Categorie: Blog

Gisteren was het Internationale Vrouwendag. Veel aandacht dus voor vrouwen in de maatschappij. De ongelijkheid tussen vrouwen en mannen die er nog steeds heerst maar ook de agressie en bedreigingen die vrouwen die hun nek uitsteken krijgen. Ik ben er geen voorstander van dat wij als vrouwen ons steeds blijven spiegelen aan mannen. Opmerkingen als “bij mannen gebeurt dit niet” geven bij mij de koude rillingen.

Zelf heb ik ruim veertig jaar in het bedrijfsleven gewerkt. Met alleen vrouwen, met voornamelijk mannen, met zowel mannen als vrouwen of noem maar op. Wat mij het meest bijgebleven is dat op het moment dat je respect voor elkaar hebt en iemand accepteert zoals hij of zij is dat er dan geen vuiltje aan de lucht is. Verschillen van inzicht werden zakelijk op basis van inzicht opgelost. Soms waren de discussies fel en ja ik moest ook wel eens water bij de wijn doen maar terugkijkend op die periode moet ik zeggen dat ik nooit het gevoel heb gehad dat ik beoordeeld ben geweest op het feit dat ik vrouw ben. Hoewel ik wel eerlijk moet zeggen dat ik me het best thuis voelde in een omgeving met meer mannen dan vrouwen. De sfeer was zakelijker en minder gedreven door emotie.

Het verbaasde me gisteren dan ook niet dat tijdens een lijsttrekkersdebat twee vrouwelijke lijsttrekkers op het podium stonden. Nou ja debat, het leek me meer een gemoedelijk theekransje waarin de dames heerlijk naar elkaar aan het toe praten waren. De ene, Lilian Ploumen, de straatvechter en de ander, Sigrid Kaag, de arrogante en neerbuigende partijlijder, die het bijna overal met elkaar eens waren. Daar waar dat wat minder het geval was, vertelde ze elkaar, dat daar toch wel uit te komen was. Oef, wat een vertoning en dan willen beide nog minister-president worden. Moet er niet aan denken dat we vanaf 17 maart alles op deze manier moeten gaan oplossen met het motto voor de komende vier jaar “lief zijn voor elkaar”.

Ik ben benieuwd naar de debatten van de rest van de week. Niet dat ik nog niet weet waar mijn stem heen gaat maar gewoon hoe de lijsttrekkers het doen. Op basis van inhoud en het optreden van beide dames gisteren zullen zij mijn stem zeker niet krijgen.

Tja ik dacht dat ik best slim was maar toch blijven er dingen over die ik probeer te begrijpen. Soms lukt het met enige inspanning maar soms dan moet ik de handdoek in de ring gooien.

Gisterenavond keek ik naar de TV en daar zat een tech ondernemer die door zijn software bedrijfje miljardair was geworden. Afgelopen week stortte hij één miljoen euro op de rekening van D66 en 350.000 euro op de rekening van PvdD. Oké een leuke geste waar deze partijen maar waarom doet zo iemand dat. Zijn verhaal was min of meer geloofwaardig. Je kunt het met de man eens zijn of niet maar als jij vindt dat deze twee partijen een goed programma voor het klimaat hebben en je kunt zoveel geld doneren dan moet je dat ook beslist doen.

Dus deels begrijp ik dat wel, alleen vraag ik me daarbij wel af waarom deze man, die zo begaan is met het klimaat dat bedrag niet rechtstreeks op een rekening stort van een organisatie of instelling die concrete acties en onderzoeken doet naar de verbetering van het klimaat. Voor concrete acties en onderzoeken is veel geld nodig, soms wordt er een subsidie gegeven maar heel vaak zijn er crowdfundingsacties om de centjes bij elkaar te schrapen. Of men is heel blij met donaties en zeker als het om deze bedragen gaat.

Nee deze ondernemer stort het geld in de kas van een politieke partij. Het lijkt me dan interessant te weten wat deze partijen nu gaan doen met dit geld. Gaan zij dit geld nu ook doorsluizen naar initiatieven voor de klimaatverbetering? Ik ben bang dat dat niet het geval zal zijn als ik de reactie van D66 lees. Zij vinden het een compliment dat hij de klimaatplannen van D66 steunt en de campagneleider zegt dan ook heel blij te zijn met de donatie. Ik vrees dat dit bedrag dus onder andere gebruikt gaat worden voor gelikte reclame spotjes en andere verkiezingsactiviteiten zeker als de partij zegt dat de gulle gever geen tegenprestatie verwacht.

Ik weet niet of het geven van zulke grote donaties aan een partij is toegestaan en of het wenselijk is en eigenlijk is dat hier niet mijn punt. Wat ik niet begrijp is, dat er dus iemand is die zich heel veel zorgen maakt over ons klimaat een enorme som geld geeft aan de politiek die dat geld niet hoeven te besteden aan het klimaat. Volgens mij kan hij op andere manieren, dus ook niet alleen met geld, betere bijdragen leveren aan ons klimaat.

Zondagmiddag, het zonnetje schijnt jammer genoeg niet vandaag. Afgelopen week heeft die zon heel goed zijn best gedaan en dat heb ik geweten. Heerlijke wandelingen gemaakt en veel foto’s van kleine dingen in de natuur die me blij maken. Lekker op balkon een broodje eten en ook daar voorzichtig genieten van de zon. Door een wandeling van vorige week had ik deze week heel veel over na te denken. Op sommige momenten stuiterde ik alle kanten op en dan weer was het rustig in mijn hoofd.

Vandaar dat ik vanmiddag maar weer eens mijn wandelschoenen aan gedaan met als reden gewoon even met mijn kop in de koele wind en genieten waarbij ik gelijk dat volle hoofd kan leegmaken. Nu thuis gekomen weet ik dat het gelukt is en dat we weer verder kunnen gaan met een nieuwe week. Vooralsnog moet ik sommige dingen gewoon op me af laten komen en nog even afwachten. Een bijkomend voordeel is wel dat Corona voor mij even naar de achtergrond is gegaan.

Nou eigenlijk niet helemaal want ook ik wist dat we vanaf woensdag weer een ietsje pietsje meer mochten doen. Ja winkelen op afspraak naast het bestellen en ophalen van artikelen. Ik ben er nog niet uit of het winkelen op afspraak voor mij een optie zou zijn maar ik het toch maar een afspraak gemaakt (oké geen 4 uur van te voren) en ben gaan winkelen. Was reuze gezellig en we hebben gelachen terwijl ik lekker aan het passen was. Niet alleen voor mij, ook de verkoopster was reuze enthousiast. Niet alleen omdat ik wat kocht maar zeker omdat ze nu ook kon zien hoe verschillende items met elkaar combineerde en ze ook op een andere manier zag dan alleen op een hangertje. Na een half uurtje was het voor bij en ik stapte blij de winkel uit.

Tja en dan is het weer afwachten wat Mark Rutte morgen gaat vertellen. De avondklok die blijft nog even. Vind ik dat erg? Ik weet het niet, ik zou graag de komende wijnproefquiz weer met z’n vieren gedaan hebben maar ja dat wordt dus weer alleen. En dan nog steeds maar één persoon mogen ontvangen, dat vind ik lastiger. Gelukkig ben ik alleenstaand en kon zo alleen afgelopen weekend op bezoek bij familie. Dit keer geen dinertje maar lekker een lunch met heel veel verschillende broodjes. Ik kan er weer tegen voor de komende weken en ben heel benieuwd wat maart ons en mij gaat brengen en of met Pasen de terrassen weer open mogen. Hopelijk is ook het mooie voorjaarsweer dan weer terug.

Heel voorzichtig maar het begint te komen. Wat maakt het weer toch een verschil uit zeg. Buiten lokt en je ziet de wereld ineens weer een stuk lichter. Niet dat ik down ben maar toch …….. van dat zonnetje wordt ik heel blij. Lekker naar buiten, op mijn balkon of een lekkere lange wandeling met verrassende ontdekkingen.

Allereerst heel dicht bij huis. In het weekend hard bezig geweest met schrobben en schoonmaken. Heerlijk als je dan eindelijk aan stylen toekomt dat alles weer fris en vrolijk is. Kleedje neerleggen en de kussens opzoeken en ja hoor het begint al wat te worden. Dan de vraag of ik nu al plantjes ga kopen om neer te zetten? Uiteindelijk toch maar gedaan want hoewel de temperatuur in de nacht nog wel kan dalen op de zevende etage zal er geen nachtvorst meer voorkomen denk ik. Oké deze inspanning heeft resultaat opgeleverd.

Balkonnetje dus voorjaarsklaar. In het zonnetje genieten en nadenken over de dingen die komen gaan. Ik heb me ingeschreven voor het Schrijfcafé. Wat ik daar van verwacht? Geen idee maar om met anderen je eigen verhaal te gaan schrijven na aanwijzingen van schrijfdocenten. Een uitdaging en ik ben nooit te oud om te leren dus wellicht dat het voor deze blogs ook zijn vruchten gaat afwerpen. Ben heel benieuwd en dan te weten dat ik daar in de afgelopen vijf jaar al aan mee had kunnen doen. Maar je bent nooit te oud om er aan te beginnen (vrije interpretatie van een gezegde).

Wat gaat er nog meer komen. Tja iedereen zit te wachten tot we weer wat meer ruimte krijgen om naar de stad te gaan. Lekker op een terrasje, ja en natuurlijk weer dat wijntje, snackje en heel gezellige gesprekken. Over allerlei onderwerpen die de stad aangaan. Discussiëren over politieke onderwerpen van de stad maar ook van het land. Je geest levendig houden, meedenken en misschien ook nog wel eens mee doen. Tja of dat ergens toe gaat leiden? Geen idee maar wel reden om gebruik te maken van een cursus die de gemeente aanbied over de Delftse politiek.

Ach zo zie je maar weer. Stil zitten kan ik niet. Met van alles bezig en daarmee weet ik mijn dagen ondanks de Corona goed te vullen. Dat zegt overigens niet dat ik die Corona inmiddels wel goed zat ben. Wanneer komt de tijd dat we beseffen dat daar voorlopig geen einde aankomt en dat we moeten leven met dit virus. Niet met alle maatregelen, want die zullen ongetwijfeld minder worden maar wel het testen bij klachten en je dan, als de test positief is, je aan een paar leefregels houden. En zeker niet met alle talkshows die het alleen maar kunnen hebben over Corona. Nee het enige wat ik nog wil is een Corona biertje drinken en genieten van het voorjaar en de zomer.

Zou Mark Rutte gezien hebben hoe mijn haar er gisteren uitzag of wil hij nu ook graag weer eens naar de kapper. Dat zal ik me misschien vanavond afvragen als hij vanavond ons gaat vertellen dat er vanaf volgende week weer geknipt en geverfd mag gaan worden in de kapsalons. Nu is een bad hair day bij mij niet afhankelijk van het wel of niet naar de kapper gaan. Sterker nog ik heb geen idee of ik Kees, mijn kapper, direct morgen ga bellen voor een afspraak. Eigenlijk zit het nog steeds wel goed met uitzondering van gisteren en vandaag ben ik er weer heel tevreden over.

Maar goed iedereen zit te wachten wat de boodschap van Mark vanavond zal zijn. De kappers dat is al wel bekend maar wat met andere contact beroepen of zelfs de winkels in het winkelcentrum en in de stad en nog maar niet te praten over de horeca. Wat is voor hun de boodschap? Van wat er tot nu toe is uitgelekt ziet het er niet hoopgevend uit. En dan is er natuurlijk ook nog eens die avondklok. Wat mij betreft mag deze laatste nog wel blijven als we overdag wat meer ruimte kunnen krijgen.

Maar ik denk dat daar nu juist het probleem zit. Want als we overdag naar de stad mogen om te winkelen en een eetcafé te bezoeken gaan we dat dus allemaal massaal doen en is het binnen no time ongelooflijk druk. Op zo’n moment kunnen we dan ook weer lekker gaan klagen en vol onbegrip uitroepen dat het toch niet normaal is dat er zoveel mensen buiten zijn. Maar goed dan kun je je ook de vraag stellen wat doe ik dan hier.

Pffff ……. ik sta niet graag in de schoenen van het kabinet in deze tijd want wat ze ook besluiten het goed doen is uitgesloten. Toch zitten we allemaal vanavond weer voor die buis. Met spanning om te horen wat vanaf volgende week wel weer mag. De scholen, ja die mogen open maar voor mij is er een vraag die Mark vanavond nog niet gaat beantwoorden. Dat is of de muziekscholen ook weer open mogen. In mijn geval is daar geen risico aan verbonden. We zijn maar met z’n tweetjes, mijn leraar en ik, het is een goed geïsoleerde ruimte en tussen ons in hangt een scherm. Daarbij komt ook nog dat zingen goed is voor je gezondheid, je leert goed met je ademhaling om te gaan en zingen maakt stofjes aan waarvan je gelukkig wordt. Dus Mark wat gaat het worden voor de muziekscholen??

Het was een rare week waarin voor mij in ieder geval afscheid een grote rol speelde. Afscheid nemen van de winter, nou ja dat hoop ik zeker na vandaag. De week begon met code rood dus dat zou glibberen worden naar de studio en hopen dat je er zonder kleerscheuren doorheen zou komen. Nou ik heb het risico maar niet genomen. Na een week glibberend op de been te zijn gebleven nog even volhouden maar.

Maar ook afscheid nemen van mijn lieve tante. Zij was vorige week op 94-jarige leeftijd overleden en ik mocht met een paar anderen fysiek afscheid van haar nemen. Het was voor mij de eerste keer in deze Corona tijd dus ja dat was wel even vreemd. Maar het was een mooie en intieme bijeenkomst waar we met neven en nichten ook weer herinneringen mochten ophalen. De mooie foto’s die een reis door haar leven waren, de verhalen van kinderen en kleinkinderen.

Dit afscheid was ook een afscheid van een generatie. Zij was de laatste van de zes kinderen van Martin en Anna en samen met hun partners zijn ze nu weer verenigd in een andere “wereld”. Wij horen nu tot de oudste generatie hoewel wij, de aanwezige nichten en neven, de jonkies zijn. Wij kunnen niet meer naar hun toe met vragen hoe of wat we moeten doen hoewel toen zij op leeftijd waren zij vaak naar ons toe kwamen met de vraag ze te helpen met van alles en nog wat.

Ook hun verhalen zullen verstommen. We horen nu ook niet meer dat Anna de gewoonte had om bij onweer het huis te besprenkelen met wijwater. In haar angst of misschien wel de verwarring pakte ze in plaats van de fles wijwater de fles slaolie. Grappig dat een van de kleinkinderen dat verhaal aanhaalde. Nu zijn wij het die verhalen moeten vertellen en maken die we door kunnen vertellen aan de generatie die op ons volgt. Onze kinderen en kleinkinderen.

Gelukkig was het vandaag heerlijk voorjaarsweer en weer tijd voor een lange wandeling waarbij ik dit alles herdacht. Het boek is gesloten maar mijn boek met herinneringen ging weer een beetje open. Er staan daar nog steeds vragen in die niet beantwoord zijn. Die niet beantwoord kunnen worden maar waarvan ik steeds meer puzzelstukjes krijg. Ik zou zo graag nog even de vragen willen stellen, maar of die beantwoord kunnen worden. Ik weet dat ik snel dit boek ook weer moet sluiten.

Met een kopje thee op mijn balkon in het zonnetje verwelkom ik de lente en kijk reikhalzend uit naar het moment dat ik weer op een terras in de stad een wijntje mag drinken.

Wat een weekend hebben we achter de rug. Als gevolg van de vorst en sneeuw verstomde vorige week allerlei commentaren over Corona. Dit keer konden we de TV niet aanzetten of het ging over ijs, schaatsen en uiteindelijk ook de Elfstedentocht. Zelfs de politiek mengde zich driftig in de discussies. Enerzijds waarschuwen voor mogelijke corona gevolgen en anderzijds waren er politici die vonden dat er een kamer debat overgehouden moest worden.

Dus de waanzin ten top. Zelf heb ik Leeuwarden in de Elfstedentocht in 1986 mogen meemaken. Ik woonde toen in Leeuwarden en had vanuit mijn zolderraam zicht op de finish op de Bonkevaart. Ik moet eerlijk bekennen ik heb het alleen via de TV gevolgd en heb slechts een paar keer de tocht naar mijn zolder gemaakt om vanaf afstand de gekte te bekijken. Het moge duidelijk zijn dat ik geen fan ben van natuurijs.

Maar goed iedereen moet gewoon doen wat hij leuk vindt. Wat ik het fijne vond aan deze sneeuw en ijsdagen was dat het zonnetje wel iedere dag scheen. Dat was heel uitnodigend om te gaan wandelen ware het niet dat het op de straat zo spekglad was dat er nauwelijks behoorlijk te lopen viel. Dus alleen de deur uit voor de noodzakelijke boodschappen. De dooi werd dus met een bescheiden gejuich door mij begroet. Eerst nog een code rood doorstaan en daarna weer gewoon de straat op.

Maar ja na sneeuw en ijs komt regen en somberheid. Wat mis ik het zonnetje op mijn rug als ik zit te werken. Lekker warm en het gevoel dat het voorjaar in aantocht is. Nu is het dus weer niet uitnodigend om een lange wandeling te gaan maken. Oeps wat een zeurpiet ben ik toch. Ik ga straks dus wel mijn regenkleding aantrekken en met ferme pas mijn boodschappen doen en ook nog wel een flinke wandeling maken. Dat alles doe ik in de wetenschap dat het aan het einde van de week weer lekker droog wordt en we een weekend zelfs echte voorjaarstemperaturen gaan krijgen. Ohhh ik kan niet wachten om dit zonnetje weer te begroeten. Tja je kunt ook niet altijd alles krijgen wat je wel zou willen.

De barre winter in Delft is begonnen. Na een hele zondag met sneeuw lag er een behoorlijke laag sneeuw op de Delftse straten. Voor een zondag, als nagenoeg iedereen vrij is en niet naar zijn werk hoeft, is dat niet zo erg. En zo gingen velen glibberend en bibberend naar buiten om te genieten. Sneeuwballen gooien, sleeën en skiën zo werd het een beetje wintersport in eigen land.

Maar ja aan sneeuwplezier komt op maandagochtend wel een einde. Oké met deze Corona crisis is er een dringend advies om thuis te werken dus ik neem aan dat velen het thuiswerken gisteren niet hebben vervloekt maar het dankbaar gebruikt hebben als excuus. Toch kon niet iedereen thuiswerken en moest door deze barre omstandigheden naar het werk.

Gelukkig zijn de medewerkers van de gemeente verantwoordelijk voor goed begaanbare wegen al snel aan de slag gegaan. Met sneeuwschuivers en bakken strooi zout trokken ze er op uit om in ieder geval de doorgaande wegen in Delft zo goed mogelijk begaanbaar te houden voor iedereen die met zijn eigen vervoermiddel de straat op moest. Het advies was en bleef “Ga niet de weg op als het niet hoeft”.

Ook ik moest gisterochtend de deur uit. Dus stevige schoenen aan, een skistok in de hand, een warme jas, handschoenen en dan op weg. Natuurlijk met de tram, maar ja die reed wel maar stopte niet bij de haltes. Ik heb drie trams voorbij zien rijden waarbij ik het nakijken had. Oké niet zeuren wachten tot de volgende tram die volgens het info bord niet zou rijden maar drie minuten later toch kwam. Tja dienstregeling niet betrouwbaar maar de informatie over de tijden ook niet.

Uiteindelijk ben ik zonder kleerscheuren bij de studio aangekomen maar er moet me toch wat van het hart. De sneeuwschuivers maakten keurig de rijbanen schoon door de sneeuw naar de kanten van de weg te schuiven. Daardoor ontstonden er kleine sneeuwophopingen aan die kanten van de weg. Dus ook ook de plaatsen waar de voetgangers moeten oversteken.

Dit maakt het oversteken bij de zebra’s extra moeilijk. Eerst over een verijsde berg heen stappen, hopen dat de auto’s blijven wachten tot dat je deze stap genomen hebt en dan voorzichtig naar de andere kant lopen. Aan de andere kant van de weg idem dito alleen om dan weer op de stoep te komen. Ik heb het maar niet geprobeerd en heb het fietspad maar even gepakt wat me een boze blik van een fietser opleverde. Hoe haal je het in je hoofd op hier te gaan lopen!! Wellicht dat de gemeente ook wat aandacht kan geven aan de voetgangersoversteekplaatsen want in het mobiliteitsplan staan toch voetgangers samen met de fietsers op nummer 1?

Met een beetje aandacht voor de voetgangers had die dame die gisteren met haar rollator wilde oversteken het ook wat makkelijker gehad. Nu ploeterde zij om haar rollator over de sneeuwhoop te krijgen. Chapeau voor de trammachinist die haar niet opjaagde maar rustig bleef wachten tot dat zij van de trambaan was. Gelukkig was zij ook heel aan de overkant gekomen maar het kostte haar wel bloed, zweet en tranen.

Het blijft nog wel een paar dagen erg koud dus zal het ook nog wel even glad blijven. Maandag zou het weer gaan dooien; wat mij betreft weer een goed vooruitzicht evenals de zon die nu al schijnt en met veel kracht de sneeuw op de vensterbanken en balkonnetjes lekker laat smelten. We gaan weer naar het voorjaar!!

Het werd de hele week al voorspeld en hoe dichter we naar het weekend kwamen werd al wel duidelijk dat het dit keer wel serieus moest zijn. Aanvankelijk was ik nog wel sceptisch. Waarom? Ik kreeg van Facebook in de afgelopen week een herinnering van een wat onbeduidende foto die ik 2 jaar geleden had gepost. Ook toen werd er gewaarschuwd voor veel sneeuwval maar op de foto was een beetje natte sneeuw te zien.

Met het idee van het zal wel weer niet hier zijn, ben ik toch maar op vrijdag al naar de Appie gegaan. De wekelijkse boodschappen en ietsje extra zodat ik niet op zaterdag of zondag nog even daar naar toe hoef. En dat was een goed idee want toen ik op zaterdag langs de Appie liep stond er een rij wachtende die een winkelwagentje wilde bemachtigen om de boodschappen te doen. Heerlijk ik had de “noodrantsoenen” al binnen.

En dan laat in de avond begint het eindelijk te sneeuwen. Nou ja het was een hele fijne sneeuw en het idee dat er vandaag 20 cm zou moeten liggen leek me toen niet erg waarschijnlijk. Dus er was vanochtend toch wel verbazing dat er in de nacht zo veel sneeuw gevallen was. Balkon bedekt met een flinke laag sneeuw en ook op straat lag er sneeuw.

Is het nu de Code Rood, de wind en de kou of de Corona maar het lijkt er op dat iedereen toch lekker thuis blijft. De straat blijft overwegend wit en er is nauwelijks verkeer. Het ziet er allemaal mooi en vredig uit. Jammer genoeg jaagt de sneeuw ook nog door dus een lange wandeling zit er vandaag niet in. Wat zou het mooi zijn als het zonnetje zou schijnen want dan kan je ook mooie foto’s maken. Hopelijk later in de week komen er nog voldoende mogelijkheden om met mijn Nikon op stap te gaan. Voor nu moet ik het doen met de foto’s die ik gemaakt heb vanuit mijn appartement. En morgen ……. tja dan ben je wel gepensioneerd maar toch moet ik om 10:00 klaar zitten voor weer een nieuwe uitzending van Delft Centraal. Dat is een zorg voor morgen voorlopig kunnen we genieten van de sneeuw.

Ik wist begin januari dat ik ongeveer 2,7 miljoen wachtende voor mij had voor de, door velen zo fel begeerde, prik. Dus ergens in maart zou ik aan de beurt geweest zijn. Ik heb daar overigens geen probleem mee want er zijn mensen voor wie de vaccinatie van levensbelang is. Ik wacht mijn beurt geduldig af maar ondertussen gaat al het rumoer rond het vaccinatiebeleid me echt wel irriteren.

Hugo de Jonge kan bij velen geen goed meer doen in deze. Ik ben het er niet mee eens want laten we ook eens naar ons eigen gedrag kijken. In januari hadden de kwetsbare ouderen de hoogste prioriteit. En ja heel veel mensen boven de 80 jaar hebben dan ook inmiddels het vaccin mogen ontvangen. Maar dan stokt het want inmiddels zijn er zoveel doelgroepen met jongere mensen die vechten om voorrang. Zorgmedewerkers, verplegend personeel, huisartsen, thuiszorg, hulpverleners als brandweer en ambulance medewerkers en nu ook nog de leraren. Bijna allemaal mensen die vallen in de groep van 18 tot 60 jaar die volgens de oorspronkelijke planning pas de prikken in mei zouden krijgen.

Iedereen weet heel goed te beschrijven waarom zij niet kunnen wachten tot mei. En ik kan daar ook nog een heleboel andere beroepsgroepen bij verzinnen. Dus die zullen zich in de nabije toekomst ook wel melden.

Dan zijn er ook organisaties die vaccins over hebben. Je vraagt je af hoe dat kan. Hebben ze te veel aangevraagd om ook alvast medewerkers te vaccineren die nog niet aan de beurt zijn? Als het komt door meer vaccin uit een flesje te halen vraag ik me af waarom die instellingen dit niet terug sturen zodat andere kwetsbare mensen gevaccineerd kunnen worden. Nee ook hier gaan mensen voor die later op de lijst van het oorspronkelijke vaccinatiebeleid staan.

Maar al die mensen die, terecht of onterecht, eerder dan gepland het vaccin ontvangen vormen wel een probleem voor de groep mensen die al vanaf het begin als “kwetsbare ouderen” werd weggezet. Zeker nu er een tekort is aan de vaccins. Deze groep ziet, als zij straks als laatste aan de beurt zijn, dat het vaccin op is en zij moeten wachten tot dat het weer aangevuld is. Zij worden straks verplicht langer in een isolement te blijven omdat ondernemers aan bezoekers een vaccinatie bewijs mogen vragen. Zij hebben straks voorlopig geen toegang meer tot horeca en andere winkels.

Ja de jongeren hebben wat ze willen: vrijheid om hun oude leven met feesten weer op te pakken maar de ouderen blijven achter in een eenzaam isolement. Misschien moeten al die mensen tussen de 60 en 80 die gezond zijn zich ook maar eens organiseren en de straat op gaan. Nee zo ben ik niet maar ik wil wel graag dat vaccin hebben zodat ik ook weer eens naar buiten kan. Ik heb me niet voor niets vrijwillig en zonder morren aan de regels gehouden. Het kan toch niet zo zijn dat we de “kwetsbare ouderen” laten stikken in de actie “Alleen samen krijgen we Corona onder controle”