Categorie: Blog

Vanochtend had ik een heel prettig gesprek met de voorzitter van Omroep Delft en dat gaf me weer nieuwe energie. Zo’n drie jaar geleden had ik in een brief aan het toenmalige bestuur verteld wat, naar mijn mening, beter zou kunnen bij Stadsradio Delft. Er volgden toen wel een aantal gesprekken maar hierover ga ik het hier niet verder over hebben. Wel was na een aantal gesprekken mijn conclusie ik blijf lekker mijn eigen programma Living Blue maken en trek me niet meer zoveel aan van wat er bij de radio gebeurt.

Ik kreeg er samen met Emmy nog een leuk programma bij, Muziek Verleden. Een leuk programma dat ook veel plezier gaf bij het voorbereiden daarvan. De soms bizarre keuzes van Wim waarbij Emmy en ik wat meer informatie opzochten. Dat kon best wel lastig zijn, soms hadden we maar heel weinig info maar we vonden ook bijzondere wetenswaardigheden. Bij de opname van het programma konden we dit aan elkaar en aan de luisteraar vertellen. Het zijn nog steeds leuke uurtjes als we weer een programma kunnen opnemen. Wij hebben er in ieder geval veel plezier in en gezien wat reacties uit mijn omgeving de luisteraar ook.

Dus alleen nog maar programma’s maken. O, ja ik had en heb nog steeds meer ideeën voor het maken van nieuwe programma’s, nieuwe formats maar ook het op locatie uitzendingen maken. In mijn hoofd kon het allemaal zo leuk zijn. Of het uitvoerbaar zou zijn? Ik wilde toen wel de uitdaging aan om een plan te maken en te gaan kijken hoever ik zou komen. De beren op de weg zou ik toch ook wel op kunnen ruimen. Ik zag het altijd wel zitten maar het is nooit tot uitvoering gekomen.

Vanochtend dus een gesprek met de nieuwe voorzitter van Omroep Delft. Bij hem vond ik het zelfde enthousiasme om van Omroep Delft een volwaardige en goede omroep te maken. Ook hij wil mijn beren of zijn bergen slechten met een groep enthousiaste vrijwilligers die veel plezier gaan hebben in het maken van alle facetten radiomaken zoals redactie, techniek, presentatie en internet. Zijn enthousiaste zegt me dat het hem gaat lukken om een gemotiveerd nieuw bestuur om zich heen te formeren en ook een omroep met vrijwilligers op poten te zetten waarop iedereen trots is om daar aan mee te mogen werken. Mijn medewerking heeft hij in ieder geval vanochtend gekregen.

Gelukkig is het vandaag weer even iets koeler. Kan ik weer even bijkomen van het afgelopen weekend. Jammer alleen dat het regent maar de natuur wil ook wat en ik wil ook best aan even wat anders denken. Tja en als het dan van dit weer is kan ik toch ook weer even wat doen.

Want zeg nu als het zo warm is ga je in huis niet direct aan de slag met wat veranderingen aanbrengen door het verschuiven van meubelen. Ja want na het lezen van een paar tijdschriften begon het bij mij weer te kriebelen. Ik heb gelukkig wel de gewoonte om niet gelijk met de meubels te gaan schuiven dus ik ben wel al begonnen om na te denken wat ik anders wil. Maar daar is het tot nu bij gebleven en nu maar kijken wanneer ik zin heb om het uit te voeren.

Het afgelopen weekend was dat zeker niet het geval. Want wat was het heet afgelopen vrijdag. Zelfs op een terrasje zitten was te warm. Nu zat ik aanvankelijk onder een zonnescherm maar de zon wist me daar wel snel op te zoeken en na een uurtje was het veel te warm om te blijven zitten.

Gelukkig was het zaterdag ietsje minder warm dus reden om mijn wandelschoenen aan te trekken en gezellig te gaan shoppen in de stad. Zonder mondkapje want tot aan de warenmarkt was het niet overdreven druk. In veel winkels was er al wat van de nieuwe collectie binnen. Leuk om weer te kijken naar de nieuwe kleuren en modellen. Verschillende bruin tinten, van donker, camel tot oranje bruin, groen en zwart en zwierige midi rokken en wat wijdere broeken. Ik kan me geloof ik wel uit leven dit najaar.

Maar zover is het nog niet zeker als ik nu naar Piet Paulusma luister. Het is nu nog even wat koeler maar in het weekend gaan we weer naar die 30 graden en er wordt voor langere tijd tropisch weer verwacht. Nou ja de binnenshuis activiteiten moeten toch maar even wachten. Eerst kijken hoe we ons op een relaxte manier door de hitte heen slaan. Jullie horen van mij.

Het is al de tweede keer dat ik me weer realiseer dat er zeker negen uur tijdsverschil is met Seattle in de VS. De mailtjes die ik ontvang van de Holland America Line (HAL) komen altijd in de avond. Belangrijke informatie over de toekomstige cruise en daar bij een boekingsnummer. Zo’n mailtje zat dus gisteravond weer in mijn mailbox. Daarbij ook nog eens een mailtje van het Rotterdams Philharmonisch Orkest (RPhO) met belangrijke informatie over het komende concert seizoen.

Alle twee wijzigingen als gevolg van Corona en ik moet zeggen de mensen achter de schermen die al deze wijzigingen moeten verwerken benijd ik niet want als je op Social Media kijkt zijn er toch wel heel wat mensen die geen begrip kunnen opbrengen dat Corona consequenties heeft voor gekochte kaartjes en reserveringen.

Na een gezellige avond met mijn neefje en nichtje, waar we ook nog hebben gesproken over de cruise die we vorig jaar met z’n drietjes hebben gemaakt. besloot ik beide mailtjes vrijdag ochtend maar verder te gaan lezen. Wel met het risico dat ik vrijdag een rot humeur zou hebben. Maar bij het lezen van de mails was dat allerminst het geval.

Allereerst het RPhO, zij hebben alle tickets die al waren uitgegeven ongeldig verklaart tot eind december 2020. Voor die ongeldige tickets krijg ik een tegoed en per maand kan je je nu inschrijven voor aangepaste concerten, waarbij je geen vaste plaatsen krijgt toegewezen. Aan een kant jammer van de geboekte concerten maar aan de andere kant, toch wel heel belangrijk, wordt er een goede Corona proof concertzaal gemaakt.

Dan de HAL, was vorige week mijn cruise met de ms Rotterdam naar de Noordkaap in mei 2021 al geannuleerd omdat de ms Rotterdam is verkocht en dit najaar al de vloot van de HAL verlaat, nu was het bericht dat ook mijn cruise met de nieuwe ms Rijndam is geannuleerd. Oeps ……. wat is dit nu en wat betekent dit voor mij. O, ja de HAL had voor mij ook al een nieuwe boeking gemaakt.

Wat nu? Ik wilde op het nieuwe schip naar de westelijke fjorden en niet naar de zuidelijke kant van Noorwegen, zoals nu aangeboden. Gelukkig krijg ik nog de kans om een andere cruise uit te zoeken. Het nieuwe schip is pas op 30 juli 2020 gereed en niet zoals gepland in mei 2021 al. Dat houd in dat de HAL alle afvaarten in Europa van de Nieuw Statendam en het nieuwe schip opnieuw moet indelen. Zoals al eerder gezegd ik benijd de planningsafdeling niet.

Had ik aan het begin van de maand nog twee cruises op de planning staan nu staat er helemaal niets meer. Wel voldoende vouchers om volgend jaar een hele mooie cruise te maken. En dan ga ik zeker voor het nieuwe schip want die gaat niet ms Rijndam heten maar het wordt de volgende versie van de ms ROTTERDAM. Ik ben supertrots dat de HAL dit heeft besloten en er weer een ms ROTTERDAM gaat varen. Dit schip gaat tegelijkertijd ook het nieuwe vlaggenschip van de vloot worden.

Hoewel het weer enig uitzoekwerk en administratieve rompslomp heeft gegeven ben ik in ieder geval tevreden over de geboden alternatieven en als echte Rotterdammer met het besluit van het hoofdkantoor van de HAL in Seattle over de naamswijziging. Ms Rotterdam tot volgend jaar.

Ik zag het al aankomen want er werden een poosje geleden grote rode kruizen op een paar bomen aan de Martinus Nijhofflaan gezet. Die bomen zijn dus ziek en moeten worden verwijderd. Als ik goed keek hadden die bomen meer gele bladeren dan de andere bomen dus ik als niet-expert moet het maar geloven.

Wat ik me toen afvroeg was wel hoe gaan ze die grote bomen weghalen. Het zijn uit de kluiten gewassen exemplaren, staan langs de trambaan in het midden van de weg tussen appartementen complexen.

En van ochtend was het dan zover. Gisteren zag ik al borden dat je op de parkeerplaatsen die het dichts liggen bij de bomen niet meer mocht parkeren dus ik was voorbereid. Vanochtend vroeg hoorde ik al veel gerommel en met slaperige ogen keer ik uit het raam of de bomen er nog stonden. Het gerommel bleek later was het plaatsen van een grote kraan die wordt gebruikt bij het wegzagen van de bomen.

Het ging daarna snel, er hing een man in de boom om hem vast te maken aan de kraan. Deze man had ook de onverbiddelijke zaag bij zich en binnen no time zag je de boom hangen in de lucht waarna hij werd neergelegd op het parkeerterrein naast de AH. Daar worden onze bomen in kleine stukken gezaagd zodat ze beter weggehaald kunnen worden.

Ja en nu zijn er gaten in de mooie bomenrij aan de Martinus Nijhofflaan. Zouden er weer van die mooie bomen worden teruggeplaatst? Ik heb geen idee maar ik hoop het wel want ik ben nog steeds trots op deze laan met zijn mooie bomen in het midden die een oase van groen zijn en zorgen voor schonere lucht. Hopelijk duurt het niet lang voor dat dit weer hersteld is. Gemeente zorg alstublieft voor mooie, stevige nieuwe bomen!!

Soms sta je op en dan realiseer je je dat je iets moet doen waarom je niet gevraagd hebt maar wat je wel moet doen. Doe je het niet dan kan dit consequenties hebben. Maar krijg je een mail met een vraag iets te doen voor je bank waarbij je je gegevens moet opgeven …….. dan gaan bij mij wel de alarmbellen rinkelen.

Dat was al de tweede keer binnen een maand dat die alarmbellen gingen rinkelen bij berichten van een bank. De eerste keer was er niets aan de hand dus dat is opgelost maar nu? Als gevolg van de alarmbellen toch maar even met de bank bellen. Nu is het tegenwoordig niet makkelijk om telefoonnummers te vinden dus dan maar chatten.

De eerste chat sessie duurde een kwartier. Veel wachten zonder dat degene met wie ik aan het chatten was me vertelde wat zij aan het doen was. O, ja na 10 minuten kon ze zelf geen antwoord geven en zette ze de chatsessie door naar een collega die mij een antwoord kon geven. Oké weer wachten zonder iets te horen. Ik heb maar even de vraag gesteld hoelang ze nog nodig hadden om mijn rekening leeg te halen waarop ik snel het antwoord kreeg dat het druk was maar dat ze mij geen antwoord konden geven. Ik werd doorverwezen naar een telefoonnummer en daar kon ik mijn vraag opnieuw stellen

De dame achter het telefoonnummer kon me bevestigen dat de mail inderdaad verstuurd was en ik de actie moest uitvoeren. De website gaf daar duidelijke instructies voor. De eerste was het downloaden van een verificatie app. Appeltje eitje want apps downloaden is niet moeilijk. Vervolgens vroeg de app mij om foto’s te maken en vervolgens de actie af te ronden. Dat zou niet zo moeilijk moeten zijn maar aangekomen bij afronden moest ik de app opnieuw openen en kon ik weer van voor af aan beginnen. Nadat ik dit drie keer had gedaan en inmiddels een uur verder was heb ik maar weer opgebeld.

Wat gezegd moet worden de dame bij de bank was erg vriendelijk en samen zijn we weer door de procedure heen gegaan. Oeps……. de app werkt niet zoals het moet. Maar na wat noodgrepen kwam dan toch het gewenste laatste scherm dat ik moest controleren en bevestigen. Eindelijk klaar en na ruim anderhalf uur was dit klusje geklaard en ik gefrustreerd.

In die anderhalf uur had ik andere leuke dingen kunnen doen zoals ik van plan was maar daar had ik nu geen zin meer in. Even stoom afblazen en de draad weer oppakken. Was ik al boos door mijn eerste actie, ik kreeg ook de de kriebels van het nieuws met het nieuws over KNGU en het bizarre ongeluk bij Marken. Al met al niet goed voor mijn humeur. Hopelijk is dat in de middag ietsje beter geworden. Morgen in ieder geval een herkansing voor mijn humeur want dan komen mijn neefje en nichtje eten. Dat gaat vast een feestje zijn.

Het zonnetje is eindelijk gaan schijnen en de temperatuur is ook weer aangenaam dus reden om zondagmiddag weer naar Delft te gaan. Het was wel weer even een uitdaging want de vakanties in Nederland zijn weer begonnen en veel Nederlanders hebben er voor gekozen om in eigen land hun vakantie te gaan vieren. Maar ook langzaam aan zien we ook meer toeristen uit omliggende land naar Nederland komen.

De vraag is dus hoe druk zal het zijn in Delft zeker nu het weer mooi weer geworden is. De enige manier is het zelf uit te vinden dus met de tram naar de stad. De drukte viel wel mee. Niet overal hoor want bijvoorbeeld op de Jacob Gerritstraat liepen en fietsten de mensen kris kras door elkaar. Ik blijf me afvragen waarom niet iedereen rekening kan houden met elkaar door je gewoon aan de looprichting te houden en als het druk is niet te fietsen. Ook in sommige winkels was het wal veel te vol. Zie je in veel winkels dat je een mandje mee moet nemen en als de mandjes er niet meer zijn dan moet je even wachten. Hierdoor kan je voorkomen dat er niet te veel mensen in je winkel zijn. Ik ging een kleine, smalle winkel binnen waar op dat moment maar drie mensen aanwezig waren. Binnen no time werd ik gevolgd door nog een vijf mensen. Jammer maar ik ben maar weggegaan want ik voelde me daar niet zo prettig.

Daarna doorgelopen naar de Markt waar ik de rest van de middag heb doorgebracht op het terras van het Lunchcafé Van 9 tot Zeven. Kopje thee een wijntje met een Delfts Plankje en veel goede gesprekken. Zoals van Ouds weer een middagje op de Markt waar het weliswaar druk was maar toch niet echte overdreven. Opvallend was wel dat er weinig mondkapjes werden gedragen. Ik had verwacht dat de toeristen die dit in hun eigen land wel moeten doen ook hier mondkapjes zouden dragen maar ze hadden deze thuis gelaten. Misschien is dat nog wel een beetje begrijpelijk.

Waar ik meer moeite mee had is dat er toch weer meer geknuffeld werd waarbij er van de Nederlandse 1,5 meter geen sprake meer was. Soms denk ik laat maar, ik doe het niet maar aan de andere kant degenen die het wel doen brengen ook anderen en misschien ook wel mij in gevaar. Ik probeer er niet te veel aan te denken als ik in de stad ben maar ik blijf het wel heel dubbel vinden.

Hebben jullie er ook zo genoeg van, al dat nieuws over Corona. Iedere keer neem ik me voor om over leuke dingen te schrijven maar toch komt iedere keer weer Corona om de hoek kijken. Je kon van de week geen TV of radio aanzetten of iedereen had het er wel over. Juist nu we weer een beetje opkrabbelen slaat het virus weer toe en houdt het ons bezig.

Ik wil mijn kop niet in het zand steken maar ik heb afgelopen week meerdere malen de TV uitgezet om te kijken naar een goede serie of te luisteren naar muziek. Ik wil me niet te veel laten beïnvloeden door al die negatieve berichtgeving en de meningen van zoveel deskundigen die allemaal de oplossing voor dit virus weten. Het enige wat deze mensen bij mij bereiken is dat ik er een beetje depressief van wordt. Vragen als komt er weer een lockdown, moet ik snel nog even naar de kapper of moet ik straks ook met mijn mondkapje de straat op. Ik word daar niet echt vrolijk van.

Daarom kijk ik naar de leuke dingen die we wel kunnen doen. Ik was blij toen ik gisteren mijn certificaat kreeg van de cursus die ik gevolgd heb om deze blogs te kunnen schrijven, dus daar kan ik ook een vinkje achter zetten. Ik had ook goede gesprekken met onbekenden maar ook met bekenden. Mensen die je hun verhaal over hun passie vertellen, mooie en fijne verhalen over wat ze mee gemaakt hebben maar ook verhalen die vertellen over verdriet en gemis.

En dan mijn familie. Deze week op vakantie geweest en als gevolg van de Corona in Nederland gebleven. Ik weet dat zij zich verheugden op een cruise met het gezin naar Noorwegen en dat het best een teleurstelling was bij de kinderen die niet aan hun ouders konden laten zien hoe leuk het is om te cruisen. Vorig jaar maakten zij met mij hun eerste cruise. Toch kreeg ik iedere dag leuke appjes met hun belevenissen in de buurt van Nijmegen.

Natuurlijk was er ook weer de Domibo en de Vrijmibo, waar we geholpen werden door het weer want we konden lekker buiten zitten. Met een lekker wijntje goede gesprekken met zowel vrolijke als kritische kwinkslagen is het altijd fijn om samen met vrienden te zijn. De Vrijmibo dan ook als van Ouds afgesloten met lekker eten. Zolang Corona geen roet in het eten gooit ga ik de horeca van Delft verder verkennen. En ja Bart je hebt ons niets te veel verteld over de Centrale. Ik heb er heerlijk gegeten en jouw oesters geproefd. Fantastisch!!!

Het klinkt heel groots en in mijn ogen heel on-Nederlands. Het grootste winkelcentrum van Nederland. Oké het is nog niet klaar want de officiële opening is wederom uitgesteld naar volgend jaar maart dus als je denkt ik ga er eens even kijken moet je dat wel in je achterhoofd houden.

Vandaag was het goed weer om in de tram te stappen en eens te gaan kijken in het vroegere Leidschenhage. Mondkapje en handschoenen mee want dat is nu eenmaal verplicht. In de tram blijkt al snel dat veel passagiers wel een mondkapje hebben maar dit niet op de goede manier dragen. Sommige denken dat je de kapjes in je hand moet houden of onder je kin moet dragen. Ook zie je mensen die mond in het woord mondkapje letterlijk nemen en het kapje alleen voor de mond houden. Goed een klein detail. Diverse passagiers probeerde met enig geweld een kaartjesautomaat te laten mee werken om geen zwartrijder te zijn maar voor de rest was het rustig in de tram.

Aangekomen bij de Mall of The Netherlands was het even zoeken naar de ingang maar toen die eenmaal gevonden was kon het verkennen beginnen. Ik kwam binnen in een Foodcenter waar de diverse voedsel gerelateerde winkels en eetgelegenheden waren. Ik kreeg het er benauwd. Er zitten zoveel zaken op een klein oppervlak waardoor volgens mij zonder bezoekers het al lastig is om de befaamde 1,5 meter in acht te houden en dan blijkt het ook nog eens het drukst bezochte deel van het centrum te zijn.

Heb je het Foodcenter gehad dan kom je in het centrum waar de overige winkels zitten. Hier was het rustiger en met pijlen was de looprichting aangegeven. Dus maar een rondje lopen en kijken naar de vele fashion winkels. Kleding, schoenen, sieraden en bijou’s, persoonlijke verzorging het is er allemaal te vinden dus wil je een plek waar je lekker wilt struinen dan ben je daar op je plek maar sfeervol is het allerminst. Hoog en kil dat is in mijn ogen de beste omschrijving voor wat er nu staat.

Geen reden dus om lang daar te blijven. Dus de tram weer gepakt om terug te gaan naar Delft om daar weer op een van mijn favoriete plekjes een wijntje te drinken. Kleine gelukjes vieren, lachen en praten in het knusse centrum van Delft. Misschien ga ik over een paar maanden nog eens kijken in de Mall maar voorlopig ga ik naar de kleinere maar veel gezelliger winkelcentra die Delft rijk is. Daar voel ik me iets meer op mijn plek en ik kan daar ook alles vinden wat ik nodig denk te hebben.

Je kan er niet meer om heen. Ferd Grapperhaus gaf een persconferentie met een zeer duidelijke waarschuwing en discussies over de mondkapjes laaien weer op. Gelukkig is de reguliere zorg ook weer op het oude pijl maar een nieuwe uitbraak van Corona daar zitten we niet op te wachten. Het kabinet ziet voorlopig nog geen reden om de teugels weer aan te trekken en ons weer strenge regels op te leggen. Maar de verklaring van Ferd Grapperhaus was heel duidelijk een wake-up call.

Voor wie is het een wake-up call. Iedereen roept nu natuurlijk de jeugd want dat is de groep die het meest besmet is. En ja hun gedrag is er ook wel een beetje egoïstisch Zelf denken ze dat ze zelf niet bang hoeven zijn om ziek te worden en in veel gevallen is dat ook niet het geval.

Aan een kant kan ik me dus wel indenken dat ze zich vrij voelen en dat het voor hen moeilijk is om zich aan de regels te houden en lekker gaan feesten. Aan de andere kant mag je volgens mij van jongelui rond de 20 jaar toch wel verwachten dat ze hun verstand gebruiken. Volgens mij mag je ze dan ook aanspreken op hun gedrag als dit grote consequenties heeft voor hun omgeving. Met kromme tenen zit ik dan ook te lezen dat als er door politie ingegrepen wordt als er een feest is met te veel mensen, die ook nog eens heel veel herrie maken, de politie wordt bekogeld met stenen.

Maar het zijn niet alleen de jongelui die de regels aan hun laars lappen. Steeds meer in het uitgaansleven zie je dat ook ouderen zich niet houden aan de regels. Bij optredens die aan strenge eisen moeten voldoen wordt op enig moment toch wel weer gedanst en ook de ouderen gaan dicht bij elkaar zitten om hun wijntje te drinken op het terras. Soms is er bij deze mensen iets van we zijn het zat dus we doen het gewoon maar soms gebeurt het gewoon. Het zijn gewoontes die ingesleten zijn en als de sfeer wat losser wordt dan denk je er niet bij na.

Zelf houd ik zoveel mogelijk afstand maar of dat exact 1,5 meter is dat kan ik niet altijd zeggen. Knuffels of handen geven heb ik al tijden niet meer gedaan. Vind ik het moeilijk? Soms wel want je moet constant op je hoede zijn, nadenken en afwegingen maken. Voor mij geldt 1,5 meter. handen wassen en drukke plekken vermijden. Hopelijk draagt dit bij om niet weer terug naar een lockdown, niet alleen voor de ondernemers en horeca maar ook voor mij zelf. Daarom sta ik volledig achter de verklaring van Ferd Grapperhaus met zijn oproep om je aan de regels te houden. Laten we dat alsjeblieft doen!!!

Na een druk weekje heb ik zaterdag besloten om niet naar de stad te gaan. Thuis waren veel klusjes blijven liggen en een rustig dagje is ook niet te versmaden. Het weer werkte ook weer mee dus lekker op het balkonnetje in de weer met planten en een nieuw kleed.

Tja en dan moet je natuurlijk ook koken en dat was nu net iets waar ik geen zin in had. Niet dat ik geen eten in huis had want dat kan voor mij nooit een excuus zijn met Appie tegenover mij. Nee ik had gewoon geen zin. Dan toch naar de stad? In het Voorhof zijn de eetcafés en restaurantjes nu niet direct in overvloed aanwezig.

Ik had dit keer een rechte rug want ik bleef bij mijn besluit niet naar de stad te gaan. Dus ging ik even kijken of er bij Klein Seinpost een plekje voor mij had. Nu zul je denken Klein Seinpost dat moet toch echt wel aan zee liggen. Ging ik met lijn 1 naar Scheveningen of met de bus naar Kijkduin? Nee hoor want sinds november vorig jaar zit Klein Seinpost bij mij beneden dus geen zee en water. Er was plek dus ik naar binnen en daar kwam ik zowaar op de Markt in Delft terecht. Een van de wanden van Klein Seinpost was één grote foto van de Markt.

Ik had al een keertje eerder op het terras gezeten om wat te drinken maar nu ging ik er eten. Wat ook nog best spannend was want de specialiteit van Klein Seinpost zijn de pannenkoeken en dat is nu net iets wat ik helemaal niet lekker vind en dus ook niet eet. Maar op de kaart stonden ook andere gerechten waaronder een biefburger met een frietje en voor de gezondheid een beetje sla. Dat was mijn keuze en het was lekker.

Nog even afsluiten met een espresso en daarna weer naar huis. Helemaal lopend dit keer want het is nog geen 50 meter van mijn voordeur. Na dit avondje Klein Seinpost kan ik wel concluderen dat dit een schot in de roos is voor De Hoven Passage en ze zullen mij er zeker vaker gaan zien. Ik kan het jullie allemaal aanraden. O, ja ik ben de stad vergeten hoor, want volgende week zie je mee daar weer.