Strooien en schuiven

De barre winter in Delft is begonnen. Na een hele zondag met sneeuw lag er een behoorlijke laag sneeuw op de Delftse straten. Voor een zondag, als nagenoeg iedereen vrij is en niet naar zijn werk hoeft, is dat niet zo erg. En zo gingen velen glibberend en bibberend naar buiten om te genieten. Sneeuwballen gooien, sleeën en skiën zo werd het een beetje wintersport in eigen land.

Maar ja aan sneeuwplezier komt op maandagochtend wel een einde. Oké met deze Corona crisis is er een dringend advies om thuis te werken dus ik neem aan dat velen het thuiswerken gisteren niet hebben vervloekt maar het dankbaar gebruikt hebben als excuus. Toch kon niet iedereen thuiswerken en moest door deze barre omstandigheden naar het werk.

Gelukkig zijn de medewerkers van de gemeente verantwoordelijk voor goed begaanbare wegen al snel aan de slag gegaan. Met sneeuwschuivers en bakken strooi zout trokken ze er op uit om in ieder geval de doorgaande wegen in Delft zo goed mogelijk begaanbaar te houden voor iedereen die met zijn eigen vervoermiddel de straat op moest. Het advies was en bleef “Ga niet de weg op als het niet hoeft”.

Ook ik moest gisterochtend de deur uit. Dus stevige schoenen aan, een skistok in de hand, een warme jas, handschoenen en dan op weg. Natuurlijk met de tram, maar ja die reed wel maar stopte niet bij de haltes. Ik heb drie trams voorbij zien rijden waarbij ik het nakijken had. Oké niet zeuren wachten tot de volgende tram die volgens het info bord niet zou rijden maar drie minuten later toch kwam. Tja dienstregeling niet betrouwbaar maar de informatie over de tijden ook niet.

Uiteindelijk ben ik zonder kleerscheuren bij de studio aangekomen maar er moet me toch wat van het hart. De sneeuwschuivers maakten keurig de rijbanen schoon door de sneeuw naar de kanten van de weg te schuiven. Daardoor ontstonden er kleine sneeuwophopingen aan die kanten van de weg. Dus ook ook de plaatsen waar de voetgangers moeten oversteken.

Dit maakt het oversteken bij de zebra’s extra moeilijk. Eerst over een verijsde berg heen stappen, hopen dat de auto’s blijven wachten tot dat je deze stap genomen hebt en dan voorzichtig naar de andere kant lopen. Aan de andere kant van de weg idem dito alleen om dan weer op de stoep te komen. Ik heb het maar niet geprobeerd en heb het fietspad maar even gepakt wat me een boze blik van een fietser opleverde. Hoe haal je het in je hoofd op hier te gaan lopen!! Wellicht dat de gemeente ook wat aandacht kan geven aan de voetgangersoversteekplaatsen want in het mobiliteitsplan staan toch voetgangers samen met de fietsers op nummer 1?

Met een beetje aandacht voor de voetgangers had die dame die gisteren met haar rollator wilde oversteken het ook wat makkelijker gehad. Nu ploeterde zij om haar rollator over de sneeuwhoop te krijgen. Chapeau voor de trammachinist die haar niet opjaagde maar rustig bleef wachten tot dat zij van de trambaan was. Gelukkig was zij ook heel aan de overkant gekomen maar het kostte haar wel bloed, zweet en tranen.

Het blijft nog wel een paar dagen erg koud dus zal het ook nog wel even glad blijven. Maandag zou het weer gaan dooien; wat mij betreft weer een goed vooruitzicht evenals de zon die nu al schijnt en met veel kracht de sneeuw op de vensterbanken en balkonnetjes lekker laat smelten. We gaan weer naar het voorjaar!!

Code Rood … Sneeuwpret!!!

Het werd de hele week al voorspeld en hoe dichter we naar het weekend kwamen werd al wel duidelijk dat het dit keer wel serieus moest zijn. Aanvankelijk was ik nog wel sceptisch. Waarom? Ik kreeg van Facebook in de afgelopen week een herinnering van een wat onbeduidende foto die ik 2 jaar geleden had gepost. Ook toen werd er gewaarschuwd voor veel sneeuwval maar op de foto was een beetje natte sneeuw te zien.

Met het idee van het zal wel weer niet hier zijn, ben ik toch maar op vrijdag al naar de Appie gegaan. De wekelijkse boodschappen en ietsje extra zodat ik niet op zaterdag of zondag nog even daar naar toe hoef. En dat was een goed idee want toen ik op zaterdag langs de Appie liep stond er een rij wachtende die een winkelwagentje wilde bemachtigen om de boodschappen te doen. Heerlijk ik had de “noodrantsoenen” al binnen.

En dan laat in de avond begint het eindelijk te sneeuwen. Nou ja het was een hele fijne sneeuw en het idee dat er vandaag 20 cm zou moeten liggen leek me toen niet erg waarschijnlijk. Dus er was vanochtend toch wel verbazing dat er in de nacht zo veel sneeuw gevallen was. Balkon bedekt met een flinke laag sneeuw en ook op straat lag er sneeuw.

Is het nu de Code Rood, de wind en de kou of de Corona maar het lijkt er op dat iedereen toch lekker thuis blijft. De straat blijft overwegend wit en er is nauwelijks verkeer. Het ziet er allemaal mooi en vredig uit. Jammer genoeg jaagt de sneeuw ook nog door dus een lange wandeling zit er vandaag niet in. Wat zou het mooi zijn als het zonnetje zou schijnen want dan kan je ook mooie foto’s maken. Hopelijk later in de week komen er nog voldoende mogelijkheden om met mijn Nikon op stap te gaan. Voor nu moet ik het doen met de foto’s die ik gemaakt heb vanuit mijn appartement. En morgen ……. tja dan ben je wel gepensioneerd maar toch moet ik om 10:00 klaar zitten voor weer een nieuwe uitzending van Delft Centraal. Dat is een zorg voor morgen voorlopig kunnen we genieten van de sneeuw.

Vaccinatie

Ik wist begin januari dat ik ongeveer 2,7 miljoen wachtende voor mij had voor de, door velen zo fel begeerde, prik. Dus ergens in maart zou ik aan de beurt geweest zijn. Ik heb daar overigens geen probleem mee want er zijn mensen voor wie de vaccinatie van levensbelang is. Ik wacht mijn beurt geduldig af maar ondertussen gaat al het rumoer rond het vaccinatiebeleid me echt wel irriteren.

Hugo de Jonge kan bij velen geen goed meer doen in deze. Ik ben het er niet mee eens want laten we ook eens naar ons eigen gedrag kijken. In januari hadden de kwetsbare ouderen de hoogste prioriteit. En ja heel veel mensen boven de 80 jaar hebben dan ook inmiddels het vaccin mogen ontvangen. Maar dan stokt het want inmiddels zijn er zoveel doelgroepen met jongere mensen die vechten om voorrang. Zorgmedewerkers, verplegend personeel, huisartsen, thuiszorg, hulpverleners als brandweer en ambulance medewerkers en nu ook nog de leraren. Bijna allemaal mensen die vallen in de groep van 18 tot 60 jaar die volgens de oorspronkelijke planning pas de prikken in mei zouden krijgen.

Iedereen weet heel goed te beschrijven waarom zij niet kunnen wachten tot mei. En ik kan daar ook nog een heleboel andere beroepsgroepen bij verzinnen. Dus die zullen zich in de nabije toekomst ook wel melden.

Dan zijn er ook organisaties die vaccins over hebben. Je vraagt je af hoe dat kan. Hebben ze te veel aangevraagd om ook alvast medewerkers te vaccineren die nog niet aan de beurt zijn? Als het komt door meer vaccin uit een flesje te halen vraag ik me af waarom die instellingen dit niet terug sturen zodat andere kwetsbare mensen gevaccineerd kunnen worden. Nee ook hier gaan mensen voor die later op de lijst van het oorspronkelijke vaccinatiebeleid staan.

Maar al die mensen die, terecht of onterecht, eerder dan gepland het vaccin ontvangen vormen wel een probleem voor de groep mensen die al vanaf het begin als “kwetsbare ouderen” werd weggezet. Zeker nu er een tekort is aan de vaccins. Deze groep ziet, als zij straks als laatste aan de beurt zijn, dat het vaccin op is en zij moeten wachten tot dat het weer aangevuld is. Zij worden straks verplicht langer in een isolement te blijven omdat ondernemers aan bezoekers een vaccinatie bewijs mogen vragen. Zij hebben straks voorlopig geen toegang meer tot horeca en andere winkels.

Ja de jongeren hebben wat ze willen: vrijheid om hun oude leven met feesten weer op te pakken maar de ouderen blijven achter in een eenzaam isolement. Misschien moeten al die mensen tussen de 60 en 80 die gezond zijn zich ook maar eens organiseren en de straat op gaan. Nee zo ben ik niet maar ik wil wel graag dat vaccin hebben zodat ik ook weer eens naar buiten kan. Ik heb me niet voor niets vrijwillig en zonder morren aan de regels gehouden. Het kan toch niet zo zijn dat we de “kwetsbare ouderen” laten stikken in de actie “Alleen samen krijgen we Corona onder controle”

En weer een persconferentie

Column 3 februari 2021

Gisteren was het weer zover. De persconferentie nummer ? Tja ik ben de tel kwijt geraakt maar dat doet er niet zoveel toe want heel Nederland zat weer gespannen voor de TV. Zoals gewoonlijk was er natuurlijk al weer het nodige uitgelekt dus zoveel nieuws was er nu ook weer niet.

De boodschap was helder. Tenminste voor mij. Nee er verandert voor mij dan ook niet zoveel. De maatregelen worden verlengd dus dat betekent dat ik nog steeds maar één persoon bij mij thuis mag ontvangen en dat zangles er voorlopig nog niet in zit. Nou dat zingen kan ik ook thuis doen en ja het is jammer dat ik maar één persoon mag ontvangen maar met die avondklok was dat toch al bijna onmogelijk. Wel mag ik gelukkig nog twee van mijn drie radioprogramma’s maken en daar heb ik mijn handen best wel vol aan. Conclusie, ik verveel me nog steeds niet.

Wat mij iedere keer weer ergert aan die persmomenten zijn de vragen die na de verklaringen van Mark Rutten en Hugo de Jonge worden gesteld. Zoals ik al zei het verhaal was duidelijk voor mij maar kennelijk niet voor de aanwezige journalisten. Die branden dan los met vragen. Dan vraag ik me zelf af waar deze journalisten gedurende die verklaringen hebben gezeten. Het zijn de vragen naar de bekende weg want nog geen kwartier daarvoor zijn de antwoorden op die vragen al uitgebreid aan de orde geweest. Het ergste vind ik dat er dan nog journalisten zijn die na deze categorie vragen nog even dezelfde vragen stellen met de intro: dus als ik het goed begrijp dan …….

Als ik dan de volgende dag lees dat de persconferentie verwarrend was dan valt mijn mond echt wel open. Het enige wat ik dan kan constateren is dat het juist de vragen van de journalisten zijn die de boodschap van Mark Rutte en Hugo de Jonge verwarrend maken. Ik vraag me af wat beide heren van deze momenten denken. Ik weet wel dat ik niet zoveel geduld zou hebben en op enig moment zou inbrengen dat ik mijn tijd beter kan besteden aan het daadwerkelijk bezig zijn met bestrijden van deze crisis in plaats van iedere keer weer opnieuw op woordgebruik, punten en komma’s moet reageren.

Winkelen

Winkelen was tot een jaar geleden een van mijn grootste hobby’s. Lekker de stad in en rondsnuffelen in de leuke dingetjes die daar waren en ideeën opdoen voor hebbedingetjes of een complete make-over van een kamer of een deeltje er van. Het is al weer een tijdje geleden dat ik in de stad was. Vanaf half december was daar ineens de volledige lockdown en alle winkels gingen dicht. Er waren uitzonderingen en dat waren de essentiële winkels zoals de supers en drogisterijen.

Mijn middagje winkelen ziet er dus inmiddels zo uit. Als het mooi weer is ga ik lekker een stuk lopen en kom dan steevast uit bij mijn AH waar ik zoals altijd mijn boodschappen doe. Is het minder mooi weer dan skip ik de wandeling en ga gelijk naar mijn AH. Wie had ooit gedacht dat ik winkelen bij AH nog eens leuk zou vinden. Tot vorig jaar was het een noodzakelijk kwaad en het moest me zo weinig mogelijk tijd kosten. Ik kon behoorlijk mopperen als ik weer eens bij een verkeerde kassa stond. Die andere rij ging veel sneller maar natuurlijk weer de rij waar ik in stond…… nou ja je begrijpt het misschien wel.

Nu maakt me dat allemaal niet meer uit. Niet dat ik nu iedere dag naar Appie ga, zo erg is het nu ook niet. Maar als ik ga, dan verzamel ik de spulletjes die op het lijstje met noodzakelijke dingen staan. En daarna ga ik ook op zoek naar andere dingen. De aanbiedingen, favoriete artikelen zoals het wijnschap en de sushicounter. Slenterend langs de vakken doe ik ook weer ideeën op. Voor nieuwe gerechten, nieuwe versnaperingen en veel zaken waarvan ik denk die moet ik ook eens proberen. Wel moet ik dan uitkijken dat ik niet te veel in mijn karretje gooi, want er zit vaak een houdbaarheidsdatum aan vast en ik kan echt niet alles in een keer op eten.

Tja bizar, niet even bij de parfumerie en die modewinkel langs maar een middagje AH. O ja ook hier geldt voor mij wel dat als het te druk is ik gelijk rechtsomkeer maak. Dat is dan het voordeel om tegenover Appie te wonen. Wel ga ik dan altijd wel even bij de bloemenman langs. Hij moet zijn bloemen nu buiten verkopen. Alleen de bloemen die buiten staan, dus ik moet elke week mijn speciale boeketje voor mijn ouders en zusje bestellen. Die staat dan wel voor mij klaar en samen met nog wat andere bloemen ga ik dan haar huis waar mijn fleurige weekend kan beginnen.

Tja mijn wereldje is wel wat kleiner geworden maar toch ben ik tevreden. Ik zou vanmiddag zijn gaan zingen en als dat door zou gaan zou ik ook een rondje stad maken. Ik weet niet of ik dat vandaag gedaan zou hebben nu ik de foto’s gezien heb hoe het er in de binnenstad uitziet met die dicht getimmerde etalages en andere voorzorgsmaatregelen tegen de rellende mensen. Ik zou daar alleen maar verdrietig van worden zeker als ik weet dat bijna de helft van deze menigte minderjarig is. Het is misschien maar goed dat ik nu even niet in de stad kom. Maar Delft zo gauw het kan, dan ben ik er weer. Ik houd nog even vol maar ik kan niet wachten totdat dat weer mag.

Gedupeerd

Column 26 januari 2021

Door de Corona crisis zijn velen gedupeerd. Ondernemers uit de detailhandel, horeca, evenementenbranche en noem maar op want wie heeft er geen last van de nog steeds voortdurende maatregelen om het virus te onderdrukken. Als we naar de vele wetenschappers en experts luisteren is de groep jongeren het meest gedupeerd en zijn daarom nu aan het rellen. Zij maken nu kapot wat de groep “kwetsbare ouderen” voor hen heeft opgebouwd.

Ik wil niet generaliseren want er zijn heel wat jongeren, die het ook leuker zouden vinden als die maatregelen niet meer zouden hoeven en die zich zo goed als kwaad houden aan wat er van hun wordt gevraagd. Het is maar een kleine groep, die, nu gesteund door wat minder goedwillende mensen, in opstand komt en van alles vernielen en plunderen. Hiermee benadelen zij de mensen die vechten voor hun behoud en voortbestaan na deze crisis.

We moeten die jongeren begrijpen. Ze konden al lang niet meer naar de kroeg om met hun vrienden een biertje te drinken, onderwijs ging voornamelijk digitaal door maar het ging in ieder geval door. En daar komt nu nog een avondklok bij en o ja je mag ook niet meer zoveel mensen ontvangen. Allemaal redenen waarom jongeren hun leven niet kunnen opbouwen, want ineens gaat niet alles meer vanzelf. Tot nu toe was voor hun alles vanzelfsprekend, als je wat wilde dan was het er, kon het of had je het. Er werd ze geen strobreed in de weg gelegd. Als je even geen geld had was dat ook geen probleem. Dan ga je lenen of op afbetaling kopen want je hebt je dromen voor later als je “groot en volwassen” bent. Dan verdien bakken met geld en kun je die schulden afbetalen en ook nog eens in een prachtig huis wonen.

In jullie ogen is er nu een kink in de kabel gekomen. Door de crisis denken jullie dat de kansen op de arbeidsmarkt minder worden en je geen huis kunt krijgen. Je moet afscheid nemen van de makkelijke leventje en moet nu je creativiteit en inventiviteit aanspreken om er het beste van te maken. Je moet misschien je dromen op een lager pitje zetten. Denk eens als je net doet als die “kwetsbare ouderen”. Dat je om je heen kijkt wie en waar je kunt helpen om het voor eenzame mensen wat aangenamer te maken. Misschien komen er nieuwe dromen bij in plaats van een aantekening op je strafblad waar je later alleen maar hinder van hebt.

Ik wil absoluut niet gaan discussiëren wie nu het meest gedupeerd is want iedereen heeft zijn eigen overwegingen hiervoor. Ik hoor tot de groep “kwetsbare ouderen” en ik wil ook weer uitgaan. Eten met vrienden, naar het theater en een wijntje in de kroeg of op een terras. Ik houd me aan de regels, kijk naar de dingen die ik nog wel mag en kan doen, ik kijk niet naar de onmogelijkheden maar naar de mogelijkheden. En dat doe ik omdat ik weet dat we elkaar dan snel weer gaan ontmoeten ergens in de stad, waar we met elkaar weer veel plezier kunnen hebben.

Biertje of toch maar een wijntje?

Afgelopen zaterdag had ik weer een gezellige avond met het gastteam van Jazzcafé Bebop. Maar dit keer nam ik deel aan de Bierproefquiz. Na drie heel gezellige en leerzame Wijnproefquiz gedaan te hebben van Eet- en Proeflokaal de Kurk dacht ik dat ik dat ook wel zou kunnen. Ik had eerder al meegedaan aan de Bierproeverijen van Lunchcafé Van 9 tot Zeven. Lekkere biertjes proeven en een klein quizje daarbij, waarbij ik zelfs een keertje de hoofdprijs won omdat ik de meeste antwoorden goed had.

Nou ik verklap het maar gelijk, dit keer had ik minder geluk. Ja hoor ik werd wel eerste, dat wil zeggen van onderen. Dus ik moet mijn kennis van sterrenbeelden en schilders maar eens gaan oppoetsen. Ook de voorbereiding op de avond verliep ook niet helemaal op rolletjes. Nadat de vier biertjes met bierviltjes en een mekkerende flesopener waren afgeleverd bedacht ik me dat het wel handig zou zijn om ook glazen te hebben. Een uitdaging dus.

Voor mijn verhuizing zo’n twee en half jaar geleden heb ik grote schoonmaak gehouden in mijn glazenkasten (ik had wel heeeeeeel veel glazen vandaar). De glazen die ik mee verhuisd heb staan nu deels in een glazenkast en deels nog steeds ingepakt in de kelder. Op zoek naar bierglazen trek je natuurlijk de glazenkast op om te zien dat daar allerlei glazen staan maar geen bierglazen. Help waar haal ik die nu weer snel vandaan????? Ja alle onuitgepakte dozen in de kelder alsnog uitpakken of …….. Nee geen Hema of Blokker maar ik woon tegenover Gall & Gall en AH dus daar zullen ze vast wel bierglazen verkopen.

Zo gezegd zo gedaan ……. maar geen van twee verkocht losse bierglazen. Bij AH kon ik wel plastic glazen kopen maar bedacht ik dan kan ik net zo goed een longdrinkglas nemen (vloek ik nu in de kerk bierliefhebbers??). In een ultieme poging dan maar de kelder in en ja hoor ….. Dankzij mijn perfecte aanpak bij het inpakken stond op de dozen (ongeveer 10 dozen) precies wat er in zat, dus de glazen waren heel snel gevonden.

Precies!! Alles was in gereedheid gebracht en de Bierproefquiz kon beginnen. Ik ga er niet te veel over vertellen en het resultaat heb ik al doorgegeven. Het werd een best leuke avond, ik heb gelachen en ondanks het resultaat heb ik toch weer een paar biertjes gedronken die ik nog nooit gedronken had. Ga ik een volgende keer weer meedoen? Helaas team van Jazzcafé Bebop ik denk van niet en zeker niet alleen. Misschien als ik wat teamgenoten mag uitnodigen maar dat zit er voorlopig niet in. Wel sta ik weer te popelen om aan de Wijnproefquiz mee te doen, alleen of met vrienden.

Na dit gelezen te hebben is het antwoord op de eerste vraag: Biertje of toch maar een wijntje? Ja, een lekker wijntje en het maakt mij niet uit of het wit, rood of rosé is. Jammer genoeg was dit geen quiz vraag dus je krijgt er geen punten voor. Maar ik zit klaar op de 13e februari.

Radiostilte

De komende week kunnen er geen live uitzendingen worden gemaakt bij Omroep Delft. Er wordt hard gewerkt om in een week de hele interne verhuizing te realiseren. We krijgen grotere studio’s, redactieruimte, ontvangstruimte en later dit jaar ook nog een TV studio. De consequenties van deze activiteiten is dat we de komende week wel naar Radio Delft kunnen luisteren naar muziek en opgenomen programma’s.

Ja een programma opnemen mocht nog wel en dan wordt die opname in het betreffende tijdslot gezet. Maar Delft Centraal van te voren opnemen is wel wat lastig. In dit programma zoek ik naar actuele onderwerpen en linksom – rechtsom ik ben niet actueel meer als ik Delft Centraal een week van te voren opneem. Nee dat gaat het niet worden. Eigenlijk had ik wel wat reacties op de avondklok in de uitzending willen polsen bij Delftenaren maar goed dat kan niet doorgaan dus heb ik nu een vrije maandagochtend.

Dan zit ook nog eens de Corona crisis mij dwars. Een vrije maandagochtend zou kunnen betekenen dat ik dan eindelijk met wat vrienden zou kunnen gaan zingen. Tja en dan mag je van Mark Rutte nog maar alleen bij iemand op bezoek gaan. Dus ook dit plannetje gaat de prullenbak in. Een andere maatregel die vandaag in het parlement is aangenomen is de avondklok. En die klok heeft vervolgens weer consequenties voor Living Blue. Dat programma gaat ietsje langer uit de lucht. Niet alleen komende maandag maar tot 9 februari als de avondklok dan niet niet wordt verlengd.

Ben ik teleurgesteld? Ja natuurlijk want ik vind het maken van mijn uitzendingen erg leuk. Maar ik begrijp dat het op dit moment even niet anders kan. De verbouwing is noodzakelijk en we krijgen er een mooie studio voor terug. En het is maar voor één keer want op 1 februari ben ik weer in de lucht met Delft Centraal.

Met die avondklok heb ik ook geen probleem want ik denk dat deze wel degelijk zoden aan de dijk zet. Hopelijk gaat iedereen zich hier aanhouden want dan kunnen we misschien in het voorjaar weer op een terrasje zitten. Voor Living Blue betekent het echter wel wat. Zeker drie weken lang zal het niet te horen zijn op maandagavond. Drie weken lang geen leuke onderwerpen zoeken, gasten uitnodigen en muziek uitzoeken.

Ben ik dan volgende week helemaal niet te horen op Radio Delft? Ja hoor, want morgen gaan Emmy en ik met Nederlandse artiesten een toertje maken door de Franse muziek. Dat wordt een leuke uitzending en zoals gewoonlijk is de herhaling op woensdag. Al met al dus een rustig radioweekje.

Maar niet getreurd hoor ik zit er niet mee. Ik heb geen zangles meer heb en ook een eventueel bezoek aan vrienden mag even niet meer. Maar ik ga gewoon door. Zingen kan ik ook zonder les en ik heb nog steeds geen klachten gehad van mijn buren. Dus dat valt weer mee en ook van mijn gepingel op de piano wordt niemand warm of koud. Wat ook geruisloos gaat dus zonder mijn buren te ergeren is het volgen van het nieuws als voorbereiding voor februari als Delft Centraal weer van start gaat. Ik blijf nog steeds denken in mogelijkheden maar zoals eerder al gezegd: ik wil wel weer graag de stad in, lekker eten in een eetcafé en een wijntje op een terras. Dus hoop ik nu echt dat iedereen doordrongen is van de ernst en zich aan de maatregelen gaat houden.

Avondklok

Column 19 januari 2021

Het is al aangekondigd, morgen is er een persconferentie van het kabinet met extra maatregelen om de Corona crisis het hoofd te bieden. In tegenstelling tot eerdere persmomenten was al bekend welke maatregelen er genomen gaan worden maar dit keer is het best spannend. Wordt het de avondklok of worden het toch weer andere maatregelen.

Wat mij betreft heb ik niet zoveel moeite met die avondklok. In het buitenland heeft het al laten zien dat het doeltreffend is en wat moet ik na acht uur in de avond buiten doen met alle beperkingen die er nu al zijn. Oké je hond uitlaten dat begrijp ik en er zullen mensen zijn die vanuit hun werk naar huis moeten maar dat is het dan ook. Als je met een hond buiten loopt zal geen enkele handhaver je een boete geven en voor de cruciale beroepen liggen nu al de ontheffingen klaar dus als je die kunt overleggen heb je ook geen probleem.

Dan zit je natuurlijk ook nog eens met jongeren. Zij hebben al aangekondigd hoe ze de avondklok gaan omzeilen. En daar mag je niet boos om worden maar toch ……. Hebben zij het nog steeds niet in de gaten dat die maatregelen niet voor niets zijn en als ook zij zich er aan houden dat er dan minder draconische maatregelen genomen moeten worden. Ook het afgelopen weekend was het weer feesten geblazen. Bij de super wel zo’n dertig kratten pils inslaan en zuipen. Misschien is het wel een idee om de verkoop van alcohol bij slijters en in de supermarkten te verbieden. Je kunt dan alleen nog bij de horeca je (speciaal)biertje of wijntje in beperkte hoeveelheden bestellen en ophalen. Daar helpen we de horeca ook weer mee.

Maar goed er zijn ook andere maatregelen denkbaar. Alleen reizen is een kleine straal rondom je huis of nog maar één persoon ontvangen. Gisteren hoorde ik nog een mogelijke maatregel. Je mag maar twee mensen uitnodigen maar dat moeten dan wel altijd de zelfde zijn. Je vormt dan met deze mensen een “bubbel”. Je mag dan wel met een klein groepje vrienden bij elkaar zijn maar het zijn dan wel altijd dezelfde. Op zich niet verkeerd alleen dan doe je weer een beroep op de eigen verantwoordelijkheid van de mensen. En dat is nu iets wat in de afgelopen maanden niet heeft gewerkt.

Gisteren sprak ik in Delft Centraal nog met de directeur van de GGD. Zij benadrukte nogmaals dat de reeds genomen maatregelen voldoende moeten zijn om de crisis de kop in te drukken. Omdat we dit niet willen of kunnen moeten er steeds draconischer maatregelen genomen worden zoals misschien die avondklok.

Op dit moment lijkt het er op dat de avondklok misschien toch wel wordt ingevoerd. Niet leuk maar als het helpt dan houd ik me er aan en volgens mij kun je deze maatregel het beste handhaven. Dus als het zover is dan zie je mij de komende weken niet na acht uur op straat. Ik heb mijn goudvis al verteld dat hij de komende periode niet mee naar buiten mag maar daar had hij geen probleem mee.

Toeslagen

De discussie is in volle gang. Komende vrijdag moet dan de klap vallen en weten we of het kabinet valt of toch door mag gaan. Iedereen is het er over eens dat er grote fouten gemaakt zijn. De strenge wetgeving die gehandhaafd moest blijven met regels die op voorhand al niet uitvoerbaar waren. Maar het parlement dus ook de Tweede Kamer heeft deze regels opgesteld en die schreeuwen nu om het hardst dat het kabinet moet aftreden. En dat na een onderzoek van de Tweede Kamer zelf.

Ja er moet wat gebeuren dat is overduidelijk en zeker voor de mensen die benadeelt zijn door deze affaire. Maar niemand is er bij gebaat na de knetterharde conclusies van dit onderzoek dat het kabinet gaat aftreden. Ook voor de gedupeerden zal dit volgens mij niet de oplossing zijn. Ik ben geen politicus maar heb wel gezond verstand. Wat er in mijn ogen zou moeten gebeuren is zo snel mogelijk ruimhartige oplossingen geven aan de benadeelden en gelijk het huidige toeslagen en uitkeringenbeleid hervormen.

Wat heeft het voor zin om nu na zo’n twee jaar praten en nog eens praten achterom te blijven kijken. Daar lossen we niets mee op. Gedane zaken nemen geen keer en alles en iedereen is wel iets te verwijten. Dus stop met dat vinger wijzen en laat daadkracht zien. Bundel, zeker in deze tijd waarin we in een crisis zitten, de krachten en kijk naar voren. Ga werken aan een toekomst waarin dit soort dingen niet meer kunnen gebeuren.

Ik zou de Tweede Kamer willen oproepen om een taskforce, in te stellen die snel aan de slag gaat om alle processen en uitzonderingen rondom toeslagen in kaart te brengen en die om te buigen naar een eenvoudige en transparante werkwijze voor het aanvragen, verwerken, vastleggen maar ook het uitkeren van toeslagen. Deskundigen in de taskforce moeten deze nieuwe wet- en regelgeving toetsen op zijn uitvoerbaarheid. Met nieuwe wet- en regelgeving kan worden voorkomen dat excessen zoals in de afgelopen jaren in de toekomst niet meer voor hoeven te komen.

Op deze manier kunnen alle politici in het kabinet en Tweede Kamer zich gaan richten op zaken die op dit moment zeer urgent zijn zoals het bestrijden van de Corona crisis en de aanstormende Engelse variant van het virus. Maar ja zoals ik al gezegd heb ik ben geen politicus en mijn verhaal zal niet in Den Haag gelezen worden dus gaan we een spannend einde van de week tegemoet waarin de vraag of het kabinet valt of niet op tafel blijft liggen.