Categorie: Blog

Wat zit ik toch weer te zeuren. Het is nog pas april en ik wil al iedere dag uitgebreid op mijn balkonnetje in de zon zitten. April doet wat hij wil en heeft ook nog wel eens een witte hoed. Maar toch nu het droog is en de zon schijnt is het al lekker op het balkon en daarbij wordt het elke dag een of twee graden warmer. Dus nog een keer niet zeuren.

Voor het weekend ziet het er ook goed uit maar dan ga ik een inspiratiedag volgen van het NLPO. Wat dat is? Volgens de uitnodiging van deze organisatie voor Nederlandse lokale omroepen een dag met interessante, praktische online inspiratiesessies met nieuwe inzichten. Ben dus heel benieuwd maar zit daarvoor wel de heel dag binnen. (Wederom niet zeuren) De sessie wordt afgesloten met een digitale borrel waarvoor ik zojuist het borrelpakket in ontvangst mocht nemen. Dus helemaal feest.

Maar zondag dan kan ik echt genieten van het mooie weer. Ik heb mijn balkonnetje al weer een beetje gezelliger gemaakt door meer plantjes te plaatsen. Hierdoor krijg ik tijdens mijn lunch ook vaak gezelschap. Ja hoor allemaal aan een eigen tafeltje en 1,5 meter uit elkaar maar toch heel interessant. Grote hommels die op de in mijn ogen toch tere bloemen zitten en zich te goed doen aan ……. ik weet niet wat ze er uit halen maar het schijnt te smaken.

Dus genieten ondanks dat we nog steeds niet de stad in mogen naar een terras. Nog even geduld maar volgens mij gaat dat binnenkort wel gebeuren. En dan ook nog eens een vaccinatie dan kan ik er deze zomer weer tegen. Voor de vaccinatie zit ik in de volgende groep die een afspraak mag maken. Hopelijk volgende week en ik kijk er nu al naar uit. Voorzichtig zit ik nu al na te denken wat ik ga doen bijvoorbeeld met mijn verjaardag over 2,5 maand. Borrel met familie op een terras en een dinertje met vrienden ….. In mijn hoofd is het al helemaal geregeld.

Dan volgt er natuurlijk de vakantie. Ik durf daar nu nog niet aan te denken. Soms heb ik het idee dat ik me druk maak om niets maar aan de andere kant vraag ik me ook af hoe we er voor staan eind augustus. Dus dat blijft nog even onzeker maar voorlopig gaat het nog door. Voor volgend jaar hoef ik me in ieder geval geen zorgen te maken over mijn verjaardag. Ik weet al waar ik dan kan zijn en dat is een heel prettig vooruitzicht. Ja het duurt nog lang maar in de tussentijd heb ik nog heel veel dingen waar ik naar uit kan zien. Zeker als het nu toch wat warmer gaat worden.

Beide onderwerpen hebben helemaal niets met elkaar te maken anders dan dat dit mijn afgelopen week hebben beheerst. Mijn oude telefoon was nog maar twee jaar oud maar vanaf het begin had ik al in de gaten dat het een maandagochtend toestel was. Vanaf het begin waren er kleine maar toch niet onbelangrijke functies die niet naar mijn zin werkten. Goed ik kon er goed mee bellen, appen, internetten en foto’s maken maar toch …… Ik was het op enig moment zat. De batterij was snel leeg en snel typen was ook niet meer mogelijk. Denk nu niet dat ik een super typesnelheid op zo’n klein toestel heb want dat is beslist niet zo.

Oké een nieuw toestel dat moest er komen. Eerst maar even een afspraak maken bij de KPN Telefoonwinkel dan was dat in ieder geval geregeld. En dan begint het vergelijkend warenonderzoek. Welk toestel ga ik kopen, wat zijn de verschillen tussen de aangeboden types en de technische gegevens. In een paar dagen heb ik weer heel wat bij geleerd en ik ben inmiddels in het bezit van een nieuw toestel met de laatste snufjes. Maar dan de volgende uitdaging.

Het overzetten van alle gegevens van het oude naar het nieuwe toestel. In mijn vriendenkring hebben meer mensen in de afgelopen periode hun toestel vernieuwd en op de sociale media zag ik dan ook veel gezucht en gesteun. Nee het overzetten van alle appjes dat is niet het probleem maar op je nieuwe toestel moet je je weer overal opnieuw aanmelden. Gebruikersnamen en bijbehorende wachtwoorden opnieuw opgeven maar wat waren die eigenlijk. Je opnieuw identificeren met je ID, dus scannen maar. Na een dag klungelen en prutsen is het dan eindelijk klaar. Nou ja ik kwam er na zo’n dag of drie achter dat ik nog niet alle apps had gehad dus kwamen er nog wat nabranders. Nu bijna een week later denk ik dat ik alles gehad heb en ben ik heel tevreden over mijn nieuwe toestel.

Dan de vaccinatiestress. Nou ja eigenlijk niet ik wacht mijn beurt wel af maar daar zit het hem nu in. In januari van dit jaar schreef ik al dat ik 2,7 miljoen voorgangers had, dus dat het nog wel even zou duren. Inmiddels zijn er 4 miljoen prikken gezet, zoals Hugo de Jonge het noemt. Ik heb nog geen uitzicht op een prik. Er zijn dus 1,3 miljoen mensen die terecht of onterecht voorrang gekregen hebben. Het zijn steeds weer andere groepen die voorrang krijgen en vanochtend hoorde ik dat hier ook ambassade personeel toe gaat behoren.

Maar ook jonge gezonde sporters die naar de Olympische Spelen willen en zeggen dat ze er recht op hebben omdat ze vier jaar er naar toegeleefd hebben om mee te kunnen doen. Dan zou het toch zonde zijn als zij in het zicht van de haven zich zouden moeten terugtrekken. Maar heb ik niet bijna 50 jaar lang gewerkt en er naar toegeleefd om te kunnen genieten van de leuke dingen die ik nu zou kunnen gaan doen. Wat is het verschil? Zij doen het voor Nederland, maar heb ik mijn steentje dan ook niet aan Nederland bijgedragen. Oké ik heb mijn prestaties al geleverd dat is waar en zij moeten het nog maar gaan bewijzen.

Elke groep die heel hard roept en een aantal prominenten achter zich krijgt heeft resultaat. Ook het gedrag van sommige huisartsen die trots op TV vertellen dat ze leuren met de vaccins en daardoor ook mensen vaccineert die nog lang niet aan de beurt zijn draagt hier aan bij. Gevolg is dat de kwetsbare ouderen, waar ik ongewild toe behoor, niet gevaccineerd kunnen worden. En dan maar roepen dat het vaccinatiebeleid een zootje is terwijl degenen die dat het hardst roepen er zelf een zootje van maken.

Als ik Diederik Gommers hoor dan moet iedereen boven de 60 jaar gevaccineerd zijn voordat de horeca straks weer open mag en er sprake van verdere versoepeling kan zijn. Ik zie gebeuren dat de groep tussen de 60 en 70 nog wel even kan wachten wat dan in mijn ogen gaat leiden tot een nog langere lockdown en avondklok. Of ………. vaccineren we de groep tussen 60 en 70 niet meer en sluiten die mensen uit van alle activiteiten. Ach ja wij zijn niet de meest kwetsbare en de jongeren moeten nu toch echt hun leven weer oppakken dus met andere woorden zeur toch niet.

Ik moet me nog steeds in mijn arm knijpen want het ging van de week ineens heel snel. Gaat het dan nu toch werkelijk gebeuren? Mogen we over twee weken echt weer op een terras zitten, met meer mensen samenkomen, zo maar winkelen en geen avondklok? Ik begon er al een beetje aan te wennen maar dat zou dan niet meer hoeven. Maar vraag ik me dan af zijn er nu dan zoveel minder besmettingen. Volgens mij nemen de ziekenhuis- en IC opnames weer toe dus ……

Let wel ook ik sta te juichen dat het straks allemaal weer kan. De plannetjes liggen al klaar. Gezellig weer familie en vrienden ontmoeten, naar mijn studerend neefje in Nijmegen bezoeken en misschien wel een mid-weekje in een hotelletje pakken. Maar eerst moeten we ons weer twee weken door de diverse talkshows heen werken waar elke wetenschapper en deskundige zijn of haar mening gaat geven. Corona was daar even verdwenen en maakte plaats voor allerlei politiek gehakketak. Nu is Corona dus weer terug.

O ja de vaccinaties krijgen natuurlijk ook voldoende aandacht. Wat maken de media daar een zooitje van. Volgens mij is het klip en klaar duidelijk wie wanneer aan de beurt gaat zijn voor die vaccins. Ik houd me er in ieder geval wel aan vast en verwacht zo eind april mijn vaccin te ontvangen. Ze zijn inmiddels al gekomen tot 1951 dus ik zie 1953 al opdoemen. Ondanks alle verwarring, die nu weer de wereld wordt ingeschopt ben ik niet bang voor eventuele bijwerkingen. Bijwerkingen die ik ook kan krijgen van allerlei andere middeltjes die ik vrij bij de supermarkt of drogist kan kopen. Dus kom maar op met die prik, liever vandaag dan morgen en het maakt mij niet uit welk merk ze in mijn arm spuiten.

Vandaag denk ik ook aan mijn moedertje. Ik ben heel blij voor haar dat zij deze Coronacrisis niet mee heeft hoeven maken. Met haar temperament hoe had ze dat hebben overleeft? Zij zou vandaag 99 jaar geworden zijn en heeft in haar leven heel veel meegemaakt. Ze heeft zich altijd op een bewonderenswaardige manier overal doorheen weten te slaan. De oorlog, het verlies van haar familie maar ook van haar dochter en man en haar blindheid. Nee ze was altijd optimistisch en tot haar einde haalde ze alles uit het leven en ging ze nog graag naar de stad om zich daar in de eetgelegenheden heerlijk te laten verwennen. Tja zij heeft ook leren leven om te blijven genieten van wat nog wel kan en niet te kijken naar de onmogelijkheden. Op dat punt is ze voor mij een voorbeeld geweest. Mam, ik houd van je en hoop dat waar je ook bent, je er samen met pa en José een leuke dag van gaat maken.

Het werd wel een erg onaangename Pasen dit jaar. Nee hoor niets ernstigs maar Pasen is het feest van het voorjaar. Van vroeger herinner ik me dat je dan altijd nieuwe kleren kreeg en die waren al een beetje zomers. Vrolijke kleuren voor als de zon niet alleen buiten schijnt maar ook bij je zelf. Ik word van de zon in het voorjaar altijd blij en zeker als je dan ook naar buiten kunt voor een lekkere wandeling. Genieten van de natuur om je heen. De bloemen die hun kopjes weer boven de grond uitsteken en dan mooi gaan bloeien en de bomen met hun bloesem.

Het begon vorige week zo mooi. Het balkon klaar gemaakt, stoelen schoon gemaakt en de kussens naar boven gehaald. Plantjes gekocht en neergezet of opgehangen en klaar was ik. Het genieten kon beginnen. Nou nee dus want na een paar dagen mooi weer werd het weer winter. En dat uitgerekend met Pasen. Sneeuw, hagel, regen en wind om van de temperatuur maar niet te spreken. Dus goed om nog even tot bezinning te komen.

Nu kom ik uit een katholiek nest en ik weet dat de veertig dagen voor Pasen zijn bedoeld voor bezinning. Na een heftige politieke week riep Sigrid Kaag haar collega’s op om de periode van bezinning nog maar even een paar dagen langer vol te houden. Ik zat dus al in die modus en wie niet, want er is nu nog maar weinig te beleven. Veel tijd om na te denken en vooruit te kijken. Over de vaccinaties, wanneer ben ik aan de beurt want ik begrijp dat ik alleen aan boord mag eind augustus met vaccinatie. Maar natuurlijk ook over hoe verder met Nederland en het kabinet.

Sigrid en haar partij hebben we niet gehoord tijdens de Paasdagen in tegenstelling tot de VVD, de CU en alle jongeren afdelingen van de grote partijen. Iedereen kreeg de gelegenheid om zijn of haar zegje te doen in de media. Alle meningen zijn weer geuit en vandaag is de tijd van bezinning voorbij en moeten ze ook daar in Den Haag weer aan de slag. Na deze bezinning staan we weer met beide benen op de grond en kunnen we allemaal weer los gaan op ……… ja hoor de bekende onderwerpen die ik hier niet ga noemen.

Ondanks het buiten niet echt mee zat deze paasdagen, heb ik toch weer leuke dingen gedaan. Gezongen, gelezen en niet geheel onbelangrijk weer eens heerlijk genoten van de verrichtingen van Robert en Desiree Polman en de uitstekende service van hun team. Ook voor mij nu weer met beide benen in de werkelijkheid en Muziek Verleden voorbereiden. Het sneeuwt nog steeds maar het zonnetje komt er ook voorzichtig weer bij dus ook het weer zal snel wel weer mee gaan werken. Dan kunnen we weer naar buiten en genieten van de natuur.

Gisteren gedeeltelijk het debat gevolgd in de Tweede Kamer. Verhitte discussies of Rutte nu de waarheid sprak of niet en wie hem, nog voor dat iedereen geïnformeerd werd, al inlichtte over het gespreksverslag. Vragen waar geen antwoorden op kwamen, nou ja de antwoorden van Rutte waren wel consistent. Hij had niet gelogen en hij herinnerde het zich niet dat hij gesproken had over Omtzigt. De vraag is ga ik dit geloven of niet?

Ik weet het niet. Alleen al het feit dat ook de verkenners het zich niet konden herinneren, is op zijn minst heel vreemd. Het gespreksverslag laat dus iets zien dat niet in de herinnering blijft van de gespreksdeelnemers. Wat ik ook heel vreemd vind is dat de fractievoorzitters vanochtend pas inzage kregen in hun gespreksverslagen. Als je dan een paar fractievoorzitters hoort zeggen dat er in de verslagen dingen staan waarvan ze zeggen: oh ja daar hebben we het ook over gehad, dan rijzen mij de haren te berge.

Zelf heb ik bij veel beleidsbepalende besprekingen en onderhandelingen gezeten en moest daar verslag van doen. Een uitdagende activiteit want snelheid en accuraatheid was hierbij steevast het devies. Ik zat vaak met mijn laptopje bij de gesprekken en maakte direct een verslag. De deelnemers zagen op een scherm mijn verrichtingen op het toetsenbord en na elk onderdeel keurde ze het verslag goed. Zo wie zo kregen de deelnemers aan het overleg na afloop ook een exemplaar van het verslag voor hun eigen dossier. Wel zo makkelijk om later zelf ook even terug te kunnen kijken bij het vervolg van de besprekingen.

Dus blijft de vraag wat is de rol van de ambtenaren die bij de gesprekken tussen de verkenners en fractievoorzitters zitten? Zoals eerder al gezegd hebben de verkenners en de fractievoorzitters de gespreksverslagen niet. Als dat namelijk wel zo zou zijn dan zou er niet zoveel geschorst hoeven te worden zoals eergisteren om die informatie boven tafel te krijgen. De ambtenaren maken kennelijk dus een verslag waarin hun interpretatie staat van het gesprek zonder dit achteraf ook even voor te leggen aan de gespreksdeelnemers en het te laten checken of het een goede weergave is van de besproken onderwerpen. Die ambtenaren kunnen dus “bijzaken” zoals een toelichting of voorbeeld bij een statement verheffen tot hoofdzaken en daarmee het proces beïnvloeden en in een niet bedoelde richting sturen terwijl zij alleen maar ondersteunend aan het proces moeten zijn.

Of Rutte de waarheid sprak toen hij zei dat hij zich niet kon herinneren dat hij over Omtzigt heeft gesproken tijdens het gesprek weet alleen hij. Ook de opmerking “stabiliteit” in de aantekening van de verkenners zelf wijst er volgens mij op dat in het gesprek de naam Omtzigt als toelichting over de stabiliteit binnen het CDA genoemd kan zijn. Daarmee neemt mijn vertrouwen in Rutte wel iets af maar ik geef hem nog wel het voordeel van de twijfel.

Een andere hoofdrolspeler in dit verhaal, Sigrid Kaag, heeft bij mij geen enkel vertrouwen meer. Eerst een verklaring via Mark Rutte en daarna als alles toch anders gaat lopen je distantiëren en volop in de aanval op Rutte gaan. Maar ja als diplomaat heb je geleerd hoe je zelf het beste buiten schot kunt blijven in dit soort netelige situaties om het vervolgens te gebruiken om er je eigen voordeel uit te halen. En dat is het nieuwe leiderschap waar mevrouw Kaag voor gaat. Daar zijn we dan klaar mee.

Vandaag gaat de formatie verder. De oude verkenners, het zijn er inmiddels vier, zijn bedankt er verwacht wordt dat er een informateur komt. Hopelijk iemand die zelf geen baat heeft bij zijn of haar adviezen. Het wordt afwachten maar ik had best een leuke avond gisteren met het kijken en bekritiseren van alles wat er daar in de Tweede Kamer gebeurde. Politiek is toch wel leuk maar er mag best wel wat veranderen zeker als het aankomt op de manier van vergaderen en het verslag leggen van bijeenkomsten en gesprekken.

Ja het wordt spannend vanmiddag in de Tweede Kamer. Na de installatie van de nieuwe Tweede Kamer vindt het eerste debat plaats. Een beetje vreemd gebeuren want het zijn niet de ministers die zich moeten verantwoorden nee die zien we vanmiddag achter de interruptie microfoon. Kritische vragen stellen aan de “verkenners” die door de Kamer in de persoon van haar voorzitter zijn aangesteld. Heel bijzonder dus en de vraag hoe scherp zullen de debatten zijn maar ook wat kunnen de consequenties zijn.

Een van de onderwerpen van discussie is Pieter Omtzigt. Een hardwerkend Kamerlid die zich vastbijt in de dossiers die hij behandeld en daar het onderste uit de kan wil hebben of de onderste steen boven. Hij zal vanmiddag wel worden geïnstalleerd in de Kamer maar of hij bij het debat blijft wat toch ook over hem gaat? Volgens mij zal dat niet het geval zijn maar het wordt nog even afwachten. Het lijkt me trouwens geen makkelijke opgave als hij toch besluit in de Kamer te blijven tijdens dat debat.

Ja en dan zijn er natuurlijk ook nog de andere consequenties. De twee verkenners zullen ongetwijfeld zeggen dat ze verantwoordelijk zijn voor wat is uitgelekt maar hoe hoe is het op papier gekomen. Het lijkt me zeer pijnlijk voor Mark Rutte maar zeker ook voor Sigrid Kaag. Rutte kwam al eerder met een verklaring dat met de excuses en het vertrek van de verkenners voor hem de zaak was afgedaan en dat het niet verder uitgezocht zou worden. Mis dus want dat pikt natuurlijk niemand. Hij sprak ook namens Sigrid Kaag en dat bevestigt mijn mening over deze laffe vrouw.

Typisch een diplomaat; in haar verkiezingsprogramma maar ook tijdens de debatten geeft ze aan voor “nieuw leiderschap” te gaan. Nu we weten dus hoe dat “nieuw leiderschap” er gaat uitzien. Als er iets niet goed gaat laat je je niet zien en laat je je discipelen de kooltjes uit het vuur halen. Voor de komende vier jaar, als ze dat volhouden, hebben we niet alleen de “Rutte-doctrine” maar we krijgen ook de “Kaag doofpot”. Lekker duiken en geen verantwoordelijkheid nemen.

Dat brengt me trouwens op het prettige gesprek dat ik begin van de week met Lennart Harpe had bij Delft Centraal op Omroep Delft. Nee niets van bovenstaande valt hem te verwijten dus daar zal ik geen opmerkingen over maken. Wat mij in het gesprek wel opviel was een opmerking over zijn portefeuille. In het vorige college had de wethouder een hele andere portefeuille en op mijn vraag of het wisselen van portefeuilles makkelijk was. Hij gaf aan, en ik doe dit in mijn eigen woorden, dat hij voor de inhoud van de portefeuille zich ondersteunt weet door zijn medewerkers. Voor hem is het als wethouder van belang dat hij de procedures en processen kent. Ja natuurlijk kan hij daar wel invloed op uitoefenen maar toch hij gaat op de expertise van de medewerkers af.

Ik moet dit toch nog even verder op me laten inwerken. We kiezen een gemeenteraad op basis van hun verkiezingsprogramma’s. Bij het vormen van het College worden natuurlijk compromissen gesloten dus niet alle programma’s zullen een op een uitgevoerd worden. Maar wij, als kiezer, hebben geen invloed op de medewerkers die de expertise aanleveren. Die blijven zitten en waarschijnlijk zitten ze er al jaren. Is het dan raar dat ik de conclusie trek dat we bij een nieuw College toch geen echte veranderingen gaan zien? Wie er ook aan het roer staat het zijn de medewerkers die de dienst uitmaken. Oké misschien te kort door de bocht maar in de komende periode ga ik me hier toch een beetje meer in verdiepen.

Het is al weer een poosje een begrip. Niet essentiële winkels mogen klanten ontvangen maar je moet wel vier uur van te voren een afspraak gemaakt hebben in de winkel waar je wilt gaan kopen. Zelf vind ik het wel lastig, ik ga het liefst de stad in en kijk in de etalages maar wil ook wel eens lekker snuffelen tussen de rekken met kleding of zelf de nieuw trend in make up gaan bekijken.

Maar goed ik ben de slechtste niet dus ik ga ook afspraken maken en zo heb ik al een paar topjes en rokken gescoord. Een kapotte tas afgelopen donderdag en wat lege potjes in de categorie verzorging raakten leeg dus afgelopen zaterdag maar vrijhouden voor het winkelen op afspraak. En gelukkig kon ik op zaterdag terecht bij de zaken waar ik moest zijn.

Eerst even snel mijn tas afgeven bij de tassenwinkel om daarna naar de parfumerie te gaan. Het is wel raar als je bij de laatste binnenkomt. Er staat de hele tijd een verkoopster naast je dus van rustig even rondkijken daar kwam het niet van. Goed ik wist wat ik wilde hebben en binnen no time stond ik weer met mijn tasje buiten. Het tasje gevuld met het crèmetje en oogschaduw er in en nog een paar leuke samples. Maar ik was snel klaar.

Dan maar weer terug naar de tassenwinkel waar ik bij het afleveren van mijn kapotte tas andere mooie tassen zag. Niet dat ik die nu echt nodig had maar ik het kader van “Wees ook eens lief voor jezelf” ben ik echt gezwicht voor een tas. De keuze was moeilijk want alle drie de geselecteerde tassen waren mooi maar het is gelukt.

Omdat het verder in de stad al best druk werd ben ik na het bezoek bij deze twee lokale ondernemers maar weer naar huis gegaan. Ik heb daarbij niet de fout van vorige week gemaakt om even een sprintje te trekken om de tram te halen, die ik daarom dus miste. Weer een keuze,wachten op de volgende tram of lopen. Het werd het laatste en tijdens mijn wandeling kwam ik ook nog eens oude bekenden tegen.

Al met al een welbestede ochtend waar ik weer blij van werd. Blij van de gesprekken met vreemden en bekenden, blij met mijn aankopen, blij met de frisse wind door mijn haren ……. blij met alles. Maar toch hoop ik dat ik binnenkort wat langer in de stad kan blijven als ook de horeca weer open is en we ook zonder een afspraak mogen winkelen.

Al geruime tijd is Living Blue niet meer op de radio te horen. De reden hiervan moge duidelijk zijn. Vorig jaar maart bij de eerste lockdown mochten we een lange periode niet meer in de studio komen als medewerkers van Omroep Delft. De studio werd aangepast aan de Corona maatregelen en op het moment dat de hele studio Coronaproof was mochten we weer naar de studio om onze programma’s te maken.

Met veel enthousiasme ben ik toen weer begonnen met Living Blue en ik heb toen veel leuke gasten aan de telefoon gehad. Nee niet in de studio want aanvankelijk was het niet toegestaan gasten fysiek te ontvangen maar ook toen dat weer wel werd toegestaan heb ik daar geen gebruik van gemaakt. Ik vind het voor mezelf maar ook voor mijn gasten veiliger om elkaar niet te ontmoeten in de ruimtes van de studio.

De onderwerpen na de eerste lockdown gingen bijna allemaal over Corona. Veel verhalen over nieuwe initiatieven, spontane acties en mooie boeken over de eerste lockdown. Het was mooi om te ervaren dat er in Delft toch veel positiviteit te vinden was. Niet alleen bij ondernemers, vrijwilligers maar ook bij jongeren. Met name de gesprekken met de studenten en jongeren, die nu eens een keer niet in de media klagen over wat allemaal niet meer kan maar zich heel enthousiast inzetten om leuke acties op te zetten.

Maar toen kwam de avondklok. Om negen uur binnen zijn dat ging niet lukken en om de nacht door te brengen in de studio was ook geen optie. Dus voor de tweede keer ging het licht op zwart voor Living Blue. Vanaf volgende week begint de avondklok om tien uur dus dan kan ik weer verder gaan met Living Blue. De eerste uitzending zou dan weer op maandag 12 april zijn dus ik kan beginnen met de invulling ……….

Tja maar wat ga ik in die uitzending doen. Een ding staat voor mij vast. Living Blue is en blijft het lifestyleprogramma van, voor en door Delft. Lifestyle dat zijn voor mij de leuke en interessante dingen die er om ons heen gebeuren. Soms heeft het programma een wat minder leuk onderwerp maar het is dan toch wel een onderwerp dat ons bezig houdt. Maar wat houdt ons nu bezig? Juist …… Corona en ik wil me niet in het rijtje van media scharen die avond na avond het over dit onderwerp gaat hebben. Dat is dus de simpele reden dat Living Blue een sabatical neemt op de radio.

Komt het in de toekomst weer terug? Wie weet misschien wel of in een ander jasje maar dat hoor je dan snel want het goede nieuws is dat Living Blue nog wel heel levendig is op deze site (www.livingbluemetmachteld.blog) en facebook. In mijn blogs zal ik wat meer gaan kijken naar wat er te beleven valt in de stad, leuke initiatieven maar ook, als het weer mogelijk is, gesprekken en belevenissen met anderen, die ik in de stad tegen kom. Blijf me dus volgen en wil je aandacht voor iets mail me dan gerust want ik blijf wel het programma Delft Centraal bij Omroep Delft op maandag presenteren en daar stel ik actuele Delftse onderwerpen aan de orde.

De verkiezingen zijn voorbij. Vanaf het begin van de week heeft iedereen kunnen stemmen en velen hebben van dat recht gebruik gemaakt. Volgens velen waren deze verkiezingen anders. Deels klopt het, de stembureau’s waren drie dagen open, je kon als je ouder en kwetsbaar was ook per post stemmen en ook moest je stemmen op andere locaties. Die bijzondere locaties die voor een keer een stemlokaal waren, vormden volgens mij ook voor velen een uitje gezien de enorme rijen die er daar voor de deur stonden. En anderen zich dan maar zorgen maken dat stemmen voor iedereen op een veilige manier moest.

Een ding bleef hetzelfde; we mochten allemaal op dat enorme vel papier één hokje rood maken. Vervolgens ging het in de grote afgesloten stembussen en je stem was uitgebracht. Het rode potlood mochten we daarna wel mee naar huis nemen. Ook de debatten waren als vanouds. RTL, NOS, 1 Vandaag en Jeroen Pauw om er maar een paar te noemen. Lijsttrekkers en de in sommige programma’s ook de nummers twee kwamen maar wat graag opdagen. Hoewel niet allemaal want de PVV en Forum lieten nog wel eens verstek gaan.

Ja het is nu allemaal voorbij. Geen avonden lang meer kijken naar de theekransjes van de dames, ik ben weliswaar een vrouw maar ik heb toch meer van een zakelijke discussie, en het hakketakken over bomen. Nee deze programma’s maken nu plaats voor de uitzendingen over de formatie. Bij de partijen gaan de verkiezingsprogramma’s de la in beginnen de onderhandelingen. Het sluiten van compromissen om Corona er onder te krijgen, plannen te maken om Nederland weer op de been te krijgen maar ook plannen voor daarna.

Er zijn veel belangrijke thema’s als klimaat, woning- en arbeidsmarkt, zorg en veiligheid. Hopelijk gaat het formeren niet al te lang duren en worden er geen plannen gemaakt die voor de komende vier jaar in beton gegoten worden. Kijk nu alleen maar naar de klimaatplannen; 2050 dan moeten de doelen bereikt zijn. Alles is daar op gericht, maar wat doen we na 2050? De “puinhopen” van alle maatregelen die we voor die tijd hebben genomen opruimen? Oké ik ben nu te pessimistisch maar ik denk dat we ook verder moeten kijken naar de toekomst van onze jeugd.

Genoeg over de verkiezingen want het lijkt ook dat er een omslag gaat komen in het weer. In de afgelopen weken heb ik met een aantal mensen gesproken die op kleine schaal het klimaat een goed hart toe dragen. Diversiteit in het landschap en dus ook in de stad. Geen tuinen met beton en een paar bloembakken maar een diversiteit aan bomen en planten. Goed voor vliegen, bijen en andere insecten. Ik heb geleerd dat ik ook op mijn betonnen balkonnetje een bijdrage kan leveren aan deze diversiteit dus na mijn dagelijkse wandeling heb ik een bak met violen gekocht zodat ik het voor het klimaat maar ook voor mezelf beter kan maken.

Nee ik maak geen gebruik van de voedselbank maar je hoort in deze Corona tijd steeds meer dat mensen gebruik moeten maken van voorzieningen als de voedselbank en boodschappenkaarten van o.a. het Rode Kruis. Op deze manier krijgen mensen die het even niet meer kunnen betalen toch te eten. Met name de voedselbank, die met alleen vrijwilligers werkt, is daarbij afhankelijk van voedsel wat gedoneerd wordt. Zij verdelen dat voedsel zo eerlijk mogelijk en delen dat gratis uit.

Door de maatregelen van de regering zijn veel mensen waaronder studenten die niet kunnen werken. Er komt geen geld binnen en de spaarcentjes beginnen dus nu ook op te raken en zij komen onder het bestaansminimum. Hierdoor doen steeds meer mensen een beroep op voorzieningen als de voedselbank. Om in aanmerking te komen van een voedselpakket is door de Voedselbank wel een aantal normen vastgesteld die je op hun site kunt lezen.

Mijn aandacht werd echter getrokken door een artikel op de website van Omroep Delft. In dit artikel staat dat de student in financiële nood geen gebruik kan maken van deze voorziening. Nou ja er is wel een uitzondering want alleen als je als student te maken hebt met beslagleggingen en hoge schulden, dan mag je aankloppen bij de Voedselbank. Maar laten we eens verder kijken naar de situatie van de student. Die zijn naar Delft gekomen om te studeren en zich voor te bereiden op een mooie toekomst; kennis opbouwen en nieuwe vrienden maken. Het moet een mooie tijd voor ze gaan worden die nu wreed verstoord is door Corona.

Zij staan nu ook (voor het eerst?) op eigen benen. Wonen op kamers, zorgen voor je natje en droogje. Hoe doe je dat? Je krijgt een studiefinanciering en daarvan kun je kamer en andere vaste (studie)lasten betalen maar voor velen is het wel zo dat ze moeten bijverdienen om toch het hoofd boven water te kunnen houden. In Delft was dat niet zo moeilijk. We hebben hier veel horeca en als student is een baantje in de horeca snel gevonden maar ook bij andere winkels zijn er mogelijkheden. Maar de Corona heeft er voor gezorgd dat alles nu gesloten is en er ook voor hen geen inkomsten zijn.

Maar naar de Voedselbank kunnen deze studenten niet. Omroep Delft deed navraag bij de Voedselbank Delft en daar lieten ze weten dat ze geen studenten toelaten. Zij gaan er vanuit dat de studiefinanciering en een bijbaan genoeg zijn voor de student. Alleen die bijbaan is komen te vervallen. In de ogen van de Voedselbank zijn het dan in eerste instantie de ouders (die ook door de maatregelen vaak niet rond kunnen komen) waarop de student moet terugvallen. Tja en als dat niet lukt, dan kan de student altijd nog geld bijlenen.

Ik begrijp dat in deze tijd ook de Voedselbank het moeilijk heeft om voldoende voedsel te verzamelen en daarmee mensen te helpen. Maar om zo maar een groep uit te sluiten, die het net als iedereen in deze tijd moeilijk heeft, vind ik opmerkelijk. Ja een gemakkelijke oplossing van bijlenen maar die komt boven op de lening die al afgesloten is en moet later ook nog weer terug betaald worden. En wat voor de studenten die niet meer bij kunnen lenen? En dan ….. We roepen keer op keer dat we moeten opletten dat de jongeren niet de rekening betalen voor deze crisis. Maar deze extra lening, om in leven te kunnen blijven, is wel degelijk een rekening die in de toekomst door de student zelf betaald moet worden.