Auteur: lifestylemachteld

Gisterenavond mochten wij, als bewoners maar ook andere belanghebbende, meepraten over de veiligheid op het Delflandplein. Dat het plein onveilig is dat staat als een paal boven water en hoe dit opgelost kan worden daar heeft het Adviesbureau Antea Group een lijvig rapport gemaakt. Dat rapport wordt op 8 oktober in een oordeelsvormende vergadering van de commissie Ruimte en Verkeer van de Gemeente.

Dus nu wilde deze commissie weten hoe wij daar over dachten. Opvallend vond ik er in niet of nauwelijks aandacht werd besteed aan de voetganger. Volgens mij was ik de enige die het plein te voet veilig moet zien over te komen, terwijl het plein ook voor de voetgangers niet echt veilig is. Denk eens aan als die ouderen die met hun rollator de weg moeten oversteken. Zij zijn niet zo snel en kunnen ook niet altijd alert reageren als een auto, fietser of scooter eindelijk bij het verlaten van het plein lekker gas kan geven om de verloren tijd in te halen. Zij maken dan net snelheid en dan steekt er iemand op de oversteek over en moeten ze vol in de remmen.

Dat leidt me tot een punt dat gisteravond ook veelvuldig genoemd werd. Het gedrag van de weggebruikers. Niet stoppen voor mensen die willen oversteken op de zebra, geen hand uitsteken, geen verlichting en over de stoepen rijden dat zijn er een paar maar deze dragen wel veel bij aan de onveiligheid in het verkeer in het algemeen. Is het zo moeilijk om ook een beetje op een ander te letten? Hier kan de gemeente weinig aan doen want dit is iets wat in eerste instantie ligt bij ouders, die het misschien ook niet meer weten maar wel hun kind moeten opvoeden en bij het (verkeers)onderwijs.

Goed de gebruikers van het fietspad (fietsen, elektrisch of niet, scooters en scootmobielen) en auto’s dat zijn voor de gemeente wel de belangrijkste groepen. Er kwamen best wel een aantal zinnige suggesties uit de zaal waarin ook vertegenwoordigers van het OV en de ondernemers zaten. De meest genoemde oplossing die werd genoemd was dat de fietspaden niet alleen op het plein maar ook op de Voorhofdreef, Papsouwselaan en Martinus Nijhofflaan éénrichtingsverkeer moeten worden. Dat zal dan wel een pittige klus voor de handhaving gaan worden want dat is aanpassen voor de gebruikers van het fietspad.

Aanpassingen aan Delflandplein moeten dus ook gaan over de omgeving van het plein. Goed te weten dat de Ondernemers in het Voorhof bij de gemeente ook al haar plannen heeft ingediend, waarbij het Delflandplein ook meegenomen is. De aanwezige commissieleden hebben dus huiswerk meegekregen ter voorbereiding op hun oordeelsvormende vergadering.

Tja het is weer woensdag en het begint wel een beetje gewoonte te worden. Er is altijd wel iets aan de hand op de woensdag. Waar dat aan ligt? Ik heb geen flauw idee maar vaste prik op woensdag is het maken van Muziek Verleden bij Stadsradio Delft.

Nu zal je zeggen ach dat opnemen is a piece of cake. Je hebt thuis het programma en het thema voorbereid en alle wetenswaardigheden over de artiesten en nummers op papier staan. Samen met Emmy en de technicus de opname maken en het is weer klaar. Een uurtje in de studio dus en dan is de klus geklaard.

Vandaag niet anders. Thema Caroline met hele leuke nummers die allemaal over een Caroline gaan. Wil je het programma horen dan moet je vrijdag maar naar Stadsradio Delft luisteren van 12 – 13 uur. Maar thuis had ik al de eerste rimpeltjes op laten komen want ik ga dit keer ook éénmalig mijn programma Living Blue opnemen en dat betekent communiceren. Is de studio beschikbaar en kan ik rekenen op een technicus. Omdat ik de meesten toch zou zien in de studio kon ik dat ook wel even f2f regelen. Dat is natuurlijk wel zo makkelijk maar doe dat dan een voor een en niet alles door elkaar want dan ontstaan er geen spraakverwarringen. Maar goed het is geregeld.

Dus relaxt beginnen aan de opname voor vrijdag van Muziek Verleden. Al vele weken beginnen we het programma met een jingle die vertelt dat Muziek Verleden er is op woensdag en vrijdag. Dat is waar, maar wat ons, Emmy en mij, hindert is dat het vrijdag en woensdag moet zijn. En zeiden we er moet een jingle zijn die dat ook op deze manier verteld. Dan maar eerst alle jingles doorlopen maar iedere keer was het een foute versie. Uiteindelijk hebben we besloten om zelf een nieuwe jingle te maken. In een keer stond die er op en konden we met de uitzending beginnen, maar we waren wel een fors half uur verder.

Later dan gepland was ik weer thuis om de voorbereidingen voor Living Blue verder af te handelen. Mijn gast bevestigen dat we het programma op gaan nemen, technicus laten weten dat het maandag ochtend door gaat en aan de secretaris doorgeven dat de studio bezet is op maandag ochtend. Alles is nu geregeld; ik ga de stukken over het Delflandplein lezen want morgen, donderdag 10 september, is de gespreksavond met de gemeente over dit levensgevaarlijke plein. Het is al met al bijna vier uur dus ik heb mijn best weer gedaan voor vandaag.

Ja het was me het weekend wel. Twee evenementen die in het teken stonden van het milieu. In het Poptapark waren het de Mooi Weer Spelen en in het centrum van de stad de Canal Cleanup.

Aan beide evenementen heb ik de afgelopen week aandacht mogen besteden in mijn programma Living Blue op Stadsradio Delft. Ik vind het ook wel hoopgevend dat er bij de inwoners van Delft voor klimaat en milieu steeds meer aandacht komt. Zij realiseren zich ook dat het een gezamenlijke inspanning moet zijn om van Delft een mooie en prettige plek is om te wonen, te werken en ons te vermaken.

Maar in die mooie stad is ook de veiligheid belangrijk. De gemeente gaat daarom in het Voorhof een beeldvormende avond organiseren met bewoners en ondernemers om meningen en ideeën te horen hoe het Delflandplein veiliger gemaakt kan worden. Experts op dit gebied hebben al onderzoek gedaan en zijn met een advies gekomen maar voordat de gemeente een besluit zal nemen over de aanpassingen of misschien wel reconstructie van het plein mogen wij dus ook een duit in het zakje doen.

Regelmatig heb ik ook te maken met het plein. Weliswaar niet met de auto of de fiets maar altijd te voet. Om over te steken heb ik met verschillende verkeersstromen te maken, de rijweg, trambaan en de rijwielpaden. Onoverzichtelijk maar als het verkeer van een kant komt dan valt het nog enigszins mee. Nee dan de fietspaden, die liggen aan beide zijden van de rijweg maar zijn wel twee richtingverkeer. En dat is uitkijken ook als je oversteekt bij het zebrapad, want niet iedereen stopt voor een oversteekplaats. Laatst hoorde ik zelfs een moeder tegen haar dochter op de fiets zeggen: je hoeft niet uit te kijken hoor want je hebt overal voorrang dus iedereen stopt wel voor je. Volgens mij is dat iets wat je nooit moet doen maar zeker niet op het Delflandplein.

Zie hier het gevaar op dit plein en de wegen daarom heen, waarover nu een rapport is. Dat rapport wordt gepresenteerd en ook de “Delftse Rotonde Expert” zal worden geïnterviewd. Ik, als niet expert, heb denk ik al een eerste oplossing. Maak alle fietspaden (in heel Delft) éénrichtingverkeer dan is het in ieder geval overzichtelijk waar de fietsers, scooterrijders en vaak ook scootmobielen vandaan komen. Tja en met de bus en tram moet ook wat gebeuren maar ik zou niet weten hoe. Moeten er misschien meer verkeerslichten komen?

Wat de oplossing voor het plein moet gaan zijn kan ik niet zeggen maar ik denk ook dat we van alle weggebruikers moeten eisen dat ook zij zich aan de verkeersregels houden, zoals niet te hard rijden, niet over de stoep rijden (Martinus Nijhofflaan) en stoppen voor een oversteekplaats als daar mensen willen oversteken. Ik weet dat is lastig maar zo maak je het verkeer ook veiliger. Ik ga maar even op zoek naar de adviezen die de experts gegeven hebben om zo een zinvolle bijdrage te kunnen leveren aan de discussie.

Ik had het niet gedacht aan het begin van de dag. Maar dit werd een dag met feestjes. Toen ik voorzichtig mijn ogen open deed was er alleen maar regen. Voor mij niet echt iets waar ik heel blij van word. Goed we hebben het hemelwater nodig maar toch het was en bleef somber.

Zoals elke dag na ontbijt en koffie even de mail checken en er was nieuws over mijn cruise die ik heb geboekt voor volgend jaar maar door omstandigheden weer geannuleerd was. Nummer drie dus. Als mensen dan voor jou gaan nadenken dan gaat het verkeerd. Zo ook hier want de Holland America Line (HAL) had me overgeboekt naar een andere cruise. Op een schip dat ik niet wilde, naar een plek waar ik niet naar toe wilde en op een datum die mij niet uitkwam. Fout, fout maar er is telefoon en bij de HAL helpen ze je altijd heel vriendelijk.

Het koste wel even wat tijd want er moest met verschillende afdelingen geschakeld worden maar uiteindelijk zijn de drie cruises die niet konden doorgaan om geboekt in één hele mooie cruise. Wel wachten tot volgend jaar maar dan ga ik vanuit Amsterdam via Noorwegen, IJsland en Schotland weer naar Amsterdam op de nieuwe MS Rotterdam. En dat was feestje nummer 1.

In de middag mocht ik dan eindelijk weer zingen. In de Corona tijd zong ik ook wel maar dat was alleen met een karaoke band in mijn huiskamer. Nee nu ging ik weer naar de muziekschool Rootz om samen met een docent te zingen dus dit keer serieus. Het was wel spannend want het was een hernieuwde kennismaking met Rootz want ik ben daar een flink aantal jaren geleden begonnen met Mirre Valkenburg. Inmiddels heb ik afscheid genomen van Mirre, zij geeft geen les meer in Delft en het werd steeds lastiger om naar haar toe te gaan.

Dus na een jaartje in een koor gezongen te hebben toch weer terug naar Rootz. Achteraf kende ik de docent wel van zijn optredens in Delft en ik ben drie kwartier lekker bezig geweest met stem- en ademhalingsoefeningen en het zingen van een paar liedjes. Het leek bijna op de feestjes bij Mirre. De naam van de docent, die in ieder geval een heel schooljaar met mij gaat zingen, is Ron van der Kraan. Ik kijk al weer uit naar de volgende les. Feestje nummer 2.

Ja en dan naar huis, helemaal in een feeststemming en dan is er op TV de eerste uitzending van “De Beste Zangers”. Het was altijd al een van mijn favoriete programma’s en ook dit seizoen was de aftrap gelijk al een succes met Milo, Miss Montreal en bovenal Stef Bos. Een mooie afsluiting van een sombere dag, die voor mij heel zonnig en blij was. Zelfs de regen heb ik niet eens gevoeld. Ik was gewoon blij met deze “feestdag”.

Pfff …. het is al weer woensdag en vandaag gaan we de week in tweeën splitsen. De dagen gaan heel snel voorbij en waarmee? Het “zwarte gat” waar iedereen me voor waarschuwde nadat ik gestopt was met werken en na het overlijden van mijn moeder dacht ik met een volle agenda te moeten opvullen. Dat was fout en zeker in de tijd van de Corona crisis heb ik geleerd dat ik gewoon bezig mag zijn met dingen die ik leuk vind. Daarmee heb ik niet gezegd dat de dingen waarmee ik mijn agenda vol stopte niet leuk waren maar dat werden meer en meer verplichtingen.

Goed, de eerste helft van de week zit er weer bijna op en ik ben voor een pensionada (is volgens mij de vrouwelijke pensionado spellingcontroleur) toch wel druk bezig geweest. Eerst mijn programma Living Blue en de vraag of het zou gaan lukken om die avond af te maken wat ik de week daarvoor begonnen was. Het gesprek met Frank Koenen over Mooi Weer Spelen; wat een spektakel moet dat gaan worden zeg. En dan te weten dat de organisatie nog zit te wachten op de vergunning om definitief te kunnen zeggen of het doorgaat. Nu ik zag op hun site www.mooiweerspelen.nl dat de vergunning inmiddels verleend is en de Spelen kunnen doorgaan.

Dan nog even mijn eigen site voorzien van een nieuwe column en blogs, kaartje bestellen bij Theater de Veste voor Stef Bos en een bezoek aan het tuincentrum brengen om plantjes te kopen zodat ik weer een volgende stap kan zetten in het stylen van mijn kamers. Het leuke van de weeromslag is dat je weer meer binnen gaat leven en daar dus weer met kleine dingetjes je kamer in herfstsfeer te brengen. Alleen ik vind de regen het buiten het wel heel erg somber maken. Gelukkig is het nu zonnig.

Tijdens het bestellen van het kaartje voor Stef Bos, duurde 20 minuten en vele malen opnieuw beginnen, ook nog geluisterd naar Mark Rutte en Hugo de Jonge. Oké als we ons aan de regels houden dan moeten we Covid-19 onder controle blijven houden. En ja het is niet altijd makkelijk om je 24/7 aan de regels te houden ook niet als je daar zelf iedere keer weer opnieuw op hamert. Maar ik vind het toch echt te ver gaan dat al die mensen die die regels, meestal vele malen erger en agressiever, schenden nu de grootste mond hebben en vinden dat die minister niet meer geloofwaardig is.

Weet je, hij zou voor mij niet geloofwaardig zijn als hij geen foutje zou maken. Hij heeft excuses gemaakt, een “boete” betaald en ja hij heeft ook een aantekening op zijn onbesproken gedrag, want dit foutje wordt hem tot in lengte van dagen nagedragen. Ik ben niet geïnteresseerd in zijn foto’s of alle foto’s die ik in Delft kan maken waar mensen in de fout gaan. Misschien moet ik die wel gaan verzamelen???? Nee dat is me te veel werk. Ik houd me gewoon aan de 1,5 meter afstand, ga niet naar drukke plekken en als ik me niet goed voel, wat gelukkig nog steeds niet het geval is, blijf ik thuis en ondertussen ga ik gewoon door met leuke dingen doen en te genieten. En ja, ik ga net als iedereen ook wel eens in de fout maar ik blijf alert.

Gisteren heb ik met veel interesse het artikel in het AD gelezen. Mijn aandacht werd getrokken door de titel “Alle auto’s en fietsen uit het centrum”. Ik dacht dat ik de enige was die in ieder geval zo over de fietsen dacht maar dan blijkt dat dat niet zo is. Nu vind ik het wat rigoureus om alle auto’s en fietsen uit het centrum te verwijderen want we moeten wel zo reëel zijn dat de inwoners van Delft hun vervoermiddel nodig hebben en die dan niet zo maar even kunnen laten verdwijnen als ze hem niet nodig hebben maar toch er zit een groot stuk van waarheid in.

Neem nu gistermiddag bij de Domibo, de laatste van dit seizoen, bij Vanouds de Twee Kruikjes. Zit je daar rustig van het gezelschap en je drankje te genieten, wordt die rust wreed verstoord door fietsers die bellend door de Molslaan crossen. Waarom ze dat doen? Er lopen voetgangers en die lopen in de weg dus moeten plat gezegd “even opzouten”. Dat ik toch niet het beeld dat we de bezoekers en toeristen van Delft willen geven. Wat mij betreft moeten die fietsers zich rustig houden en als er te veel voetgangers zijn ook netjes afstappen en met de fiets aan de hand hun weg vervolgen.

Maar blijft wel het gegeven dat er binnenstad bewoners zijn die na hun werk naar huis moeten kunnen. Kunnen we niet gewoon afspreken dat de binnenstad alleen voor fietsen en auto’s van de bewoners toegankelijk is. Voor de fietsen moeten wel voldoende stallingen in het centrum beschikbaar zijn, zodat zij de fietsen niet op straat neer hoeven te zetten. Bezoekers vanuit de andere wijken van Delft kunnen hun auto en fiets aan de rand van de stad in de daarvoor bestemde parkeergarages en stallingen kwijt om te voet het kleine centrum van Delft te bezoeken.

En waar blijft die jonge enthousiaste ondernemer die met het idee van Ronald Vis aan de slag gaat. Als je boodschappen hebt gedaan, die je niet direct naar huis kan of wil meenemen, deze door de ondernemers uit het centrum te laten bezorgen naar verzamelpunten aan de rand van het centrum of bij de parkeergarages waar je makkelijk met je auto kunt komen. Je kunt daar alle boodschappen op het door jou gewenste moment afhalen en om nog maar even verder te denken misschien kun je op die verzamelpunten ook je internet bestellingen laten bezorgen.

Nee niet alles is in een keer geregeld maar de ideeën die Ronald Vis noemt lijken mij de moeite waard om verder uit te werken en de haalbaarheid te onderzoeken. We willen toch allemaal dat het centrum van Delft leuk en gezellig blijft voor iedereen. Met elkaar moeten we er volgens mij wel uitkomen.