De feestdagen zijn voorbij

De feestdagen zijn voorbij en dus is het weer business as usual en mogen we weer aan de slag. Nou ja voor mij zou dat niet direct verschil uit moeten maken . Ik heb immers de tijd aan mezelf maar toch. Er was weer een mei reces bij de gemeente en om mij heen hadden veel vrienden kennissen vakantie en trokken er op uit. Nu is iedereen weer terug om zich weer snel door de bergen werk heen te werken en zich op te maken voor de zomervakantie.

Hoewel ik volgens velen nu altijd vakantie heb nu ik niet meer betaald werk, heb ik toch wel genoten van de afgelopen dagen. Het begon al halverwege vorige week met een oergezellige borrel met mijn collega’s van Omroep Delft. Het was niet alleen gezellig maar ook heel inspirerend en misschien wel een beetje te inspirerend. Ik heb misschien wel een beetje te veel toegezegd maar radio maken is zo mooi dat ik daar ook wel mijn steentje aan wil bijdragen. Afijn we zien het wel en misschien horen jullie me in de zomerperiode wat meer op de radio in de zomerprogrammering van Delft Centraal. Ik laat het je weten. Van de week ga ik met een andere enthousiaste vrijwilliger ook nog eens brainstormen hoe we Omroep Delft samen met al die andere vrijwilligers op een hoger niveau kunnen krijgen. Uitdaging!!

En dan het weer. Wat hebben we geboft met de pinksterdagen. Heerlijk zonnetje en, op mijn balkon, geen wind. Aan de slag dus om al die uitgebloeide plantjes weg te halen en hele mooie nieuwe planten neer te zetten. Wat is het een feestje om ’s morgens koffie te drinken op je terras omringt door allerlei insecten die zich te goed doen aan mijn bloemetjes. Minder leuk is het duivenpaartje dat kennelijk op zoek is naar een plek om te wonen en daar te zorgen voor nieuwe kroost. Ze zaten al veelvuldig in de uitgebloeide violen dus dat was de reden om snel deze bak te verwijderen. Er lagen gelukkig nog geen eitjes in.

Om die reden heb ik nu ook een nieuwe vriend op mijn balkon. Ik noem hem Kraaij naar de verslaggever bij Feijenoord afgelopen zondag. Hij houdt in ieder geval de duiven weg zo werd gezegd en …….. het werkt. Dus daar heb ik geen last meer van. Maar ik schrik soms ook nog wel van hem dus dat is nog wel even wennen.

Ondanks alles is het voor mij nu ook weer business as usual, want ik moet de stukken lezen voor de komende vergaderingen. En dit keer zijn het er heel wat. Maar vanmiddag heb ik dan toch nog even tijd vrijgemaakt voor mijn nichtje. Lekker lunchen en bijpraten. Over haar studie, politiek en alles wat er nog verder gebeurd in ons leven. Een blik mogen werpen in op een heerlijk verfrissende kijk op alles wat er gebeurd. En vooruit kijken naar de toekomst; de studie tijdens de vakantie om vervolgens volgend jaar door te kunnen gaan naar een mooie master. Ik heb in ieder geval weer voldoende energie getankt om door te gaan naar de zomervakantie.

Vakantiegeld ……. Vakantie

De reclames vliegen je om de oren. Ja we krijgen vakantiegeld en daar moeten we wat goeds meedoen. Bedrijven roepen je op om artikelen uit hun assortiment aan te schaffen, een nieuwe computer of koelkast of een vakantie, waar het uiteindelijk voor bedoeld is, of …….. je kan het zo gek niet noemen. We moeten het snel uitgeven en iedereen dingt naar onze portemonnee.

Sinds ik de pensioengerechtigde leeftijd heb bereikt heb ik ook weer eens vakantiegeld. Je hoeft geen medelijden te hebben hoor want zowel 13e maand als het vakantiegeld kreeg ik tijdens mijn werk per maand uitbetaald. Wel zo makkelijk vond ik maar ik kon nooit toegeven aan een extra uitgave na ontvangst van een wat groter bedrag aan het einde van mei.

Maar goed, vakantiegeld is bedoeld voor vakantie en daarmee ben ik in de afgelopen weken veel mee bezig geweest. Eindelijk ben ik begonnen aan het fotoalbum van mijn laatste vakantie op de Middellandse Zee. Als ik terugkijk naar al die foto’s van Florence, Carthage, Palermo en Pompeii dan is het moeilijk een keuze te maken. Het zijn bijna 600 foto’s. Wat hadden we het vroeger toch makkelijker. Je nam een paar rolletjes van 36 opnames mee dus het aantal opnames bleef toch altijd wel binnen de perken. Maar goed je hoort mij alleen maar klagen als de digitale systemen niet werken zoals ik dat wil. Wel goed om me te realiseren dat de oorzaak dan meestal wel hoofdzakelijk bij mezelf ligt.

Er moet natuurlijk ook nog gewerkt worden. Na het Mei-reces is ook de politiek weer opgestart en ook de radio vraagt aandacht. Vergaderen, openingen, borrels (ja ook leuke dingen) staan deze week in mijn agenda. Maar er is voldoende tijd om met leuke dingen bezig te zijn. een feestje organiseren en de volgende vakantie. Want die zit er aan te komen en gaat naar Noorwegen en IJsland. Nee ik ben nog niet bezig mijn koffer te pakken maar ik kijk al wel naar de verschillende excursies. Tja het gaat weer een mooie reis worden met naar ik verwacht heeeeeeeel veeeeeeeel foto’s. Hoe heb ik het ooit kunnen doen met een paar rolletjes van 36 opnames??

Als ik dan toch op de site van de HAL zit ook maar even kijken wat zij nog meer gepland hebben. Wellicht had ik dat beter niet kunnen doen. Wat een mooie reizen staan er op de planning voor 2024. Nee nog niet geboekt eerst naar Noorwegen en hier nog mijn verplichtingen afwerken. En, ja dat vakantiegeld gaat wel in mijn vakantiepotje.

Rotterdam

Het was me het weekendje wel zeg. Een weekend waarin Rotterdam de hoofdrol speelde dus, hoe kan het ook anders, een fantastisch weekend. Na een hele lange tijd niet meer in de Doelen te zijn geweest mocht ik dan eindelijk vrijdagavond weer.

En dan te bedenken dat dit concert dit weekend driemaal werd uitgevoerd. De man die in de Doelen achter mij zat op vrijdagavond zou alle drie de uitvoeringen bijwonen evenals het optreden van het RPhO een week later in Amsterdam. Het was een bijzonder concert het was het Herdenkingsconcert waarin de tweede symfonie van Mahler werd gespeeld. Het RPhO was weer fenomenaal, indrukwekkend en adembenemend, Het orkest steeg echt boven zich zelf uit en dat kon ook gezegd worden van de solisten maar zeker ook van het koor. Een hele mooie belevenis dus.

Dat er in Rotterdam in het afgelopen weekend nog iets stond te gebeuren werd al duidelijk toen ik het Centraal Station uitkwam. Voorbereidingen voor zondag waren daar al getroffen want er waren poortjes gemaakt om het station in en uit te gaan. Er was zoveel vertrouwen dat Feyenoord met de wedstrijd tegen Go Ahead de titel zou gaan pakken. Achteraf gezien was het puur toeval dat ik vrijdagavond al in Rotterdam was want bij het boeken van dit concert heb ik best wel getwijfeld of in niet op zondagmiddag zou gaan. Uiteindelijk was het zondag 14 mei dus de dag waarop in 1940 het bombardement plaatsvond. Maar toch bij het boeken werd het vrijdagavond.

Zo kon ik niet alleen met volle teugen van het concert genieten maar ook kijken naar de wedstrijd en voor mezelf een klein feestje bouwen toen Robin en Gio de schaal aan Orkun uitreikte. Wat een ontlading en wat ben ik trots dat het echt feest was zondagavond in het centrum van de stad.

Tja en dan moet je ook wel de huldiging volgen. Eigenlijk was daar geen tijd voor maar voor iedereen helaas ik heb het wel gedaan. Met soms ook wel emoties van vreugde en ook een klein traantje bij de interviews met supporters die met Stichting Ambulance Wens op de Coolsingel aanwezig waren. Mooi ook dat Okrun en Justin bij deze mensen langs gingen voor een praatje, handtekening en een foto.

Oké tijd voor sentimenteel doen is nu weer voorbij en het werk roept weer. Een mooi begin van de week met beelden van de stad waar ik geboren ben en die nog steeds in mijn hart zit. Ik kan er deze week weer tegenaan met in ieder geval een project op de agenda: het fotoboek van de “Mediterranean Rivieras” maken.

Hé ik ben er nog hoor

Het is al weer een tijdje geleden dat ik wat op mijn site heb neergezet. Tja de vakantie maar denk niet dat ik ruim drie weken weggeweest ben want dat is zeker niet het geval. Het was maar een weekje. Zo’n weekje tussendoor want de “echte” vakantie moet nog komen, die heb ik nog te goed.

En als je dan weer eens een weekje vakantie hebt dat begint dat bij mij in ieder geval met stress. Nou ja niet echt maar toch voor je weggaat moeten er altijd nog snel even dingen geregeld worden. Bij de radio, in de politiek en natuurlijk welke dingen moet je voor je vakantie nog even regelen voor direct na je vakantie. Soms vraag ik me af of ik de enige ben die dit soort vakantiestress kent. Dan als klap op de vuurpijl ook nog eens de aankondiging van bagage afhandelaars op Schiphol die wilde acties aankondigden.

Het idee dat ik een week lang op de MS Nieuw Statendam met dezelfde kleren aan moest zitten. Een snelle oplossing was toen wel bedacht: alleen handbagage meenemen dus. Dat betekent wel dat niet alles meekon maar ik kan jullie gerust stellen ook dat is goed verlopen. Gelukkig vertrek ik voor de volgende cruise vanuit Amsterdam (stiekem hoop ik nog op Rotterdam).

Alles op Schiphol verliep gelukkig gesmeerd, dus het was eigenlijk stress om niets en ik zat ruim van te voren klaar om te vertrekken naar Barcelona voor een cruise door de Middellandse Zee.

Nice, Florence, Tunis, Palermo en Napels om daarna weer te vertrekken vanuit Rome naar Nederland. Het was een mooie trip waarvan ik het fotoalbum nog wel moet maken maar dat komt volgende week denk ik pas. Maar dat album krijgt ook een plaatsje op mijn site, maar toch een klein voorproefje van Nice, Florence, Carthage (Tunesië) en Pompeii.

Inmiddels ben ik weer een weekje thuis en dat was ook weer fijn maar wel heel druk. Want ik ben alweer een theaterbezoek, muzikaal optreden van een vriend verder. Naast natuurlijk de spullen wassen, opruimen en mijn huisje weer op orde brengen. Dus voldoende te doen naast natuurlijk de voorbereidingen voor de commissievergadering van vanavond.

Natuurlijk was er ook weer een Blauw Podium en daar was ik ook weer welkom en dat zijn toch altijd wel muzikale cadeautjes. Eerst een uurtje met Guus in zijn studio de liedjes doornemen die ik zou gaan zingen en dan natuurlijk bij Open. Het ging weer lekker met Becaud’s L’important c’est la Rose en Shaffy’s Sammy.

Tot slot een spannend voetbal weekend: gaat Feyenoord nu al de landstitel pakken? Helaas Sparta verloor van PSV waardoor we nog een weekje moeten wachten. Ben benieuwd maar een ding weet ik zeker ik kan volgende week naar de Coolsingel dus Feyenoord doe je best zondag.

Wel….., niet, maar toch….!!!

Ken je dat ook die twijfel. Het lijkt alsof het weer dat ook heeft. Wel voorjaar, dus snel mijn balkon aan kant gemaakt met een schoonmaakdoek, nieuwe bezem en nieuwe plantjes. De kussens van de stoelen weer te voorschijn gehaald. Lekker genieten in het zonnetje uit de wind met een broodje, kopje thee en een wijntje. Maar dat duurde slechts twee dagen want daarna was het weer niet!

Regen en wind dus al het werk was weer voor niets geweest en straks als het weer wat warmer en droger wordt dan beginnen we weer opnieuw met uitzondering van de plantjes want die hebben dit keer niet zoveel van de wind en regen gemerkt.

Gedurende het paasweekend was dit niet de enige twijfel. Oké er stonden een paar dingen vast en er was een verrassing. Ik had goede vrijdag met vrienden afgesproken om te gaan eten bij Ladera, dat is altijd lekker en gezellig; een gegeven dus. Totdat Maarten appte dat hij in de buurt was en gezellig wilde bijpraten. Tja wat doe je dan. Maarten zie ik niet zoveel dus uiteindelijk was die keuze gemakkelijk. Lekker bij kletsen bij San Marco terwijl we ons tegoed deden aan pizza en lasagne met als toetje de tiramisu. Yummy, yammy en een goede aftrap voor het paasweekend.

Zaterdag liet het weer zich van zijn beste kant zien zodat ik me al verheugde op heerlijke paasdagen op mijn balkon. Lekkere hapjes gehaald en de wijnvoorraad aangevuld dus dit was appeltje (paas)eitje. Zaterdagavond kon niet stuk zeker niet na de voorstelling van Herman van Veen in de Veste. Wow, wat een artiest zeg. Nog nagenieten met een wijntje in het Theater de Veste en dan op naar……..

Zonnige paasdagen! Tja was dat maar waar. De dag begon zwaar bewolkt en ik baalde. Nou ja een klein beetje maar want ik kon altijd nog naar de Sjees gaan waar Polle Eduard met Boy Mosterdijk optraden. Geen zon, dan maar muziek. Maar tegen de tijd dat ik naar de stad wilde gaan knapte het weer ook op. Tja wat doe je dan wel gaan of niet. De hele middag in de Sjees of in het zonnetje op mijn balkon. Oeps de twijfel sloeg toe. Uiteindelijk toch maar besloten om naar de Sjees te gaan. Van tijd tot tijd even naar buiten kijken, bleef het mooi weer of ……. Tja en het bleef mooi weer met een zonnetje en in de stad was het weer gezellig druk. En morgen is er weer een dag met ………

Nee dus geen mooi weer. De hele dag regen bah. Nou dan maar kijken wat je in huis kan doen. Voorbereidingen voor de vakantie, een gezellig gesprek met mijn broer over het gezin waarin mijn opa opgegroeid moet zijn. Uit oude boeken haalde we informatie over hun gezinssamenstelling en ook een aantal wetenswaardigheden waarmee ze te maken hebben gehad tijdens de 1e Wereldoorlog. Oude foto’s bekeken en ons afgevraagd wie is nu eigenlijk wie. Was die man bij die boekenpers op de foto nu mijn opa of zijn vader.

Grappig maar een antwoord was niet te vinden. Wel een handgeschreven boek met de onheilspellende titel “Haar Noodlot, een Berlijnse Roman”, Helemaal in schuinschrift dus lastig te lezen maar wel met mooie plaatjes. Zonder er erg in te hebben was het een welbestede dag en werd het langzaam aan droog.

En zo waren de paasdagen weer voorbij. Nog een feestje restte en dat was de jubileumshow van de 3J s. Eigenlijk een bizarre naam want ze waren met zeven en de 3 mannen die met de J’s worden bedoeld heten Jan, jaap en…….. Robin. Van die naam klopt dus niets meer maar het was een leuke show met een violist die het volgens mij jammer vond dat hij de hele tijd achter Jan stond. Maar alle gekheid op een stokje het was een leuke show met oude bekende nummers maar ook nummers van hun nieuwe album.

En dan is het weer de plicht die roept. Stukken lezen voor de komende vergaderingen, administratie doen en natuurlijk zingen. De teksten die ik zaterdag ga zingen proberen uit mijn hoofd te leren. Want zaterdag is er weer een Blauw Podium bij Open en als alles goed is ga ik daar een Frans lied van Gilbert Bécaud zingen en waag ik me ook aan een nummer van Ramses Shaffy. Zoals altijd beginnen we om 15 uur.

Voorjaar

Eindelijk lijkt het dat het met het weer de goede kant op gaat. Hoewel alleen dan op mijn balkonnetje. Het zonnetje scheen dus trok ik de stoute schoenen aan en ben begonnen om mijn balkonnetje weer klaar te maken voor het voorjaar en de zomer. Even hard werken om alles weer op orde te krijgen.

Stoelen en tafeltjes schoonmaken, oude plantjes verwijderen en even bij de bloemist langs om nieuwe planten te kopen. Oeps voor de hortensia is het nog iets te vroeg. Deze plant kan echt niet tegen kou en koud was het in de schaduw en de wind. Maar goed er zijn genoeg andere plantjes, blauwe druifjes, gele brem en viooltjes. Dus met een tas vol nieuwe plantjes weer terug naar huis en aan de slag.

Als alles dan weer een plaatsje heeft gekregen dan nog even de vloer aanvegen. Tja en dan blijkt dat de bezemsteel en de borstel in de afgelopen winter hebben besloten om uit elkaar te gaan. Triest en die breuk is ook niet meer te helen. Het enige wat er dan voor mij op zit op dat moment om maar met een kopje thee te genieten van mijn nog niet helemaal afgemaakte werk. Morgen maar even een nieuwe bezem kopen en het werk afmaken.

Al met al een goed bestede zondag en op het tussenresultaat ben ik best weer trots. Het is nog niet helemaal in orde maar voor de komende paasdagen. Genieten maar!!

Vrolijk Pasen

Buiten was het koud en nat maar binnen ……….

Het voorjaar is begonnen met een heleboel regen. Mijn plu maakt overuren en soms dan trek ik toch nog wel even mijn dikke jas aan. Maar goed afgelopen zondag ging de zomertijd toch weer in. Een uurtje korter slapen en je verheugen op de zomer. Lekker op een terrasje in de zon genieten van een wijntje en een hapje. Dat wijntje dat was er afgelopen zondag zeker want bij het Eet- en Proeflokaal De Kurk was er weer een Wijn Spijs Proeverij. Dit keer ging Jur met ons naar de Frankrijk en om precies te zijn naar de Bordeaux.

Buiten was het nat en koud maar binnen was het gezellig en warm, Jur en Jannie verrasten ons weer met heerlijke wijntjes en hapjes. Die hapjes paste perfect bij de wijn of moet ik het andersom zeggen. De wijn paste bij de hapjes? Maar goed voor mij als deelnemer maakte het niet uit. De sombere zondagmiddag werd heel gezellig met ontmoetingen van bekenden. Gezellige gesprekken met twee oud collega’s die ik al zeker 30 jaar niet gezien had. Inmiddels werken we alle drie niet meer en kunnen we dus genieten van de mooie dingen de op ons pad komen. Al met al ook een leerzame middag waarin we weer veel uitleg kregen over de wijntjes die we mochten proeven. De ene was nog lekkerder dan de ander als ik de foto’s zie van de hapjes kan ik nog steeds nagenieten. De oester, zeebaars, kwartel, pasta, het stoofvlees en de entrecote heerlijk. Het laatste gerecht de, eendenlever, vond ik wat minder maar ik heb geen klagen.

En dat was dan weer het einde aan een druk weekend met een stadsdebat over de onderwijskloof en de lenteborrel van Stip. Maar zoals altijd zijn er ook nog andere zaken die ik mag oppakken. De voorbereiding van de commissievergadering van komende donderdag en ja ook de voorbereiding van het volgende Blauwe Podium. Wat is keuzes maken toch lastig zeg. Er zijn nog twee liedjes overgebleven en ja daar moet ik nu een keuze tussen gaan maken. Wat het gaat worden dat weet ik denk ik volgende week pas te gaan weten. Het volgende Blauwe Podium is op 15 april dus voor het uit mijn hoofd leren van de tekst heb ik nog wel even de tijd.

Tot die tijd hebben we eerst weer een weekend en daarna de paasdagen. En die paasdagen zien er goed uit. Beetje zon, ietjes warmer en droog. Tenminste dat is wat men nu zegt. We wachten maar af. Ik ga me voorbereiden op morgen, zangles en de commissievergadering en laat me verder maar verrassen.

Verkiezingen

Het is 15 maart dus iedere Nederlander mag weer naar de stembus. Stemmen voor de Provinciale Staten en voor de Waterschappen. Ik ben vanochtend al geweest maar de stembussen zijn tot 21 uur open dus als je nog niet gestemd hebt, het kan nog. Vorig jaar waren er ook verkiezingen en toen was het voor de Gemeenteraad. Dus een goed moment om even achterom te kijken.

Zelf stond ik vorig jaar op de kandidatenlijst voor het CDA. Tot mijn eigen verbazing toen op de 5e plek. Toen ik aan deze nieuwe uitdaging begon had ik niet het idee dat ik al zo hoog op de lijst zou komen. Maar op de Verkiezingsdag kwam er een einde aan het campagne voeren. Het werd best een lange dag. Op een Verkiezingsdag mag er niet meer volop campagne gevoerd worden, dus het was even pas op de plaats rust en wachten op de dingen die er komen gaan. ’s Avonds eerst samen eten met het bestuur, fractie en campagne team om daarna naar het Stadhuis te gaan. Daar heerste er toch een nerveuze stemming die later in feest of teleurstelling uit liep.

Maar op die avond wist ik nog niet wat de uitslag voor mij persoonlijk betekende. Dat kwam later pas en inmiddels ben ik al één jaar Commissielid voor het Sociaal Domein Wonen bij de Gemeenteraad. Een jaar waarin ik heel veel nieuwe dingen geleerd heb maar ook een jaar waarin ik me veel heb verbaasd. Was ik dan zo naïef toen ik aan deze uitdaging begon? ik weet het niet maar er is wel heel erg veel verschil in de manier van werken tussen de Overheid en het bedrijfsleven. Maar goed ik heb er mee leren omgaan en ik heb er in veel gevallen ook begrip voor, hoewel ik me nog wel steeds blijf verbazen.

Het is best wel hard werken maar dat heb ik er graag voor over. Ik denk dat dat ook komt omdat ik voor mezelf wel wat grenzen stel en ik kan me heerlijk uitleven in twee andere hobby’s. Elke vrijdag Muziek Verleden duiken in de muziek en voor de radio aan mijn luisteraars vertellen wat er zo bijzonder is aan de artiest of het nummer. Ja een programma als Delft Centraal mis ik nog wel een beetje maar daarvoor in de plaats maak ik nu maandelijks een podcast over de raadsvergaderingen . Zo blijf ik mijn interview skills een beetje bijhouden en het is leuk om te doen en ja hier heb ik ook weer nieuwe dingen geleerd.

Tja en dan wil ik jullie niet onthouden dat ik afgelopen zaterdag weer twee liedjes mocht zingen bij Open op het Blauwe Podium. Stormy Weather en de Verdronken Vlinder had ik voor deze gelegenheid uitgezocht. Van mijn fans uit het publiek kreeg positieve reacties en foto’s dus wat mij betreft sloot ik het weekend op een goede manier af. Klaar voor weer een nieuwe week met als belangrijkste datum vandaag 15 maart. Ik wil dus eindigen met nogmaals een oproep: Ga Stemmen, maak gebruik van je recht om mee te praten.

Internationale Vrouwendag

Gisteren was het dan Internationale Vrouwendag. Nu heb ik meestal niet zoveel op met dit soort dagen waarin een bepaalde groep extra aandacht krijgt. Maar omdat ik nu eenmaal een vrouw ben, wil ik er toch wel wat aandacht aan besteden hier in mijn blog maar ik wil ook nog even terugkijken naar gisteren waar we op uitnodiging van GroenLinks waren uitgenodigd voor een bijeenkomst met vrouwen.

Gingen we vorig jaar met elkaar wandelen dit keer werden we ontvangen in Het Postkantoor in het centrum van de stad en daar gingen we met elkaar in gesprek. Het thema van de gesprekken ging over waarden en hoe we daar mee omgaan in ons werk en in de politiek. Voor mij zelf is de grootste waarde wel RESPECT maar ook eerlijkheid en empathie. Wij hadden in ons groepje daar een leuk gesprek over, waarbij we tot de conclusie kwamen dat er wel naar balans gezocht moet worden.

Ik vertelde dat ik mezelf zeker na een lastige dag letterlijk in de spiegel aankijk met de vraag hoe ik het er af gebracht heb. Ik zeg dan tegen mijn spiegelbeeld dat ik goed bezig geweest ben en blij kan zijn met mezelf, ik geef me dan een schouderklopje. Aanvankelijk leverde dat wat verbazing op maar goed dat is dan zo. Maar toen een van de deelneemsters zei dat echt iets is wat vrouwen doen en dat je dit niet bij mannen kon verwachten moest ik haar toch teleurstellen. Ik had dit “afgekeken” van een man en wel van Felix. Zij was daar verbaasd over.

Felix was toen ik met hem in aanraking kwam voorzitter van onze OR. Er lagen ook toen al lastige zaken op ons OR-bordje en we moesten best lastige adviezen geven en besluiten nemen, die consequenties voor veel collega’s hadden. Maar daarbij moesten we ook het bedrijfsbelang in de gaten houden. Het was Felix die ons toen vertelde dat hij vaak dit gesprek met zijn spiegel aanging en dan ook wist dat hij voor zijn geweten op de goede weg zat en integer gehandeld had.

Na de samenvatting van alle gesprekken had ik een toch wat wrange smaak ondanks de heerlijke hapjes van het Postkantoor. Vrouwen hadden het toch veel moeilijker en werden meer achtergesteld ten opzichte van de mannen en wat mij betreft ontstond er een beetje een anti-mannen sfeer. Wat mij betreft leveren we allemaal, mannen en vrouwen, op onze eigen manier een zo goed mogelijke bijdrage aan onze samenleving. Daar moeten we RESPECT voor hebben. Blijf alsjeblieft altijd jezelf en geef ook aan wanneer je iets niet acceptabel vindt, Er over praten is veel beter dan escaleren.

Ondanks mijn kritische noten was het toch een gezellige middag waar we ook nog eens gelachen hebben. Nu gaan we ons opmaken voor het Raadsweekend vanaf vrijdag in de mooie omgeving van Soesterberg. Hopelijk wil het weer wel een beetje meewerken want ik heb niet zoveel zin meer in een witte wereld. En als kers op de taart mag ik zaterdagmiddag ook weer zingen op het Blauwe Podium met Guus bij OPEN. Ik heb twee mooie liedjes uitgezocht. Dus mijn weekend wordt weer top.

Op maandag mijn weekend boodschappen doen

Wat een raar gevoel is dat op maandagochtend door Appie struinen om de boodschappen voor de rest van de week te halen. En o, ja ook nog even langs de bloemist om verse bloemen te halen voor bij de foto’s van papa, mama en José. Tegelijk ook denken aan wat er deze week nog moet gebeuren en dat zijn ook weer leuke dingen. Niet dat ik het betalen van mijn eerste cruisevakantie dit jaar nu zo fantastisch vind maar het moet wel gebeuren, zodat ik straks over de Middellandse Zee kan varen. Wat een luxe eigenlijk als ik het drama in Italië zie. Nee nog even niet naar Noorwegen maar dat staat later dit jaar samen met IJsland en Schotland nog op de planning. Ook het eigen land ga ik niet vergeten. Ik kwam er achter dat het ook weer hoog tijd is om naar Nijmegen te gaan.

Als ik het zo bekijk heb ik toch maar een rot leven. Tja maar ik mag niet klagen en dat doe ik dan ook nooit, hoewel er toch iemand is die dat wel vindt maar tja iedereen mag daar zijn idee over hebben. Afgelopen weekend was het overigens ook niet rottig ondanks de vervelende berichten die ik ook op mijn bordje kreeg. Maar ja die horen er ook bij. In Delft was dit weekend veel te doen. Met een column op vrijdag tijdens het stadsdebat de Staat van Delft over het bruisende Delft kon het weekend dan ook niet beter beginnen. Naast een interessante bijeenkomst na afloop leuke gesprekken gehad met oude bekenden en politieke vrienden.

Daarna was het het jaarlijkse Bluesfestival dat na 3 jaar eindelijk weer eens plaatsvond. Een gezellige drukte in de stad met overal muziek en overvolle kroegen. Corona is duidelijk voorbij en iedereen trekt er weer op uit. Zelf was ik het afgelopen weekend te zien in de Wijnhaven, het Konings Huys, Vanouds, Einstein, Moeke en De Waag. Luisteren naar Polle, Boy, Ron, Wouter, Eddy en misschien wel voor het laatst One + Toucan Duet. Wel jammer dat de laatsten niet meer samen optreden door het vertrek naar het buitenland van een van de muzikanten.

En natuurlijk was er ook de bijeenkomst Delft steunt Oekraïne op de Markt. Een grote opkomst en mooie verhalen. Het was heel indrukwekkend en ik wil dan ook de organisatie bedanken dat er een waardige samenkomst kon plaats vinden.

Hoewel ik wel moet zeggen dat ik zondagavond best wel een beetje moe was dus sloot ik het weekend gepast af op de bank voor de TV. Heerlijk even niets doen en “dom” naar het kastje kijken. Nou ja ik heb wel genoten van Feyenoord die weer heeft gewonnen en nog steeds op 1 staat dus we mogen nog steeds voorzichtig blijven hopen dat we straks weer naar de Coolsingel mogen. Nu maar hopen dat dat niet in mijn vakantie valt. En als ze dan kampioen worden dan is dat het belangrijkst.

Komende week gaat volgens mij ook kabbelend voorbij maar natuurlijk eerst de achterstand van het weekend inhalen. Er is reces bij de gemeente dus in de avond geen vergaderingen. Na deze week staat mijn agenda weer vol dus ik kan wel het een en ander voorbereiden. Ik hoef dus niet stil te zitten dus geen medelijden met mij hebben hoor. Ik ga lekker verder met waarmee ik bezig ben alleen in een iets lagere versnelling. Daarna weer met volle energie en kracht verder.