Ja het begint ’s avonds al vroeg donker te worden en met de vele regen is het overdag ook al somber. Maar we zitten dan ook al in oktober dus je mag het verwachten. Voor we het weten vieren we weer Sinterklaas. Weliswaar op een andere manier maar toch. En dan begint de kerstperiode. Kerstbomen in de huizen, kaarsen en andere versieringen, gezelligheid binnen. Ik houd van deze tijd.
In Delft worden op Lichtjesavond, de tweede dinsdag van december altijd de lampen in de kerstboom op de Markt aangestoken. Terwijl er verhalen worden verteld en her en der kerstliederen worden gezongen kun je genieten in de stad van Gluhwijn en erwtensoep. Een heerlijke sfeer maar nu even niet. Ja Corona gooit ook nu weer roet in het eten. Toch gaat het aansteken van de lampen door. Dat hebben de Burgemeesters onlangs bekend gemaakt.
Maandag praat ik in Living Blue bij Omroep Delft met Guy Verbeek van de Burgemeesters over de Lichtjesavond 2020. Wat gaat er gebeuren op 8 december op de Markt en in heel veel huiskamers in Delft en omgeving. Je kunt lekker thuisblijven en onder het genot van winterse lekkernijen genieten van het ontsteken van de boom. Wil je weten hoe die avond gaat verlopen? Luister dan op maandagavond van 20 – 21 uur naar Living Blue bij Omroep Delft (106.3FM of DAB+).
Corona geeft ons in ieder geval weer nieuwe woorden. Zo ook het woord “ouderenuurtje”. Mijn spellingscontrole geeft aan dat het fout is en geeft me drie opties: ouderenkuurtje, ouderenmuurtje en ouderenbuurtje. Ik ga maar even niet in op deze drie suggesties want ook deze maken me kwaad. Ik houd het dus even op het ouderenuurtje, waardoor ik me op dit moment behoorlijk in een hoek geduwd voel. Ik wil hier niet het woord discriminatie gebruiken maar het komt wel dicht bij.
Technisch hoor ik onder de groep kwetsbare ouderen want ik ben ouder dan 60 jaar. Nee ik zit niet achter de geraniums, ik geniet van de dingen die ik kan en mag doen in deze Corona tijd. Ik doe mijn boodschappen op de tijd die mij het beste uitkomt en ga ook op rustige tijden de stad in om wat te winkelen en ik bezoek ook de horeca om een wijntje te drinken en een hapje te eten. Ik let op, mijd drukke plekken, geef geen handen, houd afstand en ik draag mijn mondkapje op de plekken waar dat moet en waar dat van me gevraagd wordt. Ondanks dat kan ik toch echt nog volop genieten en soms ook samen zijn met vrienden. Ik voel me veilig.
Wellicht zullen er ouderen onder ons zijn die zich niet zo veilig voelen, die bang zijn. Bang om naar de supermarkt te gaan, maar dat moeten ze wel omdat toch ook verder moeten leven. Maar is dan een oproep van Mark Rutte aan de supermarkten om het zo te regelen dat ook deze groep ouderen op hun gemak de boodschappen kunnen doen nodig? Ja ik zie ook wel dat er op sommige momenten er heel veel mensen in de supermarkt zijn. Bijvoorbeeld in de schoolpauze, dan komt de schooljeugd en masse AH binnen om daar wat te struinen of rond zes uur als iedereen aanstalten gaat maken om zijn maaltijd te gaan bereiden en nog gauw even wat verse groente gaat halen.
Tussen deze tijden door zijn het voornamelijk huismoeders die met hun kroost de supermarkten bevolken. Die kids rennen en vliegen door de winkel alsof het een speelplein is maar mama kan dan wel even op haar gemak boodschappen doen. Dat de kinderen daarbij andere klanten en het personeel hindert daar wordt niet op gelet.
Maar moeten daarom de ouderen dan maar tussen zeven en negen uur in de ochtend hun boodschappen doen? Jarenlang hebben zij hun wekker op zes uur moeten zetten om te beginnen aan hun werkdag en nu ze niet meer werken moeten ze hun wekker zetten om veilig hun boodschappen te kunnen doen. Hoe kom je op het idee! Of het ouderenuurtje het veilig boodschappen doen gaat oplossen? Ik denk van niet.
Als we allemaal rekening met elkaar houden, dan kunnen ouderen ook veilig winkelen tijdens de wat rustiger uren van de supermarkt. Laat supermarkten aan geven wanneer bij hun de rustige tijden zijn, zodat de ouderen dan hun boodschappen kunnen doen. Laat de moeders of hun kids thuislaten of bij zich houden en weiger de schooljeugd die komt lanterfanten (en jatten) in je winkel. Als we om elkaar geven dan moet dit toch zonder dat ouderenuurtje te regelen zijn.
Het is wel wat vreemd want de Corona besmettingen nemen weer toe evenals de ziekenhuisopnames en ik ga weer een keertje naar het theater. De laatste keer toog ik naar Rotterdam om op 5 maart begin dit jaar te gaan luisteren naar de Symphonie Fantastique van Hector Berlioz. Een volle grote zaal van De Doelen, geen mondkapjes, vooraf een kopje koffie en een pauze drankje. Ik herinner me nog dat op de terugreis ik terecht kwam in een trein die ook supporters van Feyenoord na een gewonnen wedstrijd weer richting huis bracht. Deze trein zat overvol. Ja er was toen al wel de dreiging van Corona maar niemand dacht er toen al aan dat we maandenlang in een hele andere wereld terecht zouden komen. En hoelang gaat dat nog duren.
Hoewel ik tot nu toe best wel wat optredens van artiesten via livestreams op internet heb gevolgd was het vanmiddag best wel weer leuk en ook een beetje spannend om weer naar een theater te gaan. De eerste keer na zeven maanden ging ik met vrienden naar het Rietveld Theater voor een optreden van Philippe Elan. Hoe zou het er uit zien, hoe zou het geregeld zijn? Nou ik kan je zeggen het was wel vreemd, zelfs in foyer was een tafeltje gereserveerd en het tafelnummer kwam overeen met nummertje van het plekje in de zaal. Hoewel er honderd mensen in de zaal kunnen zaten er nu volgens mij maar twintig mensen op ruime afstand van elkaar. En voor in de zaal een kleine camera om de voorstelling streamen voor de mensen die Philippe thuis wilde volgen. Kortom alles top geregeld en een pluim voor de vrijwilligers van het Rietveld Theater.
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder een nummer dat in ieder geval voor mij heel veel betekent zeker ook in deze Corona tijd. Ik heb gezongen, gevochten (nou ja niet zo erg), gehuild (heel soms), gebeden maar ook gelachen, gewerkt (op mijn manier) en bewonderd. Bewonderd al die mensen, die ondanks alles, nieuwe dingen hebben opgepakt, die denken in mogelijkheden en daarmee vaak ook een lichtpuntje zijn voor anderen, die positief blijven en geloven dat er weer een betere tijd gaat komen.
Ja het was een mooie middag maar zoals alles tegenwoordig heel anders. Of het snel weer is zoals het voorheen, ik denk het niet. Ik hoop alleen dat we niet meer in de situatie komen dat de theaters gesloten worden. Niet alleen voor mijzelf maar voornamelijk voor de artiesten en de theaters. Ik heb al een kaartje voor een volgende voorstelling op 31 oktober met Stef Bos.
Maandag bestelde ik een sidetable. Niet zo groot hoor en ook niet bij het Zweedse meubelwarenhuis. Na een “uitgebreide” zoektocht kwam ik bij een oer-Nederlands bedrijf in oranje. Waarom een sidetable.
Wel Corona doet een dwingend beroep op ons om mondkapjes te dragen dus ik heb een voorraadje van die dingen aangeschaft. Maar waar laat je die dingen. Ze zwierven door mijn huis en als ik er een nodig had waren er twee mogelijkheden of ik kon ze niet vinden of ik stond weer in de winkel zonder een mondkapje. Oplossing alle mondkapjes bij elkaar in de hal bij de voordeur maar daarvoor moest ik wel iets hebben waar ik dat op of in kon zetten.
De aanleiding dus en na de zoektocht werd vandaag het pakket bezorgd waarin de sidetable zat. Zelf monteren dus mouwen opstropen een aan de slag. En ja hoor na ongeveer drie kwartier en zo’n 28 schroefjes verder zat het tafeltje in elkaar. Ik, trots op me zelf want ik had al heel lang niets meer zelf in elkaar gezet. En ik ben heel tevreden want het staat nog leuk in de gang ook.
Afgelopen week deelde ik een foto uit Delft op mijn Facebook. Een foto van een verbrede stoep die vol stond met fietsen zodat het voor voetgangers met rollator, rolstoel of kinderwagen niet meer mogelijk was daar te lopen. De foto was van een specifieke straat met stoep maar als ik in Delft loop dan zie ik dit soort situaties heel vaak.
Dat was ook de reden dat ik de foto deelde met de opmerking dat ik het weer eens triest vond. Ik kreeg bijval maar ik kreeg ook het advies om via Whatsapp een melding te maken bij de gemeente met de opmerking “Daar wordt goed op gereageerd”. Alles wat ik verwacht had, deze reactie in ieder geval niet. Hoe ver zijn we eigenlijk gekomen. Als er iets is wat niet hoort dan plegen we een belletje en een ander kan het dan oplossen.
Ik haalde en haal het nog steeds niet in mijn hoofd om mijn fiets zomaar op straat neer te zetten zonder op te letten of ik de weg niet blokkeerde. Mij werd geleerd dat ik mijn fiets moest neerzetten in een fietsenstalling in het rek. Ook niet tegen een gevel en zeker niet voor een etalage. Nee netjes wegzetten zodat niemand er last van heeft. Spreek daar nu maar eens de huidige fietser op aan.
Maar zeg nu eerlijk moeten we in Delft niet een beetje meer rekening gaan houden met elkaar. Gezien de reactie kennelijk niet want het probleem lossen we op door de gemeente in te seinen, die of de fietsen verwijdert of ze dusdanig neerzet zodat we er geen last van hebben. We kunnen dus van alles overal achterlaten want er is altijd wel iemand of een instantie die onze rommel opruimt, waarbij je dan nog het risico loopt dat de opruimer op agressieve manier wordt verteld dat je met de handen van zijn eigendommen moet afblijven. Zijn we dan in zo’n egocentrische maatschappij terecht gekomen? Ik hoef hier niet aan mee te doen dus ik probeer zoveel mogelijk hinder te veroorzaken maar het ergert me mateloos. En dat wil maar weer eens gezegd hebben.
We worden getroffen door het Corona virus die ons in een diepe crisis stort. Voor de een heeft dat heel veel impact en voor een ander wat minder maar een ding is zeker dat we met elkaar dit probleem moeten oplossen. Er worden door het kabinet maatregelen genomen; sommige zijn verplicht en sommige zijn dringende adviezen. Volgens mij is dat klip en klaar duidelijk; als je mij ’s nachts wakker maakt kan ik zowel de maatregelen en adviezen zo opdreunen dus waar onduidelijk?
Nee hier in Nederland gaan politici collega’s afbranden omdat dat voor hun partij politiek nu eenmaal goed uitkomt. Ja het is altijd makkelijk om de koe in zijn kont te kijken en kritiek te hebben op keuzes die nog niet zo lang geleden gemaakt zijn en nu veranderen door voortschrijdend inzicht. Ik vraag me af wat de oppositie gedaan zou hebben als zij in maart voor de klus van Rutte gestaan zouden hebben. Een antwoord hierop zullen we nooit weten.
Ook de wetenschappers rollen bollen over elkaar om hun stokpaardje over het voetlicht te brengen. Wel of geen mondkapjes, wel of geen ventilatie noem maar op en dat alles om hun eigen ego op te poetsen. Ik heb heel veel bewondering voor wetenschappers die laten zien dat ze eerlijke afwegingen maken en ook aangeven dat ze niet overal het antwoord op hebben. Het is een wankele balans waarbij ze samen met de beleidsmakers een voor de samenleving zo goed mogelijke keuze kunnen maken die voor de een beter uitvalt en voor de ander minder.
Als ik zo om me heen kijk zijn er veel mensen die zich aan de regels houden maar die zich ook aan de dringende adviezen houden. Er is maar een handje vol die de maatschappij gaan uitdagen bij de handhaving door zelfs te dreigen met rechtszaken. Als er bijvoorbeeld gevraagd wordt om mondkapjes te dragen doe het dan gewoon en ga niet zitten zeuren. Dan bezorg je de handhavers minder werk en draag je ook weer een heel klein beetje bij aan het terugdringen van het virus. De wereld kan er zoveel leuker uitzien dan.
Zelf ben ik ook geen voorstander van die vermaledijde “bekbedekkers” maar ik doe het en ik kan je zeggen het valt echt mee hoor. Ik heb zojuist weer een nieuwe voorraad besteld en om een beetje modieus te zijn heb ik dit keer blauwe mondkapjes besteld. Gewoon zoals we in Rotterdam zeggen “niet lullen maar poetsen”. Zo draag ik ook weer een klein steentje bij aan het opnieuw inrichten van onze samenleving, want zoals het was gaat het volgens mij nooit meer worden. Ehhhh …… ik ben geen wetenschapper of waarzegger maar dit is mijn onderbuik gevoel dus hiermee mag je het echt oneens zijn.
Ja ik zou deze week geen blogs schrijven en ook dit verwacht je waarschijnlijk niet van mij maar het is waar ik heb een vraag voor haar. Het antwoord zal ik waarschijnlijk nooit krijgen maar dat neem ik wel voor lief. Dus toch maar even de paar daagjes vrij onderbreken.
Gisteravond, dinsdag, zag ik een stukje van Eva Jinek. Ik ben geen fan van haar programma maar haar gasten Diederik Gommers en Ahmed Aboutaleb waren voor mij reden om nog even naar de herhaling van Jinek te kijken. Beide heren heb ik hoog zitten en ja dan kijk je ook naar andere gasten. Een daarvan, Famke Louise, had eerder die dag al bij mij mijn wenkbrauwen doen fronsen. Welke …… haalt het in zijn hoofd om een #ikdoenietmeermee de wereld in te schoppen alleen om …… ja waarom, want dat kon ze gisteren in het gesprek met Eva mij niet duidelijk maken. Volgens mij had zij daar zelf ook moeite mee want ze had wel een spiekbriefje mee genomen.
Ik heb vrienden die in de entertainment en evenementen industrie de gevolgen van de Corona crisis aan den lijve ondervinden. Ineens was hun agenda en die van vele andere collega’s leeg. Geen werk maar ook geen inkomsten en ook veelal om uiteenlopende redenen ook geen steun van de overheid. Zeker geen betaalde opdracht van het ministerie om als influenzer de jongeren te benaderen. Nee niets van dat alles maar toch zaten zij niet stil. Zij gebruikten hun creativiteit om toch dingen te kunnen doen. In de afgelopen periode heb ik veel van deze mensen mogen spreken in mijn radioprogramma Living Blue. De een begon een hamburger drive-through en een glamping, de ander maakte van optredens in een theater live streams of bereidde de herstart van het theater seizoen goed voor, door na te denken over de inrichting van het theater met als uitgangspunt dat de gasten een gezellige avond willen hebben. Ook een eindexamen scholier met wie ik een ongelooflijk positief interview had over zijn dromen die nu even in de ijskast moesten maar die in die tussentijd toch verstandige dingen gaat doen.
Maar Famke wat heb jij gedaan met jou creativiteit. Heb jij ondersteuning gehad vanuit de overheid? Ja je mocht voor een paar duizend euro doen wat je waarschijnlijk het liefste doet. Maar wat verder? Ja nu wordt je overstelpt door aandacht om een # waarvan je geen idee hebt wat dit betekent voor de maatschappij. De maatschappij die jij zo graag wilt vertegenwoordigen met de #. Ik ga geen oordeel over je vellen maar ik zou de je willen zeggen “Ben je nu echt zo dom dat je je voor het karretje van een organisatie laat spannen waarvan jij niet eens boodschap op een fatsoenlijke manier kan verwoorden?”
Ik sluit me aan bij de #ikdoemee en #denkinoplossingen. Daarmee kunnen we Corona indammen. Ik ben blij dat er heel veel mensen, jong en oud, in mijn omgeving zijn die met elkaar bereid zijn om het ook in deze tijd zo leuk mogelijk te maken zonder daar anderen voor in gevaar te brengen.
Weet je wat ik altijd wel leuk vind? Dat zijn verrassingen en gisteravond stond ik voor zo’n verrassing. Voor mijn uitzending van Living Blue had ik het nodige verzameld om ’s avonds met mijn luisteraars te bespreken. Veel aandacht voor Corona en de nieuwe maatregelen die noodzakelijk zijn om het virus te bestrijden maar ook een positieve kant van nu. Er worden weer heel wat activiteiten opgestart dus ook aandacht daarvoor.
Zo gezegd, zo gedaan en om half acht kwam ik in de studio gewapend met alle informatie die ik wilde delen. Ja maar al snel bedacht ik dat mijn uitzending er toch iets anders uit zou komen te zien. Naar aanleiding van de oproep van Cees van Velzen, voorzitter van Omroep Delft, voor nieuwe medewerkers bij de omroep hebben zich veel enthousiaste mensen gemeld. Een aantal had wel zin om als technicus bij Omroep Delft aan de slag te gaan, dus Henk heeft de opleiding tot technicus weer opgestart en een onderdeel van die opleiding is praktijk ervaring opdoen bij een live programma. Een van die programma’s is Living Blue.
Zo ook gisterenavond. De techniek van Living Blue werd gedaan door Dick en Arie onder toezicht van Henk. Voor mij is dat een open deur intrappen en Henk werd de “Sjaak”. Met hem heb ik uitgebreid gesproken over Omroep Delft in Corona tijd waar eerst niets en later alleen Delft Centraal uitgezonden werd. De ontwikkelingen met DAB+, aanpassingen in de studio zodat er nu weer live uitzendingen gemaakt kunnen worden, het sportprogramma dat nu weer begonnen is maar ook over de opleiding die nieuwe medewerkers krijgen bij Omroep Delft. Een gesprek met een schuin oog op de techniek dat leidde tot verrassende situaties. Een programma van improviseren en daar houd ik van.
Wil je de uitzending nog een keertje horen luister dan naar de herhaling van Living Blue op Stadsradio Delft (106.3FM of DAB+) op donderdag van 13 – 14 uur. Wil je je ook als vrijwilliger aanmelden om bij Omroep Delft te komen werken stuur dan een mailtje naar secretaris@omroepdelft.nl.
Vanavond gaan Mark Rutte en Hugo de Jonge ons weer toespreken. Gezien de ernst van de situatie kunnen ze niet wachten tot dinsdag dus doen ze het vandaag zo vlak voor het weekend. Zo zien we maar weer Corona houdt zich niet aan onze planning, sterker zelfs het heeft nog steeds de regie over wat we kunnen doen.
De besmettingen van het virus nemen weer hand over hand toe. Dat het aantal ziekenhuis opnames tot nu toe nog niet zo snel toeneemt komt omdat er veel jongeren positief worden getest. Onvoorzichtigheid bij deze groep en het gevoel dat het hun niet zo erg zal treffen leidt er toe dat zij hun “oude” leventje weer oppakken. Ze gaan weer naar feestjes bij vrienden thuis waarbij de alcohol en pilletjes bijdragen aan de vreugde. De vreugde die leidt tot knuffels en luide samenzang die het Covid-19 virus ook zo ontzettend leuk vindt.
Maar lijkt dat wel een goede maatregel om een harde eindtijd voor de horeca vast te stellen als onze jonge vrienden daarna het terras verlaten om thuis verder te gaan. Dat is dat alleen maar het verleggen van de problemen. Nee het moet ook tot hun intelligente hoofden doordringen dat hier juist het grote gevaar voor besmetting van henzelf maar ook van hun ouders, grootouders en andere familie ligt. En ook voor de horeca, die probeert het voor iedereen zo leuk mogelijk te maken, is dit weer een klap. Er ligt een hele uitdaging om de jongeren bewust te maken van de consequenties van hun gedrag en te wijzen op hun verantwoordelijkheden. In Delft heeft de TU Delft samen met de studentenverenigingen en de burgemeester die uitdaging opgepakt en hopelijk dringt de boodschap tot de studenten en andere jongeren door.
In afwachting van verdere maatregelen kan ik vandaag dan alleen maar genieten van het mooie weer en aan het einde van de middag een lekker wijntje op een terras. Ik moet wel even in de gaten houden of er ook consequenties zijn van de maatregelen voor mijn “paar daagjes weg” volgende week. Aanvankelijk zou ik het volgende weekend naar Ibiza gaan maar dat gaat niet door, nu blijf ik in Nederland en ik hoop dat dat wel door kan gaan. “Keep my fingers crossed”.
In de afgelopen week heb ik zelf in mijn blog geschreven over de oplopende aantallen mensen die besmet zijn met het Covid-19 virus. Ook heb ik op Social Media daarover berichten gedeeld. Berichten over het onverantwoordelijke gedrag van studenten in studentenhuizen maar ook gewoon in onze supermarkten. Hoewel ik in mijn eigen verhalen aangeef, dat ik me ook enorm erger aan ouderen die de regels gewoon aan hun laars lappen.
Vanochtend kreeg ik een berichtje van een moeder met twee studerende kinderen die mij en ook anderen er op wees dat studenten op een heel verantwoorde manier met de huidige situatie omgaan. Zij maakt daarmee een punt, vandaar dat ik dit nu in deze blog wil recht zetten.
Allereerst moet me van het hart dat iedereen het heeft over studenten. Ja Delft is een studentenstad en een groot deel van de inwoners is student. Zij studeren in Delft en omgeving aan de TU, HBO- en MBO opleidingen en wonen hier op kamers. Zij worden zelfstandig en hebben ook verschillende baantjes om wat centjes voor levensonderhoud en vertier bij te verdienen. Vaak komen ze rechtstreeks uit de beschermde omgeving van thuis hier op kamers wonen. Ze staan nu op eigen benen. Ze willen de stad leren kennen en nieuwe vrienden maken.
Maar niet elke jongere die in Delft rondloopt is student. Er zijn ook jongelui die hard moeten werken om de kost te verdienen. Zij wonen zelfs soms nog thuis maar ook zij willen hun vleugels uitslaan, een eigen leven beginnen en nieuwe vrienden maken. Deze hele groep met jonge mensen wordt voor het gemak maar even “De Studenten” genoemd.
Zelf weet ik dat ik het verschrikkelijk vind om in een groep gezet te worden. Ja, ik val technisch gezien onder de groep “kwetsbare ouderen” maar ik voel met niet oud en ik ben zeker niet kwetsbaar. Ik vind het, net als ieder ander, ook nog steeds leuk om mijn vrienden te ontmoeten en ook nieuwe vrienden te maken. Ik wil dus niet opgesloten worden in mijn appartementje zoals wel eens wordt gesuggereerd.
Ik erken dat het voor mij ook wel eens lastig om afstand te houden. Zeker buiten op een terras en ik ben dan ook blij dat, als dat zo is, we samen kijken hoe we die afstand toch kunnen bewaren. Conclusie is wel dat als we Corona onder de knie willen krijgen en het toch gezellig willen houden in Delft dan moeten we het met zijn allen doen. Studenten, jongeren, boomers en kwetsbare ouderen. Laten we er met elkaar dus een beetje opletten in de horeca maar ook in winkels en dan met name de kleinere supermarkten. Houd afstand en als het ergens te druk is kom dan op een later moment weer terug. Ik blijf hier op letten en ja je mag me er best op aanspreken.
Living Blue met Machteld 