Tag: zingen

Geplaatst op

Het is lente

Ja vandaag was het weer een dagje lente en hopelijk blijft het nu een paar dagen droog en met een zonnetje. Maar goed we hebben het niet voor het zeggen dus blijven we maar afwachten. Het is nu maart en het begin van de lente is er. Ik ben zelfs al voorzichtig begonnen met het opruimen van mijn balkon zodat ik het straks weer leuk kan aankleden met nieuwe planten. Want alleen mijn olijfboompje heeft voor de vierde keer de winter overleefd dus ik heb nog wat te doen.

Het komt er dus weer bij op mijn “to-do” lijstje waar al veel op staat. Want het gaat weer een drukke week worden. De afgelopen week was het ook weer een interessante week met veel leuke dingen maar ook serieuze zaken. Omroep, commissievergadering maar daar tegenover dat ik nog kon nagenieten van het Bluesfestival en afgelopen weekend weer naar een voorstelling van “Delft Vertelt” ben geweest.

Het was een mooie bijeenkomst van “Delft Vertelt”. Alweer de 29ste, maar ik heb ze niet allemaal meegemaakt. Wat ik zo mooi vind van dit evenement dat mensen zulke mooie maar ook persoonlijke verhalen vertellen. Ze stellen zich heel kwetsbaar op door gevoelens en toch wel ingrijpende besluiten met de toehoorders delen. Dit keer was het thema “liefde”. Niet alleen de liefde tussen twee mensen maar ook de liefde voor de stad Delft. Mooie en ook leuke verhalen want de sfeer was erg ontspannen.

Ik ben dan ook heel benieuwd naar het boek wat wordt gemaakt. Hierin komen de 50 mooiste verhalen te staan en tegelijkertijd staat de 30ste versie van “Delft Vertelt”weer op de planning. Kijken wie dan de gasten zijn en misschien zit ik dan wel weer in het publiek.

Ook ik zelf mag deze week weer aan de slag want er is weer een Blauw Podium en dat betekent dat ik ook weer een uurtje ga zingen met Guus. Ook ik heb voor deze keer een thema gekozen en wel “namen” en ik heb gekozen voor Suzanne en Vincent. Dat zijn overigens niet de enige twee liedjes die ik bij Guus wil gaan zingen. Ik ga vanavond nog even wat muziek en teksten bij elkaar zoeken en hiermee ga ik morgen op pad. Dan heb ik ook nog donderdag een gelegenheid om de puntjes op de i te zetten bij Ron. Maar voor ik zaterdag weer op het Blauwe Podium sta is er ook nog de Internationale Vrouwendag.

Oeps eigenlijk heb ik daar niets mee. Ik heb altijd gewerkt in een mannenwereld en heb me daar altijd thuis gevoeld. Ja ik heb best weleens dingen meegemaakt die niet door de beugel konden maar ik heb daar altijd direct op gereageerd. Gelijk degene die over de scheef ging op zijn gedrag aangesproken. Het was niet altijd prettig maar ik heb daar verder geen last van en mijn collega’s wisten ook wat ze aan mij hadden. Dit wil overigens niet zeggen dat ik zeg dat wat veel vrouwen meegemaakt hebben niet erg is. Elk geval is er een te veel en het mag niet gebeuren. Maar goed twee bijeenkomsten in het kader van de Internationale Vrouwendag. Een een politieke bijeenkomst met GroenLinks en de ander met Delftse Vrouwen in de Hoofdrol. Ik ben heel benieuwd.

Maar eerst ga ik morgen weer zingen over Suzanne en Vincent en ik pak er ook een paar nieuwe liedjes bij bijvoorbeeld Sjakie. Dit lijkt me wel een grappig liedje tussen door maar ik blijf toch ook echt mooie liedjes zingen zoals Septembre en Prendre un enfant par la main. Maar of dat gaat lukken op het Blauwe Podium …. dat is afwachten. Overigens vanaf mei gaan we bij mooi weer weer naar buiten op het Bagijnhof zingen. Maar zaterdag is het nog bij Open vanaf 14 uur. Ik heb er weer veel zin in.

Geplaatst op

Muziek is toch wel het mooiste wat er is

Ja muziek maakt me blij en de afgelopen week maar ook het volgende weekend kom ik in Delft weer volop aan mijn trekken. De vorige week begon weer met het uurtje zingen met Guus. Voorbereiden voor het Blauwe Podium dus met de teksten onder mijn arm naar het Bagijnhof waar het atelier van Guus is. Hij was zoals gewoon weer kritisch, geen schofel meenemen naar het Blauwe Podium en goed articuleren, Dank je Guus maar die schofel heb op het Bagijnhof gelaten voor de laatste hand aan de restauratie zodat we er van de zomer weer buiten kunnen zingen.

Naast de twee nummers die ik zou zingen op het Blauwe Podium ook nog een nieuw liedje met Guus gezongen. Een Franse chanson van Barbara die ik over een tijdje ook voor de trouwe toeschouwers ga zingen. Was dit op dinsdag op donderdag had ik ook nog een zangles bij Ron. Dat is altijd anders maar ook een feestje. Gelukkig bleef mijn stem nog steeds trouw bij me en ook de liedjes die ik daar kon zingen gingen geweldig. Nou ja met twee nieuwere nummers rommelde ik me nog wel naar het einde maar er kon wel een complimentje af. En hoe je het ook went of keert het klinkt leuk als de meester zegt dat hij trots op je is. Oeps lijk net een klein kind.

Maar het is niet alleen de populaire muziek die me blij maakt. Want ik mocht ook nog naar Rotterdam waar ik in de Doelen ging luisteren en kijken naar het Rotterdams Philharmonisch Orkest met een fenomenale Mahler 6, zijn Tragische Symfonie . Als je dat hoort en ziet voel je je zo klein en nietig en dan valt elke vorm van muziek die ik zelf maak in het niet. Het mooie van deze muziek vind ik dat je die niet alleen maar hoort maar ook, doordat ik naast het orkest zit, zie en mee beleef. Een mooie avond uit dus in mijn eigen Rotterdam.

Het weekend kon beginnen en die bracht nog meer mooie muzikale momenten met zich mee. Natuurlijk het Blauwe Podium maar zeker ook de herdenking van de verjaardag van Kor van Velzen. Zeven jaar geleden overleed hij maar hij was toen bezig met een groot feest met zijn muzikale vrienden. De opbrengsten van dat feest, EnKOR, zouden voor Kika zijn. Nu zeven jaar later op de dag dat hij 77 geworden zou zijn, hebben zijn vrienden uiteindelijk dit feest georganiseerd. En een feestje was het met een opbrengst van een kleine 3.500 euro voor Kika.

Ja en dan nu zitten we aan de vooravond van het Delftse Bluesfestival. Ik ga natuurlijk naar de stad alleen zal ik niet proberen me in kleine kroegen naar binnen te wurmen want het is zoals altijd heel erg druk tijdens dit festival. Ik zoek de wat grotere gelegenheden op en het wil dat zangleraar Ron in zo’n gelegenheid optreed. Dus daar ben ik in ieder geval te vinden. En wat ik verder in de stad ga doen? Met het programma in mijn tas ga ik kijken waar er bekenden optreden en als het kan ga ik daar ook even luisteren. Ik ben er in ieder geval weer bij want daarna is het met de muziek weer even wat minder. Wel blijf ik zelf verder oefenen voor het volgende Blauwe Podium op zaterdag 9 maart.

Geplaatst op

De kop is er af

Zeker de kop is er af. Januari is voorbij en we zitten al weer een paar dagen in februari. Wat gaat die tijd toch snel en komend weekend is het alweer Carnaval en dat betekent dat de Paasdagen er ook weer aankomen. Oh, ga ik nu zelf iets te snel? Het opschrijven is inderdaad snel gedaan maar in werkelijkheid gaat het gelukkig niet zo snel. Maar na mijn winterdipje ben ik al weer een beetje op stoom. En die stoom komt ook nog wel eens uit mijn oren de laatste tijd.

Die stoom laat ik er nu maar bij want uiteindelijk dooft dat ook wel weer en gebeuren er ook veel leuke dingen. Nee nog even niet voluit zingen want er zit ergens nog iets waardoor ik nog niet echt de hoogte in kan gaan. Maar wel al weer het voorbereiden voor het Blauwe Podium van 17 februari. De telkens terugkomende vraag wat gaan we zingen. Nee nog niet de nummers die ik bij Ron zing. Dat is nog iets te lastig om die op het Blauwe Podium te zingen. Maar het zijn wel mooie nummers zoals She van Charles Aznavour en Septembre van Barbara en nog een paar Nederlandse nummers. Nee voor 17 februari denk ik eerder aan Een vriend zien huilen en Telkens weer maar ik heb ook nog wel wat andere nummers in mijn achterzak.

Dus van de week nog maar eens goed oefenen en lekker aan de slag met deze nummers. Dinsdag nog een uurtje zingen met Guus en donderdag nog een lesje van Ron en dan ben ik er weer klaar voor. Het wordt trouwens best nog wel een muzikaal weekje. Woensdag (Valentijndag) is Jerry Velberg weer bij Martinus, dat gezellige restaurant bij mij beneden. En natuurlijk zondag de 18e EnKor bij de Waag. Een benefiet concert ter gelegenheid van de op 31 oktober 2017 overleden Kor Van Velzen. Hij zou op 18 februari 2024 jarig zijn en dat gaat gevierd worden met het concert EnKor. Tijden het concert wordt zoveel mogelijk geld opgehaald voor KiKa. Zijn muziekvrienden gaan daar een geweldige middag van maken met favoriete nummers van Kor.

Tussendoor ga ik ook nog even naar Rotterdam voor een concert van het Rotterdams Philharmonisch Orkest met Lahav Shani en Mahler. Dus dat wordt weer een druk maar geweldige week. Gelukkig is het deze week wat rustiger en kan ik wat energie sparen. Niet dat ik niets te doen heb hoor. Met mij hoef je geen medelijden te hebben want er is genoeg te doen maar voorlopig ben ik weer volop bezig en hoop dat het voorjaar ook snel weer om de hoek komt kijken. Weet je ik moet nog steeds mijn ramen buiten lappen maar met die wind heeft het geen enkele zin. Maar goed binnen is ook nog voldoende te doen nog een een update schrijven voor de radio en mijn programma voorbereiden voor vrijdag. Dan ook nog maar even kijken naar de openstaande acties van afgelopen morgen. Dus aan de slag dan maar.

Geplaatst op

Flitsend het nieuwe jaar in

Het is inderdaad een flitsend begin van 2024 geweest. Zo zelfs dat ik pas nu weer tijd heb om mijn blog weer te gaan bijwerken. Hoewel ik geen goede voornemens maak bij het begin van een nieuw jaar wil ik toch weer proberen om eens in de week weer een deel van mijn leven met jullie te delen. Dus aan het begin van de vierde week (oeps) begin ik daar dan maar mee.

De reden dat ik even niet heb kunnen schrijven betekent niet dat ik in de eerste drie weken van het jaar niets gedaan heb. Het tegendeel is waar want bijvoorbeeld afgelopen week heb ik een best wel groot aantal Nieuwjaarsborrels bezocht. Tja en dan zeg je dat je even je gezicht laat zien maar de waarheid is dan dat het zo gezellig is dat het toch nog langer duurt dan je in gedachte had. Maar goed volgens mij heb ik nu wel iedereen het beste toegewenst dus dat ga ik vanaf nu niet meer doen.

Het klinken op het nieuwe jaar begon op een wel heel feestelijke wijze in HAL 015 met veel muzikale vrienden. Een fantastisch feest waarvoor nog dank aan de organisatie en natuurlijk ook mijn vrienden bij de taxi, die het vervoer naar en vanaf HAL 015 weer goed geregeld hadden.

Inmiddels is vorige week ook het echte leven weer begonnen. Een nieuwe rol bij de Omroep, die van Programmaleider Audio of Coördinator Radio naast ons programma Muziek Verleden is een leuke uitdaging maar zeker de eerste week vroeg dit wel even wat tijd. Moet toch wat meer aan time management gaan doen (ha,ha,ha). En natuurlijk was er ook de 201ste uitzending van Muziek Verleden. Emmy, Wim en ik hadden Ferdinand Bakker uitgenodigd. Wow wat kon deze man vertellen over de muziek van de Beach Boys, Beatles, Young en Dylan. Je kunt de uitzending nog terugluisteren op www.omroepdelft.nl.

Maar al die drukte heeft ook wel een minder leuke kant. Ik heb ergens mijn stem verloren!! Balen zeker nu je hem weer echt nodig hebt. Afgelopen zaterdag moest ik zelfs het Blauwe Podium voor laten gaan. En nog steeds protesteert mijn stem terwijl ik hem echt wel verwen nu. Veel rust (weinig praten), thee en honingdrop en dat samen met wat keeltabletje. Hopelijk wordt het deze week weer wat beter, want ik kan echt mijn mond niet dichtblijven houden. En ik wil wel weer graag gaan zingen. Oké ik heb nog even de tijd tot donderdag dus wie weet.

Een nieuw jaar brengt ook weer nieuwe plannen met zich mee. Ik heb al wel weer twee cruises geboekt maar de zee blijft trekken of …….. misschien ga ik er nog wel een treinreis bij boeken of een cruise met kerst of de jaarwisseling. Oh, dat zijn weer veel te veel ideeën voor dit moment. Op dit moment alleen nog maar even over denken en dat boeken komt later wel.

Wie mij op Facebook volgt zal ongetwijfeld gezien hebben dat ik er een nieuw vriendje bij heb. Hij heet Ollie en ik krijg best wel veel vragen van mensen die hem nog niet kennen wie of wat hij is. Hij is die lieve knuffel olifant die in de hal van het Sophia Kinderziekenhuis staat en heel belangrijk hij is ook fan van Feyenoord. Hij is grappig, net een mens (die het nu ook koud heeft) en maakt leuke dingen mee dus ik volg hem en heb hem toegevoegd aan mijn vrienden. Jullie gaan vast nog meer van hem horen.

Geplaatst op

Kerstmis 2023

Het is bijna Kerst, vannacht vieren we de geboorte van Jezus het kleine kindje dat vrede op deze wereld brengt. Ieder jaar weer opnieuw vieren we dit feest en zingen we Vrede op Aarde. Helaas is vrede in de wereld ver te zoeken. In de Oekraïne en het Midden Oosten vallen onschuldige slachtoffers maar ook het geweld in ons eigen land neemt toe en bij mij rijst de vraag waar moet dit eindigen.

Toch wil ik in deze blog niet stil blijven staan bij alle leed in de wereld. Want er zijn ook mooie dingen die we deze dagen zien. Samen naar de kerk en samen mooie liederen zingen, samen zijn met familie en vrienden. Zelf ben ik afgelopen week naar de Kerstmaaltijdviering van het R.K. Stadsdiaconaat Delft e.o. geweest. Mooie gesprekken gehad met o.a. iemand die mij van zo’n 40 jaar geleden en daarna gezamenlijk een hapje eten. En dat alles in die mooie Maria van Jessekerk, waar ik graag binnen stap om even met mezelf te praten en te bidden en waar er in de kersttijd een mooie indrukwekkende kerststal staat.

Nu sta ik aan de vooravond van mijn eigen kerstvieringen. Vanavond Kerstavond vieren in een restaurant waar we jarenlang met het gezin naar toe gingen. Gedurende de jaren werden het er steeds minder en nu ga ik daar alleen naar toe en ik verheug me er op. Nee vanavond ben ik niet alleen want ik neem mijn herinneringen mee in een bekende omgeving. Even een tijd van bezinning. Maar morgen ben ik bij mijn broer en zijn gezin en daar kijk ik ook naar uit. Want ook daar zullen we herinneringen ophalen maar zeker ook praten over de toekomst. De studie en toekomst van mijn neef en nicht, hun komende vakantie naar Noorwegen en wat er allemaal nog meer in het vat van 2024 zit.

Zelf heb ik op de valreep van 2023 nog een nieuwe uitdaging bij Omroep Delft gekregen. Ik moest er wel even over nadenken maar ik ga er voor. Als Coördinator Radio (hahaha papa was bij de KPN Directeur Radiozaken dus die appel…..) mag ik samen met bestuur, redactie en alle andere medewerkers van radio maar ook van video de doelstelling van Omroep Delft voor 2024 om streekomroep te worden gaan binnen te halen. Ik weet niet wat me te wachten staat maar ik kijk er naar uit om samen hier de schouders onder te zetten.

Natuurlijk ga ik ook met volle energie verder met Muziek Verleden. Samen met Emmy en Wim starten we op 5 januari met onze 201ste uitzending. We maken er iets speciaals van en hebben daarvoor Ferdinand Bakker uitgenodigd. Maar ik denk dat we in 2024 nog meer speciale uitzendingen op het programma staan en misschien komt er dan ook wel live muziek bij.

En zelf blijf ik natuurlijk ook zingen en optreden op het Blauwe Podium. Op 13 januari staat de volgende editie weer op het programma en ik ben er bijna uit welke liedjes ik daar wil gaan zingen. Maar dat houd ik nog even voor me want wie weet komt er nog iets anders wat dan meer past.

Wat staat er nog meer op mijn lijstje voor 2024. Natuurlijk in Delft samen met mijn collega’s van het CDA de goede dingen doen voor onze mooie stad en haar inwoners. Ik ben niet iemand van goede voornemens maar als je dat toch aan mij vraagt dan zeg ik dat ik ook dit jaar weer volop ga genieten. Dus ook dit jaar ga ik weer cruisen waar ik op adem kan komen van alle uitdagingen en volop kan gaan genieten. Bestemmingen dit jaar? De Noordkaap, Schotland, Oslo en Copenhagen. Alleen de voorpret voor deze reizen is voor mij al een feestje.

Dit zijn allemaal dingen waar ik vanavond tijdens een grandioos diner ook over kan nadenken. Ik hoop dat jullie allemaal ook heel fijne kerstdagen gaan hebben.

Geplaatst op

Sinterklaas

Het is 5 december vandaag en dat betekent dat het vandaag de dag van Sinterklaas is. Het is druilerig buiten dus het is goed toeven binnen en dat hoeft niet persé bij de open haard te zijn. Het was leuk om in de aanloop naar deze feestdag in het winkelcentrum die verwachtingsvolle gezichtjes van de kinderen te zien. Komt de Sint en kan ik dan met hem op de foto? Maar niet alleen kleine kinderen ook senioren waren verwachtingsvol en ik zag Piet dan ook druk bezig om ook onze oma’s op de foto te zetten. Dan realiseer je je wel dat Sinterklaas niet alleen een kinderfeest is maar voor ons allemaal, jong en oud.

Wat dan wel weer jammer is, is dat in de winkelcentra nauwelijks meer aandacht is voor de Goedheiligman. De uitbundige kerstversiering hangt er al weer een poosje en de etalages vertellen ons dat de Kerst er aan komt. Bij de bloemisten staan de kerststukjes al weer klaar en de kerstbomen groot en klein vliegen de winkels al weer uit. Met een heel dubbel gevoel heb ik afgelopen week ook twee kleine kerstboompjes met lichtjes er in gekocht. Twee jaar geleden was ik eigenwijs. Geen kerstboom kopen voor Sinterklaas dat was mijn devies. Dat jaar viste ik achter het net want er waren na Sinterklaas geen kleine boompjes meer te koop. Dus dat jaar geen kerstboom en dat gaat me dus nooit meer gebeuren. De boompjes zijn binnen en daar blijft het tot komend weekend bij. Daarna ga ik wel verder kijken hoe de versieringen er verder uit gaan zien.

Maar het is ook een dubbele dag vandaag, Vijf jaar geleden stonden we op de begraafplaats Hofwijk voor de crematie van mijn moeder. De dag dat pijnlijk duidelijk wordt dat je er vanaf dat moment alleen voor staat. Nou ja niet helemaal want ik heb nog een broer met zijn gezin maar toch …….. Op die dag zong ik het lied van Karin Bloemen “Geen kind meer” en nog steeds is die tekst heel treffend voor mij. Zelfs zo dat ik het liedje nog steeds niet kan zingen zonder een traan. Wat zou ik het nog graag een keer willen zingen bijvoorbeeld op het Blauwe Podium maar nee ik ga het komende zaterdag niet zingen. Ik kan het nog steeds niet zonder die traan.

Maar straks ga ik een uurtje zingen met Guus. Voorbereiden voor zaterdag wanneer er weer een Blauw Podium is bij Open. Misschien zing ik “Geen kind meer” daar wel en dan alleen voor mijn moeder. Wat ik verder ga zingen zaterdag dat weet ik nog niet helemaal zeker maar dat Imagine hoog op mijn lijstje staat is wel zeker. Wil je weten wat het gaat worden? Kom dan zaterdag vanaf 14 uur bij Open luisteren.

Geplaatst op

Muziek als troost

Het is een sombere tijd voor velen van ons. De berichtgevingen vanuit Israël zijn niet erg hoopvol. Ook in ons land zien op een paar plaatsen mensen die tegenover elkaar staan als zij hun mening over de situatie ventileren. Op de Social Media hoef je nu al helemaal niet meer te kijken.

Jaren geleden was ik in Israël en dat heeft grote indruk op me gemaakt. Een mooi land met mensen van verschillende afkomst Joods, Palestijns en meer, die ons toeristen trots het erfgoed van hun land lieten zien. Ze werkten samen en gaven ons, ondanks de dreigingen, een veilig gevoel. Maar goed er wordt daar nu gevochten en er vallen veel slachtoffers.

Ik was vanmiddag dan ook heel verdrietig toe ik na een kort gesprek met een goede kennis naar Guus vertrok. Even een uurtje zingen ter voorbereiding op het Blauwe Podium van zaterdag. Ja ik wist wel wat ik zou gaan zingen maar door de gebeurtenissen veranderde ik van plan. Ik ga Imagine van John Lennon zingen, voor mij een lied over vrede. Het mag afgezaagd zijn maar mijn gevoel is goed, Wat de andere liedjes gaan zijn daar moet ik nog een ei over leggen.

Een uurtje zingen bij Guus heeft me wel een minder verdrietig gevoel gegeven en ik weet dat ik tot zaterdag nog even goed moet oefenen maar het zingen, de muziek heeft me getroost. Als je wilt komen luisteren het Blauwe Podium is op zaterdag 14 oktober van 14 – 16 uur bij Open aan het Vesteplein.

Geplaatst op

Beethoven, Vermeer en Stef Bos

De afgelopen weer was er een met verhalen, mooie verhalen, heftige en interessante verhalen. Van alles wat maar wel allemaal in een theater. Het begon deze week op woensdag met een bezoek aan Theater de Veste. Hier trad Ricky Koole op met haar programma “Onwijs Gers”.

Ik vind het altijd leuk of om met Ricky te spreken onwijs gers als Nederlandse artiesten optreden met Nederlandse nummers. Een paar weken geleden deed Waylon dat ook in zijn programma “Gewoon Willem” en dat werd ook een geweldige avond. Maar afgelopen week dus Ricky Koole. Zij nam ons mee in haar herinneringen aan een leuke jeugd in de omgeving van Delft. Ja ze is dan geboren in Delft maar een groot deel van haar jeugd heeft ze doorgebracht in Vlaardingen. Met name haar herinneringen aan de Kolenkit bracht ook bij veel bezoekers weer hun herinneringen naar boven.

Normaliter ga ik niet twee avonden achter elkaar naar het theater en zeker niet het zelfde theater. Maar voor Stef Bos maak ik heel graag wel die uitzondering. Hij trad op donderdagavond op met zijn Bloemlezing. Een terugblik met oude liedjes maar ook nieuwe. Wat ik me afvraag is of elk optreden van Stef hetzelfde is. Nou na donderdag denk ik wel weer te weten dat dat niet zo is. Stef gaf aan in de middag door Delft te hebben gewandeld en een bezoek gebracht te hebben aan een plaats waar hij kennis kon maken met de werken van Vermeer.

Volgens mij is het niet zo moeilijk te raden waar hij dan geweest is. Volgens mij het Vermeer Centrum. Hij was bijzonder getroffen door het schilderij met het Brieflezend Meisje bij het Raam. Het was een rode draad door de bloemlezing van die avond. Maar ook Beethoven en dan met name het thema van Alle Menschen Werden Brüder, het slotkoor van zijn 9e Symfonie. Wat een muzikant om dat thema zo eenvoudig te brengen in een luchtige theatershow. Voor mij wel twee dingen die niet stuk kunnen Stef Bos en de 9e van Beethoven. Het moge duidelijk zijn dat de avond dus ook niet meer stuk kon zeker niet nadat Stef zei dat het brieflezend meisje de inspiratie kan zijn voor een nieuw liedje. Ik wacht met spanning af.

Maar de verhalen gingen door en wel bij Delft Vertelt. Voor mij de eerste keer dat ik er bij was maar het was al de 27ste versie. In het Rietveld Theater dat op dit moment gehuisvest is in Hal015. Vijf mooie, kwetsbare en leuke verhalen van Delftenaren met een haakje naar Delft. Reden voor mij om naar Delft Vertelt te gaan was het optreden van Polle Eduard en Boy Mosterdijk in het kader van live muziek op de zondagmiddag. Maar ook Polle vertelde zijn verhaal en het leuke hiervan was dat hij ook zijn verhaal vertelde over het nummer “De Rivier”. Een nummer dat ik ooit zelf gezongen heb bij Wim op de bank met begeleiding van Polle. Het verhaal er achter kende in nog niet dus dat wel weer een klein cadeautje, de tekst kende in nog wel maar dit keer zong Polle het zelf.

Al met al kon ik zondag heel voldaan de week afsluiten. Maar niet getreurd want deze week ga ik weer zingen bij Guus voor het Blauwe Podium van komende zaterdag waar ik weer twee liedjes mag zingen en donderdag begint voor mij ook Rotterdams Philharmonisch Orkest te spelen en zij nemen me mee naar de Schilderijententoonstelling van Moesorgski. Dat wordt deze week dus ook weer genieten.

Geplaatst op

Stilstaan bij Corona

Morgen, vrijdag 29 september, vindt de eerste nationale corona-herdenking vindt plaats in de provincie waar de epidemie in ons land begon: Noord-Brabant. Het thema van de herdenking is ‘Bij wie sta jij stil als je aan corona denkt’. Daarnaast is er een expositie die de komende maanden langs verschillende provincies in Nederland reist. Het brengt me weer even terug naar die tijd waarvan ik in het begin nog dacht dat het wel zo voorbij zou zijn als we ons allemaal maar aan de maatregelen hielden. Maar niets is minder waar want gisteren nog maakte ik een afspraak voor mijn zesde corona-vaccinatie en ik houd er rekening mee dat dit een jaarlijks ritueel gaat worden.

Maar dan de vraag bij wie ik stil wil staan als ik aan Corona denk. Ook ik heb mensen in mijn omgeving die Corona hebben gehad. Een paar van hen zijn overleden of hebben nog steeds last van deze ziekte maar ook zijn er die er helemaal overheen gekomen zijn. Ik denk ook aan met name jonge mensen die ineens hun dromen niet meer in vervulling zagen komen en vaak zie ik dat deze jonge mensen er op de een of andere manier toch sterker uitgekomen zijn. Zij hebben leren omgaan met het verwerken van tegenslagen en daarna ook de draad weer hebben kunnen oppakken door hun vizier op andere dingen te richten.

Dit in tegenstelling tot de verhalen die we nu horen op de TV en ook bij de herdenking. Ontkenners van de ziekte die er uiteindelijk toch aan gestorven zijn en de jongeren die het niet meer zagen zitten en een einde aan hun vaak nog jonge leven maakten. Verschrikkelijke, hartverscheurende verhalen met daarbij de vraag hadden we het begin 2020 andere maatregelen moeten nemen. We zullen dit nooit weten.

Wat ik wel weet is dat ik de Corona periode als heel waardevol heb ervaren. In de jaren voor Corona was ik gestopt met werken, ben ik tweemaal verhuisd en overleed mijn moeder. Ik hoefde niet bang te zijn om in dat beroemde “zwarte gat” te vallen waarvoor iedereen me waarschuwde. Nee ik ging leuke dingen doen. En begin 2019 zat ik dan alleen thuis met nog meer dan voorheen de waarschuwingen. Ik moest wat gaan doen en ja hoor dat deed ik ook. Oh wat moest ik veel van mezelf en ja hoor het waren ook allemaal leuke dingen ….. totdat ………. lockdown.

Ik herinner me nog goed de eerste maandag. Ik zat op de bank en dacht wat nu. Maar een ding wist ik zeker ik wilde niet gaan zitten kniezen. Ja in de tijd daarna was het best vervelend, niet meer naar familie en vrienden, geen vrij-mi-bo’s meer, niet meer shoppen en bovenal geen reizen meer. Maar wel veel andere dingen, fotograferen, schrijven (deze blog is toen geboren), wandelen, zingen en pianospelen en online de wijnproef quizzen met toch wel veel deelnemers en fanatisme.

Niet meer “moeten” maar iedere keer weer nieuwe dingen ontdekken en doen. En zie waar dit me nu gebracht heeft. Commissielid in de Gemeenteraad, zingen op het Blauwe Podium en Muziek Verleden bij Omroep Delft. Ja ik moet wel weer dingen maar de onrust is uit mijn lijf. Ik maar ik heb weer controle over wat ik doe, ik hoef niet meer om dat “zwarte gat” te rennen. Ik weet dat er veel verdriet is over de Corona tijd en ja die mag en moet herdacht worden maar ik weet ook dat er meer mensen zijn als ik die toch een positieve kant kunnen zien en wij mogen er ook zijn.

Ik ga dus als het even kan wel naar die expositie want ik ben me bewust dat het een heel bijzondere tijd is geweest. Ik ga naar het monument dat er in Delft is ter herinnering aan deze periode. Maar ik ben ook blij met mijn nieuwe leven na Corona.

Geplaatst op

Er was er een jarig

Iedereen moet er een keer per jaar aan toegeven. De dag dat je weer een jaartje ouder wordt. Niet dat ik daar een probleem mee heb want je bent zo oud als je je voelt en dat is jong. Nou ja niet te jong maar toch. Ik vraag me wel eens af wat eigenlijk de ideale leeftijd is. Ik heb het antwoord nog niet gevonden en ga er ook niet verder naar zoeken. Maar toch op zo’n dag word je er wel aan herinnerd. Felicitaties via post, facebook en whatsapp, leuke plaatjes en wensen. Alleen die appjes met daarin meermalen mijn leeftijd gemeld ……… dat drukt je dan wel met je neus op de feiten. De afzenders van deze felicitaties verzekerde me wel dat het alleen om een getal gaat. Klaar ben je dan.

Zo’n verjaardag heeft ook zijn leuke kanten. Leuke ontmoetingen, gezellige borrels en dan moeten er nog wat feestjes komen. Ik heb er zin in dus dan neem ik dat getal ook wel voor lief en ga gewoon door. Zoals ook afgelopen zondag op de Beestenmarkt met Polle en Boy. Wat is het toch heerlijk om muziek te maken waar zoveel plezier van afspat. Twee mannen , vrienden, die muzikaal aan elkaar gewaagd zijn, zon, een lekker temperatuurtje en een wijntje. Wat wil je nog meer. En er was ook nog ruimte voor goede gesprekken.

En dan is het nu bijna vakantie, nou ja zo voelt het. Na een wellicht nog wat verhitte raadsvergadering komende donderdag gaat het zomerreces in. Afgelopen maandag heb ik samen met Frank en David in onze CDA podcast teruggekeken op de commissie- en raadsvergaderingen over de Jaarrekening en Kadernota . Soms ook wel taaie vergaderingen, die meestal tot in de vroege uurtjes van de volgende dag duurden. Het reces wordt dus met open armen ontvangen en iedereen gaat even ontstressen en genieten van een beetje vrije tijd.

Dus even twee maanden niet actief bezig zijn met politiek maar wel weer even terug achter de microfoon bij Delft Centraal van Omroep Delft. De zomeruitzendingen zijn iets anders van opzet en wellicht gaan we wat experimenteren met een nieuw format. Toch weer een leuke uitdaging. Nu ben ik druk bezig met het verzamelen van onderwerpen en ja hoor ik heb er al weer een aantal gevonden. Dat gaat weer leuk worden. En natuurlijk blijven we in de zomer doorgaan met Muziek Verleden.

Jammer genoeg zijn ook de zanglessen gestopt. Maar ook daar valt een mouw aan te passen. We gaan gewoon met behulp van programma’s op internet nieuwe nummers zingen die we na augustus samen met Ron en Guus verder kunnen bijslijpen.

Ja en dan ga ik natuurlijk ook nog echt op vakantie. Vanaf nu kan ik ook beginnen met die voorbereidingen. Beautycase checken of alles nog wel voldoende aanwezig is, nadenken over kleding die geschikt is voor Noorwegen, IJsland en Schotland en alvast wat excursies uitzoeken. Je kan er maar druk mee zijn. Ik heb er gelukkig nog wel een paar weekjes voor.

Je ziet ik zal met niet vervelen deze zomer maanden tot de week van 21 augustus want dan barst alles weer los en tot die tijd kun je me veel vinden bij mijn nieuwe stek in de stad: Café Blauw (Prinsenhof Delft) met George en Nick. Fijne zomer