Wat een feestjes dit weekend

Het was alweer het einde van de eerste maand van het nieuwe jaar. Ik ga nog niet zeggen en het is al weer bijna kerst want we hebben nog elf maanden te gaan. Maar toch de tijd gaat weer heel snel. Als ik even terug kijk was het een leuke maand maar de maand die komen gaat, februari, wordt wel een hele spannende voor mij en daar zijn we nu in beland.

Of het nu een idee was om de maand op een waardige manier af te sluiten weet ik niet maar na best een drukke week, eh ik ben wel gepensioneerd, kwam tijdens de VrijMiBo het idee op om ’s avonds met vrienden mee te gaan naar het theater. Ik had nog geen kaartje maar dank zij de mobiele telefoon kon ik nog net het laatste kaartje in de zaal bemachtigen. Een van te voren geplande rustige avond op de bank bij de televisie werd dus een avond in het theater bij “Van Dik Hout”. Dat was beslist geen slechte keuze. Een enthousiaste band op het podium, goede stemmen oude en nieuwe hits. Mee zingen en dansen heerlijk. Het weekend was goed begonnen.

En mocht ik dan vrijdagavond lekker mee blèren met de muziek van “Van Dik Hout”, zong ik zaterdagmiddag zachtjes mee met Eddy in café de Joffer. Helemaal een verrassing was het niet dat hij mij wel vroeg om een liedje te zingen. De vorige keer had hij het wel gezegd maar dit keer had hij Paul meegenomen met wie hij zijn liedjes zong. Dus ik ging er vanuit dat het er niet van zou komen. Nou dat had ik goed mis want ja hoor ik werd uitgenodigd om toch maar te komen zingen. Het liedje van Jan Rot “De Achtbaan” met behulp van de telefoon voor de tekst. En ik was er zelf niet ontevreden over.

Het werd een heel gezellige middag daar bij de Joffer. Ook Marianne, de vrouw van Eddy, zong een paar liedjes mee. Dus het werd een muzikale middag met een wijntje en lekkere hapjes.

Maar daar was het nog niet gedaan want zondagmiddag was er weer een Wijn-Spijs proeverij bij “De Kurk”. Ook daar was het weer gezellig en ontmoette ik weer veel oude bekenden. Dit keer waren het wijnen uit Zuid Italië en Sicilië die Jur had gevonden. Natuurlijk had Jannie weer voor de bijpassende gerechtjes gezorgd. En zo ben dan zo’n vier uur bezig met eten en drinken.

Als ik dan zo terugkijk op mijn weekend dan kan ik wel zeggen dat het echt wel mooie feestjes waren waarin ik terecht kwam. Het heeft me in ieder geval weer energie gegeven voor de voorbereidingen van mijn volgende “once in a lifetime experience” die een kleine drie weken gaat duren. Die voorbereidingen gaan beslist nog wel wat stress opleveren maar goed ik kan er met frisse moed aan beginnen.

Pubquiz en een spontane actie bij Martinus

Foto Alyssa van Heyst

Na een drukke week bij de Omroep is het weekend er weer voor de ontspanning. De verkiezingskoorts komt langzaam op gang. Het duurt nog maar acht weken en dan kunnen we zien wat het resultaat van alle campagnes en met name die van CDA Delft hebben opgeleverd. Maar voor de Omroep is het nu even aanpoten. Lijsttrekkersgesprekken, voorbereiden van het Stadsdebat met de lijsttrekkers en de debatten met kandidaat raadsleden.

Dus het weekend is weer een rust moment. Nergens over nadenken en genieten. Hoewel bij een pubquiz moet je wel je hoofd er bij houden. Antwoord geven op vijftig vragen in vijf categoriën ga daar maar aanstaan. Wel mijn pet af voor de makers van de pubquiz. Aan de kust van Zuid-Spanje hebben zij de vragen bedacht en deze waren niet echt allemaal heel eenvoudig hoewel er ook best wel wat “o, ja” vragen bij zaten.

Maar goed op vrijdagavond liep langzaam Café VanOuds vol. Het kleinste café van Delft huisvestte maar liefst eenenvijftig mensen die fanatiek een antwoord op de vragen probeerde te vinden. Telefoons waren verboden dus alles op eigen kracht met aan het einde drie winnaars waaronder het team waar ik bij hoorde. Yeah!! Wij mogen nu vier maanden de wisselbeker meenemen waarna we hem aan het tweede winnende team moeten overhandigen. De derde winnaar, dit keer weer het barteam, mag de laatste vier maanden de beker weer mag hebben zodat we volgend jaar weer met een pubquiz gaan strijden om het winnen van de beker.

Tijd dus voor een rustige zaterdag met voorzichtig wat voorbereidingen voor mijn vakantie. Ik besloot ’s avonds maar even te kijken of Martinus nog een erwtensoepje voor mij had. En ja hoor dat was er. Het was niet erg druk meer toen ik er kwam maar er zaten wel gezellige mensen. Hoewel we aan verschillende tafeltjes zaten werd er gezamenlijk meegezongen door de gasten met de liedjes die uit de luidsprekers kwam. Leuk Nederlandse evergreens als Even aan mijn moeder vragen. Nou we vroegen niets maar we deden het gewoon. In het gesprek wat na het zingen volgde bleek dat de wereld wel erg klein was. We hebben gemeenschappelijke kennissen, komen in dezelfde horeca gelegenheden in het centrum van de stad en we hebben dezelfde interesse in muziek. Dat laatste zal dus niet verbazen. Goed met de afspraak dat we elkaar wellicht nog wel eens zullen ontmoeten bij Vanouds is gemaakt. Ik ben benieuwd.

Een muzikaal begin van 2026

Na een best wel hectisch einde van 2025 zitten we nu al weer over de helft van de eerste maand van het nieuwe jaar. Ik ben alweer helemaal gewend er aan en alles gaat weer een plekje krijgen in mijn dagelijkse beslommeringen. Maar grote veranderingen komen er weer aan. Over een maandje ga ik de reis van mijn leven maken. Tenminste dat denk ik en ik kijk er dan ook erg naar uit. Als ik dan terugkom dan is het tijd om afscheid te nemen van de Commissie Sociaal Domein en Wonen (SDW) van de Gemeenteraad van Delft. Ik sta in Delft als nummer 14 op de lijst en ter informatie die was wel op mijn verzoek. Dus dan wordt het weer tijd voor nieuwe uitdagingen maar ik weet nog niet welke. Wat wel blijft is dat ik zo wie zo bezig blijf met de muziek.

En zoals de titel al zegt het begin van 2026 was heel muzikaal dus ik kon mijn hart er aan ophalen. Het begon al op 31 december 2025 waar om 21 uur de Muzikantenavond Oud & Nieuw van start ging in HAL015. Met vele Delftse muzikanten was daar een groot feest om het oude jaar uit te luiden en 2026 te verwelkomen. Wat heb ik genoten van de optredens met vele bekenden en onbekenden.

Na deze spetterende avond, de bubbels waren smaakten weer lekker, volgde er een witte week. Lekker veel sneeuw en kou. Hoewel bij mij in de buurt was de sneeuw in no time omgetoverd tot een vieze blubberige gladde massa. Reden om alleen voor het hoogst noodzakelijke naar buiten te gaan.

Wel bleef de vraag of het later in de wat beter zou gaan worden zodat ik weer naar het theater zou kunnen gaan. Gelukkig was dit het wel geval en op vrijdag 9 januari stond de première van Pink Floyd The Band met The Story of Floyd part 2 op het programma. Wat een show was dat. GEWELDIG!! Na de voorstelling samen met Emmy ook nog wat zaken gedaan met een van de muzikanten en die komt in mei zijn opwachting maken in ons muziekprogramma Muziek Verleden bij Omroep Delft.

Maar daarmee was de week nog niet ten einde. Want op zaterdag volgde bij de Joffer nog een gezellig optreden van Eddy de Jong. Lekker genieten van een wijntje en tussendoor een goed gesprek. En dat met de muzikale omlijsting van Eddy, als hij zingt is het altijd al een succes. Maar ook zijn vrouw, Gert Jan en Marcel namen de microfoon en onder begeleiding van Eddy zongen zij hun nummers. Een feestje op de zaterdagmiddag in het centrum van mijn stadje.

Na dit optreden was ik nog niet klaar want dinsdag had ik een kaartje weten te bemachtigen van de broers Sander en Arnout die samen Tangering vormen. Een heel ander podium als met Pink. Daar stonden veel muzikanten op het podium en dit keer waren het twee mannen met prachtige stemmen. En voor alles is er een eerste keer want ik heb nog nooit meegemaakt dat de toegift midden in de zaal gegeven werd. Beide stonden op een stoel en zongen daar hun allerlaatste nummer van de avond.

Na dit optreden was ik nog niet klaar. Dvořák en Bartok maakten op vrijdag in de Doelen in Rotterdam hun opwachting. In een volle grote zaal onder leiding van Lahav Shani, de vertrekkende dirigent en leider van het Rotterdams Philharmonisch Orkest was het wederom genieten van een vioolconcert (Bartok) en de 8e Symfonie van Dvořák. Een prachtige violiste en een uitmuntend orkest bezorgde me weer een hele mooie avond waar ik nog van zat na te genieten in de trein terug naar huis..

Naast al deze mooie optredens was het zaterdag mijn beurt. Op het Blauwe Podium van Guus Westdorp. Natuurlijk eerst nog even een uurtje zingen met Guus om even de nummers die ik wilde gaan zingen door te nemen. Voor het Blauwe Podium had ik gekozen voor Vivre/Laat me en Vincent. Maar natuurlijk was er ook nog een uurtje zingen bij Ron. Daar kwamen weer heel andere nummers aan bod. En daarna naar Open om daar met Guus de twee nummers te gaan zingen. Er waren nog niet zoveel zingers als anders maar toch werd het een leuk programma en een hele fijne afsluiting van de week.

Ik kan nu gaan uitzien naar mijn verblijf op de Oosterdam en de avonden bij Billboard on Board en in de Rolling Stone Rock Room over een maandje. Natuurlijk is er ook nog een Pubquiz bij Vanouds en op 31 januari is er bij de Joffer weer een optreden van Eddy de Jong. Dus mij hoor je over januari 2026 niet klagen, het jaar is goed begonnen. Hopelijk volgen nog 11 heerlijke maanden.

Een muzikaal einde van een politieke week

Tussen alle beslommeringen door kon ik de afgelopen week weer met een goed gevoel afronden. Op alle gebieden was het weer lekker druk dus ik ga me nog steeds niet vervelen. Er is veel te doen met de verkiezingen in aantocht en dan heb ik het niet alleen over de landelijke verkiezingen maar ook over de komende gemeenteraadsverkiezingen.

Nu probeer ik wat van de debatten te volgen die er voor de Tweede Kamer worden gehouden. Tot op heden vind ik deze nog niet heel spannend. Het is meer van hetzelfde waarbij er twee of drie partijen zijn die door elkaar aan het praten zijn en elkaar niet laten uitpraten. Gaat dit nu echt wat helpen om een goede keuze te maken? Hoewel het jullie niet zal verbazen heb ik mijn keuze allang gemaakt maar ik heb toch maar even de stemwijzer ingevuld: 90% op mijn eigen partij. Dat gaat dus goed komen.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen is het nu ook nog even aanpoten. Als lid van de kandidaten commissie gaan we nu de gesprekken voeren met de kandidaten voor onze kieslijst in maart 2026. Leuk maar wel de goede vragen stellen en dus even je aandacht er bij houden. Maar ook het plannen van de afspraken kan hoofdbrekens opleveren.

Gelukkig is er ook tijd voor ontspanning. Lekker zingen en luisteren naar muziek. Ik ben begonnen aan een nieuw zangjaar bij Rootz en dat betekent ook weer kijken naar nieuwe liedjes. Paul de Leeuw en Jan Rot zorgen voor de Nederlandstalige liedjes en een voor mij nog onbekende zangeres Indila voor een Frans chanson. Maar er zullen er nog meer gaan volgen in alle drie de talen. Suggesties?

Mocht ik donderdag eerst zelf beginnen met zingen, ’s Avonds kon ik mijn hart ophalen bij Rob Kemps die leuke verhalen over Hemel op Aarde vertelde en ons mee nam op een muzikale reis over de beroemde begraafplaats Père-Lachaise in Parijs en op zijn eigen mijmeringen op de begraafplaats waar zijn grootouders begraven waren. Een fantastische voorstelling in een uitverkocht theater De Veste.

Het muzikale hoogtepunt moest nog komen. Vrijdag samen met broer en schoonzus in Rotterdam naar een fenomenale uitvoering van de Symphonie Fantastique (een liefdesnachtmerrie) van Hector Berlioz door het Rotterdams Philharmonisch Orkest voorafgegaan door een pianoconcert van Saint Saëns. Genieten van de muziek en het ophalen van herinneringen uit onze jeugd (oef ik voel me nu oud) waarin klassieke muziek een belangrijke plek innam.

Dan was er nog een muzikaal feitje waar ik alleen een beetje trots op kan zijn. In de zomer heb ik een workshop liedjes schrijven gevolgd. Ik heb een tekst geschreven over de elementen en onze aardbol. Er zat een melodietje onder maar ja dat vond ik een beetje saai. Die tekst heb ik aan een radiocollega met veel ervaring in AI gegeven en hij heeft daar een mooi nummer van gemaakt. Voor de eerste keer ben ik blij met AI. Ik ga zeker verder met dit liedje zodat ik het ook zelf ga zingen. Leuk was wel dat hij het liedje ten gehore heeft gebracht tijdens de uitzending van Delft Centraal op maandagochtend. Dus …. nee hoor maar mijn liedje is al wel op de radio geweest.

Positieve vibes

Kon ik vorige week vertellen dat voor mij het theaterseizoen in Rotterdam weer begonnen was dan is nu ook de kop van het theaterseizoen in Delft er ook weer af. Met een fantastische “The Stones versus The Beatles Battle”. O.a. de muzikanten Harry Sacksioni, Syb van der Ploeg en Manny Angeletti maakten er met hun zang en verhalen een waar feest van. Weliswaar met een emotioneel momentje toen Harry vertelde over Edward Reekers. Helaas hoorde ik afgelopen dinsdag samen met vele fans dat Edward veel te jong is overleden. En dan te bedenken dat we de kaartjes kochten met het idee dat hij nog op het podium zou staan.

Maar goed het werd toen al met al een hele mooie avond die wat mij betreft best nog wel wat langer had mogen duren. Maar aan alle mooie dingen komt een einde zo ook hier aan en eigenlijk had ik ook wel weer genoeg gedanst, nou ja gesprongen, voor deze week.

Het weer was het afgelopen weekend nou niet bijster rustig. Lekker veel wind wat ook de planten op mijn balkonnetjes merkten. Tja het gaat weer tijd worden om ook daar alle spullen weer binnen te halen. Ik heb nog wel wat wintervaste planten gehaald en ik moet kijken welke lampjes ik lekker laat hangen. Goed dat ik een mooie klus voor het komende weekend en dan ook de kussens maar even binnen halen.

Een andere mooie klus voor het najaar gaat worden is het lezen van mijn nieuwe boek. Weer een heerlijke thriller van Elizabeth George over Thomas Lynley en Barbara Havers. Heerlijk genieten van de ingenieus opgebouwde spanning, Er is wel een maar, het boek heeft meer dan 750 pagina’s en dat lees ook ik niet in een dag uit. En ik moet eerst nog het boek van Henri Bontebal lezen.

Deze week staat ook in het teken van de verkiezingen. Eerst landelijk dus worden we doodgegooid met kibbelende politici aan de talkshow tafels. Verfrissend zijn overigens wel de uitzendingen van EO’s Buitengewoon gesprek. Deze week was het de beurt aan Henri Bontebal, Jimmy Dijk en Mona Keizer. Ze kregen verrassende vragen waarop kwetsbare en soms ook emotionele reacties kwamen. Het was serieus programma met een luchtige en ontspannen twist.

Maar we staan natuurlijk ook voor de Gemeenteraadsverkiezingen. Deze zijn pas in maart 2026 maar hier moet wel het e.e.a. worden voorbereid. Een kandidatenlijst, een verkiezingsprogramma en een campagneplan. Gisterenavond kozen we, CDA Delft, tijdens een ALV een nieuwe lijsttrekker. Nou ja nieuw, bij de vorige verkiezingen wat Frank Visser ook al onze lijsttrekker en is hij met veel energie en overgave in de afgelopen periode onze fractievoorzitter geweest. Dus eigenlijk niet zo’n grote verrassing. En we hebben vertrouwen in een goede afloop van de verkiezingen en hopen er op dat we in de volgende raadsperiode een wethouder mogen gaan leveren. Dus hebben we ook een kandidaat wethouder gekozen en dat wordt Gerrit Jan Valk. Nu gaan we verder met de lijst want wie worden de nummers 2 t/m 50. Een pittige klus die we voor half november moeten hebben afgerond. Werk aan de winkel.

Met het programma voor de volgende verkiezingen en de plannen voor de campagne gaan we een mooie tijd tegemoet. De sfeer zat er gisterenavond goed in, de stemming is top dus we gaan er tegen aan.

Hemel en Aarde

Vorige week is het weer begonnen. Het nieuwe theater seizoen met de Hemel en Aarde. Het was weer een heerlijke avond na een vermoeiende dag.

Het was weer vrijdag en dan is er dus weer een week afgerond. Donderdagavond werd het weer laat in de Raadszaal van Delft. De eerste raadsvergadering onder voorzitterschap van onze nieuwe burgemeester. Hoe zou die het gaan doen. Hij kon in ieder geval zijn borst nat maken want het was een vergadering met veel bespreekpunten. Het was zelfs zo erg dat de raadsleden een “winstwaarschuwing” kregen. Het zou wel eens kunnen zijn dat de vergadering een vervolg zou hebben op de maandag. Dat gebeurde gelukkig niet maar even goed was het een lange vergaderavond.

Het was wel even wennen aan de nieuwe voorzitter van de Raad maar hij had snel zijn draai gevonden. Strak en streng leidde hij de vergadering met ook nog een klein vleugje humor. Dus niks mis mee. Ik ben benieuwd hoe hij het er vanavond afbrengt want dan komt hij als portefeuillehouder in actie bij de commissie Economie, Financiën en Bestuur. Helaas kan ik vanavond wegens andere verplichtingen voor het CDA Delft niet in de raadszaal zijn maar ik ga het wel volgen of terugkijken. Ik ben benieuwd.

Maar na een lange avond, ook o[ de publieke tribune, wachtte ook de Omroep weer. Een nieuwe technicus die volledig onverwacht voor een zieke collega inviel en zich prima en heel rustig kweet van zijn taak. Wat is het toch fijn om samen te mogen werken met deze vrijwilligers bij de Omroep. Dit keer was er niet veel tijd om te blijven napraten want via een broodje haring in de nieuwe viszaak ik Delft had ik een vergadering voor het CDA bij het Hoogheemraadschap. Dus rennen maar.

Maar dan kon het weekend eindelijk beginnen: de vrijmibo bij VanOuds. Even bij komen en bij kletsen. Napraten over het verjaardagsfeestje van Marjan met de fijne muziek. Maar ook hier weer eerder dan gewoon weg want ik moest nog naar Rotterdam voor het eerste concert van het nieuwe seizoen.

Het Rotterdams Philharmonisch Orkest had Bruckners Hemel en Aarde op de agenda staan. En dan te weten dat ik in het zomerreces tijdens mijn eerste liedje heb geschreven over de Lucht (Hemel), Aarde, Vuur en Water heb geschreven. Maar dat heeft er niets mee te maken. Voor de pauze zong een prachtig koor met soli begeleid door het orkest en orgel het Te Deum en na de pauze mochten we genieten van de vierde “Romantische” symfonie. Dit begin van weer een seizoen lang mooie muziek was de afsluiting van weer een mooie week.

Ik ben er weer

Ik zal maar met de deur in huis vallen. Met mij gaat alles goed ook al ben ik al bijna 2 maanden uit de lucht. Maar ik ben in de afgelopen maanden lekker druk bezig geweest. En dat betekende dat ik minder tijd had om te schrijven.

De vorige keer dat ik actief was stonden we in de gemeente aan het begin van het zomerreces. Geen politieke activiteiten dus maar wel meer tijd voor andere dingen. Gezellig lunchen met vrienden en familie; lekker bijpraten en ideeën met elkaar delen. Praten over vakanties die al voorbij waren maar ook toekomstige vakanties. Heerlijk en dan beginnen ineens de zomervakanties bij de Omroep.

Dat was 2 maanden lang het maken van Delft Centraal op de woensdag en daar waar gaten ontstonden zorgen dat deze toch gevuld werden. Dat laatste is samen met mijn andere collega’s goed gelukt.

Op de woensdagen stond ik er gelukkig niet altijd alleen voor. Ik had ook dit jaar weer een aantal mensen bereid gevonden om samen met mij het programma te presenteren. Het werden stuk voor stuk leuke uitzendingen. Ik mocht met de wereldkampioenen Tango dansen praten. Zij stonden op punt om een maand te gaan dansen in Buenos Aires waar ik in februari zelf een workshop Tangodansen heb gepland.

Met Guus gesproken over zijn vrijwilligers werk met o.a. gasten van Pieter van Foreest. met Bram een hele uitzending gevuld met het Jazzfestival, met Titus een uitzending over senioren en ouderenwerk in Delft en tot slot met twee leuke jongedames, Milou en Sterre, een leuke uitzending over studeren en werken. In deze laatste uitzending zat ook het indrukwekkende onderwerp van de dementalcoach die er is voor ondersteuning van de mantelzorgers van met name jong dementerenden.

Natuurlijk heb ik in de vakantie ook aandacht besteed aan mijn stem. Lekker oefenen voor weer een Blauw Podium dat voor mij het laatste Blauwe Podium op het Bagijnhof werd. Deze week zijn we al weer begonnen aan het Blauwe Podium bij Open.

Maar ik heb nu ook zelf een liedje geschreven. De tekst is helemaal van mezelf en de muziek heb ik samen met een coach gemaakt. Het was een geweldige ervaring en ik ben er nog steeds trots op. Of ik er verder nog wat mee ga doen. Geen flauw idee op dit moment.

Inmiddels is het zomerreces voorbij en zijn ook alle vaste mensen van Delft Centraal weer terug op honk. Dus weer rustig zou je zeggen. Ja was dat maar waar. We hadden het feestelijke afscheid van onze burgemeester en natuurlijk ook de installatie van de nieuwe burgemeester.

Deze week is er de eerste raadsvergadering die hij gaat voorzitten. Ik ben heel benieuwd dus zit ik donderdag weer op de publieke tribune.

Maar ook het fractiewerk gaat weer verder. De eerste fractie- en commissievergadering zijn al weer geweest. En dan komen er natuurlijk weer verkiezingen. Eerst voor de Tweede Kamer en daarna de Gemeenteraad. Bij die laatste verkiezingen sta ik niet meer op de lijst maar ik zit wel in de kandidatencommissie die een kandidatenlijst opstelt en ter goedkeuring voorlegt aan bestuur en leden. Dat worden dus heel wat gesprekken met leden die zich graag voor ons mooie Delft willen inzetten. De kop is er weer af dus.

En deze week begint ook weer het theaterprogramma. Concerten in de Doelen en andere voorstellingen in Theater de Veste. Dus ook weer voldoende tijd voor ontspanning al lijkt mijn agenda al weer aardig vol te lopen. Wat kun je het toch druk hebben als pensionado die zich eigenlijk nog heel jong voelt. Maar ik ga vol goede moed verder want er staan weer hele leuke dingen op de planning.

Verhuizen? …. of toch niet

Ik ben al weer een poosje terug van mijn mooie reis langs de Britse Eilanden maar eenmaal terug had ik een vliegende start. Radiomaken, zingen en vergaderen wat heb ik als 55 plusser een druk leventje met leuke en soms ook minder leuke belevenissen. En een daarvan was de vraag verhuizen? of toch maar niet. Ik ga het niet spannend maken maar het is niet verhuizen geworden.

Op een ochtend kwam Funda bij mij op de mail. Ze konden op basis van mijn zoekgeschiedenis een appartement onder mijn aandacht brengen. Een 55 plus woning in een voor mij bekend complex in de stad. Het is leuk wonen daar en ook de sociale voorzieningen zijn daar aanwezig zeker met een heel actieve bewonersvereniging.

Nu heb ik een heel fijn appartement net buiten het centrum maar toch dit appartement sprak me aan, dus ik druk op de knop dat ik een bezichtiging wil. De reactie op dit verzoek was een onaangename. Ik kreeg een mail van de makelaar met de tekst”leeftijd???. Met vriendelijke groet”. Oké wel een vriendelijke groet maar wie stuurt er nu zo’n mail. Nu ben ik 72 dus ik denk dat ik echt wel binnen de doelgroep van 55 plus val dus ik heb netjes geantwoord.

En ja hoor ik word uitgenodigd voor een bezichtiging. Met veel twijfels maar goede moed toog ik naar het appartement dat op dat moment nog bewoond werd door naar schatting dertigers. Eenmaal binnen schrok ik verschrikkelijk.

Als oplossing voor ons woonprobleem wordt vaak genoemd dat er doorstroming moet plaatsvinden. Zelf vind ik dat dit moet gebeuren in de hele keten maar de nadruk wordt meestal gelegd op senioren. Bij het bekijken van deze woning voor senioren probeerde ik me in te leven in een echtpaar dat zo’n 40 jaar geleden een leuke gezinswoning had gekocht en het nu tijd vindt om naar een levensbestendig appartement te gaan. In hun gezinswoning waar ze veel hebben meegemaakt, geboortes, feestjes en ook mindere dingen en dus een huis met veel emoties. Maar in de loop van de jaren hebben zij er ook een eigen paleisje van weten te maken. Nieuwe inrichting, badkamer en keuken allemaal zoals ze dat zelf willen en dat hun ook gemak geeft.

Oké dit appartement is kleiner maar de oppervlakte was vermeld in de aanbieding. Het was de uitvoering waarover ik echt boos kan worden. Hoe kun je iemand die uit zijn paleisje komt met droge ogen zoiets aanbieden. Het was vuil maar dat kan worden schoongemaakt maar buiten een nieuwe douchekop was de rest wel aan de nieuwe huurder. Wat mij het meest tegenviel was de keuken. Nou ja wat keuken genoemd werd. Een schamel keukenblokje volgens mij uit de vorige eeuw hoewel dat niet kan want het complex was van 2007. Tja de makelaar had daar kennelijk meer opmerkingen over gekregen want ja je het is toegestaan dat de nieuwe huurder er een nieuwe keuken in laat plaatsen en als de woningcorporatie het een verbetering vond kon bij het verlaten van de woning een kleine vergoeding daarvoor gekregen worden. En ja een nieuwe keuken is altijd een verbetering van de woning.

Even terug naar dat echtpaar met hun paleisje. Die moeten toch ook een schok te verwerken hebben gekregen en terecht. Je hebt het plan je mooie woning te verkopen en dan krijg je voor een best wel hoge huur een woning aangeboden waar je moet beginnen voor meerdere eer en glorie van de woningcorporatie het huis op te knappen. Dit is toch van de zotte. Om het voor senioren aantrekkelijk te maken lijkt het mij dat het aan de woningcorporatie is om er voor te zorgen dat met name deze basis zaken als keuken maar ook sanitair op orde zijn en dat er een goed uitziende woning bezichtigd kan worden. En woningcorporaties het is voor jullie toch ook van belang dat die doorstroming er komt. Ik zou zeggen doe er wat aan.

Voor mij was na de bezichtiging een ding duidelijk ondanks dat het appartement in het centrum lag ga ik er niet naar toe. Iets wat overigens niet meer kan want het is al weer verhuurd. Ik vraag me alleen af of het daadwerkelijk aan 55 plussers is verhuurd want de kijkers na ons hadden zeker deze leeftijd nog niet bereikt. Leeftijd??? Met vriendelijke groet.

Feesten en herdenken

Eind april en begin mei dan heeft Nederland weer volop tijd om te feesten. Eerst Koningsdag en daarna de bevrijding. Dit jaar werkt het weer gelukkig mee dus het was met Koningsdag een drukte van jewelste in de stad. Nu is Koningsdag meestal niet een dag waarop ik echt zin heb om de stad in te gaan dus dat was ik niet van plan dit jaar. Mijn oranje tompouce, van de lekkerste bakker in Delft Holtkamp, had ik op vrijdagavond al gescoord bij VanOuds dus dat was ook geen reden om wel te gaan.

Wat trok me dan wel naar de stad, want ja ik ben naar de stad gelopen. Voorheen waren er weinig activiteiten op het Bastiaanplein dus ik besloot om daar naar toe te gaan om wat boodschapjes te doen. Alleen toen ik op het Vesteplein aankwam had ik al direct spijt. Wat een drukte. Niet alleen wandelende mensen maar ook fietsen, heel veel fietsen. En zo als gewoonlijk even dat belletje laten horen en hopen dat je vrij baan krijgt. Als dat niet het geval is nog maar iets indringender bellen maar zeker niet afstappen.

Natuurlijk waren er ook fietsers die hun fiets zo maar ergens neergegooid hadden en lopend zijn verder gegaan. Iets wat voor een voetganger nu ook niet echt ideaal is. Op het Bastiaanplein was het ook al een drukte van belang alleen daar moesten ook de fietsers iets meer doen om verder te komen. Op het plein zaten de kinderen op de kleedjes met hun koopwaar of ze speelden wat muziek. Op zich was het een erg gezellige sfeer ware het niet dat ook hier de fietsers nietsontziend waren en zelfs over de kleedjes reden.

Dus maar snel weer terug naar huis om daar op mijn balkon een kopje thee te gaan drinken met een oranje tompouce. De rit met de bus, vervanger van de tram, weer naar huis. Maar ook daar was ik niet de enige. Halverwege de bus versperde kinderwagens het pad zodat iedereen niet verder kwam als het eerste deel en er achterin de bus nog voldoende ruimte was. Maar je kunt tegen de zin van een vader net langs een kinderwagen komen dus probleem voor mij opgelost. Sorry papa maar ik heb uw kindje niets aangedaan.

Die kindjes hadden het trouwens ook niet naar hun zin en dat lieten ze luid en duidelijk blijken. Zielig maar ja het was druk en op enig moment wil je ook wel weer de bus verlaten en dat wordt dan ook nog een probleem want de kinderwagens staan voor de uitgang van de bus. Heb ik een oplossing voor de kinderwagen opstopping? Ik heb eigenlijk alleen maar medelijden met deze kindjes. Zitten in hun buggy in de stad alleen maar tegen benen aan te kijken en zien niets van het feest en dan in de bus stapt iedereen over je heen. Als ik dat kind zou zijn dan zou ik aan mijn papa en mama gevraagd hebben thuis te blijven zodat ik lekker in het zonnetje kan spelen met mijn eigen speelgoed.

Mijn boodschappen heb ik trouwens op zondag gedaan en ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook even een kijkje op de Markt te nemen. Wow wat een rommel lag daar. Ik denk dat daar wel heel wat statiegeld verzameld lag. Jammer alleen dat alle blikjes en flesjes vertrapt waren en daarmee ook niet in te wisselen. Ik neem mijn petje af voor de medewerkers van Werkse want op de Markt was het een enorme klerenzooi.

Dan gaan we een week later op naar de Dodenherdenking met de twee minuten stilte. Bij Omroep Delft zijn we al een tijdje bezig om alles te regelen voor een goede verslaglegging van de gebeurtenissen. Ter gelegenheid van de herdenking 80 jaar bevrijding zijn Willem en Peter bezig met het maken van een documentaire over de oorlogsjaren en de bevrijding en leidt Amber alles in goede banen zodat er zowel op radio als tv goede aandacht is voor alle activiteiten die in de stad plaatsvinden. Het is goed te zien dat ook de jonge mensen zich heel enthousiast inzetten om er een waardige herdenking van te maken.

En dan is het vanaf maandag weer feest. Bevrijdingsdag in Nederland maar ook de Bevrijding van Delft die pas op 8 mei 1945 plaatsvond. Ik ben heel benieuwd wat er in de dagen van tussen 5 en 8 mei nog gebeurd is in Delft en ik kijk ook uit naar de intocht van Canadese bevrijders in de stad. Historisch voertuigen en doedelzakspelers komen dan opnieuw de stad binnen. Evenals in 1945 wordt bij het gebouw Gele Scheikunde een Canadees kampement opgeslagen. Zeker iets om in de dagen na 8 mei nog eens een kijkje te gaan nemen. Ach ja en zo zit mijn agenda weer vol want vanaf 9 mei gaan we met de Gemeenteraad de hei op voor een inspirerend weekend. Maar daarna is er een nog een mooi vooruitzicht: VAKANTIE op de MS Nieuw Statendam naar British Islands and Ireland.

Grrrrr en de dag begon nog wel zo gezellig

Ja grrr alles lijkt een beetje tegen te gaan zitten vandaag en dan zijn we nog maar net op de helft. Het zag er vanochtend niet naar uit dat ik nu zit te grommen achter mijn laptop. Geen afspraken vandaag. Nou ja alleen een pakket aan de overkant ophalen maar dat is een fluitje van een cent. Dus relaxt een kopje koffie drinken met een oranje soesje, want ja de koning is zondag jarig dus het mag, en het krantje lezen.

In die krant een alarmerend bericht over Meta van de Autoriteit Persoonsgegevens. Ik ben niet zo’n fan van deze instelling maar als die waakhond alarm slaat is het voor mij wel een reden om even verder te lezen. AI wordt genoemd en zeg dat het aan mijn leeftijd ligt maar ik heb ook moeite met AI. Ik ben er van overtuigd dat AI best op een goede manier kan worden ingezet en het werk vergemakkelijkt maar AI kan ook misbruikt worden en dat beangstigd me wel. Wat is nu echt en wat is fake. Soms is het makkelijk te zien maar het wordt wel steeds overtuigender. Kort en goed op mijn aktielijstje komt bezwaar maken te staan.

Omdat er verder gaan akties staan dacht ik, ik ga even lekker zingen. Gisteren heb ik weer een nieuwe afspraak gemaakt voor een sessie met Guus zodat ik op het Blauwe Podium weer goed voor de dag kan komen. En o, ja ik moet de geluidsopname van afgelopen zaterdag nog even knippen. Op het aktielijstje voor vandaag dus.

Maar eerst zingen en ja hoor na een half uurtje staat de buurvrouw van twee verdiepingen lager voor mijn deur. Of het wat zachter kan want ze heeft nachtdienst en ze kan niet slapen. Ehhhh zachter? Zo hard had ik de muziek niet aan staan maar ja volgens mij hoort ze het ook als ik nies. Ik ben dus maar gestopt en het was trouwens ook lunchtijd.

Nu zit ik dus al weer even achter mijn laptop om mijn aktielijstje af te werken. Een format maken voor ons programma 2.0 dat al even ligt maar dat ik vandaag wil afronden. Collega’s inlichten over de programmering voor de komende weken waarin we veel aandacht gaan besteden aan het einde van WOII en de bevrijding. Zo dat waren 2 vinkjes, gedaan dus. Dan maar verder met bezwaar maken. Dat is toch wat lastiger dan gezegd werd of zal dit ook aan de leeftijd liggen. Laten we het maar op het laatste houden.

En dan nu voorlopig de laatste aktie weer een blog schrijven. Ik merk dat ik tijdens het schrijven in ieder geval weer een beetje tot rust kom. Ik luister naar het mooie liedje Une fille aux yeux clairs van Michel Sardou en dat maakt veel goed. Wel jammer dat ik dat nu even niet kan zingen maar daar wil ik nu even niet aan denken. Ik ga mijn pakketje maar ophalen. Morgen met Wim Muziek Verleden maken, naar het theater en dan zijn we klaar voor Koningsdag. Het wordt weer feest dit weekend en dat knippen? dat ga ik later nog wel doen.