Categorie: Blog

Blog van Machteld

Geplaatst op

Heb ik een saai leven of toch niet

Ja elke week ziet er bijna hetzelfde uit en ik kan er de klok op gelijk zetten. Iedere week weer in hetzelfde stramien vergaderingen voorbereiden en acties opvolgen (oeps waar ken ik dit van??) en Muziek Verleden. Op de vrije momenten, die zijn er echt nog voldoende, is er ook nog de muziek, de lessen maar ook zelf wat aanklungelen. Maar er zijn natuurlijk ook wel hoogtepuntjes, de zogenaamde krenten uit de pap.

De weekenden met vrienden, het theaterbezoek, lekker eten alleen of ook met vrienden. Gezellig aan de borrel in de kroeg en winkelen, my guilty pleasure. Maar deze afgelopen week was het wat minder en dat alles kwam door Ciarán. Hij raasde over Europa met ongekende krachten. Normaal heb ik er niet zo’n last van maar deze keer kon ik het niet zo leuk vinden. Alle afspraken afgelopen donderdag veranderden of vervielen en dan blijkt dat je echt een gewoonte dier bent want ik was echt een beetje uit mijn doen.

Op mijn balkon op de 7e etage alle losse spulletjes weghalen en in de wind en regen wat dingen vastzetten zodat ze geen overlast voor anderen maar ook voor mezelf zouden opleveren. Maar goed we hebben het overleefd en we hebben de draad weer opgepakt. Het is ongemerkt we een stukje kouder geworden en door de wintertijd wordt het ook al weer sneller donker. Dus we weten het zeker de winter is in aankomst.

Dat gaat ook weer een gezellige tijd worden. De gordijnen gaan dicht, kaarsjes worden aangestoken en ook de herfstvruchten vinden weer een plekje op schalen. Heerlijk op de bank met een boek of een goede film. Het heeft ook wel zijn charme. Hoewel dat wil ik nog wel even uitstellen want binnenkort ga ik een weekje naar Portugal. Het weer daar heb ik niet in de hand maar ik vertrouw er op dat dat wel goed zit.

Maar even er tussen uit en even opladen voor de winter. Ik heb zin in de mooie Algarve met Cabo de São Vicente, of Kaap Sint-Vincent. Het meest zuidwestelijke punt van Europa, het einde van de wereld en zo voelt het hier ook echt. In de ruige natuur op deze kaap heb je vanaf de hoge kliffen een geweldig uitzicht over de Atlantische Oceaan. Ik was er al eens en het heeft een grote indruk op mij gemaakt net als de Noordkaap in Noorwegen, waar ik volgend jaar weer heenga.

En daarna gaan we ons opmaken voor de feestdagen. Voor Muziek Verleden hebben we al wat plannen in de grondverf gezet dus dat gaat wel goed komen. En verder …….. ik zie het wel tegen die tijd.

Geplaatst op

Ouder worden

Ouder worden we allemaal en we kunnen daar niets tegen doen. Dus dat is een gegeven maar dan …….. wat moeten we doen als we ouder worden. Eerst even iets zeggen over leeftijd. Ik hoor al best een tijdje dat ik “op leeftijd ben”. Daar heb ik geen moeite mee want dat cijfertje bepaalt niet hoe ik mee voel. Ja ik voel me veel jonger en waarom? Ik sta nog vol in het leven en onderneem nog steeds nieuwe dingen.

Maar waarom dan wel stilstaan bij ouder worden. Afgelopen dagen werd ik met dit thema geconfronteerd op een bijzonder mooie en fijne manier. Allereerst was ik zondag welkom in het Praathuis in het Dock van Delft. Daar had Wim, een goede vriend en de samensteller van het programma Muziek Verleden bij Omroep Delft een Muziek Café georganiseerd. Nou ja hij niet alleen want een tweetal vriendelijke dames “op leeftijd” hadden ook hun steentje bijgedragen. Maar onze Wim verzorgde de muziek. Het was gezellig in het Praathuis met een wijntje en een hapje en leuke gesprekken. Ook heb ik nog gedanst op de gezellige klanken. Er waren dames die ook nog eens gezellig zaten te breien en ook het glaasje advocaat met slagroom ontbrak niet.

Zeker een activiteit die navolging verdient. In het Praathuis in ieder geval maar misschien kan zo’n idee ook op andere plaatsen worden opgepakt. Het is goed te zien dat meerdere mensen zo veel plezier beleven aan zo’n middag die in principe heel eenvoudig te organiseren is en de initiatiefnemers waren allemaal stuk voor stuk creatievelingen “op leeftijd”.

Met nog de positieve vibes in mijn hoofd ging ik maandagavond naar Theater de Veste waar de documentaire “Oud worden en dan” zijn première beleefde. Een film gemaakt door en voor senioren. Frits die de avond inleidde zei dat de senioren allemaal een stuk jonger waren geworden tijdens het maken van de film en ook veel bijgeleerd hadden. Maar op de inhoud was de film ook heel inspirerend. Mensen “op leeftijd” die nadachten over hoe ze ouder wilden worden, hoe ze dan wilden wonen en wat ze wilden doen. Maar ook hoe zij dit samen ook waar kunnen maken. Want in de film werd ook het thema eenzaamheid belicht. Contact zoeken met je buren, samen eten maar ook creatief en sportief samen bezig zijn.

Toen we zoals gewoonlijk het licht in het theater weer uit mochten doen hadden we er allemaal een hele gezellige maar vooral ook inspirerende avond op zitten. Jammer alleen dat je dan de volgende ochtend in de krant moet lezen dat een woningcorporatie mensen “op leeftijd” bericht dat de ruimte waar zij elkaar regelmatig ontmoeten moet sluiten. Voor hen geen gezellige koffiemomenten meer en weer terug naar hun eigen appartement. Ik denk dat de betreffende corporatie ook maar eens naar de film moeten kijken en daaruit hun les moet trekken.

Geplaatst op

Muziek als troost

Het is een sombere tijd voor velen van ons. De berichtgevingen vanuit Israël zijn niet erg hoopvol. Ook in ons land zien op een paar plaatsen mensen die tegenover elkaar staan als zij hun mening over de situatie ventileren. Op de Social Media hoef je nu al helemaal niet meer te kijken.

Jaren geleden was ik in Israël en dat heeft grote indruk op me gemaakt. Een mooi land met mensen van verschillende afkomst Joods, Palestijns en meer, die ons toeristen trots het erfgoed van hun land lieten zien. Ze werkten samen en gaven ons, ondanks de dreigingen, een veilig gevoel. Maar goed er wordt daar nu gevochten en er vallen veel slachtoffers.

Ik was vanmiddag dan ook heel verdrietig toe ik na een kort gesprek met een goede kennis naar Guus vertrok. Even een uurtje zingen ter voorbereiding op het Blauwe Podium van zaterdag. Ja ik wist wel wat ik zou gaan zingen maar door de gebeurtenissen veranderde ik van plan. Ik ga Imagine van John Lennon zingen, voor mij een lied over vrede. Het mag afgezaagd zijn maar mijn gevoel is goed, Wat de andere liedjes gaan zijn daar moet ik nog een ei over leggen.

Een uurtje zingen bij Guus heeft me wel een minder verdrietig gevoel gegeven en ik weet dat ik tot zaterdag nog even goed moet oefenen maar het zingen, de muziek heeft me getroost. Als je wilt komen luisteren het Blauwe Podium is op zaterdag 14 oktober van 14 – 16 uur bij Open aan het Vesteplein.

Geplaatst op

Beethoven, Vermeer en Stef Bos

De afgelopen weer was er een met verhalen, mooie verhalen, heftige en interessante verhalen. Van alles wat maar wel allemaal in een theater. Het begon deze week op woensdag met een bezoek aan Theater de Veste. Hier trad Ricky Koole op met haar programma “Onwijs Gers”.

Ik vind het altijd leuk of om met Ricky te spreken onwijs gers als Nederlandse artiesten optreden met Nederlandse nummers. Een paar weken geleden deed Waylon dat ook in zijn programma “Gewoon Willem” en dat werd ook een geweldige avond. Maar afgelopen week dus Ricky Koole. Zij nam ons mee in haar herinneringen aan een leuke jeugd in de omgeving van Delft. Ja ze is dan geboren in Delft maar een groot deel van haar jeugd heeft ze doorgebracht in Vlaardingen. Met name haar herinneringen aan de Kolenkit bracht ook bij veel bezoekers weer hun herinneringen naar boven.

Normaliter ga ik niet twee avonden achter elkaar naar het theater en zeker niet het zelfde theater. Maar voor Stef Bos maak ik heel graag wel die uitzondering. Hij trad op donderdagavond op met zijn Bloemlezing. Een terugblik met oude liedjes maar ook nieuwe. Wat ik me afvraag is of elk optreden van Stef hetzelfde is. Nou na donderdag denk ik wel weer te weten dat dat niet zo is. Stef gaf aan in de middag door Delft te hebben gewandeld en een bezoek gebracht te hebben aan een plaats waar hij kennis kon maken met de werken van Vermeer.

Volgens mij is het niet zo moeilijk te raden waar hij dan geweest is. Volgens mij het Vermeer Centrum. Hij was bijzonder getroffen door het schilderij met het Brieflezend Meisje bij het Raam. Het was een rode draad door de bloemlezing van die avond. Maar ook Beethoven en dan met name het thema van Alle Menschen Werden Brüder, het slotkoor van zijn 9e Symfonie. Wat een muzikant om dat thema zo eenvoudig te brengen in een luchtige theatershow. Voor mij wel twee dingen die niet stuk kunnen Stef Bos en de 9e van Beethoven. Het moge duidelijk zijn dat de avond dus ook niet meer stuk kon zeker niet nadat Stef zei dat het brieflezend meisje de inspiratie kan zijn voor een nieuw liedje. Ik wacht met spanning af.

Maar de verhalen gingen door en wel bij Delft Vertelt. Voor mij de eerste keer dat ik er bij was maar het was al de 27ste versie. In het Rietveld Theater dat op dit moment gehuisvest is in Hal015. Vijf mooie, kwetsbare en leuke verhalen van Delftenaren met een haakje naar Delft. Reden voor mij om naar Delft Vertelt te gaan was het optreden van Polle Eduard en Boy Mosterdijk in het kader van live muziek op de zondagmiddag. Maar ook Polle vertelde zijn verhaal en het leuke hiervan was dat hij ook zijn verhaal vertelde over het nummer “De Rivier”. Een nummer dat ik ooit zelf gezongen heb bij Wim op de bank met begeleiding van Polle. Het verhaal er achter kende in nog niet dus dat wel weer een klein cadeautje, de tekst kende in nog wel maar dit keer zong Polle het zelf.

Al met al kon ik zondag heel voldaan de week afsluiten. Maar niet getreurd want deze week ga ik weer zingen bij Guus voor het Blauwe Podium van komende zaterdag waar ik weer twee liedjes mag zingen en donderdag begint voor mij ook Rotterdams Philharmonisch Orkest te spelen en zij nemen me mee naar de Schilderijententoonstelling van Moesorgski. Dat wordt deze week dus ook weer genieten.

Geplaatst op

Stilstaan bij Corona

Morgen, vrijdag 29 september, vindt de eerste nationale corona-herdenking vindt plaats in de provincie waar de epidemie in ons land begon: Noord-Brabant. Het thema van de herdenking is ‘Bij wie sta jij stil als je aan corona denkt’. Daarnaast is er een expositie die de komende maanden langs verschillende provincies in Nederland reist. Het brengt me weer even terug naar die tijd waarvan ik in het begin nog dacht dat het wel zo voorbij zou zijn als we ons allemaal maar aan de maatregelen hielden. Maar niets is minder waar want gisteren nog maakte ik een afspraak voor mijn zesde corona-vaccinatie en ik houd er rekening mee dat dit een jaarlijks ritueel gaat worden.

Maar dan de vraag bij wie ik stil wil staan als ik aan Corona denk. Ook ik heb mensen in mijn omgeving die Corona hebben gehad. Een paar van hen zijn overleden of hebben nog steeds last van deze ziekte maar ook zijn er die er helemaal overheen gekomen zijn. Ik denk ook aan met name jonge mensen die ineens hun dromen niet meer in vervulling zagen komen en vaak zie ik dat deze jonge mensen er op de een of andere manier toch sterker uitgekomen zijn. Zij hebben leren omgaan met het verwerken van tegenslagen en daarna ook de draad weer hebben kunnen oppakken door hun vizier op andere dingen te richten.

Dit in tegenstelling tot de verhalen die we nu horen op de TV en ook bij de herdenking. Ontkenners van de ziekte die er uiteindelijk toch aan gestorven zijn en de jongeren die het niet meer zagen zitten en een einde aan hun vaak nog jonge leven maakten. Verschrikkelijke, hartverscheurende verhalen met daarbij de vraag hadden we het begin 2020 andere maatregelen moeten nemen. We zullen dit nooit weten.

Wat ik wel weet is dat ik de Corona periode als heel waardevol heb ervaren. In de jaren voor Corona was ik gestopt met werken, ben ik tweemaal verhuisd en overleed mijn moeder. Ik hoefde niet bang te zijn om in dat beroemde “zwarte gat” te vallen waarvoor iedereen me waarschuwde. Nee ik ging leuke dingen doen. En begin 2019 zat ik dan alleen thuis met nog meer dan voorheen de waarschuwingen. Ik moest wat gaan doen en ja hoor dat deed ik ook. Oh wat moest ik veel van mezelf en ja hoor het waren ook allemaal leuke dingen ….. totdat ………. lockdown.

Ik herinner me nog goed de eerste maandag. Ik zat op de bank en dacht wat nu. Maar een ding wist ik zeker ik wilde niet gaan zitten kniezen. Ja in de tijd daarna was het best vervelend, niet meer naar familie en vrienden, geen vrij-mi-bo’s meer, niet meer shoppen en bovenal geen reizen meer. Maar wel veel andere dingen, fotograferen, schrijven (deze blog is toen geboren), wandelen, zingen en pianospelen en online de wijnproef quizzen met toch wel veel deelnemers en fanatisme.

Niet meer “moeten” maar iedere keer weer nieuwe dingen ontdekken en doen. En zie waar dit me nu gebracht heeft. Commissielid in de Gemeenteraad, zingen op het Blauwe Podium en Muziek Verleden bij Omroep Delft. Ja ik moet wel weer dingen maar de onrust is uit mijn lijf. Ik maar ik heb weer controle over wat ik doe, ik hoef niet meer om dat “zwarte gat” te rennen. Ik weet dat er veel verdriet is over de Corona tijd en ja die mag en moet herdacht worden maar ik weet ook dat er meer mensen zijn als ik die toch een positieve kant kunnen zien en wij mogen er ook zijn.

Ik ga dus als het even kan wel naar die expositie want ik ben me bewust dat het een heel bijzondere tijd is geweest. Ik ga naar het monument dat er in Delft is ter herinnering aan deze periode. Maar ik ben ook blij met mijn nieuwe leven na Corona.

Geplaatst op

Ja, ik ben er nog hoor

Oeps keek ik weer een keertje op mijn site en zag dat ik me al een hele poos in een radiostilte bevond. Nee op de radio kon je mijn stem nog wel horen hoewel ……… Na mijn vakantie heb ik nog drie keer een Delft Centraal gemaakt op de woensdag. Het was weer vanouds een leuke uitdaging en samen met Dick heb ik er veel plezier aan beleeft. Live muziek met jonge maar ook een wat oudere muzikant en het gesprek van de Dag met Joop en Frits. Maar ja na 1 september nam Frans dat stokje weer over en hoef ik me op de woensdagochtend niet meer te haasten naar de studio.

Wel maak ik met Emmy en Wim nog steeds elke vrijdag het programma Muziek Verleden en ja hoor het klopt dat ik daar vorige week vrijdag niet te horen was. Maar afgelopen vrijdag was ik er weer om de balans in de uitzending terug te brengen. En Balans was er in de uitzending want het was het thema van de week. Rustige muziek en soms wel een beetje te rustig maar het yogamatje is weer opgeborgen en we beginnen weer aan een nieuw thema voor de komende week

Waarom was ik dan afwezig de afgelopen weken. Tja ik moest veel lezen voor mijn commissie en, omdat het politieke seizoen ook weer was gestart, er waren veel beeldvormende bijeenkomsten. Ik heb weer heel wat nieuwe dingen geleerd en gezien dus dat was zeer nuttig maar het kostte wel wat tijd. Maar er was ook veel ontspanning.

Het theaterseizoen is ook voor ons weer begonnen. En dat doe je dan met een meer dan fantastische voorstelling van Waylon: Gewoon Willem. Helemaal Nederlands en met heeeeeel veeeeeel energie. Wanneer zou bij deze man de knop eens omgaan zeg. Ik hoop dat zijn vriendin zijn “uitknop” weet te vinden. De hele dag met zo’n stuiterbal om je heen? Maar goed op het podium was hij fenomenaal. Het werd een lange avond met leuke verrassingen.

Ook het Blauwe Podium ging weer van start en ja daar mocht ik dan mijn eigen kunsten laten horen. Het was wel weer even vreemd maar ik mocht het spits afbijten voor een nieuw seizoen. Ik deed dat lekker Nederlandstalig met “Op straat” en “Appels op het tafelsprei”. Ik kan nu al uitkijken naar de volgende keer. Wat ik dan ga zingen……. Ik ga daar nog even over nadenken.

Tot slot was er nog een mini vakantie. Je hoeft geen medelijden met mijn rot leven te hebben hoor. Dit keer een kwaliteitsweekend in Nijmegen. Het was er alleen weer eens bloedverziekend heet (oeps ik zie dat dat woord niet eens bestaat, hahahaha). Maar toch we hebben ons er door heen geslagen. We hebben veel gelopen, volgens mijn stappenteller, Nijmegen en Wijchen onveilig gemaakt, regelmatig gegeten en gedronken en heerlijk bij gepraat. Al met al veel lol en gezelligheid

Ik sta dus op de kanteling van zomer naar herfst. Hopelijk wordt wat rustiger zodat ik wat meer tijd heb om mijn korte verhaaltjes te schrijven. Hoewel mijn agenda wel wat anders laat zien. Maar goed het zijn allemaal leuke dingen die er in het verschiet liggen. Dus ik ga gewoon verder met genieten en laat jullie weer lekker mee genieten

Geplaatst op

En nu weer bij de les

De vakantie is voorbij, het fotoboek (het echte ouderwetse boek) is ook weer klaar dus is het nu weer tijd om de serieuze dingen weer op te pakken Niet dat ik tot nu niet serieus bezig was en vanaf nu even niet meer geniet van de leuke dingen om mij heen. Maar de dagdagelijkse dingen gaan weer om mijn aandacht vragen. Zo begon vorige week dinsdag het politieke werk weer. Het was leuk en gezellig om alle politieke collega’s weer te zien en te horen hoe zij hun vakanties hadden doorgebracht maar ook om ons op te maken voor de zaken die komen gaan.

De eerste commissie vergadering zit er op en ook de beeldvormende bijeenkomsten zijn weer gestart. Ik mocht bij de kennismaking met Stedelink ook een kijkje nemen in een gestript huis en een modelwoning in de Indische Buurt. Kleine maar volgens mij oergezellige woningen in een dito wijk en ik begrijp waarom veel bewoners daar niet willen dat hun huis gesloopt gaat worden. Aan de andere kant begrijp ik ook het dilemma van Stedelink. Ik hoop dat alle partijen samen tot een goede overweging en besluit kunnen komen.

Ook de eerste fractie- en werkgroepvergadering staat weer op de rol. Veel stukken dus ook veel lezen. Wat me opvalt is dat veel stukken die we nu op de agenda zien staan wel enigszins gedateerd zijn. Ondanks dat toch maar met een kritische blik doorgenomen.

En dat na een weekend met veel muziek (om het af te leren). Delft stond afgelopen weekend in het teken van de Jazz met het 37ste Jazzfestival Delft. Bij Vanouds op vrijdagavond en zaterdagmiddag. Voorlopig moeten we een andere plek gaan zoeken om de start van het weekend te vieren. Vanouds gaat drie maanden dicht en pas op 8 december kunnen we er weer terecht. Deze tijdelijke afsluiting was daarom extra feestelijk en reuze gezellig.

Ook aan het einde van de avond was het reuze gezellig met goede muziek. Jazz & The City een heel nieuw project van Richard Toussaint met een leuke en goede groep muzikanten op de Markt. Naast het luisteren naar de muziek en het kijken naar mensen ook gezellige gesprekken gehad met relaxte mensen. Dat kon ik niet zeggen op de Wijnhaven waar het personeel eerst suggereerde dat ik wel eens zonder te betalen weg zou lopen en een redelijk agressieve medewerker (eigenaar?) mij onbeschoft (?) vond omdat ik voor mijn vertrek eerst mijn wijntje op het terras wilde opdrinken uit het glas . Achteraf redelijk bizar want ze wilde dat ik mijn wijntje overgoot in een plastic bekertje, terwijl we er overal op gewezen worden dat gebruik van plastic slecht voor het milieu is en dus ‘not done’ is.

Maar goed de avond was toch nog best geslaagd met de muziek van Joni & the Mitchels en als afsluiting een goed glas wijn bij vrienden. En voor nu ……. op naar de volgende vergadering het is niet anders maar het is goed.

Geplaatst op

De vakantie is weer voorbij

Na de stress vooraf was het vooral twee lange weken genieten aan boord van de MS Rotterdam van de HAL. Bij mij dus geen aanleiding voor de zogenaamde cruise schaamte want ook dit keer aan boord werden we (vrijwillig) geinformeerd over wat de HAL doet aan het duurzaam maken van haar schepen. Het was geweldig te zien dat de “City on Sea” ongelooflijk circulair is. Je moet er niet bij nadenken dat het water uit de toiletten uiteindelijk na reiniging en diverse bewerkingen weer gebruikt wordt in de hot tubs. Ik ben daar niet zo’n fan van dus je zult mij er niet zien maar toch …….

De afgelopen twee dagen ben ik weer bezig geweest met het maken van mijn fotoalbum. Heerlijk aan de hand van de vele foto’s weer terug kijken op de vakantie. Ik ga er niet te veel over schrijven maar de foto’s zeggen volgens mij voldoende. Ga je mee genieten?

Geplaatst op

Spoedoverleg: Vakantiestress

Vakanties, dat geeft altijd wel een aantal stressmomenten. Dat begint al op het moment dat je dan toch eindelijk of laat ik nog maar eens kijken of er een leuke aanbieding is. Het internet afstruinen, reisgidsen bekijken en je eigen reisconsultant benaderen. Eerst nog met vage wensen, die dan steeds duidelijker omlijnd worden. En dan natuurlijk de keuze stress welke bestemming tot welk hotel en niet onbelangrijk de grote vraag kunnen of willen we het bedrag wat er voor gevraagd wordt wel betalen.

Ik weet dat dit beslist een luxe probleem is want niet iedereen kan op vakantie. Maar toch wil ik over mijn dubbele vakantiestress vandaag wat schrijven. De eerste stress voor mijn komende vakantie heb ik al een jaartje geleden gehad. Hoewel dat was weinig stressvol want je kunt dat wel een beetje als een impuls beslissing omschrijven. De wens om weer naar Noorwegen te gaan en dan via IJsland en Schotland weer naar Nederland terug te keren was er langer. Als er dan een leuke aanbieding voorbij komt en een hele leuke reisconsulent maakt me er dan nog enthousiaster over dan is de keuze snel gemaakt.

Maar nu zo vlak voor vertrek komt er toch wat stress. Wat moet ik mee nemen, hoe zou het weer zijn en welke kleding hoort daarbij. Natuurlijk “laagjes” maar welke laagjes, afhankelijk van welke excursie ik wil gaan maken. Dus ook alvast bij de excursies kijken, wordt het de Golden Circle bij Reykjavik of The Ancient Ring of Fire. Ik denk dat ik er wel uit ben maar goed keuzes moeten in de komende weken gemaakt worden.

Oef wat is mijn leven nu moeilijk en het wordt nog moeilijker gemaakt voor de volgende vakantie in de Algarve in Portugal. Ook hier weer keuzes hoelang, welk hotel. Met name dat hotel geeft hoofdbrekens en omdat we met z’n vieren naar de Algarve gaan was er reden voor een spoeddebat. Sites en aanbiedingen met grote prijsverschillen vergelijken en dat alleen was al een bizarre ervaring. Daar waar een van ons gewoon kon reserveren kregen twee anderen de mededeling “(jammer maar) uitverkocht”. Oké het hotel is nog niet geboekt, sterker nog het is nog niet duidelijk naar welk hotel we gaan. We klimmen maar weer eens in de pen om bij de reisorganisatie om uitleg te gaan vragen. Dit wordt vervolgd maar de tijd dringt want voor het einde van volgende week willen we toch eindelijk die reis gaan boeken. Dit wordt in ieder geval de komende week vervolgd.

Geplaatst op

Er was er een jarig

Iedereen moet er een keer per jaar aan toegeven. De dag dat je weer een jaartje ouder wordt. Niet dat ik daar een probleem mee heb want je bent zo oud als je je voelt en dat is jong. Nou ja niet te jong maar toch. Ik vraag me wel eens af wat eigenlijk de ideale leeftijd is. Ik heb het antwoord nog niet gevonden en ga er ook niet verder naar zoeken. Maar toch op zo’n dag word je er wel aan herinnerd. Felicitaties via post, facebook en whatsapp, leuke plaatjes en wensen. Alleen die appjes met daarin meermalen mijn leeftijd gemeld ……… dat drukt je dan wel met je neus op de feiten. De afzenders van deze felicitaties verzekerde me wel dat het alleen om een getal gaat. Klaar ben je dan.

Zo’n verjaardag heeft ook zijn leuke kanten. Leuke ontmoetingen, gezellige borrels en dan moeten er nog wat feestjes komen. Ik heb er zin in dus dan neem ik dat getal ook wel voor lief en ga gewoon door. Zoals ook afgelopen zondag op de Beestenmarkt met Polle en Boy. Wat is het toch heerlijk om muziek te maken waar zoveel plezier van afspat. Twee mannen , vrienden, die muzikaal aan elkaar gewaagd zijn, zon, een lekker temperatuurtje en een wijntje. Wat wil je nog meer. En er was ook nog ruimte voor goede gesprekken.

En dan is het nu bijna vakantie, nou ja zo voelt het. Na een wellicht nog wat verhitte raadsvergadering komende donderdag gaat het zomerreces in. Afgelopen maandag heb ik samen met Frank en David in onze CDA podcast teruggekeken op de commissie- en raadsvergaderingen over de Jaarrekening en Kadernota . Soms ook wel taaie vergaderingen, die meestal tot in de vroege uurtjes van de volgende dag duurden. Het reces wordt dus met open armen ontvangen en iedereen gaat even ontstressen en genieten van een beetje vrije tijd.

Dus even twee maanden niet actief bezig zijn met politiek maar wel weer even terug achter de microfoon bij Delft Centraal van Omroep Delft. De zomeruitzendingen zijn iets anders van opzet en wellicht gaan we wat experimenteren met een nieuw format. Toch weer een leuke uitdaging. Nu ben ik druk bezig met het verzamelen van onderwerpen en ja hoor ik heb er al weer een aantal gevonden. Dat gaat weer leuk worden. En natuurlijk blijven we in de zomer doorgaan met Muziek Verleden.

Jammer genoeg zijn ook de zanglessen gestopt. Maar ook daar valt een mouw aan te passen. We gaan gewoon met behulp van programma’s op internet nieuwe nummers zingen die we na augustus samen met Ron en Guus verder kunnen bijslijpen.

Ja en dan ga ik natuurlijk ook nog echt op vakantie. Vanaf nu kan ik ook beginnen met die voorbereidingen. Beautycase checken of alles nog wel voldoende aanwezig is, nadenken over kleding die geschikt is voor Noorwegen, IJsland en Schotland en alvast wat excursies uitzoeken. Je kan er maar druk mee zijn. Ik heb er gelukkig nog wel een paar weekjes voor.

Je ziet ik zal met niet vervelen deze zomer maanden tot de week van 21 augustus want dan barst alles weer los en tot die tijd kun je me veel vinden bij mijn nieuwe stek in de stad: Café Blauw (Prinsenhof Delft) met George en Nick. Fijne zomer