Auteur: lifestylemachteld

De verkiezingen zijn voorbij. Vanaf het begin van de week heeft iedereen kunnen stemmen en velen hebben van dat recht gebruik gemaakt. Volgens velen waren deze verkiezingen anders. Deels klopt het, de stembureau’s waren drie dagen open, je kon als je ouder en kwetsbaar was ook per post stemmen en ook moest je stemmen op andere locaties. Die bijzondere locaties die voor een keer een stemlokaal waren, vormden volgens mij ook voor velen een uitje gezien de enorme rijen die er daar voor de deur stonden. En anderen zich dan maar zorgen maken dat stemmen voor iedereen op een veilige manier moest.

Een ding bleef hetzelfde; we mochten allemaal op dat enorme vel papier één hokje rood maken. Vervolgens ging het in de grote afgesloten stembussen en je stem was uitgebracht. Het rode potlood mochten we daarna wel mee naar huis nemen. Ook de debatten waren als vanouds. RTL, NOS, 1 Vandaag en Jeroen Pauw om er maar een paar te noemen. Lijsttrekkers en de in sommige programma’s ook de nummers twee kwamen maar wat graag opdagen. Hoewel niet allemaal want de PVV en Forum lieten nog wel eens verstek gaan.

Ja het is nu allemaal voorbij. Geen avonden lang meer kijken naar de theekransjes van de dames, ik ben weliswaar een vrouw maar ik heb toch meer van een zakelijke discussie, en het hakketakken over bomen. Nee deze programma’s maken nu plaats voor de uitzendingen over de formatie. Bij de partijen gaan de verkiezingsprogramma’s de la in beginnen de onderhandelingen. Het sluiten van compromissen om Corona er onder te krijgen, plannen te maken om Nederland weer op de been te krijgen maar ook plannen voor daarna.

Er zijn veel belangrijke thema’s als klimaat, woning- en arbeidsmarkt, zorg en veiligheid. Hopelijk gaat het formeren niet al te lang duren en worden er geen plannen gemaakt die voor de komende vier jaar in beton gegoten worden. Kijk nu alleen maar naar de klimaatplannen; 2050 dan moeten de doelen bereikt zijn. Alles is daar op gericht, maar wat doen we na 2050? De “puinhopen” van alle maatregelen die we voor die tijd hebben genomen opruimen? Oké ik ben nu te pessimistisch maar ik denk dat we ook verder moeten kijken naar de toekomst van onze jeugd.

Genoeg over de verkiezingen want het lijkt ook dat er een omslag gaat komen in het weer. In de afgelopen weken heb ik met een aantal mensen gesproken die op kleine schaal het klimaat een goed hart toe dragen. Diversiteit in het landschap en dus ook in de stad. Geen tuinen met beton en een paar bloembakken maar een diversiteit aan bomen en planten. Goed voor vliegen, bijen en andere insecten. Ik heb geleerd dat ik ook op mijn betonnen balkonnetje een bijdrage kan leveren aan deze diversiteit dus na mijn dagelijkse wandeling heb ik een bak met violen gekocht zodat ik het voor het klimaat maar ook voor mezelf beter kan maken.

Nee ik maak geen gebruik van de voedselbank maar je hoort in deze Corona tijd steeds meer dat mensen gebruik moeten maken van voorzieningen als de voedselbank en boodschappenkaarten van o.a. het Rode Kruis. Op deze manier krijgen mensen die het even niet meer kunnen betalen toch te eten. Met name de voedselbank, die met alleen vrijwilligers werkt, is daarbij afhankelijk van voedsel wat gedoneerd wordt. Zij verdelen dat voedsel zo eerlijk mogelijk en delen dat gratis uit.

Door de maatregelen van de regering zijn veel mensen waaronder studenten die niet kunnen werken. Er komt geen geld binnen en de spaarcentjes beginnen dus nu ook op te raken en zij komen onder het bestaansminimum. Hierdoor doen steeds meer mensen een beroep op voorzieningen als de voedselbank. Om in aanmerking te komen van een voedselpakket is door de Voedselbank wel een aantal normen vastgesteld die je op hun site kunt lezen.

Mijn aandacht werd echter getrokken door een artikel op de website van Omroep Delft. In dit artikel staat dat de student in financiële nood geen gebruik kan maken van deze voorziening. Nou ja er is wel een uitzondering want alleen als je als student te maken hebt met beslagleggingen en hoge schulden, dan mag je aankloppen bij de Voedselbank. Maar laten we eens verder kijken naar de situatie van de student. Die zijn naar Delft gekomen om te studeren en zich voor te bereiden op een mooie toekomst; kennis opbouwen en nieuwe vrienden maken. Het moet een mooie tijd voor ze gaan worden die nu wreed verstoord is door Corona.

Zij staan nu ook (voor het eerst?) op eigen benen. Wonen op kamers, zorgen voor je natje en droogje. Hoe doe je dat? Je krijgt een studiefinanciering en daarvan kun je kamer en andere vaste (studie)lasten betalen maar voor velen is het wel zo dat ze moeten bijverdienen om toch het hoofd boven water te kunnen houden. In Delft was dat niet zo moeilijk. We hebben hier veel horeca en als student is een baantje in de horeca snel gevonden maar ook bij andere winkels zijn er mogelijkheden. Maar de Corona heeft er voor gezorgd dat alles nu gesloten is en er ook voor hen geen inkomsten zijn.

Maar naar de Voedselbank kunnen deze studenten niet. Omroep Delft deed navraag bij de Voedselbank Delft en daar lieten ze weten dat ze geen studenten toelaten. Zij gaan er vanuit dat de studiefinanciering en een bijbaan genoeg zijn voor de student. Alleen die bijbaan is komen te vervallen. In de ogen van de Voedselbank zijn het dan in eerste instantie de ouders (die ook door de maatregelen vaak niet rond kunnen komen) waarop de student moet terugvallen. Tja en als dat niet lukt, dan kan de student altijd nog geld bijlenen.

Ik begrijp dat in deze tijd ook de Voedselbank het moeilijk heeft om voldoende voedsel te verzamelen en daarmee mensen te helpen. Maar om zo maar een groep uit te sluiten, die het net als iedereen in deze tijd moeilijk heeft, vind ik opmerkelijk. Ja een gemakkelijke oplossing van bijlenen maar die komt boven op de lening die al afgesloten is en moet later ook nog weer terug betaald worden. En wat voor de studenten die niet meer bij kunnen lenen? En dan ….. We roepen keer op keer dat we moeten opletten dat de jongeren niet de rekening betalen voor deze crisis. Maar deze extra lening, om in leven te kunnen blijven, is wel degelijk een rekening die in de toekomst door de student zelf betaald moet worden.

Gisteren was het Internationale Vrouwendag. Veel aandacht dus voor vrouwen in de maatschappij. De ongelijkheid tussen vrouwen en mannen die er nog steeds heerst maar ook de agressie en bedreigingen die vrouwen die hun nek uitsteken krijgen. Ik ben er geen voorstander van dat wij als vrouwen ons steeds blijven spiegelen aan mannen. Opmerkingen als “bij mannen gebeurt dit niet” geven bij mij de koude rillingen.

Zelf heb ik ruim veertig jaar in het bedrijfsleven gewerkt. Met alleen vrouwen, met voornamelijk mannen, met zowel mannen als vrouwen of noem maar op. Wat mij het meest bijgebleven is dat op het moment dat je respect voor elkaar hebt en iemand accepteert zoals hij of zij is dat er dan geen vuiltje aan de lucht is. Verschillen van inzicht werden zakelijk op basis van inzicht opgelost. Soms waren de discussies fel en ja ik moest ook wel eens water bij de wijn doen maar terugkijkend op die periode moet ik zeggen dat ik nooit het gevoel heb gehad dat ik beoordeeld ben geweest op het feit dat ik vrouw ben. Hoewel ik wel eerlijk moet zeggen dat ik me het best thuis voelde in een omgeving met meer mannen dan vrouwen. De sfeer was zakelijker en minder gedreven door emotie.

Het verbaasde me gisteren dan ook niet dat tijdens een lijsttrekkersdebat twee vrouwelijke lijsttrekkers op het podium stonden. Nou ja debat, het leek me meer een gemoedelijk theekransje waarin de dames heerlijk naar elkaar aan het toe praten waren. De ene, Lilian Ploumen, de straatvechter en de ander, Sigrid Kaag, de arrogante en neerbuigende partijlijder, die het bijna overal met elkaar eens waren. Daar waar dat wat minder het geval was, vertelde ze elkaar, dat daar toch wel uit te komen was. Oef, wat een vertoning en dan willen beide nog minister-president worden. Moet er niet aan denken dat we vanaf 17 maart alles op deze manier moeten gaan oplossen met het motto voor de komende vier jaar “lief zijn voor elkaar”.

Ik ben benieuwd naar de debatten van de rest van de week. Niet dat ik nog niet weet waar mijn stem heen gaat maar gewoon hoe de lijsttrekkers het doen. Op basis van inhoud en het optreden van beide dames gisteren zullen zij mijn stem zeker niet krijgen.

Tja ik dacht dat ik best slim was maar toch blijven er dingen over die ik probeer te begrijpen. Soms lukt het met enige inspanning maar soms dan moet ik de handdoek in de ring gooien.

Gisterenavond keek ik naar de TV en daar zat een tech ondernemer die door zijn software bedrijfje miljardair was geworden. Afgelopen week stortte hij één miljoen euro op de rekening van D66 en 350.000 euro op de rekening van PvdD. Oké een leuke geste waar deze partijen maar waarom doet zo iemand dat. Zijn verhaal was min of meer geloofwaardig. Je kunt het met de man eens zijn of niet maar als jij vindt dat deze twee partijen een goed programma voor het klimaat hebben en je kunt zoveel geld doneren dan moet je dat ook beslist doen.

Dus deels begrijp ik dat wel, alleen vraag ik me daarbij wel af waarom deze man, die zo begaan is met het klimaat dat bedrag niet rechtstreeks op een rekening stort van een organisatie of instelling die concrete acties en onderzoeken doet naar de verbetering van het klimaat. Voor concrete acties en onderzoeken is veel geld nodig, soms wordt er een subsidie gegeven maar heel vaak zijn er crowdfundingsacties om de centjes bij elkaar te schrapen. Of men is heel blij met donaties en zeker als het om deze bedragen gaat.

Nee deze ondernemer stort het geld in de kas van een politieke partij. Het lijkt me dan interessant te weten wat deze partijen nu gaan doen met dit geld. Gaan zij dit geld nu ook doorsluizen naar initiatieven voor de klimaatverbetering? Ik ben bang dat dat niet het geval zal zijn als ik de reactie van D66 lees. Zij vinden het een compliment dat hij de klimaatplannen van D66 steunt en de campagneleider zegt dan ook heel blij te zijn met de donatie. Ik vrees dat dit bedrag dus onder andere gebruikt gaat worden voor gelikte reclame spotjes en andere verkiezingsactiviteiten zeker als de partij zegt dat de gulle gever geen tegenprestatie verwacht.

Ik weet niet of het geven van zulke grote donaties aan een partij is toegestaan en of het wenselijk is en eigenlijk is dat hier niet mijn punt. Wat ik niet begrijp is, dat er dus iemand is die zich heel veel zorgen maakt over ons klimaat een enorme som geld geeft aan de politiek die dat geld niet hoeven te besteden aan het klimaat. Volgens mij kan hij op andere manieren, dus ook niet alleen met geld, betere bijdragen leveren aan ons klimaat.

Zondagmiddag, het zonnetje schijnt jammer genoeg niet vandaag. Afgelopen week heeft die zon heel goed zijn best gedaan en dat heb ik geweten. Heerlijke wandelingen gemaakt en veel foto’s van kleine dingen in de natuur die me blij maken. Lekker op balkon een broodje eten en ook daar voorzichtig genieten van de zon. Door een wandeling van vorige week had ik deze week heel veel over na te denken. Op sommige momenten stuiterde ik alle kanten op en dan weer was het rustig in mijn hoofd.

Vandaar dat ik vanmiddag maar weer eens mijn wandelschoenen aan gedaan met als reden gewoon even met mijn kop in de koele wind en genieten waarbij ik gelijk dat volle hoofd kan leegmaken. Nu thuis gekomen weet ik dat het gelukt is en dat we weer verder kunnen gaan met een nieuwe week. Vooralsnog moet ik sommige dingen gewoon op me af laten komen en nog even afwachten. Een bijkomend voordeel is wel dat Corona voor mij even naar de achtergrond is gegaan.

Nou eigenlijk niet helemaal want ook ik wist dat we vanaf woensdag weer een ietsje pietsje meer mochten doen. Ja winkelen op afspraak naast het bestellen en ophalen van artikelen. Ik ben er nog niet uit of het winkelen op afspraak voor mij een optie zou zijn maar ik het toch maar een afspraak gemaakt (oké geen 4 uur van te voren) en ben gaan winkelen. Was reuze gezellig en we hebben gelachen terwijl ik lekker aan het passen was. Niet alleen voor mij, ook de verkoopster was reuze enthousiast. Niet alleen omdat ik wat kocht maar zeker omdat ze nu ook kon zien hoe verschillende items met elkaar combineerde en ze ook op een andere manier zag dan alleen op een hangertje. Na een half uurtje was het voor bij en ik stapte blij de winkel uit.

Tja en dan is het weer afwachten wat Mark Rutte morgen gaat vertellen. De avondklok die blijft nog even. Vind ik dat erg? Ik weet het niet, ik zou graag de komende wijnproefquiz weer met z’n vieren gedaan hebben maar ja dat wordt dus weer alleen. En dan nog steeds maar één persoon mogen ontvangen, dat vind ik lastiger. Gelukkig ben ik alleenstaand en kon zo alleen afgelopen weekend op bezoek bij familie. Dit keer geen dinertje maar lekker een lunch met heel veel verschillende broodjes. Ik kan er weer tegen voor de komende weken en ben heel benieuwd wat maart ons en mij gaat brengen en of met Pasen de terrassen weer open mogen. Hopelijk is ook het mooie voorjaarsweer dan weer terug.

Heel voorzichtig maar het begint te komen. Wat maakt het weer toch een verschil uit zeg. Buiten lokt en je ziet de wereld ineens weer een stuk lichter. Niet dat ik down ben maar toch …….. van dat zonnetje wordt ik heel blij. Lekker naar buiten, op mijn balkon of een lekkere lange wandeling met verrassende ontdekkingen.

Allereerst heel dicht bij huis. In het weekend hard bezig geweest met schrobben en schoonmaken. Heerlijk als je dan eindelijk aan stylen toekomt dat alles weer fris en vrolijk is. Kleedje neerleggen en de kussens opzoeken en ja hoor het begint al wat te worden. Dan de vraag of ik nu al plantjes ga kopen om neer te zetten? Uiteindelijk toch maar gedaan want hoewel de temperatuur in de nacht nog wel kan dalen op de zevende etage zal er geen nachtvorst meer voorkomen denk ik. Oké deze inspanning heeft resultaat opgeleverd.

Balkonnetje dus voorjaarsklaar. In het zonnetje genieten en nadenken over de dingen die komen gaan. Ik heb me ingeschreven voor het Schrijfcafé. Wat ik daar van verwacht? Geen idee maar om met anderen je eigen verhaal te gaan schrijven na aanwijzingen van schrijfdocenten. Een uitdaging en ik ben nooit te oud om te leren dus wellicht dat het voor deze blogs ook zijn vruchten gaat afwerpen. Ben heel benieuwd en dan te weten dat ik daar in de afgelopen vijf jaar al aan mee had kunnen doen. Maar je bent nooit te oud om er aan te beginnen (vrije interpretatie van een gezegde).

Wat gaat er nog meer komen. Tja iedereen zit te wachten tot we weer wat meer ruimte krijgen om naar de stad te gaan. Lekker op een terrasje, ja en natuurlijk weer dat wijntje, snackje en heel gezellige gesprekken. Over allerlei onderwerpen die de stad aangaan. Discussiëren over politieke onderwerpen van de stad maar ook van het land. Je geest levendig houden, meedenken en misschien ook nog wel eens mee doen. Tja of dat ergens toe gaat leiden? Geen idee maar wel reden om gebruik te maken van een cursus die de gemeente aanbied over de Delftse politiek.

Ach zo zie je maar weer. Stil zitten kan ik niet. Met van alles bezig en daarmee weet ik mijn dagen ondanks de Corona goed te vullen. Dat zegt overigens niet dat ik die Corona inmiddels wel goed zat ben. Wanneer komt de tijd dat we beseffen dat daar voorlopig geen einde aankomt en dat we moeten leven met dit virus. Niet met alle maatregelen, want die zullen ongetwijfeld minder worden maar wel het testen bij klachten en je dan, als de test positief is, je aan een paar leefregels houden. En zeker niet met alle talkshows die het alleen maar kunnen hebben over Corona. Nee het enige wat ik nog wil is een Corona biertje drinken en genieten van het voorjaar en de zomer.

Zou Mark Rutte gezien hebben hoe mijn haar er gisteren uitzag of wil hij nu ook graag weer eens naar de kapper. Dat zal ik me misschien vanavond afvragen als hij vanavond ons gaat vertellen dat er vanaf volgende week weer geknipt en geverfd mag gaan worden in de kapsalons. Nu is een bad hair day bij mij niet afhankelijk van het wel of niet naar de kapper gaan. Sterker nog ik heb geen idee of ik Kees, mijn kapper, direct morgen ga bellen voor een afspraak. Eigenlijk zit het nog steeds wel goed met uitzondering van gisteren en vandaag ben ik er weer heel tevreden over.

Maar goed iedereen zit te wachten wat de boodschap van Mark vanavond zal zijn. De kappers dat is al wel bekend maar wat met andere contact beroepen of zelfs de winkels in het winkelcentrum en in de stad en nog maar niet te praten over de horeca. Wat is voor hun de boodschap? Van wat er tot nu toe is uitgelekt ziet het er niet hoopgevend uit. En dan is er natuurlijk ook nog eens die avondklok. Wat mij betreft mag deze laatste nog wel blijven als we overdag wat meer ruimte kunnen krijgen.

Maar ik denk dat daar nu juist het probleem zit. Want als we overdag naar de stad mogen om te winkelen en een eetcafé te bezoeken gaan we dat dus allemaal massaal doen en is het binnen no time ongelooflijk druk. Op zo’n moment kunnen we dan ook weer lekker gaan klagen en vol onbegrip uitroepen dat het toch niet normaal is dat er zoveel mensen buiten zijn. Maar goed dan kun je je ook de vraag stellen wat doe ik dan hier.

Pffff ……. ik sta niet graag in de schoenen van het kabinet in deze tijd want wat ze ook besluiten het goed doen is uitgesloten. Toch zitten we allemaal vanavond weer voor die buis. Met spanning om te horen wat vanaf volgende week wel weer mag. De scholen, ja die mogen open maar voor mij is er een vraag die Mark vanavond nog niet gaat beantwoorden. Dat is of de muziekscholen ook weer open mogen. In mijn geval is daar geen risico aan verbonden. We zijn maar met z’n tweetjes, mijn leraar en ik, het is een goed geïsoleerde ruimte en tussen ons in hangt een scherm. Daarbij komt ook nog dat zingen goed is voor je gezondheid, je leert goed met je ademhaling om te gaan en zingen maakt stofjes aan waarvan je gelukkig wordt. Dus Mark wat gaat het worden voor de muziekscholen??

Het was een rare week waarin voor mij in ieder geval afscheid een grote rol speelde. Afscheid nemen van de winter, nou ja dat hoop ik zeker na vandaag. De week begon met code rood dus dat zou glibberen worden naar de studio en hopen dat je er zonder kleerscheuren doorheen zou komen. Nou ik heb het risico maar niet genomen. Na een week glibberend op de been te zijn gebleven nog even volhouden maar.

Maar ook afscheid nemen van mijn lieve tante. Zij was vorige week op 94-jarige leeftijd overleden en ik mocht met een paar anderen fysiek afscheid van haar nemen. Het was voor mij de eerste keer in deze Corona tijd dus ja dat was wel even vreemd. Maar het was een mooie en intieme bijeenkomst waar we met neven en nichten ook weer herinneringen mochten ophalen. De mooie foto’s die een reis door haar leven waren, de verhalen van kinderen en kleinkinderen.

Dit afscheid was ook een afscheid van een generatie. Zij was de laatste van de zes kinderen van Martin en Anna en samen met hun partners zijn ze nu weer verenigd in een andere “wereld”. Wij horen nu tot de oudste generatie hoewel wij, de aanwezige nichten en neven, de jonkies zijn. Wij kunnen niet meer naar hun toe met vragen hoe of wat we moeten doen hoewel toen zij op leeftijd waren zij vaak naar ons toe kwamen met de vraag ze te helpen met van alles en nog wat.

Ook hun verhalen zullen verstommen. We horen nu ook niet meer dat Anna de gewoonte had om bij onweer het huis te besprenkelen met wijwater. In haar angst of misschien wel de verwarring pakte ze in plaats van de fles wijwater de fles slaolie. Grappig dat een van de kleinkinderen dat verhaal aanhaalde. Nu zijn wij het die verhalen moeten vertellen en maken die we door kunnen vertellen aan de generatie die op ons volgt. Onze kinderen en kleinkinderen.

Gelukkig was het vandaag heerlijk voorjaarsweer en weer tijd voor een lange wandeling waarbij ik dit alles herdacht. Het boek is gesloten maar mijn boek met herinneringen ging weer een beetje open. Er staan daar nog steeds vragen in die niet beantwoord zijn. Die niet beantwoord kunnen worden maar waarvan ik steeds meer puzzelstukjes krijg. Ik zou zo graag nog even de vragen willen stellen, maar of die beantwoord kunnen worden. Ik weet dat ik snel dit boek ook weer moet sluiten.

Met een kopje thee op mijn balkon in het zonnetje verwelkom ik de lente en kijk reikhalzend uit naar het moment dat ik weer op een terras in de stad een wijntje mag drinken.

Wat een weekend hebben we achter de rug. Als gevolg van de vorst en sneeuw verstomde vorige week allerlei commentaren over Corona. Dit keer konden we de TV niet aanzetten of het ging over ijs, schaatsen en uiteindelijk ook de Elfstedentocht. Zelfs de politiek mengde zich driftig in de discussies. Enerzijds waarschuwen voor mogelijke corona gevolgen en anderzijds waren er politici die vonden dat er een kamer debat overgehouden moest worden.

Dus de waanzin ten top. Zelf heb ik Leeuwarden in de Elfstedentocht in 1986 mogen meemaken. Ik woonde toen in Leeuwarden en had vanuit mijn zolderraam zicht op de finish op de Bonkevaart. Ik moet eerlijk bekennen ik heb het alleen via de TV gevolgd en heb slechts een paar keer de tocht naar mijn zolder gemaakt om vanaf afstand de gekte te bekijken. Het moge duidelijk zijn dat ik geen fan ben van natuurijs.

Maar goed iedereen moet gewoon doen wat hij leuk vindt. Wat ik het fijne vond aan deze sneeuw en ijsdagen was dat het zonnetje wel iedere dag scheen. Dat was heel uitnodigend om te gaan wandelen ware het niet dat het op de straat zo spekglad was dat er nauwelijks behoorlijk te lopen viel. Dus alleen de deur uit voor de noodzakelijke boodschappen. De dooi werd dus met een bescheiden gejuich door mij begroet. Eerst nog een code rood doorstaan en daarna weer gewoon de straat op.

Maar ja na sneeuw en ijs komt regen en somberheid. Wat mis ik het zonnetje op mijn rug als ik zit te werken. Lekker warm en het gevoel dat het voorjaar in aantocht is. Nu is het dus weer niet uitnodigend om een lange wandeling te gaan maken. Oeps wat een zeurpiet ben ik toch. Ik ga straks dus wel mijn regenkleding aantrekken en met ferme pas mijn boodschappen doen en ook nog wel een flinke wandeling maken. Dat alles doe ik in de wetenschap dat het aan het einde van de week weer lekker droog wordt en we een weekend zelfs echte voorjaarstemperaturen gaan krijgen. Ohhh ik kan niet wachten om dit zonnetje weer te begroeten. Tja je kunt ook niet altijd alles krijgen wat je wel zou willen.