zieke collega inviel en zich prima en heel rustig kweet van zijn taak. Wat is het toch fijn om samen te mogen werken met deze vrijwilligers bij de Omroep. Dit keer was er niet veel tijd om te blijven napraten want via een broodje haring in de nieuwe viszaak ik Delft had ik een vergadering voor het CDA bij het Hoogheemraadschap. Dus rennen maar.

Maar dan kon het weekend eindelijk beginnen: de vrijmibo bij VanOuds. Even bij komen en bij kletsen. Napraten over het verjaardagsfeestje van Marjan met de fijne muziek. Maar ook hier weer eerder dan gewoon weg want ik moest nog naar Rotterdam voor het eerste concert van het nieuwe seizoen.

Het Rotterdams Philharmonisch Orkest had Bruckners Hemel en Aarde op de agenda staan. En dan te weten dat ik in het zomerreces tijdens mijn eerste liedje heb geschreven over de Lucht (Hemel), Aarde, Vuur en Water heb geschreven. Maar dat heeft er niets mee te maken. Voor de pauze zong een prachtig koor met soli begeleid door het orkest en orgel het Te Deum en na de pauze mochten we genieten van de vierde “Romantische” symfonie. Dit begin van weer een seizoen lang mooie muziek was de afsluiting van weer een mooie week.

Ik ben er weer

Ik zal maar met de deur in huis vallen. Met mij gaat alles goed ook al ben ik al bijna 2 maanden uit de lucht. Maar ik ben in de afgelopen maanden lekker druk bezig geweest. En dat betekende dat ik minder tijd had om te schrijven.

De vorige keer dat ik actief was stonden we in de gemeente aan het begin van het zomerreces. Geen politieke activiteiten dus maar wel meer tijd voor andere dingen. Gezellig lunchen met vrienden en familie; lekker bijpraten en ideeën met elkaar delen. Praten over vakanties die al voorbij waren maar ook toekomstige vakanties. Heerlijk en dan beginnen ineens de zomervakanties bij de Omroep.

Dat was 2 maanden lang het maken van Delft Centraal op de woensdag en daar waar gaten ontstonden zorgen dat deze toch gevuld werden. Dat laatste is samen met mijn andere collega’s goed gelukt.

Op de woensdagen stond ik er gelukkig niet altijd alleen voor. Ik had ook dit jaar weer een aantal mensen bereid gevonden om samen met mij het programma te presenteren. Het werden stuk voor stuk leuke uitzendingen. Ik mocht met de wereldkampioenen Tango dansen praten. Zij stonden op punt om een maand te gaan dansen in Buenos Aires waar ik in februari zelf een workshop Tangodansen heb gepland.

Met Guus gesproken over zijn vrijwilligers werk met o.a. gasten van Pieter van Foreest. met Bram een hele uitzending gevuld met het Jazzfestival, met Titus een uitzending over senioren en ouderenwerk in Delft en tot slot met twee leuke jongedames, Milou en Sterre, een leuke uitzending over studeren en werken. In deze laatste uitzending zat ook het indrukwekkende onderwerp van de dementalcoach die er is voor ondersteuning van de mantelzorgers van met name jong dementerenden.

Natuurlijk heb ik in de vakantie ook aandacht besteed aan mijn stem. Lekker oefenen voor weer een Blauw Podium dat voor mij het laatste Blauwe Podium op het Bagijnhof werd. Deze week zijn we al weer begonnen aan het Blauwe Podium bij Open.

Maar ik heb nu ook zelf een liedje geschreven. De tekst is helemaal van mezelf en de muziek heb ik samen met een coach gemaakt. Het was een geweldige ervaring en ik ben er nog steeds trots op. Of ik er verder nog wat mee ga doen. Geen flauw idee op dit moment.

Inmiddels is het zomerreces voorbij en zijn ook alle vaste mensen van Delft Centraal weer terug op honk. Dus weer rustig zou je zeggen. Ja was dat maar waar. We hadden het feestelijke afscheid van onze burgemeester en natuurlijk ook de installatie van de nieuwe burgemeester.

Deze week is er de eerste raadsvergadering die hij gaat voorzitten. Ik ben heel benieuwd dus zit ik donderdag weer op de publieke tribune.

Maar ook het fractiewerk gaat weer verder. De eerste fractie- en commissievergadering zijn al weer geweest. En dan komen er natuurlijk weer verkiezingen. Eerst voor de Tweede Kamer en daarna de Gemeenteraad. Bij die laatste verkiezingen sta ik niet meer op de lijst maar ik zit wel in de kandidatencommissie die een kandidatenlijst opstelt en ter goedkeuring voorlegt aan bestuur en leden. Dat worden dus heel wat gesprekken met leden die zich graag voor ons mooie Delft willen inzetten. De kop is er weer af dus.

En deze week begint ook weer het theaterprogramma. Concerten in de Doelen en andere voorstellingen in Theater de Veste. Dus ook weer voldoende tijd voor ontspanning al lijkt mijn agenda al weer aardig vol te lopen. Wat kun je het toch druk hebben als pensionado die zich eigenlijk nog heel jong voelt. Maar ik ga vol goede moed verder want er staan weer hele leuke dingen op de planning.

Verhuizen? …. of toch niet

Ik ben al weer een poosje terug van mijn mooie reis langs de Britse Eilanden maar eenmaal terug had ik een vliegende start. Radiomaken, zingen en vergaderen wat heb ik als 55 plusser een druk leventje met leuke en soms ook minder leuke belevenissen. En een daarvan was de vraag verhuizen? of toch maar niet. Ik ga het niet spannend maken maar het is niet verhuizen geworden.

Op een ochtend kwam Funda bij mij op de mail. Ze konden op basis van mijn zoekgeschiedenis een appartement onder mijn aandacht brengen. Een 55 plus woning in een voor mij bekend complex in de stad. Het is leuk wonen daar en ook de sociale voorzieningen zijn daar aanwezig zeker met een heel actieve bewonersvereniging.

Nu heb ik een heel fijn appartement net buiten het centrum maar toch dit appartement sprak me aan, dus ik druk op de knop dat ik een bezichtiging wil. De reactie op dit verzoek was een onaangename. Ik kreeg een mail van de makelaar met de tekst”leeftijd???. Met vriendelijke groet”. Oké wel een vriendelijke groet maar wie stuurt er nu zo’n mail. Nu ben ik 72 dus ik denk dat ik echt wel binnen de doelgroep van 55 plus val dus ik heb netjes geantwoord.

En ja hoor ik word uitgenodigd voor een bezichtiging. Met veel twijfels maar goede moed toog ik naar het appartement dat op dat moment nog bewoond werd door naar schatting dertigers. Eenmaal binnen schrok ik verschrikkelijk.

Als oplossing voor ons woonprobleem wordt vaak genoemd dat er doorstroming moet plaatsvinden. Zelf vind ik dat dit moet gebeuren in de hele keten maar de nadruk wordt meestal gelegd op senioren. Bij het bekijken van deze woning voor senioren probeerde ik me in te leven in een echtpaar dat zo’n 40 jaar geleden een leuke gezinswoning had gekocht en het nu tijd vindt om naar een levensbestendig appartement te gaan. In hun gezinswoning waar ze veel hebben meegemaakt, geboortes, feestjes en ook mindere dingen en dus een huis met veel emoties. Maar in de loop van de jaren hebben zij er ook een eigen paleisje van weten te maken. Nieuwe inrichting, badkamer en keuken allemaal zoals ze dat zelf willen en dat hun ook gemak geeft.

Oké dit appartement is kleiner maar de oppervlakte was vermeld in de aanbieding. Het was de uitvoering waarover ik echt boos kan worden. Hoe kun je iemand die uit zijn paleisje komt met droge ogen zoiets aanbieden. Het was vuil maar dat kan worden schoongemaakt maar buiten een nieuwe douchekop was de rest wel aan de nieuwe huurder. Wat mij het meest tegenviel was de keuken. Nou ja wat keuken genoemd werd. Een schamel keukenblokje volgens mij uit de vorige eeuw hoewel dat niet kan want het complex was van 2007. Tja de makelaar had daar kennelijk meer opmerkingen over gekregen want ja je het is toegestaan dat de nieuwe huurder er een nieuwe keuken in laat plaatsen en als de woningcorporatie het een verbetering vond kon bij het verlaten van de woning een kleine vergoeding daarvoor gekregen worden. En ja een nieuwe keuken is altijd een verbetering van de woning.

Even terug naar dat echtpaar met hun paleisje. Die moeten toch ook een schok te verwerken hebben gekregen en terecht. Je hebt het plan je mooie woning te verkopen en dan krijg je voor een best wel hoge huur een woning aangeboden waar je moet beginnen voor meerdere eer en glorie van de woningcorporatie het huis op te knappen. Dit is toch van de zotte. Om het voor senioren aantrekkelijk te maken lijkt het mij dat het aan de woningcorporatie is om er voor te zorgen dat met name deze basis zaken als keuken maar ook sanitair op orde zijn en dat er een goed uitziende woning bezichtigd kan worden. En woningcorporaties het is voor jullie toch ook van belang dat die doorstroming er komt. Ik zou zeggen doe er wat aan.

Voor mij was na de bezichtiging een ding duidelijk ondanks dat het appartement in het centrum lag ga ik er niet naar toe. Iets wat overigens niet meer kan want het is al weer verhuurd. Ik vraag me alleen af of het daadwerkelijk aan 55 plussers is verhuurd want de kijkers na ons hadden zeker deze leeftijd nog niet bereikt. Leeftijd??? Met vriendelijke groet.