Dat we nog lang niet van Corona af zijn bewijst wel het persbericht dat de Sint heeft laten uitbrengen. Hij kondigt aan dat hij wel naar Delft komt. Een geruststelling dus voor ons maar je of we hem live kunnen gaan ontmoeten? Dat is de vraag en als het al kan dan zal dat heel anders gaan worden dan in vorige jaren. Zeker bij de intocht van de Sint deze zal dit jaar digitaal zijn via een livestream op zaterdag 21 november. In een speciale uitzending voor alle jonge en oude fans, interactief en met beelden uit de stad. Al met al een typisch Delftse intocht.
Tja er worden kunnen geen handen gegeven worden door de Pieten en er mag niet gestrooid worden met pepernoten. Dat is wel jammer maar de Sint kan dit jaar ook niet zoveel Pieten meenemen. Daar is de boot te klein voor. Maar de Sint zal daardoor wel veel meer pakjes mee kunnen nemen naar Delft. Tenminste dat neem ik aan.
Ik heb toch wel bewondering voor de Sint. In deze Coronatijd moet hij ook rekening houden met de maatregelen. Testen, testen en testen en dan komt de Sint notabene nog uit Spanje dat op dit moment weer code oranje heeft. Ik neem aan dat hij wel een ontheffing heeft en dat hij niet in quarantiane hoeft maar dat zal onze burgemeester Marja van Bijsterveld wel voor hem regelen. En dan, we weten hoe oud de Sint is en dan alle die moderne rompslomp met moderne middelen. Streamen en digitale intocht …… dat zijn middelen waarvan ik de mogelijkheden nog wel kan bevatten maar de Sint ……. Petje af hoor. In ieder geval heeft de Sint er heel veel voor over om in november weer naar Delft te komen.
Het is weer de derde dinsdag van september en dat betekent dat Den Haag weer even in de belangstelling staat van alle Nederlanders. Iedereen beleeft die dag op zijn eigen manier. De een probeert een glimp op te vangen van Alexander en Maxima, een ander is heel benieuwd hoe de dames vandaag gekleed zijn en sterker nog wat voor een hoed ze op hebben maar ook een groot deel is geïnteresseerd wat Wopke Hoekstra ons gaat vertellen. Hoewel dat laatste niet mee zo spannend is want het is de parlementaire journalisten weer gelukt om nagenoeg alle plannen bekend te maken maar misschien is er nog wel een verrassing.
Dit jaar is alles anders. Geen rijtoer in een koets, balkonscène maar wel kleding spotten die de dames dragen. En het wordt echt spotten want Den Haag heeft er alles aangedaan om het bezoekers aan de stad zo onaantrekkelijk mogelijk te maken om langs de beoogde route te gaan staan. We moeten het dus doen met de TV beelden. En daarbij zijn de vrouwelijke partners van onze ministers niet aanwezig en ook de (vrouwelijke) staatssecretarissen kijken vanuit een andere locatie.
Dan is er volgens mij nog maar één iets wat kan verrassen en dat is de Troonrede zelf. Ongetwijfeld zal die gaan over de Corona crisis waarmee we nu te maken hebben. De koning zal terugkijken op het vele persoonlijke leed dat er was in ons kleine landje, de maatregelen waartegen heel veel mensen protesteren en die ze aan hun laars lappen maar waar velen gelukkig nog wel achter staan. Maar natuurlijk ook veel aandacht aan de ondernemers, groot en klein, de onzekerheid over werk en hoe nu verder met de economie en de andere grote problemen waarvoor we voor het uitbreken van de crisis voor stonden als klimaat.
Net als veel Nederlanders is voor mij de vraag wat gaat het allemaal voor mij betekenen. En dan niet alleen op het gebied van de centjes want, hoewel ook ik op de kleintjes moet letten, daar hoef ik me geen zorgen over te maken. Dat zit wel snor en als ik mijn inkopen maar blijf doen bij lokale ondernemers draag ik ook een steentje bij aan hun welzijn. Nee voor mij is het belangrijk wat we kunnen en moeten doen om het lastige Covid-19 virus onder de knie te krijgen. Ik heb daar veel voor over, afstand houden, drukke plaatsen vermijden, thuis blijven als je je niet lekker voelt, de corona app en het vaccin. Voor dat laatste zal ik niet in de rij gaan staan maar ik ga daar zeker goed over nadenken want er zijn dingen die ik wel weer wil gaan doen.
Ik wil weer graag gaan reizen, tja luxe probleem maar toch volgend jaar wil ik wel weer varen op de nieuwe ms Rotterdam. En ja wat dan nog meer? Uitgaan zeker maar dat kan ik nu ook al weer. In het theater wordt ik straks als VIP ontvangen en kan gaan genieten van voorstellingen, uit eten met vrienden doe ik ook regelmatig in de horeca die er alles aan doet om het mij zo goed mogelijk naar de zin te maken. Oké het is allemaal een beetje geforceerd hoewel ik dat ook steeds minder vind worden. De spontaniteit komt weer een klein beetje terug. Als ik dus zo terug kijk op het afgelopen half jaar dan zijn de veranderingen er zo’n beetje ingeslopen en is er al sprake van een ander normaal. Overigens een knuffel van tijd tot tijd met mensen die er echt voor mij toedoen dat zou ik wel weer willen.
In de gesprekken die ik de afgelopen tijd met Delftenaren heb gehad kwam iedere keer naar voren dat het wel een moeilijke en onzekere periode voor hen was. Maar veel van mijn gasten waaronder ook ondernemers zijn niet bij de pakken neer gaan zitten. Zij hebben de maatregelen bekeken en hebben vernieuwende, creatieve ideeën uitgewerkt om toen het weer kon, weer aan de gang gegaan zijn. Enthousiast hebben zij de knop van “kan niet” omgedraaid en zijn gaan kijken wat wel kan alleen of samen met andere Delftse ondernemers en instanties. Misschien mag ik het niet zeggen maar ik doe het toch. Ik denk dat de Corona crisis velen van ons bewuster heeft gemaakt van wat we doen, voor wie we het doen en dat we het vooral samen moeten doen. Hopelijk is dat iets wat we in de toekomst kunnen vasthouden want dan heeft deze tijd ons toch wat opgeleverd.
Het gebeurt niet vaak maar soms komt het mijn gast beter uit om op een ander tijdstip mee te werken aan een interview voor Living Blue dan in de live uitzending. Geen punt voor mij want als de studio vrij is en een technicus beschikbaar is dan maken we het programma op het geschikte moment.
Zo ook vanochtend. In plaats van om 20 uur zat ik al om 10 uur achter de microfoon en aan de telefoon met Marijtje Pronk. Onderwerp was natuurlijk de corona tijd bij het theater maar het werd meer wat doen we na de corona tijd. Heel terecht merkte Marijtje op dat de gevolgen voor het theater niet te vergelijken zijn met het leed wat de mensen moeten doormaken die daadwerkelijk ziek zijn geweest en hun omgeving.
Marijtje nam ons mee in wat er allemaal verandert is in het theater, waar we nu een VIP-gevoel kunnen krijgen, de samenwerking met lokale ondernemingen en vernieuwende ideeën bij de voorstellingen. Een leuk verhaal op een hele positieve manier vertelt door iemand die de afgelopen periode relativeert en gaat voor een nieuwe toekomst waar gastvrijheid en ontspanning voor haar gasten op nummer één staat. Voor mij een goed begin van de nieuwe week.
Als je wilt weten wat Marijtje hier allemaal over verteld, luister dan vanavond van 20 – 21 uur naar Living Blue op Stadsradio Delft (106.3FM of DAB+) of naar de herhaling op donderdag van 13 – 14 uur.
Hoe zit het met de cultuur in deze coronatijd. Theater directeur Marijtje Pronk zag het als de ‘second worst nightmare’ voor het Theater de Veste. Sluiting, annulering of verplaatsen van voorstellingen maar ook nadenken hoe het verder moet. Digitale mogelijkheden, live op anderhalve meter en bijzondere optredens voor bezoekers en podiumartiesten.
De “kan niet knop” werd vervangen door “nieuwe mogelijkheden en kansen knop”. Afgelopen week werd de programmering tot en met december bekend en kon de Delftse cultuurliefhebber weer kaartjes kopen. Een avondje uit in het theater gaat er anders uitzien maar we kunnen weer.
Over de veranderingen praat ik maandag met Marijtje Pronk. Benieuwd hoe zij zich door de crisis heeft heengeslagen en hoe zij de toekomst ziet? Luister dan maandagavond van 20 – 21 uur naar Living Blue op Stadsradio Delft (106.3FM of DAB+).
Hoewel ik er wel een beetje moe van wordt moet ik toch mijn hart weer even luchten over Corona. Onze burgemeester Marja van Bijsterveld sprak haar zorgen al uit omdat het aantal besmettingen in Delft rap omhoog gaat. Zij kondigde dan ook een aanscherping van maatregelen aan in o.a. horeca maar ook een aanscherping voor studenten. Nu ben ik de laatste die klakkeloos zeg dat de studenten oorzaak zijn van het oplopend aantal besmettingen want ook weer in afgelopen weekend heb ik ondervonden dat dat niet altijd het geval hoeft te zijn.
Zelf had ik een afspraak met vriendinnen bij (ja je raad het waarschijnlijk wel) Café Vanouds de Twee Kruikjes. Gezellig een wijntje drinken en een hapje er bij en dan lekker bijkletsen. Hoewel het wel de vraag is of dat bijkletsen echt noodzakelijk is want we zien of spreken elkaar wekelijks maar ja hoor ik de heren zeggen: Natuurlijk vrouwen. Maar heren ook zonder jullie was het weer heel gezellig en jullie mogen volgende week weer aanschuiven.
Even alle gekheid op een stokje. Wij zaten met zijn viertjes binnen op afstand van elkaar en het was gezellig. Enig minpuntje was wel dat er twee oudere dames ook naar binnen kwamen en wel heel dicht op me kwamen zitten. En als blikken konden doden dan zou ik nu niet hier dit verhaal zitten te schrijven. Ik schoof een stukje bij hen weg. Sorry dames ik heb geen klachten en ik ga er vanuit dat jullie dat ook niet hebben maar ik wil graag afstand houden.
Na een gezellige middag een lekkere rustige avond thuis. Is ook weer eens iets anders. Rustig was het wel tot ongeveer een uurtje of elf. Eerst hoorde je nog niet zoveel maar rond twaalf uur barstte de herrie echt los. Het moeten veel studenten geweest zijn die luid zingend en schreeuwend heel veel plezier hadden (hoop ik tenminste). Verschrikkelijk wat een herrie kan een mens maken. Sommige dames hadden heel goed dienst kunnen doen als sirene op politie- of brandweerauto’s. Of er iemand gebeld heeft naar de politie weet ik niet maar rond half vier was het ineens rustig.
Ik mag hopen dat alle studenten die achter de AH XL aan het feesten waren tien dagen in quarantaine gaan maar dat zal wel niet gebeuren. Waar ik me boos over gemaakt heb is niet alleen dat zij zich onverantwoordelijk gedragen in deze tijden van Corona maar ook dat je als student in een woonwijk rekening moet houden met medebewoners. Van mij mag je best een feestje vieren maar moet dat tot half vier met zoveel gegil dat ook de muziek overstemd werd?
Gisterenavond mochten wij, als bewoners maar ook andere belanghebbende, meepraten over de veiligheid op het Delflandplein. Dat het plein onveilig is dat staat als een paal boven water en hoe dit opgelost kan worden daar heeft het Adviesbureau Antea Group een lijvig rapport gemaakt. Dat rapport wordt op 8 oktober in een oordeelsvormende vergadering van de commissie Ruimte en Verkeer van de Gemeente.
Dus nu wilde deze commissie weten hoe wij daar over dachten. Opvallend vond ik er in niet of nauwelijks aandacht werd besteed aan de voetganger. Volgens mij was ik de enige die het plein te voet veilig moet zien over te komen, terwijl het plein ook voor de voetgangers niet echt veilig is. Denk eens aan als die ouderen die met hun rollator de weg moeten oversteken. Zij zijn niet zo snel en kunnen ook niet altijd alert reageren als een auto, fietser of scooter eindelijk bij het verlaten van het plein lekker gas kan geven om de verloren tijd in te halen. Zij maken dan net snelheid en dan steekt er iemand op de oversteek over en moeten ze vol in de remmen.
Dat leidt me tot een punt dat gisteravond ook veelvuldig genoemd werd. Het gedrag van de weggebruikers. Niet stoppen voor mensen die willen oversteken op de zebra, geen hand uitsteken, geen verlichting en over de stoepen rijden dat zijn er een paar maar deze dragen wel veel bij aan de onveiligheid in het verkeer in het algemeen. Is het zo moeilijk om ook een beetje op een ander te letten? Hier kan de gemeente weinig aan doen want dit is iets wat in eerste instantie ligt bij ouders, die het misschien ook niet meer weten maar wel hun kind moeten opvoeden en bij het (verkeers)onderwijs.
Goed de gebruikers van het fietspad (fietsen, elektrisch of niet, scooters en scootmobielen) en auto’s dat zijn voor de gemeente wel de belangrijkste groepen. Er kwamen best wel een aantal zinnige suggesties uit de zaal waarin ook vertegenwoordigers van het OV en de ondernemers zaten. De meest genoemde oplossing die werd genoemd was dat de fietspaden niet alleen op het plein maar ook op de Voorhofdreef, Papsouwselaan en Martinus Nijhofflaan éénrichtingsverkeer moeten worden. Dat zal dan wel een pittige klus voor de handhaving gaan worden want dat is aanpassen voor de gebruikers van het fietspad.
Aanpassingen aan Delflandplein moeten dus ook gaan over de omgeving van het plein. Goed te weten dat de Ondernemers in het Voorhof bij de gemeente ook al haar plannen heeft ingediend, waarbij het Delflandplein ook meegenomen is. De aanwezige commissieleden hebben dus huiswerk meegekregen ter voorbereiding op hun oordeelsvormende vergadering.
Tja het is weer woensdag en het begint wel een beetje gewoonte te worden. Er is altijd wel iets aan de hand op de woensdag. Waar dat aan ligt? Ik heb geen flauw idee maar vaste prik op woensdag is het maken van Muziek Verleden bij Stadsradio Delft.
Nu zal je zeggen ach dat opnemen is a piece of cake. Je hebt thuis het programma en het thema voorbereid en alle wetenswaardigheden over de artiesten en nummers op papier staan. Samen met Emmy en de technicus de opname maken en het is weer klaar. Een uurtje in de studio dus en dan is de klus geklaard.
Vandaag niet anders. Thema Caroline met hele leuke nummers die allemaal over een Caroline gaan. Wil je het programma horen dan moet je vrijdag maar naar Stadsradio Delft luisteren van 12 – 13 uur. Maar thuis had ik al de eerste rimpeltjes op laten komen want ik ga dit keer ook éénmalig mijn programma Living Blue opnemen en dat betekent communiceren. Is de studio beschikbaar en kan ik rekenen op een technicus. Omdat ik de meesten toch zou zien in de studio kon ik dat ook wel even f2f regelen. Dat is natuurlijk wel zo makkelijk maar doe dat dan een voor een en niet alles door elkaar want dan ontstaan er geen spraakverwarringen. Maar goed het is geregeld.
Dus relaxt beginnen aan de opname voor vrijdag van Muziek Verleden. Al vele weken beginnen we het programma met een jingle die vertelt dat Muziek Verleden er is op woensdag en vrijdag. Dat is waar, maar wat ons, Emmy en mij, hindert is dat het vrijdag en woensdag moet zijn. En zeiden we er moet een jingle zijn die dat ook op deze manier verteld. Dan maar eerst alle jingles doorlopen maar iedere keer was het een foute versie. Uiteindelijk hebben we besloten om zelf een nieuwe jingle te maken. In een keer stond die er op en konden we met de uitzending beginnen, maar we waren wel een fors half uur verder.
Later dan gepland was ik weer thuis om de voorbereidingen voor Living Blue verder af te handelen. Mijn gast bevestigen dat we het programma op gaan nemen, technicus laten weten dat het maandag ochtend door gaat en aan de secretaris doorgeven dat de studio bezet is op maandag ochtend. Alles is nu geregeld; ik ga de stukken over het Delflandplein lezen want morgen, donderdag 10 september, is de gespreksavond met de gemeente over dit levensgevaarlijke plein. Het is al met al bijna vier uur dus ik heb mijn best weer gedaan voor vandaag.
Ja het was me het weekend wel. Twee evenementen die in het teken stonden van het milieu. In het Poptapark waren het de Mooi Weer Spelen en in het centrum van de stad de Canal Cleanup.
Aan beide evenementen heb ik de afgelopen week aandacht mogen besteden in mijn programma Living Blue op Stadsradio Delft. Ik vind het ook wel hoopgevend dat er bij de inwoners van Delft voor klimaat en milieu steeds meer aandacht komt. Zij realiseren zich ook dat het een gezamenlijke inspanning moet zijn om van Delft een mooie en prettige plek is om te wonen, te werken en ons te vermaken.
Maar in die mooie stad is ook de veiligheid belangrijk. De gemeente gaat daarom in het Voorhof een beeldvormende avond organiseren met bewoners en ondernemers om meningen en ideeën te horen hoe het Delflandplein veiliger gemaakt kan worden. Experts op dit gebied hebben al onderzoek gedaan en zijn met een advies gekomen maar voordat de gemeente een besluit zal nemen over de aanpassingen of misschien wel reconstructie van het plein mogen wij dus ook een duit in het zakje doen.
Regelmatig heb ik ook te maken met het plein. Weliswaar niet met de auto of de fiets maar altijd te voet. Om over te steken heb ik met verschillende verkeersstromen te maken, de rijweg, trambaan en de rijwielpaden. Onoverzichtelijk maar als het verkeer van een kant komt dan valt het nog enigszins mee. Nee dan de fietspaden, die liggen aan beide zijden van de rijweg maar zijn wel twee richtingverkeer. En dat is uitkijken ook als je oversteekt bij het zebrapad, want niet iedereen stopt voor een oversteekplaats. Laatst hoorde ik zelfs een moeder tegen haar dochter op de fiets zeggen: je hoeft niet uit te kijken hoor want je hebt overal voorrang dus iedereen stopt wel voor je. Volgens mij is dat iets wat je nooit moet doen maar zeker niet op het Delflandplein.
Zie hier het gevaar op dit plein en de wegen daarom heen, waarover nu een rapport is. Dat rapport wordt gepresenteerd en ook de “Delftse Rotonde Expert” zal worden geïnterviewd. Ik, als niet expert, heb denk ik al een eerste oplossing. Maak alle fietspaden (in heel Delft) éénrichtingverkeer dan is het in ieder geval overzichtelijk waar de fietsers, scooterrijders en vaak ook scootmobielen vandaan komen. Tja en met de bus en tram moet ook wat gebeuren maar ik zou niet weten hoe. Moeten er misschien meer verkeerslichten komen?
Wat de oplossing voor het plein moet gaan zijn kan ik niet zeggen maar ik denk ook dat we van alle weggebruikers moeten eisen dat ook zij zich aan de verkeersregels houden, zoals niet te hard rijden, niet over de stoep rijden (Martinus Nijhofflaan) en stoppen voor een oversteekplaats als daar mensen willen oversteken. Ik weet dat is lastig maar zo maak je het verkeer ook veiliger. Ik ga maar even op zoek naar de adviezen die de experts gegeven hebben om zo een zinvolle bijdrage te kunnen leveren aan de discussie.
Privacy is een belangrijk goed in onze maatschappij en ook ik vind het belangrijk dat we daar goed naar kijken. Zeker nu met het Covid-19 virus en alle maatregelen die er worden genomen staat privacy weer hoog op de agenda. Maar hoever moet je gaan? Soms heb ik het idee dat je in het land alles kan en mag doen, dus ook misdaden plegen, want je naam mag toch niet genoemd worden en foto’s of filmpjes mogen ook niet worden geplaatst.
Toen ik deze site begon heb ik dat onderwerp ook goed bestudeerd. Ik kan en mag niet alle foto’s die ik maak publiceren en in mijn columns en blogs moet ik ook oppassen dat ik niet iedereen met naam en toenaam vermeld. Ik heb toen besloten dat ik niet zonder toestemming foto’s plaats van personen waarover ik schrijf en daarbij zoveel mogelijk het noemen van namen probeer te vermijden en als ik die dan wel gebruik dat ik dan alleen de voornaam gebruik. Ik realiseer me daarbij dat sommige van mijn lezers zichzelf herkennen in de verhalen maar dat is dan ook wel het enige.
Vandaag werd ik aangesproken over foto’s die ik had gedeeld op social media Daarop waren drie dames getoond die zonder te betalen een restaurant uitliepen. Ik, en ook het bedrijf waar het omgaat, zou hierbij de privacy van deze dames geschonden hebben. Ja dat klopt. Maar is het dan normaal dat je zonder te betalen wegloopt? Ehh … en het vergrijp zou niet in verhouding staan tot die schending, maar wanneer doet dit het wel. Dus door deze reactie spookt privacy vandaag weer even door mijn hoofd.
Naast bovenstaand incident, waarvan ik vind dat het gedeeld mag worden op social media, vind ik dat er veel te vaak wordt verwezen naar privacy. Foto’s van misdadigers mogen niet gepubliceerd worden, er mag niet achterhaald worden waar we naar toegaan of waar we zijn en, ondanks dat we zelf vaak met veel bravoure onze daden op social media posten, mogen deze beelden niet worden gebruikt om misdragingen aan de kaak te stellen.
Kijk nu eens naar beelden van geweld tegen de politie. Hier worden acties van agenten uitvergroot en zonder context gepost op social media. Hebben deze agenten dan ook geen recht op privacy? Nee zonder ook maar enig idee te hebben van wat er gebeurd is gaat iedereen op diezelfde social media los om de agenten te veroordelen. Maar als je beelden van de aanstichters post dan is dit een schending van de privacy van deze gasten. Dit is in mijn ogen heel krom.
En zijn we zelf ook niet een beetje hypocriet? We posten van alles en nog wat op social media. Foto’s en verhalen waar ik niet altijd op zit te wachten en waarvan we niet weten wat de consequenties zijn. Gedurende mijn nog werkzame leven ergerde ik me altijd op het moment dat bekend werd wie de nieuwe manager zou worden. De persoon werd vervolgens gegoogeld en had bij zijn of haar start al de nodige vooroordelen weg te werken omdat hij of zij zich ooit eens lekker had uitgeleefd. Ik zie heel veel foto’s en verhalen over allerlei onderwerpen, vakanties, bezoeken aan artsen, frustraties noem maar op. Ben ik daarin geïnteresseerd? Niet altijd maar ze laten wel zien waar die mensen geweest zijn en wat ze gedaan hebben; ze geven mij een inkijkje in hun privacy.
Goed de privacy wetgeving is heel zinvol en moet ons beschermen. Als je je netjes gedraagt, en dan mag je echt wel eens een keertje uit de band springen, dan heb je niets te vrezen. Iedereen mag (bijna) alles van mij weten, waar ik ben, waar ik voor sta en wat ik doe. Ja bijna want wat ik niet wil delen met de hele wereld ga ik beslist niet op social media zetten. Dat deel ik met vrienden en familie. Ik probeer hier op mijn site en op social media op een verantwoorde wijze om te gaan met mijn eigen privacy en houd daarmee de regie op mijn uitingen in eigen hand.
Dit is het motto van de Canal Cleanup die vandaag, zondag 6 september, in Delft plaatsvindt. Van 10 – 12 gaan zo’n 200 mensen aan de slag om afval uit de grachten van Delft te halen in de derde editie van dit evenement. Bijzonder is dat in deze Corona tijd het evenement vier keer groter is dan de vorige edities, want ook de organisatie, Angelique Stroomberg en Mira Roosenburg, heeft te maken met de extra maatregelen genomen moeten worden. Maar ook de Delftenaar wordt zich meer en meer bewust dat we samen onze stad schoon moeten houden.
Maandagavond kijk ik met Angelique terug op deze en vorige edities van de Canal Cleanup en we praten ook over de ambities en toekomstplannen van beide dames in Living Blue op maandagavond van 20 – 21 uur op Stadsradio Delft (106.3FM of DAB+). De herhaling van het programma is op woensdag van 13 – 14 uur.
Living Blue met Machteld 