Ik vertel

Ik vertel nog steeds mijn verhaal. Meestal doe ik dat aan mijn familie en vrienden maar ik werd benaderd door de mensen van “Delft Vertelt” of ik ook een verhaal wilde vertellen op hun podium. Het was niet de eerste keer dat ik door iemand benaderd werd. Ik had het iedere keer afgewimpeld om de simpele reden dat ik geen flauw idee heb wat ik aan Delft moet vertellen. Nou ja ik genoeg te vertellen maar wat heeft Delft daar aan en willen Delftenaren dat wel weten. Dus gewoon een gebrek aan een onderwerp.

Maar ik moet er toch maar een keer aan geloven. Zelf ben ik geen Delvenaar maar ik woon al iets meer dan de helft van mijn leven in Delft. Ik ben en blijf een echte Rotterdamse maar ik heb in Delft mijn draai gevonden en zal daar niet snel weggaan. Genoeg reden voor de organisatie om mij een verhaal te laten vertellen. Maar dan het onderwerp. Dat heeft ook eigenlijk niets met Delft te maken. De kern van mijn verhaal is niet het ouder worden maar meer het in eigen hand houden van de regie op mijn leven en wat er gebeurd als je dat door omstandigheden even kwijt raakt. Wil je het verhaal beluisteren? Er is een filmpje van gemaakt door Delft Vertelt en wil je het zien, dan mag je hier klikken. O, ja en de foto’s zijn ook gemaakt door Delft Vertelt.

De voorbereidingen voor dit project was heel leuk. De gesprekken om te komen tot een verhaal, het schrijven van het verhaal, de aanpassingen en de generale repetitie. Alles ging goed tot dat de dag van het “optreden” aan brak. De nacht voor het “optreden” nauwelijks geslapen en iedere keer maar het verhaal in mijn hoofd herhalen. Met zingen neem ik altijd de tekst mee maar dat was bij Delft Centraal niet de bedoeling. Het moest uit het hoofd en teksten uit mijn hoofd leren is nu eenmaal niet mijn sterkste punt. Maar het is gelukt en ik heb het leuke filmpje en foto’s als herinnering.

Na het vertellen komt natuurlijk ook weer het zingen. Daar voel ik me meer als een vis in het water. Guus stuurde na het laatste Blauwe Podium een enthousiaste reactie van een luisteraar door. Ik vind dat best iets om trots op te zijn en de Verdronken Vlinder van Boudewijn de Groot blijft op mijn lijstje staan. Volgende week mag ik weer zingen op het Blauwe Podium en ik ga daar maar weer eens van Ramses Shaffy zingen samen met een liedje van Guus Meeuwis. Maar eerst is er vanavond de uitreiking van de Delftse Pop Awards. Heel spannend want het Blauwe Podium is ook genomineerd en wel voor “De Popdelft Porceleyne Plug”.

Wat ik nog meer te vertellen heb? Ja bij de Omroep gaan we ook weer vol energie verder. We gaan naar buiten want vanaf 18 november gaan we de Sint helpen en zenden we uit vanuit Open in de Veste. Ik heb hier veel zin in maar er moet nog wel wat gebeuren om dit te gaan doen. Maar samen met nu al een grote groep mensen gaan we er tegenaan. Ik houd jullie op de hoogte.