Nieuwjaarsrecepties

Vaste prik in de eerste weken van een nieuwjaar zijn de Nieuwjaarsrecepties. Ik kijk daar met gemengde gevoelens naar uit. Aan de ene kant ben ik er niet zo’n fan van. Welke dag van het jaar het ook is, als ik iemand tegen kom ben ik oprecht geïnteresseerd hoe het met die persoon gaat en dan hebben we een leuk gesprek wat bijna altijd eindigt in de trant van “nou het beste dan” of “succes”. Daar hoef ik dus echt niet op te wachten tot we weer een jaarwisseling voor te hebben.

Maar het is nu eenmaal de gewoonte om bij de start van een nieuw jaar iedereen die je ontmoet het beste toe te wensen voor het gehele voorliggende jaar. En dan zijn de Nieuwjaarsrecepties in mijn ogen wel nuttig. Je ontmoet dan in een keer iedereen wie je een mooi jaar wilt toewensen. Dus dat is dan die andere kant. Hoewel je dan waarschijnlijk nog niet iedereen gehad hebt want daarna volgt steevast de vraag hoelang mag of moet je nog iedereen het beste wensen; één week, één maand of tot 6 januari. Ik houd de laatste maar aan.

Maar goed gisteren had ik de aftrap van een reeks Nieuwjaarsrecepties. Bij mijn oud werkgever. Het was januari 2020 dat deze receptie voor het laatst plaatsvond want daarna … ja dat weten we allemaal nog wel. Het is dus 3 jaar geleden dat ik weer op de trein stapte om naar het Aegonplein in Den Haag te gaan. Daar kreeg ik te zien wat de coronacrisis het bedrijf had aan gedaan. Lege kantoorplekken en een hele nieuwe inrichting van de hal, voor oud- Aegon medewerkers bekend als de “ballentent”. Ook het bedrijfsrestaurant was anders ingericht want er kwamen immers steeds minder mensen naar het kantoor door het thuiswerken. Heel bizar.

Bij aankomst had ik het idee dat ik niet bij de gepensioneerden op de goede plek was. Wat was de leeftijd van de aanwezigen hoog, ik voelde me echt een jonkie. Gelukkig ontmoette ik wat later ook nog een aantal leeftijd genoten, die ik goed kende en waarmee ik herinneringen kon delen. Natuurlijk ontstonden er ook gesprekken over onze bezigheden na de Aegon periode. Al met al een gezellige en goed bestede middag, waarna ik de bekende trein weer terug nam naar huis. Een goed begin dus voor de andere Nieuwjaarsrecepties die nog gaan volgen.

Dag 2022, kom maar 2023

Ik ben klaar met 2022. Alles is gedaan wat ik nog moest doen dus nu is het wachten tot de champagnekurk mag knallen middernacht. Dat was juist de reden waarom ik vroeger zo’n hekel had aan deze dag. Want na middernacht zocht je dan snel je bed op want ja het leven gaat door en vaak moest ik m 10 uur weer zingen in het koor van het St Hippolytus Ziekenhuis. Maar goed die verplichting en ook het ziekenhuis met zijn mooie kapel is er al jaren niet meer en ieder jaar is het weer kijken wat je kunt gaan doen.

Maar nu nog even een paar uurtjes 2022. De Provençaalse stoofschotel voor vanavond staat in de nieuwe slow cooker, snacks zijn gehaald en ook de champagne staat al koud. Gisteren hadden we nog een leuke uitzending van Muziek Verleden, met alle medewerkers die het afgelopen jaar een steentje hebben bijgedragen. Ik hoop dat de luisteraars net zoveel genoten hebben van de mooie nummers van artiesten die het afgelopen jaar zijn overleden als dat wij plezier gehad hebben met het maken van de uitzending. O, ja je kunt het nog terug luisteren (www.omroepdelft.nl).

Dus ik ben klaar met 2022 die mij heel veel nieuwe dingen heeft gebracht met mooie uitdagingen. Maar ook een jaar dat minder mooie kanten had. Oorlog en vluchtelingen, geldzorgen en armoede voor velen en de natuur liet zich ook horen. Dingen die je soms angstig maken. Ja je moet genieten van wat je hebt maar toch bekruipt mij ook wel eens de angst. Wanneer en hoe komt er voor mij een mindere tijd want ik geloof dat ik daar ook aan moet geloven. Ik moet dan altijd denken aan die regisseursstoel die ik kreeg toen ik in dienst kwam bij Aegon vele jaren geleden. Op die stoel kon je nooit tevreden achteruit leunen want dan kiepte die. In de jaren dat ik daar werkt heb kon ik ook niet tevreden achteruit leunen want iedere keer kwamen er nieuwe uitdagingen. Het hield me scherp.

Maar vandaag even geen sombere gedachte. Over een paar uur is de stoofschotel klaar en heb ik een gezellige avond met vrienden. Een soort van Nerja reünie dus terugkijken naar de foto’s en misschien wel weer een afspraak maken. Wie weet.

Wat 2023 me verder gaat brengen? Geen idee maar ik denk dat dat allemaal goed gaat komen. Reizen, zingen, fotograferen, radio en politiek kom maar op!!! Ik ben er klaar voor. O, ja ik maak geen goede voornemens. Ik ben en blijf me zelf en dat vind ik goed zo.

Dus tot 2023!

Klaar voor Kerst; nu tijd voor “Reflectie”

Volgens mij zitten de voorbereidingen er voor de komende Kerst op. Nou ja de ingrediënten voor het voorgerecht liggen in de koelkast dus eerste Kerstdag mag ik nog even aan de slag maar ik heb geen gestress meer met de boodschappen. Dat is wel een anders geweest. Ik heb het trouwens best wel eenvoudig dit keer. Kerstavond gaan mijn gasten bij mij voor mij koken. Op de hapjespan, die natuurlijk bij mijn standaard keukenuitrusting hoort, na hoef ik nergens voor te zorgen. En het zelfde doet zich voor op eerste Kerstdag want ook dan wordt er bij mij voor mij gekookt op het voorgerecht na. Dat gaat een goede Kerst worden dus.

Dus tijd voor “reflectie”, een nieuw woord wat ik het afgelopen jaar heb geleerd in de politiek. Iedere keer als ik iemand dit woord hoor zeggen dan denk ik waarom zeg je niet gewoon “waarom heb je het gedaan en wat ga je er aan doen vanaf nu”. Want dat is volgens mij de vraag die gesteld wordt. Maar dat is niet het enige taalgebruik in de landelijke maar ook lokale politiek. En hoewel er in de politiek wel belangrijker issues spelen denk ik dat dit taalgebruik ook wel eens bekeken mag worden. We willen graag dat meer mensen bij verkiezingen naar de stembus gaan, dus laten we ze dan ook in voor hun begrijpelijke taal aanspreken en informeren. Dit is mijn doelstelling voor het komende jaar en je mag me aanspreken als je denkt dat ook ik moeilijke woorden gebruik voor iets simpels.

Oké ik ga dus even terugkijken. Het was best een heftig jaar beginnend met de campagne voor het CDA, de installatie als commissielid en een intensief inwerkprogramma. Ik heb nu mijn plekje wel gevonden hoewel er nog steeds zaken zijn waarover ik me verbaas of me over opwindt. Terugkijkend moet ik wel zeggen dat ik blij was met het zomerreces. Dat kwam op tijd want ik begon toch wel een beetje onrustig te worden. Kan ik alle informatie wel onthouden en hoe moet ik het plaatsen. Met de grote vraag “gaat het me lukken”.

Maar daar was de zomer vakantie. In 2019 boekte ik de mooie reis naar de Noordkaap en eindelijk was het moment gekomen dat ik aan boord mocht stappen van de nieuwe Ms Rotterdam. Heerlijke 14 dagen aan boord met als hoogtepunt het vieren van mijn verjaardag op de Noordkaap. En het begin van nog meer leuke reizen. Nog een keer, maar dan voor 7 dagen op de Rotterdam naar Noorwegen met vertrek en aankomst in Rotterdam en 10 dagen Nerja met vrienden in november. Mijn fototoestel was mijn trouwe reisgezel zodat ik tijdens de Kerstdagen nog eens kan terugkijken en nogmaals genieten van alles wat ik gezien en meegemaakt heb.

En dan is er natuurlijk ook nog het werk voor de radio. Emmy en ik hebben inmiddels een leuk team om ons heen zodat we makkelijker eens een keertje op vrijdag afwezig kunnen zijn. We hebben vervangingen voor ons zelf want Wim en Christine kunnen het best eens een keertje van ons overnemen maar even belangrijk we hebben ook ons team met technici. Met hen gaan we het jaar afsluiten met een extra lange uitzending op vrijdag 30 december (Muziek Verleden van 12:00 – 14:00 op www.omroepdelft.nl) waarin we de in 2022 overleden artiesten herdenken. Luisteren hoor.

En dan de laatste uitdaging die ik in 2022 aangegaan ben. Al vanaf kind zing ik, op de lagere school, bij schoolmusicals, in koren en als laatste de zanglessen bij Mirre, Ron en nu ook bij Guus. Maar in dit jaar waren zij niet de enige die kennismaakte met mijn zangkunsten. Ik mocht een mooi lied zingen met Polle Eduard. Het was zijn nummer de Rivier en dat deed ik in de woonkamer van Wim. Dat was de start want Tuppa had me uitgedaagd om op het Blauwe Podium van Guus te gaan zingen. Na de eerste keer met de Rose van Bette Midler smaakte dat naar meer en in 2023 ga ik daar dan ook mee verder.

Een mooi jaar omringd door vrienden en familie daar kan ik op terugkijken. Ook de Kerst gaat mooi zijn met familie en met vrienden ga ik afscheid nemen van 2022. In 2023 pak ik dan de draad weer op. Reizen zijn al gepland, politiek gaat door en ook het zingen maar bovenal de gezellige en waardevolle momenten met de mensen die me lief zijn want zonder hen wordt mijn leventje saai. Ik ga er weer een mooi jaar van maken en ben benieuwd wat het voor mij verder nog in petto heeft. Ik wens jullie allemaal fijne Kerstdagen en de allerbeste wensen voor een mooi, gezellig en gezond 2023.

Excuses

Sorry Steck en Rootz dat ik gisteren na het tweede optreden ben weggegaan. Ik wilde komen kijken naar de bandjes die er gevormd waren na een oproep aan het begin van het seizoen waarvoor ik me ook had aangemeld. Kijken naar de resultaten. Ik ga niet zeggen dat het slecht was want wie ben ik maar ik vond dat het te veel een “kinderfeestje” was. Excuses daarvoor.

En ook sorry voor die twee dames bij de Waag die graag mijn tafeltje met goed uitzicht wilde hebben. Ik heb nog wel aangeboden dat ze aan konden schuiven aan de tafel want er was nog plek maar dat wilde ze niet dus namen ze maar plaats aan dat andere tafeltje voor twee dat vrij was. Excuses daarvoor.

Ja en beide excuses meen ik uit de grond vaan mijn hart en dat is voor mij het aller belangrijkste aan excuses. Zelf heb ik ooit de excuses van een collega geweigerd omdat hij door onze leidinggevende werd gedwongen om aan mij zijn excuses aan te bieden. Sorry hoor maar dat is niet gemeend en betekend dus helemaal niets voor mij.

Dat excuses gemeend moeten zijn hoorde ik ook van de week een van de deelnemers aan het overleg in het Catshuis over dit onderwerp. Dus daar zijn we het dan over eens. Maar waarom moeten er dan nu over excuses onderhandeld worden. Dat het slavernij verleden onze aandacht moeten hebben daar ben ik het mee eens. Het is onderdeel van onze geschiedenis waar we niet echt niet trots op kunnen zijn.

Dan tot slot nog mijn excuses voor bovenstaande maar dit is wel hoe ik over excuses denk en wat die voor mij betekenen. Jullie zullen het vast niet met mij eens zijn.

Even bijkomen

Zeg dat wel, ik moet echt even bijkomen na gisteravond. Wat een avond was het met zoveel muzikale vrienden uit Delft. Even geen voetbal, gelukkig maar want dat begon al aardig te vervelen. Het klinkt erg december maar buiten was het nat en koud en binnen ………….

Waar heb ik het over? PopDelft XXL een muziekfeest georganiseerd door PopDelft in Lijm & Cultuur in Delft. We hebben er een jaar op moeten wachten, want de kaartjes waren eigenlijk voor 18 december 2021. Maar nu we corona eindelijk onder controle hebben hadden alle deelnemers de agenda getrokken en gezien dat ze allemaal 7 december, dus gisteren, nog niets in de agenda hadden staan. De afspraak om gezamenlijk Delft te trakteren op een grootse muzikale avond stond dus vast. En samen met de organisatie van PopDelft werd het een geslaagd muziekfeest.

Roel van Velzen was de muzikale gastheer en hij praatte het hele programma met oude en opkomende sterren en alles wat daar in Delft tussen ligt aan elkaar. Mooi, gevoelig en soms ook wel een beetje emotioneel het kwam allemaal aan bod. Solo’s maar ook duetten van jong met wat ouder, eigen werk, grote hits werden met groot enthousiasme in de zaal ontvangen. Maar ook de mensen in de zaal werden betrokken bij dit festijn met aan het einde een soort van battle tussen de dames en heren van het publiek onder leiding van Roel.

Aan alle goede dingen komt natuurlijk een einde maar niet zonder een kleine afterparty waar je kon proberen met elkaar te praten want De DJ van dienst was luid aanwezig. Tijdens die afterparty kreeg Roel eindelijk de kans om zijn oude vinyl LP van de Tee Set te laten signeren door Polle Eduard. Hij had dit tijdens de voorstelling al laten weten zodat Polle er op voorbereid was.

En dan is de avond weer voorbij en geniet ik na met de foto’s die ik gemaakt heb. O, ja mijn taxichauffeur van dienst wil graag op de hoogte gehouden worden wanneer er weer zo’n feest georganiseerd wordt. Hij wilde daar dan ook beslist bij zijn. Waarschijnlijk was ik overenthousiast en ik heb geen bezwaar zolang iemand me dan wel daarna naar huis brengt. Als je net zoals ik nog even wilt mee of nagenieten kijk dan even naar de foto’s.

En weer wat geleerd

Ze zeggen inderdaad dat je nooit te oud bent om te leren, maar je moet er soms wel naar vragen. Zo ook afgelopen donderdag. Het was weer een Raadsdag en ik was er vroeg bij want er moest een foto gemaakt worden. Maar daar gaat het niet om. Bij binnenkomst werd ik zoals altijd welkom geheten door een van de bodes en hij had een indrukwekkend versiersel op zijn colbert zitten.

Ik moet het eerder al eens gezien hebben maar het heeft toen zeker niet mijn aandacht getrokken. Nu had ik wat meer tijd om het versiersel nader te bekijken. Mooi en ook oud maar natuurlijk wilde ik ook weten wat het was. De bode was zo vriendelijk om mij uitleg te geven.

Het was een “Bodebus” (zie foto) en deze mag worden gedragen als de burgemeester aanwezig is en de ambtsketen draagt. En dat laatste was donderdag het geval. De burgemeester draagt tijdens de raadsvergaderingen altijd de ambtsketen. Dus deze bode mocht vanavond de “Bodebus” dragen en vertelde er bij dat er vroeger aan dit versiersel nog een kokertje hing en in dit kokertje zaten de berichten van de gemeente.

Ik vind het leuk maar zeker ook waardevol dat dit soort historische dingen bij de gemeente Delft in ere gehouden worden.

En nu stilte voor de ………

Stilte voor de storm maar welke storm. Buiten is het weer ronduit herfstachtig met lagere temperaturen en veel (te veel) regen. Typisch het weer van de donkere dagen voor de Kerst. Maar we zitten nog een paar uur in november dus nu nog even stilte en rust.

In ieder geval heb ik gisteren wel mijn fotoboek van Nerja gemaakt. En al zeg ik het zelf ik ben er best tevreden over. Wil je het ook zien klik dan hier. Maar Nerja en Spanje ligt al weer even achter mij. Nee en ik heb nog geen plannen voor een nieuwe vakantie tot juli. Wel heb ik tijdens mijn afgelopen cruise al weer een nieuwe cruise geboekt naar Noorwegen, IJsland en Schotland maar die moet nog heel lang wachten.

Dat betekent dus dat ik in december de hele maand thuis ben en me kan gaan opmaken voor alle feesten in deze maand. Wat ik van plan ben? Geen idee maar langzaam aan begint december al mijn huis binnen te komen. De kruidnoten staan op tafel en het eerste sinterklaas cadeautje heb ik al uitgepakt (hahahaha want ik heb het zelf gekocht). Het boek over Marion Koopmans. Het begin pakt je al meteen dus het leest makkelijk. Ik ben heel benieuwd wat dat boek nog meer gaat brengen.

Maar ook de kerst is al binnen. Ik had al verteld dat de eerste kerstboom, nou ja eigenlijk een klein boompje (let op 2 verkleinwoorden dus het is niet zo groot) binnen is. Dit boompje heeft inmiddels gezelschap gekregen van een tweede, gelijk, boompje. Oeps wat gaat dat worden als het straks echt Kerst wordt. Ach als het maar gezellig is.

De supermarkt ligt ook al weer vol met kerstspullen dus de Kerstroos heeft ook al zijn of haar(?) intrede gedaan en ook de servetten zijn binnen. Bizar want ik weet helemaal niet of er nog iemand langs komt met Kerst. Nou ja ik kan in ieder geval stijlvol mijn mond en handen schoonvegen.

Maar voor we volgende week beginnen met Sinterklaas is het de rest van deze week nog even rustig. Volgende week wordt het druk, lunch met vriendinnen en uiteindelijk het spektakel van Pop Delft met het evenement POPXXL Delft. Eindelijk want de oorspronkelijke datum voor dat evenement was 18 december 2021 maar toen hadden we nog te maken met spelbreker Corona. Maar wat in het vat zit dat verzuurd niet en met de artiesten die optreden kan het niet anders dan een succes worden. En dan mag ik de week weer afsluiten in de Doelen. Yeah!!!! de feestmaand is begonnen.

Het Blauwe Podium bij OPEN in Delft

Ik had het al een keer genoemd. Afgelopen zaterdag was het Blauwe Podium te gast bij OPEN. En dat alles was om de opening van de tentoonstelling van Collectief Wonen Delft luister bij te zetten. De tentoonstelling laar een selectie van 10 unieke voorbeelden zien en brengt alle aspecten van het collectief wonen in beeld. Naast heldere beschrijvingen zijn de voorbeelden voorzien van uitgebreide plattegronden.

In het interactieve deel van de opening werd aan de genodigden vragen gesteld over o.a. wat ervaringen met collectief wonen waren en wat een overwegingen zouden zijn om ook aan een collectieve woonvorm deel te nemen. Een belangrijke vraag die hierbij aan de orde kwam is hoever je wilt gaan met het gezamenlijk gebruik maken van de collectieve voorzieningen. Is fat alleen de tuin of gaat het verder met de bijvoorbeeld keuken en badkamer. Een heel interessante vraag.

Maar goed hoewel ik dit een interessante onderwerp vind kwam ik hier toch voornamelijk om een bijdrage te leveren aan het Blauwe Podium van Guus Westdorp. En ook dat was weer een feestje waarvan je hier een paar foto’s ziet.

Je kunt het maar druk hebben

Het is al weer bijna een week geleden dat ik weer terug ben op mijn thuisbasis na een heerlijke vakantie in Nerja (Andalusië). Het waren daar 10 heerlijke ontspannen dagen met vrienden in een warm nazomer zonnetje. En wat moet ik nu wennen dat de temperatuur hier bijna 20 graden lager is en er veel regen valt. Nee dan had ik beter daar kunnen blijven.

Maar ik ben toch ook weer blij om thuis te zijn want daar wachtten ook leuke dingen op mij. Zoveel zelfs dat ik er nu pas toe kom om me weer te melden met een nieuwe blog. Mijn vakantie verhaal laat nog even op zich wachten maar dat komt er zeker aan. Ik heb best wel wat te vertellen over onze bezoeken aan Ronda, Frigiliana, Malaga en Granada. Natuurlijk heb ik daar ook weer voldoende mooie foto’s bij dus wat in het vat zit verzuurd niet en een echt fotoboek moet hier natuurlijk ook nog van gemaakt worden. Het staat op mijn actielijstje evenals het maken van een fotokalender voor 2023 die over Noorwegen zal gaan. Leuke dingen die ik de komende weken lekker ga oppakken.

Toch kon ik niet rustig nagenieten van de vakantie bij thuiskomst. Het Blauwe Podium kwam er weer aan en ook de politiek zat op me te wachten. Tussen de noodzakelijke bedrijven (wat denk je van een wasmand van 10 dagen) door dus nog veel oefenen voor mijn “optreden” op dat Blauwe Podium bij Open en de commissievergadering Sociaal Domein & Wonen van morgen voorbereiden. En als hoogtepunt in het weekend de 70ste verjaardag van mijn nichtje in Rotterdam. Heerlijk om weer eens wat familie te zien en met hem bij te praten.

Eindelijk had ik dan gisteren tijd voor mezelf. Dat wil zeggen ik had de tijd om op mijn tempo wat boodschappen te doen, dingetjes voor de administratie uit te zoeken en ook weer een aflevering van Muziek Verleden voor te bereiden. En ja ik ben nu weer helemaal bij en kan gerust aan een nieuw verhaal op mijn blog beginnen.

Kom je dan uit Spanje dat ontmoet je gelijk hier in Nederland de bekendste Spanjaard van dit jaargetijde. Zaterdag zag ik hem al rijden en ik was blij dat het voor hem in ieder geval droog was. Volgens mij had hij beter in Spanje kunnen blijven want als je in de winkelstraten kijkt vraag je je af of hij eigenlijk wel welkom is. In mijn jeugd was de Sint overal aanwezig, op straat en in winkels.

Nu zie je overal alleen nog maar kerstversiering, kerstbomen en kerststukjes. Alles ter voorbereiding van de Kerst. Zeer tegen mijn zin staat mijn kerstboom ook al thuis, Nee nog niet in de woonkamer maar op een rustig plekje in de werkhoek. Uit ervaring weet ik dat ik de boom die ik wil hebben maar 1 week te koop is dus als ik hem zie dan moet ik hem ook gelijk kopen want anders vis ik achter het net en heb met Kerst geen echte boom.

Maar voor dat ik ga nadenken hoe mijn Kerst er uit gaat zien heb ik nog heel veel leuke activiteiten dus nog even niet denken wat ik ga doen met eten, versieringen en dat soort dingen. Nu even genieten van het hier en nu en binnenkort de kalender 2023 en het fotoboek maken.

Stoer en tof

Dat ben ik dus een stoere meid die iets tofs gaat doen. Tenminste dat werd me afgelopen week verteld. Of ik dat zelf vind? Eigenlijk niet want ik ben ga gewoon weer iets doen waar ik zin in heb en waar ik energie van krijg. Dus zo bijzonder is dat nu ook weer niet. En wat mij betreft snijdt het mes aan twee kanten, Want waar gaat het eigenlijk over.

Op 19 november a.s. wordt in Open de tentoonstelling Collectief Wonen in Delft geopend. Deze tentoonstelling trekt niet alleen mijn aandacht vanuit politiek oogpunt maar ik ben zelf ook heel benieuwd wat voor woonvormen er zijn in Delft en hoe dat ervaren wordt. De tentoonstelling blijft tot 27 februari volgend jaar in Open dus is er nog tijd zat om daar te gaan kijken.

De reden dat ik op de 19e er naar toe ga is dat deze openingen wordt opgeluisterd door Guus Westdorp met zijn Blauwe Podium en daar ga ik dan weer eens zingen. De allereerste keer afgelopen zomer smaakte goed dus ik vond het wel weer leuk om acte de presence te geven.

Afgelopen week ben ik dus bij Guus langs geweest en hij vond het tof dat ik weer meedeed en zeker ook het liedje kreeg dezelfde waardering. Het gaat het nummer “Zo puur kan liefde zijn”. Een Nederlandse vertaling van “To make you feel my love” van Bob Dylan en Adèle. Hoewel ik het liedje tijdens lessen al meerdere malen heb gezongen, hebben we het tijdens ons uurtje gezongen en bij geschaafd. Met de tips en aanwijzingen van Guus moet het dus we gaan lukken.

Een paar dagen later tijdens de zangles van Ron heb ik hem verteld wat ik zou gaan doen en daar kwam het stoere vandaan. Na de stemoefeningen, ademsteun oefeningen en liprolls dus ook bij hem het liedje nog maar weer eens gezongen. Volgens mij moet het me die zaterdag wel gaan lukken zeker als ik ook zo stoer ben om de tekst helemaal uit mijn hoofd te leren. Dat wordt nog wel een kleine uitdaging maar goed ik heb wel voor heter vuren gestaan.

De komende twee weken nog lekker wat schaven en oefenen maar dan staat er een stoere, toffe meid op het podium bij Open. Ik kijk er naar uit.