Wel….., niet, maar toch….!!!

Ken je dat ook die twijfel. Het lijkt alsof het weer dat ook heeft. Wel voorjaar, dus snel mijn balkon aan kant gemaakt met een schoonmaakdoek, nieuwe bezem en nieuwe plantjes. De kussens van de stoelen weer te voorschijn gehaald. Lekker genieten in het zonnetje uit de wind met een broodje, kopje thee en een wijntje. Maar dat duurde slechts twee dagen want daarna was het weer niet!

Regen en wind dus al het werk was weer voor niets geweest en straks als het weer wat warmer en droger wordt dan beginnen we weer opnieuw met uitzondering van de plantjes want die hebben dit keer niet zoveel van de wind en regen gemerkt.

Gedurende het paasweekend was dit niet de enige twijfel. Oké er stonden een paar dingen vast en er was een verrassing. Ik had goede vrijdag met vrienden afgesproken om te gaan eten bij Ladera, dat is altijd lekker en gezellig; een gegeven dus. Totdat Maarten appte dat hij in de buurt was en gezellig wilde bijpraten. Tja wat doe je dan. Maarten zie ik niet zoveel dus uiteindelijk was die keuze gemakkelijk. Lekker bij kletsen bij San Marco terwijl we ons tegoed deden aan pizza en lasagne met als toetje de tiramisu. Yummy, yammy en een goede aftrap voor het paasweekend.

Zaterdag liet het weer zich van zijn beste kant zien zodat ik me al verheugde op heerlijke paasdagen op mijn balkon. Lekkere hapjes gehaald en de wijnvoorraad aangevuld dus dit was appeltje (paas)eitje. Zaterdagavond kon niet stuk zeker niet na de voorstelling van Herman van Veen in de Veste. Wow, wat een artiest zeg. Nog nagenieten met een wijntje in het Theater de Veste en dan op naar……..

Zonnige paasdagen! Tja was dat maar waar. De dag begon zwaar bewolkt en ik baalde. Nou ja een klein beetje maar want ik kon altijd nog naar de Sjees gaan waar Polle Eduard met Boy Mosterdijk optraden. Geen zon, dan maar muziek. Maar tegen de tijd dat ik naar de stad wilde gaan knapte het weer ook op. Tja wat doe je dan wel gaan of niet. De hele middag in de Sjees of in het zonnetje op mijn balkon. Oeps de twijfel sloeg toe. Uiteindelijk toch maar besloten om naar de Sjees te gaan. Van tijd tot tijd even naar buiten kijken, bleef het mooi weer of ……. Tja en het bleef mooi weer met een zonnetje en in de stad was het weer gezellig druk. En morgen is er weer een dag met ………

Nee dus geen mooi weer. De hele dag regen bah. Nou dan maar kijken wat je in huis kan doen. Voorbereidingen voor de vakantie, een gezellig gesprek met mijn broer over het gezin waarin mijn opa opgegroeid moet zijn. Uit oude boeken haalde we informatie over hun gezinssamenstelling en ook een aantal wetenswaardigheden waarmee ze te maken hebben gehad tijdens de 1e Wereldoorlog. Oude foto’s bekeken en ons afgevraagd wie is nu eigenlijk wie. Was die man bij die boekenpers op de foto nu mijn opa of zijn vader.

Grappig maar een antwoord was niet te vinden. Wel een handgeschreven boek met de onheilspellende titel “Haar Noodlot, een Berlijnse Roman”, Helemaal in schuinschrift dus lastig te lezen maar wel met mooie plaatjes. Zonder er erg in te hebben was het een welbestede dag en werd het langzaam aan droog.

En zo waren de paasdagen weer voorbij. Nog een feestje restte en dat was de jubileumshow van de 3J s. Eigenlijk een bizarre naam want ze waren met zeven en de 3 mannen die met de J’s worden bedoeld heten Jan, jaap en…….. Robin. Van die naam klopt dus niets meer maar het was een leuke show met een violist die het volgens mij jammer vond dat hij de hele tijd achter Jan stond. Maar alle gekheid op een stokje het was een leuke show met oude bekende nummers maar ook nummers van hun nieuwe album.

En dan is het weer de plicht die roept. Stukken lezen voor de komende vergaderingen, administratie doen en natuurlijk zingen. De teksten die ik zaterdag ga zingen proberen uit mijn hoofd te leren. Want zaterdag is er weer een Blauw Podium bij Open en als alles goed is ga ik daar een Frans lied van Gilbert Bécaud zingen en waag ik me ook aan een nummer van Ramses Shaffy. Zoals altijd beginnen we om 15 uur.

Buiten was het koud en nat maar binnen ……….

Het voorjaar is begonnen met een heleboel regen. Mijn plu maakt overuren en soms dan trek ik toch nog wel even mijn dikke jas aan. Maar goed afgelopen zondag ging de zomertijd toch weer in. Een uurtje korter slapen en je verheugen op de zomer. Lekker op een terrasje in de zon genieten van een wijntje en een hapje. Dat wijntje dat was er afgelopen zondag zeker want bij het Eet- en Proeflokaal De Kurk was er weer een Wijn Spijs Proeverij. Dit keer ging Jur met ons naar de Frankrijk en om precies te zijn naar de Bordeaux.

Buiten was het nat en koud maar binnen was het gezellig en warm, Jur en Jannie verrasten ons weer met heerlijke wijntjes en hapjes. Die hapjes paste perfect bij de wijn of moet ik het andersom zeggen. De wijn paste bij de hapjes? Maar goed voor mij als deelnemer maakte het niet uit. De sombere zondagmiddag werd heel gezellig met ontmoetingen van bekenden. Gezellige gesprekken met twee oud collega’s die ik al zeker 30 jaar niet gezien had. Inmiddels werken we alle drie niet meer en kunnen we dus genieten van de mooie dingen de op ons pad komen. Al met al ook een leerzame middag waarin we weer veel uitleg kregen over de wijntjes die we mochten proeven. De ene was nog lekkerder dan de ander als ik de foto’s zie van de hapjes kan ik nog steeds nagenieten. De oester, zeebaars, kwartel, pasta, het stoofvlees en de entrecote heerlijk. Het laatste gerecht de, eendenlever, vond ik wat minder maar ik heb geen klagen.

En dat was dan weer het einde aan een druk weekend met een stadsdebat over de onderwijskloof en de lenteborrel van Stip. Maar zoals altijd zijn er ook nog andere zaken die ik mag oppakken. De voorbereiding van de commissievergadering van komende donderdag en ja ook de voorbereiding van het volgende Blauwe Podium. Wat is keuzes maken toch lastig zeg. Er zijn nog twee liedjes overgebleven en ja daar moet ik nu een keuze tussen gaan maken. Wat het gaat worden dat weet ik denk ik volgende week pas te gaan weten. Het volgende Blauwe Podium is op 15 april dus voor het uit mijn hoofd leren van de tekst heb ik nog wel even de tijd.

Tot die tijd hebben we eerst weer een weekend en daarna de paasdagen. En die paasdagen zien er goed uit. Beetje zon, ietjes warmer en droog. Tenminste dat is wat men nu zegt. We wachten maar af. Ik ga me voorbereiden op morgen, zangles en de commissievergadering en laat me verder maar verrassen.

Verkiezingen

Het is 15 maart dus iedere Nederlander mag weer naar de stembus. Stemmen voor de Provinciale Staten en voor de Waterschappen. Ik ben vanochtend al geweest maar de stembussen zijn tot 21 uur open dus als je nog niet gestemd hebt, het kan nog. Vorig jaar waren er ook verkiezingen en toen was het voor de Gemeenteraad. Dus een goed moment om even achterom te kijken.

Zelf stond ik vorig jaar op de kandidatenlijst voor het CDA. Tot mijn eigen verbazing toen op de 5e plek. Toen ik aan deze nieuwe uitdaging begon had ik niet het idee dat ik al zo hoog op de lijst zou komen. Maar op de Verkiezingsdag kwam er een einde aan het campagne voeren. Het werd best een lange dag. Op een Verkiezingsdag mag er niet meer volop campagne gevoerd worden, dus het was even pas op de plaats rust en wachten op de dingen die er komen gaan. ’s Avonds eerst samen eten met het bestuur, fractie en campagne team om daarna naar het Stadhuis te gaan. Daar heerste er toch een nerveuze stemming die later in feest of teleurstelling uit liep.

Maar op die avond wist ik nog niet wat de uitslag voor mij persoonlijk betekende. Dat kwam later pas en inmiddels ben ik al één jaar Commissielid voor het Sociaal Domein Wonen bij de Gemeenteraad. Een jaar waarin ik heel veel nieuwe dingen geleerd heb maar ook een jaar waarin ik me veel heb verbaasd. Was ik dan zo naïef toen ik aan deze uitdaging begon? ik weet het niet maar er is wel heel erg veel verschil in de manier van werken tussen de Overheid en het bedrijfsleven. Maar goed ik heb er mee leren omgaan en ik heb er in veel gevallen ook begrip voor, hoewel ik me nog wel steeds blijf verbazen.

Het is best wel hard werken maar dat heb ik er graag voor over. Ik denk dat dat ook komt omdat ik voor mezelf wel wat grenzen stel en ik kan me heerlijk uitleven in twee andere hobby’s. Elke vrijdag Muziek Verleden duiken in de muziek en voor de radio aan mijn luisteraars vertellen wat er zo bijzonder is aan de artiest of het nummer. Ja een programma als Delft Centraal mis ik nog wel een beetje maar daarvoor in de plaats maak ik nu maandelijks een podcast over de raadsvergaderingen . Zo blijf ik mijn interview skills een beetje bijhouden en het is leuk om te doen en ja hier heb ik ook weer nieuwe dingen geleerd.

Tja en dan wil ik jullie niet onthouden dat ik afgelopen zaterdag weer twee liedjes mocht zingen bij Open op het Blauwe Podium. Stormy Weather en de Verdronken Vlinder had ik voor deze gelegenheid uitgezocht. Van mijn fans uit het publiek kreeg positieve reacties en foto’s dus wat mij betreft sloot ik het weekend op een goede manier af. Klaar voor weer een nieuwe week met als belangrijkste datum vandaag 15 maart. Ik wil dus eindigen met nogmaals een oproep: Ga Stemmen, maak gebruik van je recht om mee te praten.

Internationale Vrouwendag

Gisteren was het dan Internationale Vrouwendag. Nu heb ik meestal niet zoveel op met dit soort dagen waarin een bepaalde groep extra aandacht krijgt. Maar omdat ik nu eenmaal een vrouw ben, wil ik er toch wel wat aandacht aan besteden hier in mijn blog maar ik wil ook nog even terugkijken naar gisteren waar we op uitnodiging van GroenLinks waren uitgenodigd voor een bijeenkomst met vrouwen.

Gingen we vorig jaar met elkaar wandelen dit keer werden we ontvangen in Het Postkantoor in het centrum van de stad en daar gingen we met elkaar in gesprek. Het thema van de gesprekken ging over waarden en hoe we daar mee omgaan in ons werk en in de politiek. Voor mij zelf is de grootste waarde wel RESPECT maar ook eerlijkheid en empathie. Wij hadden in ons groepje daar een leuk gesprek over, waarbij we tot de conclusie kwamen dat er wel naar balans gezocht moet worden.

Ik vertelde dat ik mezelf zeker na een lastige dag letterlijk in de spiegel aankijk met de vraag hoe ik het er af gebracht heb. Ik zeg dan tegen mijn spiegelbeeld dat ik goed bezig geweest ben en blij kan zijn met mezelf, ik geef me dan een schouderklopje. Aanvankelijk leverde dat wat verbazing op maar goed dat is dan zo. Maar toen een van de deelneemsters zei dat echt iets is wat vrouwen doen en dat je dit niet bij mannen kon verwachten moest ik haar toch teleurstellen. Ik had dit “afgekeken” van een man en wel van Felix. Zij was daar verbaasd over.

Felix was toen ik met hem in aanraking kwam voorzitter van onze OR. Er lagen ook toen al lastige zaken op ons OR-bordje en we moesten best lastige adviezen geven en besluiten nemen, die consequenties voor veel collega’s hadden. Maar daarbij moesten we ook het bedrijfsbelang in de gaten houden. Het was Felix die ons toen vertelde dat hij vaak dit gesprek met zijn spiegel aanging en dan ook wist dat hij voor zijn geweten op de goede weg zat en integer gehandeld had.

Na de samenvatting van alle gesprekken had ik een toch wat wrange smaak ondanks de heerlijke hapjes van het Postkantoor. Vrouwen hadden het toch veel moeilijker en werden meer achtergesteld ten opzichte van de mannen en wat mij betreft ontstond er een beetje een anti-mannen sfeer. Wat mij betreft leveren we allemaal, mannen en vrouwen, op onze eigen manier een zo goed mogelijke bijdrage aan onze samenleving. Daar moeten we RESPECT voor hebben. Blijf alsjeblieft altijd jezelf en geef ook aan wanneer je iets niet acceptabel vindt, Er over praten is veel beter dan escaleren.

Ondanks mijn kritische noten was het toch een gezellige middag waar we ook nog eens gelachen hebben. Nu gaan we ons opmaken voor het Raadsweekend vanaf vrijdag in de mooie omgeving van Soesterberg. Hopelijk wil het weer wel een beetje meewerken want ik heb niet zoveel zin meer in een witte wereld. En als kers op de taart mag ik zaterdagmiddag ook weer zingen op het Blauwe Podium met Guus bij OPEN. Ik heb twee mooie liedjes uitgezocht. Dus mijn weekend wordt weer top.

Januari dip? Nee het tegengestelde

Ik zie dat ik al even niets van me heb laten horen maar wees maar gerust want ik heb geen last van sombere gedachten of een dip zo aan het begin van het nieuwe jaar. Hoewel als je naar buiten kijkt dan wordt je wel uitgedaagd om fris en vrolijk te blijven want wat voor een weertje hebben we gehad. Wat mij betreft is dit wel weer voldoende voor de rest van het jaar. Het mag van mij best nog wel koud worden maar dan wel droog en met veel zon. Wanneer komt de tijd dat we dit soort verzoekjes kunnen indienen en dat ze dan ook gehonoreerd kunnen worden. Maar niet zeuren want dat is niet reëel en gaat dan ook weer voor de nodige problemen opleveren zodat je daar weer somber over wordt.

Maar ik heb een voortvarende start gemaakt met 2023 en dus geen tijd om somber te zijn. Ik verbaas me steeds weer welke leuke dingen op mijn pad komen. Nou ja de Nieuwjaarsrecepties zijn niet direct mijn ding en die waren er in overvloed. Sorry ik heb er een paar laten schieten. Maar ja dan zijn er de leuke avonden met vrienden, gezellig kletsen over allerlei dingen, discussiëren over de lokale politiek en ook plannen maken voor een vakantie naar Portugal. Natuurlijk ook met de radio en muziek was het weer druk. Leuke uitzendingen, fijne muzieklessen met Ron en Guus en natuurlijk weer een keertje het Blauwe Podium.

En toen was er ook weer een oude bekende die even de aandacht vroeg. Hoewel je je kunt afvragen of wel alles bekend was van Johannes Vermeer. In het Vermeer Centrum vond de boekpresentatie plaats van het boek “Het Raadsel van Vermeer” van Aart Aarsbergen. Een interessant verhaal en een inspirerende omgeving met veel bekenden. Maar niet alleen het boek was interessant ook de ontwikkelingen over de fundamenten van Herberg Mechelen waren leuk om te horen. Laten we hopen dat we over een poosje in de Oude Manhuissteeg kunnen zien hoe deze fundamenten er uit zagen.

En na een zondag met Danny Hill in de Waag sta je aan weer aan het begin van een nieuwe week, de laatste volle week van januari. Met ook weer leuke verrassingen. Voorlezen voor kleuters in de Horizon bij de aftrap van de Nationale Voorleesweek maar ook een bezoek aan de Kuip met mijn neef om tet kijken naar de verrichtingen van Feyenoord. Afgelopen zondag was er toch wel sprake van teleurstelling maar we gaan vol goede moed verder en ik ga ze naar een overwinning schreeuwen tegen NEC. Moet wel op mijn stem letten want donderdag is er weer een zangles.

Tja en dan het weekend. Aftrap met een stadsdebat over Armoede, niet direct een aantrekkelijk onderwerp maar wellicht wel interessant en dan als grote finale het Woodsteckfestival 2023. Dat gaat vast genieten worden. Je ziet dus er is geen sprake van een januari dip eerder het tegenovergestelde. Misschien in februari wat rustiger aan doen?

Een goed begin!!

We zitten al weer in de tweede week van januari en dat betekent dat alles weer van start gaat. Na een weekje bijkomen van alle kerst-stress kunnen we ons weer druk gaan maken over de dingen om ons heen. De kerstbomen zijn opgeruimd, tenminste bij mij want ik zie nog steeds dat mensen er nog steeds mee bezig zijn. De liften liggen bezaaid met naalden en ook in de ruimte waarin de vuilniscontainers staan vind ik regelmatig nog kale maar ook nog geheel versierde kerstbomen aan. Tja de moet hem maar kwijt en geen zin hebben om hem te ontdoen van ballen en verlichting. Volgend jaar dan maar weer een nieuwe look voor de kerstboom.

Inmiddels zijn op een paar kerstrozen na is bij mij alles weer ontwaakt en wil ik graag het voorjaar weer begroeten met verse planten en bloemen. De eerste hyacinten staan weer in bloei. Ook heb ik mijn plekje achter mijn bureau weer gevonden. Voorbereiden van vergaderingen, Muziek Verleden maar ook het Blauwe Podium.

Laat ik maar met het laatste beginnen. A.s. zaterdag is er weer een Blauw Podium om 15 uur bij Open aan het Vesteplein. In het weekend kreeg ik al van Guus de vraag welk nummer ik daar wil gaan zingen. Zelf was ik er nog niet uit, dus ik heb de nummers waartussen ik twijfelde aan hem gestuurd. In overleg hebben we vastgesteld dat het The Rose van Bette Midler gaat worden. Nu nog even wat opfrissen, morgen met Guus en donderdag met Ron en dan gaan we er weer voor.

Ook Muziek Verleden wordt komende vrijdag bij Omroep Delft weer een feestje. Yes we hebben wat te vieren want het is de 150ste aflevering die Wim, Emmy en ik gaan maken. En geloof het of niet op deze vrijdag de 13e hadden we Polle Eduard al uitgenodigd voor we dit wisten. Echt toevallig dus maar wel heel leuk en feestelijk. Polle heeft twee nieuwe songs gemaakt en dat is voor ons reden om een uitzending aan hem te besteden. Samen met Polle gaan we zijn favoriete nummers draaien en hij gaat ons vertellen waarom deze nummers bijzonder voor hem zijn. Je kunt dus zeggen het Muziek Verleden van Polle Eduard.

En dan begint natuurlijk ook weer de gemeentepolitiek met haar vergaderingen. Na een gemoedelijke en gezellige Nieuwjaarsreceptie hebben we inmiddels ook al weer de eerste fractievergadering achter de rug. De politiek heeft overigens niet stil gestaan want in de pers zagen we de afgelopen week verschillende politiek getinte stukken staan. Over de Buytenweye in Delft, de Wildopvang en tot slot de nascheiding van afval. Zo zie je maar weer dat we ten alle tijden alert moeten blijven hoewel het soms misschien wel beter is om eerst goed na te gaan wat er werkelijk aan de hand is. Maar dat is mijn bescheiden mening en daar moeten jullie het voor dit keer maar weer mee doen.

Klaar voor Kerst; nu tijd voor “Reflectie”

Volgens mij zitten de voorbereidingen er voor de komende Kerst op. Nou ja de ingrediënten voor het voorgerecht liggen in de koelkast dus eerste Kerstdag mag ik nog even aan de slag maar ik heb geen gestress meer met de boodschappen. Dat is wel een anders geweest. Ik heb het trouwens best wel eenvoudig dit keer. Kerstavond gaan mijn gasten bij mij voor mij koken. Op de hapjespan, die natuurlijk bij mijn standaard keukenuitrusting hoort, na hoef ik nergens voor te zorgen. En het zelfde doet zich voor op eerste Kerstdag want ook dan wordt er bij mij voor mij gekookt op het voorgerecht na. Dat gaat een goede Kerst worden dus.

Dus tijd voor “reflectie”, een nieuw woord wat ik het afgelopen jaar heb geleerd in de politiek. Iedere keer als ik iemand dit woord hoor zeggen dan denk ik waarom zeg je niet gewoon “waarom heb je het gedaan en wat ga je er aan doen vanaf nu”. Want dat is volgens mij de vraag die gesteld wordt. Maar dat is niet het enige taalgebruik in de landelijke maar ook lokale politiek. En hoewel er in de politiek wel belangrijker issues spelen denk ik dat dit taalgebruik ook wel eens bekeken mag worden. We willen graag dat meer mensen bij verkiezingen naar de stembus gaan, dus laten we ze dan ook in voor hun begrijpelijke taal aanspreken en informeren. Dit is mijn doelstelling voor het komende jaar en je mag me aanspreken als je denkt dat ook ik moeilijke woorden gebruik voor iets simpels.

Oké ik ga dus even terugkijken. Het was best een heftig jaar beginnend met de campagne voor het CDA, de installatie als commissielid en een intensief inwerkprogramma. Ik heb nu mijn plekje wel gevonden hoewel er nog steeds zaken zijn waarover ik me verbaas of me over opwindt. Terugkijkend moet ik wel zeggen dat ik blij was met het zomerreces. Dat kwam op tijd want ik begon toch wel een beetje onrustig te worden. Kan ik alle informatie wel onthouden en hoe moet ik het plaatsen. Met de grote vraag “gaat het me lukken”.

Maar daar was de zomer vakantie. In 2019 boekte ik de mooie reis naar de Noordkaap en eindelijk was het moment gekomen dat ik aan boord mocht stappen van de nieuwe Ms Rotterdam. Heerlijke 14 dagen aan boord met als hoogtepunt het vieren van mijn verjaardag op de Noordkaap. En het begin van nog meer leuke reizen. Nog een keer, maar dan voor 7 dagen op de Rotterdam naar Noorwegen met vertrek en aankomst in Rotterdam en 10 dagen Nerja met vrienden in november. Mijn fototoestel was mijn trouwe reisgezel zodat ik tijdens de Kerstdagen nog eens kan terugkijken en nogmaals genieten van alles wat ik gezien en meegemaakt heb.

En dan is er natuurlijk ook nog het werk voor de radio. Emmy en ik hebben inmiddels een leuk team om ons heen zodat we makkelijker eens een keertje op vrijdag afwezig kunnen zijn. We hebben vervangingen voor ons zelf want Wim en Christine kunnen het best eens een keertje van ons overnemen maar even belangrijk we hebben ook ons team met technici. Met hen gaan we het jaar afsluiten met een extra lange uitzending op vrijdag 30 december (Muziek Verleden van 12:00 – 14:00 op www.omroepdelft.nl) waarin we de in 2022 overleden artiesten herdenken. Luisteren hoor.

En dan de laatste uitdaging die ik in 2022 aangegaan ben. Al vanaf kind zing ik, op de lagere school, bij schoolmusicals, in koren en als laatste de zanglessen bij Mirre, Ron en nu ook bij Guus. Maar in dit jaar waren zij niet de enige die kennismaakte met mijn zangkunsten. Ik mocht een mooi lied zingen met Polle Eduard. Het was zijn nummer de Rivier en dat deed ik in de woonkamer van Wim. Dat was de start want Tuppa had me uitgedaagd om op het Blauwe Podium van Guus te gaan zingen. Na de eerste keer met de Rose van Bette Midler smaakte dat naar meer en in 2023 ga ik daar dan ook mee verder.

Een mooi jaar omringd door vrienden en familie daar kan ik op terugkijken. Ook de Kerst gaat mooi zijn met familie en met vrienden ga ik afscheid nemen van 2022. In 2023 pak ik dan de draad weer op. Reizen zijn al gepland, politiek gaat door en ook het zingen maar bovenal de gezellige en waardevolle momenten met de mensen die me lief zijn want zonder hen wordt mijn leventje saai. Ik ga er weer een mooi jaar van maken en ben benieuwd wat het voor mij verder nog in petto heeft. Ik wens jullie allemaal fijne Kerstdagen en de allerbeste wensen voor een mooi, gezellig en gezond 2023.

Het Blauwe Podium bij OPEN in Delft

Ik had het al een keer genoemd. Afgelopen zaterdag was het Blauwe Podium te gast bij OPEN. En dat alles was om de opening van de tentoonstelling van Collectief Wonen Delft luister bij te zetten. De tentoonstelling laar een selectie van 10 unieke voorbeelden zien en brengt alle aspecten van het collectief wonen in beeld. Naast heldere beschrijvingen zijn de voorbeelden voorzien van uitgebreide plattegronden.

In het interactieve deel van de opening werd aan de genodigden vragen gesteld over o.a. wat ervaringen met collectief wonen waren en wat een overwegingen zouden zijn om ook aan een collectieve woonvorm deel te nemen. Een belangrijke vraag die hierbij aan de orde kwam is hoever je wilt gaan met het gezamenlijk gebruik maken van de collectieve voorzieningen. Is fat alleen de tuin of gaat het verder met de bijvoorbeeld keuken en badkamer. Een heel interessante vraag.

Maar goed hoewel ik dit een interessante onderwerp vind kwam ik hier toch voornamelijk om een bijdrage te leveren aan het Blauwe Podium van Guus Westdorp. En ook dat was weer een feestje waarvan je hier een paar foto’s ziet.

Je kunt het maar druk hebben

Het is al weer bijna een week geleden dat ik weer terug ben op mijn thuisbasis na een heerlijke vakantie in Nerja (Andalusië). Het waren daar 10 heerlijke ontspannen dagen met vrienden in een warm nazomer zonnetje. En wat moet ik nu wennen dat de temperatuur hier bijna 20 graden lager is en er veel regen valt. Nee dan had ik beter daar kunnen blijven.

Maar ik ben toch ook weer blij om thuis te zijn want daar wachtten ook leuke dingen op mij. Zoveel zelfs dat ik er nu pas toe kom om me weer te melden met een nieuwe blog. Mijn vakantie verhaal laat nog even op zich wachten maar dat komt er zeker aan. Ik heb best wel wat te vertellen over onze bezoeken aan Ronda, Frigiliana, Malaga en Granada. Natuurlijk heb ik daar ook weer voldoende mooie foto’s bij dus wat in het vat zit verzuurd niet en een echt fotoboek moet hier natuurlijk ook nog van gemaakt worden. Het staat op mijn actielijstje evenals het maken van een fotokalender voor 2023 die over Noorwegen zal gaan. Leuke dingen die ik de komende weken lekker ga oppakken.

Toch kon ik niet rustig nagenieten van de vakantie bij thuiskomst. Het Blauwe Podium kwam er weer aan en ook de politiek zat op me te wachten. Tussen de noodzakelijke bedrijven (wat denk je van een wasmand van 10 dagen) door dus nog veel oefenen voor mijn “optreden” op dat Blauwe Podium bij Open en de commissievergadering Sociaal Domein & Wonen van morgen voorbereiden. En als hoogtepunt in het weekend de 70ste verjaardag van mijn nichtje in Rotterdam. Heerlijk om weer eens wat familie te zien en met hem bij te praten.

Eindelijk had ik dan gisteren tijd voor mezelf. Dat wil zeggen ik had de tijd om op mijn tempo wat boodschappen te doen, dingetjes voor de administratie uit te zoeken en ook weer een aflevering van Muziek Verleden voor te bereiden. En ja ik ben nu weer helemaal bij en kan gerust aan een nieuw verhaal op mijn blog beginnen.

Kom je dan uit Spanje dat ontmoet je gelijk hier in Nederland de bekendste Spanjaard van dit jaargetijde. Zaterdag zag ik hem al rijden en ik was blij dat het voor hem in ieder geval droog was. Volgens mij had hij beter in Spanje kunnen blijven want als je in de winkelstraten kijkt vraag je je af of hij eigenlijk wel welkom is. In mijn jeugd was de Sint overal aanwezig, op straat en in winkels.

Nu zie je overal alleen nog maar kerstversiering, kerstbomen en kerststukjes. Alles ter voorbereiding van de Kerst. Zeer tegen mijn zin staat mijn kerstboom ook al thuis, Nee nog niet in de woonkamer maar op een rustig plekje in de werkhoek. Uit ervaring weet ik dat ik de boom die ik wil hebben maar 1 week te koop is dus als ik hem zie dan moet ik hem ook gelijk kopen want anders vis ik achter het net en heb met Kerst geen echte boom.

Maar voor dat ik ga nadenken hoe mijn Kerst er uit gaat zien heb ik nog heel veel leuke activiteiten dus nog even niet denken wat ik ga doen met eten, versieringen en dat soort dingen. Nu even genieten van het hier en nu en binnenkort de kalender 2023 en het fotoboek maken.

Stoer en tof

Dat ben ik dus een stoere meid die iets tofs gaat doen. Tenminste dat werd me afgelopen week verteld. Of ik dat zelf vind? Eigenlijk niet want ik ben ga gewoon weer iets doen waar ik zin in heb en waar ik energie van krijg. Dus zo bijzonder is dat nu ook weer niet. En wat mij betreft snijdt het mes aan twee kanten, Want waar gaat het eigenlijk over.

Op 19 november a.s. wordt in Open de tentoonstelling Collectief Wonen in Delft geopend. Deze tentoonstelling trekt niet alleen mijn aandacht vanuit politiek oogpunt maar ik ben zelf ook heel benieuwd wat voor woonvormen er zijn in Delft en hoe dat ervaren wordt. De tentoonstelling blijft tot 27 februari volgend jaar in Open dus is er nog tijd zat om daar te gaan kijken.

De reden dat ik op de 19e er naar toe ga is dat deze openingen wordt opgeluisterd door Guus Westdorp met zijn Blauwe Podium en daar ga ik dan weer eens zingen. De allereerste keer afgelopen zomer smaakte goed dus ik vond het wel weer leuk om acte de presence te geven.

Afgelopen week ben ik dus bij Guus langs geweest en hij vond het tof dat ik weer meedeed en zeker ook het liedje kreeg dezelfde waardering. Het gaat het nummer “Zo puur kan liefde zijn”. Een Nederlandse vertaling van “To make you feel my love” van Bob Dylan en Adèle. Hoewel ik het liedje tijdens lessen al meerdere malen heb gezongen, hebben we het tijdens ons uurtje gezongen en bij geschaafd. Met de tips en aanwijzingen van Guus moet het dus we gaan lukken.

Een paar dagen later tijdens de zangles van Ron heb ik hem verteld wat ik zou gaan doen en daar kwam het stoere vandaan. Na de stemoefeningen, ademsteun oefeningen en liprolls dus ook bij hem het liedje nog maar weer eens gezongen. Volgens mij moet het me die zaterdag wel gaan lukken zeker als ik ook zo stoer ben om de tekst helemaal uit mijn hoofd te leren. Dat wordt nog wel een kleine uitdaging maar goed ik heb wel voor heter vuren gestaan.

De komende twee weken nog lekker wat schaven en oefenen maar dan staat er een stoere, toffe meid op het podium bij Open. Ik kijk er naar uit.