Corona, probleem of oplossing?

Column 17 november 2020

Vanavond is er weer een persconferentie van Mark Rutte en Hugo de Jonge en als je voortekenen mag geloven dan krijgen we weer een beetje vrijheid terug. We mogen weer naar de bieb, een museum en een theater. Wel met de nodige maatregelen over het aantal mensen, afstand en hygiëne maar toch het is weer een stap in de goede richting. Jammer voor de horeca dat zij nog niet open mogen. Zij moeten nog even wachten en als de signalen waar zijn weten we pas half december of we met kerst thuis eten of heel feestelijk in een restaurant.

We mogen dus vanaf woensdag dus weer wat meer en de vraag is of de volgende stap weer een verzwaring of toch een versoepeling van de maatregelen zullen zijn. Enerzijds is dit afhankelijk van het aantal besmettingen en opnames en anderzijds ook van het gedrag van onszelf. Lappen we en masse weer de regels aan onze laars dan is het bijna wel zeker dat de touwtjes weer worden aangetrokken.

Om deze golf bewegingen over het virus en de maatregelen, viel een opmerking van een wetenschapper mij op. “Is Corona wel een probleem en niet een oplossing”. Aanvankelijk sprong in uit mijn vel. Waar had de man het over? Zoals altijd bleef deze opmerking in mijn hoofd rondzingen en eigenlijk kon ik me wel iets voorstellen bij zijn opmerking. Laten we even voorop stellen dat de man die deze uitspraak deed een gedragswetenschapper was dus geen medicus. Hij onderkende ook dat op dit moment Corona wel degelijk een probleem is maar om dat probleem op te lossen moeten we wel ons gedrag gaan aanpassen. En die aanpassing van ons gedrag en onze gewoontes zijn ook nodig voor de andere problemen waar we mee moeten dealen zoals klimaat, milieu, CO2 en stikstof.

Als je het zo bekijkt dan heeft de man wel een beetje gelijk. We zijn al zolang bezig om voldoende draagkracht te krijgen voor maatregelen over deze onderwerpen. Kijk maar naar de boeren die op dit moment weer protesteren. Ja we zijn het er allemaal over eens dat er wat moet gebeuren alleen als het ons maar niet raakt. We wijzen allemaal naar anderen die verantwoordelijk zijn voor de problemen. Maar bij Corona kunnen we we allemaal het probleem zijn als we de maatregelen negeren. En juist door Corona wordt het kabinet gedwongen om harde maatregelen te nemen of we het leuk vinden of niet.

Ik ben geen wetenschapper maar toch als ik er logisch over nadenk dan kan ik toch wel een beetje meegaan in de opmerking dat Corona een oplossing is. Ik denk dat we nog lang niet van dat vervelende virus af zijn. Ook niet als er een vaccin is dus zullen we ons gedrag moeten veranderen. Hoe? Als we dat maar eens wisten. Maar het zal waarschijnlijk net zo gaan als met de maatregelen rondom het Corona virus. Het is het vinden van een balans tussen wat kan en wat niet, zodat het aantal besmette en opgenomen personen onder controle blijft en we toch meer vrijheid gaan krijgen.

En laat ik duidelijk zijn iedereen zal zijn of haar gedrag moeten aanpassen, jong en oud, gezond en kwetsbaar en dat zal voor iedereen best wel lastig zijn. Voorlopig moeten we ons allemaal inzetten om het probleem Corona er onder te krijgen en hopen dat we met Kerst en Oud & Nieuw weer ietsje meer vrijheid krijgen. En als we ons hier aan houden hopen dat we 2021 starten met weer een versoepeling van de maatregelen. Massaal op vakantie naar zon of sneeuw, grote evenementen en concerten zullen daar dan nog niet bij zijn. Maar wie weet zijn er lichtpuntjes als de reis- en evenementen branche hun creativiteit inzetten om dit ook veilig te maken.

Wijnproeverij Quiz

Weet je wat ik het positieve van deze Corona crisis vind? De creativiteit van ondernemers die mij ook kennis laten maken met nieuwe dingen. Een wijnproeverij dat is me wel bekend maar dat dat ook online kan en leuk gemaakt kan worden met een quiz was weer eens een nieuwe ervaring. En die ervaring mocht ik zaterdagavond beleven.

Tweemaal per jaar stond er voor Corona steevast een wijnproeverij op mijn agenda. Les Vieux Jeans Vins nodigde dan hun gasten uit. Robert en Cocky hadden dan weer lekkere wijnen geselecteerd en ongedwongen kon je hiervan genieten. Bubbels, witte wijnen en rode wijnen stonden opgesteld en op je gemak kon je proeven en daarna natuurlijk ook je favoriete wijnen bestellen. Ik beëindigde zo’n proeverij altijd met een heerlijk diner in het restaurant. Maar ja dat is al weer even geleden dat ik daar geweest ben. Niet alleen bij de proeverijen maar ook om er te eten, want ja we weten het de horeca is weer voor even gesloten. Laten we hopen dat ze rond kerst weer open mogen zijn. Maar open of niet volgens mij staan er op mijn kerstmenu heerlijke gerechten van Le Vieux Jean.

Maar daar ging het zaterdagavond niet over. Dit keer was Eet- en proeflokaal De Kurk die bij mij een SpelenderWijnPakket kwam bezorgen. Het was al een feestje om bij aflevering een blik te werpen in het pakket maar de proeverij en quiz begonnen pas om half negen. Dus nog even wachten.

Maar dan toch. Eerst weer een nieuwe app gedownload, via de mail een vragenformulier geopend en de TV aangezet zodat ik op groot scherm de verrichtingen van Jur Wind en de vragen kon zien. Ik zat er klaar voor. Vragen over de wijnstreek, de wijnen en andere wetenswaardigheden en een heuse muziekronde er tussen. Zes verschillende wijnen proeven met daarbij heerlijke tapasjes. Genieten en voor ik het wist was het dan ook elf uur. De quiz zat er op en ook de flesjes waren leeg. De uitslag van de quiz? Eigenlijk niet zo belangrijk want meedoen is leuker dan winnen maar ik vond dat ik wel tevreden mocht zijn met 35 punten.

Kortom ik had zaterdagavond een heel leuke avond uit. Dank zij de inspanningen van het “Team de Kurk”. Want ik wil dit niet ongezegd laten de organisatie was gewoon goed en volgens mij hadden ze het zelf ook heel erg naar hun zin. Ik begrijp natuurlijk dat zij ook liever mij en alle andere deelnemers in de Kurk hadden willen zien maar op deze manier hebben ze toch voor een hele gezellige zaterdagavond gezorgd. Bedankt daarvoor.

Vanavond in Living Blue: Tee Set

In navolging van Den Haag, waar de “helden” uit de Nederpop worden geëerd met mooie gevelteksten, hebben Harry van Adrichem (Belangenvereniging Olofsbuurt-Westerkwartier) en Aad Sosef gedacht dat ook de Delftse Tee Set een blijvende herinnering moest gaan krijgen in Delft.

Het bleef niet bij een gedachte want ze gaan het ook echt uitvoeren en daar is geld voor nodig. Daarvoor is een crowdfundings actie opgestart. Over zijn herinneringen aan de Tee Set, de plannen en de crowdfunding praat ik met Aad Sosef vanavond in mijn programma Living Blue van 20 – 21 uur bij Omroep Delft (106.3FM, http://www.omroepdelft.nl of DAB+).

O ja klik hier voor de link naar de crowdfundings actie.

Feestje!?

Al sinds het begin van de Corona tijd doe ik mee aan het fotoproject “Anders Kijken met Else”. Ik besteed regelmatig aandacht aan dit project als ik weer een mooie foto heb gemaakt. Iedere dag een andere opdracht en dus ook een andere uitdaging. Gisteren was de opdracht feestje. Dan kan je natuurlijk een foto maken van een feesttaart of versiering maar je kunt ook kijken wat er die dag voor jou een feestje is geweest.

Zo wie zo is een woensdag altijd al een feestje. Samen met Emmy neem ik dan het programma “Muziek Verleden” voor vrijdag op. Een feestje en een uitdaging. Wim voorziet ons van leuke muziek over een thema en wij gaan dan aan de slag om leuke weetjes over artiest en het nummer op te zoeken. Op zich al een feest maar het opnemen van de uitzending is ook altijd gezellig. Leuke, bekende, onbekende en soms ook gekke nummers en leuke weetjes vertellen en dan luisteren naar de muziek. Misschien praten we te veel en daar gaan we wat aan doen zodat we een volgende keer alle nummers kunnen laten horen want gisteren viel er weer een mooi nummer af vanwege tijdgebrek.

Dus dat feestje had ik al gehad toen ik ’s middags in de boekhandel een boek kocht. Ik ging niet voor dat specifieke boek, het boek waarvoor ik ging was nog niet geleverd dus daar moet ik nog even op wachten, maar toen ik met het boek van Rob de Nijs in mijn handen stond kon ik het niet laten om het te kopen. Wat een feestje zeg. Mooie muziek op de CD die bij het boek hoort en mooie verhalen bij de teksten en herinneringen aan de tijd dat Rob aan zijn carrière begon. Ik was toen een tiener en hij was een van mijn helden in de muziek. Ik hem afgelopen weekend gezien op de TV en schrok. Hij was heel kwetsbaar maar tegelijkertijd was het een heel mooi onderdeel van de uitzending.

Maar vandaag is er een ander feestje. Mijn neefje is vandaag jarig, 19 jaar en eerstejaars student in Nijmegen. Wow voor het eerste niet thuis bij zijn ouders en zus maar alleen op zijn kamer. Nu hoef ik geen medelijden met hem te hebben want hij heeft zijn weg wel gevonden en rekening houdend met alle regels vindt hij toch tijd voor “quality time” met zijn nieuwe vrienden. Nee geen grote feesten maar met een paar collega studenten. Ben trots op hem maar ik ga nog geen feestje met hem vieren, voorlopig bestook ik hem met appjes en kaarten. Het is wel jammer maar ik houd me voorlopig nog maar even aan de regels en hoop met Kerst even langs te kunnen gaan bij mijn broer en zijn gezin voor een borrel.

Waardering voor de zorg

Column 10 november 2020

Het is al een tijdje een hot onderwerp. In maart in het het begin van de Corona crisis hebben we allemaal geapplaudisseerd voor de zorgmedewerkers. Zij hadden toen maar hebben ook tot nu toe alles gedaan om hun werk in de zorg uit te voeren. Zij liepen het risico om zelf ziek te worden, zagen mensen zonder familie overlijden en hebben schrijnende situaties mee gemaakt met hun patenten die angstig waren maar ook met hun families. Dat heeft allemaal veel impact gehad.

Ik heb dus veel waardering voor die mensen die zich op deze manier hebben ingezet. En niet alleen naar aanleiding van deze crisis. Ik moet nog wel eens terug denken aan de laatste dagen van mijn moeder. Zij was iemand waar je niet om heen kon, had een eigen wil en alles moest gedaan worden zoals zij dat wilde en daarover kon je maar beter niet met haar in gesprek gaan. Ik heb dan ook in die periode heel veel respect gekregen voor de verzorgers die haar heel liefdevol met aandacht en respect hebben begeleid naar haar einde. Ik maar ook mijn familie was daar heel dankbaar voor en we hebben dat ook laten weten.

Ik denk dat er nu ook veel mensen zijn die waardering voor de zorg hebben en het zou mooi zijn als zij hier ook iets anders voor zouden krijgen behalve een applaus. Er is een bonus toegezegd en met de toewijzing is men nu bezig. En ook in de Tweede Kamer is het een terugkomend onderwerp. En dat is iets wat ik niet begrijp. Sinds wanneer gaat het kabinet over onze salarissen? Ik heb zelf jarenlang gewerkt en ik weet dat de hoogte van salarissen met alle bijkomende secundaire voorwaarden in overleg tussen werknemer en werkgever worden vastgesteld. Beide partijen met kennis van zaken onderhandelen zodat iedereen krijgt wat hem toekomt. Waarom zou je dat aan het kabinet willen overlaten? Laat iedereen zijn of haar werk doen en dan moet het goed komen. Iedereen, dus ook de mensen op de werkvloer en aan het bed, krijgt dan wat hem toekomt.

Waar het in de Tweede Kamer volgens mij over gaat is het geven van meer geld in de zorg. En daar heb ik toch wat moeite mee. Ik heb het idee dat meer geld in de zorg nu net niet bij die mensen op de werkvloer terecht gaat komen. En dat zeg ik uit eigen ervaring. Binnen de zorg gebeuren veel overbodige zaken. Bij opnames in andere zorginstellingen wordt niet gekeken naar wat de patiënt al heeft doorstaan maar iemand zonder enige kennis van de historie gaat opnieuw diagnoses maken en behandelingen instellen. Dat is op z’n hoogst gezegd vreemd.

Maar ook artsen die niet kunnen begrijpen dat je als oudere geen riskante operaties wil ondergaan. Zij verliezen dan een patiënt en kunnen hun kennis en kunde niet verder ontwikkelen. Het gaat er bij hen dus om ego en geld. Geld voor hem en de instelling want ook patiënten die op een wachtlijst staan worden niet gewezen op klinieken waar, veelal door artsen die ook in een ziekenhuis werken, ze heel snel geholpen kunnen worden.

Zo maar uit mijn praktijk een paar voorbeelden die niet kunnen maar die veel geld kosten en waar dus ook veel geld voor de zorg heen gaat. Begrijpen jullie mijn terughoudendheid om maar weer meer geld aan de zorg te geven. Ik denk dat de zorg zelf eens goed moeten kijken wat het belangrijkste is en daar hun werkwijzes op inrichten. En volgens mij is en blijft de patiënt het belangrijkste. Veel geld kan dan worden bespaard en dat kan dan weer worden gebruikt in de onderhandelingen tussen werknemer en werkgever voor het vaststellen van salarissen en andere voorwaarden. Zo krijgen ook de handen aan het bed meer geld en wordt een beroep in de zorg ook weer aantrekkelijk. De zorg heeft het verdiend.

Het Dorp

“Want ziet, hoe rijk het leven is. Ze zien de televisiequiz en wonen in betonnen dozen.
Met flink veel glas, dan kun je zien hoe of het bankstel staat bij Mien en d’r dressoir met plastic rozen”. Ja een stukje tekst uit het beroemde maar o zo mooie liedje van Wim Sonneveld. Maar waarom begin ik deze week met deze tekst uit dit liedje. Ik ga het jullie vertellen.

Gisteren was het weer een mooie zondag en eigenlijk was het te mooi om thuis te blijven zitten. Dus de wandelschoenen maar weer aangetrokken en lekker naar buiten. Uiteindelijk kwam ik in het centrum van Delft terecht. Eigenlijk is zo’n wandeling wel gek want je begint bij huis en je hebt het idee dat je wel ergens in de stad terecht gaat komen maar hoe de weg daarheen? Dat is iedere keer weer een vraag. Ik loop met mijn voeten mee.

Dit keer ging de route door het Nieuwe Delft. Op dit moment is al heel goed zichtbaar hoe het er daar gaat uitzien. Veel van de woningen daar zijn als opgeleverd of zijn bijna klaar. En lopend door dit stukje Delft kwam het liedje van Wim Sonneveld ineens bij mij op. Want wat opvalt aan de Nieuwe Gracht is dat er blokkendozen staan met enorme ramen. Nu ga ik geen oordeel geven of dit mooi of lelijk is want dat is heel persoonlijk maar ook kan ik gewoon niet zeggen of het een van twee is. Alleen ik krijg er geen warm gevoel bij. Niet zo zeer door de blokkendozen want daar zit best wel wat variatie in maar die grote ramen zonder gordijnen.

Van boven tot onder glas zodat je echt de hele kamer kan zien en volgens mij kunnen je overburen ook meegenieten wat er in die kamers gebeurt. Ik zag zelfs een echtpaar achter een van die ramen zitten en met een kopje thee of koffie zaten zij te genieten van wat er op straat (of aan die overkant) gebeurde. Maar ook vanaf de straat kon ik inderdaad zien hoe het bankstel staat en het dressoir met plastic rozen.

Zeker in deze tijd waarin iedereen het heeft over privacy verbaasde me dat echt. Als ik daar zou wonen zouden er in ieder geval luchtige gordijnen hangen zodat niet iedereen naar binnen zou kijken. Niet omdat ik iets te verbergen heb maar mijn huis is een plek waar ik me veilig en op mijn gemak voel. Ik wil hier niet nadenken wie mij kan zien en kan volgen met wat ik aan het doen ben. Wil ik dat wel met iemand delen dan nodig die personen wel uit.

Ik ga Delft niet vergelijken met een dorp want het is echt een stad en daar hoort ook de Spoorzone bij. Maar de intimiteit van het wonen is wel verdwenen. Ik geloof niet dat ik me daar prettig kan voelen. Dan maar iets verder van het centrum wonen maar voor mij wel met een goed gevoel. Voor nu moet ik het doen met het goede gevoel bij het liedje van Wim Sonneveld en ik hoop Eddy de Jong dat ook jij dit weer snel mag gaan zingen in de Delftse horeca.

Een mondkapje voor 10 uur en dan vakantie

Wat zijn we toch een gek volk. Zitten we afgelopen dinsdag te kijken naar Mark Rutte die weer een nieuw pakket maatregelen aankondigt waarin het reizen naar het buitenland sterk afgeraden wordt. Ik begrijp dat het voor de reisbranche geen leuke mededeling is maar ik vind wel dat het noodzakelijk is, sterker nog ik zou het ministerie van Buitenlandse Zaken willen oproepen om voor alle bestemmingen in de wereld code rood uit te roepen.

Maar nee er was een uitzondering voor het Caraïbische gebied zolang deze nog op code geel staat. En wat gebeurt er dan, er ontstaat een run op reizen naar Curaçao en Bonaire. Ik vraag me dan echt af waar zit het verstand van de mensen die dit doen. Nederland ontvluchten? Maar op deze eilanden krijg je ook te maken met maatregelen. Zo wie zo moet je een negatieve PCR-test hebben en ook daar gelden regels als afstand houden en een mondkapje dragen. Dat mondkapje moet je ook dragen als je in het vliegtuig zit voor de heen en terugreis.

Hier is er veel tegenstand tegen de mondkapjes. Als ik zo om me heen kijk zijn er toch nog heel veel mensen die het kapje niet dragen. Maar voor twee weken vakantie in de zon hebben we het er grif voor over om die kapjes te dragen. Wordt dat dan een leuke vakantie? Om maar niet te denken aan het risico dat op die eilanden de code ook kan veranderen en dan moet je hals over kop weer naar huis. Nee zelfs als het mag dan krijg je mij niet het vliegtuig in voor een “ontspannen” vakantie.

Wat ik ook schrijnend vind is dat veel reisorganisaties gewoon doorgaan met het verkopen van reizen naar gebieden met code geel, zoals de Canarische Eilanden. Hoe haal je het in je hoofd. Zelfs als je een reis geboekt heb naar deze eilanden en je wilt deze nu annuleren naar aanleiding van het dwingende advies van Mark Rutte dan kom je niet eens van de reis af. Oké je mag omboeken maar toch, dit is toch wel heel bizar.

Ik ben bang dat we straks in januari weer heel veel besmettingen gaan zien van mensen die de adviezen aan hun laars lappen en “lekker? op vakantie gaan. Het is ook de groep mensen die zegt na de vakantie zich niet te houden aan tien dagen quarantaine. Realiseren deze mensen zich dan niet dat hun gedrag hier in Nederland kan gaan leiden tot weer strengere maatregelen waardoor het leven hier er niet leuker op wordt. Ik wil graag ook weer naar mijn zanglessen, naar de kroeg op vrijdagmiddag en gezellig een middagje naar de stad (met mondkapje). Je mag me best egoïstisch noemen en zeggen dat ik mensen hun vakantie niet gun maar ik ben hier best een beetje verdrietig over.

Pfff…. wat heb ik het druk

Het is al twee uur geweest en voor het eerst ga ik even zitten en uitblazen. Vanochtend ben ik echt druk geweest. Waarmee? Tja als ik terug kijk eigenlijk gewone dingen. Huisje een beetje opruimen, kleding allemaal weer in de kast, vuilnis in de container, vaatwasser uitruimen en de glazen, die mogen van mij niet in de machine, met de hand afwassen. Ben ik dan nog wat vergeten? Waarschijnlijk niet dus kan ik het afvinken van mijn to do lijstje. Dan staat er nog wel een foto op. Vandaag een foto van mijn zegeningen maken voor Else. Dat zijn de lastige maar ook leuke opdrachten. Kijken wat we er vandaag van gaan maken.

En nu weer achter mijn laptop. Nieuws een beetje volgen en mijn blog schrijven. Wat een toestand daar over die oceaan. Nog steeds geen officiële uitslag en nu al dreigen met juridische stappen. Kunnen we het nog democratischer krijgen? En dan de corona besmettingen die weer gedaald zijn dus dat gaat ook de goede kant uit. Hopelijk heeft dat een positieve uitwerking voor de maatregelen van afgelopen week. Want ook de muziekscholen zijn gesloten en dat betekent dat ik vanmiddag niet naar de stad mag voor mijn zangles.

Dat wordt vanmiddag dus een grote uitdaging want er wordt online les gegeven. Ben heel benieuwd. Gisteravond al de voorbereidingen getroffen. Ik geloof dat mijn laptop en in dit geval mijn tablet daar niet zo blij mee zijn. Want naast Zoom, Teams en Meet moet ik nu een vierde meeting site gaan installeren. Gisteravond kreeg ik een mailtje of ik mijn Skype-naam wilde doorgeven. Tja die had ik niet en mijn laptop houdt niet van Skype dus mijn tablet maar gepakt. Ben ik hier blij mee? Nee zeker niet maar we doen het toch maar voor het goede doel. Straks achter mijn tablet en dan maar kijken hoe het gaat. Misschien is het maar voor een keer en mag ik over twee weken weer naar Delftstede.

Een ochtendje Delft

Gisteren kwamen er weer nieuwe maatregelen om de Corona crisis het hoofd te bieden. Hoewel het aantal besmettingen minder wordt is de situatie in de ziekenhuizen nog steeds erg zorgelijk. Ik las dat ook al corona patiënten uit Delft vervoerd moesten worden naar Maastricht. Ik moet er niet aan denken dat ik mijn familie niet kan bijstaan tijdens deze ziekte of daar voor helemaal naar Maastricht moet. Ik hoef daar gelukkig niet aan te denken want het is voor mij niet aan de orde. Maar reden te meer om me toch aan de maatregelen te houden.

Doel van nagenoeg alle maatregelen is om te voorkomen dat iedereen in het wilde weg de straat op gaat en een winkelcentrum, bouwmarkt, natuurgebied of andere populaire plek gaat bezoeken. Dus ook nu wordt het reizen beperkt en zoals Mark Rutte zei het funshoppen kun je maar beter achterwege laten. Voor mij betekent dat, dat een middagje Delft er voorlopig niet in zit. En nu ook de muziekscholen gesloten zijn kan ik morgen ook niet gaan zingen bij Delftstede. Jammer maar helaas, het is voor het goede doel denk ik dan maar.

Maar toch had ik vandaag een heerlijke ochtend met Delft. O ja, als ik had gewild had ik naar de stad kunnen gaan vanochtend want de maatregelen gaan vanavond pas in. Nee ik mocht vanochtend weer samen met Emmy het programma Muziek Verleden van Omroep Delft gaan opnemen. Op vrijdag lunchen we met onze luisteraars terwijl we ze meenemen in een thema waarvoor Wim met veel zorg de muziek heeft uitgezocht. Komende vrijdag blijven we dus dicht bij huis. We blijven in Delft en we gaan luisteren naar Delftse bands als Tee Set, After Tea, Alquin, maar ook Delftenaren komen voorbij. Polle Eduard, KOR en zijn zoon (Roel) Van Velzen, Toon Windmeijer, Jody Bernal, Nico Haak, Ricky Koole, JB Meijers en Ankie van der Plas. Ook laten we een life optreden horen vanuit Plan B van Blue Boys met René Bubberman en Guus Mentink.

Het waren weer leuke nummers en bij de voorbereiding vonden we ook heel leuke wetenswaardigheden over de artiesten. Veel horen jullie vrijdag, als je gaat luisteren, tijdens ons programma maar ook onze eigen herinneringen bij deze nummers kwamen weer terug. Kortom het was een heerlijk ochtendje Delft en als jullie willen meegenieten dan moet je a.s. vrijdag luisteren tijdens de lunch van 12 – 13 uur naar Omroep Delft (www.omroepdelft.nl, 106.3FM of DAB+). Voor dan eet smakelijk.

Wordt het een dag van de TV

Column 3 november 2020

Het gaat een spannende dag worden vandaag. Hier in Nederland zitten we vanavond weer om zeven uur voor de TV om te horen hoe de Corona maatregelen worden aangescherpt. Ja de cijfers gaan wel omlaag maar voor de zorg gaat het niet snel genoeg dus moeten we nog een tandje bijzetten om dit te versnellen en wellicht hebben we dan meer “vrijheid” in december. Maar goed we zullen vandaag via de media veel vermeende maatregelen gaan horen inclusief alle wetenschappers die er op voorhand al weer een plas over willen doen en ons vertellen of het goed of niet goed is voor Nederland. Pfffff voor mij is er maar een ding goed voor Nederland en dat is de Corona bedwingen zonder allerlei wetenschappelijke ego’s en politieke agenda’s.

Daarnaast zijn er ook verkiezingen in de US. Als het niet zo belangrijk zou zijn, zou ik dit afdoen als een soap. Maar wat moeten we als we nog eens vier jaar Trump krijgen. Voor een groot aantal Amerikanen heeft hij misschien ook wel goede dingen geregeld met z’n America First maar internationaal is het een ongeleid projectiel. Dan heb je Bidon en of dat nu de oplossing gaat zijn? Alleen gekozen worden om van Trump af te zijn? Lijkt me ook geen enkel draagvlak hebben maar we komen dan wel in een iets beschaafder tijdperk. En wat gebeurt er als Trump echt verliest? Draagt hij dan het presidentschap over aan Bidon of verzint hij weer een “fake” list om toch weer vier jaar door te gaan. Alles is mogelijk.

Dus vanavond zitten we met z’n allen weer voor de TV. Kijken naar de praatprogramma’s die allemaal hun experts uitgenodigd hebben om commentaar te geven. Ik hoor jullie nu zeggen je hoeft toch niet te kijken en je hebt gelijk. Er zit een knop op die TV, zelfs meerdere. Naast aan/uit kun je ook van zender wisselen en met een smart TV kun je zelfs naar andere social media kanalen. Keuze te over dus. Voor mij wordt het vanavond voetbal, want Ajax moet ook nog spelen om het echie of een film kijken want de uitslag van de verkiezingen krijg je toch vanavond niet en ja die Corona …….. dat zie morgen wel. En dat is niet omdat ik niet geïnteresseerd ben maar meer omdat ik er moe van word.

Nee ik concentreer me maar op de dingen die ik leuk vind en waar ik een beetje invloed kan uitoefenen. Mijn radioprogramma’s bijvoorbeeld. Gisteren weer een leuk gesprek gehad met Raymond van Uffelen van Ray’s Brandstore over zijn zaak en winkelen in de binnenstad. Volgende week praat ik met de Delftse Joe Cocker. En morgen blijven we in Delft met Muziek Verleden als we het programma voor vrijdag gaan opnemen. En als er vanavond geen leuk en ontspannend programma of film op TV is dan ga ik lekker zelf muziek maken. Ik ga er een gezellige avond van maken zonder al die talkshows.