Soms sta je op en dan realiseer je je dat je iets moet doen waarom je niet gevraagd hebt maar wat je wel moet doen. Doe je het niet dan kan dit consequenties hebben. Maar krijg je een mail met een vraag iets te doen voor je bank waarbij je je gegevens moet opgeven …….. dan gaan bij mij wel de alarmbellen rinkelen.
Dat was al de tweede keer binnen een maand dat die alarmbellen gingen rinkelen bij berichten van een bank. De eerste keer was er niets aan de hand dus dat is opgelost maar nu? Als gevolg van de alarmbellen toch maar even met de bank bellen. Nu is het tegenwoordig niet makkelijk om telefoonnummers te vinden dus dan maar chatten.
De eerste chat sessie duurde een kwartier. Veel wachten zonder dat degene met wie ik aan het chatten was me vertelde wat zij aan het doen was. O, ja na 10 minuten kon ze zelf geen antwoord geven en zette ze de chatsessie door naar een collega die mij een antwoord kon geven. Oké weer wachten zonder iets te horen. Ik heb maar even de vraag gesteld hoelang ze nog nodig hadden om mijn rekening leeg te halen waarop ik snel het antwoord kreeg dat het druk was maar dat ze mij geen antwoord konden geven. Ik werd doorverwezen naar een telefoonnummer en daar kon ik mijn vraag opnieuw stellen
De dame achter het telefoonnummer kon me bevestigen dat de mail inderdaad verstuurd was en ik de actie moest uitvoeren. De website gaf daar duidelijke instructies voor. De eerste was het downloaden van een verificatie app. Appeltje eitje want apps downloaden is niet moeilijk. Vervolgens vroeg de app mij om foto’s te maken en vervolgens de actie af te ronden. Dat zou niet zo moeilijk moeten zijn maar aangekomen bij afronden moest ik de app opnieuw openen en kon ik weer van voor af aan beginnen. Nadat ik dit drie keer had gedaan en inmiddels een uur verder was heb ik maar weer opgebeld.
Wat gezegd moet worden de dame bij de bank was erg vriendelijk en samen zijn we weer door de procedure heen gegaan. Oeps……. de app werkt niet zoals het moet. Maar na wat noodgrepen kwam dan toch het gewenste laatste scherm dat ik moest controleren en bevestigen. Eindelijk klaar en na ruim anderhalf uur was dit klusje geklaard en ik gefrustreerd.
In die anderhalf uur had ik andere leuke dingen kunnen doen zoals ik van plan was maar daar had ik nu geen zin meer in. Even stoom afblazen en de draad weer oppakken. Was ik al boos door mijn eerste actie, ik kreeg ook de de kriebels van het nieuws met het nieuws over KNGU en het bizarre ongeluk bij Marken. Al met al niet goed voor mijn humeur. Hopelijk is dat in de middag ietsje beter geworden. Morgen in ieder geval een herkansing voor mijn humeur want dan komen mijn neefje en nichtje eten. Dat gaat vast een feestje zijn.
Living Blue met Machteld 