Een lege agenda …….. wow

Als ik zo aan het begin van de week in mijn agenda kijk dan zie ik een opvallend lege agenda. Heerlijk even rust na een heel drukke en intensieve weken die ik achter de rug heb. Maar wees maar niet bang want er ligt best wat werk dat in de afgelopen weken is blijven liggen dus pak ik weer lekker de draad op. Gelukkig werkt het weer ook een beetje mee zodat we weer lekker naar buiten kunnen.

Het is mei reces en dat betekent politiek gezien “vakantie”. Goed er zijn geen vergaderingen maar helemaal niets doen is er niet bij. Heerlijke vrije avonden, rustig eten in de avond en ook ’s avond tijd voor leuke dingen zoals zingen. Maar ook mag ik deze week weer naar de Doelen in Rotterdam waar mijn favoriete dirigent Yannick Nézet-Séguin weer op de bok staat voor het Rotterdams Philharmonisch Orkest. De vierde van Brahms en de Ouverture Carnaval van Dvořák staan op het programma. Dat wordt dus weer een avondje genieten.

In de afgelopen periode ben ik zelf ook veel met muziek bezig geweest. Ik heb weer een paar nieuwe nummers uitgezocht. Dat gaat dus weer stevig oefenen worden. En er staan natuurlijk ook weer wat optreden op de agenda. Het Blauwe Podium, de laatste voor de zomer bij OPEN, op 18 mei en daarna op het verjaardagsfeestje van Guus op 2 juni en die vindt dan weer plaats op het Begijnhof voor het huis en de studio van Guus. Het laatste belooft een groot feest te gaan worden met muziek en dans. En dan is er natuurlijk ook de jaarlijkse “Open Dag” van muziekschool Rootz op 30 juni. Gelukkig ben ik dan net weer terug van vakantie.

Ja het is dan nu een officiële vakantieperiode ik mag om precies te zijn over 38 dagen, 11 uur en (nu) 18 minuten aan boord van de MS Rotterdam van de HAL weer de haven van Rotterdam uitvaren. Een heerlijk vooruitzicht om weer naar Noorwegen te gaan. Gelukkig heb ik geen last van cruiseschaamte zoals gesuggereerd door een wetenschapper in Rotterdam. Hij woont boven de cruiseterminal in Rotterdam en ageert tegen de uitstoot van de schepen. Het artikel lezend is het een eenzijdig verhaal en ik heb een suggestie voor deze man ga lekker verhuizen.

Dit soort artikelen stelt me altijd een beetje teleur. Sinds begin 1900 is de cruiseterminal al gevestigd aan de Holland Amerikakade. De appartementen waarin deze wetenschapper woont zijn vele jaren jonger dus deze man wist dat er met enige regelmaat en hoofdzakelijk in het voorjaar en de zomer schepen aanleggen. Rotterdam en de omgeving hebben er ook profijt van dat deze schepen hier komen en vele duizenden vakantiegangers van elke nationaliteit genieten van deze vakanties die veel minder schadelijk voor het milieu zijn dan autorijden en vliegen. Zo dat is ook even gezegd en ik ga weer heerlijk genieten van al het mooie dat deze aardbol voor mij in petto heeft.

Weer terug van een time out

Soms moet je wel eens een time out inlassen en dat heb ik in ieder geval voor mijn blog gedaan. Mijn leventje ging wel gewoon verder en ik heb heel leuke dingen meegemaakt maar ook heel heftige dingen. In mijn omgeving overleden nog al wat familieleden en vrienden zodat ik inmiddels de postbode heb gevraagd geen zwart omrande enveloppen in mijn brievenbus te doen. Alsof ik daarmee kan weglopen voor de dingen die in ons leven gebeuren.

In de afgelopen tijd waren er ook nog veel leuke dingen. Optredens op het Blauwe Podium van Guus Westdorp, zingen bij de Karaoke van Martinus en zingen bij het Muziekcafé bij het Praathuis aan de Ezelsveldlaan. Natuurlijk ook nog het theater en de Doelen bezocht dus aan cultuur heeft het me niet ontbroken.

Natuurlijk was ook een bezoek aan Nijmegen weer een feestje. Het weer werkte in het Paasweekend ook mee dus we hebben lekker door de stad gelopen, gegeten en gedronken. En over eten gesproken ook in Delft kan je heerlijk eten. En een hoogtepunt was de Wijnspijsproeverij van De Kurk. Zeven wijntjes uit de Benelux met daarbij passende hapjes, het was genieten op een koele maar zonnige zondagmiddag in april.

Zo dat was de afgelopen periode in een notendop. We gaan weer verder met goed moed en zin. Afgelopen zaterdag dronk ik nog een wijntje met Emke die ook mijn reisconsulente is. Leuke verhalen aangehoord over de bestemmingen waar zij in de afgelopen maanden is geweest en lekker bijgekletst over de komende reizen die ik weer mag maken met de Rotterdam van de HAL. Maar ook over de reizen die nog op mijn bucketlijst staan. We deden dat op een heel zonnig terras in de binnenstad.

Komend weekend gaat het anders zijn. Het Raadsweekend van de gemeente Delft. We gaan elkaar weer eens diep in de ogen kijken en ideeën uit te wisselen. Gelukkig is er ook een beetje tijd ingepland om op een informelere manier met elkaar te praten. Dus weertje werk ook even mee dan hebben we een mooie weekend.

Op dat mooie weer hoop ik ook op zondag. Dan is er een Blauw Podium in Den Dolder een nieuw opgezet project van Guus. Bij mooi weer zingen we in het bos tussen de vogels en dat is dan ook weer eens een andere ervaring. Bij slecht weer gaat het ook door maar dan is het binnen. Ik hoop daar Liefste te gaan zingen. Het is een vertaling van Janis Ian’s Jesse en die vertaling is gemaakt door Matine Bijl. Ben heel benieuwd.

Zo zien jullie maar weer ik heb de draad weer opgepakt. We gaan weer een leuk voorjaar tegemoet dus ….blijf me volgen je gaat weer van me horen.

Ik heb het druk

Het stond vanochtend in de krant. “Actieve senioren blijken gezonder en gelukkiger”. Iets wat ik alleen maar kan onderschrijven maar er is ook een nuance. Toen ik stopte met werken wilde ik alleen maar leuke dingen doen. Met dezelfde snelheid verder gaan maar dan alleen maar met leuke dingen en het idee “ze leefde nog lang en gelukkig¨. Maar die vlieger ging niet helemaal op. Want daar werd ik niet echt gezonder van. Nee ik werd niet ziek maar ik voelde me dood ongelukkig want de leuke dingen werden verplichtingen en daar zag ik tegenop.

Het had een verkeerde kant op kunnen gaan als ik zelf niet aan de bel getrokken had en tja ook corona een helpende hand toe stak. Stop! alles stond even stil ik kon weer “beter” worden en tot rust komen. Gezondheid is dus een groot goed maar dat hebben we niet altijd zelf in de hand. Zo ook die dame in het artikel die actief was maar nu met long-covid gedwongen thuis zit en weinig meer kan. Corona gaf me de tijd om te kijken naar dingen die ik kon gaan doen om de lock-down door te komen maar het had ook anders gekund.

Tot zover de nuance want waar ik in die rustperiode ging ontdekken dat het leuk en uitdagend was om te gaan wandelen met mijn fototoestel, online te gaan zingen en dat ook op te nemen en te gaan schrijven. En wat ik nooit gedacht had, ik vond het leuk om de lokale politiek te volgen. Aanvankelijk voor de radio maar later draaide dat om en wist ik dat ik actief daaraan wilde meedoen om aan de wieg te mogen staan van mooie veranderingen.

En kijk waar ik nu sta. Als commissielid voor Sociaal Domein & Wonen doe ik mee in de Gemeenteraad en ben ik sinds kort coördinator audio. Jammer genoeg wil ik zolang ik betrokken ben bij de lokale politiek zelf geen actuele programma’s meer presenteren maar wie weet komt dat wel weer op mijn pad. Twee grote uitdagingen waarbij ik nog steeds mag en kan meedoen in Delft. En wie had ooit gedacht dat ik zoveel plezier zou beleven aan zingen op het Blauwe Podium. Wow dit had ik nooit bedacht toen ik stopte met werken.

Het enige wat ik blijf doen is reizen en dat is volgens vele wel gelinkt aan mijn seniore status. Deze zomer stap ik weer twee keer aan boord van de Rotterdam om naar Noorwegen te gaan. Maar ook hier zie ik geen link naar die status want ik zie veel jonge(re) mensen zelfs aan boord van de Holland America Line. Ik heb dan ook nog heel mooie herinneringen aan de reizen samen met mijn nichtje en neefje, beide twintigers, aan boord van de Rotterdam heb gemaakt.

Ik ben gelukkig en gezond zodat ik dat allemaal kan doen en actief kan blijven want ik geniet van al deze nieuwe uitdagingen en kansen. Wat mij betreft had een wetenschappelijk onderzoek niet nodig geweest want ik kan alleen maar zeggen “I told you so”. Maar voorlopig kan ik met recht zeggen “ik heb het druk”.

Het is lente

Ja vandaag was het weer een dagje lente en hopelijk blijft het nu een paar dagen droog en met een zonnetje. Maar goed we hebben het niet voor het zeggen dus blijven we maar afwachten. Het is nu maart en het begin van de lente is er. Ik ben zelfs al voorzichtig begonnen met het opruimen van mijn balkon zodat ik het straks weer leuk kan aankleden met nieuwe planten. Want alleen mijn olijfboompje heeft voor de vierde keer de winter overleefd dus ik heb nog wat te doen.

Het komt er dus weer bij op mijn “to-do” lijstje waar al veel op staat. Want het gaat weer een drukke week worden. De afgelopen week was het ook weer een interessante week met veel leuke dingen maar ook serieuze zaken. Omroep, commissievergadering maar daar tegenover dat ik nog kon nagenieten van het Bluesfestival en afgelopen weekend weer naar een voorstelling van “Delft Vertelt” ben geweest.

Het was een mooie bijeenkomst van “Delft Vertelt”. Alweer de 29ste, maar ik heb ze niet allemaal meegemaakt. Wat ik zo mooi vind van dit evenement dat mensen zulke mooie maar ook persoonlijke verhalen vertellen. Ze stellen zich heel kwetsbaar op door gevoelens en toch wel ingrijpende besluiten met de toehoorders delen. Dit keer was het thema “liefde”. Niet alleen de liefde tussen twee mensen maar ook de liefde voor de stad Delft. Mooie en ook leuke verhalen want de sfeer was erg ontspannen.

Ik ben dan ook heel benieuwd naar het boek wat wordt gemaakt. Hierin komen de 50 mooiste verhalen te staan en tegelijkertijd staat de 30ste versie van “Delft Vertelt”weer op de planning. Kijken wie dan de gasten zijn en misschien zit ik dan wel weer in het publiek.

Ook ik zelf mag deze week weer aan de slag want er is weer een Blauw Podium en dat betekent dat ik ook weer een uurtje ga zingen met Guus. Ook ik heb voor deze keer een thema gekozen en wel “namen” en ik heb gekozen voor Suzanne en Vincent. Dat zijn overigens niet de enige twee liedjes die ik bij Guus wil gaan zingen. Ik ga vanavond nog even wat muziek en teksten bij elkaar zoeken en hiermee ga ik morgen op pad. Dan heb ik ook nog donderdag een gelegenheid om de puntjes op de i te zetten bij Ron. Maar voor ik zaterdag weer op het Blauwe Podium sta is er ook nog de Internationale Vrouwendag.

Oeps eigenlijk heb ik daar niets mee. Ik heb altijd gewerkt in een mannenwereld en heb me daar altijd thuis gevoeld. Ja ik heb best weleens dingen meegemaakt die niet door de beugel konden maar ik heb daar altijd direct op gereageerd. Gelijk degene die over de scheef ging op zijn gedrag aangesproken. Het was niet altijd prettig maar ik heb daar verder geen last van en mijn collega’s wisten ook wat ze aan mij hadden. Dit wil overigens niet zeggen dat ik zeg dat wat veel vrouwen meegemaakt hebben niet erg is. Elk geval is er een te veel en het mag niet gebeuren. Maar goed twee bijeenkomsten in het kader van de Internationale Vrouwendag. Een een politieke bijeenkomst met GroenLinks en de ander met Delftse Vrouwen in de Hoofdrol. Ik ben heel benieuwd.

Maar eerst ga ik morgen weer zingen over Suzanne en Vincent en ik pak er ook een paar nieuwe liedjes bij bijvoorbeeld Sjakie. Dit lijkt me wel een grappig liedje tussen door maar ik blijf toch ook echt mooie liedjes zingen zoals Septembre en Prendre un enfant par la main. Maar of dat gaat lukken op het Blauwe Podium …. dat is afwachten. Overigens vanaf mei gaan we bij mooi weer weer naar buiten op het Bagijnhof zingen. Maar zaterdag is het nog bij Open vanaf 14 uur. Ik heb er weer veel zin in.

Muziek is toch wel het mooiste wat er is

Ja muziek maakt me blij en de afgelopen week maar ook het volgende weekend kom ik in Delft weer volop aan mijn trekken. De vorige week begon weer met het uurtje zingen met Guus. Voorbereiden voor het Blauwe Podium dus met de teksten onder mijn arm naar het Bagijnhof waar het atelier van Guus is. Hij was zoals gewoon weer kritisch, geen schofel meenemen naar het Blauwe Podium en goed articuleren, Dank je Guus maar die schofel heb op het Bagijnhof gelaten voor de laatste hand aan de restauratie zodat we er van de zomer weer buiten kunnen zingen.

Naast de twee nummers die ik zou zingen op het Blauwe Podium ook nog een nieuw liedje met Guus gezongen. Een Franse chanson van Barbara die ik over een tijdje ook voor de trouwe toeschouwers ga zingen. Was dit op dinsdag op donderdag had ik ook nog een zangles bij Ron. Dat is altijd anders maar ook een feestje. Gelukkig bleef mijn stem nog steeds trouw bij me en ook de liedjes die ik daar kon zingen gingen geweldig. Nou ja met twee nieuwere nummers rommelde ik me nog wel naar het einde maar er kon wel een complimentje af. En hoe je het ook went of keert het klinkt leuk als de meester zegt dat hij trots op je is. Oeps lijk net een klein kind.

Maar het is niet alleen de populaire muziek die me blij maakt. Want ik mocht ook nog naar Rotterdam waar ik in de Doelen ging luisteren en kijken naar het Rotterdams Philharmonisch Orkest met een fenomenale Mahler 6, zijn Tragische Symfonie . Als je dat hoort en ziet voel je je zo klein en nietig en dan valt elke vorm van muziek die ik zelf maak in het niet. Het mooie van deze muziek vind ik dat je die niet alleen maar hoort maar ook, doordat ik naast het orkest zit, zie en mee beleef. Een mooie avond uit dus in mijn eigen Rotterdam.

Het weekend kon beginnen en die bracht nog meer mooie muzikale momenten met zich mee. Natuurlijk het Blauwe Podium maar zeker ook de herdenking van de verjaardag van Kor van Velzen. Zeven jaar geleden overleed hij maar hij was toen bezig met een groot feest met zijn muzikale vrienden. De opbrengsten van dat feest, EnKOR, zouden voor Kika zijn. Nu zeven jaar later op de dag dat hij 77 geworden zou zijn, hebben zijn vrienden uiteindelijk dit feest georganiseerd. En een feestje was het met een opbrengst van een kleine 3.500 euro voor Kika.

Ja en dan nu zitten we aan de vooravond van het Delftse Bluesfestival. Ik ga natuurlijk naar de stad alleen zal ik niet proberen me in kleine kroegen naar binnen te wurmen want het is zoals altijd heel erg druk tijdens dit festival. Ik zoek de wat grotere gelegenheden op en het wil dat zangleraar Ron in zo’n gelegenheid optreed. Dus daar ben ik in ieder geval te vinden. En wat ik verder in de stad ga doen? Met het programma in mijn tas ga ik kijken waar er bekenden optreden en als het kan ga ik daar ook even luisteren. Ik ben er in ieder geval weer bij want daarna is het met de muziek weer even wat minder. Wel blijf ik zelf verder oefenen voor het volgende Blauwe Podium op zaterdag 9 maart.

Single in de digitale wereld

Het begon vanochtend zo mooi. Geen regen een beetje zon en een lekker temperatuurtje. Ja en dan moet je een paar dingen echt doen dus kan je niet gelijk je schoenen aantrekken en naar buiten gaan. Dus snel achter de laptop en de agenda voor morgen voorbereiden. Gelukkig was dat snel gedaan en kan ik vanavond de definitieve agenda met alle stukken versturen. Een heel tevreden gevoel.

Even een lunch pakken en dan op naar de stad maar niet zomaar want ik heb een doel. Ik had bij een van de schoenenwinkels in de stad een aantal zwarte pumps zien staan. Nu is schoenen kopen voor mij altijd een ramp en de vorige zwarte schoenen zijn inmiddels al zo oud dat ze er niet meer uitzien en ik ze met goed fatsoen ook niet meer kan dragen. Maar nu zag ik mijn kans schoon. Nu is het zo dat ik heel moeilijke voeten heb, kleine maat, hoge wreef en brede voorvoet. Daarbij werkt mijn knie ook niet meer goed mee dus een hoge hak is ook niet meer mogelijk. Overigens voor wat betreft het kopen van schoenen houd hier de ellende wel op.

Ik had dus vijf verschillende paren uitgezocht maar die stonden er niet in mijn maat. Voor de verkoopster was dat geen enkel probleem. Dan bestellen ik die toch voor u was haar oplossing. Maar hoe kan ik de schoenen dan passen? Zit er een gleuf in de bestel computer waar ik mijn voet in kan steken? Nee mevrouw zo moeilijk is het niet u kunt ze terugbrengen als ze niet passen. Tja maar als ik niet weet of het 4, 4,5 of 5 moet zijn? Dan bestel je ze alle drie want je krijgt je geld dan wel terug, want ja je moet ze wel direct bij het bestellen betalen. Gelukkig was er een paar bij in mijn maat en die zaten als pantoffeltjes dus ben ik de winkel met deze schoenen uit gegaan.

Op naar mijn volgende adres. Ik heb een dinerbon van de Staatsloterij gewonnen en ik kan die inleveren bij mijn favoriete restaurant Moodz in Delft. Oké ik ging dus gisterenavond naar de site waar ik de bon kon verzilveren om een reservering te maken. Code van de voucher gekopieerd, in de agenda een datum uitgezocht dus dat was appeltje eitje. En ja Moodz had ook plek die avond dus ik blij maar wat een domper Staatsloterij ik moet iemand meenemen want ik mag niet alleen gaan eten. Toch maar even langsgaan bij Moodz of er een andere oplossing is maar of dat gaat lukken weet ik nog niet. Als dat niet kan even goede vrienden met Moodz , zij kunnen er ook niets aan doen, maar dan ga ik wel iemand anders met de bon blij maken en trakteer ik mezelf op een leuk diner bij Moodz.

Daarna maar naar huis. Omdat ook het OV een beetje in de war is, ga ik lopen. Onderweg ook nog even een mega bos tulpen gekocht om het voorjaar waarmee de dag begon ook in mijn huis te halen. Net voor dat het begint te regenen trek ik de deur achter me dicht en ga lekker naar sport kijken. Ik ben in ieder geval weer een paar ervaringen rijker en of ik het leuk vind …….. Ach ik laat mijn humeur er niet onder leiden.

De kop is er af

Zeker de kop is er af. Januari is voorbij en we zitten al weer een paar dagen in februari. Wat gaat die tijd toch snel en komend weekend is het alweer Carnaval en dat betekent dat de Paasdagen er ook weer aankomen. Oh, ga ik nu zelf iets te snel? Het opschrijven is inderdaad snel gedaan maar in werkelijkheid gaat het gelukkig niet zo snel. Maar na mijn winterdipje ben ik al weer een beetje op stoom. En die stoom komt ook nog wel eens uit mijn oren de laatste tijd.

Die stoom laat ik er nu maar bij want uiteindelijk dooft dat ook wel weer en gebeuren er ook veel leuke dingen. Nee nog even niet voluit zingen want er zit ergens nog iets waardoor ik nog niet echt de hoogte in kan gaan. Maar wel al weer het voorbereiden voor het Blauwe Podium van 17 februari. De telkens terugkomende vraag wat gaan we zingen. Nee nog niet de nummers die ik bij Ron zing. Dat is nog iets te lastig om die op het Blauwe Podium te zingen. Maar het zijn wel mooie nummers zoals She van Charles Aznavour en Septembre van Barbara en nog een paar Nederlandse nummers. Nee voor 17 februari denk ik eerder aan Een vriend zien huilen en Telkens weer maar ik heb ook nog wel wat andere nummers in mijn achterzak.

Dus van de week nog maar eens goed oefenen en lekker aan de slag met deze nummers. Dinsdag nog een uurtje zingen met Guus en donderdag nog een lesje van Ron en dan ben ik er weer klaar voor. Het wordt trouwens best nog wel een muzikaal weekje. Woensdag (Valentijndag) is Jerry Velberg weer bij Martinus, dat gezellige restaurant bij mij beneden. En natuurlijk zondag de 18e EnKor bij de Waag. Een benefiet concert ter gelegenheid van de op 31 oktober 2017 overleden Kor Van Velzen. Hij zou op 18 februari 2024 jarig zijn en dat gaat gevierd worden met het concert EnKor. Tijden het concert wordt zoveel mogelijk geld opgehaald voor KiKa. Zijn muziekvrienden gaan daar een geweldige middag van maken met favoriete nummers van Kor.

Tussendoor ga ik ook nog even naar Rotterdam voor een concert van het Rotterdams Philharmonisch Orkest met Lahav Shani en Mahler. Dus dat wordt weer een druk maar geweldige week. Gelukkig is het deze week wat rustiger en kan ik wat energie sparen. Niet dat ik niets te doen heb hoor. Met mij hoef je geen medelijden te hebben want er is genoeg te doen maar voorlopig ben ik weer volop bezig en hoop dat het voorjaar ook snel weer om de hoek komt kijken. Weet je ik moet nog steeds mijn ramen buiten lappen maar met die wind heeft het geen enkele zin. Maar goed binnen is ook nog voldoende te doen nog een een update schrijven voor de radio en mijn programma voorbereiden voor vrijdag. Dan ook nog maar even kijken naar de openstaande acties van afgelopen morgen. Dus aan de slag dan maar.

Winterdip?

Het leek allemaal zo lekker te gaan. Een leuke start van het jaar en daarna in alle rust weer beginnen. En toen op het moment dat ik volledig op volle toeren moest gaan lag mijn stem dwars. Het was balen want het eerste Blauwe Podium van het nieuwe jaar moest ik voorbij laten gaan. En dan nog eens dat het bij Open nog niet zeker was of er na februari nog kon worden doorgegaan met het Blauw Podium. Oké Guus is hard aan het werk om het Blauwe Podium verder uit te breiden en het voorjaar gaat komen dus er zullen nog best wel wat kansen gaan komen maar toch…. Open was altijd wel gezellig. Maar goed nieuws kwam er snel vanaf het Blauwe Podium en de planning voor 2024 bij Open is bekend, dus we gaan door.

Maar die stem die bleef in de rest van de week roet in het eten gooien. Had ik zaterdag nog een beetje stem kon ik het voor de rest van de week wel vergeten. Ik kon nauwelijks wat uitbrengen en was daarbij ook erg moe. Dacht je dat je in november wel voldoende energie getankt te hebben tot het voorjaar blijkt dat je in januari al geen energie meer te hebben. Dat gaat een harde dobber worden en daarbij ook nog te weten dat de eerst volgende echte “tankbeurt” pas in juni is.

Ik heb dus veel vakantiesites bekeken maar zelfs deze brachten mijn energie niet echt terug. Maar goed na een week heb ik besloten dat ik maar een flinke meid moet zijn en gewoon aan de gang moet gaan. Dus ook weer een blog schrijven. Niet over wat ik beleefd heb maar waar ik tussen het zinloos hangen door aan gedacht heb en mee bezig geweest ben.

Er staan al weer wat dingen op mijn actielijst en die hebben vooral te maken met de politiek en de radio. Afgelopen week startte voor mij het politieke seizoen weer met de voorbereiding van de Commissie Vergadering van Sociaal Domein & Wonen. Met dank aan onze fractievoorzitter die in de voorbereiding alles heeft gedaan. Maar donderdag ben ik er wel weer bij en beloof dat ik de vergadering niet met mijn gehoest en gezucht zal verstoren.

Ook voor de Radio voer ik op dit moment gesprekken. Dat is wel vermoeiend met een nog niet optimaal functionerende stem en dat merk ik ’s avonds echt wel. Maar goed een lekker taartje van Maison Kelder (bedankt daarvoor) versoepeld de stembanden wellicht ook nog wel. Van de week wil ik nog wel een soort Nieuwsbrief maken met wat updates over het wel en wee van de Omroep. Ik heb wel al wat content maar dat pakketje is nog ingepakt en dat moet ik wel snel uitpakken in een vorm gieten. Het is stevig aan het borrelen (?) dus…… collega’s als je dit leest houdt het in de gaten.

Ja en dan zijn er nog genoeg andere ideeën maar die heb ik even geparkeerd tot dat de energie er weer volledig is. Want de belofte naar mijzelf om niet te veel te gelijk te willen doen en naar dat lichaam van mij te luisteren staat nog steeds en de communicatie tussen mij en mijn lichaam loopt nog steeds heel goed.

Het Blauwe Podium, dat ik in januari aan mij voorbij moest laten gaan, staat ook weer op de planning, De datum is 17 februari en daar ga ik me vanaf nu weer op focussen. Twee nummers en op dit moment heb ik nog geen idee welk nummer ik ga zingen. Maar ik heb nog wel tijd als ik uit bekend repertoire kies. Een nieuw nummer? Misschien maar dan moet ik nu wel een keuze maken. Keuzestress ……. nee hoor ik zie het wel. Voorlopig ben ik blij dat het weer wat beter gaat.

Flitsend het nieuwe jaar in

Het is inderdaad een flitsend begin van 2024 geweest. Zo zelfs dat ik pas nu weer tijd heb om mijn blog weer te gaan bijwerken. Hoewel ik geen goede voornemens maak bij het begin van een nieuw jaar wil ik toch weer proberen om eens in de week weer een deel van mijn leven met jullie te delen. Dus aan het begin van de vierde week (oeps) begin ik daar dan maar mee.

De reden dat ik even niet heb kunnen schrijven betekent niet dat ik in de eerste drie weken van het jaar niets gedaan heb. Het tegendeel is waar want bijvoorbeeld afgelopen week heb ik een best wel groot aantal Nieuwjaarsborrels bezocht. Tja en dan zeg je dat je even je gezicht laat zien maar de waarheid is dan dat het zo gezellig is dat het toch nog langer duurt dan je in gedachte had. Maar goed volgens mij heb ik nu wel iedereen het beste toegewenst dus dat ga ik vanaf nu niet meer doen.

Het klinken op het nieuwe jaar begon op een wel heel feestelijke wijze in HAL 015 met veel muzikale vrienden. Een fantastisch feest waarvoor nog dank aan de organisatie en natuurlijk ook mijn vrienden bij de taxi, die het vervoer naar en vanaf HAL 015 weer goed geregeld hadden.

Inmiddels is vorige week ook het echte leven weer begonnen. Een nieuwe rol bij de Omroep, die van Programmaleider Audio of Coördinator Radio naast ons programma Muziek Verleden is een leuke uitdaging maar zeker de eerste week vroeg dit wel even wat tijd. Moet toch wat meer aan time management gaan doen (ha,ha,ha). En natuurlijk was er ook de 201ste uitzending van Muziek Verleden. Emmy, Wim en ik hadden Ferdinand Bakker uitgenodigd. Wow wat kon deze man vertellen over de muziek van de Beach Boys, Beatles, Young en Dylan. Je kunt de uitzending nog terugluisteren op www.omroepdelft.nl.

Maar al die drukte heeft ook wel een minder leuke kant. Ik heb ergens mijn stem verloren!! Balen zeker nu je hem weer echt nodig hebt. Afgelopen zaterdag moest ik zelfs het Blauwe Podium voor laten gaan. En nog steeds protesteert mijn stem terwijl ik hem echt wel verwen nu. Veel rust (weinig praten), thee en honingdrop en dat samen met wat keeltabletje. Hopelijk wordt het deze week weer wat beter, want ik kan echt mijn mond niet dichtblijven houden. En ik wil wel weer graag gaan zingen. Oké ik heb nog even de tijd tot donderdag dus wie weet.

Een nieuw jaar brengt ook weer nieuwe plannen met zich mee. Ik heb al wel weer twee cruises geboekt maar de zee blijft trekken of …….. misschien ga ik er nog wel een treinreis bij boeken of een cruise met kerst of de jaarwisseling. Oh, dat zijn weer veel te veel ideeën voor dit moment. Op dit moment alleen nog maar even over denken en dat boeken komt later wel.

Wie mij op Facebook volgt zal ongetwijfeld gezien hebben dat ik er een nieuw vriendje bij heb. Hij heet Ollie en ik krijg best wel veel vragen van mensen die hem nog niet kennen wie of wat hij is. Hij is die lieve knuffel olifant die in de hal van het Sophia Kinderziekenhuis staat en heel belangrijk hij is ook fan van Feyenoord. Hij is grappig, net een mens (die het nu ook koud heeft) en maakt leuke dingen mee dus ik volg hem en heb hem toegevoegd aan mijn vrienden. Jullie gaan vast nog meer van hem horen.

Kerstmis 2023

Het is bijna Kerst, vannacht vieren we de geboorte van Jezus het kleine kindje dat vrede op deze wereld brengt. Ieder jaar weer opnieuw vieren we dit feest en zingen we Vrede op Aarde. Helaas is vrede in de wereld ver te zoeken. In de Oekraïne en het Midden Oosten vallen onschuldige slachtoffers maar ook het geweld in ons eigen land neemt toe en bij mij rijst de vraag waar moet dit eindigen.

Toch wil ik in deze blog niet stil blijven staan bij alle leed in de wereld. Want er zijn ook mooie dingen die we deze dagen zien. Samen naar de kerk en samen mooie liederen zingen, samen zijn met familie en vrienden. Zelf ben ik afgelopen week naar de Kerstmaaltijdviering van het R.K. Stadsdiaconaat Delft e.o. geweest. Mooie gesprekken gehad met o.a. iemand die mij van zo’n 40 jaar geleden en daarna gezamenlijk een hapje eten. En dat alles in die mooie Maria van Jessekerk, waar ik graag binnen stap om even met mezelf te praten en te bidden en waar er in de kersttijd een mooie indrukwekkende kerststal staat.

Nu sta ik aan de vooravond van mijn eigen kerstvieringen. Vanavond Kerstavond vieren in een restaurant waar we jarenlang met het gezin naar toe gingen. Gedurende de jaren werden het er steeds minder en nu ga ik daar alleen naar toe en ik verheug me er op. Nee vanavond ben ik niet alleen want ik neem mijn herinneringen mee in een bekende omgeving. Even een tijd van bezinning. Maar morgen ben ik bij mijn broer en zijn gezin en daar kijk ik ook naar uit. Want ook daar zullen we herinneringen ophalen maar zeker ook praten over de toekomst. De studie en toekomst van mijn neef en nicht, hun komende vakantie naar Noorwegen en wat er allemaal nog meer in het vat van 2024 zit.

Zelf heb ik op de valreep van 2023 nog een nieuwe uitdaging bij Omroep Delft gekregen. Ik moest er wel even over nadenken maar ik ga er voor. Als Coördinator Radio (hahaha papa was bij de KPN Directeur Radiozaken dus die appel…..) mag ik samen met bestuur, redactie en alle andere medewerkers van radio maar ook van video de doelstelling van Omroep Delft voor 2024 om streekomroep te worden gaan binnen te halen. Ik weet niet wat me te wachten staat maar ik kijk er naar uit om samen hier de schouders onder te zetten.

Natuurlijk ga ik ook met volle energie verder met Muziek Verleden. Samen met Emmy en Wim starten we op 5 januari met onze 201ste uitzending. We maken er iets speciaals van en hebben daarvoor Ferdinand Bakker uitgenodigd. Maar ik denk dat we in 2024 nog meer speciale uitzendingen op het programma staan en misschien komt er dan ook wel live muziek bij.

En zelf blijf ik natuurlijk ook zingen en optreden op het Blauwe Podium. Op 13 januari staat de volgende editie weer op het programma en ik ben er bijna uit welke liedjes ik daar wil gaan zingen. Maar dat houd ik nog even voor me want wie weet komt er nog iets anders wat dan meer past.

Wat staat er nog meer op mijn lijstje voor 2024. Natuurlijk in Delft samen met mijn collega’s van het CDA de goede dingen doen voor onze mooie stad en haar inwoners. Ik ben niet iemand van goede voornemens maar als je dat toch aan mij vraagt dan zeg ik dat ik ook dit jaar weer volop ga genieten. Dus ook dit jaar ga ik weer cruisen waar ik op adem kan komen van alle uitdagingen en volop kan gaan genieten. Bestemmingen dit jaar? De Noordkaap, Schotland, Oslo en Copenhagen. Alleen de voorpret voor deze reizen is voor mij al een feestje.

Dit zijn allemaal dingen waar ik vanavond tijdens een grandioos diner ook over kan nadenken. Ik hoop dat jullie allemaal ook heel fijne kerstdagen gaan hebben.