Auteur: lifestylemachteld

In deze blogs en columns schrijf ik over mijn belevenissen, ideeën, meningen en mijn hobby's.
Geplaatst op

Flitsend het nieuwe jaar in

Het is inderdaad een flitsend begin van 2024 geweest. Zo zelfs dat ik pas nu weer tijd heb om mijn blog weer te gaan bijwerken. Hoewel ik geen goede voornemens maak bij het begin van een nieuw jaar wil ik toch weer proberen om eens in de week weer een deel van mijn leven met jullie te delen. Dus aan het begin van de vierde week (oeps) begin ik daar dan maar mee.

De reden dat ik even niet heb kunnen schrijven betekent niet dat ik in de eerste drie weken van het jaar niets gedaan heb. Het tegendeel is waar want bijvoorbeeld afgelopen week heb ik een best wel groot aantal Nieuwjaarsborrels bezocht. Tja en dan zeg je dat je even je gezicht laat zien maar de waarheid is dan dat het zo gezellig is dat het toch nog langer duurt dan je in gedachte had. Maar goed volgens mij heb ik nu wel iedereen het beste toegewenst dus dat ga ik vanaf nu niet meer doen.

Het klinken op het nieuwe jaar begon op een wel heel feestelijke wijze in HAL 015 met veel muzikale vrienden. Een fantastisch feest waarvoor nog dank aan de organisatie en natuurlijk ook mijn vrienden bij de taxi, die het vervoer naar en vanaf HAL 015 weer goed geregeld hadden.

Inmiddels is vorige week ook het echte leven weer begonnen. Een nieuwe rol bij de Omroep, die van Programmaleider Audio of Coördinator Radio naast ons programma Muziek Verleden is een leuke uitdaging maar zeker de eerste week vroeg dit wel even wat tijd. Moet toch wat meer aan time management gaan doen (ha,ha,ha). En natuurlijk was er ook de 201ste uitzending van Muziek Verleden. Emmy, Wim en ik hadden Ferdinand Bakker uitgenodigd. Wow wat kon deze man vertellen over de muziek van de Beach Boys, Beatles, Young en Dylan. Je kunt de uitzending nog terugluisteren op www.omroepdelft.nl.

Maar al die drukte heeft ook wel een minder leuke kant. Ik heb ergens mijn stem verloren!! Balen zeker nu je hem weer echt nodig hebt. Afgelopen zaterdag moest ik zelfs het Blauwe Podium voor laten gaan. En nog steeds protesteert mijn stem terwijl ik hem echt wel verwen nu. Veel rust (weinig praten), thee en honingdrop en dat samen met wat keeltabletje. Hopelijk wordt het deze week weer wat beter, want ik kan echt mijn mond niet dichtblijven houden. En ik wil wel weer graag gaan zingen. Oké ik heb nog even de tijd tot donderdag dus wie weet.

Een nieuw jaar brengt ook weer nieuwe plannen met zich mee. Ik heb al wel weer twee cruises geboekt maar de zee blijft trekken of …….. misschien ga ik er nog wel een treinreis bij boeken of een cruise met kerst of de jaarwisseling. Oh, dat zijn weer veel te veel ideeën voor dit moment. Op dit moment alleen nog maar even over denken en dat boeken komt later wel.

Wie mij op Facebook volgt zal ongetwijfeld gezien hebben dat ik er een nieuw vriendje bij heb. Hij heet Ollie en ik krijg best wel veel vragen van mensen die hem nog niet kennen wie of wat hij is. Hij is die lieve knuffel olifant die in de hal van het Sophia Kinderziekenhuis staat en heel belangrijk hij is ook fan van Feyenoord. Hij is grappig, net een mens (die het nu ook koud heeft) en maakt leuke dingen mee dus ik volg hem en heb hem toegevoegd aan mijn vrienden. Jullie gaan vast nog meer van hem horen.

Geplaatst op

Kerstmis 2023

Het is bijna Kerst, vannacht vieren we de geboorte van Jezus het kleine kindje dat vrede op deze wereld brengt. Ieder jaar weer opnieuw vieren we dit feest en zingen we Vrede op Aarde. Helaas is vrede in de wereld ver te zoeken. In de Oekraïne en het Midden Oosten vallen onschuldige slachtoffers maar ook het geweld in ons eigen land neemt toe en bij mij rijst de vraag waar moet dit eindigen.

Toch wil ik in deze blog niet stil blijven staan bij alle leed in de wereld. Want er zijn ook mooie dingen die we deze dagen zien. Samen naar de kerk en samen mooie liederen zingen, samen zijn met familie en vrienden. Zelf ben ik afgelopen week naar de Kerstmaaltijdviering van het R.K. Stadsdiaconaat Delft e.o. geweest. Mooie gesprekken gehad met o.a. iemand die mij van zo’n 40 jaar geleden en daarna gezamenlijk een hapje eten. En dat alles in die mooie Maria van Jessekerk, waar ik graag binnen stap om even met mezelf te praten en te bidden en waar er in de kersttijd een mooie indrukwekkende kerststal staat.

Nu sta ik aan de vooravond van mijn eigen kerstvieringen. Vanavond Kerstavond vieren in een restaurant waar we jarenlang met het gezin naar toe gingen. Gedurende de jaren werden het er steeds minder en nu ga ik daar alleen naar toe en ik verheug me er op. Nee vanavond ben ik niet alleen want ik neem mijn herinneringen mee in een bekende omgeving. Even een tijd van bezinning. Maar morgen ben ik bij mijn broer en zijn gezin en daar kijk ik ook naar uit. Want ook daar zullen we herinneringen ophalen maar zeker ook praten over de toekomst. De studie en toekomst van mijn neef en nicht, hun komende vakantie naar Noorwegen en wat er allemaal nog meer in het vat van 2024 zit.

Zelf heb ik op de valreep van 2023 nog een nieuwe uitdaging bij Omroep Delft gekregen. Ik moest er wel even over nadenken maar ik ga er voor. Als Coördinator Radio (hahaha papa was bij de KPN Directeur Radiozaken dus die appel…..) mag ik samen met bestuur, redactie en alle andere medewerkers van radio maar ook van video de doelstelling van Omroep Delft voor 2024 om streekomroep te worden gaan binnen te halen. Ik weet niet wat me te wachten staat maar ik kijk er naar uit om samen hier de schouders onder te zetten.

Natuurlijk ga ik ook met volle energie verder met Muziek Verleden. Samen met Emmy en Wim starten we op 5 januari met onze 201ste uitzending. We maken er iets speciaals van en hebben daarvoor Ferdinand Bakker uitgenodigd. Maar ik denk dat we in 2024 nog meer speciale uitzendingen op het programma staan en misschien komt er dan ook wel live muziek bij.

En zelf blijf ik natuurlijk ook zingen en optreden op het Blauwe Podium. Op 13 januari staat de volgende editie weer op het programma en ik ben er bijna uit welke liedjes ik daar wil gaan zingen. Maar dat houd ik nog even voor me want wie weet komt er nog iets anders wat dan meer past.

Wat staat er nog meer op mijn lijstje voor 2024. Natuurlijk in Delft samen met mijn collega’s van het CDA de goede dingen doen voor onze mooie stad en haar inwoners. Ik ben niet iemand van goede voornemens maar als je dat toch aan mij vraagt dan zeg ik dat ik ook dit jaar weer volop ga genieten. Dus ook dit jaar ga ik weer cruisen waar ik op adem kan komen van alle uitdagingen en volop kan gaan genieten. Bestemmingen dit jaar? De Noordkaap, Schotland, Oslo en Copenhagen. Alleen de voorpret voor deze reizen is voor mij al een feestje.

Dit zijn allemaal dingen waar ik vanavond tijdens een grandioos diner ook over kan nadenken. Ik hoop dat jullie allemaal ook heel fijne kerstdagen gaan hebben.

Geplaatst op

Sinterklaas

Het is 5 december vandaag en dat betekent dat het vandaag de dag van Sinterklaas is. Het is druilerig buiten dus het is goed toeven binnen en dat hoeft niet persé bij de open haard te zijn. Het was leuk om in de aanloop naar deze feestdag in het winkelcentrum die verwachtingsvolle gezichtjes van de kinderen te zien. Komt de Sint en kan ik dan met hem op de foto? Maar niet alleen kleine kinderen ook senioren waren verwachtingsvol en ik zag Piet dan ook druk bezig om ook onze oma’s op de foto te zetten. Dan realiseer je je wel dat Sinterklaas niet alleen een kinderfeest is maar voor ons allemaal, jong en oud.

Wat dan wel weer jammer is, is dat in de winkelcentra nauwelijks meer aandacht is voor de Goedheiligman. De uitbundige kerstversiering hangt er al weer een poosje en de etalages vertellen ons dat de Kerst er aan komt. Bij de bloemisten staan de kerststukjes al weer klaar en de kerstbomen groot en klein vliegen de winkels al weer uit. Met een heel dubbel gevoel heb ik afgelopen week ook twee kleine kerstboompjes met lichtjes er in gekocht. Twee jaar geleden was ik eigenwijs. Geen kerstboom kopen voor Sinterklaas dat was mijn devies. Dat jaar viste ik achter het net want er waren na Sinterklaas geen kleine boompjes meer te koop. Dus dat jaar geen kerstboom en dat gaat me dus nooit meer gebeuren. De boompjes zijn binnen en daar blijft het tot komend weekend bij. Daarna ga ik wel verder kijken hoe de versieringen er verder uit gaan zien.

Maar het is ook een dubbele dag vandaag, Vijf jaar geleden stonden we op de begraafplaats Hofwijk voor de crematie van mijn moeder. De dag dat pijnlijk duidelijk wordt dat je er vanaf dat moment alleen voor staat. Nou ja niet helemaal want ik heb nog een broer met zijn gezin maar toch …….. Op die dag zong ik het lied van Karin Bloemen “Geen kind meer” en nog steeds is die tekst heel treffend voor mij. Zelfs zo dat ik het liedje nog steeds niet kan zingen zonder een traan. Wat zou ik het nog graag een keer willen zingen bijvoorbeeld op het Blauwe Podium maar nee ik ga het komende zaterdag niet zingen. Ik kan het nog steeds niet zonder die traan.

Maar straks ga ik een uurtje zingen met Guus. Voorbereiden voor zaterdag wanneer er weer een Blauw Podium is bij Open. Misschien zing ik “Geen kind meer” daar wel en dan alleen voor mijn moeder. Wat ik verder ga zingen zaterdag dat weet ik nog niet helemaal zeker maar dat Imagine hoog op mijn lijstje staat is wel zeker. Wil je weten wat het gaat worden? Kom dan zaterdag vanaf 14 uur bij Open luisteren.

Geplaatst op

Het is Herfst

Je hoeft alleen maar naar buiten te kijken en je weet het zeker. Het is volop herfst, regen en wind, de bomen verliezen hun blaadjes en het wordt weer tijd om je dikkere jas, handschoenen en sjaal op te zoeken. Ja het is overduidelijk herfst buiten.

Als ik om me heen kijk dan zie ik dat er nog mensen zijn die bezig zijn mer Halloween maar ook de eerste kerstbomen in de winkels heb ik al gespot. Zelfs staan er bij mij in de buurt al kerstbomen helemaal opgetuigd klaar voor de Kerst.

Zover ben ik nog niet. Ik heb het binnen gezellig gemaakt met mooie bruine herfsttinten en met een knip oog naar de Sint ook wat kruidnoten. En ik geniet, kijk terug op de afgelopen vakantie, ik heb mij album al weer klaar, en naar de mooie decembermaand. Ik heb er zin in maar de voorbereidingen voor de Kerst moeten nog wel even wachten hoor.

Geplaatst op

Weer terug thuis en dus ook weer een nieuwe blog

Er was even radiostilte op deze blog maar ik ben er weer. Ik ben alweer een volle week thuis na een heerlijke vakantie in Portugal. Evenals iedereen die terug komt van vakantie ligt er bij thuiskomst weer heel wat te wachten. Ik denk dan niet alleen aan het uitpakken van de koffer, de was en het opruimen van alle snoertjes, opladers en andere noodzakelijke dingen die de vakantie soepel laten verlopen.

Nee want direct na de vakantie roepen ook de dagelijkse en wekelijkse activiteiten die je even bent vergeten omdat je heerlijk de vakantie aan het vieren bent. Ik heb weer genoten; het weer was goed, lekkere temperatuur en ……… sorry droog. De Algarve was dan ook weer een plek van de mooie natuur en het lekkere eten. De ruige natuur op het einde van de Europese wereld Cabo de São Vicente, de forten aan de kust en de leuke plaatsjes als Albufeira, Lagos en Portimão. En om het zingen niet te verleren was er ook een Karaoke Bar waar ik mijn stembanden ook even geoefend heb. Kortom een week met leuke bezoekjes aan hoogtepunten van de Algarve, eten, drinken en plezier maken.

Maar het is weer voorbij en vorige week stond ik op eens op Schiphol. Een plek waar ik niet direct wilde zijn. De bedoeling was Rotterdam maar daar mistte het zo erg dat we na een doorstart doorgevlogen zijn naar Amsterdam. Even nog was de vraag of we met het vliegtuig weer terug zouden gaan naar Rotterdam maar we mochten uiteindelijk het vliegtuig verlaten om onze reis naar huis te vervolgen. Jammer alleen dat sommige medepassagiers niet om kunnen gaan met overmacht en stennis gaan maken tegen de stewardess. Ook zij wilde na 6 uur vliegen wel terug naar huis en stond eigenlijk op een plek waar ze niet wilde zijn. Respect hoe zij de tierende man uiteindelijk rustig kreeg.

Later dan verwacht was ik dus pas thuis en kon ik denken aan wat de daaropvolgende week zou gaan brengen. Zingen (Blauwe Podium), vergaderen (politiek) en een bezoek aan het Theater de Veste. En dat alles in de stromende regen. Wat ben ik nat geworden zeg! Maar de week zit er weer op met de verzuchting wat gaat de tijd toch weer snel. Sinterklaas is al weer in het land en overal zie ik de kerstbomen en versieringen al weer verschijnen. Voor we het weten is het al weer 2024 …….. pff

Leuk om nog even te vertellen. Vanochtend was ik zelf eens gast bij Delft Centraal van Omroep Delft. Het was weer eens wat anders om niet zelf de gastvrouw te zijn bij een radio-uitzending. Samen met Rinske van GroenLinks spraken we over Wonen en Woonruimte in Delft en onze gastheer was Frits. Maar voordat wij het woord mochten voeren opende Marja van Bijsterveld, onze burgemeester de Sintvoorieder1 actie. Tijdens de actieweek worden cadeaus ingezameld voor kinderen die anders geen cadeau krijgen met Sinterklaas; kinderen die in (verborgen) armoede zijn opgegroeid. Een mooie actie en je kunt de cadeaus o.a. inleveren bij Omroep Delft van maandag tot en met vrijdag van 9:00 tot 15:00 uur. En je vindt Omroep Delft aan de Van Bleyswijckstraat 91 in Delft. Meer informatie kun je hier lezen. Doen hoor want de Sint moet bij elk kind langs gaan.

Geplaatst op

Heb ik een saai leven of toch niet

Ja elke week ziet er bijna hetzelfde uit en ik kan er de klok op gelijk zetten. Iedere week weer in hetzelfde stramien vergaderingen voorbereiden en acties opvolgen (oeps waar ken ik dit van??) en Muziek Verleden. Op de vrije momenten, die zijn er echt nog voldoende, is er ook nog de muziek, de lessen maar ook zelf wat aanklungelen. Maar er zijn natuurlijk ook wel hoogtepuntjes, de zogenaamde krenten uit de pap.

De weekenden met vrienden, het theaterbezoek, lekker eten alleen of ook met vrienden. Gezellig aan de borrel in de kroeg en winkelen, my guilty pleasure. Maar deze afgelopen week was het wat minder en dat alles kwam door Ciarán. Hij raasde over Europa met ongekende krachten. Normaal heb ik er niet zo’n last van maar deze keer kon ik het niet zo leuk vinden. Alle afspraken afgelopen donderdag veranderden of vervielen en dan blijkt dat je echt een gewoonte dier bent want ik was echt een beetje uit mijn doen.

Op mijn balkon op de 7e etage alle losse spulletjes weghalen en in de wind en regen wat dingen vastzetten zodat ze geen overlast voor anderen maar ook voor mezelf zouden opleveren. Maar goed we hebben het overleefd en we hebben de draad weer opgepakt. Het is ongemerkt we een stukje kouder geworden en door de wintertijd wordt het ook al weer sneller donker. Dus we weten het zeker de winter is in aankomst.

Dat gaat ook weer een gezellige tijd worden. De gordijnen gaan dicht, kaarsjes worden aangestoken en ook de herfstvruchten vinden weer een plekje op schalen. Heerlijk op de bank met een boek of een goede film. Het heeft ook wel zijn charme. Hoewel dat wil ik nog wel even uitstellen want binnenkort ga ik een weekje naar Portugal. Het weer daar heb ik niet in de hand maar ik vertrouw er op dat dat wel goed zit.

Maar even er tussen uit en even opladen voor de winter. Ik heb zin in de mooie Algarve met Cabo de São Vicente, of Kaap Sint-Vincent. Het meest zuidwestelijke punt van Europa, het einde van de wereld en zo voelt het hier ook echt. In de ruige natuur op deze kaap heb je vanaf de hoge kliffen een geweldig uitzicht over de Atlantische Oceaan. Ik was er al eens en het heeft een grote indruk op mij gemaakt net als de Noordkaap in Noorwegen, waar ik volgend jaar weer heenga.

En daarna gaan we ons opmaken voor de feestdagen. Voor Muziek Verleden hebben we al wat plannen in de grondverf gezet dus dat gaat wel goed komen. En verder …….. ik zie het wel tegen die tijd.

Geplaatst op

Ouder worden

Ouder worden we allemaal en we kunnen daar niets tegen doen. Dus dat is een gegeven maar dan …….. wat moeten we doen als we ouder worden. Eerst even iets zeggen over leeftijd. Ik hoor al best een tijdje dat ik “op leeftijd ben”. Daar heb ik geen moeite mee want dat cijfertje bepaalt niet hoe ik mee voel. Ja ik voel me veel jonger en waarom? Ik sta nog vol in het leven en onderneem nog steeds nieuwe dingen.

Maar waarom dan wel stilstaan bij ouder worden. Afgelopen dagen werd ik met dit thema geconfronteerd op een bijzonder mooie en fijne manier. Allereerst was ik zondag welkom in het Praathuis in het Dock van Delft. Daar had Wim, een goede vriend en de samensteller van het programma Muziek Verleden bij Omroep Delft een Muziek Café georganiseerd. Nou ja hij niet alleen want een tweetal vriendelijke dames “op leeftijd” hadden ook hun steentje bijgedragen. Maar onze Wim verzorgde de muziek. Het was gezellig in het Praathuis met een wijntje en een hapje en leuke gesprekken. Ook heb ik nog gedanst op de gezellige klanken. Er waren dames die ook nog eens gezellig zaten te breien en ook het glaasje advocaat met slagroom ontbrak niet.

Zeker een activiteit die navolging verdient. In het Praathuis in ieder geval maar misschien kan zo’n idee ook op andere plaatsen worden opgepakt. Het is goed te zien dat meerdere mensen zo veel plezier beleven aan zo’n middag die in principe heel eenvoudig te organiseren is en de initiatiefnemers waren allemaal stuk voor stuk creatievelingen “op leeftijd”.

Met nog de positieve vibes in mijn hoofd ging ik maandagavond naar Theater de Veste waar de documentaire “Oud worden en dan” zijn première beleefde. Een film gemaakt door en voor senioren. Frits die de avond inleidde zei dat de senioren allemaal een stuk jonger waren geworden tijdens het maken van de film en ook veel bijgeleerd hadden. Maar op de inhoud was de film ook heel inspirerend. Mensen “op leeftijd” die nadachten over hoe ze ouder wilden worden, hoe ze dan wilden wonen en wat ze wilden doen. Maar ook hoe zij dit samen ook waar kunnen maken. Want in de film werd ook het thema eenzaamheid belicht. Contact zoeken met je buren, samen eten maar ook creatief en sportief samen bezig zijn.

Toen we zoals gewoonlijk het licht in het theater weer uit mochten doen hadden we er allemaal een hele gezellige maar vooral ook inspirerende avond op zitten. Jammer alleen dat je dan de volgende ochtend in de krant moet lezen dat een woningcorporatie mensen “op leeftijd” bericht dat de ruimte waar zij elkaar regelmatig ontmoeten moet sluiten. Voor hen geen gezellige koffiemomenten meer en weer terug naar hun eigen appartement. Ik denk dat de betreffende corporatie ook maar eens naar de film moeten kijken en daaruit hun les moet trekken.

Geplaatst op

Muziek als troost

Het is een sombere tijd voor velen van ons. De berichtgevingen vanuit Israël zijn niet erg hoopvol. Ook in ons land zien op een paar plaatsen mensen die tegenover elkaar staan als zij hun mening over de situatie ventileren. Op de Social Media hoef je nu al helemaal niet meer te kijken.

Jaren geleden was ik in Israël en dat heeft grote indruk op me gemaakt. Een mooi land met mensen van verschillende afkomst Joods, Palestijns en meer, die ons toeristen trots het erfgoed van hun land lieten zien. Ze werkten samen en gaven ons, ondanks de dreigingen, een veilig gevoel. Maar goed er wordt daar nu gevochten en er vallen veel slachtoffers.

Ik was vanmiddag dan ook heel verdrietig toe ik na een kort gesprek met een goede kennis naar Guus vertrok. Even een uurtje zingen ter voorbereiding op het Blauwe Podium van zaterdag. Ja ik wist wel wat ik zou gaan zingen maar door de gebeurtenissen veranderde ik van plan. Ik ga Imagine van John Lennon zingen, voor mij een lied over vrede. Het mag afgezaagd zijn maar mijn gevoel is goed, Wat de andere liedjes gaan zijn daar moet ik nog een ei over leggen.

Een uurtje zingen bij Guus heeft me wel een minder verdrietig gevoel gegeven en ik weet dat ik tot zaterdag nog even goed moet oefenen maar het zingen, de muziek heeft me getroost. Als je wilt komen luisteren het Blauwe Podium is op zaterdag 14 oktober van 14 – 16 uur bij Open aan het Vesteplein.

Geplaatst op

Beethoven, Vermeer en Stef Bos

De afgelopen weer was er een met verhalen, mooie verhalen, heftige en interessante verhalen. Van alles wat maar wel allemaal in een theater. Het begon deze week op woensdag met een bezoek aan Theater de Veste. Hier trad Ricky Koole op met haar programma “Onwijs Gers”.

Ik vind het altijd leuk of om met Ricky te spreken onwijs gers als Nederlandse artiesten optreden met Nederlandse nummers. Een paar weken geleden deed Waylon dat ook in zijn programma “Gewoon Willem” en dat werd ook een geweldige avond. Maar afgelopen week dus Ricky Koole. Zij nam ons mee in haar herinneringen aan een leuke jeugd in de omgeving van Delft. Ja ze is dan geboren in Delft maar een groot deel van haar jeugd heeft ze doorgebracht in Vlaardingen. Met name haar herinneringen aan de Kolenkit bracht ook bij veel bezoekers weer hun herinneringen naar boven.

Normaliter ga ik niet twee avonden achter elkaar naar het theater en zeker niet het zelfde theater. Maar voor Stef Bos maak ik heel graag wel die uitzondering. Hij trad op donderdagavond op met zijn Bloemlezing. Een terugblik met oude liedjes maar ook nieuwe. Wat ik me afvraag is of elk optreden van Stef hetzelfde is. Nou na donderdag denk ik wel weer te weten dat dat niet zo is. Stef gaf aan in de middag door Delft te hebben gewandeld en een bezoek gebracht te hebben aan een plaats waar hij kennis kon maken met de werken van Vermeer.

Volgens mij is het niet zo moeilijk te raden waar hij dan geweest is. Volgens mij het Vermeer Centrum. Hij was bijzonder getroffen door het schilderij met het Brieflezend Meisje bij het Raam. Het was een rode draad door de bloemlezing van die avond. Maar ook Beethoven en dan met name het thema van Alle Menschen Werden Brüder, het slotkoor van zijn 9e Symfonie. Wat een muzikant om dat thema zo eenvoudig te brengen in een luchtige theatershow. Voor mij wel twee dingen die niet stuk kunnen Stef Bos en de 9e van Beethoven. Het moge duidelijk zijn dat de avond dus ook niet meer stuk kon zeker niet nadat Stef zei dat het brieflezend meisje de inspiratie kan zijn voor een nieuw liedje. Ik wacht met spanning af.

Maar de verhalen gingen door en wel bij Delft Vertelt. Voor mij de eerste keer dat ik er bij was maar het was al de 27ste versie. In het Rietveld Theater dat op dit moment gehuisvest is in Hal015. Vijf mooie, kwetsbare en leuke verhalen van Delftenaren met een haakje naar Delft. Reden voor mij om naar Delft Vertelt te gaan was het optreden van Polle Eduard en Boy Mosterdijk in het kader van live muziek op de zondagmiddag. Maar ook Polle vertelde zijn verhaal en het leuke hiervan was dat hij ook zijn verhaal vertelde over het nummer “De Rivier”. Een nummer dat ik ooit zelf gezongen heb bij Wim op de bank met begeleiding van Polle. Het verhaal er achter kende in nog niet dus dat wel weer een klein cadeautje, de tekst kende in nog wel maar dit keer zong Polle het zelf.

Al met al kon ik zondag heel voldaan de week afsluiten. Maar niet getreurd want deze week ga ik weer zingen bij Guus voor het Blauwe Podium van komende zaterdag waar ik weer twee liedjes mag zingen en donderdag begint voor mij ook Rotterdams Philharmonisch Orkest te spelen en zij nemen me mee naar de Schilderijententoonstelling van Moesorgski. Dat wordt deze week dus ook weer genieten.

Geplaatst op

Stilstaan bij Corona

Morgen, vrijdag 29 september, vindt de eerste nationale corona-herdenking vindt plaats in de provincie waar de epidemie in ons land begon: Noord-Brabant. Het thema van de herdenking is ‘Bij wie sta jij stil als je aan corona denkt’. Daarnaast is er een expositie die de komende maanden langs verschillende provincies in Nederland reist. Het brengt me weer even terug naar die tijd waarvan ik in het begin nog dacht dat het wel zo voorbij zou zijn als we ons allemaal maar aan de maatregelen hielden. Maar niets is minder waar want gisteren nog maakte ik een afspraak voor mijn zesde corona-vaccinatie en ik houd er rekening mee dat dit een jaarlijks ritueel gaat worden.

Maar dan de vraag bij wie ik stil wil staan als ik aan Corona denk. Ook ik heb mensen in mijn omgeving die Corona hebben gehad. Een paar van hen zijn overleden of hebben nog steeds last van deze ziekte maar ook zijn er die er helemaal overheen gekomen zijn. Ik denk ook aan met name jonge mensen die ineens hun dromen niet meer in vervulling zagen komen en vaak zie ik dat deze jonge mensen er op de een of andere manier toch sterker uitgekomen zijn. Zij hebben leren omgaan met het verwerken van tegenslagen en daarna ook de draad weer hebben kunnen oppakken door hun vizier op andere dingen te richten.

Dit in tegenstelling tot de verhalen die we nu horen op de TV en ook bij de herdenking. Ontkenners van de ziekte die er uiteindelijk toch aan gestorven zijn en de jongeren die het niet meer zagen zitten en een einde aan hun vaak nog jonge leven maakten. Verschrikkelijke, hartverscheurende verhalen met daarbij de vraag hadden we het begin 2020 andere maatregelen moeten nemen. We zullen dit nooit weten.

Wat ik wel weet is dat ik de Corona periode als heel waardevol heb ervaren. In de jaren voor Corona was ik gestopt met werken, ben ik tweemaal verhuisd en overleed mijn moeder. Ik hoefde niet bang te zijn om in dat beroemde “zwarte gat” te vallen waarvoor iedereen me waarschuwde. Nee ik ging leuke dingen doen. En begin 2019 zat ik dan alleen thuis met nog meer dan voorheen de waarschuwingen. Ik moest wat gaan doen en ja hoor dat deed ik ook. Oh wat moest ik veel van mezelf en ja hoor het waren ook allemaal leuke dingen ….. totdat ………. lockdown.

Ik herinner me nog goed de eerste maandag. Ik zat op de bank en dacht wat nu. Maar een ding wist ik zeker ik wilde niet gaan zitten kniezen. Ja in de tijd daarna was het best vervelend, niet meer naar familie en vrienden, geen vrij-mi-bo’s meer, niet meer shoppen en bovenal geen reizen meer. Maar wel veel andere dingen, fotograferen, schrijven (deze blog is toen geboren), wandelen, zingen en pianospelen en online de wijnproef quizzen met toch wel veel deelnemers en fanatisme.

Niet meer “moeten” maar iedere keer weer nieuwe dingen ontdekken en doen. En zie waar dit me nu gebracht heeft. Commissielid in de Gemeenteraad, zingen op het Blauwe Podium en Muziek Verleden bij Omroep Delft. Ja ik moet wel weer dingen maar de onrust is uit mijn lijf. Ik maar ik heb weer controle over wat ik doe, ik hoef niet meer om dat “zwarte gat” te rennen. Ik weet dat er veel verdriet is over de Corona tijd en ja die mag en moet herdacht worden maar ik weet ook dat er meer mensen zijn als ik die toch een positieve kant kunnen zien en wij mogen er ook zijn.

Ik ga dus als het even kan wel naar die expositie want ik ben me bewust dat het een heel bijzondere tijd is geweest. Ik ga naar het monument dat er in Delft is ter herinnering aan deze periode. Maar ik ben ook blij met mijn nieuwe leven na Corona.