Categorie: Blog

De besmettingen lopen weer op dus zijn er weer nieuwe maatregelen genomen en is er aangekondigd dat wellicht de 2G maatregel wordt ingevoerd. Maar eerst even over de aangescherpte maatregelen. De horeca moet weer eerder dicht en wel om 20 uur. Jammer voor de horeca maar ook voor mij want ik ga graag in het weekend ergens in de stad eten. Ja ik kan ook vroeger eten en eventueel mijn dessert meenemen naar huis. Wat moeten die horeca ondernemers toch een enorme creativiteit aan de dag leggen en wederom zeg ik petje af. Ik ga in de komende weken hier wel gebruik van maken.

Minder creatief vind ik de jongeren die afgelopen vrijdag weer met enorme rolcontainers gevuld met kratten bier door de stad liepen. Het lijkt er op dat zij zich niets aantrekken van alle problemen en lekker in hun eigen woonruimte, waar overigens de meeste besmettingen vandaan komen, gaan hokken en drinken. Ik heb hier al eerder eens mijn mening over gegeven dus laat ik het nu maar achterwegen.

Ik ben niet de site van de Rijksoverheid dus ik ga niet alle maatregelen hier noemen maar een ding wil ik wel genoemd hebben en dat is de QR-check en dan komen we op de 1, 2 of 3G maatregel. Op voorhand vertel ik dat ik in bezit ben van deze code omdat ik twee keer gevaccineerd ben. Deze code is voor mij zeker geen vrijbrief om nu geen afstand te houden en drukke plekken te bezoeken. Ik weet heel goed dat ik besmet kan raken en als dat het geval is, dat ik dan ook anderen kan besmetten. Daarnaast respecteer ik ook de mensen die zich niet laten vaccineren.

Maar zoals wel meer heb ik een bewuste keuze gemaakt en daarbij goed nagedacht over de voor- en nadelen en aanvaard ik de consequenties van mijn keuzes hoe zwaar die soms ook kunnen zijn. Tot nu toe heb ik er nog nooit spijt van gehad en hoewel ik er nooit achter zal komen of het de beste keuze is geweest. Ik wil niet terugkijken zo van “wat als ….?” want dat antwoord zal nooit komen. Dus ik heb gekozen voor de vaccinaties en heb ik er vertrouwen in dat ik nu ook voor mezelf een goede keuze heb gemaakt.

Anderen kiezen anders en dat respecteer ik. Wat ik wel moeilijk vind is, dat wanneer er geen horeca aanwezig is, er toch bijeenkomsten of vergaderingen worden georganiseerd waarbij publiek wordt uitgenodigd en er geen QR check plaatsvindt. Afgelopen week ben ik daarom niet naar zo’n vergadering gegaan en heb deze online vanuit huis gevolgd. Dus ik ben wel degelijk een voorstander van de QR check en of dat nu 2 of 3G wordt maakt mij weinig uit. Volgens mij maakt dat wel wat uit voor de ongevaccineerden die getest zijn. Zij zijn degenen die het meeste kans maken om ziek te worden. Maar zoals gezegd dat is hun keuze en die respecteer ik.

Daarnaast is het wel belangrijk om te kijken naar mensen die medisch gezien geen vaccinatie mogen ontvangen. Voor hun is er geen keuze en zij zouden dan uitgesloten worden bij de 2G regeling maar uitzonderingen bevestigen meestal de regel dus daar zal een mouw aangepast moeten worden, want voor hun is deelname aan de maatschappij enorm belangrijk.

Maar nu popt ook de 1G regeling op. Naast dat je kunt aantonen dat je of hersteld bent van Corona of gevaccineerd bent je toch nog getest moet worden. Eenvoudig gezegd dus een tijdelijke QR code na een test die beperkt geldig is en waarbij je ook rekening moet houden hoe laat je waar wilt zijn. Tja en dat gaat me nu net even te ver. Nee als het wordt ingevoerd dan zal ik me er echt wel aan houden maar dan zal ik bij elke afspraak de afweging maken of ik deze inspanningen wel wil doen.

In ieder geval zal ik mijn afspraak voor vanmiddag cancelen want, hoewel ik er graag naar toe had willen gaan en het best belangrijk is, het is me niet waard om een groot deel van de dag bezig te zijn met het krijgen van deze code. Hoewel het nog steeds mijn weloverwogen besluit is voelt dit, maar ook de thuis gevolgde vergadering voor mij wel, dat ik nu uitgesloten wordt. Maar ik accepteer wel de consequenties van mijn eigen besluit.

Eind juni was het dan weer zover. De mondkapjes konden de kast in want de besmettingen met het Corona virus namen af. Nou ja niet alle mondkapjes konden weg want in het OV waren ze nog steeds verplicht. Dus controleerde ik nog wel iedere keer dat ik er eentje bij me had, want ik ga altijd met het OV als ik ergens heen ga. Ja, Ger ik weet dat dat ook niet altijd waar is want ik bel je regelmatig op voor een taxi maar OV is voor mij belangrijk. Het gekke is dat ik, ook nadat die “bekbedekkers” niet meer verplicht waren, toch zo’n lapje over mijn neus en mond plaatste. Ik voelde me prettiger op die manier.

Maar sinds een week is het weer verplicht op veel plekken. Leuk? nee dat niet maar het is nu eenmaal zo en wat mij betreft wel logisch als je ziet hoe de besmettingen toenemen. Ik heb afgelopen week goed om me heen gekeken hoe iedereen met deze nieuwe maatregel omging. Ook gisteren toen ik weer eens met de tram de stad in ging. Een groepje jongelui zonder mondkapje in de tram, verbaast om zich heen kijkend dat iedereen een mondkapje droeg. Zij vroegen zich af of dat het wel weer verplicht was. Leefden zij onder een steen of waren ze alleen maar aan het provoceren? Ik weet het niet maar in het OV is de plicht nooit afgeschaft geweest.

Wat ook opvalt is hoe de mondkapjes gedragen worden. In de tram zie je toch wel dat het merendeel van de passagiers netjes hun kapjes dragen. Dus over mond en neus zodat dat regelmatig omgeroepen wordt. Maar je ziet ook mensen die de kapjes alleen over de mond dragen. Tja het zijn dan ook mondkapjes. Maar ook zijn er mensen die kennelijk de haargroei op hun kin willen verhullen. Zij dragen de kapjes op hun kin zodat ze deze omhoog kunnen halen als er controle komt. Zij dragen die kapjes alleen omdat het moet en proberen zo onder deze plicht uit te komen.

Daar waar we dus gezamenlijk moeten proberen de crisis de kop in te drukken proberen velen de grenzen op te zoeken om onder de maatregelen uit te komen. Met als gevolg dat het beoogde resultaat niet bereikt wordt. En vervolgens heeft ook die groep steeds meer kritiek op diegenen die keer op keer een balans moeten zoeken tussen maatregelen die het virus kunnen indammen en het toch weer leefbaar maken van ons land. Want welke zieke geesten vervalsen nu de corona testbewijzen om die tegen hoge bedragen te verkopen. He mede-Nederlanders waar zijn we mee bezig, er wordt een beroep gedaan op onze eigen verantwoordelijkheid maar kunnen we dat wel aan?

Het is een rustige herfstperiode met de bekende weer soorten. Regen, wind maar ook een zonnetje en dan is het lekker om nog even op een terras te gaan zitten. Met een dekentje over je benen en een warme jas genieten van je kopje thee of je glaasje wijn.

Het leek een rustig weekje te worden maar terugkijkend is er toch best wel wat aan de hand geweest. Niets om je ongerust over te maken want het waren vooral leuke dingen die de revue passeerden. Voorbereiden op een nieuwe uitdagingen in de politiek met vragen als hoe ga je campagne voeren, hoe zien de commissie- en gemeenteraads-vergaderingen er uit en hoe kan ik me voorbereiden op het fractiewerk. Allemaal dingen die in mijn hoofd rondgaan en waar beetje bij beetje een antwoord op gaat komen. In ieder geval ga ik me meer vertonen op de publieke tribune bij de vergaderingen. Inmiddels hebben we ons als kandidaat raadsleden al verzameld in een groepsapp en de eerste bijeenkomsten zijn al gepland.

Maar dan zijn er ook de ontspannende activiteiten. Weer eens een concert in De Doelen in Rotterdam. Een sublieme vertolking van de eerste symfonie van Mahler onder leiding van Lahav Shani. Maar voor het concert begon had ik al een verrassende ontmoeting. Omdat ik erg vroeg in de Doelen aanwezig was als gevolg van de corona controle besloot ik vooraf eens te gaan luisteren naar de toelichting op het het concert. Bij de ingang van de zaal waar deze inleiding werd gegeven sta ik ineens oog in oog met een oud collega. Hoewel we, toen we nog samenwerkten, op dezelfde kamer zaten heb ik nooit geweten dat zij ook van klassieke muziek hield. Maar goed we hebben heel kort de tijd gehad om een beetje bij te praten. Jammer genoeg heb ik haar in de pauze niet meer kunnen ontdekken maar zij is vrijwilliger bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest dus wellicht volgende maand …….

Zaterdag heb ik me zelf weer eens getrakteerd op een heerlijke avond uit bij Le Vieux Jean. Er staat immers weer wild op het menu en dat is nu net iets wat ik thuis niet voor mijzelf klaarmaak. Sta ik daar mijn jas uit te trekken hoor ik opeens mijn naam noemen achter mij. Nee en dan kijk ik ineens in de lachende ogen van een andere oud collega die samen met zijn vrouw en compagnon ook gaan beginnen aan een gezellige avond. Ook hier even een kort praatje; hoelang kom je hier al en is het niet vervelend om hier alleen te komen. Antwoorden? Met behulp van Fabrice kwam ik er achter dat ik tussen de 40 – 50 jaar al met enige regelmaat in dit restaurant kom en nee het is niet vervelend omdat bij Le Vieux Jean vele hoogtepunten en dieptepunten heb “gevierd”. Ik zit er niet alleen want het zijn “Me, Myself and My Memories” die daar aan dat tafeltje zitten.

Dat het toch voor anderen wat vreemd overkomt blijkt aan het einde van de avond. Een andere bekende die ook haar avond met het heerlijke eten van Robert-Jan vult naar me toe. Naast dat ze oprechte belangstelling toont, want ja wij hebben elkaar ook al een tijd niet gezien, komt ook even de vraag of ik het niet vervelend vind om alleen te zitten. En dat terwijl ik een heel leuke avond heb gehad en zeker niet alleen met “Me, Myself and My Memories” aan tafel gezeten heb. Want ik heb ook een leuk gesprek gehad met de kinderen aan de tafel naast mij.

In ieder geval ga ik de vraag vanavond niet krijgen want ik ga samen met een nicht eten in Delft. Na anderhalf jaar krijgen we eindelijk weer de kans om samen op stap te gaan en dat gaat ook heel gezellig worden.

Afgelopen weekend hebben we weer een uurtje langer mogen slapen want de klok ging weer een uurtje terug. Tijdelijk is het dan bij het wakker worden weer wat lichter maar je moet ‘s avonds wel eerder je lampen aansteken. Maar zondag was het niet echt een uurtje eerder licht want het weer stond dat nu niet echt toe. Somber, regen en wind en dat dan wel de hele dag met een paar flinke hoosbuien op het einde van de dag. Bijna had ik halverwege de middag de gordijnen dicht gedaan om maar niet naar die regen en wind te hoeven kijken.

Dus een perfecte dag om lekker even thuis bezig te zijn. Wat spullen die ik in de winter toch niet gebruik opruimen, wat lezen en muziek maken en tussendoor de sport even volgen. De winter komt er aan dus het schaatsen is weer begonnen en het vizier is gericht op de Olympische Winterspelen. Raar ik heb daar nog helemaal geen gevoel er bij dus die sport dat was met een half oog.

Onder het genot van een kopje thee met gevulde speculaas, deze maand komt de Sint er immers ook weer aan, genieten van de rust. Een rust waarin ik afgelopen week nog even de revue laat passeren. Mijn laatste uitzending van Delft Centraal, het was wel een beetje vreemd dat ik deze week niet aan de gang hoefde te gaan met de uitzending voor maandag. En dat terwijl ik wel in de studio werd verwacht. Dit keer als gast dus weer eens een andere ervaring. En dan natuurlijk mijn politieke activiteiten; een commissie vergadering bijgewoond en de ALV van CDA Delft waarin de kandidatenlijst werd vastgesteld. En tot slot het fantastische concert in de Doelen met de Symfonie De Nieuwe Wereld.

Het was een tevreden terugkijken. Maar er zijn ook uitdagingen voor de toekomst. Komende donderdag is er weer een concert in de Doelen, nu Mahler. Ik hoop dat de maatregelen die het kabinet vanavond bekend maakt geen roet in het eten gooit. Even afwachten dus tot straks.

Jammer genoeg kan ik dan niet naar de gemeenteraads- vergadering met moties en amendementen voor het vaststellen van de begroting. Tja met een beetje goede uitslag van de verkiezingen krijg ik nog wel mijn kans. Als 5e op de lijst zal ik daar de komende jaren nog wel mee te maken krijgen in welke vorm dan ook. Eerst maar zorgen dat we meer zetels gaan binnen halen dan nu. Ik heb er vertrouwen in want er is een leuk team dat de verkiezingen in gaat met als doel tenminste 5 zetels.

Een regenachtige dag nodigt dan natuurlijk ook uit om te beginnen met het lezen van het nog heel prille verkiezingsprogramma, de 50% versie. En als gevolg van die 5e plek krijg ik ook verzoeken van collega kandidaten voor het volgen op de sociale media. Ik moet toch ook maar even snel gaan kijken hoe Twitter en Instagram werkt zodat ik daar ook mijn punten kan gaan maken. Heb dus nog wat te leren maar ik ben zeker nog niet te oud om te leren. En dat geldt ook voor de piano dus daar ben ik ook nog even achter gaan zitten.

Gisteravond kwam ik in een nieuwe wereld terecht. Ik was in Rotterdam in De Doelen om weer eens een concert bij te wonen. En dat concert was de negende symfonie van Antonín Dvořák of te wel de symfonie uit de Nieuwe Wereld. Het was 1892 toen Dvořák een uitnodiging van het National Conservatory of Music of America in New York ontving. Hij zou de man zijn die Amerikaanse componisten moesten helpen bij het maken van een nationale muziekstijl, iets wat nog ontbrak in de Amerikaanse klassieke muziek.

Dvořák vertok vanuit Praag naar Amerika, de nieuwe wereld en liet zich inspireren door Afro-Amerkaanse en indiaanse muziek. Hij componeerde daar zijn Negende symfonie waarin hij indrukken en groeten uit die Nieuwe Wereld weergaf. Na drie jaar kreeg Dvořák heimwee naar zijn vaderland en verliet Amerika weer

Ook de dirigent van de avond, de tachtigjarige Edo de Waart, vertrok vanuit Nederland om zijn geluk te beproeven in Amerika en keerde voor een eerste keer terug naar Nederland. Van 1973 tot 1979 was hij de grote man in Rotterdam bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest als dirigent en artistiek directeur. Maar voor hem bleef Amerika trekken zodat hij weer terugging.

Maar dit is allemaal historie en ik leef wel in het heden. Toch was het alsof ik een Nieuwe Wereld in ging. Het was niet mijn eerste bezoek, na strenge Corona maatregelen, aan de Doelen in Rotterdam. In juni was ik er ook al een keertje alleen toen mocht de zaal nog niet vol zitten en moesten we mondkapjes dragen. Dat was een mooie avond maar toch wel vreemd. Nee bij dit bezoek leek het alsof alle maatregelen verdwenen waren, Maar dit was dan ook weer niet waar want om binnen te mogen komen moest je wel een corona app en ID laten zien naast je kaartje. Omdat ik redelijk vroeg was dat geen enkel probleem zodat ik het ervoer als gewoon als vanouds.

Maar dan, dan loopt de foyer vol met vooral feestelijk uitgedoste muziekliefhebbers. Jonge, wat oudere maar ook oude mensen klaar om een avondje te gaan genieten. Het was wel een beetje vreemd en na anderhalf jaar begon die Nieuwe Wereld zich een beetje te openen. En dan ga je de zaal in en zit je tussen twee oudere heren. Oeps, dat was een beetje raar maar ik heb dat gevoel toch maar snel van mij afgezet met het idee dat ook zij bij binnenkomst gecontroleerd waren en het niet direct types zijn die met de check de boel beduvelen.

Tja en dan begint het orkest te spelen en je kan weer genieten van het orkest, de dirigent en de muziek. Horen, zien en voelen wat een belevenis weer en twee uur lang genieten van de muziek, de mensen om je heen en de sfeer. Hopelijk kunnen we vanaf nu weer gaan genieten van die mooie dingen en vallen de maatregelen komende week mee. Want deze Nieuwe Wereld smaakt naar meer en volgende week is er al weer meer, want dan mag ik weer naar Rotterdam maar dan voor de eerste symfonie van Mahler. Maar deze avond was de start van de Nieuwe Wereld voor mij.

Vanmiddag zit ik lekker relaxt achter mijn laptopje. Nee niet dat alle netwerkproblemen zijn opgelost hoor. Op sommige avonden zit ik nog steeds via mijn telefoon naar de TV te kijken en het internet werkt nog steeds niet mee. Leuk is dat als iedereen naar de ander wijst als veroorzaker van het probleem. Maar goed ik maak me er maar niet te druk over dus zit ik nu met een doosje champagnetruffels van het Delftse Coco & Sebas naast mij mijn volgende verhaal te schrijven.

Die champagnetruffels was een cadeautje van gisteravond en samen met een mooie bos bloemen maakten ze de avond af voor mij. De avond begon met een informeel hapje eten bij Mootz in Delft gevolgd door de Algemene Ledenvergadering van het CDA Delft. Op de agenda stond het vaststellen van de kandidatenlijst voor de gemeenteraads-verkiezingen op 16 maart het volgend jaar. Er lag een voorstel van de selectiecommissie voor de kandidaten en ik kon mezelf op die lijst op de vijfde plaats terugvinden. Ik was zeer vereerd met het in mij gestelde vertrouwen.

Maar tot gisteren had ik alleen aan die commissie vertelt waarom ik me kandidaat heb gesteld. Dus gisteren heb ik dat ook mogen vertellen aan alle aanwezige CDA leden. Ik vond het wel even spannend want ja ik weet echt wel waarom ik me aangemeld heb maar ik hoopte wel dat ik uit mijn woorden kon komen en niet zou gaan hakkelen en op eventuele vragen ook de juiste antwoorden kon vinden. Het ging goed dus voor niets zorgen gemaakt. Ik werd onder andere gepresenteerd als blogger dus ik nodig degene die vroeg waarover mijn blog gaat van harte uit om deze blog te lezen.

Living Blue met Machteld gaat over de dingen die ik mee maak en wat ik er van vind. Soms leuk maar soms ook kritisch kortom het gaat over mij en mijn belevenissen. Dat blijf ik ook doen want naast politiek zijn er nog zoveel leuke, grappige en merkwaardige dingen die voorbij komen. Maar sommige verhalen zullen best ook wel eens over politiek gaan.

Toen ik me aanmeldde bij de kandidaten commissie heb ik me ook gerealiseerd dat de kandidaatstelling niet samen gaat met een deel van mijn radiowerk. Maar in het leven is het keuzes maken en na wat wikken en wegen wist ik dat mijn radiowerk zou sneuvelen. Geen leuke, interessante en kritische gesprekken meer met studenten en hoogleraren, mensen in de sport, politici en belangenverenigingen meer maar andere uitdagingen. Dus vanaf nu geen Delft Centraal meer en de ideeën die ik weer had voor het opstarten van Living Blue kunnen ook weer op de plank.

Wat wel blijft is dat ik samen met Emmy en Wim het programma Muziek Verleden bij Omroep Delft blijf maken. Dus heb ik snel de plaatjes voor vrijdag er weer bij gehaald en ben ik op zoek gegaan naar wetenswaardigheden over alle Daves die aan bod komen. Natuurlijk blijft Delft Centraal op maandagochtend ook te beluisteren want Dick de Jong, die er iedere maandag al altijd bij was, gaat dit programma overnemen, ik wens hem heel veel succes en in het begin zal ik hem ook nog wel een beetje achter de schermen helpen.

En vanavond ga ik lekker voor de TV zitten en ik hoop dat dat dit keer niet via de telefoon hoeft. Beste Zangers de laatste uitzending met duetten, dat wordt dus weer genieten en morgen naar Rotterdam voor de Negende Symfonie van Dvořák, De Nieuwe Wereld. Overigens ik heb nu ook een nieuwe wereld die ik moet ontdekken en dat is de wereld van twitter (ik schaam me diep). Maar ook deze uitdaging ga ik aan.

Ja het is al weer even geleden dat ik van me heb laten horen. Reden daarvan was tweeledig. Enerzijds heeft de eigenaar van mijn appartement besloten om een nieuwe glasvezel aansluiting te realiseren in onze complexen en tegelijkertijd een nieuwe provider te introduceren. Zij verzekerde dat ik als gebruiker gewoon mijn “eigen” glasvezel aansluiting te kunnen blijven gebruiken bij mijn “eigen” provider. Geen probleem dus zou je zeggen.

Niets is minder waar. Tijdens de werkzaamheden in het complex, waar overigens bij de bouw 3 jaar geleden al glasvezelvoorzieningen waren aangelegd, was internet verschrikkelijk traag en soms had ik zelfs geen TV. Afgelopen weekend werden er ook werkzaamheden op straat uitgevoerd in het kader van glasvezel zodat ik een groot deel van het weekend zonder TV en internet heb gezeten. Ik kan je zeggen TV kijken op je mobiel is niet echt comfortabel. Het gaat nu iets beter maar het is nog steeds niet optimaal. Mijn dank daarvoor.

Aan de andere kant gaf deze malaise aan mij de mogelijkheid om te overdenken wat me in de toekomst te wachten staat en hoe ik hiermee omga. Weer cryptisch hé!! Ik weet het maar ik sta voor een nieuwe uitdaging, spannend maar ook heel eervol. En ik heb er enorm veel zin in. Dus als dit allemaal door mag gaan dan ben ik heel blij maar ……. Oké ik vertel het binnenkort allemaal wel.

Ik heb overigens niet stil gezeten in de internetloze tijd. Een hoogtepunt was afgelopen vrijdag. Ik was weer eens een keertje in Rotterdam en daar ben ik echt waar gaan kijken naar de Rotterdam VII wezen kijken. Wat een mooi schip en wat was ik jaloers op de genodigden die mee mochten varen naar Amsterdam. Nog ongeveer 250 dagen wachten en dan mag ik ook aan boord. Ik heb wat mooie plaatjes gemaakt van het trotse schip met op de achtergrond de Zwaan.

Het was mooi weer dus weer echt genieten. Daarna lekker teruggelopen via een paar leuke winkels, tja dat kan ik nu eenmaal niet laten, naar het station en weer terug naar Delft. Net op tijd voor de VrijMiBo bij Vanouds. En nee ik hoef geen 250 dagen te wachten op die vakantie, want ik ga met de Sint terug naar Spanje in december tenminste als er maar geen vulkanen roet of lava in het eten gaan gooien.

De weergoden afgelopen weekend werkten gelukkig mee want er was weer veel te beleven in Delft. Burendag met schaken, rap-optredens, Silent Disco en een ware kleedjesmarkt die voor wat betreft het weer niet mis kon gaan na de opening van wethouder Bas Vollebregt die zelf de zon mee nam. Ja hij vertolkte op zijn manier het nummer ‘Here comes the sun’ van de Beatles dus nee die dag kon niet meer stuk. En dat terwijl er in de binnenstad ook nog voldoende te beleven was.

Het Knapsack Festival op de grachten door Delft. Als gevolg van de weer toegenomen keuzestress kon ik pas in de avond naar de binnenstad en heb dus van de middag het meeste moeten missen. Op zich niet zo verschrikkelijk want in de binnenstad is het op zaterdagmiddag altijd al druk met winkelende mensen en ik vindt het nog steeds niet comfortabel om in die menigte op te gaan. Dus op het einde van de middag lekker genieten van een wijntje en wat klassiek getinte muziek.

Wachtend…. ja waarop eigenlijk. Mijn mede terrasbezoekers vertelde dat er een veegwagen zou komen die het geluid van een Boeing goed benaderde. Db-meters in de aanslag dus. De veegwagen kwam maar maakte nauwelijks herrie maar ook een klein jongetje kwam langs, hij hield trots een ballon vast en ja hoor het was een Boeing. Dus daar hoefden we niet meer op te wachten maar het leidde wel tot enige hilariteit toen ik riep “kijk daar is de Boeing”.

En toen was het tijd voor de eerste test. Eten in een restaurant binnen en voor de eerste keer na het invoeren van de Coronapas. Appeltje – eitje overigens, je QR-code en ID laten zien en klaar is Kees of te wel San Marco. Overigens voor de vroegere bezoekers van San Marco, Kees is daar al jaren weg en nog steeds niet teruggekomen dus jullie hoeven hem daar niet te zoeken. De eerste horde is genomen en ik vraag me af waar zoveel herrie over gemaakt wordt.

Ehhh…. het ging geloof ik niet alleen over het controleren maar de niet-gevaccineerden willen ook naar binnen. Ik ben blij met die controle en voel me daar toch beter bij en de niet gevaccineerden weten wat ze moeten doen om binnen te komen dus zou ik zeggen doe het gewoon. Het doet geen pijn hoor en je helpt daar ook je vrienden mee die na de Corona ellende hun zaakjes weer willen oppakken en voor jou willen knallen om je een leuke tijd te bezorgen.

Maar niet alleen op zaterdag kon je met je Knapsack op pad. Nee ook zondag en dat ook weer onder een stralende zon. Wow wat een sfeer in de stad, heerlijk genieten van ook nu weer fantastische muziek. Fleetwood Maniacs traden op en daar was het een weerzien met mensen die je nu al bijna anderhalf jaar niet meer gezien had.

Veel knuffels werden er uitgedeeld en het “hallo, hoe gaat het met jullie, lang niet gezien hè” was veel te horen. Ik houd het voorlopig nog maar bij de elleboog of een boks maar dat zinnetje heb ik veel uit mijn mond horen komen. Leuke gesprekken met gezellige mensen. O ja er was ook een kleine irritatie maar die ben ik al weer vergeten.

In dit weekend heb ik weer voldoende energie opgedaan voor de komende week. Mijn radio programma, waar ik om 9 uur in de ochtend nog even snel een item moest regelen, een verjaardag en deze week twee lessen. En alle twee weer fysiek. Nou ja zangles was al langer weer fysiek maar nu mogen we ook weer in het stadhuis komen dus woensdag maak ik daar kennis met mijn mede cursisten en staat speeddaten met raads- en commissieleden op het programma. Als voorbereiding hiervoor moet ik vijf vragen bedenken. Tot op heden ben ik tot vier, met nog een aantal sub-vragen, gekomen dus nog even broeden op de laatste. Wellicht krijg ik nog inspiratie tijdens een verjaardagslunch morgen.

Hoe je het ook noemen wilt het is hetzelfde fenomeen en wat mij betreft een heerlijke tijd. Lekker nazomer weer, niet te warm, rustig en droog weer wat kan ik me meer wensen na een toch wat natte en winderige zomer. Hoewel de NOS het niet met me eens is voor wat betreft de wind want hoe vaak heb ik deze zomer niet mijn planten moeten oprapen van mijn balkon waar ik ook van weg geblazen werd door de wind. Nee de NOS leert ons dat de verhoging van de gas- en elektriciteitstarieven o.a. gevolg is van te weinig wind. Tja als dat waar is hebben onze windmolens denk ik ook weinig zin.

Maar zomer of niet de herfst staat op punt te beginnen. Volgens mij gaat het een gezellig najaar worden. Zo wie zo staat mijn agenda al weer redelijk vol en is er in sommige weekenden al sprake van keuzestress. Maar niet alleen buiten is het gezellig; het wordt ‘s avonds alweer vroeg donker en hoewel de temperatuur buiten nog best wel aangenaam kan zijn gaan we toch weer lekker binnen zitten. En daar maken we het dan ook weer gezellig. Lekker daar weer een beetje aan de gang met herfstachtige styling en kaarsen neerzetten.

Natuurlijk moet je ook weer je kleding gaan aanpassen tenminste voorbereidingen daarvoor gaan treffen. En dan merk je dat Corona weer wat meer past bij ons leven, want gisterenavond hadden we weer onze vriendinnenavond. Lekker met een paar “meiden” in de avond rondstruinen bij de Family Stand waar al weer heel veel herfstmode was gearriveerd. Eerst een hapje eten en daarna losgaan, passen en lekker bijkletsen. Het werd een gezellige boel waarin we ook ongezouten onze mening konden geven maar waar iedereen toch heel tevreden weer vertrok met nieuwe items voor onze garderobe.

De voorspelling is dat het tot november wel zo’n ouwe wijven zomer kan blijven. Ik zeg uitdrukkelijk een voorspelling en die is dan nog niet eens van mij, dus verwijt mij maar even niets als het niet zo is. Mij zou het wel uitkomen want dan heb ik nog even de tijd om mijn shawl af te maken. Het vordert al wel hoor, ik ben inmiddels al aan de vierde en een na laatste kleur aanbeland dus nog een klein stukje en dan ga ik beginnen met de laatste kleur en dan is ie klaar. Maar ja alle laatste loodjes wegen het zwaarst en letterlijk is dit het geval want ja zoals je kan verwachten bij een shawl moet die lang zijn dus ik heb al een behoorlijk lange lap aan mijn naalden hangen. Ik klaag niet hoor, het is leuk om te doen, zeker bij de TV programma’s deze herfst. Het aanbod vind ik tot op heden niet erg aantrekkelijk maar misschien wordt dat nog beter.