Excuses

Sorry Steck en Rootz dat ik gisteren na het tweede optreden ben weggegaan. Ik wilde komen kijken naar de bandjes die er gevormd waren na een oproep aan het begin van het seizoen waarvoor ik me ook had aangemeld. Kijken naar de resultaten. Ik ga niet zeggen dat het slecht was want wie ben ik maar ik vond dat het te veel een “kinderfeestje” was. Excuses daarvoor.

En ook sorry voor die twee dames bij de Waag die graag mijn tafeltje met goed uitzicht wilde hebben. Ik heb nog wel aangeboden dat ze aan konden schuiven aan de tafel want er was nog plek maar dat wilde ze niet dus namen ze maar plaats aan dat andere tafeltje voor twee dat vrij was. Excuses daarvoor.

Ja en beide excuses meen ik uit de grond vaan mijn hart en dat is voor mij het aller belangrijkste aan excuses. Zelf heb ik ooit de excuses van een collega geweigerd omdat hij door onze leidinggevende werd gedwongen om aan mij zijn excuses aan te bieden. Sorry hoor maar dat is niet gemeend en betekend dus helemaal niets voor mij.

Dat excuses gemeend moeten zijn hoorde ik ook van de week een van de deelnemers aan het overleg in het Catshuis over dit onderwerp. Dus daar zijn we het dan over eens. Maar waarom moeten er dan nu over excuses onderhandeld worden. Dat het slavernij verleden onze aandacht moeten hebben daar ben ik het mee eens. Het is onderdeel van onze geschiedenis waar we niet echt niet trots op kunnen zijn.

Dan tot slot nog mijn excuses voor bovenstaande maar dit is wel hoe ik over excuses denk en wat die voor mij betekenen. Jullie zullen het vast niet met mij eens zijn.