Categorie: Blog

Daar is die dan de al bijna een week beloofde weeromslag. Na de super hittegolf met de daarbij horende hoge temperaturen dan nu aanzienlijk koeler. Nee hoor je hoort mij niet klagen ik vind dit wel lekker. Niet alleen maar ook de wind en een heel klein beetje ook de regen.

Tijd om ook de storm door mijn huis te laten gaan. Nu heb ik niet direct alle ramen en deuren tegen elkaar opengezet hoor. De ravage die dat zou hebben kunnen gegeven zou niet te overzien zijn en dan was ik nog langer bezig met het weer op orde brengen van mijn huis. Nee ik heb eindelijk een gezellig werkplekje gemaakt. En heel voldaan zit ik nu in dat knusse hoekje achter mijn bureau dit stuk te schrijven.

Gewoon met het anders opstellen van wat meubelen die ik allang heb is het zo gedaan dacht ik. Oké het water stond op enig moment wel op mijn rug want sjouwen en slepen met kasten en een bureau, opruimen van kasten en schoonmaken was toch lastiger dan ik dacht. Er moeten nu alleen nog maar wat plantjes bij dus dat gaat het volgende projectje worden.

Maar nog even terug naar het bureau waarachter ik nu zit te typen. Het was een van de eerste meubeltjes die ik van mijn zuurverdiende geld kocht toen ik de sleutel kreeg van mijn eerste huis aan de Guido Gezellelaan zo’n 40 jaar geleden. Het bureau kreeg een prominente plaats in de woonkamer van het twee kamer appartement en verhuisde mee naar Leeuwarden en later ook Leiderdorp. In Leiderdorp kreeg het een eigen kamer en dat was ook zo’n beetje het voorlopige einde van mijn werkplek want er kwam een moderner bureau.

Het bureau heeft later dienst gedaan bij mijn ouders aan wie ik het in bruikleen gegeven had. Het werd later een heel belangrijk meubelstuk voor mijn moeder. In haar laatste woning deed het dienst als bureau en eettafel. Ze was er heel erg aan gehecht en toen het er naar uitzag dat ze naar een verpleeghuis zou moeten en maar een paar eigen meubeltjes kon meenemen was het bureau het eerste en ook belangrijkste wat ze mee wilde nemen.

Nu staat het weer in mijn huis en de herinneringen aan dit meubelstuk blijven. Ik hoop dat ik achter dit bureau nog veel mooie verhalen kan schrijven en misschien staat er ook wel weer eens een bordje met iets eetbaars op; wie weet. Voorlopig ben ik heel blij en tevreden met mijn werkhoekje waar ook deze herinnering een plaats heeft gekregen.

In de afgelopen dagen was ik weer in het centrum van Delft te vinden. Zeker op donderdag was het weer heel gezellig. Lekker een beetje shoppen en in de winkels kijken wat de trends zijn voor het najaar en ja ik kon er natuurlijk niet aan ontkomen ik moest dat topje kopen dat naar mij riep dat dit een ideale aanvulling op mijn kleding voorraad zou zijn.

Het was nog warm en wellicht was dit de reden dat het vrij rustig was in de stad. Vrijdag was het heel anders, niet alleen de temperatuur door het frisse windje maar ook de drukte in de stad. Nu ging ik een keertje via de Peperstraat de stad in. Het was daar nauwelijks door heen te komen zo druk als het er was maar ja de Owee-week was natuurlijk nog aan de gang en zo voor het begin van het weekend? Maar toch ook verderop in de stad was het heel druk dus dan maar gelijk naar “Vanouds De Twee Kruikjes”.

Daar op de Molslaan was het een stuk rustiger en de twee uitbaters hadden hun schoonzus Sabine ingezet om hen te helpen. Zij is even in Nederland en woont in Genève een stad die lang mijn tweede thuishaven is geweest. Leuk om even bij te praten over die stad, de sfeer daar en de mensen. Als Corona over is dan wil ik daar beslist weer een keertje naar terug. Op zoek naar oude herinneringen? Nee hoor alleen om de sfeer van de stad weer op te snuiven.

Toch heb ik me aan de Molslaan zitten verbazen over de manier waarop mensen met elkaar omgaan. Omhelzingen, kussen en handen geven om vervolgens midden op de straat met elkaar bij te praten. En dan heb ik het niet over de studenten maar voornamelijk over gewoon mensen van mijn leeftijd, oké misschien een paar jaartjes jonger. Denken deze mensen dan niet na?

We mogen weer naar de horeca en de horeca ondernemers doen er alles aan om het hun gasten naar de zin te maken, maar met ons gedrag lopen we wel het risico dat Mark Rutte binnenkort in een van zijn persconferenties moet aankondigen dat de horeca weer moet sluiten.

Vaderlijk maar doch streng zal hij dan zeggen: “Hé mensen in Nederland ik heb jullie nu meerdere malen gewaarschuwd. Houd afstand, je weet wel die 1,5 meter, geen handen schudden en zeker niet zoenen (kan ook niet op 1,5 meter). Ik heb toen ook gezegd wat de gevolgen zijn als jullie je daar niet aan houden. Nu het is dan zover, het kan niet langer zo. Ik heb jullie de vrijheid gegeven om je weer wat vrijer te bewegen maar die verantwoordelijkheid kunnen jullie kennelijk niet aan. Ik ga de horeca dus maar weer sluiten en jullie moeten nu weer verplicht thuis blijven zitten. Sorry maar het is niet anders”.

Dat is toch niet iets wat we met z’n allen willen? Ondernemers die weer maanden lang niets verdienen, de gewone burger, die van tijd tot tijd een terrasje wil pakken of even lekker buiten de deur wil eten om iets te vieren of zomaar, nu weer thuis moet blijven. Waarom springen we zo onzorgvuldig met deze situatie om, interesseert het ons niets meer, zijn we vergeten hoe het in maart en april was? Voor mij is dit een groot WAAROM??? waarover ik me blijf verbazen en ook ergeren.

Ja, ik bedoel die van Murphy’s law. Ken je die? Nu ik had gisteren weer een hernieuwde kennismaking met hem. We weten het nog wel hé “Anything that can go wrong, will go wrong”. Dat was dus gisteren het geval en het begon nog wel zo gezellig. Maar uiteindelijk hebben we wel weer twee uitzendingen klaar staan om samen met onze luisteraars het weekend in te gaan.

Emmy en ik zouden samen met Roel twee uitzendingen van Muziek Verleden tegelijk opnemen dus in de voorbereiding was het even aanpoten. Zomer en romantiek zijn de thema’s dus lekker zomers en luchtig. Bij de voorbereiding gaf het laatste thema al best wat hoofdbrekens. Onbekende nummers en artiesten dus dat was diep graven op het Internet maar na een paar uurtjes ploeteren had ik op papier de twee programma’s klaar.

In de studio had ook iedereen er weer zin in zodat we met veel plezier begonnen aan de uitzending. Maar gelijk ging het al fout. De muziek kon niet geladen en toen dit probleem op gelost was ging het al snel weer fout en stopte het opname apparaat er spontaan mee. Maar onze technicus had alles al weer snel onder controle tot dat ……..

Het was dus best even zweten in de toch al hete studio maar we hebben het allemaal meegemaakt van apparatuur die spontaan uitviel tot een zender die ineens stopte en op non-stop verder ging. Na zo’n drie uur hadden we eindelijk in veel stukjes de twee programma’s opgenomen. Voor Roel nog de uitdaging om die stukjes aan elkaar te plakken tot twee uitzendingen. Maar dat kunnen we hem wel toe vertrouwen.

In ieder geval kunnen jullie vrijdag tussen 12 – 13 uur een zomerse uitzending van Muziek Verleden horen op StadsRadio Delft en de week daarna spat de romantiek uit je radio. Eind goed al goed en laat ik je gerust stellen we hebben ons niet uit het veld laten slaan door Murphy want we hebben ook wel weer veel lol gehad.

Ik ben blij want ja ik mag in mijn programma Living Blue weer een gast uitnodigen. In de afgelopen periode was dat in verband met de Corona maatregelen niet mogelijk en moest ik via de telefoon met mijn gasten spreken. Niet dat dat niet leuk is want uiteindelijk gaat het toch om de verhalen en de informatie die mijn gasten geven maar toch ……. een gast in de studio ontvangen is veel leuker.

Waarom? Zo wie zo is het leuker om een gast te kunnen aankijken. De interactie in een gesprek is heel belangrijk. Je ziet gezichtsuitdrukkingen die je weer kunt gebruiken in het vervolg van een gesprek. Daarmee kun je soms een gesprek een verrassende wending geven. Omdat ik tussen de blokken met het gesprek muziek draai kan ik bij een gast in de studio even “bijpraten” met mijn gast en de inhoud van het volgende blok bespreken. Het gesprek staat dus op voorhand nog niet helemaal vast in tegenstelling tot een telefonisch interview.

Hoewel ik het weer heel leuk vind om gasten te ontvangen in de studio is het best wel een beetje spannend. Willen de gasten zelf wel naar de studio komen, want ik kan me voorstellen dat niet iedereen zich prettig voelt om in een vreemde omgeving met vreemde mensen te zitten. Ja we doen er alles aan om de situatie zo veilig mogelijk te houden. We maken alles schoon, houden afstand, we zitten met maximaal drie mensen in de studio en we hebben voor iedereen een eigen plopkap over de microfoon en hoesjes voor de koptelefoons als de gast die wil gebruiken. Maar toch …… ik kan me terughoudendheid heel goed in denken.

Voor de eerstkomende uitzending heb ik al een gast maar die ga ik nog bellen. Daarna ga ik mijn gasten de keuze geven om naar de studio te komen of gewoon thuis te blijven en de vertrouwde telefoon te pakken om met mij de luisteraars een leuk en informatief uurtje te bezorgen met Living Blue.

Wat is er aan de hand hier in ons landje? Afgelopen dagen zijn alleen maar berichten over geweld en baldadigheid die toch wel heel erg uit de hand gaat lopen. Waarom? Was het omdat we tijdens de lockdown heel weinig mochten en nu weer iets meer? Is het de hittegolf die naar ons hoofd stijgt. En waarom nemen we wapens mee als we naar het strand gaan of ergens wat gaan drinken. Je hoeft maar een kleine opmerking te maken en je bent een slachtoffer.

Vanochtend las ik dat al dit soort baldadigheid komt omdat we ons vervelen. Maar kunnen we dan alleen maar dingen bedenken waarmee we spullen van anderen vernielen? Gisteravond zijn er in het Voorhof in Delft twee deelscooters door vandalen in de brand gestoken. Wat hadden die gasten in hun hoofd. Oké je houdt de politie en brandweer bezig maar je brengt ook anderen in gevaar. Want stel dat de brandweer niet op tijd is en de brand ineens veel groter is dan je had bedacht. En er zijn twee scooters vernield waardoor er minder mensen er gebruik van kunnen maken. Maar ook voor je zelf, misschien had je er wel lol in maar je had zelf ook gewond kunnen raken om maar niet te praten van de straf die de rechter je gaat opleggen.

Dan die twee jonge mensen die doodgeschoten en gestoken zijn. Weg hun mooie leven en waarom? Bij de schietpartij in Amsterdam weten we het, Bas wilde een dief aanspreken die een horloge van zijn vriend stal. In Rotterdam loopt er nog onderzoek. Maar laten we wel zijn hoe komen die jonge mensen aan wapens en waarom in hemelsnaam neem je die mee als je weg gaat?

Ik ga zo misschien nog even naar een terras en gedraag me zoals dit van me verwacht wordt. Ik heb dit zo meegekregen van mijn ouders. Ik houd me aan de regels en als ik gevraagd wordt een formuliertje in te vullen dan doe ik dat. Naast mijn mondkapje, ontsmettingsmiddel en portemonnee neem ik verder niets mee. Nou ja alleen nog een tas, waarin ik die spullen doe, maar als aan mij gevraagd wordt om te laten zien wat er in zit, zal ik daar gewoon aan meewerken. En op het terras kan ik me alleen afvragen waarom deze agressie terwijl ik een lekker wijntje drink. Een fijne zondag nog allemaal.

Ja van mij mag het vanmiddag enorm gaan plenzen. Ga ik als het dan gebeurd lekker in de regen lopen? Nee hoor maar een flinke regenbui kan alles buiten weer even opfrissen. Alle plantjes die snakken naar een verfrissende bui, het stof op de straten dat even wordt weggespoeld en dan daar boven op even een wat lagere temperatuur. Vandaag wordt door onze weervoorspellers de omslag naar koeler weer voorspeld: Heerlijk.

Heb ik last van deze hittegolf? Nou eigenlijk niet zoveel. Ja ik heb me aangepast, alles op mijn dooie akkertje en veel binnen blijven. Alleen voor het hoogst noodzakelijke zoals naar de studio en boodschappen doen ga ik naar buiten. Natuurlijk zit ik ’s avonds lekker op mijn balkon want dan is de temperatuur wat aangenamer en heb je niet die warme zon op je bolletje. Dus nee ik heb geen overmatige last van die warmte maar ik vind het nu wel ietsje te lang duren.

Je merkt het ook aan de mensen om je heen. Ze hebben veel kortere lontjes dan normaal. Een onschuldige opmerking die je maakt kan zo maar verkeerd vallen en dan ontploft er iemand. Nou houd je maar rustig ik ga er dan niet verder op in. Maar je ziet veel van dit soort situaties aardig uit de hand lopen. Kijk maar naar de schiet- en steekpartijen en onschuldige slachtoffers die daarbij vallen.

Als het zo heet is wil je natuurlijk ook wel een keertje het water in. Bij mij op balkon staan twee waterbakjes. Eentje voor mijn plantjes en de andere voor mijn voetjes. Beiden vinden dat heerlijk verkoelend maar andere mensen hebben daar niet genoeg aan en willen het wijde water in.

In Delft leidt dat tot best wel gevaarlijke situatie zoals van bruggen afspringen in de Schie een toch redelijk druk bevaren waterweg. Maar we gaan ook naar zee. Ik vraag me af wat al die mensen bezield. Eerst in een bloedhete auto in de file naar het strand en daar aangekomen zien dat er een rode vlag wappert omdat het veel te gevaarlijk is om in zee te gaan. Maar ja ik heb in het verre verleden diploma A en B gehaald dus dat geldt niet voor mij want ik kan zwemmen. Ik kan je vertellen ik ben niet zo gek.

Die rode vlag is voor mij een waarschuwing die ik niet zal zien want ik ga niet in de file of in de tram naar het strand. Laat mij maar lekker in en om het huis blijven en wachten tot de verkoelende buien eindelijk gaan vallen.

Het lijkt alsof ik mijn tijd even heb verprutst. Kijken naar TV beelden en dat in de ochtend maar ik had er geen spijt van. Op de site van RTV Rijnmond was het afscheid te zien van de MS Rotterdam. Gisteren voor de laatste keer aangekomen in Rotterdam want zij wordt nu gestript en overgedragen aan een nieuwe eigenaar Fred Olsen die haar gereed gaat maken zodat ze in zijn vloot kan worden opgenomen. Kijkend naar de beelden en het machtige geluid van haar scheepstoeter komen de herinneringen weer aan haar en de kennismaking met het cruisen weer boven.

Het was in 1966 dat ik met mijn ouders, broer en zus een rondreis maakten door Noorwegen. Een mooi land dat toen al heel erg veel indruk op mij maakte. We stonden met onze tentjes op een camping bij Geiranger. Een heel imposante fjord, smal omgeven van hoge bergen. Mooie uitkijkpunten en de imposante waterval van de Zeven Zusters. Op een avond klonk er een imposante scheepstoeter en nieuwsgierig als we waren we gingen kijken wat er was. De MS Amsterdam van de Holland America Line (HAL) meldde zich in Geiranger. Tussen het geweld van de bergen was het maar een klein bootje.

Vanaf dat moment was mijn grootste vakantiewens om ook een keer op een schip van de HAL in die fjord te liggen. Deze wens ging in vervulling in 2014, 18 jaar later, toen ik aan de cruiseterminal in Rotterdam inscheepte op de MS Rotterdam voor de cruise Noorse Legende langs de fjorden van Noorwegen. Het was mijn tweede cruise en de eerste op de MS Rotterdam. Vertrekken en aankomen in Rotterdam was een bonus en in 2015 stapte ik samen met mijn moeder in Rome aan boord van de MS Rotterdam, de bonus van deze reis was aankomst in Rotterdam in de vroege ochtend.

Mijn moeder wilde ook wel eens een keer mijn enthousiasme delen over cruisen en toen deze tocht “Iberisch Schiereiland” werd aangeboden greep zij haar kans. Een fantastische reis met heel veel belevenissen. We begonnen met een storm windkracht 10, wateroverlast in onze hut (de leidingen waren uit elkaar gegaan door de bewegingen van het schip). Toen we in wat rustiger vaarwater waren gekomen zijn er de herinneringen aan onze bezoeken aan Malaga en Lissabon en de meer dan fantastische verzorging aan boord en de quality tijd die ik met mijn moeder mocht doorbrengen.

Volgend jaar zou ik weer aan boord stappen van de MS Rotterdam, dit keer om naar de Noordkaap te gaan. Wow, weer eens vanuit Rotterdam vertrekken in plaats van Amsterdam en dan twee weken genieten van het Noorse landschap met als hoogtepunt de Noordkaap. Ik had de excursies al uitgezocht en kon me nu al verheugen op de avonden bij de Pianobar. Totdat ……….. het bericht kwam dat de MS Rotterdam was verkocht en de cruise geannuleerd werd. Aan een kant begrijpelijk want ze was al een oude dame geworden maar ze was wel stijlvol.

Aanvankelijk liet het zich aanzien dat de HAL verder zou gaan zonder een schip dat Rotterdam heet want er staan voorlopig geen nieuwe schepen op de planning dus was het een grote verrassing dat het nieuwe schip dat eind juni 2021 in de vaart wordt genomen als is omgedoopt tot de MS Rotterdam (VII).

Ik heb nog geen vast omlijnde plannen voor volgend jaar maar ik kijk er wel naar uit om met de MS Rotterdam af te varen naar Noorwegen. Vanuit Rotterdam? Ik hoop het maar als het vanuit Amsterdam is dan stap ik ook op.

Ik doe al weer een tijdje mee met de fotografie uitdagingen van Else Kramer. Het heet “Anders kijken met Else”. Dagelijks krijg je de vraag om een foto te maken en die dan op haar Facebook pagina te zetten. Ik ben er mee begonnen aan het begin van de Corona lockdown en ik laat me nu nog steeds uitdagen.

Iedere dag dus weer een uitdaging en als ik ’s ochtends haar mail open dan ben ik steeds weer opnieuw benieuwd wat de opdracht van die dag zal zijn. Er zitten redelijk eenvoudige opdrachten tussen zoals die van gisteren, de koelkast. Je doet je koelkast op en dan een foto maken. Maar oeps …….. in mijn koelkast is het wel een zootje dus dat betekent eerst opruimen en schoonmaken voor ik de foto kan maken. Daar heb ik vandaag niet zo’n zin in en …… om alleen voor de compositie met dit warme weer een doek door de koelkast te halen, want meer is het niet en opnieuw in te richten. Nee laat die koelkast maar lekker koelen zodat ik er straks weer mijn gekoelde drankje uit kan halen. Toch heb ik een foto van de koelkast gemaakt. Nieuwsgierig? Hij staat hier.

Soms weer een wat lastiger opdracht. Het zijn van die opdrachten waarbij je een gevoel of associatie moet vastleggen. Dat zijn dan opdrachten waarin je kleuren moet fotograferen of bijvoorbeeld “vallen” of “frisheid”. Maar ook opdrachten die, als je in een stad woont waar heel veel steen is, lastig is zoals zand en golven. Je eerste idee hierbij is strand, maar er komen heel verrassende foto’s op de pagina te staan.

Dit weekend is de opdracht “zomer”. Daar kunnen we wat mee want er zijn met deze hitte veel zomerse foto’s te maken. Ik ga mijn best doen. Enne ….. wil je wat meer weten van Else Kramer en “Anders kijken met Else” (AKME) dan is hier de link naar haar website: https://www.elsekramer.nl/anders-kijken-met-else. Houd je van fotograferen en wil je je laten uitdagen dan is dit beslist een aanrader.

Tot nu toe valt de hitte nog wel mee maar ja wat wil je we staan volgens onze weervoorspellers nog maar aan het begin. Gisteravond nog lekker lang op balkon gezeten tot dat ik dacht nu wordt het me iets te fris. In huis gelukkig nog niet zo overdreven warm dus een goede nachtrust gehad. Maar gaat dat vanavond weer gebeuren?

O,ja ik zal best wel lang buiten kunnen zitten. Hetzij op het balkon of in de stad dat maakt niet uit. Temperatuur binnen? Ik probeer er alles aan. Ramen en gordijnen dicht zodat de zon niet binnen kan komen. En rustig blijven want wat er ook gaat gebeuren ik kan er niets aan doen en we komen er zoals altijd wel weer doorheen. Misschien dat we over zo’n week of twee weer zitten te zeuren dat het te nat of koud is.

Voor nu dus even pas op de plaats. Op mijn gemak de krant lezen en dan zie ik de kenmerken waaraan een hittegolf of zelfs een superhittegolf moet voldoen. Bij een superhittegolf moet het vijf aaneengesloten dagen tropisch zijn met temperaturen boven de 30 graden met drie dagen van boven de 35 graden. Dit is in Nederland nog niet landelijk voorgekomen dus misschien gaan we wel weer een record breken omdat dit nog niet is voorgekomen in de Bilt. Wat mij betreft is een gewone hittegolf wel voldoende want dan liggen de temperaturen boven de 25 met drie dagen boven de 30.

Niet alleen rustig houden is belangrijk met deze temperaturen maar ook voldoende drinken, daarbij denk ik niet aan alcoholische dranken maar lekkere frisse (fris)dranken. Ik heb mijn lekkere drankje gevonden met een siroop van limoen met munt aangevuld met gewoon kraanwater. Heerlijk dorstlessend. En wat ook belangrijk is, is dat we goed opletten op elkaar en dan met name op oudere mensen, die zeker in deze tijd met Corona veel binnen blijven en dus niet gezien worden.

Oké ik ben op de hoogte van de do’s en don’ts dus ik ga de (super)hittegolf met vertrouwen tegemoet. Deze week zul je mij niet in de zon zien zitten maar als deze weg is dan kom ik snel naar buiten. Aan iedereen veel sterkte met deze hitte.

Wat kun je toch een lol hebben als je een radioprogramma opneemt wat later uitgezonden wordt. Je kunt foutjes maken want onze handige technicus kan altijd knippen en plakken dus je krijgt altijd een perfecte uitzending. Maar goed vanochtend was het weer heel gezellig met een leuk thema en daarbij acht mooie nummers van gitaar iconen die jullie luisteraars komende vrijdag tijdens de lunch kunnen beluisteren.

Maar vrijdag is Emmy, die samen met mij het programma presenteert, ook nog eens jarig. Dus bij de aankondiging zou ik haar feliciteren met haar verjaardag. Zo gezegd zo gedaan alleen Emmy bedankte me en zei “het is over een paar daagjes” om daarna in de gaten te hebben dat als het programma wordt uitgezonden het al die paar daagjes later is. Gelukkig was dit aan het begin van het programma en we konden opnieuw beginnen maar we hadden wel veel lol. Wat er van die uitzending geworden is? Ja daarvoor moet je toch echt vrijdagmiddag van 12 – 13 uur naar Muziek Verleden op Stadsradio Delft gaan luisteren. Wij hebben in ieder geval veel plezier gehad aan voorbereiding van het programma en opname gehad en daar gaat het ons ook om.