Auteur: lifestylemachteld

Tja en dat ga ik op mijn leeftijd dus ook weer doen. Niets heftigs hoor want ik heb het natuurlijk over de muziekschool. Vanaf komende week gaat het weer beginnen de zang- en pianolessen. Hopelijk gaat het dit jaar beter als het voorgaande jaar want toen waren het maar bitter weinig lessen die ik kon volgen bij de muziekschool, omdat deze gesloten was. Maar niet getreurd we mogen weer en de schoolvakanties zijn ook weer voorbij. Met Ron pak ik de draad weer op en ga weer werken aan mijn stem en ademhaling. Voor de piano krijg ik een nieuwe docent; met hem heb ik nog geen kennisgemaakt dus ik ben heel nieuwsgierig.

Afgelopen donderdag viel ook een syllabus van de gemeente op de deurmat (nou ja eigenlijk mijn brievenbus). De syllabus voor de cursus “Politiek Actief voor de gemeente”. Ja dat is serieuze kost maar vanaf 15 september wordt ik bijgespijkerd niet alleen over de politiek in het land, de provincie en gemeente maar ook over taken, bestuur en besluitvorming in een gemeente. Heb de syllabus al voorzichtig doorgebladerd en het ziet er interessant uit. Nu nog even wachten of we de cursus fysiek of toch online moeten volgen. Maar ik heb er zin in en of ik het in de praktijk kan gaan brengen blijft nog even afwachten. Half oktober zal deze cursus afgerond worden en dan wil ik heel graag nog een cursus Lokale politieke verslaggeving gaan volgen. Maar dat volgt wat later.

De vakantie is dus echt voorbij en ook het culturele leven is weer begonnen. Uit het aanbod in de theaters heb ik al weer een aantal mooie concerten uitgezocht. Ik ga dus weer naar Theater In de Veste in Delft maar ook naar de De Doelen in Rotterdam. Het kan dus allemaal dus ik begrijp niet zo heel erg de ophef van artiesten die zeggen dat ze nog steeds niet kunnen optreden. Oké grote festivals zijn nog steeds niet toegestaan en dat begrijp ik maar we zijn wel weer welkom in theaters en concertzalen, waar we een plaatsje krijgen aangewezen en weer heerlijk een avond kunnen genieten. Laten we dus blij zijn met wat wel kan.

Ook staan we met Omroep Delft weer klaar voor nieuwe uitdagingen voor wat betreft de radio. In een redactievergadering hebben we gehoord wat de plannen zijn voor het nieuwe format voor Delft Centraal. Het duurt nog wel even voordat er helemaal staat maar we kunnen er wel alvast rustig naar toewerken. Het wordt nu even kijken hoe ik zelf mijn format ga aanpassen en wat ik nu al kan doen. En natuurlijk met de hele redactie van Delft Centraal samen kijken hoe we de dagelijkse uitzendingen wat meer in balans kunnen brengen. Natuurlijk is er ook een eerste echte uitdaging met een politiek debat dat er met de gemeenteraad gevoerd gaat worden.

Tja en dan heb ik het weer druk als een (heel) klein baasje. De geplande vakantie die ik moest uitstellen omdat de NS werkzaamheden moet uitvoeren kon ik pas weer eind oktober in mijn agenda kwijt. Dus ja daar moet ik nog even mee wachten maar het lijkt er op dat we een mooie nazomer krijgen dus ik kan ook hier genieten en me, in de vrije uurtjes, storten op mijn nieuwste projectje. Het breien van een colorblock sjaal. Ja ik sta ook versteld van mezelf maar het is waar. Over een poosje heb ik een prachtige gekleurde sjaal die ik zelf gebreid heb. Ben trots op mezelf.

Eigenlijk zou ik nu bezig moeten zijn met de voorbereidingen van mijn vakantie maar ja het zal zo ondertussen wel duidelijk zijn die gaat dit jaar niet door. In plaats van Noorwegen, IJsland en Schotland blijf ik lekker in Nederland en maak hier een paar uitstapjes. En die korte uitstapjes moeten ook voorbereid worden. Nee hoor ik ben nog geen koffers aan het pakken want zover is het nog niet. Maar ik moet er wel rekening mee houden met de radio uitzendingen die ik moet maken.

Tja en dat leidt tot een drukke maandag. Eerste Delft Centraal. Het eerste uur was best rustig, terugblik op de wandeling met het exoskelet van het project March VI van de TU Delft en een gesprek met de 81 jaar oude amateur schilder Jean Piret die een tentoonstelling heeft in het Prinsenkwartier. Bewoog Koen, de piloot met dwarslaesie, zich met zijn exoskelet zich door Delft, Jean fietste met zijn schetsboek door verre landen als Syrië, Vietnam en Cuba.

Het tweede uur was, in ieder geval voor mij, wat moeilijker. Een gesprek over het Hospice in Delft en als je daarover praat komen ook de herinneringen aan José weer terug. Zij overleed op 52-jarige leeftijd in 2007 in dat Hospice, dat toen nog aan de Chopinlaan lag. Aanleiding voor het gesprek was dat het Hospice wil verhuizen naar een rustiger omgeving en ook meer ruimte nodig heeft. Maar we hebben ook volop aandacht besteed aan het mooie werk dat deze stichting doet voor terminale mensen.

Toch was ik over een ding echt verbaasd. De bestuursvoorzitter van de stichting Hospice en VPTZ (staat voor Vrijwillig Palliatieve Terminale Zorg) bracht zelf het onderwerp ter sprake. De VPTZ voor mensen die er de voorkeur aan geven thuis te sterven. De vrijwilliger gaan dan naar deze mensen toe voor kleine klusjes zoals boodschappen doen en eten klaarmaken en een gesprek. Van waar mijn verbazing? Mijn moeder moest gedwongen naar een verpleeghuis omdat ze niet langer meer voor zich zelf kon zorgen. We wisten toen dat ze niet lang meer te leven had en ze vond het vreselijk uit haar eigen omgeving te worden weggerukt. Waarom heeft niemand ons toen gewezen op deze mogelijkheid?

Na toch een inspannend tweede uur Delft Centraal even een kwartiertje rust en dan twee uitzendingen van Muziek Verleden opnemen. Pfffff was wel een zit maar het zijn leuke programma’s geworden. Luisteren dus de komende vrijdagen tijdens de lunch van 12 – 13 uur naar Omroep Delft. Je zou zeggen klaar is Kees en lekker naar huis maar niets was minder waar.

Nee ik had nog een uitzending te gaan. Een extra uitzending van Delft Centraal over Delft en haar recreatie mogelijkheden. Marcel Koelewijn van Hart voor Delft was mijn gast om 17 uur. Het was weer eens ouderwets een uitzending met slechts één gast voor het hele uur; heerlijk het leek bijna wel weer een uitzending van Living Blue. We begonnen met het verbod om te zwemmen in de Schie iets wat voor Marcel als brug- en sluiswachter een doorn in het oog is niet alleen het verbod maar ook dat de zwemmers zich niet bewust zijn van de gevaren als ze zwemmen op deze scheepvaart route.

Natuurlijk ook de blauwalg in de Delftse Hout en de Dobbeplas. Een vraag die hier nog onbeantwoord blijft is waarom we hier in Delft niet kijken naar de oplossing in Zoetermeer waar inmiddels de blauwalg al vier jaar onder controle is? Een vraag waar nog antwoorden op moeten komen. Betrokkenen komen nu weer terug van vakantie en Marcel heeft deze tijd gebruikt om zoveel mogelijk informatie te vergaren. Hij zal dus op de zijn bekende wijze dit nu verder oppakken. Laten we hopen dat ook Delft binnenkort verlost is van de hinderlijke blauwalg.

Tot slot maakte we nog een rondje Delftse Hout en Hertenkamp. De Delftse Hout is nog steeds als recreatiegebied goed onderhouden wat je niet kan zeggen van de Hertenkamp. Dit gebied is nog steeds recreatiegebied maar lijkt meer en meer op natuurgebied. Tijdens zijn rondgang met Toon Paap, ja die van de paardentram, hebben zij in de Hertenkamp geen eens een hert kunnen ontdekken. Volgens mijn technicus Roel van der Haak zijn die er nog wel.

Na dit gezellige gesprek kwam er eindelijk een einde aan een lange werkdag, waarop ik heel tevreden kan terugkijken. Maar ik was wel blij dat ik thuisgekomen niets meer hoefde te doen (behalve eten klaarmaken en het natuurlijk ook op eten) en met mijn benen op de bank lekker naar de TV kon kijken. Vanochtend ben ik wel verder gegaan met de voorbereiding van de redactievergadering van Delft Centraal die onze hoofdredacteuren voor ons gepland hebben.

Nou ja vakantie, dat is een groot woord. Eigenlijk zou ik eind van de maand pas op vakantie gaan. Heerlijk met de MS Rotterdam VII, het nieuwe vlaggenschip van de HAL, op stap en genieten van de mooie natuur van Noorwegen, IJsland en Schotland. Na twee jaar dus weer cruisen maar helaas dat kan weer niet doorgaan als gevolg van de Corona. Niet dat er nog niet gecruised kan worden want deze week zijn de Middellandse Zee cruises bij Griekenland weer begonnen. Oorzaak is dat veel landen nog geen buitenlanders, dus ook Nederlanders toelaten.

Nee de vakantie was de radiostilte op mijn site. Vanaf nu lijkt het of we weer wat meer kunnen gaan doen. Volledig gevaccineerd en wat minder regels maakt het leven weer wat leuker. Niet dat het de afgelopen tijd alleen maar kommer en kwel was. Nee maar mijn agenda begint ook weer wat voller te lopen met leuke dingen. Zoals een kort tripje naar Goes in Zeeland binnenkort. Ik hoop dan ook op bezoek te kunnen gaan bij mijn nichtje die vanaf eind deze week in Middelburg gaat wonen en studeren.

Maar er zijn ook andere leuke dingen die niet vooraf in mijn agenda terecht komen. Zoals afgelopen zondag eerst met mijn neefje een echt Grieks uitstapje naar de Hippolytusbuurt bij P_D deli pies & coffee. Gerechten die mijn Griekse vriendin bestelde zijn haar favorieten uit haar geboortestreek en het was lekker. Vraag me niet wat ik heb gehad want het bestellen ging in het Grieks en tja die taal beheers ik helaas niet. Daarna nog even een verjaardag van een vriend vieren met sushi op een ander terras in Delft. Een leuke verrassingsdag dus.

Natuurlijk heb ik tijdens de zomerstop van Delft Centraal gewoon wekelijks mijn uitzendingen gemaakt. Was wel verwarrend want het bleef gewoon Delft Centraal en voor mij was er niet zoveel veranderd. Oké ik had minder gasten maar kon daardoor meer aandacht aan hun besteden. Maar toch het was een zomerprogrammering. Ook Muziek Verleden ging gewoon door.

Dat er weer een beetje sprake is van een normaler leven beleefde ik vanochtend. Yeah, ik heb weer een concertserie geboekt bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Het najaar is dus weer gevuld met mooie concerten in Rotterdam en in de post vanochtend zit ook al weer het programma voor het Theater De Veste dus ook hier kan ik weer wat voorstellingen gaan uitzoeken. En ja ook daar is de eerste voorstelling geboekt: Simone Kleinsma.

Tja en zo lijkt het leven weer een beetje op gang te gaan komen. Zeker als ik in het najaar toch van plan ben om naar het zonnige Lanzarote te gaan. Een beetje zon op doen voor de winter om zo volgend voorjaar echt klaar te zijn voor een mooie cruise naar de Noordkaap. Ik ben dus nu een heel blij mens.

Nee wees niet bang ik ben nog steeds gezond en nog goed bij mijn verstand maar toch is “Sterren Tellen” de titel van deze blog na een lange tijd. De reden van mijn lange afwezigheid? Ach er gebeurde niet zoveel waarover ik wilde schrijven. Niet dat ik niets heb meegemaakt, nee ik heb weer voldoende beleefd maar dat waren dingen die ik of voor mij zelf wilde houden of voor een ander niet de moeite waard zijn. Vandaar en ja het is uiteindelijk ook vakantie.

Een vakantie die ik gewoon weer thuis doorbreng. Ik ga daar niet moeilijk over doen want het is nu eenmaal zo. Ik heb nog niet zoveel zin om in een vliegtuig, trein of bus te stappen om naar ergens ver weg te gaan. Nee bij mooi weer zit ik op mijn balkontuintje te genieten en ja ik kan nu ook gewoon doorwerken bij de Omroep in deze zomer. Ook weer een uitdaging om leuke onderwerpen te vinden maar tot nu toe lukt het me.

Waarom dan nu de stilte doorbreken? Dat komt door “Sterren Tellen“, een liedje dat ik zojuist op de radio hoorde. Een liedje van Diggy Dex dat bij de Beste Zangers werd vertolkt door Stef Bos. De versie van Stef hoorde ik en ik werd getroffen door de tekst en pinkte even een traantje weg. Ja “Pluk de dag en Tel je zegeningen, Tel je zegeningen, tel tel”. Ja dat is iets wat ik nu al meer dan een jaar doe en dat heeft me heel mooie ervaringen gebracht.

Nu mogen we weer wat meer doen en daar geniet ik ook weer volop van. Heerlijk met vrienden borrelen en eten, naar de bioscoop en het theater en ja zo ongemerkt loopt mijn agenda weer vol en heb ik het gepresteerd om weer eens een dubbele afspraak te plannen. En of we het nu willen of niet sport is ook aan de orde van de dag. Na voetbal, o ja na de kwalificatieronde zouden we dit keer wel weer Europees kampioen worden, Tour de France en Wimbledon nu de Olympische Spelen.

Gelukkig worden er nu wat medailles gehaald, want afgelopen week was iedereen in Nederland in zak en as. Ja ook daar zouden we de medailles wel even gaan ophalen. Bij het wielrennen zelfs alle drie de kleuren. Teleurstelling dus dat er wel Corona besmettingen waren maar slechts vier medailles in zilver en brons. Er moest een persconferentie aan te pas komen om de gemoederen wat te sussen.

Nu zijn in 2021 de Olympische Spelen niet echt een feestje dat je als sporter meegemaakt moet hebben. Je hebt er vijf jaar op moeten wachten, je hebt je rot getraind en dan mag je naar Tokio. Als je in de prijzen valt is er een enorme ontlading maar ja niet iedereen kan goud halen dus moeten we ook reëel blijven. Daarom neem ik ook mijn petje af voor die deelnemers, die ook veel hebben moeten doen om mee te mogen doen en dan buiten de prijzen vallen maar met een brede smile zeggen dat het een enorme ervaring was om op dit podium een prestatie neer te zetten. Tja ook voor hun dus “Pluk de dag en Tel je zegeningen en tel, tel”.

Aan alle atleten die nog moeten presteren wens ik dus veel succes en geniet zoveel je kan want meedoen is toch belangrijker dan winnen? En jij hebt het maar bereikt dat je daar op dat hoogste podium jezelf kan laten zien. Geniet er van en laat ons in Nederland ook genieten en met je meeleven.

Vanochtend was ik in de studio van Omroep Delft om samen met Emmy en Dick het programma Muziek Verleden op te nemen voor komende vrijdag. Ik zou iedereen aanraden om vrijdag naar het programma te luisteren want ook dit keer heeft Wim weer heel mooie nummers uitgezocht in het thema If. Toen ik samen met Dick de studio uitliep moest ik denken aan wat gisteren gebeurd is.

Zou Peter R. de Vries ook tevreden geweest zijn toen hij de studio uitliep over het programma waaraan hij een bijdrage had geleverd? Nadenkend over wat hij gezegd heeft maar ook wat hij nog moet doen. Niemand zal het weten en dat is eigenlijk ook niet zo belangrijk. Ik ben gewoon doorgelopen en veilig thuis gekomen maar hij werd opgewacht en neergeschoten. Oké ik nam een onschuldig radioprogramma op en hij is misdaadverslaggever dus alle vergelijkingen gaan niet op. Wat er gisteren met hem gebeurd is, is echt afschuwelijk.

Toch blijft het gebeuren me bezig houden want in deze tijd gebeuren er heel gekke dingen. Gisteren las ik ook een stuk over een proces tegen een man die in de Artemisstraat een vrouw neerstak. Een voor hem volkomen onbekende vrouw die hij toevallig tegenkwam. Hij had coke gebruikt en wilde meer. Dat was de reden waarom hij juist van haar geld wilde maar zij wilde haar tas niet geven. Het resultaat was dat hij op haar instak. Maar ik moest ook denken aan het incidentje, wel een heel groot woord voor het gebeurde, dat ik zelf onlangs meemaakte.

Gelukkig was het onschuldig maar als …… Oké ik laat me niet bang maken maar toch. Even schetsen wat er gebeurde. Bij een tramhalte moest ik voorbij een groepje jongen. Ze hadden allemaal stepjes bij zich en hadden de tramhalte verandert in een grote prullenbak met etensresten. Toen ik voorbij wilde lopen vroeg ik of ik mocht passeren. Het antwoord was “nee”. Luid en duidelijk maar ja ik was al voorbij. Dat dat niet naar de zin van de jongelui was bleek toen ze achter mijn rug gingen spugen.

De buschauffeur had dit allemaal zien gebeuren en vroeg of ik lastig gevallen was. Tja vroeg ik de man “wat is lastigvallen” en vertelde wat er gebeurd was. De chauffeur vond het ernstig genoeg om het te melden. Eigenlijk vond ik dit overdreven en ik heb ook geen idee of daar iets mee gedaan is.

Maar zeker na het verhaal over de neergestoken vrouw dacht ik wel “die jongens bij de tram spuugden gelukkig alleen maar”. Wat mij wel bij blijft is dat je nooit weet wie je in welke toestand tegen kan komen en wat die persoon bewust of in een opwelling kan doen. Volgens mij kan je je hier ook niet op voorbereiden maar ik wil me er ook niet door laten afschrikken en morgen stap ik weer even vrolijk in de tram.

Voor nu eindig dus maar dat ik hoop dat Peter R. de Vries de aanslag op zijn leven goed te boven zal komen, hoewel dit naar verluidt op dit moment nog een heel groot vraagteken blijft. Peter en familie heel veel sterkte!

Je gelooft het of niet maar ik heb weer wat huiswerk te doen. Nee geen huishoudelijk werk maar echt een document bestuderen. Wie had dat gedacht maar goed als ik actiever wil worden in de lokale politiek dan moet ik er wel aan gaan wennen. Dus net het rapport “Wat nou oud” uitgeprint. Het gaat over een onderzoek naar het ouderenbeleid in Delft en wordt komende donderdag behandeld in een van de commissies van Delft.

Jammer dat mijn printer van dat printen wel moe gaat worden. Zo wie zo heb ik de laatste tijd toch al een beetje haat liefde verhouding met mijn printer. Mijn laptop en printer staan zo’n beetje op elkaar maar toch blijft de laptop roepen dat hij de printer niet kan vinden. Hoe moet ik je helpen laptop??? Doe je ogen open want hij staat tegenover je!!!!!

Goed vanochtend vond mijn laptop wel weer eens een keertje de printer. Pfffff…… snel maar even die 40 pagina’s uitprinten. Het leek gelukt maar toch de laatste 10 pagina’s vertonen alleen maar strepen. Niet te lezen dus. Straks nog maar even proberen of hij de laatste 10 pagina’s ook nog wil printen en voor nu maar proberen me niet te ergeren.

Waarom ik dit rapport met veel interesse ga lezen? Tja ik behoor nu eenmaal tot de doelgroep. Dus dan ben ik al helemaal geïnteresseerd maar komende maandag wil ik in de uitzending Delft Centraal bij de Zomer Van Omroep Delft daar uitgebreid aandacht aan besteden. Dat betekent dat ik niet alleen het rapport ga lezen maar dat ik donderdagavond tijdens de commissievergadering achter mijn laptop zit om de bespreking van dit rapport mee te maken.

Ik heb wel een idee hoe ik in de uitzending van komende maandag dit onderwerp wil aanvliegen maar veel hangt af van die commissievergadering van donderdag. Eigenlijk vind ik dit wel spannend want ik wil met meerdere mensen in de uitzending over dit onderwerp spreken. Dat heb ik bij mijn weten nog nooit gedaan. O ja in vergaderingen op kantoor moest je je ook in discussies mengen waarin verschillende meningen aan de orde kwamen maar dit is toch weer anders.

Ik ga me dus goed voorbereiden van de week en als jullie willen weten wat ik er van bak, ja dan moet ik zeggen luister maar maandag naar de radio. En o ja ik begin die uitzending met de finale van de YourMic competitie voor jongeren die de zondag daarvoor in de Veste heeft plaatsgevonden. Jim komt, misschien wel met de winnaar, naar de studio dus het contrast in de uitzending kan niet groter zijn. We gaan het zien. Luister je ook maandag tussen 10 en 12 uur. Omroep Delft daar moet je zijn.

Vorig jaar op donderdag ging ik naar de Doelen in Rotterdam. Het beloofde een top avond te worden want op het programma stond de Symfonie Fantastique van Hector Berlioz. Een keer eerder had ik deze symfonie gezien en ik was toen maar ook nu weer onder de indruk. Het 5e en laatste deel met de Heksensabbat en de doodsklokken waren ook dit keer weer fenomenaal en zonder het te weten was dit het begin van een bijzondere tijd.

Later op weg naar huis was het ook een groot feest op het Centraal Station Rotterdam. Feyenoord had die avond zich met een 7-1 overwinning op NAC weer in de finale van de Beker gespeeld. Veel feestende supporters due op het station en veel moeite om me in een trein te wurmen. Corona waarde toen al onder ons maar we hadden veel plezier in de trein. Feestvierend over de overwinning en grappen maken over Corona. Die avond van de 5e maart staat nog steeds in mijn geheugen gegrift.

Tien dagen later was alles over. Eerst de intelligente lockdown, de angst om het virus te krijgen maar dan in de zomer een versoepeling die jammer genoeg weer gevolgd werd door een nieuwe lockdown en een totale lockdown met avondklok. Niets was meer mogelijk en ik keek thuis naar veel muziekstreams. Tot gisterenavond!!

Gisteren ging ik weer naar De Doelen in Rotterdam. De seizoensafsluiting(seizoen 2019-2021?) met op het programma het 3e Pianoconcert van Prokofjev en de 5e Symfonie van Tsjaikovski. Het was wel even vreemd. Mondkapjes op, behalve als je op de plaats zat, en veel minder bezoekers. Geen vaste plaats maar toch wist ik op mijn favoriete plek te komen. Het podium was ook veel groter dan normaal en de plaatsen die niet bezet mochten worden waren gemarkeerd door vrolijke doeken.

Dat podium zag er vreemd uit want het orkest was gegroepeerd rond de piano. Iets wat denk ik nog nooit is voor gekomen. Dirigent maar ook de solist van het pianoconcert was een en dezelfde persoon, Lahav Shani. Door deze opstelling was hij een met het orkest en kon naast fabuleus pianospelen ook het orkest dirigeren. Ik kon heel goed op zijn handen kijken en als ik nog een carrière als pianospeler zou ambiëren dan zou ik nu heel erg gedemotiveerd zijn. Gelukkig voor mij heb ik die ambitie niet.

Na de pauze, ja die was er ook weer, was het podium helemaal omgebouwd en zat het orkest weer in de gewone opstelling. De 5e Symfonie van Tsjaikovski was weergaloos; het geeft weer nieuwe energie. Toch was het iets anders, wel applaus maar geen geroep en iedereen bleef netjes zitten. Waarom de bloemen achterwege bleven begrijp ik niet maar goed het is maar een klein detail.

Leuk was dat zowel na het pianoconcert als de symfonie Lahav zijn vuisten, als stille triomf, balde. Hij en zijn orkestleden genoten zichtbaar, want voor hun was het ook weer voor het eerst sinds 8 maanden weer een optreden met publiek. Zij maar ook de organisatie van De Doelen hebben de uitverkorenen, die een kaartje konden bemachtigen, een mooie avond bezorgd. Hopelijk het begin van een nieuw concertseizoen vanaf september.

Oeps dat klinkt zwaar zeg maar in mijn gevoel heb ik afgelopen week een nieuwe start gemaakt. De nieuwe start voor het “Na Corona-tijdperk”. Ben ik er dan 100% van overtuigd dat we echt die nieuwe start kunnen maken? Ehhhh …… ik weet dat ik vorig jaar, toen we zo’n beetje in dezelfde periode zaten van het afschalen van de maatregelen, dacht dat het met een nieuwe golf niet zo’n vaart zou lopen. Nu dat heb ik geweten. En op dit moment, waarop iedereen inclusief de regering zegt dat een nieuwe golf niet uit te sluiten is maar dat die dan minder zal worden, voel ik toch wel een beetje twijfel. Wat gaat er na de vakanties als iedereen weer terug is uit het buitenland gebeuren. Maar ik wil geen zwartkijker zijn dus was afgelopen week een nieuwe start.

Ik ben inmiddels tweemaal gevaccineerd, loop weer gezellig in de stad ben weer frequent bij de horeca te zien en heb weer in de trein gezeten. Ja ik heb zelfs weer gelogeerd in een hotel met andere woorden ik ben er een paar daagjes tussenuit geweest. Familiebezoek want tegenwoordig woont er een neefje van mij in Nijmegen en sinds het begin van zijn studie hadden we elkaar niet meer gezien. Ik moest dus beslist naar Nijmegen al was het alleen maar om zijn kamer te bewonderen.

Met mijn privé gids banjeren door het relaxte Nijmegen, terrasjes bezoeken, lekker eten met z’n tweetjes. Maar ook luisteren naar zijn nieuwe leven. Het beginnen van een studie, maken van vrienden en vooral toch ook hard leren. Dat laatste heeft voor hem zijn vruchten afgeworpen. Het eerste jaar goed afgerond met het maximaal aantal te behalen punten en een gemiddelde van ruim een zeven. Chapeau en dat in een tijd waarin deze jongeren net van school het nieuwe leren moesten uitvinden. Oké hij vertelde best wel moeilijke momenten gekend te hebben maar hij is er door heen gekomen.

Wat niet mee werkte, of misschien juist wel, was de temperatuur. Want een lange wandeling door de Ooypolder met 33plus op de thermometer zat er echt niet in. Dus die dag maar lekker een boek gepakt in de schaduw met een verfrissend drankje op het terras gezeten. Een korte maar zeer heftige regenbui deerde ons ook niet want toen zaten we op het terras van een vriend die nu werkt in een Ierse pub in Nijmegen.

Ik denk dat ik goed begonnen ben met de nieuwe start. Jammer genoeg gaat mijn vakantie naar Noorwegen, IJsland en Schotland nu definitief niet door maar daar kan ik ook niet meer over treuren. Volgend jaar beter. Maar er staan wel weer leuke dingen op de planning. In september begint de cursus “Politiek Actief”. Dat wordt dus nog even afwachten of ik ook nog een (lokale) politieke carrière ga maken. En natuurlijk blijf ik ook leuke dingen doen bij de radio. De zomerperiode ben ik te horen met het programma “De Zomer van Omroep Delft” op maandagochtend en natuurlijk gaan Emmy en ik ook in de zomer door met Muziekverleden op vrijdag tussen de middag.

Maar ik ga ook weer het programma Living Blue opstarten. Het format van het programma een beetje updaten en kijken of ik gasten kan strikken voor wekelijks terugkerende onderwerpen. En ook de muziekschool is weer open dus ik ben weer bezig met piano spelen en zingen. Dat is wel weer een beetje wennen maar er resten nog maar een paar lessen en daar heb ik weer ongelooflijk veel zin in. En dan komende donderdag, dan mag ik weer naar De Doelen in Rotterdam. Daar is dan weer het eerste concert dat dan ook weer gelijk de seizoensafsluiting is. Grappig maar goed ik kijk er naar uit en er hoeft niet van te voren getest te worden. Jammer genoeg moet ik afwachten waar ik kom te zitten want je plaats wordt toegewezen. Ach we zien wel.

Tot slot ga ik voorzichtig afscheid nemen van mijn mondkapjes. Na vrijdag heb ik ze alleen nog in het OV nodig en op drukke plaatsen maar voor de rest niet. Ik had best wel leuke mondkapjes al zeg ik het zelf maar toch neem ik met veel plezier afscheid van deze dingen. Ik bewaar ze nog wel.

Als ik nu naar buiten kijk dan ben ik er wel van overtuigd maar voor een mooie zomer is er natuurlijk veel nodig. Gezondheid, vrijheid, rust en mooi weer. Om maar te beginnen met het mooie weer. Het is hier wel van het ene uiterste in het andere. Na een natte en veel te koude meimaand begon juni dan toch eindelijk met wat hogere temperaturen. Nou ja wat hoger, nee gelijk fors hogere temperaturen maar mij hoor je niet klagen hoor. Tijd voor het opleuken van het balkon met verse planten en accessoires. Het resultaat: ik vind het gezellig en heb er al weer een paar middagen doorgebracht onder mijn appeltjesgroene parasol.

Maar dat is niet de enige plek waar ik de afgelopen week geweest ben. Nee de terrassen gingen weer open en vanaf zaterdag mochten we ook weer naar binnen in een café of restaurant. Dat was weer genieten zeg, want ik had natuurlijk gelijk een dinerafspraak geregeld met vrienden. Ik heb ook mijn tweede prik gekregen dus langzamerhand ga ik me ook wat veiliger voelen. Niets staat dan ook mijn geplande bezoek halverwege de maand aan Nijmegen in de weg. Al met al hebben we dus weer wat meer vrijheid en kunnen we volop gaan genieten van de zomer.

Nee ik laat niet alle maatregelen meteen los. Het mondkapje blijf ik dragen waar dat moet en ook handen schudden en knuffelen zit er voorlopig nog niet in. Dat laatste vind ik overigens wel een positief punt van de crisis en ik weet echt niet of ik heel snel weer oppervlakkige kennissen ga zoenen (de drie bekende zoenen) of knuffelen. Maar dat is mijn beslissing.

Dit wordt dus een zomer waarin ik nog steeds gezond ben en nu ook weer spontaner mag gaan zijn. Rest alleen nog de rust. Voor mij zelf sta ik hiervoor zelf aan het roer dus dat gaat wel lukken. Maar deze zomer hebben we in Nederland een ander hot item. De formatie. Wat een verhaal zeg; ja we willen allemaal het zelfde en dat is snel een nieuw kabinet maar vervolgens gaan de partijen individueel wel allemaal eisen stellen zodat we nu in een pad stelling komen.

Afgelopen week hoor ik mevrouw Ploumen zeggen dat de heer Hoekstra overal nee op zegt terwijl zij keihard blijft vasthouden aan de samenwerking met GroenLinks. Typisch gevalletje van “de pot verwijt de ketel”. Nu weet ik wel dat je met elkaar in gesprek moet gaan en er compromissen gesloten moeten worden maar daar kom je niet als iedereen stevig blijft vasthouden aan zijn eigen standpunten en ideeën. Dus een oproep, niet dat ik verwacht dat dit door zal dringen tot Den Haag, luister naar elkaar en doe allemaal, en dan bedoel ik echt allemaal dus ook PvdA en GroenLinks, water bij de wijn. Dan komen we er sneller.

Ondertussen ga ik gewoon verder met de dingen die ik doe. Mijn radioprogramma’s voorbereiden en kijken hoe ik verder ga met Living Blue. Want na een sabatical ga ik daar weer mee starten. Zeker nu we mogen verwachten dat er weer wat meer te beleven is heb ik daar weer heel veel zin in. Wanneer ik weer precies start? Dat zal in ieder geval na de zomer zijn. Ik verwacht september maar de precieze datum laat ik nog wel weten.

Het is Pinksteren en volgens mij is dit de dag dat de Heilige Geest op aarde neerdaalt. Ik ben katholiek dus heb ik dit op school geleerd. Wat dat precies inhoudt weet ik tot op de dag van vandaag nog steeds niet maar het is wel de laatste feestdag van het kerkelijk jaar waarna we weer overgaan tot de orde van de dag.

Wat er gisteren en vandaag wel volop neerdaalt op de aarde is de regen. Dat maakt deze dagen die toch een aankondiging van de lente zijn nu niet bepaald aantrekkelijk. Nee ik zit net nog niet in een dikke trui achter mijn PC maar echt warm is het nu ook weer niet. Een terrasje is met dit weer ook niet aan te bevelen en dat is toch wel iets wat we nu graag willen doen.

Want ja we gaan voorzichtig met het onderdrukken van Corona de goede kant op. Ik vraag me af wanneer Mark Rutte en Hugo de Jonge bekend gaan maken dat we per 5 juni weer in een restaurant naar binnen mogen. Ik kan er niet op wachten.

Maar goed wat moeten we nu doen op deze regenachtige dag. Met gezellige Nederlandstalige muziek op de achtergrond in mijn werkhoekje wat voorbereiden aan de radioprogramma’s van vrijdag en maandag en deze blog schrijven. Nee ik hoef niet meer te luisteren naar het Songfestival. Ik geloof dat ik mijn bewondering en trots voor de organisatie van dit evenement niet onder stoelen of banken heb gestoken. Wat een show met Davina Michelle met The Power of Water, wat een waanzinnige beelden en dan de pauze act met o.a. Glennis Grace op de Erasmusbrug.

Jammer dat in al die euforie een bak herrie door de thuisvoters als winnaar van het festival is geworden. Zeker jammer omdat de vakjury er in mijn ogen dit jaar wel goede kijk op had met de Zwitserse en Franse inzending. Die beiden hadden voor mij wel mogen winnen. Wat ik wel heel vreemd vond en wat ik vooraf niet wist, is dat je als thuisvoter meerdere stemmen kon uitbrengen op je favoriete artiest. Ik hoorde dat je wel twintig stemmen op je voorkeur kon uitbrengen. Hoezo een eerlijke telling?

Ga zo maar weer even zelf mijn eigen Songfestival beginnen en lekker nog een paar uurtjes muziek maken en luisteren. Hopelijk gaan we vanaf nu met het weer ook de goede kant op en kunnen we ook weer voorzichtig gaan genieten van buiten.