Dat was een van de vragen die aan bod kwam tijdens mijn gesprek met Arjan Dijkshoorn van VakantieXperts in het winkelcentrum De Hoven.
Arjan vertelde dat hij na een vakantie net op tijd weer terug uit Marrakesh was om zich volop te kunnen storten op alle dingen die geregeld moesten worden nadat alle grenzen gesloten werden. Repatriëring van gestrande reizigers, annuleringen en ook de financiële afwikkeling daarvan. Drukke tijden voor Arjan en zijn team waarbij ze zelf ook rekening moesten houden met alle regels die Corona met zich mee bracht zoals de 1,5 meter.
Mallorca
Nu zitten we in de tijd dat er weer geboekt kan worden. De interesse voor reizen zowel binnen Nederland en over onze landsgrenzen nam weer toe. Gelukkig maar want velen zijn toe aan een welverdiende vakantie. Maar waar moet je je aan houden als je op vakantie gaat. Tijdens de uitzending gaf Arjan nog een goede tip. Kijk voor je op reis gaat op www.wijsopreis.nl om de laatste updates te vinden wat wel en niet mag. Heb je de reis geboekt bij VakantieXperts dan geven de medewerkers die informatie ook.
Op 1 juli gaat Arjan zelf ook weer kort op reis. Het wordt een testreis naar Mallorca zodat hij zelf kan ervaren wat er allemaal komt kijken om weer op vakantie te gaan. Hij gaat daarvan uitgebreid verslag doen op de facebookpagina van VakantieXperts Van Der Werf.
Wil je de uitzending van Living Blue nog een keer terughoren luister dan op donderdag van 13:00 – 14:00 uur naar Stadsradio Delft voor de herhaling van het interview met Arjan Dijkshoorn.
Het is al een paar dagen geleden dat ik deze blog heb bij gewerkt maar sorry dat komt omdat ik een fantastisch weekend heb gehad. Dat weekend begon op vrijdag met een gezellige borrel bij Café Van Ouds met vrienden. Een wijntje en een hapje dat werd vervolgd op een wat groter hapje op de Beestenmarkt. Ik kom niet vaak op de Beestenmarkt maar het was er vrijdagavond best wel druk. Volgens mij werd er voldoende afstand gehouden maar het is een groot plein dus kunnen er veel mensen op ondanks de 1,5 meter. Binnen was het zeker op 1,5 meter maar dat maakte de pret er niet minder om want we hebben heerlijk gegeten.
Na twee dagen in de stad heb ik het op zaterdag wat rustiger gehouden. Lekker in het zonnetje op balkon en uitzoeken hoe ik zondag met de trein naar Leiden kon. De trein voor de eerste keer na de lockdown dus met mondkapje. Ik had me er al helemaal op ingesteld maar dan wil ik weer met de trein dan rijdt de trein niet. Dit is wel een beetje kort door de bocht want vanaf Den Haag Centraal kon ik wel verder naar Leiden. Twee tot drie keer overstappen om na 1,5 tot 2 uur later in Leiden aan te komen. Niet een leuk vooruitzicht voor verder een leuke dag. Ik had geluk want na wat heen en weer appen werd ik zondagochtend opgehaald.
Het werd een weerzien met vrienden na lange tijd, nog voor de corona tijd, dus we hadden veel bij te praten. Een heerlijke tocht over het water naar het eiland, lekker gegeten en gedronken. Wat wil je nog meer. Voor het eerst na de lockdown weg uit Delft en een hele middag quality time met vrienden. Jammer dat er geen knuffel vanaf kon maar dat gaat ook wel weer komen als zij naar Delft komen waar ik ze dan de mooie plekjes van de stad kan laten zien.
Al met al kan ik na dit weekend zeggen: Ik kan er weer tegen aan deze week.
In januari van dit jaar was bijna iedereen al bezig met zijn of haar vakantie voor 2020. Nog een korte wintervakantie, sneeuw of zon, of de zomervakantie in juli of augustus. Waar gaan we naar toe of wat gaan we doen. Velen gingen naar het reisbureau en boekte een reis.
Wat we toen nog niet wisten was dat alle vakanties in 2020 anders zouden worden dan gepland. Repatriëring en misschien ook wel ziek terugkomen, annuleringen vanuit de reisorganisatie of eigen annuleringen en voorzichtig weer een reis durven boeken. Ik weet er ook alles van want ik heb mijn vakantie ook geannuleerd.
Wie er ook van alles van weet is Arjan Dijkshoorn van VakantieXperts Van Der Werf. Hij gaat ons maandagavond vertellen wat voor een gekke tijd de corona lockdown voor hem en zijn medewerkers is geweest. Luister dus maandagavond van 20:00 – 21:00 uur naar Living Blue op StadsRadio Delft (106.3FM, DAB+ of www.stadsradiodelft.nl). Herhaling van het programma is op donderdag van 13:00 – 14:00 uur.
Op donderdag is er altijd de wekelijkse marktdag in Delft. Omdat ik geen frequente bezoeker ben van de markt had ik tijdens de corona lockdown ook geen enkele behoefte daar naar toe te gaan. Met het idee om drukte vermijden heb ik het centrum gemeden op de donderdag.
Een andere reden om de stad niet in te gaan was dat mijn favoriete lunchcafé, Van 9 tot Zeven, op de Markt gesloten was op de donderdag als gevolg van die weekmarkt. Dat is nu anders. Na de corona lockdown zijn een aantal regels over de markt opbouw verandert en dat houdt in dat het lunchcafé nu toch op donderdag open is.
Voor mij een reden om maar eens te gaan kijken hoe het er nu in het centrum aan toe gaat. Wat voor een aantal binnenstad bewoners al gewoon is geworden is dat er op en rond de Markt hekken staan met stewards die bewaken dat er geen fietsen tussen de kramen komen en het aantal kramen is sterk verminderd. Een beetje raar gezicht maar toch er is een weekmarkt.
Daar waar ik drukte verwachte, was het erg rustig in de stad. Niet dat je kunt zeggen dat het stil was maar toch er was geen sprake van de donderdag drukte die ik kende van voor de lockdown. Het was gezellig en gemoedelijk. Alleen na sluitingstijd van de meeste winkels werd het wel erg stil in de stad. Van de gemoedelijke gezelligheid op de straten was geen sprake meer. En toen ik besloot nog even een hapje te eten in de stad en belde om te reserveren, want dat moet tegenwoordig, werd ik met open armen ontvangen en was men blij dat ik kwam.
Hoewel alles weer een beetje naar het normale gaat zie ik dus dat we daar nog ver vandaan zijn. Het weer werkte niet echt mee maar toch er moet nog heel wat gebeuren voor dat we ons weer kunnen verheugen op een gezellige middag in het centrum van Delft.
Na ruim twaalf weken kwam dan het verlossende mailtje. We mogen weer in de studio en live programma’s maken. In een aantal korte en zakelijke mails met o.a. aangescherpte huisregels werden we als medewerkers op de hoogte gesteld. Ook volgde er voor het eerst weer een nieuwsbrief met, ja, daarin excuses dat de communicatie naar de medewerkers niet had plaatsgevonden en de overwegingen die tot de besluitvorming hadden bijgedragen. Hoewel op enig moment in zeer afgeslankte vorm het programma Delft Centraal met twee presentatoren thuis, een verslaggever en bij toerbeurt twee technici weer werd opgestart vond ik de radiostilte met twaalf weken veel en veel te lang duren.
Het kwam op die zondag in maart bij mij binnen als donderslag bij heldere hemel. De omroep stuurde een mailtje dat de studio tijdelijk werd gesloten als gevolg van de corona en dat alle live uitzendingen zouden komen te vervallen. Er was wel non-stop muziek maar medewerkers mochten niet meer naar de studio komen. Ik was verbaasd. Uitgerekend nu er veel behoefte is aan informatie gaat de radio op zwart. Geen informatie over de situatie in Delft, de maatregelen en meningen. Het nieuws stond niet stil maar, tot Delft Centraal weer vier uurtjes per week ging uitzenden, moesten we doen met de wat er in de landelijke media verteld werd. Maar zoals de voorzitter in de nieuwsbrief aangaf iedereen, en ook ik, had over het sluiten van de studio zijn eigen gedachten.
Ik vond het een gemiste kans maar kon, toen ik het nieuws op me liet inwerken, wel een beetje begrip op brengen voor dit besluit. Net als iedereen wist het bestuur niet wat nu echt de goede maatregelen waren en om dan even een pas op de plaats te maken om je goed te beraden is natuurlijk een goede zaak. Want het gaat niet alleen om het maken van de programma’s zelf maar ook de hygiëne in de ruimtes en hoe houd je voldoende afstand. En dan zijn er natuurlijk ook de medewerkers. Wilde zij nog wel naar de studio komen zodat de uitzendingen gemaakt konden worden, het is tenslotte voor iedereen vrijwilligers werk en daarvoor ga je niet je gezondheid op het spel zetten. Al met al veel vragen voor het bestuur.
Maar ook bij mij. Waarom werd er niet gekeken of het mogelijk was om pakweg na een week weer op te starten. Vragen aan de medewerkers of ze weer hun programma willen maken en hoe zij dit voor zich zagen.
Wat had ik graag in die tijd ook weer mijn programma Living Blue willen maken. Op maandagavond met Delftenaren praten via de telefoon over hoe zij de lockdown ervaren, wat zij nu aan het doen zijn om het hoofd boven water te houden en hun tijd te doden. Ik wilde mijn eigen microfoon, koptelefoon en desinfecterende middelen wel meenemen en zelf ook wel kontakt opnemen met een technicus die samen met mij op anderhalve meter in de studio het programma zou maken.
Maar ja zo als altijd staan de beste stuurlui altijd aan de kant. Ik heb ook geen kontakt opgenomen met het bestuur om de mogelijkheden te bespreken. Ik moet dus voor wat betreft Living Blue de hand in eigen boezem steken.
We hebben een heftige periode achter de rug en iedereen, met name ook het bestuur, heeft gedaan wat hij naar beste eer en geweten kon doen. Gelukkig is iedereen gezond en kunnen we nu dankzij allerlei maatregelen weer veilig radio maken. Ik heb er inmiddels al twee uitzendingen op zitten. En er is nog een lichtpuntje. Het bestuur heeft erkend dat de medewerkers te weinig zijn bij gepraat over wat er in de twaalf weken radiostilte is gebeurd. We krijgen dus vanaf nu maandelijks een nieuwsbrief. En ik….. ja ik heb ook wat geleerd. Ik had eerder in gesprek kunnen gaan met het bestuur en ook op andere vlakken bij voorbeeld met communicatie hulp kunnen aanbieden.
Heb je reacties en/of suggesties dan kun je die mailen naar livingbluedelft@gmail.com
Het was weer regenachtig vandaag. Gelukkig toen ik mijn wekelijkse boodschappen ging doen was het nog droog. Ook lunchen ging nog in de buitenlucht hoewel de lucht boven Delft steeds grimmiger werd. Wat je dus zag aankomen gebeurde ook en niet snel daarna kwam de regen met bakken uit de hemel.
Van de wandeling kwam dus niets meer vanmiddag dus maar even binnen kijken wat er nog gebeuren moet. Ja er valt nog iets op te ruimen dus dat kunnen we doen en……. er liggen ook nog wat tijsdchriften. Dus first things first en dat was een mijn huishoudelijke pet opzetten en daarna lekker beginnen aan achterstallig leeswerk met een kopje thee.
De Nouveau met altijd leuke informatie en interessant artikelen. Met veel interesse heb ik het interview met Bibian Mentel en de relatiegeheimen van de onlangs veel te jong overleden Marc de Hond en zijn partner Remona Fransen zitten lezen. Het essay van Daphne Deckers over maakbaarheid en veranderingen waarin ze het effect van de coronacrisis op haar leven beschreef zette mij er toe om ook eens terug te kijken in hoeverre de coronacrisis mijn leven op zijn kop gezet heeft.
Die zondag in maart dat het leven met gierende remmen tot stilstand kwam en alles waar ik mee bezig was stopte. Geen radio, geen Vermeer Centrum, geen koor en zangles, alles waarmee ik mijn dagen vulde kwam tot stilstand. De onzekerheid hoelang het zou gaan duren, zou het over drie maanden weer normaal zijn zodat ik toch op vakantie kon? Dat waren de eerste vragen die zondag. Maar maandag ochtend was de dag leeg. Niets te doen, tja en als dit dan een paar maanden gaat duren ………….. Een van de eerste dingen waarop het virus invloed had was mijn vakantie want die moest ik annuleren.
Ik realiseerde me vrij snel dat helemaal niets doen geen optie was. Met alleen boodschappen doen bij AH waar toen strenge regels golden was mijn dag niet te vullen. Al drie jaar wil me er zelf voor behoeden dat ik in het zwarte gat zou vallen. Nou ja mijn omgeving waarschuwde mij daarvoor toen ik stopte met werken en later na het overlijden van mijn moeder. Een jaar lang ben ik bezig geweest om mijn agenda zo vol mogelijk te krijgen. Ik had elke dag wel wat te doen en was in mijn “vrije” tijd was ik steevast in de stad te vinden. Achteraf gezien was er toen helemaal geen rust in mijn leven.
Maar dat was nu allemaal niet meer mogelijk en ik ging in en om huis kijken wat ik wilde gaan doen. Fotograferen, muziek maken en ja schrijven, het bracht me rust. Rust in mijn hoofd omdat ik nu echt kon doen wat ik leuk vond want had ik even echt geen zin dan kon ik rustig wat anders gaan doen. Ik had geen verplichtingen naar anderen en hoefde voor wat ik deed geen verantwoording af te leggen. Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik dit kan zeggen want het zal zeker niet voor iedereen gelden maar de coronacrisis heeft voor mij de stress laten verdwijnen en het heeft me rust gegeven. Ik ben zeker van plan als alles weer een beetje genormaliseerd is me niet meer gek te laten maken en de rust in mijn hoofd en leven te blijven koesteren.
De eerste uitzending van Living Blue zit er weer op. Het was wel even wennen want ik was al ruim twee maanden niet meer in de studio geweest. Dus eerst even kijken waar alles staat. De bakken met plopkappen en koptelefoons, nieuwe en gebruikte, handgel en een fles met een desinfecterende stof en een schot direct achter de deur. De voorzorgsmaatregelen waren aanwezig en samen met Henk, voor wie het ook weer de eerste keer was in de studio, beginnen we aan de uitzending.
Geen live gast maar wel een gast aan de telefoon. Guus Mentink, met wie ik de laatste uitzending voor de lockdown sprak over de incidentele evenementen, pakte samen met mij de draad weer op. Dit keer niet over evenementen, hoewel op de valreep we nog even terugkeken op afgelopen weekend met akoestische live optredens bij twee horeca gelegenheden.
Het gesprek ging voornamelijk over het helpen bij het opzetten van video gesprekken tussen patiënten in het Reinier de Graaf en Haga ziekenhuis en hub familie. Een initiatief van het Reinier de Graaf ziekenhuis en de TU Delft uitgevoerd met een aantal vrijwilligers.
Ook hebben we het gehad over de stoeptours, waarbij artiesten langs cliënten van Pieter van Foreest gingen om ze te trakteren op een klein concert. Deze concerten vielen niet alleen in de smaak bij de mensen die bezocht werden maar ook de deelnemende artiesten waren enthousiast. Een leuke opsteker voor de Bedside Buskers, een initiatief van voor de corona lockdown in het Reinier de Graafziekenhuis en wat als het weer mogelijk is wordt vervolgd.
Wil je weten waar Guus en ik het over gehad hebben tijdens de uitzending luister dan naar de herhaling van Living Blue op donderdag van 13:00 – 14:00 uur.
Je kijkt er al een week naar uit. Het weekend en waarom eigenlijk. Als oudere jongere heb ik de tijd aan me zelf dus naar vrije tijd hoef ik niet uit te kijken. Maar het weekend is voor mij de stad in gaan en vrienden ontmoeten in cafeetjes of bij mooi weer op terrasjes. De afgelopen drie maanden was het echter anders. Horeca en ook veel winkels waren noodgedwongen gesloten dus had het centrum van de stad mij weinig te bieden. Gelukkig was het in die maanden goed weer, warm en vooral droog en dat nodigt dan weer uit tot lange wandelingen in de buurt met mijn Nikon.
Vanaf 1 juni was dat weer anders, want de horeca mocht, met veel regeltjes, weer open. Nu viel 1 juni op een maandag, tweede pinksterdag, dus moesten we nog wachten tot het einde van de week. Bizar is dan wel dat vanaf 1 juni het weer ineens slechter werd, kouder en nat, zodat we op de eerste vrijdag maar voor binnen reserveerden.
Dit weekend zou het warm worden weliswaar met een paar buien maar dat kon de pret niet drukken. De “vrijmibo” was gereserveerd bij “Van Ouds, de twee Kruikjes”. Gelukkig hadden we weer voor binnen gereserveerd, want de wolkenhemel ging om vijf uur open en verraste ons met een behoorlijke bak water. Binnen was de sfeer er niet minder om en het begin een leuk weekend was er. Na de borrel nog even eten bij “Moodz”, want ja we doen alles om onze lokale horeca te steunen en ook zij hadden ons verrast met hun catering. Gelukkig waren we wel op tijd thuis want een hevig noodweer brak los.
Of het nu komt door het slechte weer of toch nog dat veel mensen angstig zijn om naar een café of restaurant te gaan maar je hoort van bijna alle horeca bazen dat de gasten nog niet zo hard lopen naar hun zaken. Ik houd het voorlopig maar even op het weer.
Vanochtend werd ik wakker en in plaats van het zonnetje op mijn gezicht stroomde de regen langs mijn ramen. Bah! Ik was van plan om de stad in te gaan en een terrasje te pakken. Eigenlijk wilde ik met eigen ogen zien hoe druk of rustig het in de stad is. Nu ben ik niet bang voor een paar druppeltjes maar de hoeveelheid water die naar beneden kwam was me iets te veel. Dat wordt dus maar weer wachten op het volgende weekend in de hoop dat het weer dan ook een keertje mee wil werken. Wellicht pak ik dan de “domibo” er ook nog bij want ik wil graag weer een keer met vrienden en kennissen praten.
Angela de Jong vertelde in haar column van het AD dat zij zich de afgelopen weken als autochtone Nederlander net een Marokkaan voelde. Aanleiding hiervoor waren de talkshows op woensdagavond 10 juni j.l. van “M” en Beau, waarin de protesten in met name Amsterdam tegen racisme werden besproken. In beide programma’s liepen de emoties hoog op maar dat gebeurde ook op social media over de column van Angela de Jong. Ik ben geen fan van Angela maar toch kan ik voor een heel klein deel haar redenering volgen. Maar waarom ze de woorden autochtone Nederlander en Marokkaan gebruikt is mij totaal onduidelijk.
Met name in het programma van Beau ging het over racisme en de demonstraties van afgelopen week. Een van de gasten daar aan tafel was Akwasie, geboren en getogen in Nederland, die tijdens een van de demonstratie een toespraak gehouden heeft. Ik heb deze toespraak niet gehoord dus ik kan daar geen oordeel over geven maar als iemand zegt dat hij een metafoor heeft gebruikt toen hij zei dat hij een zwarte piet in zijn gezicht zou trappen vond ik dat wel te ver gaan. Zeker als hij zegt nog steeds achter deze uitspraak te staan. Oké het kan zijn dat hij dat niet zo bedoeld heeft maar ik denk dat er toch een aantal mensen is, die straks in november zeggen dat ze een zwarte piet in zijn gezicht mogen trappen. Niet iedereen, ook ik niet, kan de metafoor begrijpen maar ik ben dan ook niet thuis in de wereld van rappers.
Wel was er ook wel een lichtpuntje bij Beau, Gideon Everduim, hij zag alle akties als kantelpunt die de mogelijkheid geven om gesprekken te gaan voeren over wetgeving en diversiteit in de politiek. En dat is iets waar ik wel in geloof. We moeten het verleden een plek geven en met elkaar naar de toekomst kijken. Om dat te kunnen bereiken dan moet je met elkaar praten maar ook naar elkaar luisteren.
Ik ben er van overtuigd dat er racisme en etnisch profileren bestaat in Nederland. Dat ga ik echt niet ontkennen. Maar we moeten ons realiseren dat Nederland een multiculturele samenleving is waar we met elkaar in moeten leven en werken. Iedereen heeft dezelfde rechten en we moeten ook tolereren dat onze buren mogelijk andere gewoontes hebben. We moeten respect hebben voor elkaar waar bij het niet uitmaakt waar je vandaan komt.
Wat mij dan wel opvalt is dat in deze demonstraties tegen racisme en discriminatie de leus is “Black Lives Matters”. Ik vraag me af hoe zit het dan met de levens van anderen, van andere rassen, met verschillende achtergronden, religies, geaardheden. Volgens mij moeten we er voor vechten dat “All Lives Matters” want we doen er immers allemaal toe. Als we dat doen hebben we een mooie samenleving maar die is nu volgens mij nog wel ver weg maar wellicht gaat er een begin gemaakt worden als we met elkaar in gesprek gaan.
Heb je reacties en/of suggesties dan kun je die mailen naar livingbluedelft@gmail.com
A.s. maandag is het dan weer zover. Na een gedwongen stop als gevolg van de lockdown beginnen vanaf maandag 15 juni de uitzendingen van Living Blue weer. Als medewerkers van Omroep Delft hebben we een mailtje ontvangen van met huisregels die we in acht moeten houden als we naar de studio gaan. Een van de regels is dat we geen gasten mogen ontvangen in de studio. Maar we mogen onze gasten wel bellen. Dus dat gaan we doen.
Eddy de Jong
En wie is dan mijn eerste gast. Ik ga Guus Mentink bellen. Met hem had ik op maandag 9 maart het laatste interview voor de lockdown. Toen vertelde hij over alle perikelen in Delft over de regels rond de incidentele evenementen. Die evenementen werden op 15 maart ook ineens stilgelegd maar dat betekende voor Guus niet dat hij vanaf dat moment stil gezeten heeft. Hij was o.a. actief bij stoeptours en als vrijwilliger was hij aan de slag bij het Reinier de Graaf Ziekenhuis. Ik ga met hem terug kijken op deze periode en wat we verder nog van hem mogen verwachten in de komende periode.
Wil je weten hoe het met Guus Mentink is vergaan tijdens de lockdown stem dan op maandagavond om 20:00 af op Omroep Delft (106.3 FM of http://www.stadsradiodelft.nl) en luister naar het programma Living Blue dat op donderdag om 13:00 uur wordt herhaald.
Living Blue met Machteld 