Hoe reageren de jongeren op de maatregelen

Column 13 oktober 2020

Vanavond is het weer zover. Mark Rutte en Hugo de Jonge gaan ons weer toespreken. De boodschap zal voor velen weer een grote teleurstelling worden want weer worden we beperkt. Er zijn natuurlijk al weer wat maatregelen uitgelekt en nog niet alles is vastgelegd in beton dus velen zullen vanavond op het puntje van hun stoel zitten en zich verbijtend afvragen hoever de maatregelen gaan. De horeca gaat weer getroffen worden dat is zeker maar hoe zit het met de theaters. Mogen we nog wel reizen met het OV en kan ik nog wel naar de stad als ik met het OV wil. Allemaal vragen waarop we vanavond het definitieve antwoord krijgen.

Wat me het meeste stoort is dat de horeca weer een klap krijgt. Ja het was in de afgelopen maanden best wel weer gezellig om in het weekend naar de stad te gaan en op terrassen vrienden te ontmoeten. Oké je moest opletten dat je voldoende afstand hield maar ik heb weer van een paar leuke vrijmibo’s kunnen genieten. Ook eten met vrienden in de lokale eetcafés en restaurantjes die onze stad rijk is was weer mogelijk tot een paar weken geleden. En zelfs toen de sluitingstijd werd vervroegd naar 22 uur konden we in ons “stamcafé” toch nog heel goed terecht. Veel van de eetcafés en restaurants begonnen eerder met het uitserveren van de diners zodat iedereen om 22 uur buiten stond.

Jammer was wel dat op het moment dat de cafés die populair bij onze jongeren sloten er een run ontstond op de avondsupermarkten om daar de alcohol voorraad op te kopen zodat ze thuis of bij vrienden verder konden gaan. Tja zo hebben de genomen maatregelen geen enkele zin. Hoewel ik begrijp dat je ergens moet beginnen met maatregelen was de vroege sluiting van de horeca wel een heel pijnlijke gezien deze in mijn ogen verkeerde creativiteit van de jeugd.

Zo ook nu het is weer de horeca die getroffen gaat worden. Waarschijnlijk helemaal sluiten voor twee weken of sluiten vanaf 18 uur. Om te voorkomen dat de supermarkten en drankwinkels vervolgens worden bestormd wordt ook besloten dat er na 20 uur geen alcohol meer verkocht mag worden. Kom op zeg kabinet, onderschatten jullie de creativiteit van de jeugd nu echt zo. Ze hebben tussen 18 en 20 uur voldoende de tijd om hun eigen drankvoorraden aan te vullen.

Stapelkorting in de bonus

Tijdens de eerste lockdown zagen we een enorme hamsterwoede. Toen was het voornamelijk toiletpapier en etenswaren. Wat hebben we gelachen om Irma de gebarentolk om haar vertaling naar het woord hamsteren. Ik denk dat we vanaf vandaag, en misschien is het al een poosje aan de gang, weer kunnen kijken naar het hamsteren. Dit keer geen toiletpapier maar …… ja, kratten bier.

En daarmee hebben de jongeren ook andere boodschappenkarren nodig. Grote bevoorradingscontainers waarop heel veel kratjes bier in een keer kunnen worden vervoerd naar hun (studenten) woningen. Ik zag ze gisteren hier al bij AH lopen. Studenten die probeerden om de kar op de roltrap te krijgen en zo naar hun auto te vervoeren.

Zo triest en waarom? Ja de jeugd wil het ook graag eens meemaken hoe het is om na een avond zuipen wakker te worden met een enorme kater en de rest van de dag lamlendig te zijn. Ze denken er niet bij na dat voor hun dat gevoel na een dag weer voorbij is maar dat er nu weer heel veel mensen door dit soort gedrag besmet worden en zich een heel lange tijd ziek en lamlendig voelen door Corona en dat soms ook niet eens overleven. Hoewel Angela de Jong nu niet echt mijn favoriet is geef ik haar gelijk dat jongeren eindelijk moeten gaan inzien dat de wereld niet altijd maakbaar is en dat zij in deze tijd moeten ophouden met het zeggen dat zij recht hebben op vrijheid om te doen en laten wat ze willen.

Hoe het verder gaat? Ik zit vanavond ook bij de TV en hoop dat de horeca dan in ieder geval tot 18 uur mag open blijven. Maar ik denk dat het ook goed zou zijn dat het kabinet met onmiddellijke ingang de verkoop van alle alcohol verbied. Supermarkten hebben dan tot morgenochtend de tijd om al deze artikelen uit de schappen te halen en overige drankwinkels gaan gewoon niet meer open. Wellicht dat we dan ook de grote feesten en de gezellige familiebijeenkomsten ook even kunnen uitbannen, zodat we elkaar niet meer besmetten en de cijfers weer omlaag gaan.

Ouderenuurtje ……

Corona geeft ons in ieder geval weer nieuwe woorden. Zo ook het woord “ouderenuurtje”. Mijn spellingscontrole geeft aan dat het fout is en geeft me drie opties: ouderenkuurtje, ouderenmuurtje en ouderenbuurtje. Ik ga maar even niet in op deze drie suggesties want ook deze maken me kwaad. Ik houd het dus even op het ouderenuurtje, waardoor ik me op dit moment behoorlijk in een hoek geduwd voel. Ik wil hier niet het woord discriminatie gebruiken maar het komt wel dicht bij.

Technisch hoor ik onder de groep kwetsbare ouderen want ik ben ouder dan 60 jaar. Nee ik zit niet achter de geraniums, ik geniet van de dingen die ik kan en mag doen in deze Corona tijd. Ik doe mijn boodschappen op de tijd die mij het beste uitkomt en ga ook op rustige tijden de stad in om wat te winkelen en ik bezoek ook de horeca om een wijntje te drinken en een hapje te eten. Ik let op, mijd drukke plekken, geef geen handen, houd afstand en ik draag mijn mondkapje op de plekken waar dat moet en waar dat van me gevraagd wordt. Ondanks dat kan ik toch echt nog volop genieten en soms ook samen zijn met vrienden. Ik voel me veilig.

Wellicht zullen er ouderen onder ons zijn die zich niet zo veilig voelen, die bang zijn. Bang om naar de supermarkt te gaan, maar dat moeten ze wel omdat toch ook verder moeten leven. Maar is dan een oproep van Mark Rutte aan de supermarkten om het zo te regelen dat ook deze groep ouderen op hun gemak de boodschappen kunnen doen nodig? Ja ik zie ook wel dat er op sommige momenten er heel veel mensen in de supermarkt zijn. Bijvoorbeeld in de schoolpauze, dan komt de schooljeugd en masse AH binnen om daar wat te struinen of rond zes uur als iedereen aanstalten gaat maken om zijn maaltijd te gaan bereiden en nog gauw even wat verse groente gaat halen.

Tussen deze tijden door zijn het voornamelijk huismoeders die met hun kroost de supermarkten bevolken. Die kids rennen en vliegen door de winkel alsof het een speelplein is maar mama kan dan wel even op haar gemak boodschappen doen. Dat de kinderen daarbij andere klanten en het personeel hindert daar wordt niet op gelet.

Maar moeten daarom de ouderen dan maar tussen zeven en negen uur in de ochtend hun boodschappen doen? Jarenlang hebben zij hun wekker op zes uur moeten zetten om te beginnen aan hun werkdag en nu ze niet meer werken moeten ze hun wekker zetten om veilig hun boodschappen te kunnen doen. Hoe kom je op het idee! Of het ouderenuurtje het veilig boodschappen doen gaat oplossen? Ik denk van niet.

Als we allemaal rekening met elkaar houden, dan kunnen ouderen ook veilig winkelen tijdens de wat rustiger uren van de supermarkt. Laat supermarkten aan geven wanneer bij hun de rustige tijden zijn, zodat de ouderen dan hun boodschappen kunnen doen. Laat de moeders of hun kids thuislaten of bij zich houden en weiger de schooljeugd die komt lanterfanten (en jatten) in je winkel. Als we om elkaar geven dan moet dit toch zonder dat ouderenuurtje te regelen zijn.

Eindelijk weer naar het theater

Het is wel wat vreemd want de Corona besmettingen nemen weer toe evenals de ziekenhuisopnames en ik ga weer een keertje naar het theater. De laatste keer toog ik naar Rotterdam om op 5 maart begin dit jaar te gaan luisteren naar de Symphonie Fantastique van Hector Berlioz. Een volle grote zaal van De Doelen, geen mondkapjes, vooraf een kopje koffie en een pauze drankje. Ik herinner me nog dat op de terugreis ik terecht kwam in een trein die ook supporters van Feyenoord na een gewonnen wedstrijd weer richting huis bracht. Deze trein zat overvol. Ja er was toen al wel de dreiging van Corona maar niemand dacht er toen al aan dat we maandenlang in een hele andere wereld terecht zouden komen. En hoelang gaat dat nog duren.

Hoewel ik tot nu toe best wel wat optredens van artiesten via livestreams op internet heb gevolgd was het vanmiddag best wel weer leuk en ook een beetje spannend om weer naar een theater te gaan. De eerste keer na zeven maanden ging ik met vrienden naar het Rietveld Theater voor een optreden van Philippe Elan. Hoe zou het er uit zien, hoe zou het geregeld zijn? Nou ik kan je zeggen het was wel vreemd, zelfs in foyer was een tafeltje gereserveerd en het tafelnummer kwam overeen met nummertje van het plekje in de zaal. Hoewel er honderd mensen in de zaal kunnen zaten er nu volgens mij maar twintig mensen op ruime afstand van elkaar. En voor in de zaal een kleine camera om de voorstelling streamen voor de mensen die Philippe thuis wilde volgen. Kortom alles top geregeld en een pluim voor de vrijwilligers van het Rietveld Theater.

Maar het belangrijkste was natuurlijk het optreden van Philippe Elan. Franse chansonnier die een heerlijke relaxte sfeer neerzette. Mooi Franse liedjes van o.a. Ferrat, Ferré, Bécaud en Aznavour. Mooie en betekenisvolle teksten, het afscheid van zijn moeder en Mon Dieu van Edith Piaf. Toch een paar traantjes weg gepinkt. Het laatste nummer voor de pauze, waarin even een frisse wind door het theater woei, was een nummer van onze eigen Ramses Shaffy.

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder een nummer dat in ieder geval voor mij heel veel betekent zeker ook in deze Corona tijd. Ik heb gezongen, gevochten (nou ja niet zo erg), gehuild (heel soms), gebeden maar ook gelachen, gewerkt (op mijn manier) en bewonderd. Bewonderd al die mensen, die ondanks alles, nieuwe dingen hebben opgepakt, die denken in mogelijkheden en daarmee vaak ook een lichtpuntje zijn voor anderen, die positief blijven en geloven dat er weer een betere tijd gaat komen.

Ja het was een mooie middag maar zoals alles tegenwoordig heel anders. Of het snel weer is zoals het voorheen, ik denk het niet. Ik hoop alleen dat we niet meer in de situatie komen dat de theaters gesloten worden. Niet alleen voor mijzelf maar voornamelijk voor de artiesten en de theaters. Ik heb al een kaartje voor een volgende voorstelling op 31 oktober met Stef Bos.

Een beetje knutselen

Maandag bestelde ik een sidetable. Niet zo groot hoor en ook niet bij het Zweedse meubelwarenhuis. Na een “uitgebreide” zoektocht kwam ik bij een oer-Nederlands bedrijf in oranje. Waarom een sidetable.

Wel Corona doet een dwingend beroep op ons om mondkapjes te dragen dus ik heb een voorraadje van die dingen aangeschaft. Maar waar laat je die dingen. Ze zwierven door mijn huis en als ik er een nodig had waren er twee mogelijkheden of ik kon ze niet vinden of ik stond weer in de winkel zonder een mondkapje. Oplossing alle mondkapjes bij elkaar in de hal bij de voordeur maar daarvoor moest ik wel iets hebben waar ik dat op of in kon zetten.

De aanleiding dus en na de zoektocht werd vandaag het pakket bezorgd waarin de sidetable zat. Zelf monteren dus mouwen opstropen een aan de slag. En ja hoor na ongeveer drie kwartier en zo’n 28 schroefjes verder zat het tafeltje in elkaar. Ik, trots op me zelf want ik had al heel lang niets meer zelf in elkaar gezet. En ik ben heel tevreden want het staat nog leuk in de gang ook.

Jongeren in Coronatijd

Column 6 oktober 2020

Ik ging er voor klaar zitten gisterenavond. Jinek met als gasten o.a. Famke Louise en Diederik Gommers. Een twee weken geleden zaten zij ook in de studio en Famke om haar deelname aan #ikdoenietmeermee te verdedigen en Diederik om te vertellen dat we echt het Coronavirus serieus moeten nemen. Diederik toonde begrip voor de frustratie van Famke en nodigde haar uit voor een gesprek en zo zaten ze daar weer. Het gezelschap was uitgebreid met een aantal jongeren, studenten en ondernemers.

Natuurlijk werd teruggekeken op de contacten die er in de afgelopen weken zijn geweest tussen Famke en Diederik. Tja Famke was mentaal gebroken en iedereen was het er over eens dat het toch niet echt niet normaal is dat zij op enig moment beveiligd moest worden en dat doet toch echt iets met je. Ik wens dat dan ook niemand toe. Maar wat waren de resultaten van deze gesprekken. Goed Diederik op Instragram met meer volgers dan Eva Jinek en Famke die leuke, hippe mondkapjes gaat produceren en verkopen voor een goed doel.

Ook deze uitzending waarin jonge mensen hun mening en zorgen konden uitspreken is een vervolg op de gesprekken tussen Famke en Diederik. Jongelui die nog met hun opleidingen bezig zijn en veel vragen hebben. Niet zo zeer over het virus en de gevolgen daarvan maar meer over de maatregelen die er genomen worden en waarom juist deze maatregelen. De overwegingen die er gemaakt zijn om iets wel of niet te doen. Ook de vraag over de betekenis van de cijfers. Ja er worden veel testen afgenomen maar welk percentage van die testen zijn positief. Een gegeven dat zeker in de tijd dat ook de “gewone” griep weer de kop op gaat steken.

Ik vond dat deze gasten heel zinnige vragen stelde en zelf ook heel goede afwegingen konden maken hoe lastig dat ook voor hun is. Op zich was dit voor burgemeester Ahmed Aboutaleb ook een eye-opener. Hij concludeerde dat de jongeren behoefte hadden aan de informatie die wel voorhanden is maar niet wordt gecommuniceerd. Je ziet hier een wankel evenwicht ontstaan tussen mensen die nu al moe zijn van alle informatie die wordt gegeven en mensen die meer informatie willen hebben.

Minder begrip had ik voor de jonge ondernemers in de muziek en evenementen wereld. Ja ik weet dat ze het moeilijk hebben; dance clubs en discotheken mogen nog steeds niet open en optredens is voor een aantal nog steeds niet mogelijk. Geen inkomsten maar ook geen vooruitzicht wanneer ze wel weer aan de slag kunnen. Dus ja er is geen twijfel over mogelijk dat deze sector enorm geraakt wordt. Maar het zijn allemaal wel jonge mensen en in deze wereld mag je verwachten dat ze creatief zijn. Dus waarom deze creativiteit niet gebruiken in plaats van overal te vertellen dat ze de vergeten groep zijn en dat ze het zo moeilijk hebben.

In mijn omgeving zie ik veel van die jonge ondernemers. Ja zij klagen ook wel en dat mag best maar zij gaan niet bij de pakken neerzitten. Zij kijken wat er mogelijk is, zij denken in oplossingen, zoeken de samenwerking en gaan aan de slag. Oké na de persconferenties zie ik ook wel hun reacties en de vraag wanneer het voor hun ook weer de goede kant op gaat maar toch ….. Petje af voor deze mensen die gezamenlijk dat wat mogelijk is oppakken en zo ook voor Delft leuke optredens en zo organiseren die corona-proof zijn. En zo snijdt het mes ook nog eens aan twee kanten.

Even terug naar de uitzending. Aan een kant was het goed dat jongeren een podium gekregen hebben om hun zorgen en frustraties te uiten. Maar natuurlijk kwam ook weer ter sprake dat de maatregelen moeten worden afgestemd op leeftijd. Iedere keer weer een heel lastig onderwerp. Want ook de ouderen willen wel weer eens gezellig uit met vrienden, een theater bezoeken en gewoon een wijntje drinken in het café. Ja de grafieken laten zien dat het aantal ziekte- en sterfgevallen hoger worden zo gauw je ouder wordt en zeker boven de zeventig bent. Maar laten we eerlijk onder de twintigers zijn wel de meeste besmettingen.

Nee ik ga hier geen leeftijdsgroepen tegenover elkaar zetten. Maar ik constateer wel dat we met elkaar een grote uitdaging hebben om hier op een goede manier uit te komen. Mijn conclusie zou zijn dat we de informatie die er is en waar de jongeren op zitten te wachten beschikbaar maken, duidelijker communiceren over de afwegingen zodat iedereen begrijpt waarom we ons beter aan de maatregelen kunnen houden.

En tot slot iets wat Diederik Gommers zei: het zijn niet alleen de jongeren die de oorzaak zijn van de huidige grote uitbraak. Dat klopt ook want ik zie ook vaak de 30-plussers massaal lak hebben aan de maatregelen. In de groep 60-plus zie je dan wel weer dat daar toch minder gemord wordt bij de voorgestelde maatregelen. Zij beschermen zich zelf door zich meer dan andere leeftijdsgroepen zich te houden aan de maatregelen.

Omscholen ….. maar je moet er wel wat voor doen

Gisteravond (maandag) sprak ik met Kees van Weperen De Wit over de weg die hij gegaan was om van coach/consultant “Mees Kees” te worden. Hoewel Mark Rutte het vaak heeft over omscholen blijkt dit in de praktijk niet altijd even gemakkelijk te zijn. Toch zette Kees door en staat nu bijna twee maanden voor de de klas (groep 5 in Den Haag). Binnenkort staat hem nog de zij-instroom opleiding van het PABO te wachten. Heeft hij het naar zijn zin? Ik mag het hem over een jaar nog een keer vragen maar voor nu ……. Wil je het antwoord weten op deze vraag en wil je meer weten over zijn ervaringen? Luister dan donderdag van 13 – 14 uur naar Living Blue op Stadsradio Delft (106.3FM of DAB+).

Omscholen en naar een nieuwe baan

We hebben het een paar weken geleden gehoord van Mark Rutte. Omscholen, bedrijven moeten hun medewerkers begeleiden naar een nieuwe baan. Mooie gedachte maar hoe zit dat werkelijk. Vorig jaar name Kees van Weperen De Wit het besluit dat hij zich wilde laten omscholen. Afgelopen september begon hij zijn nieuwe loopbaan waarvoor hij zelf ook weer in de schoolbanken moet. Kees is nu leraar en hij vertelt ons vanavond over de weg van consultant naar het onderwijs en wat hem nog te wachten staat.

Wil je weten hoe de reis van Kees is verlopen luister dan vanavond (maandagavond) van 20 – 21 uur naar Living Blue op Omroep Delft (106.3FM of DAB+)

In wat voor een wereld leven we eigenlijk

Afgelopen week deelde ik een foto uit Delft op mijn Facebook. Een foto van een verbrede stoep die vol stond met fietsen zodat het voor voetgangers met rollator, rolstoel of kinderwagen niet meer mogelijk was daar te lopen. De foto was van een specifieke straat met stoep maar als ik in Delft loop dan zie ik dit soort situaties heel vaak.

Dat was ook de reden dat ik de foto deelde met de opmerking dat ik het weer eens triest vond. Ik kreeg bijval maar ik kreeg ook het advies om via Whatsapp een melding te maken bij de gemeente met de opmerking “Daar wordt goed op gereageerd”. Alles wat ik verwacht had, deze reactie in ieder geval niet. Hoe ver zijn we eigenlijk gekomen. Als er iets is wat niet hoort dan plegen we een belletje en een ander kan het dan oplossen.

Ik haalde en haal het nog steeds niet in mijn hoofd om mijn fiets zomaar op straat neer te zetten zonder op te letten of ik de weg niet blokkeerde. Mij werd geleerd dat ik mijn fiets moest neerzetten in een fietsenstalling in het rek. Ook niet tegen een gevel en zeker niet voor een etalage. Nee netjes wegzetten zodat niemand er last van heeft. Spreek daar nu maar eens de huidige fietser op aan.

Maar zeg nu eerlijk moeten we in Delft niet een beetje meer rekening gaan houden met elkaar. Gezien de reactie kennelijk niet want het probleem lossen we op door de gemeente in te seinen, die of de fietsen verwijdert of ze dusdanig neerzet zodat we er geen last van hebben. We kunnen dus van alles overal achterlaten want er is altijd wel iemand of een instantie die onze rommel opruimt, waarbij je dan nog het risico loopt dat de opruimer op agressieve manier wordt verteld dat je met de handen van zijn eigendommen moet afblijven. Zijn we dan in zo’n egocentrische maatschappij terecht gekomen? Ik hoef hier niet aan mee te doen dus ik probeer zoveel mogelijk hinder te veroorzaken maar het ergert me mateloos. En dat wil maar weer eens gezegd hebben.

Niet praten maar poetsen …….

We worden getroffen door het Corona virus die ons in een diepe crisis stort. Voor de een heeft dat heel veel impact en voor een ander wat minder maar een ding is zeker dat we met elkaar dit probleem moeten oplossen. Er worden door het kabinet maatregelen genomen; sommige zijn verplicht en sommige zijn dringende adviezen. Volgens mij is dat klip en klaar duidelijk; als je mij ’s nachts wakker maakt kan ik zowel de maatregelen en adviezen zo opdreunen dus waar onduidelijk?

Nee hier in Nederland gaan politici collega’s afbranden omdat dat voor hun partij politiek nu eenmaal goed uitkomt. Ja het is altijd makkelijk om de koe in zijn kont te kijken en kritiek te hebben op keuzes die nog niet zo lang geleden gemaakt zijn en nu veranderen door voortschrijdend inzicht. Ik vraag me af wat de oppositie gedaan zou hebben als zij in maart voor de klus van Rutte gestaan zouden hebben. Een antwoord hierop zullen we nooit weten.

Ook de wetenschappers rollen bollen over elkaar om hun stokpaardje over het voetlicht te brengen. Wel of geen mondkapjes, wel of geen ventilatie noem maar op en dat alles om hun eigen ego op te poetsen. Ik heb heel veel bewondering voor wetenschappers die laten zien dat ze eerlijke afwegingen maken en ook aangeven dat ze niet overal het antwoord op hebben. Het is een wankele balans waarbij ze samen met de beleidsmakers een voor de samenleving zo goed mogelijke keuze kunnen maken die voor de een beter uitvalt en voor de ander minder.

Als ik zo om me heen kijk zijn er veel mensen die zich aan de regels houden maar die zich ook aan de dringende adviezen houden. Er is maar een handje vol die de maatschappij gaan uitdagen bij de handhaving door zelfs te dreigen met rechtszaken. Als er bijvoorbeeld gevraagd wordt om mondkapjes te dragen doe het dan gewoon en ga niet zitten zeuren. Dan bezorg je de handhavers minder werk en draag je ook weer een heel klein beetje bij aan het terugdringen van het virus. De wereld kan er zoveel leuker uitzien dan.

Zelf ben ik ook geen voorstander van die vermaledijde “bekbedekkers” maar ik doe het en ik kan je zeggen het valt echt mee hoor. Ik heb zojuist weer een nieuwe voorraad besteld en om een beetje modieus te zijn heb ik dit keer blauwe mondkapjes besteld. Gewoon zoals we in Rotterdam zeggen “niet lullen maar poetsen”. Zo draag ik ook weer een klein steentje bij aan het opnieuw inrichten van onze samenleving, want zoals het was gaat het volgens mij nooit meer worden. Ehhhh …… ik ben geen wetenschapper of waarzegger maar dit is mijn onderbuik gevoel dus hiermee mag je het echt oneens zijn.

En nu weer opstarten

Column 29 september 2020

Hebben jullie dat nu ook? Na een paar daagjes even vrij geweest te zijn moeite hebben met weer opstarten? Nou ik wel. Ik ben al weer twee dagen thuis en dit is de eerste keer dat ik weer achter de laptop zit. Ik moet wel want morgen wordt er weer een Muziek Verleden opgenomen (wordt vrijdag tussen 12 – 13 uur op Stadsradio Delft uitgezonden) dus ik moet het programma nog voorbereiden. Vrijdag vertellen Emmy en ik het thema dus dat houd ik nog even geheim.

Maar we vielen gisteravond weer met onze neus in de boter. Een persconferentie van Mark Rutten en Hugo de Jonge, sombere berichten weer met weer heel wat maatregelen. Oké ik moet een mondkapje gaan dragen in de winkels, geen probleem, ik moet eerder weg uit de horeca, ehhhh….. ja voor mij geen probleem maar voor mijn vrienden horeca ondernemers toch weer een tegenvaller. O ja geen sportwedstrijden met publiek …… ai dat is jammer hoewel ik nu toch wel een beetje terughoudend ben om naar dit soort drukke plekken te gaan.

Tja ik kan het wel begrijpen dat deze maatregelen genomen worden, want met alleen aanspreken op gedrag kom je er niet mee. Afgelopen week in De Bilt verbleef ik in een hotel. Je kon daar heel goed de effecten merken van de eerder genomen maatregelen. De bar was gesloten dus kon je alleen als gast in de lounge plaatsnemen. Ruimte zat maar toch dan zie je toch weer zes mensen aan één ronde tafel. Zeker geen 1,5 meter en het waren drie stellen dus ook geen huishouden. Ondanks de waarschuwing van het personeel bleven ze gewoon zitten en hadden ze op dat moment veel plezier. En dan maar hopen voor iedereen in het hotel dat het maar goed gaat.

Maar er was ook een groepje collega’s die in de lounge hadden afgesproken voor een vergadering. Omdat het onderwerp politiek gevoelig was hadden ze afgesproken in het hotel in plaats van een digitale vergadering. Ze zaten keurig op afstand en moesten daardoor misschien wel wat harder praten. Wat er zo politiek gevoelig was weet ik niet maar wat ik wel weet is het probleem dat ze moeten oplossen en hoe ze dat gaan doen. De verschillende scenario’s kwamen langs.

Ik was natuurlijk niet naar De Bilt gegaan om in de lounge te zitten. Hoewel het weer wisselvallig was, het KNMI was wel in de buurt maar die had geen invloed op het weer, heb ik een paar heerlijke wandelingen in de omgeving kunnen maken. Een heerlijke wandeling in het bos waarin ik natuurlijk verdwaalde. Moet kunnen maar we hebben GPS dus uiteindelijk voor het noodweer losbrak was ik weer terug op mijn tijdelijke honk. En….. geen spierpijn.

Dus ook de volgende dag een lekkere wandeling gemaakt zonder regen. Ik heb het dus verdiend zeg ik maar. Als je dan je korte vakantie afrond met een heerlijke lunch met vrienden dan kan de korte vakantie niet meer stuk.

Nu dus even door de zure appel heen bijten en weer aan de slag. Wennen aan de nieuwe maatregelen, radio en me verdiepen in wat gemeentelijke thema’s. Ik heb er weer zin in en ik ga me dan ook over het after-vakantie dipje heen zetten en met veel energie en nieuwe ideeën weer leuke dingen doen.