Categorie: Blog

Het was een rare week waarin voor mij in ieder geval afscheid een grote rol speelde. Afscheid nemen van de winter, nou ja dat hoop ik zeker na vandaag. De week begon met code rood dus dat zou glibberen worden naar de studio en hopen dat je er zonder kleerscheuren doorheen zou komen. Nou ik heb het risico maar niet genomen. Na een week glibberend op de been te zijn gebleven nog even volhouden maar.

Maar ook afscheid nemen van mijn lieve tante. Zij was vorige week op 94-jarige leeftijd overleden en ik mocht met een paar anderen fysiek afscheid van haar nemen. Het was voor mij de eerste keer in deze Corona tijd dus ja dat was wel even vreemd. Maar het was een mooie en intieme bijeenkomst waar we met neven en nichten ook weer herinneringen mochten ophalen. De mooie foto’s die een reis door haar leven waren, de verhalen van kinderen en kleinkinderen.

Dit afscheid was ook een afscheid van een generatie. Zij was de laatste van de zes kinderen van Martin en Anna en samen met hun partners zijn ze nu weer verenigd in een andere “wereld”. Wij horen nu tot de oudste generatie hoewel wij, de aanwezige nichten en neven, de jonkies zijn. Wij kunnen niet meer naar hun toe met vragen hoe of wat we moeten doen hoewel toen zij op leeftijd waren zij vaak naar ons toe kwamen met de vraag ze te helpen met van alles en nog wat.

Ook hun verhalen zullen verstommen. We horen nu ook niet meer dat Anna de gewoonte had om bij onweer het huis te besprenkelen met wijwater. In haar angst of misschien wel de verwarring pakte ze in plaats van de fles wijwater de fles slaolie. Grappig dat een van de kleinkinderen dat verhaal aanhaalde. Nu zijn wij het die verhalen moeten vertellen en maken die we door kunnen vertellen aan de generatie die op ons volgt. Onze kinderen en kleinkinderen.

Gelukkig was het vandaag heerlijk voorjaarsweer en weer tijd voor een lange wandeling waarbij ik dit alles herdacht. Het boek is gesloten maar mijn boek met herinneringen ging weer een beetje open. Er staan daar nog steeds vragen in die niet beantwoord zijn. Die niet beantwoord kunnen worden maar waarvan ik steeds meer puzzelstukjes krijg. Ik zou zo graag nog even de vragen willen stellen, maar of die beantwoord kunnen worden. Ik weet dat ik snel dit boek ook weer moet sluiten.

Met een kopje thee op mijn balkon in het zonnetje verwelkom ik de lente en kijk reikhalzend uit naar het moment dat ik weer op een terras in de stad een wijntje mag drinken.

Wat een weekend hebben we achter de rug. Als gevolg van de vorst en sneeuw verstomde vorige week allerlei commentaren over Corona. Dit keer konden we de TV niet aanzetten of het ging over ijs, schaatsen en uiteindelijk ook de Elfstedentocht. Zelfs de politiek mengde zich driftig in de discussies. Enerzijds waarschuwen voor mogelijke corona gevolgen en anderzijds waren er politici die vonden dat er een kamer debat overgehouden moest worden.

Dus de waanzin ten top. Zelf heb ik Leeuwarden in de Elfstedentocht in 1986 mogen meemaken. Ik woonde toen in Leeuwarden en had vanuit mijn zolderraam zicht op de finish op de Bonkevaart. Ik moet eerlijk bekennen ik heb het alleen via de TV gevolgd en heb slechts een paar keer de tocht naar mijn zolder gemaakt om vanaf afstand de gekte te bekijken. Het moge duidelijk zijn dat ik geen fan ben van natuurijs.

Maar goed iedereen moet gewoon doen wat hij leuk vindt. Wat ik het fijne vond aan deze sneeuw en ijsdagen was dat het zonnetje wel iedere dag scheen. Dat was heel uitnodigend om te gaan wandelen ware het niet dat het op de straat zo spekglad was dat er nauwelijks behoorlijk te lopen viel. Dus alleen de deur uit voor de noodzakelijke boodschappen. De dooi werd dus met een bescheiden gejuich door mij begroet. Eerst nog een code rood doorstaan en daarna weer gewoon de straat op.

Maar ja na sneeuw en ijs komt regen en somberheid. Wat mis ik het zonnetje op mijn rug als ik zit te werken. Lekker warm en het gevoel dat het voorjaar in aantocht is. Nu is het dus weer niet uitnodigend om een lange wandeling te gaan maken. Oeps wat een zeurpiet ben ik toch. Ik ga straks dus wel mijn regenkleding aantrekken en met ferme pas mijn boodschappen doen en ook nog wel een flinke wandeling maken. Dat alles doe ik in de wetenschap dat het aan het einde van de week weer lekker droog wordt en we een weekend zelfs echte voorjaarstemperaturen gaan krijgen. Ohhh ik kan niet wachten om dit zonnetje weer te begroeten. Tja je kunt ook niet altijd alles krijgen wat je wel zou willen.

De barre winter in Delft is begonnen. Na een hele zondag met sneeuw lag er een behoorlijke laag sneeuw op de Delftse straten. Voor een zondag, als nagenoeg iedereen vrij is en niet naar zijn werk hoeft, is dat niet zo erg. En zo gingen velen glibberend en bibberend naar buiten om te genieten. Sneeuwballen gooien, sleeën en skiën zo werd het een beetje wintersport in eigen land.

Maar ja aan sneeuwplezier komt op maandagochtend wel een einde. Oké met deze Corona crisis is er een dringend advies om thuis te werken dus ik neem aan dat velen het thuiswerken gisteren niet hebben vervloekt maar het dankbaar gebruikt hebben als excuus. Toch kon niet iedereen thuiswerken en moest door deze barre omstandigheden naar het werk.

Gelukkig zijn de medewerkers van de gemeente verantwoordelijk voor goed begaanbare wegen al snel aan de slag gegaan. Met sneeuwschuivers en bakken strooi zout trokken ze er op uit om in ieder geval de doorgaande wegen in Delft zo goed mogelijk begaanbaar te houden voor iedereen die met zijn eigen vervoermiddel de straat op moest. Het advies was en bleef “Ga niet de weg op als het niet hoeft”.

Ook ik moest gisterochtend de deur uit. Dus stevige schoenen aan, een skistok in de hand, een warme jas, handschoenen en dan op weg. Natuurlijk met de tram, maar ja die reed wel maar stopte niet bij de haltes. Ik heb drie trams voorbij zien rijden waarbij ik het nakijken had. Oké niet zeuren wachten tot de volgende tram die volgens het info bord niet zou rijden maar drie minuten later toch kwam. Tja dienstregeling niet betrouwbaar maar de informatie over de tijden ook niet.

Uiteindelijk ben ik zonder kleerscheuren bij de studio aangekomen maar er moet me toch wat van het hart. De sneeuwschuivers maakten keurig de rijbanen schoon door de sneeuw naar de kanten van de weg te schuiven. Daardoor ontstonden er kleine sneeuwophopingen aan die kanten van de weg. Dus ook ook de plaatsen waar de voetgangers moeten oversteken.

Dit maakt het oversteken bij de zebra’s extra moeilijk. Eerst over een verijsde berg heen stappen, hopen dat de auto’s blijven wachten tot dat je deze stap genomen hebt en dan voorzichtig naar de andere kant lopen. Aan de andere kant van de weg idem dito alleen om dan weer op de stoep te komen. Ik heb het maar niet geprobeerd en heb het fietspad maar even gepakt wat me een boze blik van een fietser opleverde. Hoe haal je het in je hoofd op hier te gaan lopen!! Wellicht dat de gemeente ook wat aandacht kan geven aan de voetgangersoversteekplaatsen want in het mobiliteitsplan staan toch voetgangers samen met de fietsers op nummer 1?

Met een beetje aandacht voor de voetgangers had die dame die gisteren met haar rollator wilde oversteken het ook wat makkelijker gehad. Nu ploeterde zij om haar rollator over de sneeuwhoop te krijgen. Chapeau voor de trammachinist die haar niet opjaagde maar rustig bleef wachten tot dat zij van de trambaan was. Gelukkig was zij ook heel aan de overkant gekomen maar het kostte haar wel bloed, zweet en tranen.

Het blijft nog wel een paar dagen erg koud dus zal het ook nog wel even glad blijven. Maandag zou het weer gaan dooien; wat mij betreft weer een goed vooruitzicht evenals de zon die nu al schijnt en met veel kracht de sneeuw op de vensterbanken en balkonnetjes lekker laat smelten. We gaan weer naar het voorjaar!!

Het werd de hele week al voorspeld en hoe dichter we naar het weekend kwamen werd al wel duidelijk dat het dit keer wel serieus moest zijn. Aanvankelijk was ik nog wel sceptisch. Waarom? Ik kreeg van Facebook in de afgelopen week een herinnering van een wat onbeduidende foto die ik 2 jaar geleden had gepost. Ook toen werd er gewaarschuwd voor veel sneeuwval maar op de foto was een beetje natte sneeuw te zien.

Met het idee van het zal wel weer niet hier zijn, ben ik toch maar op vrijdag al naar de Appie gegaan. De wekelijkse boodschappen en ietsje extra zodat ik niet op zaterdag of zondag nog even daar naar toe hoef. En dat was een goed idee want toen ik op zaterdag langs de Appie liep stond er een rij wachtende die een winkelwagentje wilde bemachtigen om de boodschappen te doen. Heerlijk ik had de “noodrantsoenen” al binnen.

En dan laat in de avond begint het eindelijk te sneeuwen. Nou ja het was een hele fijne sneeuw en het idee dat er vandaag 20 cm zou moeten liggen leek me toen niet erg waarschijnlijk. Dus er was vanochtend toch wel verbazing dat er in de nacht zo veel sneeuw gevallen was. Balkon bedekt met een flinke laag sneeuw en ook op straat lag er sneeuw.

Is het nu de Code Rood, de wind en de kou of de Corona maar het lijkt er op dat iedereen toch lekker thuis blijft. De straat blijft overwegend wit en er is nauwelijks verkeer. Het ziet er allemaal mooi en vredig uit. Jammer genoeg jaagt de sneeuw ook nog door dus een lange wandeling zit er vandaag niet in. Wat zou het mooi zijn als het zonnetje zou schijnen want dan kan je ook mooie foto’s maken. Hopelijk later in de week komen er nog voldoende mogelijkheden om met mijn Nikon op stap te gaan. Voor nu moet ik het doen met de foto’s die ik gemaakt heb vanuit mijn appartement. En morgen ……. tja dan ben je wel gepensioneerd maar toch moet ik om 10:00 klaar zitten voor weer een nieuwe uitzending van Delft Centraal. Dat is een zorg voor morgen voorlopig kunnen we genieten van de sneeuw.

Ik wist begin januari dat ik ongeveer 2,7 miljoen wachtende voor mij had voor de, door velen zo fel begeerde, prik. Dus ergens in maart zou ik aan de beurt geweest zijn. Ik heb daar overigens geen probleem mee want er zijn mensen voor wie de vaccinatie van levensbelang is. Ik wacht mijn beurt geduldig af maar ondertussen gaat al het rumoer rond het vaccinatiebeleid me echt wel irriteren.

Hugo de Jonge kan bij velen geen goed meer doen in deze. Ik ben het er niet mee eens want laten we ook eens naar ons eigen gedrag kijken. In januari hadden de kwetsbare ouderen de hoogste prioriteit. En ja heel veel mensen boven de 80 jaar hebben dan ook inmiddels het vaccin mogen ontvangen. Maar dan stokt het want inmiddels zijn er zoveel doelgroepen met jongere mensen die vechten om voorrang. Zorgmedewerkers, verplegend personeel, huisartsen, thuiszorg, hulpverleners als brandweer en ambulance medewerkers en nu ook nog de leraren. Bijna allemaal mensen die vallen in de groep van 18 tot 60 jaar die volgens de oorspronkelijke planning pas de prikken in mei zouden krijgen.

Iedereen weet heel goed te beschrijven waarom zij niet kunnen wachten tot mei. En ik kan daar ook nog een heleboel andere beroepsgroepen bij verzinnen. Dus die zullen zich in de nabije toekomst ook wel melden.

Dan zijn er ook organisaties die vaccins over hebben. Je vraagt je af hoe dat kan. Hebben ze te veel aangevraagd om ook alvast medewerkers te vaccineren die nog niet aan de beurt zijn? Als het komt door meer vaccin uit een flesje te halen vraag ik me af waarom die instellingen dit niet terug sturen zodat andere kwetsbare mensen gevaccineerd kunnen worden. Nee ook hier gaan mensen voor die later op de lijst van het oorspronkelijke vaccinatiebeleid staan.

Maar al die mensen die, terecht of onterecht, eerder dan gepland het vaccin ontvangen vormen wel een probleem voor de groep mensen die al vanaf het begin als “kwetsbare ouderen” werd weggezet. Zeker nu er een tekort is aan de vaccins. Deze groep ziet, als zij straks als laatste aan de beurt zijn, dat het vaccin op is en zij moeten wachten tot dat het weer aangevuld is. Zij worden straks verplicht langer in een isolement te blijven omdat ondernemers aan bezoekers een vaccinatie bewijs mogen vragen. Zij hebben straks voorlopig geen toegang meer tot horeca en andere winkels.

Ja de jongeren hebben wat ze willen: vrijheid om hun oude leven met feesten weer op te pakken maar de ouderen blijven achter in een eenzaam isolement. Misschien moeten al die mensen tussen de 60 en 80 die gezond zijn zich ook maar eens organiseren en de straat op gaan. Nee zo ben ik niet maar ik wil wel graag dat vaccin hebben zodat ik ook weer eens naar buiten kan. Ik heb me niet voor niets vrijwillig en zonder morren aan de regels gehouden. Het kan toch niet zo zijn dat we de “kwetsbare ouderen” laten stikken in de actie “Alleen samen krijgen we Corona onder controle”

Winkelen was tot een jaar geleden een van mijn grootste hobby’s. Lekker de stad in en rondsnuffelen in de leuke dingetjes die daar waren en ideeën opdoen voor hebbedingetjes of een complete make-over van een kamer of een deeltje er van. Het is al weer een tijdje geleden dat ik in de stad was. Vanaf half december was daar ineens de volledige lockdown en alle winkels gingen dicht. Er waren uitzonderingen en dat waren de essentiële winkels zoals de supers en drogisterijen.

Mijn middagje winkelen ziet er dus inmiddels zo uit. Als het mooi weer is ga ik lekker een stuk lopen en kom dan steevast uit bij mijn AH waar ik zoals altijd mijn boodschappen doe. Is het minder mooi weer dan skip ik de wandeling en ga gelijk naar mijn AH. Wie had ooit gedacht dat ik winkelen bij AH nog eens leuk zou vinden. Tot vorig jaar was het een noodzakelijk kwaad en het moest me zo weinig mogelijk tijd kosten. Ik kon behoorlijk mopperen als ik weer eens bij een verkeerde kassa stond. Die andere rij ging veel sneller maar natuurlijk weer de rij waar ik in stond…… nou ja je begrijpt het misschien wel.

Nu maakt me dat allemaal niet meer uit. Niet dat ik nu iedere dag naar Appie ga, zo erg is het nu ook niet. Maar als ik ga, dan verzamel ik de spulletjes die op het lijstje met noodzakelijke dingen staan. En daarna ga ik ook op zoek naar andere dingen. De aanbiedingen, favoriete artikelen zoals het wijnschap en de sushicounter. Slenterend langs de vakken doe ik ook weer ideeën op. Voor nieuwe gerechten, nieuwe versnaperingen en veel zaken waarvan ik denk die moet ik ook eens proberen. Wel moet ik dan uitkijken dat ik niet te veel in mijn karretje gooi, want er zit vaak een houdbaarheidsdatum aan vast en ik kan echt niet alles in een keer op eten.

Tja bizar, niet even bij de parfumerie en die modewinkel langs maar een middagje AH. O ja ook hier geldt voor mij wel dat als het te druk is ik gelijk rechtsomkeer maak. Dat is dan het voordeel om tegenover Appie te wonen. Wel ga ik dan altijd wel even bij de bloemenman langs. Hij moet zijn bloemen nu buiten verkopen. Alleen de bloemen die buiten staan, dus ik moet elke week mijn speciale boeketje voor mijn ouders en zusje bestellen. Die staat dan wel voor mij klaar en samen met nog wat andere bloemen ga ik dan haar huis waar mijn fleurige weekend kan beginnen.

Tja mijn wereldje is wel wat kleiner geworden maar toch ben ik tevreden. Ik zou vanmiddag zijn gaan zingen en als dat door zou gaan zou ik ook een rondje stad maken. Ik weet niet of ik dat vandaag gedaan zou hebben nu ik de foto’s gezien heb hoe het er in de binnenstad uitziet met die dicht getimmerde etalages en andere voorzorgsmaatregelen tegen de rellende mensen. Ik zou daar alleen maar verdrietig van worden zeker als ik weet dat bijna de helft van deze menigte minderjarig is. Het is misschien maar goed dat ik nu even niet in de stad kom. Maar Delft zo gauw het kan, dan ben ik er weer. Ik houd nog even vol maar ik kan niet wachten totdat dat weer mag.

Afgelopen zaterdag had ik weer een gezellige avond met het gastteam van Jazzcafé Bebop. Maar dit keer nam ik deel aan de Bierproefquiz. Na drie heel gezellige en leerzame Wijnproefquiz gedaan te hebben van Eet- en Proeflokaal de Kurk dacht ik dat ik dat ook wel zou kunnen. Ik had eerder al meegedaan aan de Bierproeverijen van Lunchcafé Van 9 tot Zeven. Lekkere biertjes proeven en een klein quizje daarbij, waarbij ik zelfs een keertje de hoofdprijs won omdat ik de meeste antwoorden goed had.

Nou ik verklap het maar gelijk, dit keer had ik minder geluk. Ja hoor ik werd wel eerste, dat wil zeggen van onderen. Dus ik moet mijn kennis van sterrenbeelden en schilders maar eens gaan oppoetsen. Ook de voorbereiding op de avond verliep ook niet helemaal op rolletjes. Nadat de vier biertjes met bierviltjes en een mekkerende flesopener waren afgeleverd bedacht ik me dat het wel handig zou zijn om ook glazen te hebben. Een uitdaging dus.

Voor mijn verhuizing zo’n twee en half jaar geleden heb ik grote schoonmaak gehouden in mijn glazenkasten (ik had wel heeeeeeel veel glazen vandaar). De glazen die ik mee verhuisd heb staan nu deels in een glazenkast en deels nog steeds ingepakt in de kelder. Op zoek naar bierglazen trek je natuurlijk de glazenkast op om te zien dat daar allerlei glazen staan maar geen bierglazen. Help waar haal ik die nu weer snel vandaan????? Ja alle onuitgepakte dozen in de kelder alsnog uitpakken of …….. Nee geen Hema of Blokker maar ik woon tegenover Gall & Gall en AH dus daar zullen ze vast wel bierglazen verkopen.

Zo gezegd zo gedaan ……. maar geen van twee verkocht losse bierglazen. Bij AH kon ik wel plastic glazen kopen maar bedacht ik dan kan ik net zo goed een longdrinkglas nemen (vloek ik nu in de kerk bierliefhebbers??). In een ultieme poging dan maar de kelder in en ja hoor ….. Dankzij mijn perfecte aanpak bij het inpakken stond op de dozen (ongeveer 10 dozen) precies wat er in zat, dus de glazen waren heel snel gevonden.

Precies!! Alles was in gereedheid gebracht en de Bierproefquiz kon beginnen. Ik ga er niet te veel over vertellen en het resultaat heb ik al doorgegeven. Het werd een best leuke avond, ik heb gelachen en ondanks het resultaat heb ik toch weer een paar biertjes gedronken die ik nog nooit gedronken had. Ga ik een volgende keer weer meedoen? Helaas team van Jazzcafé Bebop ik denk van niet en zeker niet alleen. Misschien als ik wat teamgenoten mag uitnodigen maar dat zit er voorlopig niet in. Wel sta ik weer te popelen om aan de Wijnproefquiz mee te doen, alleen of met vrienden.

Na dit gelezen te hebben is het antwoord op de eerste vraag: Biertje of toch maar een wijntje? Ja, een lekker wijntje en het maakt mij niet uit of het wit, rood of rosé is. Jammer genoeg was dit geen quiz vraag dus je krijgt er geen punten voor. Maar ik zit klaar op de 13e februari.

De komende week kunnen er geen live uitzendingen worden gemaakt bij Omroep Delft. Er wordt hard gewerkt om in een week de hele interne verhuizing te realiseren. We krijgen grotere studio’s, redactieruimte, ontvangstruimte en later dit jaar ook nog een TV studio. De consequenties van deze activiteiten is dat we de komende week wel naar Radio Delft kunnen luisteren naar muziek en opgenomen programma’s.

Ja een programma opnemen mocht nog wel en dan wordt die opname in het betreffende tijdslot gezet. Maar Delft Centraal van te voren opnemen is wel wat lastig. In dit programma zoek ik naar actuele onderwerpen en linksom – rechtsom ik ben niet actueel meer als ik Delft Centraal een week van te voren opneem. Nee dat gaat het niet worden. Eigenlijk had ik wel wat reacties op de avondklok in de uitzending willen polsen bij Delftenaren maar goed dat kan niet doorgaan dus heb ik nu een vrije maandagochtend.

Dan zit ook nog eens de Corona crisis mij dwars. Een vrije maandagochtend zou kunnen betekenen dat ik dan eindelijk met wat vrienden zou kunnen gaan zingen. Tja en dan mag je van Mark Rutte nog maar alleen bij iemand op bezoek gaan. Dus ook dit plannetje gaat de prullenbak in. Een andere maatregel die vandaag in het parlement is aangenomen is de avondklok. En die klok heeft vervolgens weer consequenties voor Living Blue. Dat programma gaat ietsje langer uit de lucht. Niet alleen komende maandag maar tot 9 februari als de avondklok dan niet niet wordt verlengd.

Ben ik teleurgesteld? Ja natuurlijk want ik vind het maken van mijn uitzendingen erg leuk. Maar ik begrijp dat het op dit moment even niet anders kan. De verbouwing is noodzakelijk en we krijgen er een mooie studio voor terug. En het is maar voor één keer want op 1 februari ben ik weer in de lucht met Delft Centraal.

Met die avondklok heb ik ook geen probleem want ik denk dat deze wel degelijk zoden aan de dijk zet. Hopelijk gaat iedereen zich hier aanhouden want dan kunnen we misschien in het voorjaar weer op een terrasje zitten. Voor Living Blue betekent het echter wel wat. Zeker drie weken lang zal het niet te horen zijn op maandagavond. Drie weken lang geen leuke onderwerpen zoeken, gasten uitnodigen en muziek uitzoeken.

Ben ik dan volgende week helemaal niet te horen op Radio Delft? Ja hoor, want morgen gaan Emmy en ik met Nederlandse artiesten een toertje maken door de Franse muziek. Dat wordt een leuke uitzending en zoals gewoonlijk is de herhaling op woensdag. Al met al dus een rustig radioweekje.

Maar niet getreurd hoor ik zit er niet mee. Ik heb geen zangles meer heb en ook een eventueel bezoek aan vrienden mag even niet meer. Maar ik ga gewoon door. Zingen kan ik ook zonder les en ik heb nog steeds geen klachten gehad van mijn buren. Dus dat valt weer mee en ook van mijn gepingel op de piano wordt niemand warm of koud. Wat ook geruisloos gaat dus zonder mijn buren te ergeren is het volgen van het nieuws als voorbereiding voor februari als Delft Centraal weer van start gaat. Ik blijf nog steeds denken in mogelijkheden maar zoals eerder al gezegd: ik wil wel weer graag de stad in, lekker eten in een eetcafé en een wijntje op een terras. Dus hoop ik nu echt dat iedereen doordrongen is van de ernst en zich aan de maatregelen gaat houden.

De discussie is in volle gang. Komende vrijdag moet dan de klap vallen en weten we of het kabinet valt of toch door mag gaan. Iedereen is het er over eens dat er grote fouten gemaakt zijn. De strenge wetgeving die gehandhaafd moest blijven met regels die op voorhand al niet uitvoerbaar waren. Maar het parlement dus ook de Tweede Kamer heeft deze regels opgesteld en die schreeuwen nu om het hardst dat het kabinet moet aftreden. En dat na een onderzoek van de Tweede Kamer zelf.

Ja er moet wat gebeuren dat is overduidelijk en zeker voor de mensen die benadeelt zijn door deze affaire. Maar niemand is er bij gebaat na de knetterharde conclusies van dit onderzoek dat het kabinet gaat aftreden. Ook voor de gedupeerden zal dit volgens mij niet de oplossing zijn. Ik ben geen politicus maar heb wel gezond verstand. Wat er in mijn ogen zou moeten gebeuren is zo snel mogelijk ruimhartige oplossingen geven aan de benadeelden en gelijk het huidige toeslagen en uitkeringenbeleid hervormen.

Wat heeft het voor zin om nu na zo’n twee jaar praten en nog eens praten achterom te blijven kijken. Daar lossen we niets mee op. Gedane zaken nemen geen keer en alles en iedereen is wel iets te verwijten. Dus stop met dat vinger wijzen en laat daadkracht zien. Bundel, zeker in deze tijd waarin we in een crisis zitten, de krachten en kijk naar voren. Ga werken aan een toekomst waarin dit soort dingen niet meer kunnen gebeuren.

Ik zou de Tweede Kamer willen oproepen om een taskforce, in te stellen die snel aan de slag gaat om alle processen en uitzonderingen rondom toeslagen in kaart te brengen en die om te buigen naar een eenvoudige en transparante werkwijze voor het aanvragen, verwerken, vastleggen maar ook het uitkeren van toeslagen. Deskundigen in de taskforce moeten deze nieuwe wet- en regelgeving toetsen op zijn uitvoerbaarheid. Met nieuwe wet- en regelgeving kan worden voorkomen dat excessen zoals in de afgelopen jaren in de toekomst niet meer voor hoeven te komen.

Op deze manier kunnen alle politici in het kabinet en Tweede Kamer zich gaan richten op zaken die op dit moment zeer urgent zijn zoals het bestrijden van de Corona crisis en de aanstormende Engelse variant van het virus. Maar ja zoals ik al gezegd heb ik ben geen politicus en mijn verhaal zal niet in Den Haag gelezen worden dus gaan we een spannend einde van de week tegemoet waarin de vraag of het kabinet valt of niet op tafel blijft liggen.

Eindelijk ik kan weer rustig achter mijn laptop gaan zitten en weer eens een stukje over mijn belevenissen gaan schrijven. Het jaar begon hectisch en dan heb ik het niet over allerlei ontwikkelingen hier met de Corona en in de US. Nee want ondanks dat ik geen goede voornemens had gemaakt wilde ik deze week wel heel erg veel doen en heb ik ook heel veel gedaan. Mijn hoofd zat dus wel weer eens heel erg vol en ik ben maar even op de rem gaan staan.

Natuurlijk heb ik ook zitten kijken naar de ontwikkelingen in de US. Wat een toestanden daar. Het is heel triest maar het leverde ook wel weer boeiende TV op. Inderhaast in elkaar gedraaide reportages en natuurlijk aangepast talkshowtafels. Wat voor mij het leukst is om naar deze programma’s te kijken is dat ik er wat van kan leren. Hoe wordt er geïnterviewd, scherp zonder onbeschoft te zijn of te luchthartig waardoor je niet altijd antwoord op je vragen krijgt. Boeiend is altijd weer hoe je het voor elkaar krijgt om zoveel experts aan de tafel te krijgen. Maar ook de vraag die je je altijd moet stellen als je iemand uitnodigt wat wil je dan van hem of haar. Zoals gisteravond met de ambassadeur uit de US, hij zat daar als vertegenwoordiger van zijn regering. Hij had weliswaar een eigen mening over het geheel maar kon, hij is diplomaat, en wilde dit niet delen. Waarom nodig je de man dan uit, hij voegde echt niets toe aan het gesprek.

En dat alles gebeurde op de dag dat ook in Nederland werd begonnen met het vaccineren tegen Corona. De dag daarvoor werden Mark Rutte en Hugo de Jonge stevig onder vuur genomen door de tweede kamer. Hé ze hebben al toegegeven dat het niet allemaal goed verlopen is, dus waarom laat je ze niet gewoon hun werk doen wat ze moeten doen in plaats van die herhaling van zetten in de discussie. En ook hier weer de pot verwijt de ketel. Je verwijt iemand “zwabberbeleid” maar wat wil je? Je moet een plan maken maar er waren nog zoveel vraagtekens dat je je plan constant moet bijstellen. Komt er vervolgens een plan van een andere minister op een eerder verzoek van de Kamer, waarin dit geregeld wordt dan wordt dit plan weer terug gestuurd want die uitwerking was ook niet de bedoeling. Ja zeg het maar ……

Goed voor deze week zit het er voor mij weer op. Net de uitzendingen voor maandag weer afgerond nadat ik naar Muziek Verleden heb zitten luisteren. De zon schijnt gelukkig dus zo nog even een wandelingetje en dan begint voor mij ook het weekend met een Vrijmibo.