Ik ben al weer een poosje terug van mijn mooie reis langs de Britse Eilanden maar eenmaal terug had ik een vliegende start. Radiomaken, zingen en vergaderen wat heb ik als 55 plusser een druk leventje met leuke en soms ook minder leuke belevenissen. En een daarvan was de vraag verhuizen? of toch maar niet. Ik ga het niet spannend maken maar het is niet verhuizen geworden.
Op een ochtend kwam Funda bij mij op de mail. Ze konden op basis van mijn zoekgeschiedenis een appartement onder mijn aandacht brengen. Een 55 plus woning in een voor mij bekend complex in de stad. Het is leuk wonen daar en ook de sociale voorzieningen zijn daar aanwezig zeker met een heel actieve bewonersvereniging.
Nu heb ik een heel fijn appartement net buiten het centrum maar toch dit appartement sprak me aan, dus ik druk op de knop dat ik een bezichtiging wil. De reactie op dit verzoek was een onaangename. Ik kreeg een mail van de makelaar met de tekst”leeftijd???. Met vriendelijke groet”. Oké wel een vriendelijke groet maar wie stuurt er nu zo’n mail. Nu ben ik 72 dus ik denk dat ik echt wel binnen de doelgroep van 55 plus val dus ik heb netjes geantwoord.
En ja hoor ik word uitgenodigd voor een bezichtiging. Met veel twijfels maar goede moed toog ik naar het appartement dat op dat moment nog bewoond werd door naar schatting dertigers. Eenmaal binnen schrok ik verschrikkelijk.
Als oplossing voor ons woonprobleem wordt vaak genoemd dat er doorstroming moet plaatsvinden. Zelf vind ik dat dit moet gebeuren in de hele keten maar de nadruk wordt meestal gelegd op senioren. Bij het bekijken van deze woning voor senioren probeerde ik me in te leven in een echtpaar dat zo’n 40 jaar geleden een leuke gezinswoning had gekocht en het nu tijd vindt om naar een levensbestendig appartement te gaan. In hun gezinswoning waar ze veel hebben meegemaakt, geboortes, feestjes en ook mindere dingen en dus een huis met veel emoties. Maar in de loop van de jaren hebben zij er ook een eigen paleisje van weten te maken. Nieuwe inrichting, badkamer en keuken allemaal zoals ze dat zelf willen en dat hun ook gemak geeft.
Oké dit appartement is kleiner maar de oppervlakte was vermeld in de aanbieding. Het was de uitvoering waarover ik echt boos kan worden. Hoe kun je iemand die uit zijn paleisje komt met droge ogen zoiets aanbieden. Het was vuil maar dat kan worden schoongemaakt maar buiten een nieuwe douchekop was de rest wel aan de nieuwe huurder. Wat mij het meest tegenviel was de keuken. Nou ja wat keuken genoemd werd. Een schamel keukenblokje volgens mij uit de vorige eeuw hoewel dat niet kan want het complex was van 2007. Tja de makelaar had daar kennelijk meer opmerkingen over gekregen want ja je het is toegestaan dat de nieuwe huurder er een nieuwe keuken in laat plaatsen en als de woningcorporatie het een verbetering vond kon bij het verlaten van de woning een kleine vergoeding daarvoor gekregen worden. En ja een nieuwe keuken is altijd een verbetering van de woning.
Even terug naar dat echtpaar met hun paleisje. Die moeten toch ook een schok te verwerken hebben gekregen en terecht. Je hebt het plan je mooie woning te verkopen en dan krijg je voor een best wel hoge huur een woning aangeboden waar je moet beginnen voor meerdere eer en glorie van de woningcorporatie het huis op te knappen. Dit is toch van de zotte. Om het voor senioren aantrekkelijk te maken lijkt het mij dat het aan de woningcorporatie is om er voor te zorgen dat met name deze basis zaken als keuken maar ook sanitair op orde zijn en dat er een goed uitziende woning bezichtigd kan worden. En woningcorporaties het is voor jullie toch ook van belang dat die doorstroming er komt. Ik zou zeggen doe er wat aan.
Voor mij was na de bezichtiging een ding duidelijk ondanks dat het appartement in het centrum lag ga ik er niet naar toe. Iets wat overigens niet meer kan want het is al weer verhuurd. Ik vraag me alleen af of het daadwerkelijk aan 55 plussers is verhuurd want de kijkers na ons hadden zeker deze leeftijd nog niet bereikt. Leeftijd??? Met vriendelijke groet.
Living Blue met Machteld 