Categorie: Blog

Gisteravond kwam ik in een nieuwe wereld terecht. Ik was in Rotterdam in De Doelen om weer eens een concert bij te wonen. En dat concert was de negende symfonie van Antonín Dvořák of te wel de symfonie uit de Nieuwe Wereld. Het was 1892 toen Dvořák een uitnodiging van het National Conservatory of Music of America in New York ontving. Hij zou de man zijn die Amerikaanse componisten moesten helpen bij het maken van een nationale muziekstijl, iets wat nog ontbrak in de Amerikaanse klassieke muziek.

Dvořák vertok vanuit Praag naar Amerika, de nieuwe wereld en liet zich inspireren door Afro-Amerkaanse en indiaanse muziek. Hij componeerde daar zijn Negende symfonie waarin hij indrukken en groeten uit die Nieuwe Wereld weergaf. Na drie jaar kreeg Dvořák heimwee naar zijn vaderland en verliet Amerika weer

Ook de dirigent van de avond, de tachtigjarige Edo de Waart, vertrok vanuit Nederland om zijn geluk te beproeven in Amerika en keerde voor een eerste keer terug naar Nederland. Van 1973 tot 1979 was hij de grote man in Rotterdam bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest als dirigent en artistiek directeur. Maar voor hem bleef Amerika trekken zodat hij weer terugging.

Maar dit is allemaal historie en ik leef wel in het heden. Toch was het alsof ik een Nieuwe Wereld in ging. Het was niet mijn eerste bezoek, na strenge Corona maatregelen, aan de Doelen in Rotterdam. In juni was ik er ook al een keertje alleen toen mocht de zaal nog niet vol zitten en moesten we mondkapjes dragen. Dat was een mooie avond maar toch wel vreemd. Nee bij dit bezoek leek het alsof alle maatregelen verdwenen waren, Maar dit was dan ook weer niet waar want om binnen te mogen komen moest je wel een corona app en ID laten zien naast je kaartje. Omdat ik redelijk vroeg was dat geen enkel probleem zodat ik het ervoer als gewoon als vanouds.

Maar dan, dan loopt de foyer vol met vooral feestelijk uitgedoste muziekliefhebbers. Jonge, wat oudere maar ook oude mensen klaar om een avondje te gaan genieten. Het was wel een beetje vreemd en na anderhalf jaar begon die Nieuwe Wereld zich een beetje te openen. En dan ga je de zaal in en zit je tussen twee oudere heren. Oeps, dat was een beetje raar maar ik heb dat gevoel toch maar snel van mij afgezet met het idee dat ook zij bij binnenkomst gecontroleerd waren en het niet direct types zijn die met de check de boel beduvelen.

Tja en dan begint het orkest te spelen en je kan weer genieten van het orkest, de dirigent en de muziek. Horen, zien en voelen wat een belevenis weer en twee uur lang genieten van de muziek, de mensen om je heen en de sfeer. Hopelijk kunnen we vanaf nu weer gaan genieten van die mooie dingen en vallen de maatregelen komende week mee. Want deze Nieuwe Wereld smaakt naar meer en volgende week is er al weer meer, want dan mag ik weer naar Rotterdam maar dan voor de eerste symfonie van Mahler. Maar deze avond was de start van de Nieuwe Wereld voor mij.

Vanmiddag zit ik lekker relaxt achter mijn laptopje. Nee niet dat alle netwerkproblemen zijn opgelost hoor. Op sommige avonden zit ik nog steeds via mijn telefoon naar de TV te kijken en het internet werkt nog steeds niet mee. Leuk is dat als iedereen naar de ander wijst als veroorzaker van het probleem. Maar goed ik maak me er maar niet te druk over dus zit ik nu met een doosje champagnetruffels van het Delftse Coco & Sebas naast mij mijn volgende verhaal te schrijven.

Die champagnetruffels was een cadeautje van gisteravond en samen met een mooie bos bloemen maakten ze de avond af voor mij. De avond begon met een informeel hapje eten bij Mootz in Delft gevolgd door de Algemene Ledenvergadering van het CDA Delft. Op de agenda stond het vaststellen van de kandidatenlijst voor de gemeenteraads-verkiezingen op 16 maart het volgend jaar. Er lag een voorstel van de selectiecommissie voor de kandidaten en ik kon mezelf op die lijst op de vijfde plaats terugvinden. Ik was zeer vereerd met het in mij gestelde vertrouwen.

Maar tot gisteren had ik alleen aan die commissie vertelt waarom ik me kandidaat heb gesteld. Dus gisteren heb ik dat ook mogen vertellen aan alle aanwezige CDA leden. Ik vond het wel even spannend want ja ik weet echt wel waarom ik me aangemeld heb maar ik hoopte wel dat ik uit mijn woorden kon komen en niet zou gaan hakkelen en op eventuele vragen ook de juiste antwoorden kon vinden. Het ging goed dus voor niets zorgen gemaakt. Ik werd onder andere gepresenteerd als blogger dus ik nodig degene die vroeg waarover mijn blog gaat van harte uit om deze blog te lezen.

Living Blue met Machteld gaat over de dingen die ik mee maak en wat ik er van vind. Soms leuk maar soms ook kritisch kortom het gaat over mij en mijn belevenissen. Dat blijf ik ook doen want naast politiek zijn er nog zoveel leuke, grappige en merkwaardige dingen die voorbij komen. Maar sommige verhalen zullen best ook wel eens over politiek gaan.

Toen ik me aanmeldde bij de kandidaten commissie heb ik me ook gerealiseerd dat de kandidaatstelling niet samen gaat met een deel van mijn radiowerk. Maar in het leven is het keuzes maken en na wat wikken en wegen wist ik dat mijn radiowerk zou sneuvelen. Geen leuke, interessante en kritische gesprekken meer met studenten en hoogleraren, mensen in de sport, politici en belangenverenigingen meer maar andere uitdagingen. Dus vanaf nu geen Delft Centraal meer en de ideeën die ik weer had voor het opstarten van Living Blue kunnen ook weer op de plank.

Wat wel blijft is dat ik samen met Emmy en Wim het programma Muziek Verleden bij Omroep Delft blijf maken. Dus heb ik snel de plaatjes voor vrijdag er weer bij gehaald en ben ik op zoek gegaan naar wetenswaardigheden over alle Daves die aan bod komen. Natuurlijk blijft Delft Centraal op maandagochtend ook te beluisteren want Dick de Jong, die er iedere maandag al altijd bij was, gaat dit programma overnemen, ik wens hem heel veel succes en in het begin zal ik hem ook nog wel een beetje achter de schermen helpen.

En vanavond ga ik lekker voor de TV zitten en ik hoop dat dat dit keer niet via de telefoon hoeft. Beste Zangers de laatste uitzending met duetten, dat wordt dus weer genieten en morgen naar Rotterdam voor de Negende Symfonie van Dvořák, De Nieuwe Wereld. Overigens ik heb nu ook een nieuwe wereld die ik moet ontdekken en dat is de wereld van twitter (ik schaam me diep). Maar ook deze uitdaging ga ik aan.

Ja het is al weer even geleden dat ik van me heb laten horen. Reden daarvan was tweeledig. Enerzijds heeft de eigenaar van mijn appartement besloten om een nieuwe glasvezel aansluiting te realiseren in onze complexen en tegelijkertijd een nieuwe provider te introduceren. Zij verzekerde dat ik als gebruiker gewoon mijn “eigen” glasvezel aansluiting te kunnen blijven gebruiken bij mijn “eigen” provider. Geen probleem dus zou je zeggen.

Niets is minder waar. Tijdens de werkzaamheden in het complex, waar overigens bij de bouw 3 jaar geleden al glasvezelvoorzieningen waren aangelegd, was internet verschrikkelijk traag en soms had ik zelfs geen TV. Afgelopen weekend werden er ook werkzaamheden op straat uitgevoerd in het kader van glasvezel zodat ik een groot deel van het weekend zonder TV en internet heb gezeten. Ik kan je zeggen TV kijken op je mobiel is niet echt comfortabel. Het gaat nu iets beter maar het is nog steeds niet optimaal. Mijn dank daarvoor.

Aan de andere kant gaf deze malaise aan mij de mogelijkheid om te overdenken wat me in de toekomst te wachten staat en hoe ik hiermee omga. Weer cryptisch hé!! Ik weet het maar ik sta voor een nieuwe uitdaging, spannend maar ook heel eervol. En ik heb er enorm veel zin in. Dus als dit allemaal door mag gaan dan ben ik heel blij maar ……. Oké ik vertel het binnenkort allemaal wel.

Ik heb overigens niet stil gezeten in de internetloze tijd. Een hoogtepunt was afgelopen vrijdag. Ik was weer eens een keertje in Rotterdam en daar ben ik echt waar gaan kijken naar de Rotterdam VII wezen kijken. Wat een mooi schip en wat was ik jaloers op de genodigden die mee mochten varen naar Amsterdam. Nog ongeveer 250 dagen wachten en dan mag ik ook aan boord. Ik heb wat mooie plaatjes gemaakt van het trotse schip met op de achtergrond de Zwaan.

Het was mooi weer dus weer echt genieten. Daarna lekker teruggelopen via een paar leuke winkels, tja dat kan ik nu eenmaal niet laten, naar het station en weer terug naar Delft. Net op tijd voor de VrijMiBo bij Vanouds. En nee ik hoef geen 250 dagen te wachten op die vakantie, want ik ga met de Sint terug naar Spanje in december tenminste als er maar geen vulkanen roet of lava in het eten gaan gooien.

De weergoden afgelopen weekend werkten gelukkig mee want er was weer veel te beleven in Delft. Burendag met schaken, rap-optredens, Silent Disco en een ware kleedjesmarkt die voor wat betreft het weer niet mis kon gaan na de opening van wethouder Bas Vollebregt die zelf de zon mee nam. Ja hij vertolkte op zijn manier het nummer ‘Here comes the sun’ van de Beatles dus nee die dag kon niet meer stuk. En dat terwijl er in de binnenstad ook nog voldoende te beleven was.

Het Knapsack Festival op de grachten door Delft. Als gevolg van de weer toegenomen keuzestress kon ik pas in de avond naar de binnenstad en heb dus van de middag het meeste moeten missen. Op zich niet zo verschrikkelijk want in de binnenstad is het op zaterdagmiddag altijd al druk met winkelende mensen en ik vindt het nog steeds niet comfortabel om in die menigte op te gaan. Dus op het einde van de middag lekker genieten van een wijntje en wat klassiek getinte muziek.

Wachtend…. ja waarop eigenlijk. Mijn mede terrasbezoekers vertelde dat er een veegwagen zou komen die het geluid van een Boeing goed benaderde. Db-meters in de aanslag dus. De veegwagen kwam maar maakte nauwelijks herrie maar ook een klein jongetje kwam langs, hij hield trots een ballon vast en ja hoor het was een Boeing. Dus daar hoefden we niet meer op te wachten maar het leidde wel tot enige hilariteit toen ik riep “kijk daar is de Boeing”.

En toen was het tijd voor de eerste test. Eten in een restaurant binnen en voor de eerste keer na het invoeren van de Coronapas. Appeltje – eitje overigens, je QR-code en ID laten zien en klaar is Kees of te wel San Marco. Overigens voor de vroegere bezoekers van San Marco, Kees is daar al jaren weg en nog steeds niet teruggekomen dus jullie hoeven hem daar niet te zoeken. De eerste horde is genomen en ik vraag me af waar zoveel herrie over gemaakt wordt.

Ehhh…. het ging geloof ik niet alleen over het controleren maar de niet-gevaccineerden willen ook naar binnen. Ik ben blij met die controle en voel me daar toch beter bij en de niet gevaccineerden weten wat ze moeten doen om binnen te komen dus zou ik zeggen doe het gewoon. Het doet geen pijn hoor en je helpt daar ook je vrienden mee die na de Corona ellende hun zaakjes weer willen oppakken en voor jou willen knallen om je een leuke tijd te bezorgen.

Maar niet alleen op zaterdag kon je met je Knapsack op pad. Nee ook zondag en dat ook weer onder een stralende zon. Wow wat een sfeer in de stad, heerlijk genieten van ook nu weer fantastische muziek. Fleetwood Maniacs traden op en daar was het een weerzien met mensen die je nu al bijna anderhalf jaar niet meer gezien had.

Veel knuffels werden er uitgedeeld en het “hallo, hoe gaat het met jullie, lang niet gezien hè” was veel te horen. Ik houd het voorlopig nog maar bij de elleboog of een boks maar dat zinnetje heb ik veel uit mijn mond horen komen. Leuke gesprekken met gezellige mensen. O ja er was ook een kleine irritatie maar die ben ik al weer vergeten.

In dit weekend heb ik weer voldoende energie opgedaan voor de komende week. Mijn radio programma, waar ik om 9 uur in de ochtend nog even snel een item moest regelen, een verjaardag en deze week twee lessen. En alle twee weer fysiek. Nou ja zangles was al langer weer fysiek maar nu mogen we ook weer in het stadhuis komen dus woensdag maak ik daar kennis met mijn mede cursisten en staat speeddaten met raads- en commissieleden op het programma. Als voorbereiding hiervoor moet ik vijf vragen bedenken. Tot op heden ben ik tot vier, met nog een aantal sub-vragen, gekomen dus nog even broeden op de laatste. Wellicht krijg ik nog inspiratie tijdens een verjaardagslunch morgen.

Hoe je het ook noemen wilt het is hetzelfde fenomeen en wat mij betreft een heerlijke tijd. Lekker nazomer weer, niet te warm, rustig en droog weer wat kan ik me meer wensen na een toch wat natte en winderige zomer. Hoewel de NOS het niet met me eens is voor wat betreft de wind want hoe vaak heb ik deze zomer niet mijn planten moeten oprapen van mijn balkon waar ik ook van weg geblazen werd door de wind. Nee de NOS leert ons dat de verhoging van de gas- en elektriciteitstarieven o.a. gevolg is van te weinig wind. Tja als dat waar is hebben onze windmolens denk ik ook weinig zin.

Maar zomer of niet de herfst staat op punt te beginnen. Volgens mij gaat het een gezellig najaar worden. Zo wie zo staat mijn agenda al weer redelijk vol en is er in sommige weekenden al sprake van keuzestress. Maar niet alleen buiten is het gezellig; het wordt ‘s avonds alweer vroeg donker en hoewel de temperatuur buiten nog best wel aangenaam kan zijn gaan we toch weer lekker binnen zitten. En daar maken we het dan ook weer gezellig. Lekker daar weer een beetje aan de gang met herfstachtige styling en kaarsen neerzetten.

Natuurlijk moet je ook weer je kleding gaan aanpassen tenminste voorbereidingen daarvoor gaan treffen. En dan merk je dat Corona weer wat meer past bij ons leven, want gisterenavond hadden we weer onze vriendinnenavond. Lekker met een paar “meiden” in de avond rondstruinen bij de Family Stand waar al weer heel veel herfstmode was gearriveerd. Eerst een hapje eten en daarna losgaan, passen en lekker bijkletsen. Het werd een gezellige boel waarin we ook ongezouten onze mening konden geven maar waar iedereen toch heel tevreden weer vertrok met nieuwe items voor onze garderobe.

De voorspelling is dat het tot november wel zo’n ouwe wijven zomer kan blijven. Ik zeg uitdrukkelijk een voorspelling en die is dan nog niet eens van mij, dus verwijt mij maar even niets als het niet zo is. Mij zou het wel uitkomen want dan heb ik nog even de tijd om mijn shawl af te maken. Het vordert al wel hoor, ik ben inmiddels al aan de vierde en een na laatste kleur aanbeland dus nog een klein stukje en dan ga ik beginnen met de laatste kleur en dan is ie klaar. Maar ja alle laatste loodjes wegen het zwaarst en letterlijk is dit het geval want ja zoals je kan verwachten bij een shawl moet die lang zijn dus ik heb al een behoorlijk lange lap aan mijn naalden hangen. Ik klaag niet hoor, het is leuk om te doen, zeker bij de TV programma’s deze herfst. Het aanbod vind ik tot op heden niet erg aantrekkelijk maar misschien wordt dat nog beter.

Een paar dagen later dan gepland maar ik heb nu weer even tijd gevonden om mijn gedachten op papier te zetten. Er was afgelopen week heel wat te doen in mijn anders zo rustige leven. Tja ik ben nu eenmaal pensionado dus voor mij hoeft niets maar mag alles hoewel dat er deze week niet op leek.

Landelijk stonden deze week de versoepelingen van het Coronabeleid centraal. Volgens mij zijn deze nu al ingegaan gezien de reacties tot nu toe en mijn agenda. Ben ik blij met de versoepelingen, ik ga al weer een paar weken gewoon naar piano- en zangles dus daar verandert niet zoveel in en ook de horeca bezoek ik al geregeld. En daar heb je de eerste versoepeling, geen 1,5 meter maar wel de Coronapas. Ha ik kan eindelijk die pas een keer gaan gebruiken ehhhh ……. als de horeca wil mee werken tenminste.

Ik ben het wel met hun eens dat dit een beetje rare regeling is op de terrassen maar dat gaat niet door. Voor binnen ben ik het 100% eens dat je je pas wel moet laten zien en ik zou het het jammer vinden als ik me over een week niet meer welkom voel in de horeca die binnen én de 1,5 meter los laat én geen check doet op de befaamde QR-code. Ik ga die gelegenheden dan ook niet meer bezoeken, waarbij ik wel moet aangeven dat ik weinig horeca bezoek waar de afstand tussen de tafeltjes zo klein is, dat je moet uitkijken om niet het eten van de bordjes van je buren te vegen. We gaan het wel zien.

Een ander opmerkelijk politiek kwestie is het opstappen van mevrouw Kaag. Ja ze kon niet anders zul je zeggen na haar opmerking in april maar dit is weer eens een typisch mevrouw Kaag trekje. Alleen aan haar zelf denken en niet aan het land waarvoor zij zich in de verkiezingen met veel enthousiasme beschikbaar stelde. En wat te zeggen van de samenwerking PvdA en GroenLinks, daar zitten nu ook al scheurtjes in als je het stemgedrag van de partijen bekijkt. Dus ook dat was een ballonnetje dat opgelaten is om het door mevrouw Kaag zo fel begeerde progressieve kabinet te krijgen.

Terug naar Delft waar we ook een politiek debat hadden. Enerzijds om als lokale omroep de gemeente het belang van goede lokale journalistiek te laten zien en dat daar geld voor nodig is en anderzijds het profileren van Omroep Delft, waarvoor ook geld nodig is. Goede discussies over samenwerken en de wisselwerkingen als hoor- en tegen hoor en de wensen van de luisteraar. Aan het einde was mijn conclusie we willen allemaal die samenwerking de omroep, het mediafonds en de politieke partijen. Jammer vond ik wel dat er niet een afspraak werd gemaakt over een vervolg, al zou dat alleen maar geweest zijn dat een gesprek werd gepland om verder te kijken of er iets concreet gemaakt kon worden.

Tja nu is het toch weer een erg politiek verhaal geworden. Daarbij komt ook dat ik zelf afgelopen week ook begonnen ben met de cursus Politiek Actief voor de Gemeente. Nog even online maar vanaf 27 september fysiek in het Stadhuis. Mijn eigen politieke inzet voor de gemeente blijft nog even onduidelijk maar daar zal binnenkort ook wel verandering in komen.

Net als elke Nederlander begin ik het wel een beetje zat te worden wat er gebeurd in Den Haag. En dat is dan nog rustig uitgedrukt. Niet dat ik er slecht van slaap maar toch ik word er moe van. Elke dag komt er wel weer een politiek journalist in alle talkshows om hun visie, mening en zo voort te vertellen. Een goede gelegenheid voor veel van hen om zichzelf te profileren.

Maar waar gaat het nu eigenlijk om. In maart hebben we allemaal mogen kiezen en daarmee een volksvertegenwoordiging gekozen. Een aantal dingen viel op. De toenmalige demissionaire regering had meer zetels behaald. Een goede zaak zou je zo zeggen en reden om een korte formatie te verwachten. Er viel nog wat op en dat was dat Nederland niet koos voor een linkse of zoals mevrouw Kaag zegt een progressieve regering. Nederland had zich laten horen en daarmee zou Den Haag toch uit de voeten moeten kunnen.

Nee, want daarna begon het pas echt. Mevrouw Kaag wilde verandering, iets wat Nederland dus niet wilde, en blokkeerde de vorming van een gewenst kabinet. Oké om haar tegemoet te komen was er bereidheid om met PvdA of Groenlinks een coalitie te vormen. Hier komt de firma list en bedrog om de hoek kijken want ineens gebeurde wat voor de verkiezingen nog voor onmogelijk werd gehouden deze twee linkse partijen wilde voor de formatie wel optreden als één blok. Let wel alleen voor de formatie en daarna? Nou dat zien we dan nog wel. Tja en dan zou je een progressieve meerderheid kunnen vormen conform de wens van mevrouw Kaag. Tja maar Nederland wil dat niet dus gelukkig hield Mark Rutte zijn rug recht en ……… Ja we weten het inmiddels.

Wat eigenlijk belangrijker is, dat is de inhoud, de plannen, de prioriteiten. Daar zou over gesproken moeten worden. Lang werden we aan het lijntje gehouden dat daar best wel overeenstemming over gevonden kon worden. Het rapport van de informateur laat anders zien want ook hier ligt mevrouw Kaag dwars. Weet je ik vind die vrouw steeds ongeloofwaardiger worden. Voor mij is haar doel duidelijk; haar ego is belangrijker dan Nederland en eigenlijk had ik dat altijd al van haar verwacht.

Goed er is weer een nieuwe informateur die het mag proberen en de eersten hebben al weer hun hakken in het zand gezet. Waar moet dit naar toe terwijl voor mij de oplossing vanaf dag 1 al duidelijk is. Maar ja ik ben geen politiek journalist en ik wil me al helemaal niet als zodanig profileren. Ik ben maar een eenvoudige Nederlander maar ik kan wel 1 en 1 bij elkaar optellen zonder fouten. Dus geef gehoor aan wat die vele eenvoudige Nederlanders willen en zoals ze het hebben laten horen bij de verkiezingen. VVD, D66, CDA en CU is dat nu zo moeilijk en ja als er dan poppetjes vervangen moeten worden dan moet dat maar. Kies eieren voor je geld of stap over je ego heen.

O ja en van mij mogen ze ook als eerste verandering doorvoeren dat de ambtstermijn voor de minister president en de andere ministers maximaal 8 jaar of twee termijnen mag zijn. Dat zeg ik niet omdat ik geen bewondering heb voor wat Mark Rutte de afgelopen jaren heeft gedaan. Hij heeft het goed gedaan en niet alleen in de Corona crisis, maar ook voor hem wordt het eens tijd om naar wat anders om te kijken. Tot slot ik hoop dat het Johan Remkes gaat lukken om de grote ego’s een spiegel met de werkelijkheid voor te houden.

Net als je begint te denken dat zomerse dagen er niet meer inzitten dan gebeurd het toch echt. Ja we hebben zon en hogere temperaturen dus we gaan weer op pad om te genieten. Een terrasje pakken, buiten eten en lekker wandelen in de natuur of in de wijk waar in je woont. Je trekt er op uit en dat heb ik natuurlijk ook gedaan. De weersvooruitzichten waren fantastisch toen we ons tripje naar het strand afspraken. Zon en wat hogere temperaturen. Wat een teleurstelling dat er totaal geen zon te zien was op de afgesproken dag maar de optimist die in me zit won het toch. Wel nog wat warmere kleding aangetrokken en op naar het strand.

Keuzestress want welk strand; gaan we naar Scheveningen of naar Hoek van Holland. Kijkduin viel af omdat ze daar nog steeds druk aan het verbouwen zijn dus echte gezelligheid kun je daar niet vinden. Het werd Scheveningen en dat was een goede keuze. Ik was er al ruim een jaar niet meer geweest en zag dat er veel veranderd was. Nieuwe tentjes aan de boulevard en op het strand. Zeker naar het Noorderstrand toe was het, voor mij uit mijn werkzame periode zeer bekend gebied, bijna niet te herkennen.

Mooi waren ook de Beelden Aan Zee. Bijzondere beelden en heel grappige dus daar moesten we wel wat plaatjes schieten. Haring happen, een denkhouding aannemen maar ook Horen, Zien en Zwijgen was daar uitgebeeld. Lekker gek doen bij de beelden. Tja en dan natuurlijk ook een terrasje pakken aan de zee. Die strandtenten worden steeds mooier en het is dan ook voor hun eigenaren een zegen dat ze deze winter ook mogen blijven staan. Hopelijk zal in de komende winter de kust niet al te veel worden geteisterd door zware stormen want dan zal de schade niet te overzien zijn. Maar nu even geen zwart kijker zijn.

De dag sluit je dan wel af op een terras in Delft voor een eenvoudige kipsaté en veel plezier wetende dat het het begin gaat zijn van in ieder geval een week Indian Summer met droog weer en lekkere temperaturen. Genieten dus maar werk wacht ook wel weer. Druk in de weer voor de Omroep Delft en met de politiek in Delft. Plannen maken voor Living Blue maar ook voor de kortere termijn namelijk de wekelijkse uitzending van Delft Centraal.

Iedere week is het weer kijken naar interessante onderwerpen voor Delft Centraal op de maandagochtend. Voor afgelopen week is het me weer gelukt en voor komende maandag ben ik nog even bezig. Grappig is dat mijn gesprek over de Samenwerking tussen Reinier de Graaf Ziekenhuis, Careyn en de Albedagroep werd overgenomen door Careyn op hun You Tube kanaal, waardoor het ook door de doelgroep veel teruggeluisterd is. Ach het is toch een klein beetje waardering voor je werk hoewel ik echt niet naast mijn schoenen ga lopen want zelf was ik niet echt tevreden over het gesprek. Ik had zoveel meer willen vragen maar daar was de tijd niet voor. Misschien later nog eens wat langer met deze dames praten over ervaringen en voortgang.

Een ander gesprek afgelopen maandag heeft er toe geleid dat ik komende zondag lekker bezig ga zijn. Ja ik ga meedoen met de wandeltocht die wordt georganiseerd ter herinnering aan Martin Stoelinga. Tja dat was wel even een jojo deelname; we hoorden dat het 10 km zou zijn en wij dachten: oké dat kunnen we wel aan. Maar toen stond in de krant 15 km en dat was na overleg toch wel een brug/weg te ver. Dus nee we gaan niet mee doen. Uiteindelijk gaat het 5 km worden en dat is de uitdaging die we best wel aankunnen. We moeten het dan wel laten zien. Wordt vervolgd dus.

Tja en dat ga ik op mijn leeftijd dus ook weer doen. Niets heftigs hoor want ik heb het natuurlijk over de muziekschool. Vanaf komende week gaat het weer beginnen de zang- en pianolessen. Hopelijk gaat het dit jaar beter als het voorgaande jaar want toen waren het maar bitter weinig lessen die ik kon volgen bij de muziekschool, omdat deze gesloten was. Maar niet getreurd we mogen weer en de schoolvakanties zijn ook weer voorbij. Met Ron pak ik de draad weer op en ga weer werken aan mijn stem en ademhaling. Voor de piano krijg ik een nieuwe docent; met hem heb ik nog geen kennisgemaakt dus ik ben heel nieuwsgierig.

Afgelopen donderdag viel ook een syllabus van de gemeente op de deurmat (nou ja eigenlijk mijn brievenbus). De syllabus voor de cursus “Politiek Actief voor de gemeente”. Ja dat is serieuze kost maar vanaf 15 september wordt ik bijgespijkerd niet alleen over de politiek in het land, de provincie en gemeente maar ook over taken, bestuur en besluitvorming in een gemeente. Heb de syllabus al voorzichtig doorgebladerd en het ziet er interessant uit. Nu nog even wachten of we de cursus fysiek of toch online moeten volgen. Maar ik heb er zin in en of ik het in de praktijk kan gaan brengen blijft nog even afwachten. Half oktober zal deze cursus afgerond worden en dan wil ik heel graag nog een cursus Lokale politieke verslaggeving gaan volgen. Maar dat volgt wat later.

De vakantie is dus echt voorbij en ook het culturele leven is weer begonnen. Uit het aanbod in de theaters heb ik al weer een aantal mooie concerten uitgezocht. Ik ga dus weer naar Theater In de Veste in Delft maar ook naar de De Doelen in Rotterdam. Het kan dus allemaal dus ik begrijp niet zo heel erg de ophef van artiesten die zeggen dat ze nog steeds niet kunnen optreden. Oké grote festivals zijn nog steeds niet toegestaan en dat begrijp ik maar we zijn wel weer welkom in theaters en concertzalen, waar we een plaatsje krijgen aangewezen en weer heerlijk een avond kunnen genieten. Laten we dus blij zijn met wat wel kan.

Ook staan we met Omroep Delft weer klaar voor nieuwe uitdagingen voor wat betreft de radio. In een redactievergadering hebben we gehoord wat de plannen zijn voor het nieuwe format voor Delft Centraal. Het duurt nog wel even voordat er helemaal staat maar we kunnen er wel alvast rustig naar toewerken. Het wordt nu even kijken hoe ik zelf mijn format ga aanpassen en wat ik nu al kan doen. En natuurlijk met de hele redactie van Delft Centraal samen kijken hoe we de dagelijkse uitzendingen wat meer in balans kunnen brengen. Natuurlijk is er ook een eerste echte uitdaging met een politiek debat dat er met de gemeenteraad gevoerd gaat worden.

Tja en dan heb ik het weer druk als een (heel) klein baasje. De geplande vakantie die ik moest uitstellen omdat de NS werkzaamheden moet uitvoeren kon ik pas weer eind oktober in mijn agenda kwijt. Dus ja daar moet ik nog even mee wachten maar het lijkt er op dat we een mooie nazomer krijgen dus ik kan ook hier genieten en me, in de vrije uurtjes, storten op mijn nieuwste projectje. Het breien van een colorblock sjaal. Ja ik sta ook versteld van mezelf maar het is waar. Over een poosje heb ik een prachtige gekleurde sjaal die ik zelf gebreid heb. Ben trots op mezelf.

Eigenlijk zou ik nu bezig moeten zijn met de voorbereidingen van mijn vakantie maar ja het zal zo ondertussen wel duidelijk zijn die gaat dit jaar niet door. In plaats van Noorwegen, IJsland en Schotland blijf ik lekker in Nederland en maak hier een paar uitstapjes. En die korte uitstapjes moeten ook voorbereid worden. Nee hoor ik ben nog geen koffers aan het pakken want zover is het nog niet. Maar ik moet er wel rekening mee houden met de radio uitzendingen die ik moet maken.

Tja en dat leidt tot een drukke maandag. Eerste Delft Centraal. Het eerste uur was best rustig, terugblik op de wandeling met het exoskelet van het project March VI van de TU Delft en een gesprek met de 81 jaar oude amateur schilder Jean Piret die een tentoonstelling heeft in het Prinsenkwartier. Bewoog Koen, de piloot met dwarslaesie, zich met zijn exoskelet zich door Delft, Jean fietste met zijn schetsboek door verre landen als Syrië, Vietnam en Cuba.

Het tweede uur was, in ieder geval voor mij, wat moeilijker. Een gesprek over het Hospice in Delft en als je daarover praat komen ook de herinneringen aan José weer terug. Zij overleed op 52-jarige leeftijd in 2007 in dat Hospice, dat toen nog aan de Chopinlaan lag. Aanleiding voor het gesprek was dat het Hospice wil verhuizen naar een rustiger omgeving en ook meer ruimte nodig heeft. Maar we hebben ook volop aandacht besteed aan het mooie werk dat deze stichting doet voor terminale mensen.

Toch was ik over een ding echt verbaasd. De bestuursvoorzitter van de stichting Hospice en VPTZ (staat voor Vrijwillig Palliatieve Terminale Zorg) bracht zelf het onderwerp ter sprake. De VPTZ voor mensen die er de voorkeur aan geven thuis te sterven. De vrijwilliger gaan dan naar deze mensen toe voor kleine klusjes zoals boodschappen doen en eten klaarmaken en een gesprek. Van waar mijn verbazing? Mijn moeder moest gedwongen naar een verpleeghuis omdat ze niet langer meer voor zich zelf kon zorgen. We wisten toen dat ze niet lang meer te leven had en ze vond het vreselijk uit haar eigen omgeving te worden weggerukt. Waarom heeft niemand ons toen gewezen op deze mogelijkheid?

Na toch een inspannend tweede uur Delft Centraal even een kwartiertje rust en dan twee uitzendingen van Muziek Verleden opnemen. Pfffff was wel een zit maar het zijn leuke programma’s geworden. Luisteren dus de komende vrijdagen tijdens de lunch van 12 – 13 uur naar Omroep Delft. Je zou zeggen klaar is Kees en lekker naar huis maar niets was minder waar.

Nee ik had nog een uitzending te gaan. Een extra uitzending van Delft Centraal over Delft en haar recreatie mogelijkheden. Marcel Koelewijn van Hart voor Delft was mijn gast om 17 uur. Het was weer eens ouderwets een uitzending met slechts één gast voor het hele uur; heerlijk het leek bijna wel weer een uitzending van Living Blue. We begonnen met het verbod om te zwemmen in de Schie iets wat voor Marcel als brug- en sluiswachter een doorn in het oog is niet alleen het verbod maar ook dat de zwemmers zich niet bewust zijn van de gevaren als ze zwemmen op deze scheepvaart route.

Natuurlijk ook de blauwalg in de Delftse Hout en de Dobbeplas. Een vraag die hier nog onbeantwoord blijft is waarom we hier in Delft niet kijken naar de oplossing in Zoetermeer waar inmiddels de blauwalg al vier jaar onder controle is? Een vraag waar nog antwoorden op moeten komen. Betrokkenen komen nu weer terug van vakantie en Marcel heeft deze tijd gebruikt om zoveel mogelijk informatie te vergaren. Hij zal dus op de zijn bekende wijze dit nu verder oppakken. Laten we hopen dat ook Delft binnenkort verlost is van de hinderlijke blauwalg.

Tot slot maakte we nog een rondje Delftse Hout en Hertenkamp. De Delftse Hout is nog steeds als recreatiegebied goed onderhouden wat je niet kan zeggen van de Hertenkamp. Dit gebied is nog steeds recreatiegebied maar lijkt meer en meer op natuurgebied. Tijdens zijn rondgang met Toon Paap, ja die van de paardentram, hebben zij in de Hertenkamp geen eens een hert kunnen ontdekken. Volgens mijn technicus Roel van der Haak zijn die er nog wel.

Na dit gezellige gesprek kwam er eindelijk een einde aan een lange werkdag, waarop ik heel tevreden kan terugkijken. Maar ik was wel blij dat ik thuisgekomen niets meer hoefde te doen (behalve eten klaarmaken en het natuurlijk ook op eten) en met mijn benen op de bank lekker naar de TV kon kijken. Vanochtend ben ik wel verder gegaan met de voorbereiding van de redactievergadering van Delft Centraal die onze hoofdredacteuren voor ons gepland hebben.