Ze zeggen inderdaad dat je nooit te oud bent om te leren, maar je moet er soms wel naar vragen. Zo ook afgelopen donderdag. Het was weer een Raadsdag en ik was er vroeg bij want er moest een foto gemaakt worden. Maar daar gaat het niet om. Bij binnenkomst werd ik zoals altijd welkom geheten door een van de bodes en hij had een indrukwekkend versiersel op zijn colbert zitten.
Ik moet het eerder al eens gezien hebben maar het heeft toen zeker niet mijn aandacht getrokken. Nu had ik wat meer tijd om het versiersel nader te bekijken. Mooi en ook oud maar natuurlijk wilde ik ook weten wat het was. De bode was zo vriendelijk om mij uitleg te geven.
Het was een “Bodebus” (zie foto) en deze mag worden gedragen als de burgemeester aanwezig is en de ambtsketen draagt. En dat laatste was donderdag het geval. De burgemeester draagt tijdens de raadsvergaderingen altijd de ambtsketen. Dus deze bode mocht vanavond de “Bodebus” dragen en vertelde er bij dat er vroeger aan dit versiersel nog een kokertje hing en in dit kokertje zaten de berichten van de gemeente.
Ik vind het leuk maar zeker ook waardevol dat dit soort historische dingen bij de gemeente Delft in ere gehouden worden.
Stilte voor de storm maar welke storm. Buiten is het weer ronduit herfstachtig met lagere temperaturen en veel (te veel) regen. Typisch het weer van de donkere dagen voor de Kerst. Maar we zitten nog een paar uur in november dus nu nog even stilte en rust.
In ieder geval heb ik gisteren wel mijn fotoboek van Nerja gemaakt. En al zeg ik het zelf ik ben er best tevreden over. Wil je het ook zien klik dan hier. Maar Nerja en Spanje ligt al weer even achter mij. Nee en ik heb nog geen plannen voor een nieuwe vakantie tot juli. Wel heb ik tijdens mijn afgelopen cruise al weer een nieuwe cruise geboekt naar Noorwegen, IJsland en Schotland maar die moet nog heel lang wachten.
Dat betekent dus dat ik in december de hele maand thuis ben en me kan gaan opmaken voor alle feesten in deze maand. Wat ik van plan ben? Geen idee maar langzaam aan begint december al mijn huis binnen te komen. De kruidnoten staan op tafel en het eerste sinterklaas cadeautje heb ik al uitgepakt (hahahaha want ik heb het zelf gekocht). Het boek over Marion Koopmans. Het begin pakt je al meteen dus het leest makkelijk. Ik ben heel benieuwd wat dat boek nog meer gaat brengen.
Maar ook de kerst is al binnen. Ik had al verteld dat de eerste kerstboom, nou ja eigenlijk een klein boompje (let op 2 verkleinwoorden dus het is niet zo groot) binnen is. Dit boompje heeft inmiddels gezelschap gekregen van een tweede, gelijk, boompje. Oeps wat gaat dat worden als het straks echt Kerst wordt. Ach als het maar gezellig is.
De supermarkt ligt ook al weer vol met kerstspullen dus de Kerstroos heeft ook al zijn of haar(?) intrede gedaan en ook de servetten zijn binnen. Bizar want ik weet helemaal niet of er nog iemand langs komt met Kerst. Nou ja ik kan in ieder geval stijlvol mijn mond en handen schoonvegen.
Maar voor we volgende week beginnen met Sinterklaas is het de rest van deze week nog even rustig. Volgende week wordt het druk, lunch met vriendinnen en uiteindelijk het spektakel van Pop Delft met het evenement POPXXL Delft. Eindelijk want de oorspronkelijke datum voor dat evenement was 18 december 2021 maar toen hadden we nog te maken met spelbreker Corona. Maar wat in het vat zit dat verzuurd niet en met de artiesten die optreden kan het niet anders dan een succes worden. En dan mag ik de week weer afsluiten in de Doelen. Yeah!!!! de feestmaand is begonnen.
Ik had het al een keer genoemd. Afgelopen zaterdag was het Blauwe Podium te gast bij OPEN. En dat alles was om de opening van de tentoonstelling van Collectief Wonen Delft luister bij te zetten. De tentoonstelling laar een selectie van 10 unieke voorbeelden zien en brengt alle aspecten van het collectief wonen in beeld. Naast heldere beschrijvingen zijn de voorbeelden voorzien van uitgebreide plattegronden.
In het interactieve deel van de opening werd aan de genodigden vragen gesteld over o.a. wat ervaringen met collectief wonen waren en wat een overwegingen zouden zijn om ook aan een collectieve woonvorm deel te nemen. Een belangrijke vraag die hierbij aan de orde kwam is hoever je wilt gaan met het gezamenlijk gebruik maken van de collectieve voorzieningen. Is fat alleen de tuin of gaat het verder met de bijvoorbeeld keuken en badkamer. Een heel interessante vraag.
Maar goed hoewel ik dit een interessante onderwerp vind kwam ik hier toch voornamelijk om een bijdrage te leveren aan het Blauwe Podium van Guus Westdorp. En ook dat was weer een feestje waarvan je hier een paar foto’s ziet.
Het is al weer bijna een week geleden dat ik weer terug ben op mijn thuisbasis na een heerlijke vakantie in Nerja (Andalusië). Het waren daar 10 heerlijke ontspannen dagen met vrienden in een warm nazomer zonnetje. En wat moet ik nu wennen dat de temperatuur hier bijna 20 graden lager is en er veel regen valt. Nee dan had ik beter daar kunnen blijven.
Maar ik ben toch ook weer blij om thuis te zijn want daar wachtten ook leuke dingen op mij. Zoveel zelfs dat ik er nu pas toe kom om me weer te melden met een nieuwe blog. Mijn vakantie verhaal laat nog even op zich wachten maar dat komt er zeker aan. Ik heb best wel wat te vertellen over onze bezoeken aan Ronda, Frigiliana, Malaga en Granada. Natuurlijk heb ik daar ook weer voldoende mooie foto’s bij dus wat in het vat zit verzuurd niet en een echt fotoboek moet hier natuurlijk ook nog van gemaakt worden. Het staat op mijn actielijstje evenals het maken van een fotokalender voor 2023 die over Noorwegen zal gaan. Leuke dingen die ik de komende weken lekker ga oppakken.
Toch kon ik niet rustig nagenieten van de vakantie bij thuiskomst. Het Blauwe Podium kwam er weer aan en ook de politiek zat op me te wachten. Tussen de noodzakelijke bedrijven (wat denk je van een wasmand van 10 dagen) door dus nog veel oefenen voor mijn “optreden” op dat Blauwe Podium bij Open en de commissievergadering Sociaal Domein & Wonen van morgen voorbereiden. En als hoogtepunt in het weekend de 70ste verjaardag van mijn nichtje in Rotterdam. Heerlijk om weer eens wat familie te zien en met hem bij te praten.
Eindelijk had ik dan gisteren tijd voor mezelf. Dat wil zeggen ik had de tijd om op mijn tempo wat boodschappen te doen, dingetjes voor de administratie uit te zoeken en ook weer een aflevering van Muziek Verleden voor te bereiden. En ja ik ben nu weer helemaal bij en kan gerust aan een nieuw verhaal op mijn blog beginnen.
Kom je dan uit Spanje dat ontmoet je gelijk hier in Nederland de bekendste Spanjaard van dit jaargetijde. Zaterdag zag ik hem al rijden en ik was blij dat het voor hem in ieder geval droog was. Volgens mij had hij beter in Spanje kunnen blijven want als je in de winkelstraten kijkt vraag je je af of hij eigenlijk wel welkom is. In mijn jeugd was de Sint overal aanwezig, op straat en in winkels.
Nu zie je overal alleen nog maar kerstversiering, kerstbomen en kerststukjes. Alles ter voorbereiding van de Kerst. Zeer tegen mijn zin staat mijn kerstboom ook al thuis, Nee nog niet in de woonkamer maar op een rustig plekje in de werkhoek. Uit ervaring weet ik dat ik de boom die ik wil hebben maar 1 week te koop is dus als ik hem zie dan moet ik hem ook gelijk kopen want anders vis ik achter het net en heb met Kerst geen echte boom.
Maar voor dat ik ga nadenken hoe mijn Kerst er uit gaat zien heb ik nog heel veel leuke activiteiten dus nog even niet denken wat ik ga doen met eten, versieringen en dat soort dingen. Nu even genieten van het hier en nu en binnenkort de kalender 2023 en het fotoboek maken.
Dat ben ik dus een stoere meid die iets tofs gaat doen. Tenminste dat werd me afgelopen week verteld. Of ik dat zelf vind? Eigenlijk niet want ik ben ga gewoon weer iets doen waar ik zin in heb en waar ik energie van krijg. Dus zo bijzonder is dat nu ook weer niet. En wat mij betreft snijdt het mes aan twee kanten, Want waar gaat het eigenlijk over.
Op 19 november a.s. wordt in Open de tentoonstelling Collectief Wonen in Delft geopend. Deze tentoonstelling trekt niet alleen mijn aandacht vanuit politiek oogpunt maar ik ben zelf ook heel benieuwd wat voor woonvormen er zijn in Delft en hoe dat ervaren wordt. De tentoonstelling blijft tot 27 februari volgend jaar in Open dus is er nog tijd zat om daar te gaan kijken.
De reden dat ik op de 19e er naar toe ga is dat deze openingen wordt opgeluisterd door Guus Westdorp met zijn Blauwe Podium en daar ga ik dan weer eens zingen. De allereerste keer afgelopen zomer smaakte goed dus ik vond het wel weer leuk om acte de presence te geven.
Afgelopen week ben ik dus bij Guus langs geweest en hij vond het tof dat ik weer meedeed en zeker ook het liedje kreeg dezelfde waardering. Het gaat het nummer “Zo puur kan liefde zijn”. Een Nederlandse vertaling van “To make you feel my love” van Bob Dylan en Adèle. Hoewel ik het liedje tijdens lessen al meerdere malen heb gezongen, hebben we het tijdens ons uurtje gezongen en bij geschaafd. Met de tips en aanwijzingen van Guus moet het dus we gaan lukken.
Een paar dagen later tijdens de zangles van Ron heb ik hem verteld wat ik zou gaan doen en daar kwam het stoere vandaan. Na de stemoefeningen, ademsteun oefeningen en liprolls dus ook bij hem het liedje nog maar weer eens gezongen. Volgens mij moet het me die zaterdag wel gaan lukken zeker als ik ook zo stoer ben om de tekst helemaal uit mijn hoofd te leren. Dat wordt nog wel een kleine uitdaging maar goed ik heb wel voor heter vuren gestaan.
De komende twee weken nog lekker wat schaven en oefenen maar dan staat er een stoere, toffe meid op het podium bij Open. Ik kijk er naar uit.
Een heerlijke avond met mooie muziek. Wat een feest voor het oor maar ook voor het oog. De energie die er afspatte bij de frêle dirigente Han-Na Chang. Je zag dat ze werkelijk met elke vezel in haar lichaam het orkest opzweepte. De eerste symfonie van Prokofjev en de derde symfonie van Beethoven beter bekend als de Eroica zijn stuk voor stuk mooie werken en de uitvoering was perfect. Ook wel goed was het celloconcert van Sjostakovitsj maar ik heb iets minder met het geluid van een cello. Het was een lange avond maar voldaan ging ik na afloop naar huis.
En dan komt de vakantie steeds beter in het zicht. Naar Andalusië Spanje. Is alles geregeld en wat moet er uiteindelijk in die koffer. Hoofdbrekens maar daarvoor hebben we nog tijd te over. Ook nog even een taxi regelen die voor hij vanuit Delft vertrekt naar het vliegveld eerst nog een rondritje door het mooie Delft moet maken. En ja in de vakantie periode gaat het werk gewoon door dus ook Muziek Verleden. Opname en vervanging regelen. Nou ik kan vertellen dat alles tot nu toe gelukt is. Ik ben er klaar voor (nou ja die koffer nog). En natuurlijk ook nog even de camera controleren, voldoende opslagcapaciteit en volle batterijen. De vorige reis naar Andalusië had ik ruim 650 opnames gemaakt dus mijn Nikon kan weer aan de bak.
Wat dan nog overblijft is het voorbereiden voor de dingen die na de vakantie gaan komen. Politiek, muziek en o ja ik moet voor 2023 nog een kalender maken. Denk er over om daarvoor de foto’s uit Noorwegen te gaan gebruiken. Ik had ook nog even het idee om buiten mijn comfort zone te treden door een cruise te boeken naar de Caraïben te boeken voor de jaarwisseling maar dat heb ik om verschillende redenen maar niet gedaan. Was wel een middagje “voor” genieten van hoe het zou kunnen zijn.
Wat de muziek betreft, ik ben weer een uurtje wezen zingen met Guus want er is weer een optreden voor het Blauwe Podium gepland. Direct na de vakantie maar ik heb er zin in. Afijn tijd genoeg nog om alles voor te bereiden. Van de week heb ik ook nog een zangles bij Ron en daar heb ik ook weer veel zin in. Wat heb ik toch een rot leven zeg…….. Maar je hoort mij niet klagen.
Werk je bij Omroep Delft voor een van deze twee programma’s dan zie je nauwelijks je collega’s. Ieder heeft zijn eigen dag waarop hij of zij hun uitzendingen maken. De vier technici, Roel, Willem, Dick en Cock, die deze uitzendingen mogelijk maken rouleren ook. Dit was in april reden voor Roel om samen een keer een borrel te gaan drinken en hij organiseerde dat bij Leuk een gezellige lunchbar aan de Burgwal in Delft.
Het werd weer een gezellig samenzijn met heerlijke hapjes van Stichting Stunt die ze speciaal voor ons hadden gemaakt. Onder genot van deze heerlijke hapjes en de drankjes die onze gastheren Bart en Kees inschonken werd over gesproken. Leuke dingen en ervaringen maar ook over meer serieuze zaken waar de medewerkers van Delft Centraal en Muziek Verleden tegen aan lopen. Al met al een heel gezellige bijeenkomst die zeker begin volgend jaar weer een vervolg gaat krijgen.
Dinsdagavond is meestal een rustig avondje maar daarvan was gisteravond absoluut geen sprake van. Gelukkig was het voor de rest wel een rustig dagje maar het einde was spannend en inspannend. Het begon overigens leuk en ontspannen want het was een uurtje zingen met Ron tijdens de zangles. Rare tijd maar als gevolg voor de problemen bij de HTM was het onmogelijk om afgelopen donderdag op tijd in de stad te zijn. Tja als HTM toen gelijk had gezegd wat er aan de hand was dan was ik gaan lopen maar in 5 minuten naar de stad lopen dat is onmogelijk. Gelukkig kon ik de donderdag les gisteravond inhalen met dank aan Rootz en Ron.
Maar daarna aan de bak. Enerzijds werd mijn aandacht voor het stadsgesprek over de lokale journalistiek getrokken als medewerker van Omroep Delft. Lokale journalistiek heeft nog steeds mijn aandacht hoewel ik geen Delft Centraal en Living Blue meer maak. Aan de andere kant was het ook het belang van de lokale politiek voor een goede lokale journalistiek. Het was de bedoeling dat burgers, journalisten, mensen werkzaam in de media en politici in gesprek gingen over ideeën om de lokale journalistiek te versterken en te verbeteren.
Het was een interessant gesprek, waarbij de politiek werd gemist (nou ja ik was er en ook Eva van Volt maar er waren geen wethouders) omdat in het stadhuis een Raadsvergadering aan de gang was over o.a. de Schieoevers. Teleurstellend vond ik dat redelijk veel aandacht uitging naar een documentaire over Louis van Gaal. Aan de hand van dit voorbeeld vertelde de maker Geertjan Lassche tips en de valkuilen voor het maken van een documentaire. Voor mij toch wel een beetje veel open deuren en heel veel over de inhoud van de documentaire.
Of er werkelijk concrete onderwerpen zijn uitgekomen die in aanmerking komen voor een bijdrage uit het mediafonds, het fonds van de gemeente Delft en de provincie, waaruit goedgekeurde initiatieven bijdrages krijgen voor het maken van items, weet ik niet. Er werden wel een aantal suggesties gedaan. Wat wel interessant is voor mij, is of we een terugkoppeling krijgen van het Mediafonds welke aanvragen zijn gedaan en zijn toegekend. Er is best wel wat geld beschikbaar voor de lokale journalistiek. En dan gaat het er mij niet om welke initiatieven een bijdrage krijgen want ook de lokale journalistiek moet onafhankelijk blijven. Goede vraag voor het volgende overleg met mijn fractie.
Jammer genoeg en misschien voor mij wel gelukkig was de horeca bij het afsluiten van de bijeenkomst gesloten. Geen mogelijkheid voor napraten met een drankje dus maar snel naar het stadhuis waar ik nog net de stemmingen over de Schieoevers kon meemaken. Van de 15 ingediende en vooraf druk bediscussieerde moties bleken er na het debat met toezeggingen van de wethouder nog maar 6 over te zijn en daarover werd gestemd. Het Bestemmingsplan Schieoevers Noord, dat een belangrijke stap is in de transformatie, werd vervolgens na veel jaren van voorbereiding en bespreking vastgesteld waarmee de bouw van het Kabeldistrict en Nieuwe Haven mogelijk wordt.
Tja en dan snel naar het station om daar de een na laatste tram naar huis te halen en om 00:15 was ik dan eindelijk thuis waar ik mezelf nog maar even een wijntje inschonk om de avond nog even de revue te laten passeren. Met deze ervaringen nog vers in mijn hoofd schrijf ik deze blog en ga ik zo beginnen met het lezen van de verschillende reacties.
Gisteren waren we, raads- en commissieleden, uitgenodigd door de horeca in Delft om eens achter de schermen te komen kijken. Om met eigen ogen te aanschouwen wat er allemaal voor komt kijken voordat ons broodje, diner of drankje op onze tafel staat. Maar ook om te vertellen waar zij als ondernemers tegen aan lopen en wat hun soms de zin tot ondernemen kan ontnemen.
Kortom we waren te gast bij Het Postkantoor van Martijn Poot, Stads Koffiehuis van Roland Dijkman en Bierhuis de Klomp van Heleen Huis. In deze drie mooie horeca zaken werden we ontvangen met een drankje en hoorden we in een informele sfeer over het reilen en zeilen van deze zaken. Hoe deze zaken zijn geworden tot wat ze nu zijn, de ambities maar ook de crisis. Eerst Corona die veel impact had en juist toen er weer meer ruimte leek te komen de oorlog in Oekraïne en daaruit voortvloeiend de energie crisis met torenhoge energieprijzen.
We eindigden in Bierhuis De Klomp waar we werden getrakteerd op bitterballen, kaas en worst en waar er ruim de tijd was om met de drie ondernemers en andere vertegenwoordigers van de horeca Delft te praten over problemen die er in Delft spelen. Al met al een zinvolle en leerzame bijeenkomst waarbij wij als raads- en commissieleden een open gesprek hadden maar ook stof tot nadenken hoe we samen met horeca Delft weer een levendige stad kunnen maken zonder aan de belangen van de bewoners van de stad voorbij te gaan.
Ho stop wie zegt dat ik een volgende baan zoek!! Mijn mail denkt dat inderdaad en ik moet erkennen dat ik meer van dit soort berichten krijg en die meestal gelijk weg klik zonder daar aandacht aan te besteden. Maar dit keer niet, irriteerde de kop van de email mij? Nee zeker niet want ik heb weer een paar intensieve dagen en een mooie ochtend achter de rug. Ervaringen waarvan ik tijdens mijn werkzame leven nooit verwacht had dat dat een onderdeel van mijn leven zou gaan zijn. Dat verbaast mij soms wel eens maar toen ik afgelopen week de voorstelling van Stef Bos, Bloemlezing, bijwoonde en hij het had over het opzoeken van je grenzen en er overheen stappen.
Toen begon mijn kleine denkertje weer eens. Hoe ben ik terecht gekomen daar waar ik nu ben. Ik had een mooie baan en een rustig leventje. Alles op een rijtje met uitzicht op een mooie pensioen tijd. Vrijheid, leuke dingen doen, waarbij ik nog niet precies had uitgevogeld wat dat was, en reizen maken. En toch werd alles in de eerste periode zeker niet rustig. Want wat zijn die leuke dingen, dat moest ik gaan ontdekken. Ik ben aan wat dingen begonnen met meer of minder succes en toen kwam Corona. En alles veranderde, wel meer vrijheid en dat misschien meer dan me lief was maar reizen mocht niet meer.
Wat wel bleef waren de leuke dingen. Muziek en fotograferen; dat laatste om het zeker niet te verleren als het reizen weer mocht. Maar muziek maken dat kwam in een heel nieuwe licht. Niet meer in een koor of bij Ron, mijn zangleraar, maar thuis in mijn eentje. Liedjes leren, inzingen en terug luisteren. Ik ben er lang mee bezig geweest. Radiomaken was er ook niet bij maar om mijn “journalistieke” kunnen op peil te houden keek en luisterde ik veel naar raads- en commissie vergaderingen van de Gemeente Delft. En dat alles heeft mij over een paar grenzen heen geholpen.
Sinds de laatste verkiezingen mag ik namens het CDA in de raad als commissielid belangen van de Delftse burgers verdedigen. En gisterenavond hadden we met de hele raad, coalitie en oppositie, plannen en ideeën te bespreken die Delft mooier te maken. Het was een constructieve avond die in ieder geval mij heel veel energie gaf omdat verbinding centraal stond. Nu de handschoen verder oppakken om de mooie opdrachten die we ons gegeven hebben verder concreet uit te werken.
En dan mg ik donderdag weer naar zangles. Het komende jaar ga ik me concentreren op Nederlandstalige muziek van o.a. Ruth Jacott, Simone Kleinsma, Jules de Corte, Paul de Leeuw, Robert Long en Ramses. Toen ik vanochtend weer een keertje met Guus Wesdorp ging zingen hebben we gelijk Ruth, Paul en Toon Hermans bij de kop gepakt. Het was weer een feestje en met de aanwijzingen van Guus kom ik weer verder. Waar dat gaat eindigen? Geen idee maar in ieder geval wil ik van mij laten horen op een volgend Blauwe Podium.
Living Blue met Machteld 