Feestje!?

Al sinds het begin van de Corona tijd doe ik mee aan het fotoproject “Anders Kijken met Else”. Ik besteed regelmatig aandacht aan dit project als ik weer een mooie foto heb gemaakt. Iedere dag een andere opdracht en dus ook een andere uitdaging. Gisteren was de opdracht feestje. Dan kan je natuurlijk een foto maken van een feesttaart of versiering maar je kunt ook kijken wat er die dag voor jou een feestje is geweest.

Zo wie zo is een woensdag altijd al een feestje. Samen met Emmy neem ik dan het programma “Muziek Verleden” voor vrijdag op. Een feestje en een uitdaging. Wim voorziet ons van leuke muziek over een thema en wij gaan dan aan de slag om leuke weetjes over artiest en het nummer op te zoeken. Op zich al een feest maar het opnemen van de uitzending is ook altijd gezellig. Leuke, bekende, onbekende en soms ook gekke nummers en leuke weetjes vertellen en dan luisteren naar de muziek. Misschien praten we te veel en daar gaan we wat aan doen zodat we een volgende keer alle nummers kunnen laten horen want gisteren viel er weer een mooi nummer af vanwege tijdgebrek.

Dus dat feestje had ik al gehad toen ik ’s middags in de boekhandel een boek kocht. Ik ging niet voor dat specifieke boek, het boek waarvoor ik ging was nog niet geleverd dus daar moet ik nog even op wachten, maar toen ik met het boek van Rob de Nijs in mijn handen stond kon ik het niet laten om het te kopen. Wat een feestje zeg. Mooie muziek op de CD die bij het boek hoort en mooie verhalen bij de teksten en herinneringen aan de tijd dat Rob aan zijn carrière begon. Ik was toen een tiener en hij was een van mijn helden in de muziek. Ik hem afgelopen weekend gezien op de TV en schrok. Hij was heel kwetsbaar maar tegelijkertijd was het een heel mooi onderdeel van de uitzending.

Maar vandaag is er een ander feestje. Mijn neefje is vandaag jarig, 19 jaar en eerstejaars student in Nijmegen. Wow voor het eerste niet thuis bij zijn ouders en zus maar alleen op zijn kamer. Nu hoef ik geen medelijden met hem te hebben want hij heeft zijn weg wel gevonden en rekening houdend met alle regels vindt hij toch tijd voor “quality time” met zijn nieuwe vrienden. Nee geen grote feesten maar met een paar collega studenten. Ben trots op hem maar ik ga nog geen feestje met hem vieren, voorlopig bestook ik hem met appjes en kaarten. Het is wel jammer maar ik houd me voorlopig nog maar even aan de regels en hoop met Kerst even langs te kunnen gaan bij mijn broer en zijn gezin voor een borrel.