Auteur: lifestylemachteld

Het werd wel een erg onaangename Pasen dit jaar. Nee hoor niets ernstigs maar Pasen is het feest van het voorjaar. Van vroeger herinner ik me dat je dan altijd nieuwe kleren kreeg en die waren al een beetje zomers. Vrolijke kleuren voor als de zon niet alleen buiten schijnt maar ook bij je zelf. Ik word van de zon in het voorjaar altijd blij en zeker als je dan ook naar buiten kunt voor een lekkere wandeling. Genieten van de natuur om je heen. De bloemen die hun kopjes weer boven de grond uitsteken en dan mooi gaan bloeien en de bomen met hun bloesem.

Het begon vorige week zo mooi. Het balkon klaar gemaakt, stoelen schoon gemaakt en de kussens naar boven gehaald. Plantjes gekocht en neergezet of opgehangen en klaar was ik. Het genieten kon beginnen. Nou nee dus want na een paar dagen mooi weer werd het weer winter. En dat uitgerekend met Pasen. Sneeuw, hagel, regen en wind om van de temperatuur maar niet te spreken. Dus goed om nog even tot bezinning te komen.

Nu kom ik uit een katholiek nest en ik weet dat de veertig dagen voor Pasen zijn bedoeld voor bezinning. Na een heftige politieke week riep Sigrid Kaag haar collega’s op om de periode van bezinning nog maar even een paar dagen langer vol te houden. Ik zat dus al in die modus en wie niet, want er is nu nog maar weinig te beleven. Veel tijd om na te denken en vooruit te kijken. Over de vaccinaties, wanneer ben ik aan de beurt want ik begrijp dat ik alleen aan boord mag eind augustus met vaccinatie. Maar natuurlijk ook over hoe verder met Nederland en het kabinet.

Sigrid en haar partij hebben we niet gehoord tijdens de Paasdagen in tegenstelling tot de VVD, de CU en alle jongeren afdelingen van de grote partijen. Iedereen kreeg de gelegenheid om zijn of haar zegje te doen in de media. Alle meningen zijn weer geuit en vandaag is de tijd van bezinning voorbij en moeten ze ook daar in Den Haag weer aan de slag. Na deze bezinning staan we weer met beide benen op de grond en kunnen we allemaal weer los gaan op ……… ja hoor de bekende onderwerpen die ik hier niet ga noemen.

Ondanks het buiten niet echt mee zat deze paasdagen, heb ik toch weer leuke dingen gedaan. Gezongen, gelezen en niet geheel onbelangrijk weer eens heerlijk genoten van de verrichtingen van Robert en Desiree Polman en de uitstekende service van hun team. Ook voor mij nu weer met beide benen in de werkelijkheid en Muziek Verleden voorbereiden. Het sneeuwt nog steeds maar het zonnetje komt er ook voorzichtig weer bij dus ook het weer zal snel wel weer mee gaan werken. Dan kunnen we weer naar buiten en genieten van de natuur.

Gisteren gedeeltelijk het debat gevolgd in de Tweede Kamer. Verhitte discussies of Rutte nu de waarheid sprak of niet en wie hem, nog voor dat iedereen geïnformeerd werd, al inlichtte over het gespreksverslag. Vragen waar geen antwoorden op kwamen, nou ja de antwoorden van Rutte waren wel consistent. Hij had niet gelogen en hij herinnerde het zich niet dat hij gesproken had over Omtzigt. De vraag is ga ik dit geloven of niet?

Ik weet het niet. Alleen al het feit dat ook de verkenners het zich niet konden herinneren, is op zijn minst heel vreemd. Het gespreksverslag laat dus iets zien dat niet in de herinnering blijft van de gespreksdeelnemers. Wat ik ook heel vreemd vind is dat de fractievoorzitters vanochtend pas inzage kregen in hun gespreksverslagen. Als je dan een paar fractievoorzitters hoort zeggen dat er in de verslagen dingen staan waarvan ze zeggen: oh ja daar hebben we het ook over gehad, dan rijzen mij de haren te berge.

Zelf heb ik bij veel beleidsbepalende besprekingen en onderhandelingen gezeten en moest daar verslag van doen. Een uitdagende activiteit want snelheid en accuraatheid was hierbij steevast het devies. Ik zat vaak met mijn laptopje bij de gesprekken en maakte direct een verslag. De deelnemers zagen op een scherm mijn verrichtingen op het toetsenbord en na elk onderdeel keurde ze het verslag goed. Zo wie zo kregen de deelnemers aan het overleg na afloop ook een exemplaar van het verslag voor hun eigen dossier. Wel zo makkelijk om later zelf ook even terug te kunnen kijken bij het vervolg van de besprekingen.

Dus blijft de vraag wat is de rol van de ambtenaren die bij de gesprekken tussen de verkenners en fractievoorzitters zitten? Zoals eerder al gezegd hebben de verkenners en de fractievoorzitters de gespreksverslagen niet. Als dat namelijk wel zo zou zijn dan zou er niet zoveel geschorst hoeven te worden zoals eergisteren om die informatie boven tafel te krijgen. De ambtenaren maken kennelijk dus een verslag waarin hun interpretatie staat van het gesprek zonder dit achteraf ook even voor te leggen aan de gespreksdeelnemers en het te laten checken of het een goede weergave is van de besproken onderwerpen. Die ambtenaren kunnen dus “bijzaken” zoals een toelichting of voorbeeld bij een statement verheffen tot hoofdzaken en daarmee het proces beïnvloeden en in een niet bedoelde richting sturen terwijl zij alleen maar ondersteunend aan het proces moeten zijn.

Of Rutte de waarheid sprak toen hij zei dat hij zich niet kon herinneren dat hij over Omtzigt heeft gesproken tijdens het gesprek weet alleen hij. Ook de opmerking “stabiliteit” in de aantekening van de verkenners zelf wijst er volgens mij op dat in het gesprek de naam Omtzigt als toelichting over de stabiliteit binnen het CDA genoemd kan zijn. Daarmee neemt mijn vertrouwen in Rutte wel iets af maar ik geef hem nog wel het voordeel van de twijfel.

Een andere hoofdrolspeler in dit verhaal, Sigrid Kaag, heeft bij mij geen enkel vertrouwen meer. Eerst een verklaring via Mark Rutte en daarna als alles toch anders gaat lopen je distantiëren en volop in de aanval op Rutte gaan. Maar ja als diplomaat heb je geleerd hoe je zelf het beste buiten schot kunt blijven in dit soort netelige situaties om het vervolgens te gebruiken om er je eigen voordeel uit te halen. En dat is het nieuwe leiderschap waar mevrouw Kaag voor gaat. Daar zijn we dan klaar mee.

Vandaag gaat de formatie verder. De oude verkenners, het zijn er inmiddels vier, zijn bedankt er verwacht wordt dat er een informateur komt. Hopelijk iemand die zelf geen baat heeft bij zijn of haar adviezen. Het wordt afwachten maar ik had best een leuke avond gisteren met het kijken en bekritiseren van alles wat er daar in de Tweede Kamer gebeurde. Politiek is toch wel leuk maar er mag best wel wat veranderen zeker als het aankomt op de manier van vergaderen en het verslag leggen van bijeenkomsten en gesprekken.

Ja het wordt spannend vanmiddag in de Tweede Kamer. Na de installatie van de nieuwe Tweede Kamer vindt het eerste debat plaats. Een beetje vreemd gebeuren want het zijn niet de ministers die zich moeten verantwoorden nee die zien we vanmiddag achter de interruptie microfoon. Kritische vragen stellen aan de “verkenners” die door de Kamer in de persoon van haar voorzitter zijn aangesteld. Heel bijzonder dus en de vraag hoe scherp zullen de debatten zijn maar ook wat kunnen de consequenties zijn.

Een van de onderwerpen van discussie is Pieter Omtzigt. Een hardwerkend Kamerlid die zich vastbijt in de dossiers die hij behandeld en daar het onderste uit de kan wil hebben of de onderste steen boven. Hij zal vanmiddag wel worden geïnstalleerd in de Kamer maar of hij bij het debat blijft wat toch ook over hem gaat? Volgens mij zal dat niet het geval zijn maar het wordt nog even afwachten. Het lijkt me trouwens geen makkelijke opgave als hij toch besluit in de Kamer te blijven tijdens dat debat.

Ja en dan zijn er natuurlijk ook nog de andere consequenties. De twee verkenners zullen ongetwijfeld zeggen dat ze verantwoordelijk zijn voor wat is uitgelekt maar hoe hoe is het op papier gekomen. Het lijkt me zeer pijnlijk voor Mark Rutte maar zeker ook voor Sigrid Kaag. Rutte kwam al eerder met een verklaring dat met de excuses en het vertrek van de verkenners voor hem de zaak was afgedaan en dat het niet verder uitgezocht zou worden. Mis dus want dat pikt natuurlijk niemand. Hij sprak ook namens Sigrid Kaag en dat bevestigt mijn mening over deze laffe vrouw.

Typisch een diplomaat; in haar verkiezingsprogramma maar ook tijdens de debatten geeft ze aan voor “nieuw leiderschap” te gaan. Nu we weten dus hoe dat “nieuw leiderschap” er gaat uitzien. Als er iets niet goed gaat laat je je niet zien en laat je je discipelen de kooltjes uit het vuur halen. Voor de komende vier jaar, als ze dat volhouden, hebben we niet alleen de “Rutte-doctrine” maar we krijgen ook de “Kaag doofpot”. Lekker duiken en geen verantwoordelijkheid nemen.

Dat brengt me trouwens op het prettige gesprek dat ik begin van de week met Lennart Harpe had bij Delft Centraal op Omroep Delft. Nee niets van bovenstaande valt hem te verwijten dus daar zal ik geen opmerkingen over maken. Wat mij in het gesprek wel opviel was een opmerking over zijn portefeuille. In het vorige college had de wethouder een hele andere portefeuille en op mijn vraag of het wisselen van portefeuilles makkelijk was. Hij gaf aan, en ik doe dit in mijn eigen woorden, dat hij voor de inhoud van de portefeuille zich ondersteunt weet door zijn medewerkers. Voor hem is het als wethouder van belang dat hij de procedures en processen kent. Ja natuurlijk kan hij daar wel invloed op uitoefenen maar toch hij gaat op de expertise van de medewerkers af.

Ik moet dit toch nog even verder op me laten inwerken. We kiezen een gemeenteraad op basis van hun verkiezingsprogramma’s. Bij het vormen van het College worden natuurlijk compromissen gesloten dus niet alle programma’s zullen een op een uitgevoerd worden. Maar wij, als kiezer, hebben geen invloed op de medewerkers die de expertise aanleveren. Die blijven zitten en waarschijnlijk zitten ze er al jaren. Is het dan raar dat ik de conclusie trek dat we bij een nieuw College toch geen echte veranderingen gaan zien? Wie er ook aan het roer staat het zijn de medewerkers die de dienst uitmaken. Oké misschien te kort door de bocht maar in de komende periode ga ik me hier toch een beetje meer in verdiepen.

Het is al weer een poosje een begrip. Niet essentiële winkels mogen klanten ontvangen maar je moet wel vier uur van te voren een afspraak gemaakt hebben in de winkel waar je wilt gaan kopen. Zelf vind ik het wel lastig, ik ga het liefst de stad in en kijk in de etalages maar wil ook wel eens lekker snuffelen tussen de rekken met kleding of zelf de nieuw trend in make up gaan bekijken.

Maar goed ik ben de slechtste niet dus ik ga ook afspraken maken en zo heb ik al een paar topjes en rokken gescoord. Een kapotte tas afgelopen donderdag en wat lege potjes in de categorie verzorging raakten leeg dus afgelopen zaterdag maar vrijhouden voor het winkelen op afspraak. En gelukkig kon ik op zaterdag terecht bij de zaken waar ik moest zijn.

Eerst even snel mijn tas afgeven bij de tassenwinkel om daarna naar de parfumerie te gaan. Het is wel raar als je bij de laatste binnenkomt. Er staat de hele tijd een verkoopster naast je dus van rustig even rondkijken daar kwam het niet van. Goed ik wist wat ik wilde hebben en binnen no time stond ik weer met mijn tasje buiten. Het tasje gevuld met het crèmetje en oogschaduw er in en nog een paar leuke samples. Maar ik was snel klaar.

Dan maar weer terug naar de tassenwinkel waar ik bij het afleveren van mijn kapotte tas andere mooie tassen zag. Niet dat ik die nu echt nodig had maar ik het kader van “Wees ook eens lief voor jezelf” ben ik echt gezwicht voor een tas. De keuze was moeilijk want alle drie de geselecteerde tassen waren mooi maar het is gelukt.

Omdat het verder in de stad al best druk werd ben ik na het bezoek bij deze twee lokale ondernemers maar weer naar huis gegaan. Ik heb daarbij niet de fout van vorige week gemaakt om even een sprintje te trekken om de tram te halen, die ik daarom dus miste. Weer een keuze,wachten op de volgende tram of lopen. Het werd het laatste en tijdens mijn wandeling kwam ik ook nog eens oude bekenden tegen.

Al met al een welbestede ochtend waar ik weer blij van werd. Blij van de gesprekken met vreemden en bekenden, blij met mijn aankopen, blij met de frisse wind door mijn haren ……. blij met alles. Maar toch hoop ik dat ik binnenkort wat langer in de stad kan blijven als ook de horeca weer open is en we ook zonder een afspraak mogen winkelen.

Al geruime tijd is Living Blue niet meer op de radio te horen. De reden hiervan moge duidelijk zijn. Vorig jaar maart bij de eerste lockdown mochten we een lange periode niet meer in de studio komen als medewerkers van Omroep Delft. De studio werd aangepast aan de Corona maatregelen en op het moment dat de hele studio Coronaproof was mochten we weer naar de studio om onze programma’s te maken.

Met veel enthousiasme ben ik toen weer begonnen met Living Blue en ik heb toen veel leuke gasten aan de telefoon gehad. Nee niet in de studio want aanvankelijk was het niet toegestaan gasten fysiek te ontvangen maar ook toen dat weer wel werd toegestaan heb ik daar geen gebruik van gemaakt. Ik vind het voor mezelf maar ook voor mijn gasten veiliger om elkaar niet te ontmoeten in de ruimtes van de studio.

De onderwerpen na de eerste lockdown gingen bijna allemaal over Corona. Veel verhalen over nieuwe initiatieven, spontane acties en mooie boeken over de eerste lockdown. Het was mooi om te ervaren dat er in Delft toch veel positiviteit te vinden was. Niet alleen bij ondernemers, vrijwilligers maar ook bij jongeren. Met name de gesprekken met de studenten en jongeren, die nu eens een keer niet in de media klagen over wat allemaal niet meer kan maar zich heel enthousiast inzetten om leuke acties op te zetten.

Maar toen kwam de avondklok. Om negen uur binnen zijn dat ging niet lukken en om de nacht door te brengen in de studio was ook geen optie. Dus voor de tweede keer ging het licht op zwart voor Living Blue. Vanaf volgende week begint de avondklok om tien uur dus dan kan ik weer verder gaan met Living Blue. De eerste uitzending zou dan weer op maandag 12 april zijn dus ik kan beginnen met de invulling ……….

Tja maar wat ga ik in die uitzending doen. Een ding staat voor mij vast. Living Blue is en blijft het lifestyleprogramma van, voor en door Delft. Lifestyle dat zijn voor mij de leuke en interessante dingen die er om ons heen gebeuren. Soms heeft het programma een wat minder leuk onderwerp maar het is dan toch wel een onderwerp dat ons bezig houdt. Maar wat houdt ons nu bezig? Juist …… Corona en ik wil me niet in het rijtje van media scharen die avond na avond het over dit onderwerp gaat hebben. Dat is dus de simpele reden dat Living Blue een sabatical neemt op de radio.

Komt het in de toekomst weer terug? Wie weet misschien wel of in een ander jasje maar dat hoor je dan snel want het goede nieuws is dat Living Blue nog wel heel levendig is op deze site (www.livingbluemetmachteld.blog) en facebook. In mijn blogs zal ik wat meer gaan kijken naar wat er te beleven valt in de stad, leuke initiatieven maar ook, als het weer mogelijk is, gesprekken en belevenissen met anderen, die ik in de stad tegen kom. Blijf me dus volgen en wil je aandacht voor iets mail me dan gerust want ik blijf wel het programma Delft Centraal bij Omroep Delft op maandag presenteren en daar stel ik actuele Delftse onderwerpen aan de orde.

De verkiezingen zijn voorbij. Vanaf het begin van de week heeft iedereen kunnen stemmen en velen hebben van dat recht gebruik gemaakt. Volgens velen waren deze verkiezingen anders. Deels klopt het, de stembureau’s waren drie dagen open, je kon als je ouder en kwetsbaar was ook per post stemmen en ook moest je stemmen op andere locaties. Die bijzondere locaties die voor een keer een stemlokaal waren, vormden volgens mij ook voor velen een uitje gezien de enorme rijen die er daar voor de deur stonden. En anderen zich dan maar zorgen maken dat stemmen voor iedereen op een veilige manier moest.

Een ding bleef hetzelfde; we mochten allemaal op dat enorme vel papier één hokje rood maken. Vervolgens ging het in de grote afgesloten stembussen en je stem was uitgebracht. Het rode potlood mochten we daarna wel mee naar huis nemen. Ook de debatten waren als vanouds. RTL, NOS, 1 Vandaag en Jeroen Pauw om er maar een paar te noemen. Lijsttrekkers en de in sommige programma’s ook de nummers twee kwamen maar wat graag opdagen. Hoewel niet allemaal want de PVV en Forum lieten nog wel eens verstek gaan.

Ja het is nu allemaal voorbij. Geen avonden lang meer kijken naar de theekransjes van de dames, ik ben weliswaar een vrouw maar ik heb toch meer van een zakelijke discussie, en het hakketakken over bomen. Nee deze programma’s maken nu plaats voor de uitzendingen over de formatie. Bij de partijen gaan de verkiezingsprogramma’s de la in beginnen de onderhandelingen. Het sluiten van compromissen om Corona er onder te krijgen, plannen te maken om Nederland weer op de been te krijgen maar ook plannen voor daarna.

Er zijn veel belangrijke thema’s als klimaat, woning- en arbeidsmarkt, zorg en veiligheid. Hopelijk gaat het formeren niet al te lang duren en worden er geen plannen gemaakt die voor de komende vier jaar in beton gegoten worden. Kijk nu alleen maar naar de klimaatplannen; 2050 dan moeten de doelen bereikt zijn. Alles is daar op gericht, maar wat doen we na 2050? De “puinhopen” van alle maatregelen die we voor die tijd hebben genomen opruimen? Oké ik ben nu te pessimistisch maar ik denk dat we ook verder moeten kijken naar de toekomst van onze jeugd.

Genoeg over de verkiezingen want het lijkt ook dat er een omslag gaat komen in het weer. In de afgelopen weken heb ik met een aantal mensen gesproken die op kleine schaal het klimaat een goed hart toe dragen. Diversiteit in het landschap en dus ook in de stad. Geen tuinen met beton en een paar bloembakken maar een diversiteit aan bomen en planten. Goed voor vliegen, bijen en andere insecten. Ik heb geleerd dat ik ook op mijn betonnen balkonnetje een bijdrage kan leveren aan deze diversiteit dus na mijn dagelijkse wandeling heb ik een bak met violen gekocht zodat ik het voor het klimaat maar ook voor mezelf beter kan maken.

Nee ik maak geen gebruik van de voedselbank maar je hoort in deze Corona tijd steeds meer dat mensen gebruik moeten maken van voorzieningen als de voedselbank en boodschappenkaarten van o.a. het Rode Kruis. Op deze manier krijgen mensen die het even niet meer kunnen betalen toch te eten. Met name de voedselbank, die met alleen vrijwilligers werkt, is daarbij afhankelijk van voedsel wat gedoneerd wordt. Zij verdelen dat voedsel zo eerlijk mogelijk en delen dat gratis uit.

Door de maatregelen van de regering zijn veel mensen waaronder studenten die niet kunnen werken. Er komt geen geld binnen en de spaarcentjes beginnen dus nu ook op te raken en zij komen onder het bestaansminimum. Hierdoor doen steeds meer mensen een beroep op voorzieningen als de voedselbank. Om in aanmerking te komen van een voedselpakket is door de Voedselbank wel een aantal normen vastgesteld die je op hun site kunt lezen.

Mijn aandacht werd echter getrokken door een artikel op de website van Omroep Delft. In dit artikel staat dat de student in financiële nood geen gebruik kan maken van deze voorziening. Nou ja er is wel een uitzondering want alleen als je als student te maken hebt met beslagleggingen en hoge schulden, dan mag je aankloppen bij de Voedselbank. Maar laten we eens verder kijken naar de situatie van de student. Die zijn naar Delft gekomen om te studeren en zich voor te bereiden op een mooie toekomst; kennis opbouwen en nieuwe vrienden maken. Het moet een mooie tijd voor ze gaan worden die nu wreed verstoord is door Corona.

Zij staan nu ook (voor het eerst?) op eigen benen. Wonen op kamers, zorgen voor je natje en droogje. Hoe doe je dat? Je krijgt een studiefinanciering en daarvan kun je kamer en andere vaste (studie)lasten betalen maar voor velen is het wel zo dat ze moeten bijverdienen om toch het hoofd boven water te kunnen houden. In Delft was dat niet zo moeilijk. We hebben hier veel horeca en als student is een baantje in de horeca snel gevonden maar ook bij andere winkels zijn er mogelijkheden. Maar de Corona heeft er voor gezorgd dat alles nu gesloten is en er ook voor hen geen inkomsten zijn.

Maar naar de Voedselbank kunnen deze studenten niet. Omroep Delft deed navraag bij de Voedselbank Delft en daar lieten ze weten dat ze geen studenten toelaten. Zij gaan er vanuit dat de studiefinanciering en een bijbaan genoeg zijn voor de student. Alleen die bijbaan is komen te vervallen. In de ogen van de Voedselbank zijn het dan in eerste instantie de ouders (die ook door de maatregelen vaak niet rond kunnen komen) waarop de student moet terugvallen. Tja en als dat niet lukt, dan kan de student altijd nog geld bijlenen.

Ik begrijp dat in deze tijd ook de Voedselbank het moeilijk heeft om voldoende voedsel te verzamelen en daarmee mensen te helpen. Maar om zo maar een groep uit te sluiten, die het net als iedereen in deze tijd moeilijk heeft, vind ik opmerkelijk. Ja een gemakkelijke oplossing van bijlenen maar die komt boven op de lening die al afgesloten is en moet later ook nog weer terug betaald worden. En wat voor de studenten die niet meer bij kunnen lenen? En dan ….. We roepen keer op keer dat we moeten opletten dat de jongeren niet de rekening betalen voor deze crisis. Maar deze extra lening, om in leven te kunnen blijven, is wel degelijk een rekening die in de toekomst door de student zelf betaald moet worden.

Gisteren was het Internationale Vrouwendag. Veel aandacht dus voor vrouwen in de maatschappij. De ongelijkheid tussen vrouwen en mannen die er nog steeds heerst maar ook de agressie en bedreigingen die vrouwen die hun nek uitsteken krijgen. Ik ben er geen voorstander van dat wij als vrouwen ons steeds blijven spiegelen aan mannen. Opmerkingen als “bij mannen gebeurt dit niet” geven bij mij de koude rillingen.

Zelf heb ik ruim veertig jaar in het bedrijfsleven gewerkt. Met alleen vrouwen, met voornamelijk mannen, met zowel mannen als vrouwen of noem maar op. Wat mij het meest bijgebleven is dat op het moment dat je respect voor elkaar hebt en iemand accepteert zoals hij of zij is dat er dan geen vuiltje aan de lucht is. Verschillen van inzicht werden zakelijk op basis van inzicht opgelost. Soms waren de discussies fel en ja ik moest ook wel eens water bij de wijn doen maar terugkijkend op die periode moet ik zeggen dat ik nooit het gevoel heb gehad dat ik beoordeeld ben geweest op het feit dat ik vrouw ben. Hoewel ik wel eerlijk moet zeggen dat ik me het best thuis voelde in een omgeving met meer mannen dan vrouwen. De sfeer was zakelijker en minder gedreven door emotie.

Het verbaasde me gisteren dan ook niet dat tijdens een lijsttrekkersdebat twee vrouwelijke lijsttrekkers op het podium stonden. Nou ja debat, het leek me meer een gemoedelijk theekransje waarin de dames heerlijk naar elkaar aan het toe praten waren. De ene, Lilian Ploumen, de straatvechter en de ander, Sigrid Kaag, de arrogante en neerbuigende partijlijder, die het bijna overal met elkaar eens waren. Daar waar dat wat minder het geval was, vertelde ze elkaar, dat daar toch wel uit te komen was. Oef, wat een vertoning en dan willen beide nog minister-president worden. Moet er niet aan denken dat we vanaf 17 maart alles op deze manier moeten gaan oplossen met het motto voor de komende vier jaar “lief zijn voor elkaar”.

Ik ben benieuwd naar de debatten van de rest van de week. Niet dat ik nog niet weet waar mijn stem heen gaat maar gewoon hoe de lijsttrekkers het doen. Op basis van inhoud en het optreden van beide dames gisteren zullen zij mijn stem zeker niet krijgen.

Tja ik dacht dat ik best slim was maar toch blijven er dingen over die ik probeer te begrijpen. Soms lukt het met enige inspanning maar soms dan moet ik de handdoek in de ring gooien.

Gisterenavond keek ik naar de TV en daar zat een tech ondernemer die door zijn software bedrijfje miljardair was geworden. Afgelopen week stortte hij één miljoen euro op de rekening van D66 en 350.000 euro op de rekening van PvdD. Oké een leuke geste waar deze partijen maar waarom doet zo iemand dat. Zijn verhaal was min of meer geloofwaardig. Je kunt het met de man eens zijn of niet maar als jij vindt dat deze twee partijen een goed programma voor het klimaat hebben en je kunt zoveel geld doneren dan moet je dat ook beslist doen.

Dus deels begrijp ik dat wel, alleen vraag ik me daarbij wel af waarom deze man, die zo begaan is met het klimaat dat bedrag niet rechtstreeks op een rekening stort van een organisatie of instelling die concrete acties en onderzoeken doet naar de verbetering van het klimaat. Voor concrete acties en onderzoeken is veel geld nodig, soms wordt er een subsidie gegeven maar heel vaak zijn er crowdfundingsacties om de centjes bij elkaar te schrapen. Of men is heel blij met donaties en zeker als het om deze bedragen gaat.

Nee deze ondernemer stort het geld in de kas van een politieke partij. Het lijkt me dan interessant te weten wat deze partijen nu gaan doen met dit geld. Gaan zij dit geld nu ook doorsluizen naar initiatieven voor de klimaatverbetering? Ik ben bang dat dat niet het geval zal zijn als ik de reactie van D66 lees. Zij vinden het een compliment dat hij de klimaatplannen van D66 steunt en de campagneleider zegt dan ook heel blij te zijn met de donatie. Ik vrees dat dit bedrag dus onder andere gebruikt gaat worden voor gelikte reclame spotjes en andere verkiezingsactiviteiten zeker als de partij zegt dat de gulle gever geen tegenprestatie verwacht.

Ik weet niet of het geven van zulke grote donaties aan een partij is toegestaan en of het wenselijk is en eigenlijk is dat hier niet mijn punt. Wat ik niet begrijp is, dat er dus iemand is die zich heel veel zorgen maakt over ons klimaat een enorme som geld geeft aan de politiek die dat geld niet hoeven te besteden aan het klimaat. Volgens mij kan hij op andere manieren, dus ook niet alleen met geld, betere bijdragen leveren aan ons klimaat.

Zondagmiddag, het zonnetje schijnt jammer genoeg niet vandaag. Afgelopen week heeft die zon heel goed zijn best gedaan en dat heb ik geweten. Heerlijke wandelingen gemaakt en veel foto’s van kleine dingen in de natuur die me blij maken. Lekker op balkon een broodje eten en ook daar voorzichtig genieten van de zon. Door een wandeling van vorige week had ik deze week heel veel over na te denken. Op sommige momenten stuiterde ik alle kanten op en dan weer was het rustig in mijn hoofd.

Vandaar dat ik vanmiddag maar weer eens mijn wandelschoenen aan gedaan met als reden gewoon even met mijn kop in de koele wind en genieten waarbij ik gelijk dat volle hoofd kan leegmaken. Nu thuis gekomen weet ik dat het gelukt is en dat we weer verder kunnen gaan met een nieuwe week. Vooralsnog moet ik sommige dingen gewoon op me af laten komen en nog even afwachten. Een bijkomend voordeel is wel dat Corona voor mij even naar de achtergrond is gegaan.

Nou eigenlijk niet helemaal want ook ik wist dat we vanaf woensdag weer een ietsje pietsje meer mochten doen. Ja winkelen op afspraak naast het bestellen en ophalen van artikelen. Ik ben er nog niet uit of het winkelen op afspraak voor mij een optie zou zijn maar ik het toch maar een afspraak gemaakt (oké geen 4 uur van te voren) en ben gaan winkelen. Was reuze gezellig en we hebben gelachen terwijl ik lekker aan het passen was. Niet alleen voor mij, ook de verkoopster was reuze enthousiast. Niet alleen omdat ik wat kocht maar zeker omdat ze nu ook kon zien hoe verschillende items met elkaar combineerde en ze ook op een andere manier zag dan alleen op een hangertje. Na een half uurtje was het voor bij en ik stapte blij de winkel uit.

Tja en dan is het weer afwachten wat Mark Rutte morgen gaat vertellen. De avondklok die blijft nog even. Vind ik dat erg? Ik weet het niet, ik zou graag de komende wijnproefquiz weer met z’n vieren gedaan hebben maar ja dat wordt dus weer alleen. En dan nog steeds maar één persoon mogen ontvangen, dat vind ik lastiger. Gelukkig ben ik alleenstaand en kon zo alleen afgelopen weekend op bezoek bij familie. Dit keer geen dinertje maar lekker een lunch met heel veel verschillende broodjes. Ik kan er weer tegen voor de komende weken en ben heel benieuwd wat maart ons en mij gaat brengen en of met Pasen de terrassen weer open mogen. Hopelijk is ook het mooie voorjaarsweer dan weer terug.