Categorie: Blog

Gisterenavond heb ik geprobeerd de raadsvergadering van de gemeente Delft te volgen. Het was de laatste vergadering voor het zomerreces en er stonden interessante onderwerpen op de agenda. In de krant had ik een groot deel van deze onderwerpen gevolgd maar ik was benieuwd hoe de discussie en besluitvorming verliep. Wat is pas op het laatste moment in de gaten kreeg was dat het een video vergadering was en toen ik de vergadering al voor het einde verliet had ik toch medelijden met de deelnemers.

Zelf heb ik in mijn werkzame leven veel video vergaderingen meegemaakt. Of ik dat prettig vond kan ik niet zo direct zeggen maar het was voor mij en mijn collega’s wel de enige mogelijkheid want we zaten allemaal in een ander land verspreid over de wereld. Van China tot de US met Europa in het midden. Het waren echt uitdagingen maar er moesten afspraken en besluiten genomen worden. Soms op kantoor maar vaak ook thuis achter je laptop vergaderen en goed opletten.

Gisteren zag ik dat ook op mijn tv. Iedere fractie had zich verzameld op een plek en dan maar inbellen. De vergadering begon om 19:30 en ik moet eerlijk zeggen ik haakte af om ongeveer 00:30 uur. Toen hield ik het niet langer meer vol en dan te weten dat de raadsleden en de burgemeester en nog niet klaar mee waren.

Tijdens de vergadering was dat ook te zien. Er werd in de ogen gewreven, handen even voor het gezicht gehouden en soms ook de handen in het haar. Al die tijd met een koptelefoon of oortelefoontje. Als ik het dan vergelijk met “mijn” video vergaderingen lijkt dit me een verschrikking. Alleen al de tijd en hoe blijf je dan geconcentreerd.

Ik ga even niet op de inhoud van de onderwerpen en besluitvorming in maar ik heb bewondering voor iedereen die gisteren bij de vergadering betrokken was. Aan de andere kant heb ik ook wel de vraag naar de kwaliteit van de vergadering. De vermoeidheid van de deelnemers was van gezichten af te lezen en ben je dan nog wel helder en geconcentreerd genoeg om goede besluiten te nemen. Ik weet wel dat bij mij een vergadering na twee uur werd beëindigd, resultaat of niet. Dan maar de volgende dag verder als je weer nieuwe energie hebt op gedaan. Of dit een oplossing is voor een gemeenteraad? Ik weet het niet, maar ik had hier geen goed gevoel bij.

Tot slot wil ik alle raadsleden en B&W een heel fijn zomerreces toewensen en ik spreek ook voor hun de hoop uit dat ze na dit reces er weer gewoon mogen vergaderen in de Raadszaal (mits goed geventileerd). Voor hun beter en ook voor de bewoners van Delft beter te volgen.

Het is nu ruim een week geleden. Medewerkers van een hoveniersbedrijf waren bezig met het verfraaien van de ingang van De Hoven Passage bij Delft Hoog. Na twee jaar was dit eindelijk mogelijk want Delft Hoog is opgeleverd en alle bouwketen en opslagplaatsen konden worden afgebroken.

Er werden grote plantenbakken geplaatst met bankjes aan rand. De fietsrekken werden verplaatst achter een wand met groene planten en in afwachting van de komst van La Place werd er ook een terras gemaakt voor deze onderneming. Met veel zorg werden de steentjes gelegd en ook een paar bomen geplaatst. Op het moment dat La Place opengaat dan zal het een heel gezellig hoekje gaan worden.

Jammer was wel dat veel fietsers voor het gemak hun fietsen op het terras zette met een dik slot aan de jonge boompjes. Dat zal wel snel overgaan als er meubilair op het terras worden geplaatst. Ik zal dus hier verder geen opmerkingen over maken.

Sinds gisteren zijn er werkzaamheden gestart door Stedin. Ik heb geen idee wat zij aan het doen zijn want ik heb hierover geen mededeling hierover ontvangen. Nu hoeft dat ook niet direct want vooralsnog vinden de werkzaamheden voor Toren 1 plaats. Dus ook daarover zal ik geen opmerking plaatsen. Waarover dan wel?

Een deel van het zo zorgvuldig aangelegde terras van La Place hebben ze weer opengebroken om naar ik vermoed kabels te trekken. Nu vraag ik me echt af waarom er niet meer afstemming heeft plaatsgevonden. Stedin zal heus wel de steentjes weer terugleggen maar of het terras weer zo mooi wordt als het door de hoveniers was gedaan dat blijft de vraag. In ieder geval vind ik dit een vorm van werkverschaffing die voorkomen had kunnen worden.

“Dus kom maar op; Ik ben er klaar voor; laat vandaag maar komen; Verras me maar; Met lief geluk; Met kleine mooie dromen (Wim Rijken).

De tekst die staat in de kaart die ik gisterenavond kreeg voor mijn verjaardag. Ik kan er vandaag tegen na een hele gezellige avond bij Café Vanouds de Twee Kruikjes. Heb ik het nu goed geschreven Bart? Lezers zullen wel denken dat ik aandelen heb in dit café maar ik kan jullie vertellen dat dat niet het geval is. Geen aandelen maar wel vrienden en dat is voor mij vele malen belangrijker.

Ja er is weer een jaartje voorbij en gelukkig zijn voor de horeca de maatregelen ook wat versoepeld. Ik zat me echt wel af te vragen of en hoe ik mijn verjaardag zou gaan vieren. Niet groots hoor want daar ben ik niet zo van maar een paar quality moments met mensen die me aan het hart liggen. Zou ik al naar Vanouds kunnen, die afspraak had ik al een jaar geleden gemaakt en kan ik al weer in een restaurant mezelf gaan verwennen? Gelukkig zijn die corona maatregelen net op tijd versoepeld. Dus Mark Rutte bedankt daarvoor.

Ik heb in ieder geval na het leuke feestje van gisteren nog een leuk weekend voor me liggen en daar ga ik van genieten. Vanavond sluit ik af bij Le Vieux Jean waar er zoveel mooie herinneringen voor mij liggen en morgen mag ik dan ook mijn tweeling broer feliciteren.

Gewapend met een boodschappenlijstje voor de stadsboodschappen, stapte ik donderdagmiddag in de tram richting centrum. Er stonden slechts vier dingen op dus zou je zeggen dat moet te doen zijn maar na een uurtje in de stad hebben gelopen en de betreffende winkels bezocht te hebben was mijn tas nog helemaal leeg. Uitverkocht, hebben we niet, moet nog komen noem maar op. Wel kwam ik onderweg mijn broer en neef tegen. Geamuseerd heb ik gezien hoe die twee een verjaarscadeau uitzochten. Uiteindelijk heb ik ze maar even geholpen met het maken van de beslissing.

Kwam ik onverrichter zaken naar de stad? Dat zeker niet want in de stad waren er weer leuke ontmoetingen. Bij Café van Ouds, waar ik afspraken heb gemaakt voor mijn verjaardagsfeestje ontmoette ik weer wat bekenden maar ook een onbekende vrouw met wie ik wat langer over haar werk heb gesproken. Dat was leuk omdat er veel herkenningspunten zaten in het werk wat ik bij Aegon heb gedaan. Zij komt wel vaker bij Van Ouds dus ons gesprek zal ongetwijfeld worden vervolgd. Ik kijk er naar uit want zij lijkt me een interessante vrouw. Haar naam, oeps dat ben ik vergeten te vragen maar dat komt ongetwijfeld nog.

Omdat het inmiddels al over zeven was ben ik maar even naar Stromboli gelopen. Kijken of ik daar nog een lasagne kon eten. Zowaar er was nog plek. Het was de eerste keer na de lockdown dus een hernieuwde kennismaking met bekenden. Ook Ger, mijn moeder noemde hem de paardenman, was daar en natuurlijk ook met hem een praatje gemaakt.

Ik was echt van plan om daarna de tram te pakken naar huis maar toen ik langs de Sjees liep zaten daar ook weer bekenden. Even gedag zeggen werd nog een glaasje wijn drinken. Tja waar is die ruggengraat? Ik wilde na het bezoek aan Van Ouds eigenlijk naar huis om daar te eten. Heb ik er spijt van? Nee hoor want het was een gezellige middag en avond. Vandaag maar even verder kijken waar ik de spulletjes kan kopen hier in de buurt of op internet.

Vandaag stond het schrijven van een column op de planning maar het werd een rare dag vandaag. Ik had te veel dingen aan mijn hoofd en daarbij kwam ook nog eens een ernstig ongeluk voor mijn deur zodat ik niet de rust en inspiratie had om wat te schrijven.

Het lukte me gelukkig toch om redelijk snel weer op een rijtje te hebben wat ik wilde gaan doen en wat ik moest doen. Ja ook moeten want het huishouden gaat ook door. En ik had me echt voorgenomen om mijn cursus “Blog en Columns Schrijven” voor het einde van de maand af te ronden.

De opdrachten van het laatste hoofdstuk maken en dan de laatste opdrachten opsturen aan de docent. Het is 30 juni dus wil ik de deadline halen dan moet ik vandaag aan de slag. Een paar uurtjes later was ik tevreden over mezelf want het was me gelukt om vandaag nog op de knop “verzenden” te drukken zodat het alleen nog maar wachten was op de terugkoppeling. Die kwam vanmiddag, de docent was tevreden en meldde dat ik de cursus goed had afgerond.

Dat geeft dan gelijk weer wat energie. Wat dan weer jammer was dat toen ik even naar buiten wilde voor een wandeling ging het regenen. Jammer, als ik zo alleen een stuk loop kan ik altijd lekker nadenken. Over het onderwerp van een column of over de vragen waarop ik een antwoord moet vinden. Ik kan natuurlijk gaan ijsberen in de woonkamer en hoewel die echt wel groot is ben ik dan wel snel uitgelopen.

Oké mijn boek ligt er ook nog dus maar lekker een middagje me verdiepen in het nieuwste boek van Karin Slaugther (Verzwegen). Ik ben al voorbij de eerste honderd bladzijden en dat betekent dat het boek mij dan pas gaat boeien. En dit boek is weer spannend dus geen straf om een middagje lekker te lezen.

Dan blijft er nog een vraagje over voor vandaag. Vanmiddag ontving ik het rapport van het RIVM over zingen in een koor. Wat is het risico, ga ik morgen wel of niet zingen. Een lastige vraag waar ik nog niet uit ben. Aan de ene kant moet je weer een keer je gewone routine weer oppakken maar het rapport van het RIBM geeft ook geen duidelijke antwoorden. Ik wil wel weer graag gaan zingen maar wacht ik tot september of toch maar morgen?

Zo zie je maar vanochtend had ik heel andere plannen maar het is toch weer een fijne dag geworden en dat zingen? Dat zien we morgen dan wel weer.

Het was weer even wat anders. Was ik voor de Corona lockdown bijna elke zondag in de stad, nu was ik er weer een keertje na zeker drie maanden. Het was rustig in de stad en zeker op de Markt was dit goed te merken. De toeristen die er normaal zijn, waren in geen velden of wegen te bekennen.

Het maakte mijn bezoek aan de Markt op zondagmiddag er niet minder gezellig op want veel vrienden waren er neergestreken. Er zijn een paar terrassen die een vaste groepen bezoekers hebben en die waren dan ook behoorlijk bezet. Het was leuk om de bekende gezichten weer te zien en even kort bij te praten over de afgelopen periode. Hoe is het met jullie, zijn jullie nog steeds gezond en hoe zit het met de familie, dat waren de vragen die ik moest beantwoorden maar ook stelde. Het zonnetje werkte zeker in de middag ook mee zodat het een hele gezellige middag werd.

De zondag was het einde van weer een gezellig weekend met een afscheid. Nou ja een tijdelijk afscheid als we de berichten op facebook mogen geloven en waarom zouden we dat niet doen. Na de wekelijkse vrijmibo bij Café Van Ouds de Twee Kruikjes besloten we te gaan eten bij Plan B Het zou de laatste keer worden voordat ze even een pas op de plaats maken. Wat een verschil met zo’n jaar geleden zeg. Was het terras er op de vrijdagavond altijd vol nu zaten er maar een paar mensen. Ook op zondagmiddag was het er ongekend rustig en stil. De muziek bij Plan B was al langer gestopt. Met Erik en Hilde waren er wekelijks muzikanten te beluisteren en werd er gedanst. Later was er niet meer elke week muziek maar gisteren was er niets. Hopelijk komt de levendigheid met muziek volgend jaar weer terug als Plan B weer opengaat.

Had je na een gezellige middag in de stad altijd wel enige moeite met het vinden van een eetcafé om een hapje te eten dan was dit ook niet het geval gisteren. Ik had niets gereserveerd dus ik zag het een beetje somber in maar ik werd bij de Waag met open armen ontvangen. Er waren maar heel weinig gasten en ik kon zelf een tafeltje uitkiezen. Oké het was gezellig want ook hier weer even bijpraten maar ik moet er wel aan wennen dat buiten de deur eten voorlopig gewoon nog niet normaal is. Hopelijk gaan we dat snel weer doen want zo is het maar heel stil in de stad.

Vol verwachting wachtte ik gisteravond op de laatste persconferentie van Mark Rutte en Hugo de Jonge over de corona crisis. Veel was er al uitgelekt maar toch was ik wel benieuwd naar wat onze premier ons te vertellen had.

Ik wist al dat ik weer met de trein mag gaan reizen maar moet dat mondkapje op of niet en mag ik naast iemand anders gaan zitten. En hoe zit het met horeca en evenementen worden daar ook de regels wat soepeler. Allemaal vragen waarop we gisteren tot op zekere hoogte antwoord hebben gekregen.

Het is duidelijk de teugels worden behoorlijk los gelaten maar er zijn wel voorwaarden aan verbonden. De meest lastige verruiming vind ik wel dat we weer naar de Kuip mogen voor een voetbalwedstrijd maar we mogen niet juichen en zingen. Ik vraag me echt af hoe dat geregeld gaat worden. In het heetst van de strijd dan overheerst toch de emotie maar goed ik sta nog niet te trappelen om naar een stadion te gaan.

Ik hoef me in ieder geval vanaf 1 juli niet meer schuldig te voelen als ik met de trein wil gaan reizen of bij vrienden in de auto stap. Nu heb ik deze regels afgelopen weekend wel geschonden want ik zou met de trein naar vrienden gaan maar omdat deze niet reed stapte ik bij die vriend gewoon in de auto.

Wat ik ook weer mag is zingen met All That Jazz, maar of dat ook binnen mag en hoe het zit met de 1,5 meter? Ik weet het nog niet maar daarover krijg ik vast binnenkort wel meer van te horen als de laatste twee repetities ingepland worden. En theaterbezoeken worden ook weer mogelijk. Het theater mailde me in ieder geval dat mijn kaartje van afgelopen maand nu geldig is voor de voorstelling in oktober 2021.

Ik ben blij met de versoepelingen want ik kan weer alle dingen doen die ik wilde maar ik zal echt blijven letten op die 1,5 meter en ook drukte blijf ik mijden. Van harte onderschrijf ik deze quote van Mark Rutte: “Door afstand te houden geven we ruimte aan elkaar. Dat wil ik het liefst van de daken schreeuwen. De 1,5 meter en andere basisregels blijven cruciaal. Dat verandert niet. 1 juli wordt een heel spannend moment. Als we verslappen, is de kans reëel op nieuwe maatregelen.”

Ik hoop dat gedurende het zomerreces van het kabinet zij niet voor nieuwe uitbraken bij elkaar hoeven te komen want zij verdienen het allemaal om in de vakantie uit te rusten van de laatste maanden.

Ik denk nog even na over mijn column van 23 juni over het parkeerbeleid en de fietsen in het centrum van de stad. Ik had al aangegeven dat ik zelf niet in het centrum van de stad woon maar ergens aan de rand van de stad. Om mijn boodschappen te doen ga ik dus vaak naar het Winkelcentrum De Hoven aan de Martinus Nijhofflaan. Een winkelcentrum dat weer steeds gezelliger gaat worden.

In november opende aan de Martinus Nijhofflaan het pannenkoek restaurant “Klein Seinpost” dat helaas ook door de lockdown weer tijdelijk moest sluiten. Nu is het weer open en heeft het een gezellig terras, waar je lekker kunt ontbijten, lunchen, dineren en zomaar een lekker kopje thee en een wijntje drinken. Een van de bijkomende voordelen van dit terras is dat er minder auto’s over de stoep razen en de bezorgdiensten parkeren hun auto’s nu ook in de parkeervakken. Dus ben ik heel tevreden, er is gezelligheid en er zijn wat minder gevaarlijke situaties op de stoep.

Gisteren was ik weer in De Hoven. Nu liep ik bij Delft Hoog, de vernieuwde appartementen toren, en zag tot mijn verbazing dat de fietsrekken daar weggehaald waren. Als je wilt weten waarom en wat er gaat gebeuren dan moet je dat vragen. Dus de daad bij het woord gevoegd en aan de werklui gevraagd wat er met de fietsrekken ging gebeuren.

Dat was hun onbekend maar ze waren bezig met het aanleggen van een terras voor La Place, het nog te openen restaurant, en bloembakken. Ik ben heel enthousiast daarover want het brengt toch weer meer gezelligheid in en om De Hoven.

Dus helemaal tevreden? Nou dat niet echt. Aan de kant van de Martinus Nijhofflaan was met de fietsrekken bij Delft Hoog al vrij weinig plek voor bezoekers van De Hoven om hun fiets neer te zetten en dat wordt nu weer minder. De bezoekers gaan nu hun fietsen voor de Torens van “Boven de Hoven” neerzetten en daarmee vaak ook voor bedrijven en woningen. Een geluk is wel dat de bewoners van die Torens zelf de beschikking hebben over ruime fietskelders maar ik hoop toch dat de gemeente zorgt dat we in en om De Hoven voldoende ruimte krijgen om onze fietsen te plaatsen zodat het goed toeven blijft aan de Martinus Nijhofflaan en na jaren van ongemak bij de bouwactiviteiten ook De Hoven weer een leuk aanzicht krijgt.

Het is al een paar dagen geleden dat ik deze blog heb bij gewerkt maar sorry dat komt omdat ik een fantastisch weekend heb gehad. Dat weekend begon op vrijdag met een gezellige borrel bij Café Van Ouds met vrienden. Een wijntje en een hapje dat werd vervolgd op een wat groter hapje op de Beestenmarkt. Ik kom niet vaak op de Beestenmarkt maar het was er vrijdagavond best wel druk. Volgens mij werd er voldoende afstand gehouden maar het is een groot plein dus kunnen er veel mensen op ondanks de 1,5 meter. Binnen was het zeker op 1,5 meter maar dat maakte de pret er niet minder om want we hebben heerlijk gegeten.

Na twee dagen in de stad heb ik het op zaterdag wat rustiger gehouden. Lekker in het zonnetje op balkon en uitzoeken hoe ik zondag met de trein naar Leiden kon. De trein voor de eerste keer na de lockdown dus met mondkapje. Ik had me er al helemaal op ingesteld maar dan wil ik weer met de trein dan rijdt de trein niet. Dit is wel een beetje kort door de bocht want vanaf Den Haag Centraal kon ik wel verder naar Leiden. Twee tot drie keer overstappen om na 1,5 tot 2 uur later in Leiden aan te komen. Niet een leuk vooruitzicht voor verder een leuke dag. Ik had geluk want na wat heen en weer appen werd ik zondagochtend opgehaald.

Het werd een weerzien met vrienden na lange tijd, nog voor de corona tijd, dus we hadden veel bij te praten. Een heerlijke tocht over het water naar het eiland, lekker gegeten en gedronken. Wat wil je nog meer. Voor het eerst na de lockdown weg uit Delft en een hele middag quality time met vrienden. Jammer dat er geen knuffel vanaf kon maar dat gaat ook wel weer komen als zij naar Delft komen waar ik ze dan de mooie plekjes van de stad kan laten zien.

Al met al kan ik na dit weekend zeggen: Ik kan er weer tegen aan deze week.

Op donderdag is er altijd de wekelijkse marktdag in Delft. Omdat ik geen frequente bezoeker ben van de markt had ik tijdens de corona lockdown ook geen enkele behoefte daar naar toe te gaan. Met het idee om drukte vermijden heb ik het centrum gemeden op de donderdag.

Een andere reden om de stad niet in te gaan was dat mijn favoriete lunchcafé, Van 9 tot Zeven, op de Markt gesloten was op de donderdag als gevolg van die weekmarkt. Dat is nu anders. Na de corona lockdown zijn een aantal regels over de markt opbouw verandert en dat houdt in dat het lunchcafé nu toch op donderdag open is.

Voor mij een reden om maar eens te gaan kijken hoe het er nu in het centrum aan toe gaat. Wat voor een aantal binnenstad bewoners al gewoon is geworden is dat er op en rond de Markt hekken staan met stewards die bewaken dat er geen fietsen tussen de kramen komen en het aantal kramen is sterk verminderd. Een beetje raar gezicht maar toch er is een weekmarkt.

Daar waar ik drukte verwachte, was het erg rustig in de stad. Niet dat je kunt zeggen dat het stil was maar toch er was geen sprake van de donderdag drukte die ik kende van voor de lockdown. Het was gezellig en gemoedelijk. Alleen na sluitingstijd van de meeste winkels werd het wel erg stil in de stad. Van de gemoedelijke gezelligheid op de straten was geen sprake meer. En toen ik besloot nog even een hapje te eten in de stad en belde om te reserveren, want dat moet tegenwoordig, werd ik met open armen ontvangen en was men blij dat ik kwam.

Hoewel alles weer een beetje naar het normale gaat zie ik dus dat we daar nog ver vandaan zijn. Het weer werkte niet echt mee maar toch er moet nog heel wat gebeuren voor dat we ons weer kunnen verheugen op een gezellige middag in het centrum van Delft.