Categorie: Blog

Blog van Machteld

Geplaatst op

Single in de digitale wereld

Het begon vanochtend zo mooi. Geen regen een beetje zon en een lekker temperatuurtje. Ja en dan moet je een paar dingen echt doen dus kan je niet gelijk je schoenen aantrekken en naar buiten gaan. Dus snel achter de laptop en de agenda voor morgen voorbereiden. Gelukkig was dat snel gedaan en kan ik vanavond de definitieve agenda met alle stukken versturen. Een heel tevreden gevoel.

Even een lunch pakken en dan op naar de stad maar niet zomaar want ik heb een doel. Ik had bij een van de schoenenwinkels in de stad een aantal zwarte pumps zien staan. Nu is schoenen kopen voor mij altijd een ramp en de vorige zwarte schoenen zijn inmiddels al zo oud dat ze er niet meer uitzien en ik ze met goed fatsoen ook niet meer kan dragen. Maar nu zag ik mijn kans schoon. Nu is het zo dat ik heel moeilijke voeten heb, kleine maat, hoge wreef en brede voorvoet. Daarbij werkt mijn knie ook niet meer goed mee dus een hoge hak is ook niet meer mogelijk. Overigens voor wat betreft het kopen van schoenen houd hier de ellende wel op.

Ik had dus vijf verschillende paren uitgezocht maar die stonden er niet in mijn maat. Voor de verkoopster was dat geen enkel probleem. Dan bestellen ik die toch voor u was haar oplossing. Maar hoe kan ik de schoenen dan passen? Zit er een gleuf in de bestel computer waar ik mijn voet in kan steken? Nee mevrouw zo moeilijk is het niet u kunt ze terugbrengen als ze niet passen. Tja maar als ik niet weet of het 4, 4,5 of 5 moet zijn? Dan bestel je ze alle drie want je krijgt je geld dan wel terug, want ja je moet ze wel direct bij het bestellen betalen. Gelukkig was er een paar bij in mijn maat en die zaten als pantoffeltjes dus ben ik de winkel met deze schoenen uit gegaan.

Op naar mijn volgende adres. Ik heb een dinerbon van de Staatsloterij gewonnen en ik kan die inleveren bij mijn favoriete restaurant Moodz in Delft. Oké ik ging dus gisterenavond naar de site waar ik de bon kon verzilveren om een reservering te maken. Code van de voucher gekopieerd, in de agenda een datum uitgezocht dus dat was appeltje eitje. En ja Moodz had ook plek die avond dus ik blij maar wat een domper Staatsloterij ik moet iemand meenemen want ik mag niet alleen gaan eten. Toch maar even langsgaan bij Moodz of er een andere oplossing is maar of dat gaat lukken weet ik nog niet. Als dat niet kan even goede vrienden met Moodz , zij kunnen er ook niets aan doen, maar dan ga ik wel iemand anders met de bon blij maken en trakteer ik mezelf op een leuk diner bij Moodz.

Daarna maar naar huis. Omdat ook het OV een beetje in de war is, ga ik lopen. Onderweg ook nog even een mega bos tulpen gekocht om het voorjaar waarmee de dag begon ook in mijn huis te halen. Net voor dat het begint te regenen trek ik de deur achter me dicht en ga lekker naar sport kijken. Ik ben in ieder geval weer een paar ervaringen rijker en of ik het leuk vind …….. Ach ik laat mijn humeur er niet onder leiden.

Geplaatst op

De kop is er af

Zeker de kop is er af. Januari is voorbij en we zitten al weer een paar dagen in februari. Wat gaat die tijd toch snel en komend weekend is het alweer Carnaval en dat betekent dat de Paasdagen er ook weer aankomen. Oh, ga ik nu zelf iets te snel? Het opschrijven is inderdaad snel gedaan maar in werkelijkheid gaat het gelukkig niet zo snel. Maar na mijn winterdipje ben ik al weer een beetje op stoom. En die stoom komt ook nog wel eens uit mijn oren de laatste tijd.

Die stoom laat ik er nu maar bij want uiteindelijk dooft dat ook wel weer en gebeuren er ook veel leuke dingen. Nee nog even niet voluit zingen want er zit ergens nog iets waardoor ik nog niet echt de hoogte in kan gaan. Maar wel al weer het voorbereiden voor het Blauwe Podium van 17 februari. De telkens terugkomende vraag wat gaan we zingen. Nee nog niet de nummers die ik bij Ron zing. Dat is nog iets te lastig om die op het Blauwe Podium te zingen. Maar het zijn wel mooie nummers zoals She van Charles Aznavour en Septembre van Barbara en nog een paar Nederlandse nummers. Nee voor 17 februari denk ik eerder aan Een vriend zien huilen en Telkens weer maar ik heb ook nog wel wat andere nummers in mijn achterzak.

Dus van de week nog maar eens goed oefenen en lekker aan de slag met deze nummers. Dinsdag nog een uurtje zingen met Guus en donderdag nog een lesje van Ron en dan ben ik er weer klaar voor. Het wordt trouwens best nog wel een muzikaal weekje. Woensdag (Valentijndag) is Jerry Velberg weer bij Martinus, dat gezellige restaurant bij mij beneden. En natuurlijk zondag de 18e EnKor bij de Waag. Een benefiet concert ter gelegenheid van de op 31 oktober 2017 overleden Kor Van Velzen. Hij zou op 18 februari 2024 jarig zijn en dat gaat gevierd worden met het concert EnKor. Tijden het concert wordt zoveel mogelijk geld opgehaald voor KiKa. Zijn muziekvrienden gaan daar een geweldige middag van maken met favoriete nummers van Kor.

Tussendoor ga ik ook nog even naar Rotterdam voor een concert van het Rotterdams Philharmonisch Orkest met Lahav Shani en Mahler. Dus dat wordt weer een druk maar geweldige week. Gelukkig is het deze week wat rustiger en kan ik wat energie sparen. Niet dat ik niets te doen heb hoor. Met mij hoef je geen medelijden te hebben want er is genoeg te doen maar voorlopig ben ik weer volop bezig en hoop dat het voorjaar ook snel weer om de hoek komt kijken. Weet je ik moet nog steeds mijn ramen buiten lappen maar met die wind heeft het geen enkele zin. Maar goed binnen is ook nog voldoende te doen nog een een update schrijven voor de radio en mijn programma voorbereiden voor vrijdag. Dan ook nog maar even kijken naar de openstaande acties van afgelopen morgen. Dus aan de slag dan maar.

Geplaatst op

Winterdip?

Het leek allemaal zo lekker te gaan. Een leuke start van het jaar en daarna in alle rust weer beginnen. En toen op het moment dat ik volledig op volle toeren moest gaan lag mijn stem dwars. Het was balen want het eerste Blauwe Podium van het nieuwe jaar moest ik voorbij laten gaan. En dan nog eens dat het bij Open nog niet zeker was of er na februari nog kon worden doorgegaan met het Blauw Podium. Oké Guus is hard aan het werk om het Blauwe Podium verder uit te breiden en het voorjaar gaat komen dus er zullen nog best wel wat kansen gaan komen maar toch…. Open was altijd wel gezellig. Maar goed nieuws kwam er snel vanaf het Blauwe Podium en de planning voor 2024 bij Open is bekend, dus we gaan door.

Maar die stem die bleef in de rest van de week roet in het eten gooien. Had ik zaterdag nog een beetje stem kon ik het voor de rest van de week wel vergeten. Ik kon nauwelijks wat uitbrengen en was daarbij ook erg moe. Dacht je dat je in november wel voldoende energie getankt te hebben tot het voorjaar blijkt dat je in januari al geen energie meer te hebben. Dat gaat een harde dobber worden en daarbij ook nog te weten dat de eerst volgende echte “tankbeurt” pas in juni is.

Ik heb dus veel vakantiesites bekeken maar zelfs deze brachten mijn energie niet echt terug. Maar goed na een week heb ik besloten dat ik maar een flinke meid moet zijn en gewoon aan de gang moet gaan. Dus ook weer een blog schrijven. Niet over wat ik beleefd heb maar waar ik tussen het zinloos hangen door aan gedacht heb en mee bezig geweest ben.

Er staan al weer wat dingen op mijn actielijst en die hebben vooral te maken met de politiek en de radio. Afgelopen week startte voor mij het politieke seizoen weer met de voorbereiding van de Commissie Vergadering van Sociaal Domein & Wonen. Met dank aan onze fractievoorzitter die in de voorbereiding alles heeft gedaan. Maar donderdag ben ik er wel weer bij en beloof dat ik de vergadering niet met mijn gehoest en gezucht zal verstoren.

Ook voor de Radio voer ik op dit moment gesprekken. Dat is wel vermoeiend met een nog niet optimaal functionerende stem en dat merk ik ’s avonds echt wel. Maar goed een lekker taartje van Maison Kelder (bedankt daarvoor) versoepeld de stembanden wellicht ook nog wel. Van de week wil ik nog wel een soort Nieuwsbrief maken met wat updates over het wel en wee van de Omroep. Ik heb wel al wat content maar dat pakketje is nog ingepakt en dat moet ik wel snel uitpakken in een vorm gieten. Het is stevig aan het borrelen (?) dus…… collega’s als je dit leest houdt het in de gaten.

Ja en dan zijn er nog genoeg andere ideeën maar die heb ik even geparkeerd tot dat de energie er weer volledig is. Want de belofte naar mijzelf om niet te veel te gelijk te willen doen en naar dat lichaam van mij te luisteren staat nog steeds en de communicatie tussen mij en mijn lichaam loopt nog steeds heel goed.

Het Blauwe Podium, dat ik in januari aan mij voorbij moest laten gaan, staat ook weer op de planning, De datum is 17 februari en daar ga ik me vanaf nu weer op focussen. Twee nummers en op dit moment heb ik nog geen idee welk nummer ik ga zingen. Maar ik heb nog wel tijd als ik uit bekend repertoire kies. Een nieuw nummer? Misschien maar dan moet ik nu wel een keuze maken. Keuzestress ……. nee hoor ik zie het wel. Voorlopig ben ik blij dat het weer wat beter gaat.

Geplaatst op

Flitsend het nieuwe jaar in

Het is inderdaad een flitsend begin van 2024 geweest. Zo zelfs dat ik pas nu weer tijd heb om mijn blog weer te gaan bijwerken. Hoewel ik geen goede voornemens maak bij het begin van een nieuw jaar wil ik toch weer proberen om eens in de week weer een deel van mijn leven met jullie te delen. Dus aan het begin van de vierde week (oeps) begin ik daar dan maar mee.

De reden dat ik even niet heb kunnen schrijven betekent niet dat ik in de eerste drie weken van het jaar niets gedaan heb. Het tegendeel is waar want bijvoorbeeld afgelopen week heb ik een best wel groot aantal Nieuwjaarsborrels bezocht. Tja en dan zeg je dat je even je gezicht laat zien maar de waarheid is dan dat het zo gezellig is dat het toch nog langer duurt dan je in gedachte had. Maar goed volgens mij heb ik nu wel iedereen het beste toegewenst dus dat ga ik vanaf nu niet meer doen.

Het klinken op het nieuwe jaar begon op een wel heel feestelijke wijze in HAL 015 met veel muzikale vrienden. Een fantastisch feest waarvoor nog dank aan de organisatie en natuurlijk ook mijn vrienden bij de taxi, die het vervoer naar en vanaf HAL 015 weer goed geregeld hadden.

Inmiddels is vorige week ook het echte leven weer begonnen. Een nieuwe rol bij de Omroep, die van Programmaleider Audio of Coördinator Radio naast ons programma Muziek Verleden is een leuke uitdaging maar zeker de eerste week vroeg dit wel even wat tijd. Moet toch wat meer aan time management gaan doen (ha,ha,ha). En natuurlijk was er ook de 201ste uitzending van Muziek Verleden. Emmy, Wim en ik hadden Ferdinand Bakker uitgenodigd. Wow wat kon deze man vertellen over de muziek van de Beach Boys, Beatles, Young en Dylan. Je kunt de uitzending nog terugluisteren op www.omroepdelft.nl.

Maar al die drukte heeft ook wel een minder leuke kant. Ik heb ergens mijn stem verloren!! Balen zeker nu je hem weer echt nodig hebt. Afgelopen zaterdag moest ik zelfs het Blauwe Podium voor laten gaan. En nog steeds protesteert mijn stem terwijl ik hem echt wel verwen nu. Veel rust (weinig praten), thee en honingdrop en dat samen met wat keeltabletje. Hopelijk wordt het deze week weer wat beter, want ik kan echt mijn mond niet dichtblijven houden. En ik wil wel weer graag gaan zingen. Oké ik heb nog even de tijd tot donderdag dus wie weet.

Een nieuw jaar brengt ook weer nieuwe plannen met zich mee. Ik heb al wel weer twee cruises geboekt maar de zee blijft trekken of …….. misschien ga ik er nog wel een treinreis bij boeken of een cruise met kerst of de jaarwisseling. Oh, dat zijn weer veel te veel ideeën voor dit moment. Op dit moment alleen nog maar even over denken en dat boeken komt later wel.

Wie mij op Facebook volgt zal ongetwijfeld gezien hebben dat ik er een nieuw vriendje bij heb. Hij heet Ollie en ik krijg best wel veel vragen van mensen die hem nog niet kennen wie of wat hij is. Hij is die lieve knuffel olifant die in de hal van het Sophia Kinderziekenhuis staat en heel belangrijk hij is ook fan van Feyenoord. Hij is grappig, net een mens (die het nu ook koud heeft) en maakt leuke dingen mee dus ik volg hem en heb hem toegevoegd aan mijn vrienden. Jullie gaan vast nog meer van hem horen.

Geplaatst op

Kerstmis 2023

Het is bijna Kerst, vannacht vieren we de geboorte van Jezus het kleine kindje dat vrede op deze wereld brengt. Ieder jaar weer opnieuw vieren we dit feest en zingen we Vrede op Aarde. Helaas is vrede in de wereld ver te zoeken. In de Oekraïne en het Midden Oosten vallen onschuldige slachtoffers maar ook het geweld in ons eigen land neemt toe en bij mij rijst de vraag waar moet dit eindigen.

Toch wil ik in deze blog niet stil blijven staan bij alle leed in de wereld. Want er zijn ook mooie dingen die we deze dagen zien. Samen naar de kerk en samen mooie liederen zingen, samen zijn met familie en vrienden. Zelf ben ik afgelopen week naar de Kerstmaaltijdviering van het R.K. Stadsdiaconaat Delft e.o. geweest. Mooie gesprekken gehad met o.a. iemand die mij van zo’n 40 jaar geleden en daarna gezamenlijk een hapje eten. En dat alles in die mooie Maria van Jessekerk, waar ik graag binnen stap om even met mezelf te praten en te bidden en waar er in de kersttijd een mooie indrukwekkende kerststal staat.

Nu sta ik aan de vooravond van mijn eigen kerstvieringen. Vanavond Kerstavond vieren in een restaurant waar we jarenlang met het gezin naar toe gingen. Gedurende de jaren werden het er steeds minder en nu ga ik daar alleen naar toe en ik verheug me er op. Nee vanavond ben ik niet alleen want ik neem mijn herinneringen mee in een bekende omgeving. Even een tijd van bezinning. Maar morgen ben ik bij mijn broer en zijn gezin en daar kijk ik ook naar uit. Want ook daar zullen we herinneringen ophalen maar zeker ook praten over de toekomst. De studie en toekomst van mijn neef en nicht, hun komende vakantie naar Noorwegen en wat er allemaal nog meer in het vat van 2024 zit.

Zelf heb ik op de valreep van 2023 nog een nieuwe uitdaging bij Omroep Delft gekregen. Ik moest er wel even over nadenken maar ik ga er voor. Als Coördinator Radio (hahaha papa was bij de KPN Directeur Radiozaken dus die appel…..) mag ik samen met bestuur, redactie en alle andere medewerkers van radio maar ook van video de doelstelling van Omroep Delft voor 2024 om streekomroep te worden gaan binnen te halen. Ik weet niet wat me te wachten staat maar ik kijk er naar uit om samen hier de schouders onder te zetten.

Natuurlijk ga ik ook met volle energie verder met Muziek Verleden. Samen met Emmy en Wim starten we op 5 januari met onze 201ste uitzending. We maken er iets speciaals van en hebben daarvoor Ferdinand Bakker uitgenodigd. Maar ik denk dat we in 2024 nog meer speciale uitzendingen op het programma staan en misschien komt er dan ook wel live muziek bij.

En zelf blijf ik natuurlijk ook zingen en optreden op het Blauwe Podium. Op 13 januari staat de volgende editie weer op het programma en ik ben er bijna uit welke liedjes ik daar wil gaan zingen. Maar dat houd ik nog even voor me want wie weet komt er nog iets anders wat dan meer past.

Wat staat er nog meer op mijn lijstje voor 2024. Natuurlijk in Delft samen met mijn collega’s van het CDA de goede dingen doen voor onze mooie stad en haar inwoners. Ik ben niet iemand van goede voornemens maar als je dat toch aan mij vraagt dan zeg ik dat ik ook dit jaar weer volop ga genieten. Dus ook dit jaar ga ik weer cruisen waar ik op adem kan komen van alle uitdagingen en volop kan gaan genieten. Bestemmingen dit jaar? De Noordkaap, Schotland, Oslo en Copenhagen. Alleen de voorpret voor deze reizen is voor mij al een feestje.

Dit zijn allemaal dingen waar ik vanavond tijdens een grandioos diner ook over kan nadenken. Ik hoop dat jullie allemaal ook heel fijne kerstdagen gaan hebben.

Geplaatst op

Sinterklaas

Het is 5 december vandaag en dat betekent dat het vandaag de dag van Sinterklaas is. Het is druilerig buiten dus het is goed toeven binnen en dat hoeft niet persé bij de open haard te zijn. Het was leuk om in de aanloop naar deze feestdag in het winkelcentrum die verwachtingsvolle gezichtjes van de kinderen te zien. Komt de Sint en kan ik dan met hem op de foto? Maar niet alleen kleine kinderen ook senioren waren verwachtingsvol en ik zag Piet dan ook druk bezig om ook onze oma’s op de foto te zetten. Dan realiseer je je wel dat Sinterklaas niet alleen een kinderfeest is maar voor ons allemaal, jong en oud.

Wat dan wel weer jammer is, is dat in de winkelcentra nauwelijks meer aandacht is voor de Goedheiligman. De uitbundige kerstversiering hangt er al weer een poosje en de etalages vertellen ons dat de Kerst er aan komt. Bij de bloemisten staan de kerststukjes al weer klaar en de kerstbomen groot en klein vliegen de winkels al weer uit. Met een heel dubbel gevoel heb ik afgelopen week ook twee kleine kerstboompjes met lichtjes er in gekocht. Twee jaar geleden was ik eigenwijs. Geen kerstboom kopen voor Sinterklaas dat was mijn devies. Dat jaar viste ik achter het net want er waren na Sinterklaas geen kleine boompjes meer te koop. Dus dat jaar geen kerstboom en dat gaat me dus nooit meer gebeuren. De boompjes zijn binnen en daar blijft het tot komend weekend bij. Daarna ga ik wel verder kijken hoe de versieringen er verder uit gaan zien.

Maar het is ook een dubbele dag vandaag, Vijf jaar geleden stonden we op de begraafplaats Hofwijk voor de crematie van mijn moeder. De dag dat pijnlijk duidelijk wordt dat je er vanaf dat moment alleen voor staat. Nou ja niet helemaal want ik heb nog een broer met zijn gezin maar toch …….. Op die dag zong ik het lied van Karin Bloemen “Geen kind meer” en nog steeds is die tekst heel treffend voor mij. Zelfs zo dat ik het liedje nog steeds niet kan zingen zonder een traan. Wat zou ik het nog graag een keer willen zingen bijvoorbeeld op het Blauwe Podium maar nee ik ga het komende zaterdag niet zingen. Ik kan het nog steeds niet zonder die traan.

Maar straks ga ik een uurtje zingen met Guus. Voorbereiden voor zaterdag wanneer er weer een Blauw Podium is bij Open. Misschien zing ik “Geen kind meer” daar wel en dan alleen voor mijn moeder. Wat ik verder ga zingen zaterdag dat weet ik nog niet helemaal zeker maar dat Imagine hoog op mijn lijstje staat is wel zeker. Wil je weten wat het gaat worden? Kom dan zaterdag vanaf 14 uur bij Open luisteren.

Geplaatst op

Het is Herfst

Je hoeft alleen maar naar buiten te kijken en je weet het zeker. Het is volop herfst, regen en wind, de bomen verliezen hun blaadjes en het wordt weer tijd om je dikkere jas, handschoenen en sjaal op te zoeken. Ja het is overduidelijk herfst buiten.

Als ik om me heen kijk dan zie ik dat er nog mensen zijn die bezig zijn mer Halloween maar ook de eerste kerstbomen in de winkels heb ik al gespot. Zelfs staan er bij mij in de buurt al kerstbomen helemaal opgetuigd klaar voor de Kerst.

Zover ben ik nog niet. Ik heb het binnen gezellig gemaakt met mooie bruine herfsttinten en met een knip oog naar de Sint ook wat kruidnoten. En ik geniet, kijk terug op de afgelopen vakantie, ik heb mij album al weer klaar, en naar de mooie decembermaand. Ik heb er zin in maar de voorbereidingen voor de Kerst moeten nog wel even wachten hoor.

Geplaatst op

Weer terug thuis en dus ook weer een nieuwe blog

Er was even radiostilte op deze blog maar ik ben er weer. Ik ben alweer een volle week thuis na een heerlijke vakantie in Portugal. Evenals iedereen die terug komt van vakantie ligt er bij thuiskomst weer heel wat te wachten. Ik denk dan niet alleen aan het uitpakken van de koffer, de was en het opruimen van alle snoertjes, opladers en andere noodzakelijke dingen die de vakantie soepel laten verlopen.

Nee want direct na de vakantie roepen ook de dagelijkse en wekelijkse activiteiten die je even bent vergeten omdat je heerlijk de vakantie aan het vieren bent. Ik heb weer genoten; het weer was goed, lekkere temperatuur en ……… sorry droog. De Algarve was dan ook weer een plek van de mooie natuur en het lekkere eten. De ruige natuur op het einde van de Europese wereld Cabo de São Vicente, de forten aan de kust en de leuke plaatsjes als Albufeira, Lagos en Portimão. En om het zingen niet te verleren was er ook een Karaoke Bar waar ik mijn stembanden ook even geoefend heb. Kortom een week met leuke bezoekjes aan hoogtepunten van de Algarve, eten, drinken en plezier maken.

Maar het is weer voorbij en vorige week stond ik op eens op Schiphol. Een plek waar ik niet direct wilde zijn. De bedoeling was Rotterdam maar daar mistte het zo erg dat we na een doorstart doorgevlogen zijn naar Amsterdam. Even nog was de vraag of we met het vliegtuig weer terug zouden gaan naar Rotterdam maar we mochten uiteindelijk het vliegtuig verlaten om onze reis naar huis te vervolgen. Jammer alleen dat sommige medepassagiers niet om kunnen gaan met overmacht en stennis gaan maken tegen de stewardess. Ook zij wilde na 6 uur vliegen wel terug naar huis en stond eigenlijk op een plek waar ze niet wilde zijn. Respect hoe zij de tierende man uiteindelijk rustig kreeg.

Later dan verwacht was ik dus pas thuis en kon ik denken aan wat de daaropvolgende week zou gaan brengen. Zingen (Blauwe Podium), vergaderen (politiek) en een bezoek aan het Theater de Veste. En dat alles in de stromende regen. Wat ben ik nat geworden zeg! Maar de week zit er weer op met de verzuchting wat gaat de tijd toch weer snel. Sinterklaas is al weer in het land en overal zie ik de kerstbomen en versieringen al weer verschijnen. Voor we het weten is het al weer 2024 …….. pff

Leuk om nog even te vertellen. Vanochtend was ik zelf eens gast bij Delft Centraal van Omroep Delft. Het was weer eens wat anders om niet zelf de gastvrouw te zijn bij een radio-uitzending. Samen met Rinske van GroenLinks spraken we over Wonen en Woonruimte in Delft en onze gastheer was Frits. Maar voordat wij het woord mochten voeren opende Marja van Bijsterveld, onze burgemeester de Sintvoorieder1 actie. Tijdens de actieweek worden cadeaus ingezameld voor kinderen die anders geen cadeau krijgen met Sinterklaas; kinderen die in (verborgen) armoede zijn opgegroeid. Een mooie actie en je kunt de cadeaus o.a. inleveren bij Omroep Delft van maandag tot en met vrijdag van 9:00 tot 15:00 uur. En je vindt Omroep Delft aan de Van Bleyswijckstraat 91 in Delft. Meer informatie kun je hier lezen. Doen hoor want de Sint moet bij elk kind langs gaan.

Geplaatst op

Heb ik een saai leven of toch niet

Ja elke week ziet er bijna hetzelfde uit en ik kan er de klok op gelijk zetten. Iedere week weer in hetzelfde stramien vergaderingen voorbereiden en acties opvolgen (oeps waar ken ik dit van??) en Muziek Verleden. Op de vrije momenten, die zijn er echt nog voldoende, is er ook nog de muziek, de lessen maar ook zelf wat aanklungelen. Maar er zijn natuurlijk ook wel hoogtepuntjes, de zogenaamde krenten uit de pap.

De weekenden met vrienden, het theaterbezoek, lekker eten alleen of ook met vrienden. Gezellig aan de borrel in de kroeg en winkelen, my guilty pleasure. Maar deze afgelopen week was het wat minder en dat alles kwam door Ciarán. Hij raasde over Europa met ongekende krachten. Normaal heb ik er niet zo’n last van maar deze keer kon ik het niet zo leuk vinden. Alle afspraken afgelopen donderdag veranderden of vervielen en dan blijkt dat je echt een gewoonte dier bent want ik was echt een beetje uit mijn doen.

Op mijn balkon op de 7e etage alle losse spulletjes weghalen en in de wind en regen wat dingen vastzetten zodat ze geen overlast voor anderen maar ook voor mezelf zouden opleveren. Maar goed we hebben het overleefd en we hebben de draad weer opgepakt. Het is ongemerkt we een stukje kouder geworden en door de wintertijd wordt het ook al weer sneller donker. Dus we weten het zeker de winter is in aankomst.

Dat gaat ook weer een gezellige tijd worden. De gordijnen gaan dicht, kaarsjes worden aangestoken en ook de herfstvruchten vinden weer een plekje op schalen. Heerlijk op de bank met een boek of een goede film. Het heeft ook wel zijn charme. Hoewel dat wil ik nog wel even uitstellen want binnenkort ga ik een weekje naar Portugal. Het weer daar heb ik niet in de hand maar ik vertrouw er op dat dat wel goed zit.

Maar even er tussen uit en even opladen voor de winter. Ik heb zin in de mooie Algarve met Cabo de São Vicente, of Kaap Sint-Vincent. Het meest zuidwestelijke punt van Europa, het einde van de wereld en zo voelt het hier ook echt. In de ruige natuur op deze kaap heb je vanaf de hoge kliffen een geweldig uitzicht over de Atlantische Oceaan. Ik was er al eens en het heeft een grote indruk op mij gemaakt net als de Noordkaap in Noorwegen, waar ik volgend jaar weer heenga.

En daarna gaan we ons opmaken voor de feestdagen. Voor Muziek Verleden hebben we al wat plannen in de grondverf gezet dus dat gaat wel goed komen. En verder …….. ik zie het wel tegen die tijd.

Geplaatst op

Ouder worden

Ouder worden we allemaal en we kunnen daar niets tegen doen. Dus dat is een gegeven maar dan …….. wat moeten we doen als we ouder worden. Eerst even iets zeggen over leeftijd. Ik hoor al best een tijdje dat ik “op leeftijd ben”. Daar heb ik geen moeite mee want dat cijfertje bepaalt niet hoe ik mee voel. Ja ik voel me veel jonger en waarom? Ik sta nog vol in het leven en onderneem nog steeds nieuwe dingen.

Maar waarom dan wel stilstaan bij ouder worden. Afgelopen dagen werd ik met dit thema geconfronteerd op een bijzonder mooie en fijne manier. Allereerst was ik zondag welkom in het Praathuis in het Dock van Delft. Daar had Wim, een goede vriend en de samensteller van het programma Muziek Verleden bij Omroep Delft een Muziek Café georganiseerd. Nou ja hij niet alleen want een tweetal vriendelijke dames “op leeftijd” hadden ook hun steentje bijgedragen. Maar onze Wim verzorgde de muziek. Het was gezellig in het Praathuis met een wijntje en een hapje en leuke gesprekken. Ook heb ik nog gedanst op de gezellige klanken. Er waren dames die ook nog eens gezellig zaten te breien en ook het glaasje advocaat met slagroom ontbrak niet.

Zeker een activiteit die navolging verdient. In het Praathuis in ieder geval maar misschien kan zo’n idee ook op andere plaatsen worden opgepakt. Het is goed te zien dat meerdere mensen zo veel plezier beleven aan zo’n middag die in principe heel eenvoudig te organiseren is en de initiatiefnemers waren allemaal stuk voor stuk creatievelingen “op leeftijd”.

Met nog de positieve vibes in mijn hoofd ging ik maandagavond naar Theater de Veste waar de documentaire “Oud worden en dan” zijn première beleefde. Een film gemaakt door en voor senioren. Frits die de avond inleidde zei dat de senioren allemaal een stuk jonger waren geworden tijdens het maken van de film en ook veel bijgeleerd hadden. Maar op de inhoud was de film ook heel inspirerend. Mensen “op leeftijd” die nadachten over hoe ze ouder wilden worden, hoe ze dan wilden wonen en wat ze wilden doen. Maar ook hoe zij dit samen ook waar kunnen maken. Want in de film werd ook het thema eenzaamheid belicht. Contact zoeken met je buren, samen eten maar ook creatief en sportief samen bezig zijn.

Toen we zoals gewoonlijk het licht in het theater weer uit mochten doen hadden we er allemaal een hele gezellige maar vooral ook inspirerende avond op zitten. Jammer alleen dat je dan de volgende ochtend in de krant moet lezen dat een woningcorporatie mensen “op leeftijd” bericht dat de ruimte waar zij elkaar regelmatig ontmoeten moet sluiten. Voor hen geen gezellige koffiemomenten meer en weer terug naar hun eigen appartement. Ik denk dat de betreffende corporatie ook maar eens naar de film moeten kijken en daaruit hun les moet trekken.