Er komt toch meer kijken als je instapt op de radio bij een al bestaand programma. Vanaf 7 december ben ik elke maandagochtend te horen bij Omroep Delft in het programma Delft Centraal. Dan is daar natuurlijk de vraag hoe gaan we dat doen. Leren van de mensen die al gepokt en gemazeld zijn met het programma over de tijdsindeling, afstemmen met Rosa en ja dan denken hoe ik zelf invulling ga geven aan die twee uur uitzenden.
Maar na een weekje moet ik zeggen het is bijna rond. Voor dit moment moet ik alleen nog een horecamedewerker achter het fornuis vinden die elke week met mij aan Delft een suggestie voor het eten die avond gaat geven. Maar ik heb goede hoop dat ook dat wel zal gaan lukken. Het format staat zodat ik volgende week kan gaan nadenken over de invulling. Met nog meer interesse dan voorheen ga ik de actualiteit in Delft volgen.
En dan realiseer je je ook op deze druilerige donderdagochtend dat we nog één maand hebben voordat het Kerstmis is en een week later dan klopt 2021 ook al weer op de deur. Dus ook voor Muziek Verleden moeten we kijken hoe we de volgende weken invulling geven aan de programmering. Zowel Kerst als Nieuwjaarsdag vallen op een vrijdag. Voor de eerste Kerstdag zal het wel duidelijk worden dan gaan we natuurlijk kerstmuziek draaien. Maar hoe passen we de overleden artiesten in onze planning in. Het zijn er dit jaar zoveel dat dat zelfs twee uitzendingen gaan worden. Een klein puzzeltje waar we ook weer uitgekomen zijn.
Al met al ben ik dus weer lekker bezig geweest met Omroep Delft. Ik ga nog maar niet nadenken over de Kerst en Jaarwisseling. Ik kom daar ook wel weer op een goede manier doorheen. Misschien wel een concert van een favoriete artiest zoals vanavond. Frank Boeijen bij mij thuis. Nou ja hij treedt in het Paard op maar ik ga hem volgen op de TV. Kaarsjes aan, licht gedempt, wijntje er bij en dan maar genieten. Ach mijn leven is zo slecht nog niet. Ook in deze Corona tijd niet.
Het is al weer even geleden. Jongeren op het Malieveld aan het protesteren voor het milieu en ons klimaat. Felle bewoordingen daar in navolging van Gretha Thunberg. Wij de gevestigde orde moesten ons schamen dat we het zover hadden laten komen. Er moesten direct maatregelen genomen worden om van het milieu en klimaat nog te redden wat er te redden was. Het was de toekomst van de jongeren die wij, ouderen, aan het kapot maken waren.
Maar hoe serieus was dit protest eigenlijk wel. O zeker ze hadden gelijk want we moeten zuinig zijn op moeder Aarde en dat waren en zijn we nog steeds onvoldoende. En als je aan de jongeren vroeg wat ze gingen doen met de vakantie dan kwamen er best wel leuke en ludieke ideeën uit. Fietsen, lopen en dan meestal ook in eigen land maar het merendeel van de jeugd keek uit naar een vakantie in de bij hun favoriete plaatsen in Griekenland, Portugal en Spanje. Daar hadden ze toch recht op na een jaar hard blokken. En zonder pa en ma gingen ze dus massaal met het vliegtuig op vakantie.
Waarom begin ik nu met dit verhaal. Het milieu en klimaat is nog steeds in dezelfde zorgwekkende toestand. En daar mee dus ook de toekomst van onze jongeren. Maar die toekomst gaat nu nog een nieuwe tegenslag krijgen en dat is de huidige crisis waarin we nu zitten. Het onderwijs en dan met name de middelbare scholen zitten in zwaar weer. Er zijn daar veel besmettingen. Maar ook voor de leerlingen die bezig zijn met het afronden van hun opleiding hebben het moeilijk. Waar vinden ze een plek voor hun stage. Stage lopen in het buitenland is al helemaal uitgesloten. En dan nog lijkt het er op dat er vertragingen kunnen ontstaan door het digitale onderwijs. Ook zijn er veel omstandigheden veranderd. De horeca en evenementenbranche ligt helemaal plat en op dit moment is er geen uitzicht op verbetering. Iedereen houdt zijn hart vast hoe dat verder moet terwijl er straks heel veel jonge mensen op de arbeidsmarkt gaan komen die juist in deze richtingen hun opleiding gekozen hebben.
Je zou denken dat de jongeren dus ook hier hun verantwoordelijkheid nemen en de barricades opgaan om er toch voor te zorgen dat hun toekomst gewaarborgd is. Om er voor te zorgen dat de horeca weer snel open mag en dat er, weliswaar coronaproof, weer wat evenementen mogelijk zijn. Kortom dat het leven weer een beetje normaal wordt. Wat niet alleen de jongeren maar iedereen moet doen om dit te bereiken is zich op dit moment zoveel mogelijk aan de maatregelen te houden en gebruik te maken van de vaccins.
Maar tot mijn verbazing zie ik dan op TV de journaliste en millennial Talitha Muusse. Zij wil dat er rond de kerst en jaarwisseling feesten voor de jongeren, die zich millennial noemen en dus geboren zijn tussen pakweg 1980 en 2000, worden georganiseerd. Want ja die jongeren lopen nu wel veel schade op nu ze al acht maanden thuis zitten. Maar zij zijn niet de enigen. Iedereen in Nederland heeft zich aan de regels te houden en dat thuis zitten is ook niet het geval want in tegenstelling tot veel andere landen kunnen we gewoon naar buiten om een luchtje te scheppen en wat te sporten. Voor wat betreft de sociale contacten moet ik zeggen dat ik contact met goede vrienden waardevoller vind dan het sociale contact dat kennelijk gelegd wordt tijdens feesten met harde muziek, dansen, zuipen en… vul dat zelf maar aan want ik ben te oud om te weten wat er allemaal gebeurd tijdens deze feesten.
Ik begrijp dus totaal niets van de houding van de jongeren. Enerzijds willen ze een goede toekomst en roepen ze ons, ouderen, op om daar iets aan te doen. Anderzijds zijn zij niet bereid de leuke dingen in hun leven, die ze wat mij betreft echt wel mogen hebben, voor even op te geven. Zij willen nu de feesten en eigenlijk willen ze het vaccin ook niet gaan halen. Realiseert deze groep intelligente jongelui dan niet dat ze, om straks een mooie toekomst voor zich zelf te hebben, nu even een stapje terug moeten doen? Even doen wat er van je gevraagd wordt net als iedereen.
Gelukkig moet ik zeggen dat niet alle jongeren zo egoïstisch zijn. Ik hoop in Living Blue binnenkort met iemand te praten die in Delft ondernemers wil helpen uit een vorm van eigenbelang zodat zij op de langere termijn hier zelf voordeel van ondervindt. Dan ben ik weer trots op onze millennials.
Het weekend is weer voorbij dus staan we weer aan het begin van een nieuwe week. Mijn mailbox loopt vol met allemaal bedrijven die me wijzen op het feit dat het komende vrijdag weer Black Friday is en in verband met de Corona crisis beginnen ze er al gewoon vandaag mee om de hele verdere week te kunnen stunten. Natuurlijk proberen deze bedrijven extra te kunnen verkopen maar ik hoop niet dat vrijdag en zaterdag de stad en winkels weer afgeladen vol zijn. Goed dit weer over de Corona die heel voorzichtig een beetje lijkt te stabiliseren.
Afgelopen weekend heb ik mezelf maar weer eens getrakteerd op een meer dan voortreffelijk driegangen diner van Le Vieux Jean. In een wit tasje wordt het bij je afgeleverd met een nauwkeurige beschrijving hoe je het moet klaar maken. Wat ik heel leuk vind is dat die beschrijving begint met “Steek de kaarsjes aan en schenk een heel lekker glas …. in!!” Hoewel ik nog niet van plan was om direct in de actie stand wilde springen om de gerechten klaar te maken stak ik de kaarsjes aan en schonk een overheerlijk glas wijn in.
Dit jaar steek ik de kaarsjes aan met een klein zwart schakelaartje onder het kaarsje want zo zegt men dat houd de lucht schoner en de kans op Corona ook weer minder wordt. Is het waar of weer onzin? Ik weet het niet maar dat de lucht schoner blijft dat is een feit. Kijk maar eens om je heen, geen zwarte aanslag en bij mij gaat de ventilator heel snel aan bij het branden van echte kaarsen en nu dus niet meer. En de sfeer wordt er niet minder door.
Maar toch op enig moment in de actie stand gekomen en exact gevolgd wat er op de handleiding stond. Niet alleen het klaar maken maar ook hoe je het op je bord moest plaatsen zodat ook bij mij mooie plaatjes op het bord ontstonden. En de smaak? Die bleef niet achter. Al met al een mooie voortzetting van het weekend.
Maar de nieuwe week is aangebroken. Voorbereiden van Living Blue voor vanavond en kijken wat Muziek Verleden deze week weer gaat brengen. Maar dat niet alleen want ik ga ook eens nadenken hoe ik mijn bijdrage aan het programma Delft Centraal ga invullen. Er zijn nog wat technische probleempjes die moeten worden opgelost maar vanaf 1 december ga ik Delft Centraal op maandag morgen voor jullie presenteren. De eerste maandag ik over twee weken dus ik roep iedereen op om te luisteren.
Zelf vind ik het nog wel een beetje spannend. Twee uur lang met meerdere onderwerpen en gasten. Geen lange gesprekken en heel erg actuele onderwerpen. Wow, dat wordt weer eens een uitdaging. Ik heb er in ieder geval erg veel zin in. Nu mag ik nog even nadenken over het hoe maar dan moeten ook de onderwerpen komen. Ik ga er deze week maar eens goed over nadenken.
Donderdagavond, voor mij het begin van het weekend. Lekker op de bank met een tijdschrift, film, documentaire of iets dergelijks op TV met een kopje koffie en een wijntje. Donderdagmiddag had ik weer zangles gehad en daarvan zat ik nog een beetje na te genieten. Wat kan muziek toch met je doen, mooie liedjes gezongen met mooie teksten. Dus genoeg om over na te denken.
Toch zou het niet zo’n rustige avond gaan worden want een sirenes vulde de Martinus Nijhofflaan. Wat is er nu weer aan de hand want dit was echt wel groot alarm. Politie en brandweer en op de site werd gesproken van een ongeluk met meerdere gewonden en het “afhijsen” van een persoon. Wat een woord “afhijsen”, maar ja als je op een brancard niet op een gewone manier opgehaald kan worden dan komt de brandweer er bij aan te pas. Echter niets van dat alles was waar. Helaas een verwarde vrouw die zich ergens in de parkeergarage had opgesloten. Heel triest want je moet volgens mij wel heel erg met je zelf overhoop liggen om zoiets te doen. Nadat uren later de rust was teruggekeerd, waren ook de hulpdiensten snel verdwenen.
Inmiddels was het ook tijd om over te schakelen naar de TV waar een discussie was over de oproep van burgemeester Bruls voor feestjes voor jongeren. Met gemengde gevoelens heb ik hier naar gekeken en op sommige momenten kwam stoom uit mijn oren. Met name op de momenten dat Talitha Muusse sprak over de schade die bij de jongeren ontstaat omdat ze al acht maanden thuis zaten. Pardon ik zit ook al acht maanden thuis en ik sta te popelen om weer eens gezellig de stad in te gaan en een café of restaurant te bezoeken. Terwijl ik me vermaak met leuke online activiteiten kunnen de jongeren alleen maar denken aan feesten en zuipen (sorry ik word weer boos). Volgens mij is dat het enige sociale contact wat deze groep heeft. Gelukkig zijn er ook voldoende jongeren die ook nog andere sociale contacten hebben. Tja wat als Talitha haar zin krijgt en we 2021 met een volgende golf (is de tweede dan al afgelopen?) mogen gaan starten. Ben benieuwd wat ze dan te zeggen heeft.
Ik wil me vanochtend hier even niet druk over maken. Ik zit achter mijn laptop niet alleen te schrijven maar ook te luisteren naar Omroep Delft waar nu het programma Muziek Verleden is. Ik weet wat er komen gaat want we hebben dit woensdag al opgenomen. Het maakt me in ieder geval rustiger en blij. Ik heb het idee dat we met dit programma ook nog veel andere mensen blij maken. Vanmiddag nog even bloemen kopen en voor een noodzakelijke afspraak weer even naar de stad en dan kan het weekend weer worden opgepakt.
We hebben het afgelopen dinsdag gehoord. Het gaat goed met de bestrijding van het virus maar nog niet goed genoeg. Hé waar heb ik zoiets al eens eerder gehoord maar dan in een andere context. Ik weet het weer, het was nog in mijn werkzame periode waar we op enig moment de kreet hadden goed = goed genoeg. Dit was om sub optimalisatie te voorkomen. Maar goed nu is goed niet meer goed genoeg.
Voor wat betreft de maatregelen. Ik mag weer gaan zingen en voor bibliotheken en musea was er goed nieuws. Helaas voor de horeca en evenementen is er nog steeds geen lichtpuntje te melden. Misschien dat er pilots komen voor deze branches maar of dat op tijd zal zijn voor de komende december maand is nog maar te bezien.
Sinterklaas zal in ieder geval een heel sobere viering gaan worden. Nog steeds mag je niet met veel mensen samen zijn en ook de intocht van de Sint in Delft dit weekend wordt een digitaal feestje. Wel jammer voor de vele kinderen die hier toch elk jaar weer naar uitkijken. Niet alleen dat er geen feestje is rondom de Sint maar ook in de winkels is er nu geen Sinterklaas sfeer. Nee alles is al gericht op de Kerst periode. De hele inrichting en de etalages laten kerstbomen en versiering, feestelijke kersttafels en veel kaarsen zien. Heel sfeervol maar toch die vrolijke pietjes die altijd in de winkels hingen mis ik wel een beetje.
De Sint lijkt dus een beetje overgeslagen te worden en we gaan gelijk door naar Kerst. Hoe we die mogen vieren is nog wel een vraag. Mag je naar familie en vrienden? Als je het mij vraagt is het niet zozeer een vraag of ik wel mag maar of ik het wil. Als ik hoor dat er een advies ligt dat je zes mensen zou mogen uitnodigen maar dat daarbij wel risico’s zijn dan krijg ik wel de kriebels. Als ik iemand zou uitnodigen dan vind ik zes mensen al wel veel in mijn woonkamer en dan komt bij mij de vraag op of ik dat wel wil. Wil ik voor een gezellige avond het risico lopen zelf ziek te worden of erger nog mijn familie te besmetten. Ik denk dat ik er wel uit ben het antwoord is nee. Misschien een kopje koffie of een glaasje met een paar mensen en dat zal het zijn.
De “eenzame” Kerst heeft ook wel voordelen. Dit jaar geen kerst stress. Heerlijk om niet na te denken over het kerstdiner en de boodschappen die daarvoor gedaan moeten worden. Vroeg opstaan om naar de Appie te gaan om daar te kijken of het vlees dat je nodig hebt voor dat ene gerecht bij de ochtend aflevering zit of dat je ’s middags weer terug moet omdat het dan verwacht wordt. Nee dat ga ik zeker niet missen. Wat ik wel ga doen. Ik ga een heerlijk Kerstdiner zoeken bij de lokale horeca en dat laat ik bezorgen. Op de kerstdagen zelf zorg ik voor een gezellige kerstsfeer met kaarsjes en een gezellige kersttafel en ga ik genieten van de heerlijke gerechten en toast ik met iedereen die in mijn gedachten zijn. Dan wordt het voor mij toch een leuke kerst.
Maar zover is het nog niet dus de gedachten hieraan schuiven we nog even vooruit. Wie weet wat de regering nog voor ons in petto heeft. Is er weer wat horeca open? Kan ik dan toch naar een restaurant? Het zou mooi zijn. Dus we moeten nog even wachten wat er wel mag. Alle opties zijn wat mij betreft nog open, maar in ieder geval bereid ik me voor op een fijne kerst.
Vanavond is er weer een persconferentie van Mark Rutte en Hugo de Jonge en als je voortekenen mag geloven dan krijgen we weer een beetje vrijheid terug. We mogen weer naar de bieb, een museum en een theater. Wel met de nodige maatregelen over het aantal mensen, afstand en hygiëne maar toch het is weer een stap in de goede richting. Jammer voor de horeca dat zij nog niet open mogen. Zij moeten nog even wachten en als de signalen waar zijn weten we pas half december of we met kerst thuis eten of heel feestelijk in een restaurant.
We mogen dus vanaf woensdag dus weer wat meer en de vraag is of de volgende stap weer een verzwaring of toch een versoepeling van de maatregelen zullen zijn. Enerzijds is dit afhankelijk van het aantal besmettingen en opnames en anderzijds ook van het gedrag van onszelf. Lappen we en masse weer de regels aan onze laars dan is het bijna wel zeker dat de touwtjes weer worden aangetrokken.
Om deze golf bewegingen over het virus en de maatregelen, viel een opmerking van een wetenschapper mij op. “Is Corona wel een probleem en niet een oplossing”. Aanvankelijk sprong in uit mijn vel. Waar had de man het over? Zoals altijd bleef deze opmerking in mijn hoofd rondzingen en eigenlijk kon ik me wel iets voorstellen bij zijn opmerking. Laten we even voorop stellen dat de man die deze uitspraak deed een gedragswetenschapper was dus geen medicus. Hij onderkende ook dat op dit moment Corona wel degelijk een probleem is maar om dat probleem op te lossen moeten we wel ons gedrag gaan aanpassen. En die aanpassing van ons gedrag en onze gewoontes zijn ook nodig voor de andere problemen waar we mee moeten dealen zoals klimaat, milieu, CO2 en stikstof.
Als je het zo bekijkt dan heeft de man wel een beetje gelijk. We zijn al zolang bezig om voldoende draagkracht te krijgen voor maatregelen over deze onderwerpen. Kijk maar naar de boeren die op dit moment weer protesteren. Ja we zijn het er allemaal over eens dat er wat moet gebeuren alleen als het ons maar niet raakt. We wijzen allemaal naar anderen die verantwoordelijk zijn voor de problemen. Maar bij Corona kunnen we we allemaal het probleem zijn als we de maatregelen negeren. En juist door Corona wordt het kabinet gedwongen om harde maatregelen te nemen of we het leuk vinden of niet.
Ik ben geen wetenschapper maar toch als ik er logisch over nadenk dan kan ik toch wel een beetje meegaan in de opmerking dat Corona een oplossing is. Ik denk dat we nog lang niet van dat vervelende virus af zijn. Ook niet als er een vaccin is dus zullen we ons gedrag moeten veranderen. Hoe? Als we dat maar eens wisten. Maar het zal waarschijnlijk net zo gaan als met de maatregelen rondom het Corona virus. Het is het vinden van een balans tussen wat kan en wat niet, zodat het aantal besmette en opgenomen personen onder controle blijft en we toch meer vrijheid gaan krijgen.
En laat ik duidelijk zijn iedereen zal zijn of haar gedrag moeten aanpassen, jong en oud, gezond en kwetsbaar en dat zal voor iedereen best wel lastig zijn. Voorlopig moeten we ons allemaal inzetten om het probleem Corona er onder te krijgen en hopen dat we met Kerst en Oud & Nieuw weer ietsje meer vrijheid krijgen. En als we ons hier aan houden hopen dat we 2021 starten met weer een versoepeling van de maatregelen. Massaal op vakantie naar zon of sneeuw, grote evenementen en concerten zullen daar dan nog niet bij zijn. Maar wie weet zijn er lichtpuntjes als de reis- en evenementen branche hun creativiteit inzetten om dit ook veilig te maken.
Weet je wat ik het positieve van deze Corona crisis vind? De creativiteit van ondernemers die mij ook kennis laten maken met nieuwe dingen. Een wijnproeverij dat is me wel bekend maar dat dat ook online kan en leuk gemaakt kan worden met een quiz was weer eens een nieuwe ervaring. En die ervaring mocht ik zaterdagavond beleven.
Tweemaal per jaar stond er voor Corona steevast een wijnproeverij op mijn agenda. Les Vieux Jeans Vins nodigde dan hun gasten uit. Robert en Cocky hadden dan weer lekkere wijnen geselecteerd en ongedwongen kon je hiervan genieten. Bubbels, witte wijnen en rode wijnen stonden opgesteld en op je gemak kon je proeven en daarna natuurlijk ook je favoriete wijnen bestellen. Ik beëindigde zo’n proeverij altijd met een heerlijk diner in het restaurant. Maar ja dat is al weer even geleden dat ik daar geweest ben. Niet alleen bij de proeverijen maar ook om er te eten, want ja we weten het de horeca is weer voor even gesloten. Laten we hopen dat ze rond kerst weer open mogen zijn. Maar open of niet volgens mij staan er op mijn kerstmenu heerlijke gerechten van Le Vieux Jean.
Maar daar ging het zaterdagavond niet over. Dit keer was Eet- en proeflokaal De Kurk die bij mij een SpelenderWijnPakket kwam bezorgen. Het was al een feestje om bij aflevering een blik te werpen in het pakket maar de proeverij en quiz begonnen pas om half negen. Dus nog even wachten.
Maar dan toch. Eerst weer een nieuwe app gedownload, via de mail een vragenformulier geopend en de TV aangezet zodat ik op groot scherm de verrichtingen van Jur Wind en de vragen kon zien. Ik zat er klaar voor. Vragen over de wijnstreek, de wijnen en andere wetenswaardigheden en een heuse muziekronde er tussen. Zes verschillende wijnen proeven met daarbij heerlijke tapasjes. Genieten en voor ik het wist was het dan ook elf uur. De quiz zat er op en ook de flesjes waren leeg. De uitslag van de quiz? Eigenlijk niet zo belangrijk want meedoen is leuker dan winnen maar ik vond dat ik wel tevreden mocht zijn met 35 punten.
Kortom ik had zaterdagavond een heel leuke avond uit. Dank zij de inspanningen van het “Team de Kurk”. Want ik wil dit niet ongezegd laten de organisatie was gewoon goed en volgens mij hadden ze het zelf ook heel erg naar hun zin. Ik begrijp natuurlijk dat zij ook liever mij en alle andere deelnemers in de Kurk hadden willen zien maar op deze manier hebben ze toch voor een hele gezellige zaterdagavond gezorgd. Bedankt daarvoor.
In navolging van Den Haag, waar de “helden” uit de Nederpop worden geëerd met mooie gevelteksten, hebben Harry van Adrichem (Belangenvereniging Olofsbuurt-Westerkwartier) en Aad Sosef gedacht dat ook de Delftse Tee Set een blijvende herinnering moest gaan krijgen in Delft.
Het bleef niet bij een gedachte want ze gaan het ook echt uitvoeren en daar is geld voor nodig. Daarvoor is een crowdfundings actie opgestart. Over zijn herinneringen aan de Tee Set, de plannen en de crowdfunding praat ik met Aad Sosef vanavond in mijn programma Living Blue van 20 – 21 uur bij Omroep Delft (106.3FM, http://www.omroepdelft.nl of DAB+).
O ja klik hier voor de link naar de crowdfundings actie.
Al sinds het begin van de Corona tijd doe ik mee aan het fotoproject “Anders Kijken met Else”. Ik besteed regelmatig aandacht aan dit project als ik weer een mooie foto heb gemaakt. Iedere dag een andere opdracht en dus ook een andere uitdaging. Gisteren was de opdracht feestje. Dan kan je natuurlijk een foto maken van een feesttaart of versiering maar je kunt ook kijken wat er die dag voor jou een feestje is geweest.
Zo wie zo is een woensdag altijd al een feestje. Samen met Emmy neem ik dan het programma “Muziek Verleden” voor vrijdag op. Een feestje en een uitdaging. Wim voorziet ons van leuke muziek over een thema en wij gaan dan aan de slag om leuke weetjes over artiest en het nummer op te zoeken. Op zich al een feest maar het opnemen van de uitzending is ook altijd gezellig. Leuke, bekende, onbekende en soms ook gekke nummers en leuke weetjes vertellen en dan luisteren naar de muziek. Misschien praten we te veel en daar gaan we wat aan doen zodat we een volgende keer alle nummers kunnen laten horen want gisteren viel er weer een mooi nummer af vanwege tijdgebrek.
Dus dat feestje had ik al gehad toen ik ’s middags in de boekhandel een boek kocht. Ik ging niet voor dat specifieke boek, het boek waarvoor ik ging was nog niet geleverd dus daar moet ik nog even op wachten, maar toen ik met het boek van Rob de Nijs in mijn handen stond kon ik het niet laten om het te kopen. Wat een feestje zeg. Mooie muziek op de CD die bij het boek hoort en mooie verhalen bij de teksten en herinneringen aan de tijd dat Rob aan zijn carrière begon. Ik was toen een tiener en hij was een van mijn helden in de muziek. Ik hem afgelopen weekend gezien op de TV en schrok. Hij was heel kwetsbaar maar tegelijkertijd was het een heel mooi onderdeel van de uitzending.
Maar vandaag is er een ander feestje. Mijn neefje is vandaag jarig, 19 jaar en eerstejaars student in Nijmegen. Wow voor het eerste niet thuis bij zijn ouders en zus maar alleen op zijn kamer. Nu hoef ik geen medelijden met hem te hebben want hij heeft zijn weg wel gevonden en rekening houdend met alle regels vindt hij toch tijd voor “quality time” met zijn nieuwe vrienden. Nee geen grote feesten maar met een paar collega studenten. Ben trots op hem maar ik ga nog geen feestje met hem vieren, voorlopig bestook ik hem met appjes en kaarten. Het is wel jammer maar ik houd me voorlopig nog maar even aan de regels en hoop met Kerst even langs te kunnen gaan bij mijn broer en zijn gezin voor een borrel.
Het is al een tijdje een hot onderwerp. In maart in het het begin van de Corona crisis hebben we allemaal geapplaudisseerd voor de zorgmedewerkers. Zij hadden toen maar hebben ook tot nu toe alles gedaan om hun werk in de zorg uit te voeren. Zij liepen het risico om zelf ziek te worden, zagen mensen zonder familie overlijden en hebben schrijnende situaties mee gemaakt met hun patenten die angstig waren maar ook met hun families. Dat heeft allemaal veel impact gehad.
Ik heb dus veel waardering voor die mensen die zich op deze manier hebben ingezet. En niet alleen naar aanleiding van deze crisis. Ik moet nog wel eens terug denken aan de laatste dagen van mijn moeder. Zij was iemand waar je niet om heen kon, had een eigen wil en alles moest gedaan worden zoals zij dat wilde en daarover kon je maar beter niet met haar in gesprek gaan. Ik heb dan ook in die periode heel veel respect gekregen voor de verzorgers die haar heel liefdevol met aandacht en respect hebben begeleid naar haar einde. Ik maar ook mijn familie was daar heel dankbaar voor en we hebben dat ook laten weten.
Ik denk dat er nu ook veel mensen zijn die waardering voor de zorg hebben en het zou mooi zijn als zij hier ook iets anders voor zouden krijgen behalve een applaus. Er is een bonus toegezegd en met de toewijzing is men nu bezig. En ook in de Tweede Kamer is het een terugkomend onderwerp. En dat is iets wat ik niet begrijp. Sinds wanneer gaat het kabinet over onze salarissen? Ik heb zelf jarenlang gewerkt en ik weet dat de hoogte van salarissen met alle bijkomende secundaire voorwaarden in overleg tussen werknemer en werkgever worden vastgesteld. Beide partijen met kennis van zaken onderhandelen zodat iedereen krijgt wat hem toekomt. Waarom zou je dat aan het kabinet willen overlaten? Laat iedereen zijn of haar werk doen en dan moet het goed komen. Iedereen, dus ook de mensen op de werkvloer en aan het bed, krijgt dan wat hem toekomt.
Waar het in de Tweede Kamer volgens mij over gaat is het geven van meer geld in de zorg. En daar heb ik toch wat moeite mee. Ik heb het idee dat meer geld in de zorg nu net niet bij die mensen op de werkvloer terecht gaat komen. En dat zeg ik uit eigen ervaring. Binnen de zorg gebeuren veel overbodige zaken. Bij opnames in andere zorginstellingen wordt niet gekeken naar wat de patiënt al heeft doorstaan maar iemand zonder enige kennis van de historie gaat opnieuw diagnoses maken en behandelingen instellen. Dat is op z’n hoogst gezegd vreemd.
Maar ook artsen die niet kunnen begrijpen dat je als oudere geen riskante operaties wil ondergaan. Zij verliezen dan een patiënt en kunnen hun kennis en kunde niet verder ontwikkelen. Het gaat er bij hen dus om ego en geld. Geld voor hem en de instelling want ook patiënten die op een wachtlijst staan worden niet gewezen op klinieken waar, veelal door artsen die ook in een ziekenhuis werken, ze heel snel geholpen kunnen worden.
Zo maar uit mijn praktijk een paar voorbeelden die niet kunnen maar die veel geld kosten en waar dus ook veel geld voor de zorg heen gaat. Begrijpen jullie mijn terughoudendheid om maar weer meer geld aan de zorg te geven. Ik denk dat de zorg zelf eens goed moeten kijken wat het belangrijkste is en daar hun werkwijzes op inrichten. En volgens mij is en blijft de patiënt het belangrijkste. Veel geld kan dan worden bespaard en dat kan dan weer worden gebruikt in de onderhandelingen tussen werknemer en werkgever voor het vaststellen van salarissen en andere voorwaarden. Zo krijgen ook de handen aan het bed meer geld en wordt een beroep in de zorg ook weer aantrekkelijk. De zorg heeft het verdiend.
Living Blue met Machteld 