Categorie: Blog

Het weekend is weer voorbij dus staan we weer aan het begin van een nieuwe week. Mijn mailbox loopt vol met allemaal bedrijven die me wijzen op het feit dat het komende vrijdag weer Black Friday is en in verband met de Corona crisis beginnen ze er al gewoon vandaag mee om de hele verdere week te kunnen stunten. Natuurlijk proberen deze bedrijven extra te kunnen verkopen maar ik hoop niet dat vrijdag en zaterdag de stad en winkels weer afgeladen vol zijn. Goed dit weer over de Corona die heel voorzichtig een beetje lijkt te stabiliseren.

Afgelopen weekend heb ik mezelf maar weer eens getrakteerd op een meer dan voortreffelijk driegangen diner van Le Vieux Jean. In een wit tasje wordt het bij je afgeleverd met een nauwkeurige beschrijving hoe je het moet klaar maken. Wat ik heel leuk vind is dat die beschrijving begint met “Steek de kaarsjes aan en schenk een heel lekker glas …. in!!” Hoewel ik nog niet van plan was om direct in de actie stand wilde springen om de gerechten klaar te maken stak ik de kaarsjes aan en schonk een overheerlijk glas wijn in.

Dit jaar steek ik de kaarsjes aan met een klein zwart schakelaartje onder het kaarsje want zo zegt men dat houd de lucht schoner en de kans op Corona ook weer minder wordt. Is het waar of weer onzin? Ik weet het niet maar dat de lucht schoner blijft dat is een feit. Kijk maar eens om je heen, geen zwarte aanslag en bij mij gaat de ventilator heel snel aan bij het branden van echte kaarsen en nu dus niet meer. En de sfeer wordt er niet minder door.

Maar toch op enig moment in de actie stand gekomen en exact gevolgd wat er op de handleiding stond. Niet alleen het klaar maken maar ook hoe je het op je bord moest plaatsen zodat ook bij mij mooie plaatjes op het bord ontstonden. En de smaak? Die bleef niet achter. Al met al een mooie voortzetting van het weekend.

Maar de nieuwe week is aangebroken. Voorbereiden van Living Blue voor vanavond en kijken wat Muziek Verleden deze week weer gaat brengen. Maar dat niet alleen want ik ga ook eens nadenken hoe ik mijn bijdrage aan het programma Delft Centraal ga invullen. Er zijn nog wat technische probleempjes die moeten worden opgelost maar vanaf 1 december ga ik Delft Centraal op maandag morgen voor jullie presenteren. De eerste maandag ik over twee weken dus ik roep iedereen op om te luisteren.

Zelf vind ik het nog wel een beetje spannend. Twee uur lang met meerdere onderwerpen en gasten. Geen lange gesprekken en heel erg actuele onderwerpen. Wow, dat wordt weer eens een uitdaging. Ik heb er in ieder geval erg veel zin in. Nu mag ik nog even nadenken over het hoe maar dan moeten ook de onderwerpen komen. Ik ga er deze week maar eens goed over nadenken.

Donderdagavond, voor mij het begin van het weekend. Lekker op de bank met een tijdschrift, film, documentaire of iets dergelijks op TV met een kopje koffie en een wijntje. Donderdagmiddag had ik weer zangles gehad en daarvan zat ik nog een beetje na te genieten. Wat kan muziek toch met je doen, mooie liedjes gezongen met mooie teksten. Dus genoeg om over na te denken.

Toch zou het niet zo’n rustige avond gaan worden want een sirenes vulde de Martinus Nijhofflaan. Wat is er nu weer aan de hand want dit was echt wel groot alarm. Politie en brandweer en op de site werd gesproken van een ongeluk met meerdere gewonden en het “afhijsen” van een persoon. Wat een woord “afhijsen”, maar ja als je op een brancard niet op een gewone manier opgehaald kan worden dan komt de brandweer er bij aan te pas. Echter niets van dat alles was waar. Helaas een verwarde vrouw die zich ergens in de parkeergarage had opgesloten. Heel triest want je moet volgens mij wel heel erg met je zelf overhoop liggen om zoiets te doen. Nadat uren later de rust was teruggekeerd, waren ook de hulpdiensten snel verdwenen.

Inmiddels was het ook tijd om over te schakelen naar de TV waar een discussie was over de oproep van burgemeester Bruls voor feestjes voor jongeren. Met gemengde gevoelens heb ik hier naar gekeken en op sommige momenten kwam stoom uit mijn oren. Met name op de momenten dat Talitha Muusse sprak over de schade die bij de jongeren ontstaat omdat ze al acht maanden thuis zaten. Pardon ik zit ook al acht maanden thuis en ik sta te popelen om weer eens gezellig de stad in te gaan en een café of restaurant te bezoeken. Terwijl ik me vermaak met leuke online activiteiten kunnen de jongeren alleen maar denken aan feesten en zuipen (sorry ik word weer boos). Volgens mij is dat het enige sociale contact wat deze groep heeft. Gelukkig zijn er ook voldoende jongeren die ook nog andere sociale contacten hebben. Tja wat als Talitha haar zin krijgt en we 2021 met een volgende golf (is de tweede dan al afgelopen?) mogen gaan starten. Ben benieuwd wat ze dan te zeggen heeft.

Ik wil me vanochtend hier even niet druk over maken. Ik zit achter mijn laptop niet alleen te schrijven maar ook te luisteren naar Omroep Delft waar nu het programma Muziek Verleden is. Ik weet wat er komen gaat want we hebben dit woensdag al opgenomen. Het maakt me in ieder geval rustiger en blij. Ik heb het idee dat we met dit programma ook nog veel andere mensen blij maken. Vanmiddag nog even bloemen kopen en voor een noodzakelijke afspraak weer even naar de stad en dan kan het weekend weer worden opgepakt.

We hebben het afgelopen dinsdag gehoord. Het gaat goed met de bestrijding van het virus maar nog niet goed genoeg. Hé waar heb ik zoiets al eens eerder gehoord maar dan in een andere context. Ik weet het weer, het was nog in mijn werkzame periode waar we op enig moment de kreet hadden goed = goed genoeg. Dit was om sub optimalisatie te voorkomen. Maar goed nu is goed niet meer goed genoeg.

Voor wat betreft de maatregelen. Ik mag weer gaan zingen en voor bibliotheken en musea was er goed nieuws. Helaas voor de horeca en evenementen is er nog steeds geen lichtpuntje te melden. Misschien dat er pilots komen voor deze branches maar of dat op tijd zal zijn voor de komende december maand is nog maar te bezien.

Sinterklaas zal in ieder geval een heel sobere viering gaan worden. Nog steeds mag je niet met veel mensen samen zijn en ook de intocht van de Sint in Delft dit weekend wordt een digitaal feestje. Wel jammer voor de vele kinderen die hier toch elk jaar weer naar uitkijken. Niet alleen dat er geen feestje is rondom de Sint maar ook in de winkels is er nu geen Sinterklaas sfeer. Nee alles is al gericht op de Kerst periode. De hele inrichting en de etalages laten kerstbomen en versiering, feestelijke kersttafels en veel kaarsen zien. Heel sfeervol maar toch die vrolijke pietjes die altijd in de winkels hingen mis ik wel een beetje.

De Sint lijkt dus een beetje overgeslagen te worden en we gaan gelijk door naar Kerst. Hoe we die mogen vieren is nog wel een vraag. Mag je naar familie en vrienden? Als je het mij vraagt is het niet zozeer een vraag of ik wel mag maar of ik het wil. Als ik hoor dat er een advies ligt dat je zes mensen zou mogen uitnodigen maar dat daarbij wel risico’s zijn dan krijg ik wel de kriebels. Als ik iemand zou uitnodigen dan vind ik zes mensen al wel veel in mijn woonkamer en dan komt bij mij de vraag op of ik dat wel wil. Wil ik voor een gezellige avond het risico lopen zelf ziek te worden of erger nog mijn familie te besmetten. Ik denk dat ik er wel uit ben het antwoord is nee. Misschien een kopje koffie of een glaasje met een paar mensen en dat zal het zijn.

De “eenzame” Kerst heeft ook wel voordelen. Dit jaar geen kerst stress. Heerlijk om niet na te denken over het kerstdiner en de boodschappen die daarvoor gedaan moeten worden. Vroeg opstaan om naar de Appie te gaan om daar te kijken of het vlees dat je nodig hebt voor dat ene gerecht bij de ochtend aflevering zit of dat je ’s middags weer terug moet omdat het dan verwacht wordt. Nee dat ga ik zeker niet missen. Wat ik wel ga doen. Ik ga een heerlijk Kerstdiner zoeken bij de lokale horeca en dat laat ik bezorgen. Op de kerstdagen zelf zorg ik voor een gezellige kerstsfeer met kaarsjes en een gezellige kersttafel en ga ik genieten van de heerlijke gerechten en toast ik met iedereen die in mijn gedachten zijn. Dan wordt het voor mij toch een leuke kerst.

Maar zover is het nog niet dus de gedachten hieraan schuiven we nog even vooruit. Wie weet wat de regering nog voor ons in petto heeft. Is er weer wat horeca open? Kan ik dan toch naar een restaurant? Het zou mooi zijn. Dus we moeten nog even wachten wat er wel mag. Alle opties zijn wat mij betreft nog open, maar in ieder geval bereid ik me voor op een fijne kerst.

Weet je wat ik het positieve van deze Corona crisis vind? De creativiteit van ondernemers die mij ook kennis laten maken met nieuwe dingen. Een wijnproeverij dat is me wel bekend maar dat dat ook online kan en leuk gemaakt kan worden met een quiz was weer eens een nieuwe ervaring. En die ervaring mocht ik zaterdagavond beleven.

Tweemaal per jaar stond er voor Corona steevast een wijnproeverij op mijn agenda. Les Vieux Jeans Vins nodigde dan hun gasten uit. Robert en Cocky hadden dan weer lekkere wijnen geselecteerd en ongedwongen kon je hiervan genieten. Bubbels, witte wijnen en rode wijnen stonden opgesteld en op je gemak kon je proeven en daarna natuurlijk ook je favoriete wijnen bestellen. Ik beëindigde zo’n proeverij altijd met een heerlijk diner in het restaurant. Maar ja dat is al weer even geleden dat ik daar geweest ben. Niet alleen bij de proeverijen maar ook om er te eten, want ja we weten het de horeca is weer voor even gesloten. Laten we hopen dat ze rond kerst weer open mogen zijn. Maar open of niet volgens mij staan er op mijn kerstmenu heerlijke gerechten van Le Vieux Jean.

Maar daar ging het zaterdagavond niet over. Dit keer was Eet- en proeflokaal De Kurk die bij mij een SpelenderWijnPakket kwam bezorgen. Het was al een feestje om bij aflevering een blik te werpen in het pakket maar de proeverij en quiz begonnen pas om half negen. Dus nog even wachten.

Maar dan toch. Eerst weer een nieuwe app gedownload, via de mail een vragenformulier geopend en de TV aangezet zodat ik op groot scherm de verrichtingen van Jur Wind en de vragen kon zien. Ik zat er klaar voor. Vragen over de wijnstreek, de wijnen en andere wetenswaardigheden en een heuse muziekronde er tussen. Zes verschillende wijnen proeven met daarbij heerlijke tapasjes. Genieten en voor ik het wist was het dan ook elf uur. De quiz zat er op en ook de flesjes waren leeg. De uitslag van de quiz? Eigenlijk niet zo belangrijk want meedoen is leuker dan winnen maar ik vond dat ik wel tevreden mocht zijn met 35 punten.

Kortom ik had zaterdagavond een heel leuke avond uit. Dank zij de inspanningen van het “Team de Kurk”. Want ik wil dit niet ongezegd laten de organisatie was gewoon goed en volgens mij hadden ze het zelf ook heel erg naar hun zin. Ik begrijp natuurlijk dat zij ook liever mij en alle andere deelnemers in de Kurk hadden willen zien maar op deze manier hebben ze toch voor een hele gezellige zaterdagavond gezorgd. Bedankt daarvoor.

Al sinds het begin van de Corona tijd doe ik mee aan het fotoproject “Anders Kijken met Else”. Ik besteed regelmatig aandacht aan dit project als ik weer een mooie foto heb gemaakt. Iedere dag een andere opdracht en dus ook een andere uitdaging. Gisteren was de opdracht feestje. Dan kan je natuurlijk een foto maken van een feesttaart of versiering maar je kunt ook kijken wat er die dag voor jou een feestje is geweest.

Zo wie zo is een woensdag altijd al een feestje. Samen met Emmy neem ik dan het programma “Muziek Verleden” voor vrijdag op. Een feestje en een uitdaging. Wim voorziet ons van leuke muziek over een thema en wij gaan dan aan de slag om leuke weetjes over artiest en het nummer op te zoeken. Op zich al een feest maar het opnemen van de uitzending is ook altijd gezellig. Leuke, bekende, onbekende en soms ook gekke nummers en leuke weetjes vertellen en dan luisteren naar de muziek. Misschien praten we te veel en daar gaan we wat aan doen zodat we een volgende keer alle nummers kunnen laten horen want gisteren viel er weer een mooi nummer af vanwege tijdgebrek.

Dus dat feestje had ik al gehad toen ik ’s middags in de boekhandel een boek kocht. Ik ging niet voor dat specifieke boek, het boek waarvoor ik ging was nog niet geleverd dus daar moet ik nog even op wachten, maar toen ik met het boek van Rob de Nijs in mijn handen stond kon ik het niet laten om het te kopen. Wat een feestje zeg. Mooie muziek op de CD die bij het boek hoort en mooie verhalen bij de teksten en herinneringen aan de tijd dat Rob aan zijn carrière begon. Ik was toen een tiener en hij was een van mijn helden in de muziek. Ik hem afgelopen weekend gezien op de TV en schrok. Hij was heel kwetsbaar maar tegelijkertijd was het een heel mooi onderdeel van de uitzending.

Maar vandaag is er een ander feestje. Mijn neefje is vandaag jarig, 19 jaar en eerstejaars student in Nijmegen. Wow voor het eerste niet thuis bij zijn ouders en zus maar alleen op zijn kamer. Nu hoef ik geen medelijden met hem te hebben want hij heeft zijn weg wel gevonden en rekening houdend met alle regels vindt hij toch tijd voor “quality time” met zijn nieuwe vrienden. Nee geen grote feesten maar met een paar collega studenten. Ben trots op hem maar ik ga nog geen feestje met hem vieren, voorlopig bestook ik hem met appjes en kaarten. Het is wel jammer maar ik houd me voorlopig nog maar even aan de regels en hoop met Kerst even langs te kunnen gaan bij mijn broer en zijn gezin voor een borrel.

“Want ziet, hoe rijk het leven is. Ze zien de televisiequiz en wonen in betonnen dozen.
Met flink veel glas, dan kun je zien hoe of het bankstel staat bij Mien en d’r dressoir met plastic rozen”. Ja een stukje tekst uit het beroemde maar o zo mooie liedje van Wim Sonneveld. Maar waarom begin ik deze week met deze tekst uit dit liedje. Ik ga het jullie vertellen.

Gisteren was het weer een mooie zondag en eigenlijk was het te mooi om thuis te blijven zitten. Dus de wandelschoenen maar weer aangetrokken en lekker naar buiten. Uiteindelijk kwam ik in het centrum van Delft terecht. Eigenlijk is zo’n wandeling wel gek want je begint bij huis en je hebt het idee dat je wel ergens in de stad terecht gaat komen maar hoe de weg daarheen? Dat is iedere keer weer een vraag. Ik loop met mijn voeten mee.

Dit keer ging de route door het Nieuwe Delft. Op dit moment is al heel goed zichtbaar hoe het er daar gaat uitzien. Veel van de woningen daar zijn als opgeleverd of zijn bijna klaar. En lopend door dit stukje Delft kwam het liedje van Wim Sonneveld ineens bij mij op. Want wat opvalt aan de Nieuwe Gracht is dat er blokkendozen staan met enorme ramen. Nu ga ik geen oordeel geven of dit mooi of lelijk is want dat is heel persoonlijk maar ook kan ik gewoon niet zeggen of het een van twee is. Alleen ik krijg er geen warm gevoel bij. Niet zo zeer door de blokkendozen want daar zit best wel wat variatie in maar die grote ramen zonder gordijnen.

Van boven tot onder glas zodat je echt de hele kamer kan zien en volgens mij kunnen je overburen ook meegenieten wat er in die kamers gebeurt. Ik zag zelfs een echtpaar achter een van die ramen zitten en met een kopje thee of koffie zaten zij te genieten van wat er op straat (of aan die overkant) gebeurde. Maar ook vanaf de straat kon ik inderdaad zien hoe het bankstel staat en het dressoir met plastic rozen.

Zeker in deze tijd waarin iedereen het heeft over privacy verbaasde me dat echt. Als ik daar zou wonen zouden er in ieder geval luchtige gordijnen hangen zodat niet iedereen naar binnen zou kijken. Niet omdat ik iets te verbergen heb maar mijn huis is een plek waar ik me veilig en op mijn gemak voel. Ik wil hier niet nadenken wie mij kan zien en kan volgen met wat ik aan het doen ben. Wil ik dat wel met iemand delen dan nodig die personen wel uit.

Ik ga Delft niet vergelijken met een dorp want het is echt een stad en daar hoort ook de Spoorzone bij. Maar de intimiteit van het wonen is wel verdwenen. Ik geloof niet dat ik me daar prettig kan voelen. Dan maar iets verder van het centrum wonen maar voor mij wel met een goed gevoel. Voor nu moet ik het doen met het goede gevoel bij het liedje van Wim Sonneveld en ik hoop Eddy de Jong dat ook jij dit weer snel mag gaan zingen in de Delftse horeca.

Wat zijn we toch een gek volk. Zitten we afgelopen dinsdag te kijken naar Mark Rutte die weer een nieuw pakket maatregelen aankondigt waarin het reizen naar het buitenland sterk afgeraden wordt. Ik begrijp dat het voor de reisbranche geen leuke mededeling is maar ik vind wel dat het noodzakelijk is, sterker nog ik zou het ministerie van Buitenlandse Zaken willen oproepen om voor alle bestemmingen in de wereld code rood uit te roepen.

Maar nee er was een uitzondering voor het Caraïbische gebied zolang deze nog op code geel staat. En wat gebeurt er dan, er ontstaat een run op reizen naar Curaçao en Bonaire. Ik vraag me dan echt af waar zit het verstand van de mensen die dit doen. Nederland ontvluchten? Maar op deze eilanden krijg je ook te maken met maatregelen. Zo wie zo moet je een negatieve PCR-test hebben en ook daar gelden regels als afstand houden en een mondkapje dragen. Dat mondkapje moet je ook dragen als je in het vliegtuig zit voor de heen en terugreis.

Hier is er veel tegenstand tegen de mondkapjes. Als ik zo om me heen kijk zijn er toch nog heel veel mensen die het kapje niet dragen. Maar voor twee weken vakantie in de zon hebben we het er grif voor over om die kapjes te dragen. Wordt dat dan een leuke vakantie? Om maar niet te denken aan het risico dat op die eilanden de code ook kan veranderen en dan moet je hals over kop weer naar huis. Nee zelfs als het mag dan krijg je mij niet het vliegtuig in voor een “ontspannen” vakantie.

Wat ik ook schrijnend vind is dat veel reisorganisaties gewoon doorgaan met het verkopen van reizen naar gebieden met code geel, zoals de Canarische Eilanden. Hoe haal je het in je hoofd. Zelfs als je een reis geboekt heb naar deze eilanden en je wilt deze nu annuleren naar aanleiding van het dwingende advies van Mark Rutte dan kom je niet eens van de reis af. Oké je mag omboeken maar toch, dit is toch wel heel bizar.

Ik ben bang dat we straks in januari weer heel veel besmettingen gaan zien van mensen die de adviezen aan hun laars lappen en “lekker? op vakantie gaan. Het is ook de groep mensen die zegt na de vakantie zich niet te houden aan tien dagen quarantaine. Realiseren deze mensen zich dan niet dat hun gedrag hier in Nederland kan gaan leiden tot weer strengere maatregelen waardoor het leven hier er niet leuker op wordt. Ik wil graag ook weer naar mijn zanglessen, naar de kroeg op vrijdagmiddag en gezellig een middagje naar de stad (met mondkapje). Je mag me best egoïstisch noemen en zeggen dat ik mensen hun vakantie niet gun maar ik ben hier best een beetje verdrietig over.

Het is al twee uur geweest en voor het eerst ga ik even zitten en uitblazen. Vanochtend ben ik echt druk geweest. Waarmee? Tja als ik terug kijk eigenlijk gewone dingen. Huisje een beetje opruimen, kleding allemaal weer in de kast, vuilnis in de container, vaatwasser uitruimen en de glazen, die mogen van mij niet in de machine, met de hand afwassen. Ben ik dan nog wat vergeten? Waarschijnlijk niet dus kan ik het afvinken van mijn to do lijstje. Dan staat er nog wel een foto op. Vandaag een foto van mijn zegeningen maken voor Else. Dat zijn de lastige maar ook leuke opdrachten. Kijken wat we er vandaag van gaan maken.

En nu weer achter mijn laptop. Nieuws een beetje volgen en mijn blog schrijven. Wat een toestand daar over die oceaan. Nog steeds geen officiële uitslag en nu al dreigen met juridische stappen. Kunnen we het nog democratischer krijgen? En dan de corona besmettingen die weer gedaald zijn dus dat gaat ook de goede kant uit. Hopelijk heeft dat een positieve uitwerking voor de maatregelen van afgelopen week. Want ook de muziekscholen zijn gesloten en dat betekent dat ik vanmiddag niet naar de stad mag voor mijn zangles.

Dat wordt vanmiddag dus een grote uitdaging want er wordt online les gegeven. Ben heel benieuwd. Gisteravond al de voorbereidingen getroffen. Ik geloof dat mijn laptop en in dit geval mijn tablet daar niet zo blij mee zijn. Want naast Zoom, Teams en Meet moet ik nu een vierde meeting site gaan installeren. Gisteravond kreeg ik een mailtje of ik mijn Skype-naam wilde doorgeven. Tja die had ik niet en mijn laptop houdt niet van Skype dus mijn tablet maar gepakt. Ben ik hier blij mee? Nee zeker niet maar we doen het toch maar voor het goede doel. Straks achter mijn tablet en dan maar kijken hoe het gaat. Misschien is het maar voor een keer en mag ik over twee weken weer naar Delftstede.

Gisteren kwamen er weer nieuwe maatregelen om de Corona crisis het hoofd te bieden. Hoewel het aantal besmettingen minder wordt is de situatie in de ziekenhuizen nog steeds erg zorgelijk. Ik las dat ook al corona patiënten uit Delft vervoerd moesten worden naar Maastricht. Ik moet er niet aan denken dat ik mijn familie niet kan bijstaan tijdens deze ziekte of daar voor helemaal naar Maastricht moet. Ik hoef daar gelukkig niet aan te denken want het is voor mij niet aan de orde. Maar reden te meer om me toch aan de maatregelen te houden.

Doel van nagenoeg alle maatregelen is om te voorkomen dat iedereen in het wilde weg de straat op gaat en een winkelcentrum, bouwmarkt, natuurgebied of andere populaire plek gaat bezoeken. Dus ook nu wordt het reizen beperkt en zoals Mark Rutte zei het funshoppen kun je maar beter achterwege laten. Voor mij betekent dat, dat een middagje Delft er voorlopig niet in zit. En nu ook de muziekscholen gesloten zijn kan ik morgen ook niet gaan zingen bij Delftstede. Jammer maar helaas, het is voor het goede doel denk ik dan maar.

Maar toch had ik vandaag een heerlijke ochtend met Delft. O ja, als ik had gewild had ik naar de stad kunnen gaan vanochtend want de maatregelen gaan vanavond pas in. Nee ik mocht vanochtend weer samen met Emmy het programma Muziek Verleden van Omroep Delft gaan opnemen. Op vrijdag lunchen we met onze luisteraars terwijl we ze meenemen in een thema waarvoor Wim met veel zorg de muziek heeft uitgezocht. Komende vrijdag blijven we dus dicht bij huis. We blijven in Delft en we gaan luisteren naar Delftse bands als Tee Set, After Tea, Alquin, maar ook Delftenaren komen voorbij. Polle Eduard, KOR en zijn zoon (Roel) Van Velzen, Toon Windmeijer, Jody Bernal, Nico Haak, Ricky Koole, JB Meijers en Ankie van der Plas. Ook laten we een life optreden horen vanuit Plan B van Blue Boys met René Bubberman en Guus Mentink.

Het waren weer leuke nummers en bij de voorbereiding vonden we ook heel leuke wetenswaardigheden over de artiesten. Veel horen jullie vrijdag, als je gaat luisteren, tijdens ons programma maar ook onze eigen herinneringen bij deze nummers kwamen weer terug. Kortom het was een heerlijk ochtendje Delft en als jullie willen meegenieten dan moet je a.s. vrijdag luisteren tijdens de lunch van 12 – 13 uur naar Omroep Delft (www.omroepdelft.nl, 106.3FM of DAB+). Voor dan eet smakelijk.

Als ik op mijn Facebook account kijk ben ik niet de enige die in deze dagen heel nostalgisch ben. Veel mensen posten herinneringen aan hun overleden familieleden met daarbij ook mooie foto’s. Dat is overigens niet zo verwonderlijk want in het katholieke geloof zijn 1 en 2 november gedenkdagen met op 2 november natuurlijk Allerzielen. En juist op die dag gedenk je de mensen die je ontvallen zijn. In Delft kon je dit jaar geen kaarsje op de Markt opsteken. Het event “Lichtjes voor Delft” ging dit jaar niet door vanwege de Coronamaatregelen maar er was wel de oproep om thuis een kaars op te steken en die voor je raam neer te zetten. Ik heb de kaarsjes niet alleen voor het raam gezet maar ook op andere plekken in mijn huis.

Maar er waren dit weekend meer herinneringen. Allereerst de kaasfondue deze keer besteld bij en geleverd door Het Postkantoor. Gezellig de tafel dekken, kaarsje aan en een heerlijke witte wijn er bij. Mmmmm genieten en in gedachten wegglijden naar al die andere keren dat kaasfondue gegeten werd. In Genève bij het Palais de la Justice en later bij Les Amures in de oude binnenstad. Zeker tien jaar lang waren we gedurende de maanden juli en augustus bewoners van deze stad en meerdere malen aten we daar de fameuze Fondue Moité Moité. Fondue van Gruyère en Emmentaler in de kelder van het Palais waar je op de eerste etage alleen maar vleesfondue kon eten.

Maar niet alleen in de stad kon je heerlijke fondue eten. Ook hoog in de bergen rondom de stad was er heerlijke fondue te krijgen. In de sneeuw en dat deden we ook in Adelboden. Heerlijk skiën en op de laatste dag op de Sillern kaasfondue. Ook daar een “mischung” van de Gruyere en Emmentaler met een lokale kaas. Altijd ging er kaas mee terug naar Nederland om zelf ook nog een keer kaasfondue klaar te maken met de Adelbodner Käse die we bij de Molkerei op de dag van vertrek gingen ophalen.

Ja dan zit je weer volop in de herinneringen. Mooie tijden waarvan ik kan blijven genieten. Terugkijken op een tijd waarop we, gezien het werk van mijn vader, ons ook aan bepaalde gedragsregels moesten houden maar ach wat doet dat er toe. O ja, en wil je weten welke fondue ik het allerlekkerste vond? Die met Hollandse kaas van het Postkantoor of die uit Geneve of uit Adelboden? Ik moet bekennen die uit Adelboden blijft mijn favoriet maar de anderen zijn ook heerlijk.

Ik kan terugkijken op heel mooie momenten en heerlijk wegdromen als ik weer een keer kaasfondue eet. En ook in deze Corona tijd is het wel het belangrijkste dat je van kleine dingen kunt blijven genieten.