De komende week gaat inderdaad een week met uitdagingen zijn. Dus ben ik vandaag maar begonnen met een heerlijk uurtje Yin Yoga met Lenneke bij Flow Yoga & Food. Het thema van vanochtend was “overgeven en loslaten”. Nou dat is echt het thema wat ik voor de komende week nodig heb. Er staan weer nieuwe uitdagingen te wachten en daar kan je je op voorhand heel erg druk overmaken maar ik denk dat ik gewoon uitga van mezelf en mijn eigen kracht en vol overtuiging mijn stem aan Delft laat horen.
Want dat ga ik deze week doen. Volgende week ga ik hopelijk nu echt mijn democratisch gekozen stem laten horen aan Delft in de Commissie Sociaal Domein & Wonen van de Gemeenteraad. Spannend? Ja een beetje wel maar zoals altijd en zeker bij een eerste keer heb ik altijd wel een beetje gezonde spanning nodig om het beste uit mezelf te halen. Daarbij heb ik al eens eerder het woordgevoerd in mijn werksituatie en ik denk ook veel zekerheid te kunnen putten uit mijn ervaring bij de radio.
Of dat allemaal doorgang gaat vinden weet ik pas zeker na de vergadering. Het is afhankelijk van de agenda en dan niet alleen hoe veel punten er op staan maar ook de volgorde van de onderwerpen. De vorige vergadering waarin mijn maidenspeech gepland stond liep zo ver uit dat “mijn” onderwerp doorgeschoven werd naar deze vergadering. En dat betekent nu niet direct dat dat onderwerp nu als eerste behandeld wordt, want inmiddels is het al verschoven naar het einde van de agenda. Maar goed er zijn ook nog andere agendapunten dus mijn kans gaat er wel komen.
Niet alleen tijdens de commissievergadering laat ik mijn stem horen want op zondag gaat dat ook gebeuren. Het was een uitdaging die ik ben aangegaan op een gezellige avond bij Café Vanouds de Twee Kruikjes. Ah ja jullie herkennen het al daar kom ik meer. Wat die uitdaging dan is? Ik ga optreden op het Blauwe Podium van Guus Westdorp. Ik ga Delft vertellen wat liefde is. Is het een rivier, scheermes of honger? Nee hoor het is een bloem, een roos, die in het voorjaar ontkiemt uit zaad. Weet je het al? Het is The Rose van Bette Midler.
Afgelopen week ben ik al op een ochtend naar Guus gegaan en heb samen met hem het liedje gezongen om zo toch muzikaal een beetje aan elkaar te wennen. Net als mijn zanglessen bij Ron altijd een feestje zijn was dit uurtje zingen met Guus dat ook. Alleen al zijn ateliers in de kelders van het voormalig zusterhuis van het Sint Hippolytus Ziekenhuis (dat was wel heel lang geleden hoor). De vleugel, grote, kleine en minipiano ’s en keyboards, de foto’s aan de muur ………. wow een fantastische ruimte waar hij muziek maakt en waar ik ook mocht komen zingen. Oké ik kon de toets van kritiek doorstaan en zal dus, bij mooi weer, mijn stem ook daar laten horen.
Zo zien we maar weer. Never a dull moment in mijn leven. En na deze week is het nog niet helemaal afgelopen want met nog een paar weekjes wachten is voor mij na 2 jaar eindelijk weer een mooie cruise in aantocht. Heerlijk varen naar een bijzondere plek op deze aardbol, Honningsvåg de noordelijkste stad van het Europese vasteland op de Nordkapp. Ik kan niet wachten. Maar eerst nog een ander klusje afwerken en dat is kiezen uit een mooi aanbod aan voorstellingen van Theater de Veste voor het komende jaar.
Living Blue met Machteld 