Categorie: Blog

Een paar dagen later dan gepland maar ik heb nu weer even tijd gevonden om mijn gedachten op papier te zetten. Er was afgelopen week heel wat te doen in mijn anders zo rustige leven. Tja ik ben nu eenmaal pensionado dus voor mij hoeft niets maar mag alles hoewel dat er deze week niet op leek.

Landelijk stonden deze week de versoepelingen van het Coronabeleid centraal. Volgens mij zijn deze nu al ingegaan gezien de reacties tot nu toe en mijn agenda. Ben ik blij met de versoepelingen, ik ga al weer een paar weken gewoon naar piano- en zangles dus daar verandert niet zoveel in en ook de horeca bezoek ik al geregeld. En daar heb je de eerste versoepeling, geen 1,5 meter maar wel de Coronapas. Ha ik kan eindelijk die pas een keer gaan gebruiken ehhhh ……. als de horeca wil mee werken tenminste.

Ik ben het wel met hun eens dat dit een beetje rare regeling is op de terrassen maar dat gaat niet door. Voor binnen ben ik het 100% eens dat je je pas wel moet laten zien en ik zou het het jammer vinden als ik me over een week niet meer welkom voel in de horeca die binnen én de 1,5 meter los laat én geen check doet op de befaamde QR-code. Ik ga die gelegenheden dan ook niet meer bezoeken, waarbij ik wel moet aangeven dat ik weinig horeca bezoek waar de afstand tussen de tafeltjes zo klein is, dat je moet uitkijken om niet het eten van de bordjes van je buren te vegen. We gaan het wel zien.

Een ander opmerkelijk politiek kwestie is het opstappen van mevrouw Kaag. Ja ze kon niet anders zul je zeggen na haar opmerking in april maar dit is weer eens een typisch mevrouw Kaag trekje. Alleen aan haar zelf denken en niet aan het land waarvoor zij zich in de verkiezingen met veel enthousiasme beschikbaar stelde. En wat te zeggen van de samenwerking PvdA en GroenLinks, daar zitten nu ook al scheurtjes in als je het stemgedrag van de partijen bekijkt. Dus ook dat was een ballonnetje dat opgelaten is om het door mevrouw Kaag zo fel begeerde progressieve kabinet te krijgen.

Terug naar Delft waar we ook een politiek debat hadden. Enerzijds om als lokale omroep de gemeente het belang van goede lokale journalistiek te laten zien en dat daar geld voor nodig is en anderzijds het profileren van Omroep Delft, waarvoor ook geld nodig is. Goede discussies over samenwerken en de wisselwerkingen als hoor- en tegen hoor en de wensen van de luisteraar. Aan het einde was mijn conclusie we willen allemaal die samenwerking de omroep, het mediafonds en de politieke partijen. Jammer vond ik wel dat er niet een afspraak werd gemaakt over een vervolg, al zou dat alleen maar geweest zijn dat een gesprek werd gepland om verder te kijken of er iets concreet gemaakt kon worden.

Tja nu is het toch weer een erg politiek verhaal geworden. Daarbij komt ook dat ik zelf afgelopen week ook begonnen ben met de cursus Politiek Actief voor de Gemeente. Nog even online maar vanaf 27 september fysiek in het Stadhuis. Mijn eigen politieke inzet voor de gemeente blijft nog even onduidelijk maar daar zal binnenkort ook wel verandering in komen.

Net als elke Nederlander begin ik het wel een beetje zat te worden wat er gebeurd in Den Haag. En dat is dan nog rustig uitgedrukt. Niet dat ik er slecht van slaap maar toch ik word er moe van. Elke dag komt er wel weer een politiek journalist in alle talkshows om hun visie, mening en zo voort te vertellen. Een goede gelegenheid voor veel van hen om zichzelf te profileren.

Maar waar gaat het nu eigenlijk om. In maart hebben we allemaal mogen kiezen en daarmee een volksvertegenwoordiging gekozen. Een aantal dingen viel op. De toenmalige demissionaire regering had meer zetels behaald. Een goede zaak zou je zo zeggen en reden om een korte formatie te verwachten. Er viel nog wat op en dat was dat Nederland niet koos voor een linkse of zoals mevrouw Kaag zegt een progressieve regering. Nederland had zich laten horen en daarmee zou Den Haag toch uit de voeten moeten kunnen.

Nee, want daarna begon het pas echt. Mevrouw Kaag wilde verandering, iets wat Nederland dus niet wilde, en blokkeerde de vorming van een gewenst kabinet. Oké om haar tegemoet te komen was er bereidheid om met PvdA of Groenlinks een coalitie te vormen. Hier komt de firma list en bedrog om de hoek kijken want ineens gebeurde wat voor de verkiezingen nog voor onmogelijk werd gehouden deze twee linkse partijen wilde voor de formatie wel optreden als één blok. Let wel alleen voor de formatie en daarna? Nou dat zien we dan nog wel. Tja en dan zou je een progressieve meerderheid kunnen vormen conform de wens van mevrouw Kaag. Tja maar Nederland wil dat niet dus gelukkig hield Mark Rutte zijn rug recht en ……… Ja we weten het inmiddels.

Wat eigenlijk belangrijker is, dat is de inhoud, de plannen, de prioriteiten. Daar zou over gesproken moeten worden. Lang werden we aan het lijntje gehouden dat daar best wel overeenstemming over gevonden kon worden. Het rapport van de informateur laat anders zien want ook hier ligt mevrouw Kaag dwars. Weet je ik vind die vrouw steeds ongeloofwaardiger worden. Voor mij is haar doel duidelijk; haar ego is belangrijker dan Nederland en eigenlijk had ik dat altijd al van haar verwacht.

Goed er is weer een nieuwe informateur die het mag proberen en de eersten hebben al weer hun hakken in het zand gezet. Waar moet dit naar toe terwijl voor mij de oplossing vanaf dag 1 al duidelijk is. Maar ja ik ben geen politiek journalist en ik wil me al helemaal niet als zodanig profileren. Ik ben maar een eenvoudige Nederlander maar ik kan wel 1 en 1 bij elkaar optellen zonder fouten. Dus geef gehoor aan wat die vele eenvoudige Nederlanders willen en zoals ze het hebben laten horen bij de verkiezingen. VVD, D66, CDA en CU is dat nu zo moeilijk en ja als er dan poppetjes vervangen moeten worden dan moet dat maar. Kies eieren voor je geld of stap over je ego heen.

O ja en van mij mogen ze ook als eerste verandering doorvoeren dat de ambtstermijn voor de minister president en de andere ministers maximaal 8 jaar of twee termijnen mag zijn. Dat zeg ik niet omdat ik geen bewondering heb voor wat Mark Rutte de afgelopen jaren heeft gedaan. Hij heeft het goed gedaan en niet alleen in de Corona crisis, maar ook voor hem wordt het eens tijd om naar wat anders om te kijken. Tot slot ik hoop dat het Johan Remkes gaat lukken om de grote ego’s een spiegel met de werkelijkheid voor te houden.

Net als je begint te denken dat zomerse dagen er niet meer inzitten dan gebeurd het toch echt. Ja we hebben zon en hogere temperaturen dus we gaan weer op pad om te genieten. Een terrasje pakken, buiten eten en lekker wandelen in de natuur of in de wijk waar in je woont. Je trekt er op uit en dat heb ik natuurlijk ook gedaan. De weersvooruitzichten waren fantastisch toen we ons tripje naar het strand afspraken. Zon en wat hogere temperaturen. Wat een teleurstelling dat er totaal geen zon te zien was op de afgesproken dag maar de optimist die in me zit won het toch. Wel nog wat warmere kleding aangetrokken en op naar het strand.

Keuzestress want welk strand; gaan we naar Scheveningen of naar Hoek van Holland. Kijkduin viel af omdat ze daar nog steeds druk aan het verbouwen zijn dus echte gezelligheid kun je daar niet vinden. Het werd Scheveningen en dat was een goede keuze. Ik was er al ruim een jaar niet meer geweest en zag dat er veel veranderd was. Nieuwe tentjes aan de boulevard en op het strand. Zeker naar het Noorderstrand toe was het, voor mij uit mijn werkzame periode zeer bekend gebied, bijna niet te herkennen.

Mooi waren ook de Beelden Aan Zee. Bijzondere beelden en heel grappige dus daar moesten we wel wat plaatjes schieten. Haring happen, een denkhouding aannemen maar ook Horen, Zien en Zwijgen was daar uitgebeeld. Lekker gek doen bij de beelden. Tja en dan natuurlijk ook een terrasje pakken aan de zee. Die strandtenten worden steeds mooier en het is dan ook voor hun eigenaren een zegen dat ze deze winter ook mogen blijven staan. Hopelijk zal in de komende winter de kust niet al te veel worden geteisterd door zware stormen want dan zal de schade niet te overzien zijn. Maar nu even geen zwart kijker zijn.

De dag sluit je dan wel af op een terras in Delft voor een eenvoudige kipsaté en veel plezier wetende dat het het begin gaat zijn van in ieder geval een week Indian Summer met droog weer en lekkere temperaturen. Genieten dus maar werk wacht ook wel weer. Druk in de weer voor de Omroep Delft en met de politiek in Delft. Plannen maken voor Living Blue maar ook voor de kortere termijn namelijk de wekelijkse uitzending van Delft Centraal.

Iedere week is het weer kijken naar interessante onderwerpen voor Delft Centraal op de maandagochtend. Voor afgelopen week is het me weer gelukt en voor komende maandag ben ik nog even bezig. Grappig is dat mijn gesprek over de Samenwerking tussen Reinier de Graaf Ziekenhuis, Careyn en de Albedagroep werd overgenomen door Careyn op hun You Tube kanaal, waardoor het ook door de doelgroep veel teruggeluisterd is. Ach het is toch een klein beetje waardering voor je werk hoewel ik echt niet naast mijn schoenen ga lopen want zelf was ik niet echt tevreden over het gesprek. Ik had zoveel meer willen vragen maar daar was de tijd niet voor. Misschien later nog eens wat langer met deze dames praten over ervaringen en voortgang.

Een ander gesprek afgelopen maandag heeft er toe geleid dat ik komende zondag lekker bezig ga zijn. Ja ik ga meedoen met de wandeltocht die wordt georganiseerd ter herinnering aan Martin Stoelinga. Tja dat was wel even een jojo deelname; we hoorden dat het 10 km zou zijn en wij dachten: oké dat kunnen we wel aan. Maar toen stond in de krant 15 km en dat was na overleg toch wel een brug/weg te ver. Dus nee we gaan niet mee doen. Uiteindelijk gaat het 5 km worden en dat is de uitdaging die we best wel aankunnen. We moeten het dan wel laten zien. Wordt vervolgd dus.

Tja en dat ga ik op mijn leeftijd dus ook weer doen. Niets heftigs hoor want ik heb het natuurlijk over de muziekschool. Vanaf komende week gaat het weer beginnen de zang- en pianolessen. Hopelijk gaat het dit jaar beter als het voorgaande jaar want toen waren het maar bitter weinig lessen die ik kon volgen bij de muziekschool, omdat deze gesloten was. Maar niet getreurd we mogen weer en de schoolvakanties zijn ook weer voorbij. Met Ron pak ik de draad weer op en ga weer werken aan mijn stem en ademhaling. Voor de piano krijg ik een nieuwe docent; met hem heb ik nog geen kennisgemaakt dus ik ben heel nieuwsgierig.

Afgelopen donderdag viel ook een syllabus van de gemeente op de deurmat (nou ja eigenlijk mijn brievenbus). De syllabus voor de cursus “Politiek Actief voor de gemeente”. Ja dat is serieuze kost maar vanaf 15 september wordt ik bijgespijkerd niet alleen over de politiek in het land, de provincie en gemeente maar ook over taken, bestuur en besluitvorming in een gemeente. Heb de syllabus al voorzichtig doorgebladerd en het ziet er interessant uit. Nu nog even wachten of we de cursus fysiek of toch online moeten volgen. Maar ik heb er zin in en of ik het in de praktijk kan gaan brengen blijft nog even afwachten. Half oktober zal deze cursus afgerond worden en dan wil ik heel graag nog een cursus Lokale politieke verslaggeving gaan volgen. Maar dat volgt wat later.

De vakantie is dus echt voorbij en ook het culturele leven is weer begonnen. Uit het aanbod in de theaters heb ik al weer een aantal mooie concerten uitgezocht. Ik ga dus weer naar Theater In de Veste in Delft maar ook naar de De Doelen in Rotterdam. Het kan dus allemaal dus ik begrijp niet zo heel erg de ophef van artiesten die zeggen dat ze nog steeds niet kunnen optreden. Oké grote festivals zijn nog steeds niet toegestaan en dat begrijp ik maar we zijn wel weer welkom in theaters en concertzalen, waar we een plaatsje krijgen aangewezen en weer heerlijk een avond kunnen genieten. Laten we dus blij zijn met wat wel kan.

Ook staan we met Omroep Delft weer klaar voor nieuwe uitdagingen voor wat betreft de radio. In een redactievergadering hebben we gehoord wat de plannen zijn voor het nieuwe format voor Delft Centraal. Het duurt nog wel even voordat er helemaal staat maar we kunnen er wel alvast rustig naar toewerken. Het wordt nu even kijken hoe ik zelf mijn format ga aanpassen en wat ik nu al kan doen. En natuurlijk met de hele redactie van Delft Centraal samen kijken hoe we de dagelijkse uitzendingen wat meer in balans kunnen brengen. Natuurlijk is er ook een eerste echte uitdaging met een politiek debat dat er met de gemeenteraad gevoerd gaat worden.

Tja en dan heb ik het weer druk als een (heel) klein baasje. De geplande vakantie die ik moest uitstellen omdat de NS werkzaamheden moet uitvoeren kon ik pas weer eind oktober in mijn agenda kwijt. Dus ja daar moet ik nog even mee wachten maar het lijkt er op dat we een mooie nazomer krijgen dus ik kan ook hier genieten en me, in de vrije uurtjes, storten op mijn nieuwste projectje. Het breien van een colorblock sjaal. Ja ik sta ook versteld van mezelf maar het is waar. Over een poosje heb ik een prachtige gekleurde sjaal die ik zelf gebreid heb. Ben trots op mezelf.

Eigenlijk zou ik nu bezig moeten zijn met de voorbereidingen van mijn vakantie maar ja het zal zo ondertussen wel duidelijk zijn die gaat dit jaar niet door. In plaats van Noorwegen, IJsland en Schotland blijf ik lekker in Nederland en maak hier een paar uitstapjes. En die korte uitstapjes moeten ook voorbereid worden. Nee hoor ik ben nog geen koffers aan het pakken want zover is het nog niet. Maar ik moet er wel rekening mee houden met de radio uitzendingen die ik moet maken.

Tja en dat leidt tot een drukke maandag. Eerste Delft Centraal. Het eerste uur was best rustig, terugblik op de wandeling met het exoskelet van het project March VI van de TU Delft en een gesprek met de 81 jaar oude amateur schilder Jean Piret die een tentoonstelling heeft in het Prinsenkwartier. Bewoog Koen, de piloot met dwarslaesie, zich met zijn exoskelet zich door Delft, Jean fietste met zijn schetsboek door verre landen als Syrië, Vietnam en Cuba.

Het tweede uur was, in ieder geval voor mij, wat moeilijker. Een gesprek over het Hospice in Delft en als je daarover praat komen ook de herinneringen aan José weer terug. Zij overleed op 52-jarige leeftijd in 2007 in dat Hospice, dat toen nog aan de Chopinlaan lag. Aanleiding voor het gesprek was dat het Hospice wil verhuizen naar een rustiger omgeving en ook meer ruimte nodig heeft. Maar we hebben ook volop aandacht besteed aan het mooie werk dat deze stichting doet voor terminale mensen.

Toch was ik over een ding echt verbaasd. De bestuursvoorzitter van de stichting Hospice en VPTZ (staat voor Vrijwillig Palliatieve Terminale Zorg) bracht zelf het onderwerp ter sprake. De VPTZ voor mensen die er de voorkeur aan geven thuis te sterven. De vrijwilliger gaan dan naar deze mensen toe voor kleine klusjes zoals boodschappen doen en eten klaarmaken en een gesprek. Van waar mijn verbazing? Mijn moeder moest gedwongen naar een verpleeghuis omdat ze niet langer meer voor zich zelf kon zorgen. We wisten toen dat ze niet lang meer te leven had en ze vond het vreselijk uit haar eigen omgeving te worden weggerukt. Waarom heeft niemand ons toen gewezen op deze mogelijkheid?

Na toch een inspannend tweede uur Delft Centraal even een kwartiertje rust en dan twee uitzendingen van Muziek Verleden opnemen. Pfffff was wel een zit maar het zijn leuke programma’s geworden. Luisteren dus de komende vrijdagen tijdens de lunch van 12 – 13 uur naar Omroep Delft. Je zou zeggen klaar is Kees en lekker naar huis maar niets was minder waar.

Nee ik had nog een uitzending te gaan. Een extra uitzending van Delft Centraal over Delft en haar recreatie mogelijkheden. Marcel Koelewijn van Hart voor Delft was mijn gast om 17 uur. Het was weer eens ouderwets een uitzending met slechts één gast voor het hele uur; heerlijk het leek bijna wel weer een uitzending van Living Blue. We begonnen met het verbod om te zwemmen in de Schie iets wat voor Marcel als brug- en sluiswachter een doorn in het oog is niet alleen het verbod maar ook dat de zwemmers zich niet bewust zijn van de gevaren als ze zwemmen op deze scheepvaart route.

Natuurlijk ook de blauwalg in de Delftse Hout en de Dobbeplas. Een vraag die hier nog onbeantwoord blijft is waarom we hier in Delft niet kijken naar de oplossing in Zoetermeer waar inmiddels de blauwalg al vier jaar onder controle is? Een vraag waar nog antwoorden op moeten komen. Betrokkenen komen nu weer terug van vakantie en Marcel heeft deze tijd gebruikt om zoveel mogelijk informatie te vergaren. Hij zal dus op de zijn bekende wijze dit nu verder oppakken. Laten we hopen dat ook Delft binnenkort verlost is van de hinderlijke blauwalg.

Tot slot maakte we nog een rondje Delftse Hout en Hertenkamp. De Delftse Hout is nog steeds als recreatiegebied goed onderhouden wat je niet kan zeggen van de Hertenkamp. Dit gebied is nog steeds recreatiegebied maar lijkt meer en meer op natuurgebied. Tijdens zijn rondgang met Toon Paap, ja die van de paardentram, hebben zij in de Hertenkamp geen eens een hert kunnen ontdekken. Volgens mijn technicus Roel van der Haak zijn die er nog wel.

Na dit gezellige gesprek kwam er eindelijk een einde aan een lange werkdag, waarop ik heel tevreden kan terugkijken. Maar ik was wel blij dat ik thuisgekomen niets meer hoefde te doen (behalve eten klaarmaken en het natuurlijk ook op eten) en met mijn benen op de bank lekker naar de TV kon kijken. Vanochtend ben ik wel verder gegaan met de voorbereiding van de redactievergadering van Delft Centraal die onze hoofdredacteuren voor ons gepland hebben.

Nou ja vakantie, dat is een groot woord. Eigenlijk zou ik eind van de maand pas op vakantie gaan. Heerlijk met de MS Rotterdam VII, het nieuwe vlaggenschip van de HAL, op stap en genieten van de mooie natuur van Noorwegen, IJsland en Schotland. Na twee jaar dus weer cruisen maar helaas dat kan weer niet doorgaan als gevolg van de Corona. Niet dat er nog niet gecruised kan worden want deze week zijn de Middellandse Zee cruises bij Griekenland weer begonnen. Oorzaak is dat veel landen nog geen buitenlanders, dus ook Nederlanders toelaten.

Nee de vakantie was de radiostilte op mijn site. Vanaf nu lijkt het of we weer wat meer kunnen gaan doen. Volledig gevaccineerd en wat minder regels maakt het leven weer wat leuker. Niet dat het de afgelopen tijd alleen maar kommer en kwel was. Nee maar mijn agenda begint ook weer wat voller te lopen met leuke dingen. Zoals een kort tripje naar Goes in Zeeland binnenkort. Ik hoop dan ook op bezoek te kunnen gaan bij mijn nichtje die vanaf eind deze week in Middelburg gaat wonen en studeren.

Maar er zijn ook andere leuke dingen die niet vooraf in mijn agenda terecht komen. Zoals afgelopen zondag eerst met mijn neefje een echt Grieks uitstapje naar de Hippolytusbuurt bij P_D deli pies & coffee. Gerechten die mijn Griekse vriendin bestelde zijn haar favorieten uit haar geboortestreek en het was lekker. Vraag me niet wat ik heb gehad want het bestellen ging in het Grieks en tja die taal beheers ik helaas niet. Daarna nog even een verjaardag van een vriend vieren met sushi op een ander terras in Delft. Een leuke verrassingsdag dus.

Natuurlijk heb ik tijdens de zomerstop van Delft Centraal gewoon wekelijks mijn uitzendingen gemaakt. Was wel verwarrend want het bleef gewoon Delft Centraal en voor mij was er niet zoveel veranderd. Oké ik had minder gasten maar kon daardoor meer aandacht aan hun besteden. Maar toch het was een zomerprogrammering. Ook Muziek Verleden ging gewoon door.

Dat er weer een beetje sprake is van een normaler leven beleefde ik vanochtend. Yeah, ik heb weer een concertserie geboekt bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Het najaar is dus weer gevuld met mooie concerten in Rotterdam en in de post vanochtend zit ook al weer het programma voor het Theater De Veste dus ook hier kan ik weer wat voorstellingen gaan uitzoeken. En ja ook daar is de eerste voorstelling geboekt: Simone Kleinsma.

Tja en zo lijkt het leven weer een beetje op gang te gaan komen. Zeker als ik in het najaar toch van plan ben om naar het zonnige Lanzarote te gaan. Een beetje zon op doen voor de winter om zo volgend voorjaar echt klaar te zijn voor een mooie cruise naar de Noordkaap. Ik ben dus nu een heel blij mens.

Nee wees niet bang ik ben nog steeds gezond en nog goed bij mijn verstand maar toch is “Sterren Tellen” de titel van deze blog na een lange tijd. De reden van mijn lange afwezigheid? Ach er gebeurde niet zoveel waarover ik wilde schrijven. Niet dat ik niets heb meegemaakt, nee ik heb weer voldoende beleefd maar dat waren dingen die ik of voor mij zelf wilde houden of voor een ander niet de moeite waard zijn. Vandaar en ja het is uiteindelijk ook vakantie.

Een vakantie die ik gewoon weer thuis doorbreng. Ik ga daar niet moeilijk over doen want het is nu eenmaal zo. Ik heb nog niet zoveel zin om in een vliegtuig, trein of bus te stappen om naar ergens ver weg te gaan. Nee bij mooi weer zit ik op mijn balkontuintje te genieten en ja ik kan nu ook gewoon doorwerken bij de Omroep in deze zomer. Ook weer een uitdaging om leuke onderwerpen te vinden maar tot nu toe lukt het me.

Waarom dan nu de stilte doorbreken? Dat komt door “Sterren Tellen“, een liedje dat ik zojuist op de radio hoorde. Een liedje van Diggy Dex dat bij de Beste Zangers werd vertolkt door Stef Bos. De versie van Stef hoorde ik en ik werd getroffen door de tekst en pinkte even een traantje weg. Ja “Pluk de dag en Tel je zegeningen, Tel je zegeningen, tel tel”. Ja dat is iets wat ik nu al meer dan een jaar doe en dat heeft me heel mooie ervaringen gebracht.

Nu mogen we weer wat meer doen en daar geniet ik ook weer volop van. Heerlijk met vrienden borrelen en eten, naar de bioscoop en het theater en ja zo ongemerkt loopt mijn agenda weer vol en heb ik het gepresteerd om weer eens een dubbele afspraak te plannen. En of we het nu willen of niet sport is ook aan de orde van de dag. Na voetbal, o ja na de kwalificatieronde zouden we dit keer wel weer Europees kampioen worden, Tour de France en Wimbledon nu de Olympische Spelen.

Gelukkig worden er nu wat medailles gehaald, want afgelopen week was iedereen in Nederland in zak en as. Ja ook daar zouden we de medailles wel even gaan ophalen. Bij het wielrennen zelfs alle drie de kleuren. Teleurstelling dus dat er wel Corona besmettingen waren maar slechts vier medailles in zilver en brons. Er moest een persconferentie aan te pas komen om de gemoederen wat te sussen.

Nu zijn in 2021 de Olympische Spelen niet echt een feestje dat je als sporter meegemaakt moet hebben. Je hebt er vijf jaar op moeten wachten, je hebt je rot getraind en dan mag je naar Tokio. Als je in de prijzen valt is er een enorme ontlading maar ja niet iedereen kan goud halen dus moeten we ook reëel blijven. Daarom neem ik ook mijn petje af voor die deelnemers, die ook veel hebben moeten doen om mee te mogen doen en dan buiten de prijzen vallen maar met een brede smile zeggen dat het een enorme ervaring was om op dit podium een prestatie neer te zetten. Tja ook voor hun dus “Pluk de dag en Tel je zegeningen en tel, tel”.

Aan alle atleten die nog moeten presteren wens ik dus veel succes en geniet zoveel je kan want meedoen is toch belangrijker dan winnen? En jij hebt het maar bereikt dat je daar op dat hoogste podium jezelf kan laten zien. Geniet er van en laat ons in Nederland ook genieten en met je meeleven.

Vanochtend was ik in de studio van Omroep Delft om samen met Emmy en Dick het programma Muziek Verleden op te nemen voor komende vrijdag. Ik zou iedereen aanraden om vrijdag naar het programma te luisteren want ook dit keer heeft Wim weer heel mooie nummers uitgezocht in het thema If. Toen ik samen met Dick de studio uitliep moest ik denken aan wat gisteren gebeurd is.

Zou Peter R. de Vries ook tevreden geweest zijn toen hij de studio uitliep over het programma waaraan hij een bijdrage had geleverd? Nadenkend over wat hij gezegd heeft maar ook wat hij nog moet doen. Niemand zal het weten en dat is eigenlijk ook niet zo belangrijk. Ik ben gewoon doorgelopen en veilig thuis gekomen maar hij werd opgewacht en neergeschoten. Oké ik nam een onschuldig radioprogramma op en hij is misdaadverslaggever dus alle vergelijkingen gaan niet op. Wat er gisteren met hem gebeurd is, is echt afschuwelijk.

Toch blijft het gebeuren me bezig houden want in deze tijd gebeuren er heel gekke dingen. Gisteren las ik ook een stuk over een proces tegen een man die in de Artemisstraat een vrouw neerstak. Een voor hem volkomen onbekende vrouw die hij toevallig tegenkwam. Hij had coke gebruikt en wilde meer. Dat was de reden waarom hij juist van haar geld wilde maar zij wilde haar tas niet geven. Het resultaat was dat hij op haar instak. Maar ik moest ook denken aan het incidentje, wel een heel groot woord voor het gebeurde, dat ik zelf onlangs meemaakte.

Gelukkig was het onschuldig maar als …… Oké ik laat me niet bang maken maar toch. Even schetsen wat er gebeurde. Bij een tramhalte moest ik voorbij een groepje jongen. Ze hadden allemaal stepjes bij zich en hadden de tramhalte verandert in een grote prullenbak met etensresten. Toen ik voorbij wilde lopen vroeg ik of ik mocht passeren. Het antwoord was “nee”. Luid en duidelijk maar ja ik was al voorbij. Dat dat niet naar de zin van de jongelui was bleek toen ze achter mijn rug gingen spugen.

De buschauffeur had dit allemaal zien gebeuren en vroeg of ik lastig gevallen was. Tja vroeg ik de man “wat is lastigvallen” en vertelde wat er gebeurd was. De chauffeur vond het ernstig genoeg om het te melden. Eigenlijk vond ik dit overdreven en ik heb ook geen idee of daar iets mee gedaan is.

Maar zeker na het verhaal over de neergestoken vrouw dacht ik wel “die jongens bij de tram spuugden gelukkig alleen maar”. Wat mij wel bij blijft is dat je nooit weet wie je in welke toestand tegen kan komen en wat die persoon bewust of in een opwelling kan doen. Volgens mij kan je je hier ook niet op voorbereiden maar ik wil me er ook niet door laten afschrikken en morgen stap ik weer even vrolijk in de tram.

Voor nu eindig dus maar dat ik hoop dat Peter R. de Vries de aanslag op zijn leven goed te boven zal komen, hoewel dit naar verluidt op dit moment nog een heel groot vraagteken blijft. Peter en familie heel veel sterkte!

Je gelooft het of niet maar ik heb weer wat huiswerk te doen. Nee geen huishoudelijk werk maar echt een document bestuderen. Wie had dat gedacht maar goed als ik actiever wil worden in de lokale politiek dan moet ik er wel aan gaan wennen. Dus net het rapport “Wat nou oud” uitgeprint. Het gaat over een onderzoek naar het ouderenbeleid in Delft en wordt komende donderdag behandeld in een van de commissies van Delft.

Jammer dat mijn printer van dat printen wel moe gaat worden. Zo wie zo heb ik de laatste tijd toch al een beetje haat liefde verhouding met mijn printer. Mijn laptop en printer staan zo’n beetje op elkaar maar toch blijft de laptop roepen dat hij de printer niet kan vinden. Hoe moet ik je helpen laptop??? Doe je ogen open want hij staat tegenover je!!!!!

Goed vanochtend vond mijn laptop wel weer eens een keertje de printer. Pfffff…… snel maar even die 40 pagina’s uitprinten. Het leek gelukt maar toch de laatste 10 pagina’s vertonen alleen maar strepen. Niet te lezen dus. Straks nog maar even proberen of hij de laatste 10 pagina’s ook nog wil printen en voor nu maar proberen me niet te ergeren.

Waarom ik dit rapport met veel interesse ga lezen? Tja ik behoor nu eenmaal tot de doelgroep. Dus dan ben ik al helemaal geïnteresseerd maar komende maandag wil ik in de uitzending Delft Centraal bij de Zomer Van Omroep Delft daar uitgebreid aandacht aan besteden. Dat betekent dat ik niet alleen het rapport ga lezen maar dat ik donderdagavond tijdens de commissievergadering achter mijn laptop zit om de bespreking van dit rapport mee te maken.

Ik heb wel een idee hoe ik in de uitzending van komende maandag dit onderwerp wil aanvliegen maar veel hangt af van die commissievergadering van donderdag. Eigenlijk vind ik dit wel spannend want ik wil met meerdere mensen in de uitzending over dit onderwerp spreken. Dat heb ik bij mijn weten nog nooit gedaan. O ja in vergaderingen op kantoor moest je je ook in discussies mengen waarin verschillende meningen aan de orde kwamen maar dit is toch weer anders.

Ik ga me dus goed voorbereiden van de week en als jullie willen weten wat ik er van bak, ja dan moet ik zeggen luister maar maandag naar de radio. En o ja ik begin die uitzending met de finale van de YourMic competitie voor jongeren die de zondag daarvoor in de Veste heeft plaatsgevonden. Jim komt, misschien wel met de winnaar, naar de studio dus het contrast in de uitzending kan niet groter zijn. We gaan het zien. Luister je ook maandag tussen 10 en 12 uur. Omroep Delft daar moet je zijn.

Vorig jaar op donderdag ging ik naar de Doelen in Rotterdam. Het beloofde een top avond te worden want op het programma stond de Symfonie Fantastique van Hector Berlioz. Een keer eerder had ik deze symfonie gezien en ik was toen maar ook nu weer onder de indruk. Het 5e en laatste deel met de Heksensabbat en de doodsklokken waren ook dit keer weer fenomenaal en zonder het te weten was dit het begin van een bijzondere tijd.

Later op weg naar huis was het ook een groot feest op het Centraal Station Rotterdam. Feyenoord had die avond zich met een 7-1 overwinning op NAC weer in de finale van de Beker gespeeld. Veel feestende supporters due op het station en veel moeite om me in een trein te wurmen. Corona waarde toen al onder ons maar we hadden veel plezier in de trein. Feestvierend over de overwinning en grappen maken over Corona. Die avond van de 5e maart staat nog steeds in mijn geheugen gegrift.

Tien dagen later was alles over. Eerst de intelligente lockdown, de angst om het virus te krijgen maar dan in de zomer een versoepeling die jammer genoeg weer gevolgd werd door een nieuwe lockdown en een totale lockdown met avondklok. Niets was meer mogelijk en ik keek thuis naar veel muziekstreams. Tot gisterenavond!!

Gisteren ging ik weer naar De Doelen in Rotterdam. De seizoensafsluiting(seizoen 2019-2021?) met op het programma het 3e Pianoconcert van Prokofjev en de 5e Symfonie van Tsjaikovski. Het was wel even vreemd. Mondkapjes op, behalve als je op de plaats zat, en veel minder bezoekers. Geen vaste plaats maar toch wist ik op mijn favoriete plek te komen. Het podium was ook veel groter dan normaal en de plaatsen die niet bezet mochten worden waren gemarkeerd door vrolijke doeken.

Dat podium zag er vreemd uit want het orkest was gegroepeerd rond de piano. Iets wat denk ik nog nooit is voor gekomen. Dirigent maar ook de solist van het pianoconcert was een en dezelfde persoon, Lahav Shani. Door deze opstelling was hij een met het orkest en kon naast fabuleus pianospelen ook het orkest dirigeren. Ik kon heel goed op zijn handen kijken en als ik nog een carrière als pianospeler zou ambiëren dan zou ik nu heel erg gedemotiveerd zijn. Gelukkig voor mij heb ik die ambitie niet.

Na de pauze, ja die was er ook weer, was het podium helemaal omgebouwd en zat het orkest weer in de gewone opstelling. De 5e Symfonie van Tsjaikovski was weergaloos; het geeft weer nieuwe energie. Toch was het iets anders, wel applaus maar geen geroep en iedereen bleef netjes zitten. Waarom de bloemen achterwege bleven begrijp ik niet maar goed het is maar een klein detail.

Leuk was dat zowel na het pianoconcert als de symfonie Lahav zijn vuisten, als stille triomf, balde. Hij en zijn orkestleden genoten zichtbaar, want voor hun was het ook weer voor het eerst sinds 8 maanden weer een optreden met publiek. Zij maar ook de organisatie van De Doelen hebben de uitverkorenen, die een kaartje konden bemachtigen, een mooie avond bezorgd. Hopelijk het begin van een nieuw concertseizoen vanaf september.