Op weg naar toekomst

Het is en gaat nog een bijzondere week worden. Aan het begin van de Corona crisis was in een klap mijn agenda helemaal leeg. Geen radiomaken, niet meer zingen en geen theater bezoeken meer.

Voor het eerst heb ik van de week een volle agenda. De radio is weer begonnen en ik had een leuk interview met Bram die vorige week zijn diploma VMBO – Mavo mocht gaan ophalen bij het Lyceum Ypenburg. Een leuk gesprek, de herhaling is komende donderdag van 13 – 14 uur, waarin hij open vertelde over zijn gevoelens bij het sluiten van de scholen en het toch maken van de laatste schoolexamens en het ophalen van zijn diploma.

Vandaag mocht mijn neefje Maarten zijn diploma ophalen. Zoals verwacht mocht ik daar als tante niet bij zijn maar ik kon het wel volgen via een livestream. De bijeenkomst stond in mijn agenda en ik zat er dan ook op tijd voor klaar.

Hoe anders was het als bij mijn eindexamen. Slechts één dag na de uitslag in een volle aula op school naar voren geroepen worden om mijn handtekening te zetten en het diploma in ontvangst te nemen. Ik herinner me ook nog de waarschuwing die ook nu weer gegeven werd. Je krijgt het diploma maar een keer, raak je het kwijt dan ben je het echt kwijt want je krijgt geen nieuw. In die vijftig jaar die er ligt tussen mijn en zijn eindexamen is dit nog steeds het zelfde gebleven.

Deze week staat ook nog in het teken van verjaardagen. Een van die verjaardagen is die van mijn nichtje Marjorie. Zij wordt deze week 17 jaar en ja zij mag volgend jaar eindexamen doen. Ook voor haar zal dat examen anders zijn. Afgelopen weken heeft ze de eerste schoolexamens gedaan. Maar voorafgaand daaraan was er ook voor haar geen school. Alleen op haar kamer met digitale ondersteuning heeft ze zich voorbereid op de examens.

Het schooljaar zal voor haar ook goed aflopen en ik ga er vanuit dat zij volgend jaar haar diploma mag ophalen. Maar zal dat weer zoals dat gewoonte is bij het Stanislas College in de aula van de TU zijn of wordt het weer een aangepaste uitreiking op het Westplantsoen. De toekomst zal het leren. Voorlopig begint nu de vakantie en Bram, Maarten en Marjorie maken zich op voor het volgende jaar. Ieder op zijn manier maar wel drie jonge mensen die de toekomst met vertrouwen tegemoet zien.

Eindexamen 2020, alles was anders

Hij zou eigenlijk onderweg zijn naar Arizona (US) voor een jaar studie aan een high school. Leven, wonen en studeren en nieuwe ervaringen op doen. Bram van der Boon zag zijn droom in rook opgaan door het Corona virus. Hij is nu wel blij om hier in Nederland te zijn maar toch …… Hij blijft hopen dat hij volgend jaar nog een kans maakt.

Vol goede moed begonnen aan het laatste jaar op school en dan stopt alles. Geen school, chaotisch verlopen laatste tentamens en een eenvoudige diploma uitreiking. Maandagavond sprak ik met hem over deze tijd en natuurlijk ook over zijn toekomstplannen.

Wil je mijn gesprek met Bram nog een keertje horen? Luister dan donderdag van 13 – 14 uur naar de herhaling van Living Blue op Stadsradio Delft (106.3FM of DAB+)

Delft likt haar wonden

Afgelopen donderdag was er veel boosheid in Delft over de parkeertransitie. Hierover werd in de laatste raadsvergadering voor het zomerreces gestemd en tot veel frustratie van een deel van de Delftse politiek, belangenverenigingen en bewoners van Delft werden de plannen voor deze transitie aangenomen. Op vrijdag en later in het weekend al veel boze en teleurgestelde reacties op dit besluit en de manier waarop dit was gegaan. Er was ook veel discussie op straat met de bewoners van Delft. Want wat betekent dit nu echt en wat gaan we daar binnenkort van merken.

En dat is nu het rare. Niet iedereen weet wat er na dit besluit gaat gebeuren en wat dit voor de individuele burger in de binnenstad gaat betekenen. De bewoners zijn onvoldoende geïnformeerd en weten niet waar ze aan toe zijn. Ze begrijpen het gewoon niet.

Waar iedereen in de binnenstad wel van overtuigd is, is dat er wat moet gebeuren om de stad toegankelijk, veilig en gezellig te houden en dat doen we niet door steeds meer auto’s in de stad toe te laten. We willen allemaal schonere lucht, meer ruimte voor groen en recreatie en looproutes voor voetgangers. Dus dat betekent dat er plannen gemaakt moeten worden om dit te bereiken. Het grote plan, Mobiliteitsprogramma 2040, is bijna klaar en kan vanaf volgende week door iedereen ingezien worden. Je mag er ook op reageren en ik ga er vanuit dat deze reacties dan ook meegenomen worden in het definitieve programma waarover eind van het jaar besluitvorming moet plaatsvinden.

Het hele Mobiliteitsprogramma 2040 is heel uitgebreid. Het gaat iedereen in de stad aan. Bewoners die met name gespitst zijn op verkeersroutes en parkeren, ondernemers die kijken naar de bevoorrading van hun bedrijven, toeristische sector die zich afvraagt of bezoekers hun musea en bezienswaardigheden kunnen bereiken en om niet te vergeten ook de hulpdiensten want die moeten vrij doorgang hebben in de stad als dat nodig is. Maar het uiteindelijke doel dat we in 2040 bereikt moeten hebben staat helder op ons netvlies.

Het programma is dus een uitdaging voor de stad en zal worden opgesplitst in verschillende projecten die daarna op elkaar moeten worden afgestemd. Per onderdeel moet tijd genomen worden om te luisteren naar belanghebbenden. Alleen op die manier kunnen we met elkaar goede afwegingen maken en met elkaar een plan voor heel Delft te maken waarvoor een breed draagvlak is. Daarna moeten de plannen gefaseerd worden uitgevoerd maar daar hebben we dan zo’n 20 jaar voor.

En daar zit hem nu net de kneep. De plannen over de parkeertransitie, dat onderdeel zou moeten zijn van het Mobiliteitsprogramma, zijn afgelopen donderdag in de ogen van velen in de gemeenteraad er door heen gedrukt. Geen afstemming met betrokkenen, geen communicatie over de plannen en ook de protesten tegen de transitie, een petitie en demonstratie op de Markt, zijn genegeerd. Dat geeft weinig hoop voor de toekomst als andere onderdelen van het nog af te ronden Mobiliteitsprogramma worden uitgewerkt. Het vertrouwen in de gemeente is dus bij veel burgers weg en daarmee is ook het draagvlak voor deze hele operatie.

Zou het niet beter geweest zijn om eerst de Delftse bevolking mee te nemen in het hele Mobiliteitsprogramma zodat iedereen weet wat de bedoeling is en waarom het wordt gedaan. Zo worden de Delftenaren meegenomen in de lastige vraagstukken over mobiliteit waar de gemeente voor staat en door mee te praten over mogelijke oplossingen ontstaat er draagvlak. Ik denk dat het niet moeilijk moet zijn om de Delftenaar er van te overtuigen dat we in 2040 trots kunnen zijn van een mooie en duurzaam Delft, waarbij we ook nog eens voor uitlopen door gebruik te maken van innovatieve en creatieve ideeën van onze studenten aan de TU.

Als je het mij vraagt moet de gemeente na de raadsvergadering en alle commotie die daarna ontstaan is nog een keer achter de oren krabben. Het is echt geen schande om te zeggen dat je een foute inschatting hebt gedaan en dat je de hele parkeertransitie nog eens nader bekijkt en samen met de bewoners in de binnenstad bekijkt hoe en wanneer de te nemen maatregelen worden ingevoerd. Een goede samenwerking met de bevolking van Delft zal dan mooie oplossingen geven voor de problematiek waarvoor Delft nu staat om de inwoners trots te maken op hun stad. We moeten dan nog wel het vertrouwen in de gemeente terugkrijgen. Het is een ijdele hoop die niet gaat uitkomen zodat Delft na donderdag alleen nog maar zijn wonden kan likken.

Video vergaderen

Gisterenavond heb ik geprobeerd de raadsvergadering van de gemeente Delft te volgen. Het was de laatste vergadering voor het zomerreces en er stonden interessante onderwerpen op de agenda. In de krant had ik een groot deel van deze onderwerpen gevolgd maar ik was benieuwd hoe de discussie en besluitvorming verliep. Wat is pas op het laatste moment in de gaten kreeg was dat het een video vergadering was en toen ik de vergadering al voor het einde verliet had ik toch medelijden met de deelnemers.

Zelf heb ik in mijn werkzame leven veel video vergaderingen meegemaakt. Of ik dat prettig vond kan ik niet zo direct zeggen maar het was voor mij en mijn collega’s wel de enige mogelijkheid want we zaten allemaal in een ander land verspreid over de wereld. Van China tot de US met Europa in het midden. Het waren echt uitdagingen maar er moesten afspraken en besluiten genomen worden. Soms op kantoor maar vaak ook thuis achter je laptop vergaderen en goed opletten.

Gisteren zag ik dat ook op mijn tv. Iedere fractie had zich verzameld op een plek en dan maar inbellen. De vergadering begon om 19:30 en ik moet eerlijk zeggen ik haakte af om ongeveer 00:30 uur. Toen hield ik het niet langer meer vol en dan te weten dat de raadsleden en de burgemeester en nog niet klaar mee waren.

Tijdens de vergadering was dat ook te zien. Er werd in de ogen gewreven, handen even voor het gezicht gehouden en soms ook de handen in het haar. Al die tijd met een koptelefoon of oortelefoontje. Als ik het dan vergelijk met “mijn” video vergaderingen lijkt dit me een verschrikking. Alleen al de tijd en hoe blijf je dan geconcentreerd.

Ik ga even niet op de inhoud van de onderwerpen en besluitvorming in maar ik heb bewondering voor iedereen die gisteren bij de vergadering betrokken was. Aan de andere kant heb ik ook wel de vraag naar de kwaliteit van de vergadering. De vermoeidheid van de deelnemers was van gezichten af te lezen en ben je dan nog wel helder en geconcentreerd genoeg om goede besluiten te nemen. Ik weet wel dat bij mij een vergadering na twee uur werd beëindigd, resultaat of niet. Dan maar de volgende dag verder als je weer nieuwe energie hebt op gedaan. Of dit een oplossing is voor een gemeenteraad? Ik weet het niet, maar ik had hier geen goed gevoel bij.

Tot slot wil ik alle raadsleden en B&W een heel fijn zomerreces toewensen en ik spreek ook voor hun de hoop uit dat ze na dit reces er weer gewoon mogen vergaderen in de Raadszaal (mits goed geventileerd). Voor hun beter en ook voor de bewoners van Delft beter te volgen.

Eindexamen 2020

Voor veel scholieren die dit jaar eindexamen moesten doen was dit schooljaar niet zoals verwacht. Ja de spanning, hoe zijn de schoolexamens gegaan en aan welke vakken moet ik extra aandacht besteden tijdens het centraal schriftelijk om het cijfer of het gemiddelde eindcijfer wat op te krikken. En dan wachten op de uitslag.

Dit jaar gooide Corona roet in het eten. Niet meer naar school, geen centraal schriftelijk, voor een aantal wel nog de spanning van heb ik het nu wel of niet gehaald. Ook feestjes en reisjes werden geschrapt. Maar ook vragen over de waarde van het behaalde diploma want ja je was wel de scholier van 2020.

Hoe een eindexamen leerling van 2020 dit allemaal ervaren heeft en wat hij hierna gaat doen, ga ik maandagavond vragen aan de geslaagde Bram van der Boon, hij mocht van de week zijn diploma ophalen, in mijn programma Living Blue op Stadsradio Delft. Luister je ook tussen 20 – 21 uur (herhaling donderdag 13 – 14 uur)?

Werkverschaffing?

Het is nu ruim een week geleden. Medewerkers van een hoveniersbedrijf waren bezig met het verfraaien van de ingang van De Hoven Passage bij Delft Hoog. Na twee jaar was dit eindelijk mogelijk want Delft Hoog is opgeleverd en alle bouwketen en opslagplaatsen konden worden afgebroken.

Er werden grote plantenbakken geplaatst met bankjes aan rand. De fietsrekken werden verplaatst achter een wand met groene planten en in afwachting van de komst van La Place werd er ook een terras gemaakt voor deze onderneming. Met veel zorg werden de steentjes gelegd en ook een paar bomen geplaatst. Op het moment dat La Place opengaat dan zal het een heel gezellig hoekje gaan worden.

Jammer was wel dat veel fietsers voor het gemak hun fietsen op het terras zette met een dik slot aan de jonge boompjes. Dat zal wel snel overgaan als er meubilair op het terras worden geplaatst. Ik zal dus hier verder geen opmerkingen over maken.

Sinds gisteren zijn er werkzaamheden gestart door Stedin. Ik heb geen idee wat zij aan het doen zijn want ik heb hierover geen mededeling hierover ontvangen. Nu hoeft dat ook niet direct want vooralsnog vinden de werkzaamheden voor Toren 1 plaats. Dus ook daarover zal ik geen opmerking plaatsen. Waarover dan wel?

Een deel van het zo zorgvuldig aangelegde terras van La Place hebben ze weer opengebroken om naar ik vermoed kabels te trekken. Nu vraag ik me echt af waarom er niet meer afstemming heeft plaatsgevonden. Stedin zal heus wel de steentjes weer terugleggen maar of het terras weer zo mooi wordt als het door de hoveniers was gedaan dat blijft de vraag. In ieder geval vind ik dit een vorm van werkverschaffing die voorkomen had kunnen worden.

Hoeveel afvalbakken hebben jullie thuis?

Zaterdagmiddag op de Markt in Delft. Meeuwen vliegen boven het plein loerend of er voor hun nog wat te halen valt. De reden dat deze grote witte vogels soms huiveringwekkend laag over de Markt scheren is dat, dit keer voor het laatst, de weekmarkt van Delft in verband met de Corona Lockdown deels is uitgeweken naar dit plein. Er staan kramen met groente en fruit dus dit is voor onze vrienden een letterlijke snoepwinkel.

Steeds meer zien we deze vogels ook rond de plaatsen waar vuilcontainers staan. Niet dat zij in die containers kunnen komen maar omdat er steeds meer vuil naast de containers worden gezet. Als aasgieren komen de meeuwen hierop af en doen zich te goed aan de inhoud van deze zakken die ze gewoon kapot scheuren.

Het is zeker geen nieuwe probleem. Toen ik nog in het centrum van de stad woonde was er een redelijk strenge regel dat ik als particulier pas na 6 uur in de ochtend mijn vuilniszakje buiten mocht zetten. Ik deed dat trouw maar als ik dan een uur later op weg ging naar het station om te gaan werken dan moest ik slalom lopen om de kapot gevreten vuilniszakken en het vuil dat het om heen lag. Niet dat de dieren in Delft in één uur zoveel troep kunnen maken maar veel ondernemers met name uit de horeca zetten hun vuil direct na sluiting al aan de kant van de straat.

Op de Markt waren er al containers met name voor de ondernemers daar. Ik kon daar beslist geen vuil kwijt want ik had geen kaartje om de container te kunnen openen. Er zitten veel ondernemers op de Markt waaronder ook weer veel horeca ondernemers. Naast de gezelligheid en het heerlijke eten dat deze ondernemers ons geven hebben zij ook heel veel afval. Dat brengen ze ook netjes naar de containers maar na een drukke dag of zelfs een druk weekend dan waren die op enig moment vol. Dus werden de zakken naast de containers gezet met vogels en andere dieren tot gevolg.

Tegenwoordig worden er meer en meer voornamelijk ondergrondse containers geplaatst. Zeker in de wijken rond het centrum van de stad. En ja we moeten ook steeds meer afval scheiden. Weten jullie het nog? Er is glas, papier, groente- tuin en fruit (GFT) afval, chemisch, kleding en tot slot restafval (misschien ben ik nog een soort afval vergeten). Voor alles een container, geconcentreerd op een plek. Een van de gevolgen is dat er bij deze verzameling aan verschillende containers steeds minder containers staan voor restafval, waarvan we toch het meest hebben. We zetten dus ook nu weer onze vuilniszakken naast de containers neer wat dus weer prettig is voor het ongewenste bezoek van dieren.

Een toenemende bron van ergernis en frustratie waarop sommige mensen zeggen dat wij ons gedrag moeten veranderen om dit probleem tegen te gaan. Wat er van ons verwacht wordt is dat we ons huisvuil goed scheiden zodat we niet alles in de rest afvalbak gooien. Met ons overgebleven restafval onder de arm moeten we in de omgeving waar we wonen opzoek gaan naar een container waar we wel onze vuilniszak kwijt kunnen.

Maar laten we even praktisch zijn. Hebben jullie allemaal voor elke soort afval een afvalbak in huis staan? Als ik kijk naar mijn situatie dat scheid ik keurig papier, glas, plastic en ja de rest. Ik heb dan ook het voordeel dat er in de beneden ruimte van ons appartementen complex hele grote containers staan voor maar twee soorten afval, rest en papier. Glas en plastic kan ik in de containers bij AH kwijt. Ja bij mijn restafval zit alles wat niet van papier, glas of plastic is. Maar wel gft-afval. Twee maal per week wordt dit opgehaald. Kennelijk is men dus in staat bij de afvalverwerking dat restafval te scheiden. Is dan niet de oplossing om aan de Delftse bevolking te vragen om met uitzondering van papier en glas alle afval gewoon als restafval in de daarvoor bestemde containers te gooien. Voorwaarde is dan wel dat weer voldoende restafval containers worden teruggeplaatst en bij de afvalverwerking nog meer geïnvesteerd wordt in het scheiden van afval achteraf.

En de gedragsverandering? Ja dat moet ook wel een beetje want we zijn wel erg gemakkelijk geworden om onze losse rommeltjes tijdens onze wandelingen gewoon op straat te gooien als er geen afvalbak in de buurt is. Stop die rommeltjes gewoon even in je zak of een tasje en gooi het thuis weg.

Resetten en nu weer doorgaan

De horeca is al weer ruim een maand open na de lockdown. Maar wat heeft een horeca ondernemer in de tijd gedaan waarin zijn zaak gesloten was. Vanavond sprak ik daarover met George Stroomberg van Lunchcafé Van 9 tot Zeven op de Markt.

Op zondag 15 maart was er al onrust bij George over het hele Corona gedoe zodat hij besloot om zijn zaak al om twee uur in de middag te sluiten en de persconferentie van Mark Rutte af te wachten.

Vanaf de daar op volgende maandag was het stil op de Markt en in het centrum van de stad. Tijd voor George om even alles te resetten, genieten met zijn gezin van het dakterras en de fietstochtjes. Toch was er wel twijfel, nadenken over de toekomst als zijn zaak heel lang gesloten zou blijven en ook bij het zien van de activiteiten van zijn collega ondernemers of hij wel de goede keuze had gemaakt.

Inmiddels is ook Lunchcafé Van 9 Tot Zeven weer open en heeft hij zijn draai weer gevonden. Wil je weten wat de keuzes waren en hoe George er toe kwam om samen met een vriend mondkapjes te gaan verkopen? Luister dan donderdag van 13 – 14 uur naar de herhaling van Living Blue op StadsRadio Delft (106.3FM of DAB+).

Poffertjes of mondkapjes

Op het menu van Lunchcafé Van 9 tot Zeven staan heerlijke gerechten. Lekkere broodjes, salades en poffertjes. Tot de lockdown kwam want ook George en Angelique Stroomberg moesten hun lunchcafé sluiten.

George heeft tijdens de lockdown niet stil gezeten want op enig moment stonden op de menukaart ook mondkapjes en andere desinfecterende middelen. Reden voor mij om George maandagavond op te bellen om hem te vragen wat hij tijdens de Corona Crisis allemaal heeft gedaan. Ook besteden we aandacht aan de maatregelen die hij heeft getroffen om nu verder te kunnen gaan.

Willen jullie dat ook weten? Luister dan maandagavond van 20:00 – 21:00 uur naar Living Blue op StadsRadio Delft (106.3FM of DAB+). Het programma wordt herhaald op donderdag van 13:00 – 14:00 uur.

Laat vandaag maar komen

“Dus kom maar op; Ik ben er klaar voor; laat vandaag maar komen; Verras me maar; Met lief geluk; Met kleine mooie dromen (Wim Rijken).

De tekst die staat in de kaart die ik gisterenavond kreeg voor mijn verjaardag. Ik kan er vandaag tegen na een hele gezellige avond bij Café Vanouds de Twee Kruikjes. Heb ik het nu goed geschreven Bart? Lezers zullen wel denken dat ik aandelen heb in dit café maar ik kan jullie vertellen dat dat niet het geval is. Geen aandelen maar wel vrienden en dat is voor mij vele malen belangrijker.

Ja er is weer een jaartje voorbij en gelukkig zijn voor de horeca de maatregelen ook wat versoepeld. Ik zat me echt wel af te vragen of en hoe ik mijn verjaardag zou gaan vieren. Niet groots hoor want daar ben ik niet zo van maar een paar quality moments met mensen die me aan het hart liggen. Zou ik al naar Vanouds kunnen, die afspraak had ik al een jaar geleden gemaakt en kan ik al weer in een restaurant mezelf gaan verwennen? Gelukkig zijn die corona maatregelen net op tijd versoepeld. Dus Mark Rutte bedankt daarvoor.

Ik heb in ieder geval na het leuke feestje van gisteren nog een leuk weekend voor me liggen en daar ga ik van genieten. Vanavond sluit ik af bij Le Vieux Jean waar er zoveel mooie herinneringen voor mij liggen en morgen mag ik dan ook mijn tweeling broer feliciteren.