Tag: blauwe podium

Geplaatst op

Flitsend het nieuwe jaar in

Het is inderdaad een flitsend begin van 2024 geweest. Zo zelfs dat ik pas nu weer tijd heb om mijn blog weer te gaan bijwerken. Hoewel ik geen goede voornemens maak bij het begin van een nieuw jaar wil ik toch weer proberen om eens in de week weer een deel van mijn leven met jullie te delen. Dus aan het begin van de vierde week (oeps) begin ik daar dan maar mee.

De reden dat ik even niet heb kunnen schrijven betekent niet dat ik in de eerste drie weken van het jaar niets gedaan heb. Het tegendeel is waar want bijvoorbeeld afgelopen week heb ik een best wel groot aantal Nieuwjaarsborrels bezocht. Tja en dan zeg je dat je even je gezicht laat zien maar de waarheid is dan dat het zo gezellig is dat het toch nog langer duurt dan je in gedachte had. Maar goed volgens mij heb ik nu wel iedereen het beste toegewenst dus dat ga ik vanaf nu niet meer doen.

Het klinken op het nieuwe jaar begon op een wel heel feestelijke wijze in HAL 015 met veel muzikale vrienden. Een fantastisch feest waarvoor nog dank aan de organisatie en natuurlijk ook mijn vrienden bij de taxi, die het vervoer naar en vanaf HAL 015 weer goed geregeld hadden.

Inmiddels is vorige week ook het echte leven weer begonnen. Een nieuwe rol bij de Omroep, die van Programmaleider Audio of Coördinator Radio naast ons programma Muziek Verleden is een leuke uitdaging maar zeker de eerste week vroeg dit wel even wat tijd. Moet toch wat meer aan time management gaan doen (ha,ha,ha). En natuurlijk was er ook de 201ste uitzending van Muziek Verleden. Emmy, Wim en ik hadden Ferdinand Bakker uitgenodigd. Wow wat kon deze man vertellen over de muziek van de Beach Boys, Beatles, Young en Dylan. Je kunt de uitzending nog terugluisteren op www.omroepdelft.nl.

Maar al die drukte heeft ook wel een minder leuke kant. Ik heb ergens mijn stem verloren!! Balen zeker nu je hem weer echt nodig hebt. Afgelopen zaterdag moest ik zelfs het Blauwe Podium voor laten gaan. En nog steeds protesteert mijn stem terwijl ik hem echt wel verwen nu. Veel rust (weinig praten), thee en honingdrop en dat samen met wat keeltabletje. Hopelijk wordt het deze week weer wat beter, want ik kan echt mijn mond niet dichtblijven houden. En ik wil wel weer graag gaan zingen. Oké ik heb nog even de tijd tot donderdag dus wie weet.

Een nieuw jaar brengt ook weer nieuwe plannen met zich mee. Ik heb al wel weer twee cruises geboekt maar de zee blijft trekken of …….. misschien ga ik er nog wel een treinreis bij boeken of een cruise met kerst of de jaarwisseling. Oh, dat zijn weer veel te veel ideeën voor dit moment. Op dit moment alleen nog maar even over denken en dat boeken komt later wel.

Wie mij op Facebook volgt zal ongetwijfeld gezien hebben dat ik er een nieuw vriendje bij heb. Hij heet Ollie en ik krijg best wel veel vragen van mensen die hem nog niet kennen wie of wat hij is. Hij is die lieve knuffel olifant die in de hal van het Sophia Kinderziekenhuis staat en heel belangrijk hij is ook fan van Feyenoord. Hij is grappig, net een mens (die het nu ook koud heeft) en maakt leuke dingen mee dus ik volg hem en heb hem toegevoegd aan mijn vrienden. Jullie gaan vast nog meer van hem horen.

Geplaatst op

Kerstmis 2023

Het is bijna Kerst, vannacht vieren we de geboorte van Jezus het kleine kindje dat vrede op deze wereld brengt. Ieder jaar weer opnieuw vieren we dit feest en zingen we Vrede op Aarde. Helaas is vrede in de wereld ver te zoeken. In de Oekraïne en het Midden Oosten vallen onschuldige slachtoffers maar ook het geweld in ons eigen land neemt toe en bij mij rijst de vraag waar moet dit eindigen.

Toch wil ik in deze blog niet stil blijven staan bij alle leed in de wereld. Want er zijn ook mooie dingen die we deze dagen zien. Samen naar de kerk en samen mooie liederen zingen, samen zijn met familie en vrienden. Zelf ben ik afgelopen week naar de Kerstmaaltijdviering van het R.K. Stadsdiaconaat Delft e.o. geweest. Mooie gesprekken gehad met o.a. iemand die mij van zo’n 40 jaar geleden en daarna gezamenlijk een hapje eten. En dat alles in die mooie Maria van Jessekerk, waar ik graag binnen stap om even met mezelf te praten en te bidden en waar er in de kersttijd een mooie indrukwekkende kerststal staat.

Nu sta ik aan de vooravond van mijn eigen kerstvieringen. Vanavond Kerstavond vieren in een restaurant waar we jarenlang met het gezin naar toe gingen. Gedurende de jaren werden het er steeds minder en nu ga ik daar alleen naar toe en ik verheug me er op. Nee vanavond ben ik niet alleen want ik neem mijn herinneringen mee in een bekende omgeving. Even een tijd van bezinning. Maar morgen ben ik bij mijn broer en zijn gezin en daar kijk ik ook naar uit. Want ook daar zullen we herinneringen ophalen maar zeker ook praten over de toekomst. De studie en toekomst van mijn neef en nicht, hun komende vakantie naar Noorwegen en wat er allemaal nog meer in het vat van 2024 zit.

Zelf heb ik op de valreep van 2023 nog een nieuwe uitdaging bij Omroep Delft gekregen. Ik moest er wel even over nadenken maar ik ga er voor. Als Coördinator Radio (hahaha papa was bij de KPN Directeur Radiozaken dus die appel…..) mag ik samen met bestuur, redactie en alle andere medewerkers van radio maar ook van video de doelstelling van Omroep Delft voor 2024 om streekomroep te worden gaan binnen te halen. Ik weet niet wat me te wachten staat maar ik kijk er naar uit om samen hier de schouders onder te zetten.

Natuurlijk ga ik ook met volle energie verder met Muziek Verleden. Samen met Emmy en Wim starten we op 5 januari met onze 201ste uitzending. We maken er iets speciaals van en hebben daarvoor Ferdinand Bakker uitgenodigd. Maar ik denk dat we in 2024 nog meer speciale uitzendingen op het programma staan en misschien komt er dan ook wel live muziek bij.

En zelf blijf ik natuurlijk ook zingen en optreden op het Blauwe Podium. Op 13 januari staat de volgende editie weer op het programma en ik ben er bijna uit welke liedjes ik daar wil gaan zingen. Maar dat houd ik nog even voor me want wie weet komt er nog iets anders wat dan meer past.

Wat staat er nog meer op mijn lijstje voor 2024. Natuurlijk in Delft samen met mijn collega’s van het CDA de goede dingen doen voor onze mooie stad en haar inwoners. Ik ben niet iemand van goede voornemens maar als je dat toch aan mij vraagt dan zeg ik dat ik ook dit jaar weer volop ga genieten. Dus ook dit jaar ga ik weer cruisen waar ik op adem kan komen van alle uitdagingen en volop kan gaan genieten. Bestemmingen dit jaar? De Noordkaap, Schotland, Oslo en Copenhagen. Alleen de voorpret voor deze reizen is voor mij al een feestje.

Dit zijn allemaal dingen waar ik vanavond tijdens een grandioos diner ook over kan nadenken. Ik hoop dat jullie allemaal ook heel fijne kerstdagen gaan hebben.

Geplaatst op

Sinterklaas

Het is 5 december vandaag en dat betekent dat het vandaag de dag van Sinterklaas is. Het is druilerig buiten dus het is goed toeven binnen en dat hoeft niet persé bij de open haard te zijn. Het was leuk om in de aanloop naar deze feestdag in het winkelcentrum die verwachtingsvolle gezichtjes van de kinderen te zien. Komt de Sint en kan ik dan met hem op de foto? Maar niet alleen kleine kinderen ook senioren waren verwachtingsvol en ik zag Piet dan ook druk bezig om ook onze oma’s op de foto te zetten. Dan realiseer je je wel dat Sinterklaas niet alleen een kinderfeest is maar voor ons allemaal, jong en oud.

Wat dan wel weer jammer is, is dat in de winkelcentra nauwelijks meer aandacht is voor de Goedheiligman. De uitbundige kerstversiering hangt er al weer een poosje en de etalages vertellen ons dat de Kerst er aan komt. Bij de bloemisten staan de kerststukjes al weer klaar en de kerstbomen groot en klein vliegen de winkels al weer uit. Met een heel dubbel gevoel heb ik afgelopen week ook twee kleine kerstboompjes met lichtjes er in gekocht. Twee jaar geleden was ik eigenwijs. Geen kerstboom kopen voor Sinterklaas dat was mijn devies. Dat jaar viste ik achter het net want er waren na Sinterklaas geen kleine boompjes meer te koop. Dus dat jaar geen kerstboom en dat gaat me dus nooit meer gebeuren. De boompjes zijn binnen en daar blijft het tot komend weekend bij. Daarna ga ik wel verder kijken hoe de versieringen er verder uit gaan zien.

Maar het is ook een dubbele dag vandaag, Vijf jaar geleden stonden we op de begraafplaats Hofwijk voor de crematie van mijn moeder. De dag dat pijnlijk duidelijk wordt dat je er vanaf dat moment alleen voor staat. Nou ja niet helemaal want ik heb nog een broer met zijn gezin maar toch …….. Op die dag zong ik het lied van Karin Bloemen “Geen kind meer” en nog steeds is die tekst heel treffend voor mij. Zelfs zo dat ik het liedje nog steeds niet kan zingen zonder een traan. Wat zou ik het nog graag een keer willen zingen bijvoorbeeld op het Blauwe Podium maar nee ik ga het komende zaterdag niet zingen. Ik kan het nog steeds niet zonder die traan.

Maar straks ga ik een uurtje zingen met Guus. Voorbereiden voor zaterdag wanneer er weer een Blauw Podium is bij Open. Misschien zing ik “Geen kind meer” daar wel en dan alleen voor mijn moeder. Wat ik verder ga zingen zaterdag dat weet ik nog niet helemaal zeker maar dat Imagine hoog op mijn lijstje staat is wel zeker. Wil je weten wat het gaat worden? Kom dan zaterdag vanaf 14 uur bij Open luisteren.

Geplaatst op

Muziek als troost

Het is een sombere tijd voor velen van ons. De berichtgevingen vanuit Israël zijn niet erg hoopvol. Ook in ons land zien op een paar plaatsen mensen die tegenover elkaar staan als zij hun mening over de situatie ventileren. Op de Social Media hoef je nu al helemaal niet meer te kijken.

Jaren geleden was ik in Israël en dat heeft grote indruk op me gemaakt. Een mooi land met mensen van verschillende afkomst Joods, Palestijns en meer, die ons toeristen trots het erfgoed van hun land lieten zien. Ze werkten samen en gaven ons, ondanks de dreigingen, een veilig gevoel. Maar goed er wordt daar nu gevochten en er vallen veel slachtoffers.

Ik was vanmiddag dan ook heel verdrietig toe ik na een kort gesprek met een goede kennis naar Guus vertrok. Even een uurtje zingen ter voorbereiding op het Blauwe Podium van zaterdag. Ja ik wist wel wat ik zou gaan zingen maar door de gebeurtenissen veranderde ik van plan. Ik ga Imagine van John Lennon zingen, voor mij een lied over vrede. Het mag afgezaagd zijn maar mijn gevoel is goed, Wat de andere liedjes gaan zijn daar moet ik nog een ei over leggen.

Een uurtje zingen bij Guus heeft me wel een minder verdrietig gevoel gegeven en ik weet dat ik tot zaterdag nog even goed moet oefenen maar het zingen, de muziek heeft me getroost. Als je wilt komen luisteren het Blauwe Podium is op zaterdag 14 oktober van 14 – 16 uur bij Open aan het Vesteplein.

Geplaatst op

Beethoven, Vermeer en Stef Bos

De afgelopen weer was er een met verhalen, mooie verhalen, heftige en interessante verhalen. Van alles wat maar wel allemaal in een theater. Het begon deze week op woensdag met een bezoek aan Theater de Veste. Hier trad Ricky Koole op met haar programma “Onwijs Gers”.

Ik vind het altijd leuk of om met Ricky te spreken onwijs gers als Nederlandse artiesten optreden met Nederlandse nummers. Een paar weken geleden deed Waylon dat ook in zijn programma “Gewoon Willem” en dat werd ook een geweldige avond. Maar afgelopen week dus Ricky Koole. Zij nam ons mee in haar herinneringen aan een leuke jeugd in de omgeving van Delft. Ja ze is dan geboren in Delft maar een groot deel van haar jeugd heeft ze doorgebracht in Vlaardingen. Met name haar herinneringen aan de Kolenkit bracht ook bij veel bezoekers weer hun herinneringen naar boven.

Normaliter ga ik niet twee avonden achter elkaar naar het theater en zeker niet het zelfde theater. Maar voor Stef Bos maak ik heel graag wel die uitzondering. Hij trad op donderdagavond op met zijn Bloemlezing. Een terugblik met oude liedjes maar ook nieuwe. Wat ik me afvraag is of elk optreden van Stef hetzelfde is. Nou na donderdag denk ik wel weer te weten dat dat niet zo is. Stef gaf aan in de middag door Delft te hebben gewandeld en een bezoek gebracht te hebben aan een plaats waar hij kennis kon maken met de werken van Vermeer.

Volgens mij is het niet zo moeilijk te raden waar hij dan geweest is. Volgens mij het Vermeer Centrum. Hij was bijzonder getroffen door het schilderij met het Brieflezend Meisje bij het Raam. Het was een rode draad door de bloemlezing van die avond. Maar ook Beethoven en dan met name het thema van Alle Menschen Werden Brüder, het slotkoor van zijn 9e Symfonie. Wat een muzikant om dat thema zo eenvoudig te brengen in een luchtige theatershow. Voor mij wel twee dingen die niet stuk kunnen Stef Bos en de 9e van Beethoven. Het moge duidelijk zijn dat de avond dus ook niet meer stuk kon zeker niet nadat Stef zei dat het brieflezend meisje de inspiratie kan zijn voor een nieuw liedje. Ik wacht met spanning af.

Maar de verhalen gingen door en wel bij Delft Vertelt. Voor mij de eerste keer dat ik er bij was maar het was al de 27ste versie. In het Rietveld Theater dat op dit moment gehuisvest is in Hal015. Vijf mooie, kwetsbare en leuke verhalen van Delftenaren met een haakje naar Delft. Reden voor mij om naar Delft Vertelt te gaan was het optreden van Polle Eduard en Boy Mosterdijk in het kader van live muziek op de zondagmiddag. Maar ook Polle vertelde zijn verhaal en het leuke hiervan was dat hij ook zijn verhaal vertelde over het nummer “De Rivier”. Een nummer dat ik ooit zelf gezongen heb bij Wim op de bank met begeleiding van Polle. Het verhaal er achter kende in nog niet dus dat wel weer een klein cadeautje, de tekst kende in nog wel maar dit keer zong Polle het zelf.

Al met al kon ik zondag heel voldaan de week afsluiten. Maar niet getreurd want deze week ga ik weer zingen bij Guus voor het Blauwe Podium van komende zaterdag waar ik weer twee liedjes mag zingen en donderdag begint voor mij ook Rotterdams Philharmonisch Orkest te spelen en zij nemen me mee naar de Schilderijententoonstelling van Moesorgski. Dat wordt deze week dus ook weer genieten.

Geplaatst op

Stilstaan bij Corona

Morgen, vrijdag 29 september, vindt de eerste nationale corona-herdenking vindt plaats in de provincie waar de epidemie in ons land begon: Noord-Brabant. Het thema van de herdenking is ‘Bij wie sta jij stil als je aan corona denkt’. Daarnaast is er een expositie die de komende maanden langs verschillende provincies in Nederland reist. Het brengt me weer even terug naar die tijd waarvan ik in het begin nog dacht dat het wel zo voorbij zou zijn als we ons allemaal maar aan de maatregelen hielden. Maar niets is minder waar want gisteren nog maakte ik een afspraak voor mijn zesde corona-vaccinatie en ik houd er rekening mee dat dit een jaarlijks ritueel gaat worden.

Maar dan de vraag bij wie ik stil wil staan als ik aan Corona denk. Ook ik heb mensen in mijn omgeving die Corona hebben gehad. Een paar van hen zijn overleden of hebben nog steeds last van deze ziekte maar ook zijn er die er helemaal overheen gekomen zijn. Ik denk ook aan met name jonge mensen die ineens hun dromen niet meer in vervulling zagen komen en vaak zie ik dat deze jonge mensen er op de een of andere manier toch sterker uitgekomen zijn. Zij hebben leren omgaan met het verwerken van tegenslagen en daarna ook de draad weer hebben kunnen oppakken door hun vizier op andere dingen te richten.

Dit in tegenstelling tot de verhalen die we nu horen op de TV en ook bij de herdenking. Ontkenners van de ziekte die er uiteindelijk toch aan gestorven zijn en de jongeren die het niet meer zagen zitten en een einde aan hun vaak nog jonge leven maakten. Verschrikkelijke, hartverscheurende verhalen met daarbij de vraag hadden we het begin 2020 andere maatregelen moeten nemen. We zullen dit nooit weten.

Wat ik wel weet is dat ik de Corona periode als heel waardevol heb ervaren. In de jaren voor Corona was ik gestopt met werken, ben ik tweemaal verhuisd en overleed mijn moeder. Ik hoefde niet bang te zijn om in dat beroemde “zwarte gat” te vallen waarvoor iedereen me waarschuwde. Nee ik ging leuke dingen doen. En begin 2019 zat ik dan alleen thuis met nog meer dan voorheen de waarschuwingen. Ik moest wat gaan doen en ja hoor dat deed ik ook. Oh wat moest ik veel van mezelf en ja hoor het waren ook allemaal leuke dingen ….. totdat ………. lockdown.

Ik herinner me nog goed de eerste maandag. Ik zat op de bank en dacht wat nu. Maar een ding wist ik zeker ik wilde niet gaan zitten kniezen. Ja in de tijd daarna was het best vervelend, niet meer naar familie en vrienden, geen vrij-mi-bo’s meer, niet meer shoppen en bovenal geen reizen meer. Maar wel veel andere dingen, fotograferen, schrijven (deze blog is toen geboren), wandelen, zingen en pianospelen en online de wijnproef quizzen met toch wel veel deelnemers en fanatisme.

Niet meer “moeten” maar iedere keer weer nieuwe dingen ontdekken en doen. En zie waar dit me nu gebracht heeft. Commissielid in de Gemeenteraad, zingen op het Blauwe Podium en Muziek Verleden bij Omroep Delft. Ja ik moet wel weer dingen maar de onrust is uit mijn lijf. Ik maar ik heb weer controle over wat ik doe, ik hoef niet meer om dat “zwarte gat” te rennen. Ik weet dat er veel verdriet is over de Corona tijd en ja die mag en moet herdacht worden maar ik weet ook dat er meer mensen zijn als ik die toch een positieve kant kunnen zien en wij mogen er ook zijn.

Ik ga dus als het even kan wel naar die expositie want ik ben me bewust dat het een heel bijzondere tijd is geweest. Ik ga naar het monument dat er in Delft is ter herinnering aan deze periode. Maar ik ben ook blij met mijn nieuwe leven na Corona.

Geplaatst op

Ja, ik ben er nog hoor

Oeps keek ik weer een keertje op mijn site en zag dat ik me al een hele poos in een radiostilte bevond. Nee op de radio kon je mijn stem nog wel horen hoewel ……… Na mijn vakantie heb ik nog drie keer een Delft Centraal gemaakt op de woensdag. Het was weer vanouds een leuke uitdaging en samen met Dick heb ik er veel plezier aan beleeft. Live muziek met jonge maar ook een wat oudere muzikant en het gesprek van de Dag met Joop en Frits. Maar ja na 1 september nam Frans dat stokje weer over en hoef ik me op de woensdagochtend niet meer te haasten naar de studio.

Wel maak ik met Emmy en Wim nog steeds elke vrijdag het programma Muziek Verleden en ja hoor het klopt dat ik daar vorige week vrijdag niet te horen was. Maar afgelopen vrijdag was ik er weer om de balans in de uitzending terug te brengen. En Balans was er in de uitzending want het was het thema van de week. Rustige muziek en soms wel een beetje te rustig maar het yogamatje is weer opgeborgen en we beginnen weer aan een nieuw thema voor de komende week

Waarom was ik dan afwezig de afgelopen weken. Tja ik moest veel lezen voor mijn commissie en, omdat het politieke seizoen ook weer was gestart, er waren veel beeldvormende bijeenkomsten. Ik heb weer heel wat nieuwe dingen geleerd en gezien dus dat was zeer nuttig maar het kostte wel wat tijd. Maar er was ook veel ontspanning.

Het theaterseizoen is ook voor ons weer begonnen. En dat doe je dan met een meer dan fantastische voorstelling van Waylon: Gewoon Willem. Helemaal Nederlands en met heeeeeel veeeeeel energie. Wanneer zou bij deze man de knop eens omgaan zeg. Ik hoop dat zijn vriendin zijn “uitknop” weet te vinden. De hele dag met zo’n stuiterbal om je heen? Maar goed op het podium was hij fenomenaal. Het werd een lange avond met leuke verrassingen.

Ook het Blauwe Podium ging weer van start en ja daar mocht ik dan mijn eigen kunsten laten horen. Het was wel weer even vreemd maar ik mocht het spits afbijten voor een nieuw seizoen. Ik deed dat lekker Nederlandstalig met “Op straat” en “Appels op het tafelsprei”. Ik kan nu al uitkijken naar de volgende keer. Wat ik dan ga zingen……. Ik ga daar nog even over nadenken.

Tot slot was er nog een mini vakantie. Je hoeft geen medelijden met mijn rot leven te hebben hoor. Dit keer een kwaliteitsweekend in Nijmegen. Het was er alleen weer eens bloedverziekend heet (oeps ik zie dat dat woord niet eens bestaat, hahahaha). Maar toch we hebben ons er door heen geslagen. We hebben veel gelopen, volgens mijn stappenteller, Nijmegen en Wijchen onveilig gemaakt, regelmatig gegeten en gedronken en heerlijk bij gepraat. Al met al veel lol en gezelligheid

Ik sta dus op de kanteling van zomer naar herfst. Hopelijk wordt wat rustiger zodat ik wat meer tijd heb om mijn korte verhaaltjes te schrijven. Hoewel mijn agenda wel wat anders laat zien. Maar goed het zijn allemaal leuke dingen die er in het verschiet liggen. Dus ik ga gewoon verder met genieten en laat jullie weer lekker mee genieten

Geplaatst op

Hitte…. je hoort mij niet klagen

Zo begon ik zo’n twee weken geleden mijn blog. Deze kwam nooit af om verschillende redenen. Ik ga jullie niet met al die redenen lastig vallen. Sommigen waren zakelijk en dus ongelooflijk vervelend maar gelukkig waren er ook leuke dingen tussendoor. Zoals het bestellen van de kaartjes voor het volgende theater seizoen in Theater de Veste. Dat gaat weer feest worden vanaf september.

Maar goed eerst even die hitte. Had je op enig moment het idee dat het nooit meer zomer zou worden? Nou dat hebben we geweten. De warmte verdrong langzaam maar zeker het frisse voorjaar en monde uit in een paar snikhete dagen. Mijn balkonnetje werd een verfrissende plek maar toch de laatste dagen bleef ik liever binnen. In de Delftse politiek is nu zelfs een verzoek gedaan voor een balkonstrategie in het bestrijden van de hittestress. Ik ben er heel benieuwd naar. Voorlopig blijf ik genieten van mijn balkon en pas me aan als dat nodig is.

Natuurlijk waren er ook leuke dingen. De opening van de Van Marken tentoonstelling in het Stadskantoor. Jacques en Agneta Van Marken waren belangrijke personen voor Delft en Gist- en Spiritusfabriek met al hun medewerkers. Het waren zeer sociale werkgevers. Bij zo’n opening kom je natuurlijk altijd wel bekenden tegen. Ik kwam Hans daar weer eens tegen en ja hoor weer met de uitnodiging om ook eens een keer deel te nemen aan “Delft Vertelt”. Nu ben ik geen Delvenaar maar slechts een Delftenaar die in 1965 “verplicht” in Delft kwam wonen (die “Gist” vond ik als Rotterdamse uitermate hinderlijk stinken). En in de 58 jaar die volgden heb ik ook nog eens 11 jaar “verplicht” in Leiderdorp gewoond. Ik heb dus weinig te vertellen over Machteld in Delft. Maar Hans, als je dit leest, de aanhouder wint dus misschien heb je ooit eens succes.

Want het was uiteindelijk ook een uitdaging die ik aanging om te gaan zingen op het Blauwe Podium. En dat heeft me de afgelopen periode ook weer van de straat gehouden. We hebben inmiddels het laatste podium voor de zomervakantie gehad. Tja en als je dan “A” zegt dan volgt automatisch ook de volgende letter in het alfabet de “B”. Dat was de open dag van de muziekschool Rootz. Sinds al die jaren dat ik al bij Rootz zing nu dan voor de eerste keer en dat op een snikhete zondagmiddag. Ach met Vincent en de Verdronken Vlinder in mijn rugzakje bracht ik het er volgens mij goed vanaf.

Gelukkig is het nu wat koeler, nu we voor de laatste loodjes voor de vakantie in de Delftse politiek staan. Jaarrekening en Kadernota staan deze weken op het programma. Lange vergaderavonden nog maar ook hier is het na 6 juli zomerreces en kunnen de vakanties beginnen. Tot mijn vakantie mag ik nog wel een paar programma’s maken voor Omroep Delft maar daar verheug ik me dan wel weer op.

Geplaatst op

Energie

Het mooie weer dat nu wat langer lijkt aan te houden geeft me energie. Niet dat ik dat nou echt nodig had want in de afgelopen week zijn er zoveel dingen op mijn pad gekomen dat ik op enig moment ook een beetje aan het stuiteren was. Maar goed het mooie weer draagt dar natuurlijk ook een steentje aan bij. En met het mooie weer vertoef ik dus weer veel op mijn balkon. Niet nadat ik het voor de zoveelste keer weer voorzien heb van verse planten.

Helaas heb ik het liefdeskoppel Duif daarbij wel de toegang tot mijn plantenbakken ontzegd. Wel op een diervriendelijke en natuurlijk en manier. Ik heb “de Kraaij” uitgenodigd en die heeft er voor gezorgd dat ook bij mijn buren familie Duif geen woonplek meer zoekt. Mijn balkonnetje ziet er weer kek uit dus ik kan daar weer even een beetje tot rust komen (de oude dame?🤣

Wat mij in de afgelopen week ook weer energie gaf waren de gesprekken die ik mocht voeren. Zoals over de radio. Ik kreeg de vraag van een beoogd vrijwilliger of zijn inspanningen bij Omroep Delft hem energie zouden gaan geven of dat het meer een trekken aan een dood paard zou gaan worden. Tja wat moet je daar nu op antwoorden. Eigenlijk was het simpel het is gewoon wat je er zelf van maakt en wat je verwacht. Dat dode paard is dus voor iedereen anders.

Maar het gesprek ging wat mij betreft de goede kant op want we er kwamen steeds meer nieuwe initiatieven en mogelijkheden. Na zo’n anderhalf uur heel veel uitgewisseld te hebben waren we beiden geïnspireerd om vast te stellen dat we niet aan dat dode paard aan het trekken waren. Vol nieuwe energie vertrok ik naar mijn volgende “feestje”. De zangles met Ron. Nieuwe nummers zingen en voorbereiden op het Blauwe Podium van 17 juni en de Open Dag van Rootz op 25 juni. Alles staat nu in de grondverf en vanochtend heb ik bij Guus de drie nummers voor beide programma’s gezongen. Met nog wat aanwijzingen van hem en nog een les bij Ron heb ik er weer alle vertrouwen in. Ik ben er klaar voor!!

Maar niet alleen zelf muziek maken is inspirerend en geeft energie. Afgelopen zondag was er een jubileum concert “Come Together” van het koor New Sound Delft (zo’n 10 jaar geleden was ik nog niet goed genoeg voor dit koor🤪). Ook de Theater musicalgroep Phoenix Vocals traden daar op. Zij gaven een fantastische show maar het was ook genieten met New Sound Delft.

En daarmee houdt de muziek voor mij niet op. Morgen naar een optreden van een ander koor waar ik wel bij gezongen heb: All That Jazz in Hal 015 en dan als afsluiting van het seizoen vrijdag in de Doelen Rotterdam de Grande Finale met Trifonov en Shani. Bij daat laatste bezoek kan ik niet om de zwarte vrouw met nike’s heen die sinds kort op het Stationsplein in Rotterdam staat. Ik ben benieuwd. Hopelijk ben ik zaterdagochtend weer terug op aarde want dan hebben we een Fractiedag in Delft. Ik ga er vanuit dat dit ook een zeer inspirerende dag gaat worden.

Geplaatst op

Hé ik ben er nog hoor

Het is al weer een tijdje geleden dat ik wat op mijn site heb neergezet. Tja de vakantie maar denk niet dat ik ruim drie weken weggeweest ben want dat is zeker niet het geval. Het was maar een weekje. Zo’n weekje tussendoor want de “echte” vakantie moet nog komen, die heb ik nog te goed.

En als je dan weer eens een weekje vakantie hebt dat begint dat bij mij in ieder geval met stress. Nou ja niet echt maar toch voor je weggaat moeten er altijd nog snel even dingen geregeld worden. Bij de radio, in de politiek en natuurlijk welke dingen moet je voor je vakantie nog even regelen voor direct na je vakantie. Soms vraag ik me af of ik de enige ben die dit soort vakantiestress kent. Dan als klap op de vuurpijl ook nog eens de aankondiging van bagage afhandelaars op Schiphol die wilde acties aankondigden.

Het idee dat ik een week lang op de MS Nieuw Statendam met dezelfde kleren aan moest zitten. Een snelle oplossing was toen wel bedacht: alleen handbagage meenemen dus. Dat betekent wel dat niet alles meekon maar ik kan jullie gerust stellen ook dat is goed verlopen. Gelukkig vertrek ik voor de volgende cruise vanuit Amsterdam (stiekem hoop ik nog op Rotterdam).

Alles op Schiphol verliep gelukkig gesmeerd, dus het was eigenlijk stress om niets en ik zat ruim van te voren klaar om te vertrekken naar Barcelona voor een cruise door de Middellandse Zee.

Nice, Florence, Tunis, Palermo en Napels om daarna weer te vertrekken vanuit Rome naar Nederland. Het was een mooie trip waarvan ik het fotoalbum nog wel moet maken maar dat komt volgende week denk ik pas. Maar dat album krijgt ook een plaatsje op mijn site, maar toch een klein voorproefje van Nice, Florence, Carthage (Tunesië) en Pompeii.

Inmiddels ben ik weer een weekje thuis en dat was ook weer fijn maar wel heel druk. Want ik ben alweer een theaterbezoek, muzikaal optreden van een vriend verder. Naast natuurlijk de spullen wassen, opruimen en mijn huisje weer op orde brengen. Dus voldoende te doen naast natuurlijk de voorbereidingen voor de commissievergadering van vanavond.

Natuurlijk was er ook weer een Blauw Podium en daar was ik ook weer welkom en dat zijn toch altijd wel muzikale cadeautjes. Eerst een uurtje met Guus in zijn studio de liedjes doornemen die ik zou gaan zingen en dan natuurlijk bij Open. Het ging weer lekker met Becaud’s L’important c’est la Rose en Shaffy’s Sammy.

Tot slot een spannend voetbal weekend: gaat Feyenoord nu al de landstitel pakken? Helaas Sparta verloor van PSV waardoor we nog een weekje moeten wachten. Ben benieuwd maar een ding weet ik zeker ik kan volgende week naar de Coolsingel dus Feyenoord doe je best zondag.