Gisteravond (maandag) sprak ik met Kees van Weperen De Wit over de weg die hij gegaan was om van coach/consultant “Mees Kees” te worden. Hoewel Mark Rutte het vaak heeft over omscholen blijkt dit in de praktijk niet altijd even gemakkelijk te zijn. Toch zette Kees door en staat nu bijna twee maanden voor de de klas (groep 5 in Den Haag). Binnenkort staat hem nog de zij-instroom opleiding van het PABO te wachten. Heeft hij het naar zijn zin? Ik mag het hem over een jaar nog een keer vragen maar voor nu ……. Wil je het antwoord weten op deze vraag en wil je meer weten over zijn ervaringen? Luister dan donderdag van 13 – 14 uur naar Living Blue op Stadsradio Delft (106.3FM of DAB+).
We hebben het een paar weken geleden gehoord van Mark Rutte. Omscholen, bedrijven moeten hun medewerkers begeleiden naar een nieuwe baan. Mooie gedachte maar hoe zit dat werkelijk. Vorig jaar name Kees van Weperen De Wit het besluit dat hij zich wilde laten omscholen. Afgelopen september begon hij zijn nieuwe loopbaan waarvoor hij zelf ook weer in de schoolbanken moet. Kees is nu leraar en hij vertelt ons vanavond over de weg van consultant naar het onderwijs en wat hem nog te wachten staat.
Wil je weten hoe de reis van Kees is verlopen luister dan vanavond (maandagavond) van 20 – 21 uur naar Living Blue op Omroep Delft (106.3FM of DAB+)
Afgelopen week deelde ik een foto uit Delft op mijn Facebook. Een foto van een verbrede stoep die vol stond met fietsen zodat het voor voetgangers met rollator, rolstoel of kinderwagen niet meer mogelijk was daar te lopen. De foto was van een specifieke straat met stoep maar als ik in Delft loop dan zie ik dit soort situaties heel vaak.
Dat was ook de reden dat ik de foto deelde met de opmerking dat ik het weer eens triest vond. Ik kreeg bijval maar ik kreeg ook het advies om via Whatsapp een melding te maken bij de gemeente met de opmerking “Daar wordt goed op gereageerd”. Alles wat ik verwacht had, deze reactie in ieder geval niet. Hoe ver zijn we eigenlijk gekomen. Als er iets is wat niet hoort dan plegen we een belletje en een ander kan het dan oplossen.
Ik haalde en haal het nog steeds niet in mijn hoofd om mijn fiets zomaar op straat neer te zetten zonder op te letten of ik de weg niet blokkeerde. Mij werd geleerd dat ik mijn fiets moest neerzetten in een fietsenstalling in het rek. Ook niet tegen een gevel en zeker niet voor een etalage. Nee netjes wegzetten zodat niemand er last van heeft. Spreek daar nu maar eens de huidige fietser op aan.
Maar zeg nu eerlijk moeten we in Delft niet een beetje meer rekening gaan houden met elkaar. Gezien de reactie kennelijk niet want het probleem lossen we op door de gemeente in te seinen, die of de fietsen verwijdert of ze dusdanig neerzet zodat we er geen last van hebben. We kunnen dus van alles overal achterlaten want er is altijd wel iemand of een instantie die onze rommel opruimt, waarbij je dan nog het risico loopt dat de opruimer op agressieve manier wordt verteld dat je met de handen van zijn eigendommen moet afblijven. Zijn we dan in zo’n egocentrische maatschappij terecht gekomen? Ik hoef hier niet aan mee te doen dus ik probeer zoveel mogelijk hinder te veroorzaken maar het ergert me mateloos. En dat wil maar weer eens gezegd hebben.
We worden getroffen door het Corona virus die ons in een diepe crisis stort. Voor de een heeft dat heel veel impact en voor een ander wat minder maar een ding is zeker dat we met elkaar dit probleem moeten oplossen. Er worden door het kabinet maatregelen genomen; sommige zijn verplicht en sommige zijn dringende adviezen. Volgens mij is dat klip en klaar duidelijk; als je mij ’s nachts wakker maakt kan ik zowel de maatregelen en adviezen zo opdreunen dus waar onduidelijk?
Nee hier in Nederland gaan politici collega’s afbranden omdat dat voor hun partij politiek nu eenmaal goed uitkomt. Ja het is altijd makkelijk om de koe in zijn kont te kijken en kritiek te hebben op keuzes die nog niet zo lang geleden gemaakt zijn en nu veranderen door voortschrijdend inzicht. Ik vraag me af wat de oppositie gedaan zou hebben als zij in maart voor de klus van Rutte gestaan zouden hebben. Een antwoord hierop zullen we nooit weten.
Ook de wetenschappers rollen bollen over elkaar om hun stokpaardje over het voetlicht te brengen. Wel of geen mondkapjes, wel of geen ventilatie noem maar op en dat alles om hun eigen ego op te poetsen. Ik heb heel veel bewondering voor wetenschappers die laten zien dat ze eerlijke afwegingen maken en ook aangeven dat ze niet overal het antwoord op hebben. Het is een wankele balans waarbij ze samen met de beleidsmakers een voor de samenleving zo goed mogelijke keuze kunnen maken die voor de een beter uitvalt en voor de ander minder.
Als ik zo om me heen kijk zijn er veel mensen die zich aan de regels houden maar die zich ook aan de dringende adviezen houden. Er is maar een handje vol die de maatschappij gaan uitdagen bij de handhaving door zelfs te dreigen met rechtszaken. Als er bijvoorbeeld gevraagd wordt om mondkapjes te dragen doe het dan gewoon en ga niet zitten zeuren. Dan bezorg je de handhavers minder werk en draag je ook weer een heel klein beetje bij aan het terugdringen van het virus. De wereld kan er zoveel leuker uitzien dan.
Zelf ben ik ook geen voorstander van die vermaledijde “bekbedekkers” maar ik doe het en ik kan je zeggen het valt echt mee hoor. Ik heb zojuist weer een nieuwe voorraad besteld en om een beetje modieus te zijn heb ik dit keer blauwe mondkapjes besteld. Gewoon zoals we in Rotterdam zeggen “niet lullen maar poetsen”. Zo draag ik ook weer een klein steentje bij aan het opnieuw inrichten van onze samenleving, want zoals het was gaat het volgens mij nooit meer worden. Ehhhh …… ik ben geen wetenschapper of waarzegger maar dit is mijn onderbuik gevoel dus hiermee mag je het echt oneens zijn.
Hebben jullie dat nu ook? Na een paar daagjes even vrij geweest te zijn moeite hebben met weer opstarten? Nou ik wel. Ik ben al weer twee dagen thuis en dit is de eerste keer dat ik weer achter de laptop zit. Ik moet wel want morgen wordt er weer een Muziek Verleden opgenomen (wordt vrijdag tussen 12 – 13 uur op Stadsradio Delft uitgezonden) dus ik moet het programma nog voorbereiden. Vrijdag vertellen Emmy en ik het thema dus dat houd ik nog even geheim.
Maar we vielen gisteravond weer met onze neus in de boter. Een persconferentie van Mark Rutten en Hugo de Jonge, sombere berichten weer met weer heel wat maatregelen. Oké ik moet een mondkapje gaan dragen in de winkels, geen probleem, ik moet eerder weg uit de horeca, ehhhh….. ja voor mij geen probleem maar voor mijn vrienden horeca ondernemers toch weer een tegenvaller. O ja geen sportwedstrijden met publiek …… ai dat is jammer hoewel ik nu toch wel een beetje terughoudend ben om naar dit soort drukke plekken te gaan.
Tja ik kan het wel begrijpen dat deze maatregelen genomen worden, want met alleen aanspreken op gedrag kom je er niet mee. Afgelopen week in De Bilt verbleef ik in een hotel. Je kon daar heel goed de effecten merken van de eerder genomen maatregelen. De bar was gesloten dus kon je alleen als gast in de lounge plaatsnemen. Ruimte zat maar toch dan zie je toch weer zes mensen aan één ronde tafel. Zeker geen 1,5 meter en het waren drie stellen dus ook geen huishouden. Ondanks de waarschuwing van het personeel bleven ze gewoon zitten en hadden ze op dat moment veel plezier. En dan maar hopen voor iedereen in het hotel dat het maar goed gaat.
Maar er was ook een groepje collega’s die in de lounge hadden afgesproken voor een vergadering. Omdat het onderwerp politiek gevoelig was hadden ze afgesproken in het hotel in plaats van een digitale vergadering. Ze zaten keurig op afstand en moesten daardoor misschien wel wat harder praten. Wat er zo politiek gevoelig was weet ik niet maar wat ik wel weet is het probleem dat ze moeten oplossen en hoe ze dat gaan doen. De verschillende scenario’s kwamen langs.
Ik was natuurlijk niet naar De Bilt gegaan om in de lounge te zitten. Hoewel het weer wisselvallig was, het KNMI was wel in de buurt maar die had geen invloed op het weer, heb ik een paar heerlijke wandelingen in de omgeving kunnen maken. Een heerlijke wandeling in het bos waarin ik natuurlijk verdwaalde. Moet kunnen maar we hebben GPS dus uiteindelijk voor het noodweer losbrak was ik weer terug op mijn tijdelijke honk. En….. geen spierpijn.
Dus ook de volgende dag een lekkere wandeling gemaakt zonder regen. Ik heb het dus verdiend zeg ik maar. Als je dan je korte vakantie afrond met een heerlijke lunch met vrienden dan kan de korte vakantie niet meer stuk.
Nu dus even door de zure appel heen bijten en weer aan de slag. Wennen aan de nieuwe maatregelen, radio en me verdiepen in wat gemeentelijke thema’s. Ik heb er weer zin in en ik ga me dan ook over het after-vakantie dipje heen zetten en met veel energie en nieuwe ideeën weer leuke dingen doen.
Ja ik zou deze week geen blogs schrijven en ook dit verwacht je waarschijnlijk niet van mij maar het is waar ik heb een vraag voor haar. Het antwoord zal ik waarschijnlijk nooit krijgen maar dat neem ik wel voor lief. Dus toch maar even de paar daagjes vrij onderbreken.
Gisteravond, dinsdag, zag ik een stukje van Eva Jinek. Ik ben geen fan van haar programma maar haar gasten Diederik Gommers en Ahmed Aboutaleb waren voor mij reden om nog even naar de herhaling van Jinek te kijken. Beide heren heb ik hoog zitten en ja dan kijk je ook naar andere gasten. Een daarvan, Famke Louise, had eerder die dag al bij mij mijn wenkbrauwen doen fronsen. Welke …… haalt het in zijn hoofd om een #ikdoenietmeermee de wereld in te schoppen alleen om …… ja waarom, want dat kon ze gisteren in het gesprek met Eva mij niet duidelijk maken. Volgens mij had zij daar zelf ook moeite mee want ze had wel een spiekbriefje mee genomen.
Bewondering voor de reacties, het begrip en het respect dat zowel Gommers als Aboutaleb hadden voor jouw frustraties. Volgens mij had Famke moeite met de uitnodiging van Gommers om in gesprek te gaan. Dat gesprek dat direct omarmt werd door Aboutalb die het heel graag wilde faciliteren. Maar nam ze die uitnodiging nu eigenlijk aan? Mij is dat niet duidelijk want ze zat maar wat te brabbelen. Oké ter zake, wat is nu mijn vraag aan Famke.
Ik heb vrienden die in de entertainment en evenementen industrie de gevolgen van de Corona crisis aan den lijve ondervinden. Ineens was hun agenda en die van vele andere collega’s leeg. Geen werk maar ook geen inkomsten en ook veelal om uiteenlopende redenen ook geen steun van de overheid. Zeker geen betaalde opdracht van het ministerie om als influenzer de jongeren te benaderen. Nee niets van dat alles maar toch zaten zij niet stil. Zij gebruikten hun creativiteit om toch dingen te kunnen doen. In de afgelopen periode heb ik veel van deze mensen mogen spreken in mijn radioprogramma Living Blue. De een begon een hamburger drive-through en een glamping, de ander maakte van optredens in een theater live streams of bereidde de herstart van het theater seizoen goed voor, door na te denken over de inrichting van het theater met als uitgangspunt dat de gasten een gezellige avond willen hebben. Ook een eindexamen scholier met wie ik een ongelooflijk positief interview had over zijn dromen die nu even in de ijskast moesten maar die in die tussentijd toch verstandige dingen gaat doen.
Maar Famke wat heb jij gedaan met jou creativiteit. Heb jij ondersteuning gehad vanuit de overheid? Ja je mocht voor een paar duizend euro doen wat je waarschijnlijk het liefste doet. Maar wat verder? Ja nu wordt je overstelpt door aandacht om een # waarvan je geen idee hebt wat dit betekent voor de maatschappij. De maatschappij die jij zo graag wilt vertegenwoordigen met de #. Ik ga geen oordeel over je vellen maar ik zou de je willen zeggen “Ben je nu echt zo dom dat je je voor het karretje van een organisatie laat spannen waarvan jij niet eens boodschap op een fatsoenlijke manier kan verwoorden?”
Ik sluit me aan bij de #ikdoemee en #denkinoplossingen. Daarmee kunnen we Corona indammen. Ik ben blij dat er heel veel mensen, jong en oud, in mijn omgeving zijn die met elkaar bereid zijn om het ook in deze tijd zo leuk mogelijk te maken zonder daar anderen voor in gevaar te brengen.
Weet je wat ik altijd wel leuk vind? Dat zijn verrassingen en gisteravond stond ik voor zo’n verrassing. Voor mijn uitzending van Living Blue had ik het nodige verzameld om ’s avonds met mijn luisteraars te bespreken. Veel aandacht voor Corona en de nieuwe maatregelen die noodzakelijk zijn om het virus te bestrijden maar ook een positieve kant van nu. Er worden weer heel wat activiteiten opgestart dus ook aandacht daarvoor.
Zo gezegd, zo gedaan en om half acht kwam ik in de studio gewapend met alle informatie die ik wilde delen. Ja maar al snel bedacht ik dat mijn uitzending er toch iets anders uit zou komen te zien. Naar aanleiding van de oproep van Cees van Velzen, voorzitter van Omroep Delft, voor nieuwe medewerkers bij de omroep hebben zich veel enthousiaste mensen gemeld. Een aantal had wel zin om als technicus bij Omroep Delft aan de slag te gaan, dus Henk heeft de opleiding tot technicus weer opgestart en een onderdeel van die opleiding is praktijk ervaring opdoen bij een live programma. Een van die programma’s is Living Blue.
Zo ook gisterenavond. De techniek van Living Blue werd gedaan door Dick en Arie onder toezicht van Henk. Voor mij is dat een open deur intrappen en Henk werd de “Sjaak”. Met hem heb ik uitgebreid gesproken over Omroep Delft in Corona tijd waar eerst niets en later alleen Delft Centraal uitgezonden werd. De ontwikkelingen met DAB+, aanpassingen in de studio zodat er nu weer live uitzendingen gemaakt kunnen worden, het sportprogramma dat nu weer begonnen is maar ook over de opleiding die nieuwe medewerkers krijgen bij Omroep Delft. Een gesprek met een schuin oog op de techniek dat leidde tot verrassende situaties. Een programma van improviseren en daar houd ik van.
Wil je de uitzending nog een keertje horen luister dan naar de herhaling van Living Blue op Stadsradio Delft (106.3FM of DAB+) op donderdag van 13 – 14 uur. Wil je je ook als vrijwilliger aanmelden om bij Omroep Delft te komen werken stuur dan een mailtje naar secretaris@omroepdelft.nl.
Ja je ziet het goed. Net nu iedereen weer een beetje aan het werk is, neem ik het er even van en heb ik besloten om een weekje vakantie te nemen. En waarom niet. De geplande droomreis in juni werd afgezegd, dus in het voorjaar bleef ik noodgedwongen thuis en ook het weekendje Ibiza was ineens geannuleerd.
En dat laatste weekendje dat zou komende donderdag beginnen. Iedereen die mij kent zal met verbazing zich afvragen: wat moet die nu op Ibiza. Ik moet je eerlijk zeggen, eigenlijk weet ik dat ook niet. Niet dat het een vlaag van verstandsverbijstering is hoor. Nee ik denk nog steeds goed na maar deze reis werd me meerdere malen aanboden dus toen er na drie weken nog steeds maar één plek beschikbaar was had ik het idee dat die ene plek op mij zat te wachten dus heb ik de stoute schoenen aangetrokken en me ingeschreven. Wat is er mis met een lang weekend in de zon en ik was nog nooit op Ibiza geweest. Een eiland waar iedereen toch een keer naar toe moet wordt er gezegd, dus hier was de kans.
Ben ik er rouwig om dat het niet door gaat. Dat is dubbel. Aan de ene kant had ik het wel leuk gevonden. Het weer wordt er in de loop van de week er ook niet beter op dus even op een strand in de zon is niet te versmaden. Maar ja, Ibiza betekent ook vliegtuig in en met alle maatregelen van dien ook nog eens testen en quarantaine. Ik kan me soms echt boos maken om mensen die beweren dat ze aan vakantie toe zijn, vervolgens naar Spanje of Griekenland gaan en daar doen alsof er niets aan de hand is en zij onaantastbaar zijn voor het virus. Als je dan denkt dat je zo hoog nodig naar het buitenland gaat wees dan ook zo verantwoordelijk en laat je bij terugkomst testen en ga in quarantaine want dat hoort nu eenmaal bij de vakantie in het buitenland in deze Corona tijd. Wil je dat niet? Wees dan ook zo wijs en ga niet naar het buitenland. Als je zelf het risico wilt lopen op een besmetting doe dat niet je familie en vrienden aan.
Dus geen Ibiza voor mij maar toch even een time out. Vanavond nog een uitzending van Living Blue maar daarna lekker vrij. Geen columns en blogs schrijven, dus jullie gaan me hier even een weekje missen. Ik ga even bijtanken, nieuwe energie opdoen, me laten verwennen en genieten. Mijn camera gaat mee en de resultaten zullen deze week wel gaan zien want het maken van foto’s is voor mij vakantie. Leuke dingen doen met vrienden dat is het devies voor deze week en daar ga ik met volle teugen van genieten. Tot volgende week!
Vanavond gaan Mark Rutte en Hugo de Jonge ons weer toespreken. Gezien de ernst van de situatie kunnen ze niet wachten tot dinsdag dus doen ze het vandaag zo vlak voor het weekend. Zo zien we maar weer Corona houdt zich niet aan onze planning, sterker zelfs het heeft nog steeds de regie over wat we kunnen doen.
De besmettingen van het virus nemen weer hand over hand toe. Dat het aantal ziekenhuis opnames tot nu toe nog niet zo snel toeneemt komt omdat er veel jongeren positief worden getest. Onvoorzichtigheid bij deze groep en het gevoel dat het hun niet zo erg zal treffen leidt er toe dat zij hun “oude” leventje weer oppakken. Ze gaan weer naar feestjes bij vrienden thuis waarbij de alcohol en pilletjes bijdragen aan de vreugde. De vreugde die leidt tot knuffels en luide samenzang die het Covid-19 virus ook zo ontzettend leuk vindt.
Wat Mark en Hugo precies gaan vertellen is nog niet helemaal bekend, maar een ding is al uitgelekt. De horeca moet ’s avonds eerder dicht. Ehh….. hoe bedoelen ze? Volgens mij moet de horeca altijd al om 1 uur in de nacht dicht of ….. is dat in het weekend 2 uur. Ja mag dan wel niet meer naar binnen om 24 uur maar toch. Oké, ik hoor niet tot de jeugd en meestal ben ik wel thuis om 24 uur.
Maar lijkt dat wel een goede maatregel om een harde eindtijd voor de horeca vast te stellen als onze jonge vrienden daarna het terras verlaten om thuis verder te gaan. Dat is dat alleen maar het verleggen van de problemen. Nee het moet ook tot hun intelligente hoofden doordringen dat hier juist het grote gevaar voor besmetting van henzelf maar ook van hun ouders, grootouders en andere familie ligt. En ook voor de horeca, die probeert het voor iedereen zo leuk mogelijk te maken, is dit weer een klap. Er ligt een hele uitdaging om de jongeren bewust te maken van de consequenties van hun gedrag en te wijzen op hun verantwoordelijkheden. In Delft heeft de TU Delft samen met de studentenverenigingen en de burgemeester die uitdaging opgepakt en hopelijk dringt de boodschap tot de studenten en andere jongeren door.
In afwachting van verdere maatregelen kan ik vandaag dan alleen maar genieten van het mooie weer en aan het einde van de middag een lekker wijntje op een terras. Ik moet wel even in de gaten houden of er ook consequenties zijn van de maatregelen voor mijn “paar daagjes weg” volgende week. Aanvankelijk zou ik het volgende weekend naar Ibiza gaan maar dat gaat niet door, nu blijf ik in Nederland en ik hoop dat dat wel door kan gaan. “Keep my fingers crossed”.
In de afgelopen week heb ik zelf in mijn blog geschreven over de oplopende aantallen mensen die besmet zijn met het Covid-19 virus. Ook heb ik op Social Media daarover berichten gedeeld. Berichten over het onverantwoordelijke gedrag van studenten in studentenhuizen maar ook gewoon in onze supermarkten. Hoewel ik in mijn eigen verhalen aangeef, dat ik me ook enorm erger aan ouderen die de regels gewoon aan hun laars lappen.
Vanochtend kreeg ik een berichtje van een moeder met twee studerende kinderen die mij en ook anderen er op wees dat studenten op een heel verantwoorde manier met de huidige situatie omgaan. Zij maakt daarmee een punt, vandaar dat ik dit nu in deze blog wil recht zetten.
Allereerst moet me van het hart dat iedereen het heeft over studenten. Ja Delft is een studentenstad en een groot deel van de inwoners is student. Zij studeren in Delft en omgeving aan de TU, HBO- en MBO opleidingen en wonen hier op kamers. Zij worden zelfstandig en hebben ook verschillende baantjes om wat centjes voor levensonderhoud en vertier bij te verdienen. Vaak komen ze rechtstreeks uit de beschermde omgeving van thuis hier op kamers wonen. Ze staan nu op eigen benen. Ze willen de stad leren kennen en nieuwe vrienden maken.
Maar niet elke jongere die in Delft rondloopt is student. Er zijn ook jongelui die hard moeten werken om de kost te verdienen. Zij wonen zelfs soms nog thuis maar ook zij willen hun vleugels uitslaan, een eigen leven beginnen en nieuwe vrienden maken. Deze hele groep met jonge mensen wordt voor het gemak maar even “De Studenten” genoemd.
Zelf weet ik dat ik het verschrikkelijk vind om in een groep gezet te worden. Ja, ik val technisch gezien onder de groep “kwetsbare ouderen” maar ik voel met niet oud en ik ben zeker niet kwetsbaar. Ik vind het, net als ieder ander, ook nog steeds leuk om mijn vrienden te ontmoeten en ook nieuwe vrienden te maken. Ik wil dus niet opgesloten worden in mijn appartementje zoals wel eens wordt gesuggereerd.
Maar even terug naar de studenten. Ik heb er echt bewondering voor hoe creatief studenten nu omgaan met de beperkingen en ook elkaar ook aanspreken op hun gedrag. Met name de eerstejaarsstudenten. Voor hun begint het leven op eigen benen nu echt en ze worden door ouderejaars opgevangen, voor een kennismaking met hun stad en het studentenleven. Nee niet in de Sociëteit maar ik kleine groepjes. Ik zie ook heel veel, in mijn ogen, niet alledaagse manieren om elkaar te ontmoeten en leuke dingen te doen. Oké de afstand dat is soms wel eens lastig maar als je er op let is het ook zo weer rechtgezet. En laten we wel wezen ook niet elke student of jongere hoeft stomdronken te zijn om te kunnen feesten. De meesten zullen ook hier wel mee uitkijken.
Ik erken dat het voor mij ook wel eens lastig om afstand te houden. Zeker buiten op een terras en ik ben dan ook blij dat, als dat zo is, we samen kijken hoe we die afstand toch kunnen bewaren. Conclusie is wel dat als we Corona onder de knie willen krijgen en het toch gezellig willen houden in Delft dan moeten we het met zijn allen doen. Studenten, jongeren, boomers en kwetsbare ouderen. Laten we er met elkaar dus een beetje opletten in de horeca maar ook in winkels en dan met name de kleinere supermarkten. Houd afstand en als het ergens te druk is kom dan op een later moment weer terug. Ik blijf hier op letten en ja je mag me er best op aanspreken.
Living Blue met Machteld 