Wat is er aan de hand hier in ons landje? Afgelopen dagen zijn alleen maar berichten over geweld en baldadigheid die toch wel heel erg uit de hand gaat lopen. Waarom? Was het omdat we tijdens de lockdown heel weinig mochten en nu weer iets meer? Is het de hittegolf die naar ons hoofd stijgt. En waarom nemen we wapens mee als we naar het strand gaan of ergens wat gaan drinken. Je hoeft maar een kleine opmerking te maken en je bent een slachtoffer.
Vanochtend las ik dat al dit soort baldadigheid komt omdat we ons vervelen. Maar kunnen we dan alleen maar dingen bedenken waarmee we spullen van anderen vernielen? Gisteravond zijn er in het Voorhof in Delft twee deelscooters door vandalen in de brand gestoken. Wat hadden die gasten in hun hoofd. Oké je houdt de politie en brandweer bezig maar je brengt ook anderen in gevaar. Want stel dat de brandweer niet op tijd is en de brand ineens veel groter is dan je had bedacht. En er zijn twee scooters vernield waardoor er minder mensen er gebruik van kunnen maken. Maar ook voor je zelf, misschien had je er wel lol in maar je had zelf ook gewond kunnen raken om maar niet te praten van de straf die de rechter je gaat opleggen.
Dan die twee jonge mensen die doodgeschoten en gestoken zijn. Weg hun mooie leven en waarom? Bij de schietpartij in Amsterdam weten we het, Bas wilde een dief aanspreken die een horloge van zijn vriend stal. In Rotterdam loopt er nog onderzoek. Maar laten we wel zijn hoe komen die jonge mensen aan wapens en waarom in hemelsnaam neem je die mee als je weg gaat?
Ik ga zo misschien nog even naar een terras en gedraag me zoals dit van me verwacht wordt. Ik heb dit zo meegekregen van mijn ouders. Ik houd me aan de regels en als ik gevraagd wordt een formuliertje in te vullen dan doe ik dat. Naast mijn mondkapje, ontsmettingsmiddel en portemonnee neem ik verder niets mee. Nou ja alleen nog een tas, waarin ik die spullen doe, maar als aan mij gevraagd wordt om te laten zien wat er in zit, zal ik daar gewoon aan meewerken. En op het terras kan ik me alleen afvragen waarom deze agressie terwijl ik een lekker wijntje drink. Een fijne zondag nog allemaal.
Ja van mij mag het vanmiddag enorm gaan plenzen. Ga ik als het dan gebeurd lekker in de regen lopen? Nee hoor maar een flinke regenbui kan alles buiten weer even opfrissen. Alle plantjes die snakken naar een verfrissende bui, het stof op de straten dat even wordt weggespoeld en dan daar boven op even een wat lagere temperatuur. Vandaag wordt door onze weervoorspellers de omslag naar koeler weer voorspeld: Heerlijk.
Heb ik last van deze hittegolf? Nou eigenlijk niet zoveel. Ja ik heb me aangepast, alles op mijn dooie akkertje en veel binnen blijven. Alleen voor het hoogst noodzakelijke zoals naar de studio en boodschappen doen ga ik naar buiten. Natuurlijk zit ik ’s avonds lekker op mijn balkon want dan is de temperatuur wat aangenamer en heb je niet die warme zon op je bolletje. Dus nee ik heb geen overmatige last van die warmte maar ik vind het nu wel ietsje te lang duren.
Je merkt het ook aan de mensen om je heen. Ze hebben veel kortere lontjes dan normaal. Een onschuldige opmerking die je maakt kan zo maar verkeerd vallen en dan ontploft er iemand. Nou houd je maar rustig ik ga er dan niet verder op in. Maar je ziet veel van dit soort situaties aardig uit de hand lopen. Kijk maar naar de schiet- en steekpartijen en onschuldige slachtoffers die daarbij vallen.
Als het zo heet is wil je natuurlijk ook wel een keertje het water in. Bij mij op balkon staan twee waterbakjes. Eentje voor mijn plantjes en de andere voor mijn voetjes. Beiden vinden dat heerlijk verkoelend maar andere mensen hebben daar niet genoeg aan en willen het wijde water in.
In Delft leidt dat tot best wel gevaarlijke situatie zoals van bruggen afspringen in de Schie een toch redelijk druk bevaren waterweg. Maar we gaan ook naar zee. Ik vraag me af wat al die mensen bezield. Eerst in een bloedhete auto in de file naar het strand en daar aangekomen zien dat er een rode vlag wappert omdat het veel te gevaarlijk is om in zee te gaan. Maar ja ik heb in het verre verleden diploma A en B gehaald dus dat geldt niet voor mij want ik kan zwemmen. Ik kan je vertellen ik ben niet zo gek.
Die rode vlag is voor mij een waarschuwing die ik niet zal zien want ik ga niet in de file of in de tram naar het strand. Laat mij maar lekker in en om het huis blijven en wachten tot de verkoelende buien eindelijk gaan vallen.
Het lijkt alsof ik mijn tijd even heb verprutst. Kijken naar TV beelden en dat in de ochtend maar ik had er geen spijt van. Op de site van RTV Rijnmond was het afscheid te zien van de MS Rotterdam. Gisteren voor de laatste keer aangekomen in Rotterdam want zij wordt nu gestript en overgedragen aan een nieuwe eigenaar Fred Olsen die haar gereed gaat maken zodat ze in zijn vloot kan worden opgenomen. Kijkend naar de beelden en het machtige geluid van haar scheepstoeter komen de herinneringen weer aan haar en de kennismaking met het cruisen weer boven.
Het was in 1966 dat ik met mijn ouders, broer en zus een rondreis maakten door Noorwegen. Een mooi land dat toen al heel erg veel indruk op mij maakte. We stonden met onze tentjes op een camping bij Geiranger. Een heel imposante fjord, smal omgeven van hoge bergen. Mooie uitkijkpunten en de imposante waterval van de Zeven Zusters. Op een avond klonk er een imposante scheepstoeter en nieuwsgierig als we waren we gingen kijken wat er was. De MS Amsterdam van de Holland America Line (HAL) meldde zich in Geiranger. Tussen het geweld van de bergen was het maar een klein bootje.
Vanaf dat moment was mijn grootste vakantiewens om ook een keer op een schip van de HAL in die fjord te liggen. Deze wens ging in vervulling in 2014, 18 jaar later, toen ik aan de cruiseterminal in Rotterdam inscheepte op de MS Rotterdam voor de cruise Noorse Legende langs de fjorden van Noorwegen. Het was mijn tweede cruise en de eerste op de MS Rotterdam. Vertrekken en aankomen in Rotterdam was een bonus en in 2015 stapte ik samen met mijn moeder in Rome aan boord van de MS Rotterdam, de bonus van deze reis was aankomst in Rotterdam in de vroege ochtend.
Mijn moeder wilde ook wel eens een keer mijn enthousiasme delen over cruisen en toen deze tocht “Iberisch Schiereiland” werd aangeboden greep zij haar kans. Een fantastische reis met heel veel belevenissen. We begonnen met een storm windkracht 10, wateroverlast in onze hut (de leidingen waren uit elkaar gegaan door de bewegingen van het schip). Toen we in wat rustiger vaarwater waren gekomen zijn er de herinneringen aan onze bezoeken aan Malaga en Lissabon en de meer dan fantastische verzorging aan boord en de quality tijd die ik met mijn moeder mocht doorbrengen.
Volgend jaar zou ik weer aan boord stappen van de MS Rotterdam, dit keer om naar de Noordkaap te gaan. Wow, weer eens vanuit Rotterdam vertrekken in plaats van Amsterdam en dan twee weken genieten van het Noorse landschap met als hoogtepunt de Noordkaap. Ik had de excursies al uitgezocht en kon me nu al verheugen op de avonden bij de Pianobar. Totdat ……….. het bericht kwam dat de MS Rotterdam was verkocht en de cruise geannuleerd werd. Aan een kant begrijpelijk want ze was al een oude dame geworden maar ze was wel stijlvol.
De nieuwe MS Rotterdam
Aanvankelijk liet het zich aanzien dat de HAL verder zou gaan zonder een schip dat Rotterdam heet want er staan voorlopig geen nieuwe schepen op de planning dus was het een grote verrassing dat het nieuwe schip dat eind juni 2021 in de vaart wordt genomen als is omgedoopt tot de MS Rotterdam (VII).
Ik heb nog geen vast omlijnde plannen voor volgend jaar maar ik kijk er wel naar uit om met de MS Rotterdam af te varen naar Noorwegen. Vanuit Rotterdam? Ik hoop het maar als het vanuit Amsterdam is dan stap ik ook op.
Afgelopen maandag had ik een leuk interview met Ilonka Ouwendijk van Stichting Pieter van Foreest. Met veel inventiviteit en ook creativiteit heeft Pieter van Foreest zich door de crisis die het Covid-19 met zich meebracht heen geslagen. Ilonka sprak veel waardering uit voor de medewerkers en hun saamhorigheid. Een eerste evaluatie heeft inmiddels plaatsgevonden zodat Pieter van Foreest op haar hoede is als er weer een geval van Covid-19 optreed. Een algehele sluiting van de instellingen willen zij in ieder geval kost wat het kost voorkomen en daarop zijn hun maatregelen gericht.
Ook nu is het weer aan de medewerkers om hun creativiteit aan te spreken om het met deze hitte voor de bewoners zo comfortabel mogelijk te maken. Een groot compliment aan deze medewerkers is hier dus heel erg op zijn plaats.
Het interview met Ilonka Ouwendijk wordt donderdag herhaald dus als je het gemist hebt luister dan op donderdag tussen 13 – 14 uur naar Living Blue op Stadsradio Delft (106.3FM of DAB+)
Het lijkt er op dat de vakanties nog maar net begonnen zijn maar in Delft zitten we voor wat betreft de scholen al op de helft. Nog drie weken en dan begint het schooljaar weer. Maar aan alles zien we dat we ons aan het opmaken zijn voor de periode na de vakanties. Hoe moet dat gaan? Eigenlijk hadden we gedacht dat na de vakanties alles weer normaal zou zijn maar niets is minder waar. We moeten nog steeds rekening houden met het virus dat officieel Covid-19 heet.
Eind deze week begint de Owee-week al weer in Delft. Voorheen een week waarin heel veel nieuwe studenten kennis kwamen maken met de stad en het studentenleven in onze mooie stad. Zij namen dan voor een paar dagen de stad en de campus van de TU over. Overal groepen onder leiding van ouderejaars studenten lopend door de stad soms vreemd uitgedost maar vol energie uitkijkend naar hun toekomst. Naast de informatie die zij kregen was er natuurlijk ook tijd om lekker feesten met de nodige drank en dat bepaalde in de Owee-week ook een beetje het beeld van de stad. Het duurde zo’n dag of vier en dan kwam de relatieve rust weer terug in Delft.
Dit jaar gaat het heel anders zijn. De studenten liggen onder een vergrootglas voor wat betreft de feesten want ja Corona …… Voor de eerstejaars is dit dus niet het begin van hun studietijd zoals zij dit hadden bedacht toen ze zich opgaven voor een studie. O, ja er moet gestudeerd worden want de resultaten moeten wel komen maar toch de vrijheid van het studentenleven en voor velen voor het eerst op eigen benen. Zij keken er naar uit, zelfstandig en een eigen leventje op je eigen kamer met vrienden.
Hun examenjaar ging ook al niet zoals verwacht dus ik kan me voorstellen dat deze jongelui nu wel even de teugels willen laten vieren en dan worden ze plotseling op hun verantwoordelijkheden aangesproken. Er wordt naar hun gewezen alsof zij de enige zijn die op dit moment het virus verspreiden. Want zij zijn degenen die aan het feesten zijn en niet nadenken over de gevolgen. Maar zij zijn het ook die aan het begin van een nieuwe fase in hun leven staan. Nu zouden ze nog even lol kunnen maken en nieuwe vrienden moeten maken. Maar zij moeten nu een balans gaan vinden tussen plezier en succes in het studentenleven en de gevolgen van een virus dat ons aanvalt.
Daarom wordt de introductie van Delft als studentenstad maar ook de kennismaking met de hun nieuwe omgeving digitaal gedaan. Achter je PC’tje, op je kamer thuis of al in je nieuwe kamer, de ouderejaars volgen door Delft, een keuze maken voor een studentenvereniging en keuzes maken voor sport en andere vormen van ontspanning. Ook de meeste colleges zullen in het begin digitaal worden gegeven, waarbij je ook niet echt veel contact krijgt met je medestudenten. Hopelijk zullen ze in de zogenaamde mentorgroepen wel de gelegenheid krijgen hun studiegenoten wat beter te leren kennen waarbij dan weer vriendschappen voor langere tijd zullen ontstaan.
Dit is niet alleen het beeld in Delft maar ook in alle andere studentensteden waar in de komende weken de introductie van start gaat. Gelukkig voor de studenten dat de introductieweek niet helemaal geschrapt wordt door de regering en ze toch een beetje binding krijgen met de uni waarvoor ze kozen hebben. Wat ik wel zie is dat diezelfde jongeren er toch het beste van proberen te maken.
Ik sprak onlangs nog een eerstejaars die in Nijmegen gaat studeren. Oké ook hij had een leuke introductietijd verwacht en is een beetje teleurgesteld maar hij ziet ook mogelijkheden. Hij is van plan om met zijn studiegenoten contact te leggen en samen met hen afspraken te maken hoe ze gezamenlijk een of twee dagen ergens in een gelegenheid over hun studie kunnen praten. Hij heeft dan ook wel het voordeel dat het aantal studenten voor zijn studierichting uit 20 studenten bestaat dus dat is overzichtelijk. Hij gaat er voor en ik denk dat het hem ook gaat lukken, want bij de meeloopdagen van de uni heeft hij ook al verschillende vrienden gemaakt en zo zit hij al voor zijn komst naar Nijmegen in een band.
Deze enthousiaste jongeren laten zich dus niet uit het veld zal slaan; zij volgen hun dromen en hun hart en doen er alles aan om te slagen. Ik zou zeggen geniet zoveel mogelijk van wat je deze week gaat beleven en kijk niet te veel achterom. Haal alles uit je studententijd want ik kan je verzekeren, hoe de komende jaren er ook uitgaan zien, achteraf kun je zeggen het was een mooie tijd. Veel succes jongens en meisjes!!
Aanstaande maandag praat ik in mijn programma Living Blue met Ilonka Ouwendijk van de Stichting Pieter van Foreest. Pieter van Foreest biedt (complexe) zorg, ondersteuning en behandeling aan ouderen. Of dat bij de ouderen thuis is of in één van de huizen van Pieter van Foreest, zij willen hun cliënten van betekenis te laten zijn.
Op dit moment zijn het hectische tijden voor Pieter van Foreest. Het Corona virus, de sluiting van de huizen en dan nu de extreme hitte. Reden om ook aan Ilonka te vragen hoe zij de afgelopen periode zijn doorgekomen. Hoe erg is Pieter van Foreest getroffen, hoe lastig was het met de bewoners in isolatie en hun familie. Hoe zat het met de zorg aan huis en is Pieter van Foreest voorbereid op wat eventueel nog komen gaat. Allemaal vragen waar Ilonka ons wellicht een antwoord op kan geven.
Luistert u ook? Maandagavond Living Blue op StadsRadio Delft (106.3FM of DAB+) van 20 – 21 uur met de herhaling op donderdag van 13 – 14 uur.
Ik doe al weer een tijdje mee met de fotografie uitdagingen van Else Kramer. Het heet “Anders kijken met Else”. Dagelijks krijg je de vraag om een foto te maken en die dan op haar Facebook pagina te zetten. Ik ben er mee begonnen aan het begin van de Corona lockdown en ik laat me nu nog steeds uitdagen.
Opdracht: koelkast
Iedere dag dus weer een uitdaging en als ik ’s ochtends haar mail open dan ben ik steeds weer opnieuw benieuwd wat de opdracht van die dag zal zijn. Er zitten redelijk eenvoudige opdrachten tussen zoals die van gisteren, de koelkast. Je doet je koelkast op en dan een foto maken. Maar oeps …….. in mijn koelkast is het wel een zootje dus dat betekent eerst opruimen en schoonmaken voor ik de foto kan maken. Daar heb ik vandaag niet zo’n zin in en …… om alleen voor de compositie met dit warme weer een doek door de koelkast te halen, want meer is het niet en opnieuw in te richten. Nee laat die koelkast maar lekker koelen zodat ik er straks weer mijn gekoelde drankje uit kan halen. Toch heb ik een foto van de koelkast gemaakt. Nieuwsgierig? Hij staat hier.
Opdracht: stilte
Soms weer een wat lastiger opdracht. Het zijn van die opdrachten waarbij je een gevoel of associatie moet vastleggen. Dat zijn dan opdrachten waarin je kleuren moet fotograferen of bijvoorbeeld “vallen” of “frisheid”. Maar ook opdrachten die, als je in een stad woont waar heel veel steen is, lastig is zoals zand en golven. Je eerste idee hierbij is strand, maar er komen heel verrassende foto’s op de pagina te staan.
Dit weekend is de opdracht “zomer”. Daar kunnen we wat mee want er zijn met deze hitte veel zomerse foto’s te maken. Ik ga mijn best doen. Enne ….. wil je wat meer weten van Else Kramer en “Anders kijken met Else” (AKME) dan is hier de link naar haar website: https://www.elsekramer.nl/anders-kijken-met-else. Houd je van fotograferen en wil je je laten uitdagen dan is dit beslist een aanrader.
Tot nu toe valt de hitte nog wel mee maar ja wat wil je we staan volgens onze weervoorspellers nog maar aan het begin. Gisteravond nog lekker lang op balkon gezeten tot dat ik dacht nu wordt het me iets te fris. In huis gelukkig nog niet zo overdreven warm dus een goede nachtrust gehad. Maar gaat dat vanavond weer gebeuren?
O,ja ik zal best wel lang buiten kunnen zitten. Hetzij op het balkon of in de stad dat maakt niet uit. Temperatuur binnen? Ik probeer er alles aan. Ramen en gordijnen dicht zodat de zon niet binnen kan komen. En rustig blijven want wat er ook gaat gebeuren ik kan er niets aan doen en we komen er zoals altijd wel weer doorheen. Misschien dat we over zo’n week of twee weer zitten te zeuren dat het te nat of koud is.
Voor nu dus even pas op de plaats. Op mijn gemak de krant lezen en dan zie ik de kenmerken waaraan een hittegolf of zelfs een superhittegolf moet voldoen. Bij een superhittegolf moet het vijf aaneengesloten dagen tropisch zijn met temperaturen boven de 30 graden met drie dagen van boven de 35 graden. Dit is in Nederland nog niet landelijk voorgekomen dus misschien gaan we wel weer een record breken omdat dit nog niet is voorgekomen in de Bilt. Wat mij betreft is een gewone hittegolf wel voldoende want dan liggen de temperaturen boven de 25 met drie dagen boven de 30.
Niet alleen rustig houden is belangrijk met deze temperaturen maar ook voldoende drinken, daarbij denk ik niet aan alcoholische dranken maar lekkere frisse (fris)dranken. Ik heb mijn lekkere drankje gevonden met een siroop van limoen met munt aangevuld met gewoon kraanwater. Heerlijk dorstlessend. En wat ook belangrijk is, is dat we goed opletten op elkaar en dan met name op oudere mensen, die zeker in deze tijd met Corona veel binnen blijven en dus niet gezien worden.
Oké ik ben op de hoogte van de do’s en don’ts dus ik ga de (super)hittegolf met vertrouwen tegemoet. Deze week zul je mij niet in de zon zien zitten maar als deze weg is dan kom ik snel naar buiten. Aan iedereen veel sterkte met deze hitte.
Wat kun je toch een lol hebben als je een radioprogramma opneemt wat later uitgezonden wordt. Je kunt foutjes maken want onze handige technicus kan altijd knippen en plakken dus je krijgt altijd een perfecte uitzending. Maar goed vanochtend was het weer heel gezellig met een leuk thema en daarbij acht mooie nummers van gitaar iconen die jullie luisteraars komende vrijdag tijdens de lunch kunnen beluisteren.
Maar vrijdag is Emmy, die samen met mij het programma presenteert, ook nog eens jarig. Dus bij de aankondiging zou ik haar feliciteren met haar verjaardag. Zo gezegd zo gedaan alleen Emmy bedankte me en zei “het is over een paar daagjes” om daarna in de gaten te hebben dat als het programma wordt uitgezonden het al die paar daagjes later is. Gelukkig was dit aan het begin van het programma en we konden opnieuw beginnen maar we hadden wel veel lol. Wat er van die uitzending geworden is? Ja daarvoor moet je toch echt vrijdagmiddag van 12 – 13 uur naar Muziek Verleden op Stadsradio Delft gaan luisteren. Wij hebben in ieder geval veel plezier gehad aan voorbereiding van het programma en opname gehad en daar gaat het ons ook om.
Vanochtend had ik een heel prettig gesprek met de voorzitter van Omroep Delft en dat gaf me weer nieuwe energie. Zo’n drie jaar geleden had ik in een brief aan het toenmalige bestuur verteld wat, naar mijn mening, beter zou kunnen bij Stadsradio Delft. Er volgden toen wel een aantal gesprekken maar hierover ga ik het hier niet verder over hebben. Wel was na een aantal gesprekken mijn conclusie ik blijf lekker mijn eigen programma Living Blue maken en trek me niet meer zoveel aan van wat er bij de radio gebeurt.
Ik kreeg er samen met Emmy nog een leuk programma bij, Muziek Verleden. Een leuk programma dat ook veel plezier gaf bij het voorbereiden daarvan. De soms bizarre keuzes van Wim waarbij Emmy en ik wat meer informatie opzochten. Dat kon best wel lastig zijn, soms hadden we maar heel weinig info maar we vonden ook bijzondere wetenswaardigheden. Bij de opname van het programma konden we dit aan elkaar en aan de luisteraar vertellen. Het zijn nog steeds leuke uurtjes als we weer een programma kunnen opnemen. Wij hebben er in ieder geval veel plezier in en gezien wat reacties uit mijn omgeving de luisteraar ook.
Dus alleen nog maar programma’s maken. O, ja ik had en heb nog steeds meer ideeën voor het maken van nieuwe programma’s, nieuwe formats maar ook het op locatie uitzendingen maken. In mijn hoofd kon het allemaal zo leuk zijn. Of het uitvoerbaar zou zijn? Ik wilde toen wel de uitdaging aan om een plan te maken en te gaan kijken hoever ik zou komen. De beren op de weg zou ik toch ook wel op kunnen ruimen. Ik zag het altijd wel zitten maar het is nooit tot uitvoering gekomen.
Vanochtend dus een gesprek met de nieuwe voorzitter van Omroep Delft. Bij hem vond ik het zelfde enthousiasme om van Omroep Delft een volwaardige en goede omroep te maken. Ook hij wil mijn beren of zijn bergen slechten met een groep enthousiaste vrijwilligers die veel plezier gaan hebben in het maken van alle facetten radiomaken zoals redactie, techniek, presentatie en internet. Zijn enthousiaste zegt me dat het hem gaat lukken om een gemotiveerd nieuw bestuur om zich heen te formeren en ook een omroep met vrijwilligers op poten te zetten waarop iedereen trots is om daar aan mee te mogen werken. Mijn medewerking heeft hij in ieder geval vanochtend gekregen.
Living Blue met Machteld 