Wat een feestjes dit weekend

Het was alweer het einde van de eerste maand van het nieuwe jaar. Ik ga nog niet zeggen en het is al weer bijna kerst want we hebben nog elf maanden te gaan. Maar toch de tijd gaat weer heel snel. Als ik even terug kijk was het een leuke maand maar de maand die komen gaat, februari, wordt wel een hele spannende voor mij en daar zijn we nu in beland.

Of het nu een idee was om de maand op een waardige manier af te sluiten weet ik niet maar na best een drukke week, eh ik ben wel gepensioneerd, kwam tijdens de VrijMiBo het idee op om ’s avonds met vrienden mee te gaan naar het theater. Ik had nog geen kaartje maar dank zij de mobiele telefoon kon ik nog net het laatste kaartje in de zaal bemachtigen. Een van te voren geplande rustige avond op de bank bij de televisie werd dus een avond in het theater bij “Van Dik Hout”. Dat was beslist geen slechte keuze. Een enthousiaste band op het podium, goede stemmen oude en nieuwe hits. Mee zingen en dansen heerlijk. Het weekend was goed begonnen.

En mocht ik dan vrijdagavond lekker mee blèren met de muziek van “Van Dik Hout”, zong ik zaterdagmiddag zachtjes mee met Eddy in café de Joffer. Helemaal een verrassing was het niet dat hij mij wel vroeg om een liedje te zingen. De vorige keer had hij het wel gezegd maar dit keer had hij Paul meegenomen met wie hij zijn liedjes zong. Dus ik ging er vanuit dat het er niet van zou komen. Nou dat had ik goed mis want ja hoor ik werd uitgenodigd om toch maar te komen zingen. Het liedje van Jan Rot “De Achtbaan” met behulp van de telefoon voor de tekst. En ik was er zelf niet ontevreden over.

Het werd een heel gezellige middag daar bij de Joffer. Ook Marianne, de vrouw van Eddy, zong een paar liedjes mee. Dus het werd een muzikale middag met een wijntje en lekkere hapjes.

Maar daar was het nog niet gedaan want zondagmiddag was er weer een Wijn-Spijs proeverij bij “De Kurk”. Ook daar was het weer gezellig en ontmoette ik weer veel oude bekenden. Dit keer waren het wijnen uit Zuid Italië en Sicilië die Jur had gevonden. Natuurlijk had Jannie weer voor de bijpassende gerechtjes gezorgd. En zo ben dan zo’n vier uur bezig met eten en drinken.

Als ik dan zo terugkijk op mijn weekend dan kan ik wel zeggen dat het echt wel mooie feestjes waren waarin ik terecht kwam. Het heeft me in ieder geval weer energie gegeven voor de voorbereidingen van mijn volgende “once in a lifetime experience” die een kleine drie weken gaat duren. Die voorbereidingen gaan beslist nog wel wat stress opleveren maar goed ik kan er met frisse moed aan beginnen.

Een muzikaal einde van een politieke week

Tussen alle beslommeringen door kon ik de afgelopen week weer met een goed gevoel afronden. Op alle gebieden was het weer lekker druk dus ik ga me nog steeds niet vervelen. Er is veel te doen met de verkiezingen in aantocht en dan heb ik het niet alleen over de landelijke verkiezingen maar ook over de komende gemeenteraadsverkiezingen.

Nu probeer ik wat van de debatten te volgen die er voor de Tweede Kamer worden gehouden. Tot op heden vind ik deze nog niet heel spannend. Het is meer van hetzelfde waarbij er twee of drie partijen zijn die door elkaar aan het praten zijn en elkaar niet laten uitpraten. Gaat dit nu echt wat helpen om een goede keuze te maken? Hoewel het jullie niet zal verbazen heb ik mijn keuze allang gemaakt maar ik heb toch maar even de stemwijzer ingevuld: 90% op mijn eigen partij. Dat gaat dus goed komen.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen is het nu ook nog even aanpoten. Als lid van de kandidaten commissie gaan we nu de gesprekken voeren met de kandidaten voor onze kieslijst in maart 2026. Leuk maar wel de goede vragen stellen en dus even je aandacht er bij houden. Maar ook het plannen van de afspraken kan hoofdbrekens opleveren.

Gelukkig is er ook tijd voor ontspanning. Lekker zingen en luisteren naar muziek. Ik ben begonnen aan een nieuw zangjaar bij Rootz en dat betekent ook weer kijken naar nieuwe liedjes. Paul de Leeuw en Jan Rot zorgen voor de Nederlandstalige liedjes en een voor mij nog onbekende zangeres Indila voor een Frans chanson. Maar er zullen er nog meer gaan volgen in alle drie de talen. Suggesties?

Mocht ik donderdag eerst zelf beginnen met zingen, ’s Avonds kon ik mijn hart ophalen bij Rob Kemps die leuke verhalen over Hemel op Aarde vertelde en ons mee nam op een muzikale reis over de beroemde begraafplaats Père-Lachaise in Parijs en op zijn eigen mijmeringen op de begraafplaats waar zijn grootouders begraven waren. Een fantastische voorstelling in een uitverkocht theater De Veste.

Het muzikale hoogtepunt moest nog komen. Vrijdag samen met broer en schoonzus in Rotterdam naar een fenomenale uitvoering van de Symphonie Fantastique (een liefdesnachtmerrie) van Hector Berlioz door het Rotterdams Philharmonisch Orkest voorafgegaan door een pianoconcert van Saint Saëns. Genieten van de muziek en het ophalen van herinneringen uit onze jeugd (oef ik voel me nu oud) waarin klassieke muziek een belangrijke plek innam.

Dan was er nog een muzikaal feitje waar ik alleen een beetje trots op kan zijn. In de zomer heb ik een workshop liedjes schrijven gevolgd. Ik heb een tekst geschreven over de elementen en onze aardbol. Er zat een melodietje onder maar ja dat vond ik een beetje saai. Die tekst heb ik aan een radiocollega met veel ervaring in AI gegeven en hij heeft daar een mooi nummer van gemaakt. Voor de eerste keer ben ik blij met AI. Ik ga zeker verder met dit liedje zodat ik het ook zelf ga zingen. Leuk was wel dat hij het liedje ten gehore heeft gebracht tijdens de uitzending van Delft Centraal op maandagochtend. Dus …. nee hoor maar mijn liedje is al wel op de radio geweest.

Positieve vibes

Kon ik vorige week vertellen dat voor mij het theaterseizoen in Rotterdam weer begonnen was dan is nu ook de kop van het theaterseizoen in Delft er ook weer af. Met een fantastische “The Stones versus The Beatles Battle”. O.a. de muzikanten Harry Sacksioni, Syb van der Ploeg en Manny Angeletti maakten er met hun zang en verhalen een waar feest van. Weliswaar met een emotioneel momentje toen Harry vertelde over Edward Reekers. Helaas hoorde ik afgelopen dinsdag samen met vele fans dat Edward veel te jong is overleden. En dan te bedenken dat we de kaartjes kochten met het idee dat hij nog op het podium zou staan.

Maar goed het werd toen al met al een hele mooie avond die wat mij betreft best nog wel wat langer had mogen duren. Maar aan alle mooie dingen komt een einde zo ook hier aan en eigenlijk had ik ook wel weer genoeg gedanst, nou ja gesprongen, voor deze week.

Het weer was het afgelopen weekend nou niet bijster rustig. Lekker veel wind wat ook de planten op mijn balkonnetjes merkten. Tja het gaat weer tijd worden om ook daar alle spullen weer binnen te halen. Ik heb nog wel wat wintervaste planten gehaald en ik moet kijken welke lampjes ik lekker laat hangen. Goed dat ik een mooie klus voor het komende weekend en dan ook de kussens maar even binnen halen.

Een andere mooie klus voor het najaar gaat worden is het lezen van mijn nieuwe boek. Weer een heerlijke thriller van Elizabeth George over Thomas Lynley en Barbara Havers. Heerlijk genieten van de ingenieus opgebouwde spanning, Er is wel een maar, het boek heeft meer dan 750 pagina’s en dat lees ook ik niet in een dag uit. En ik moet eerst nog het boek van Henri Bontebal lezen.

Deze week staat ook in het teken van de verkiezingen. Eerst landelijk dus worden we doodgegooid met kibbelende politici aan de talkshow tafels. Verfrissend zijn overigens wel de uitzendingen van EO’s Buitengewoon gesprek. Deze week was het de beurt aan Henri Bontebal, Jimmy Dijk en Mona Keizer. Ze kregen verrassende vragen waarop kwetsbare en soms ook emotionele reacties kwamen. Het was serieus programma met een luchtige en ontspannen twist.

Maar we staan natuurlijk ook voor de Gemeenteraadsverkiezingen. Deze zijn pas in maart 2026 maar hier moet wel het e.e.a. worden voorbereid. Een kandidatenlijst, een verkiezingsprogramma en een campagneplan. Gisterenavond kozen we, CDA Delft, tijdens een ALV een nieuwe lijsttrekker. Nou ja nieuw, bij de vorige verkiezingen wat Frank Visser ook al onze lijsttrekker en is hij met veel energie en overgave in de afgelopen periode onze fractievoorzitter geweest. Dus eigenlijk niet zo’n grote verrassing. En we hebben vertrouwen in een goede afloop van de verkiezingen en hopen er op dat we in de volgende raadsperiode een wethouder mogen gaan leveren. Dus hebben we ook een kandidaat wethouder gekozen en dat wordt Gerrit Jan Valk. Nu gaan we verder met de lijst want wie worden de nummers 2 t/m 50. Een pittige klus die we voor half november moeten hebben afgerond. Werk aan de winkel.

Met het programma voor de volgende verkiezingen en de plannen voor de campagne gaan we een mooie tijd tegemoet. De sfeer zat er gisterenavond goed in, de stemming is top dus we gaan er tegen aan.

Grrrrr en de dag begon nog wel zo gezellig

Ja grrr alles lijkt een beetje tegen te gaan zitten vandaag en dan zijn we nog maar net op de helft. Het zag er vanochtend niet naar uit dat ik nu zit te grommen achter mijn laptop. Geen afspraken vandaag. Nou ja alleen een pakket aan de overkant ophalen maar dat is een fluitje van een cent. Dus relaxt een kopje koffie drinken met een oranje soesje, want ja de koning is zondag jarig dus het mag, en het krantje lezen.

In die krant een alarmerend bericht over Meta van de Autoriteit Persoonsgegevens. Ik ben niet zo’n fan van deze instelling maar als die waakhond alarm slaat is het voor mij wel een reden om even verder te lezen. AI wordt genoemd en zeg dat het aan mijn leeftijd ligt maar ik heb ook moeite met AI. Ik ben er van overtuigd dat AI best op een goede manier kan worden ingezet en het werk vergemakkelijkt maar AI kan ook misbruikt worden en dat beangstigd me wel. Wat is nu echt en wat is fake. Soms is het makkelijk te zien maar het wordt wel steeds overtuigender. Kort en goed op mijn aktielijstje komt bezwaar maken te staan.

Omdat er verder gaan akties staan dacht ik, ik ga even lekker zingen. Gisteren heb ik weer een nieuwe afspraak gemaakt voor een sessie met Guus zodat ik op het Blauwe Podium weer goed voor de dag kan komen. En o, ja ik moet de geluidsopname van afgelopen zaterdag nog even knippen. Op het aktielijstje voor vandaag dus.

Maar eerst zingen en ja hoor na een half uurtje staat de buurvrouw van twee verdiepingen lager voor mijn deur. Of het wat zachter kan want ze heeft nachtdienst en ze kan niet slapen. Ehhhh zachter? Zo hard had ik de muziek niet aan staan maar ja volgens mij hoort ze het ook als ik nies. Ik ben dus maar gestopt en het was trouwens ook lunchtijd.

Nu zit ik dus al weer even achter mijn laptop om mijn aktielijstje af te werken. Een format maken voor ons programma 2.0 dat al even ligt maar dat ik vandaag wil afronden. Collega’s inlichten over de programmering voor de komende weken waarin we veel aandacht gaan besteden aan het einde van WOII en de bevrijding. Zo dat waren 2 vinkjes, gedaan dus. Dan maar verder met bezwaar maken. Dat is toch wat lastiger dan gezegd werd of zal dit ook aan de leeftijd liggen. Laten we het maar op het laatste houden.

En dan nu voorlopig de laatste aktie weer een blog schrijven. Ik merk dat ik tijdens het schrijven in ieder geval weer een beetje tot rust kom. Ik luister naar het mooie liedje Une fille aux yeux clairs van Michel Sardou en dat maakt veel goed. Wel jammer dat ik dat nu even niet kan zingen maar daar wil ik nu even niet aan denken. Ik ga mijn pakketje maar ophalen. Morgen met Wim Muziek Verleden maken, naar het theater en dan zijn we klaar voor Koningsdag. Het wordt weer feest dit weekend en dat knippen? dat ga ik later nog wel doen.

Beethoven, Vermeer en Stef Bos

De afgelopen weer was er een met verhalen, mooie verhalen, heftige en interessante verhalen. Van alles wat maar wel allemaal in een theater. Het begon deze week op woensdag met een bezoek aan Theater de Veste. Hier trad Ricky Koole op met haar programma “Onwijs Gers”.

Ik vind het altijd leuk of om met Ricky te spreken onwijs gers als Nederlandse artiesten optreden met Nederlandse nummers. Een paar weken geleden deed Waylon dat ook in zijn programma “Gewoon Willem” en dat werd ook een geweldige avond. Maar afgelopen week dus Ricky Koole. Zij nam ons mee in haar herinneringen aan een leuke jeugd in de omgeving van Delft. Ja ze is dan geboren in Delft maar een groot deel van haar jeugd heeft ze doorgebracht in Vlaardingen. Met name haar herinneringen aan de Kolenkit bracht ook bij veel bezoekers weer hun herinneringen naar boven.

Normaliter ga ik niet twee avonden achter elkaar naar het theater en zeker niet het zelfde theater. Maar voor Stef Bos maak ik heel graag wel die uitzondering. Hij trad op donderdagavond op met zijn Bloemlezing. Een terugblik met oude liedjes maar ook nieuwe. Wat ik me afvraag is of elk optreden van Stef hetzelfde is. Nou na donderdag denk ik wel weer te weten dat dat niet zo is. Stef gaf aan in de middag door Delft te hebben gewandeld en een bezoek gebracht te hebben aan een plaats waar hij kennis kon maken met de werken van Vermeer.

Volgens mij is het niet zo moeilijk te raden waar hij dan geweest is. Volgens mij het Vermeer Centrum. Hij was bijzonder getroffen door het schilderij met het Brieflezend Meisje bij het Raam. Het was een rode draad door de bloemlezing van die avond. Maar ook Beethoven en dan met name het thema van Alle Menschen Werden Brüder, het slotkoor van zijn 9e Symfonie. Wat een muzikant om dat thema zo eenvoudig te brengen in een luchtige theatershow. Voor mij wel twee dingen die niet stuk kunnen Stef Bos en de 9e van Beethoven. Het moge duidelijk zijn dat de avond dus ook niet meer stuk kon zeker niet nadat Stef zei dat het brieflezend meisje de inspiratie kan zijn voor een nieuw liedje. Ik wacht met spanning af.

Maar de verhalen gingen door en wel bij Delft Vertelt. Voor mij de eerste keer dat ik er bij was maar het was al de 27ste versie. In het Rietveld Theater dat op dit moment gehuisvest is in Hal015. Vijf mooie, kwetsbare en leuke verhalen van Delftenaren met een haakje naar Delft. Reden voor mij om naar Delft Vertelt te gaan was het optreden van Polle Eduard en Boy Mosterdijk in het kader van live muziek op de zondagmiddag. Maar ook Polle vertelde zijn verhaal en het leuke hiervan was dat hij ook zijn verhaal vertelde over het nummer “De Rivier”. Een nummer dat ik ooit zelf gezongen heb bij Wim op de bank met begeleiding van Polle. Het verhaal er achter kende in nog niet dus dat wel weer een klein cadeautje, de tekst kende in nog wel maar dit keer zong Polle het zelf.

Al met al kon ik zondag heel voldaan de week afsluiten. Maar niet getreurd want deze week ga ik weer zingen bij Guus voor het Blauwe Podium van komende zaterdag waar ik weer twee liedjes mag zingen en donderdag begint voor mij ook Rotterdams Philharmonisch Orkest te spelen en zij nemen me mee naar de Schilderijententoonstelling van Moesorgski. Dat wordt deze week dus ook weer genieten.

Ja, ik ben er nog hoor

Oeps keek ik weer een keertje op mijn site en zag dat ik me al een hele poos in een radiostilte bevond. Nee op de radio kon je mijn stem nog wel horen hoewel ……… Na mijn vakantie heb ik nog drie keer een Delft Centraal gemaakt op de woensdag. Het was weer vanouds een leuke uitdaging en samen met Dick heb ik er veel plezier aan beleeft. Live muziek met jonge maar ook een wat oudere muzikant en het gesprek van de Dag met Joop en Frits. Maar ja na 1 september nam Frans dat stokje weer over en hoef ik me op de woensdagochtend niet meer te haasten naar de studio.

Wel maak ik met Emmy en Wim nog steeds elke vrijdag het programma Muziek Verleden en ja hoor het klopt dat ik daar vorige week vrijdag niet te horen was. Maar afgelopen vrijdag was ik er weer om de balans in de uitzending terug te brengen. En Balans was er in de uitzending want het was het thema van de week. Rustige muziek en soms wel een beetje te rustig maar het yogamatje is weer opgeborgen en we beginnen weer aan een nieuw thema voor de komende week

Waarom was ik dan afwezig de afgelopen weken. Tja ik moest veel lezen voor mijn commissie en, omdat het politieke seizoen ook weer was gestart, er waren veel beeldvormende bijeenkomsten. Ik heb weer heel wat nieuwe dingen geleerd en gezien dus dat was zeer nuttig maar het kostte wel wat tijd. Maar er was ook veel ontspanning.

Het theaterseizoen is ook voor ons weer begonnen. En dat doe je dan met een meer dan fantastische voorstelling van Waylon: Gewoon Willem. Helemaal Nederlands en met heeeeeel veeeeeel energie. Wanneer zou bij deze man de knop eens omgaan zeg. Ik hoop dat zijn vriendin zijn “uitknop” weet te vinden. De hele dag met zo’n stuiterbal om je heen? Maar goed op het podium was hij fenomenaal. Het werd een lange avond met leuke verrassingen.

Ook het Blauwe Podium ging weer van start en ja daar mocht ik dan mijn eigen kunsten laten horen. Het was wel weer even vreemd maar ik mocht het spits afbijten voor een nieuw seizoen. Ik deed dat lekker Nederlandstalig met “Op straat” en “Appels op het tafelsprei”. Ik kan nu al uitkijken naar de volgende keer. Wat ik dan ga zingen……. Ik ga daar nog even over nadenken.

Tot slot was er nog een mini vakantie. Je hoeft geen medelijden met mijn rot leven te hebben hoor. Dit keer een kwaliteitsweekend in Nijmegen. Het was er alleen weer eens bloedverziekend heet (oeps ik zie dat dat woord niet eens bestaat, hahahaha). Maar toch we hebben ons er door heen geslagen. We hebben veel gelopen, volgens mijn stappenteller, Nijmegen en Wijchen onveilig gemaakt, regelmatig gegeten en gedronken en heerlijk bij gepraat. Al met al veel lol en gezelligheid

Ik sta dus op de kanteling van zomer naar herfst. Hopelijk wordt wat rustiger zodat ik wat meer tijd heb om mijn korte verhaaltjes te schrijven. Hoewel mijn agenda wel wat anders laat zien. Maar goed het zijn allemaal leuke dingen die er in het verschiet liggen. Dus ik ga gewoon verder met genieten en laat jullie weer lekker mee genieten

Wel….., niet, maar toch….!!!

Ken je dat ook die twijfel. Het lijkt alsof het weer dat ook heeft. Wel voorjaar, dus snel mijn balkon aan kant gemaakt met een schoonmaakdoek, nieuwe bezem en nieuwe plantjes. De kussens van de stoelen weer te voorschijn gehaald. Lekker genieten in het zonnetje uit de wind met een broodje, kopje thee en een wijntje. Maar dat duurde slechts twee dagen want daarna was het weer niet!

Regen en wind dus al het werk was weer voor niets geweest en straks als het weer wat warmer en droger wordt dan beginnen we weer opnieuw met uitzondering van de plantjes want die hebben dit keer niet zoveel van de wind en regen gemerkt.

Gedurende het paasweekend was dit niet de enige twijfel. Oké er stonden een paar dingen vast en er was een verrassing. Ik had goede vrijdag met vrienden afgesproken om te gaan eten bij Ladera, dat is altijd lekker en gezellig; een gegeven dus. Totdat Maarten appte dat hij in de buurt was en gezellig wilde bijpraten. Tja wat doe je dan. Maarten zie ik niet zoveel dus uiteindelijk was die keuze gemakkelijk. Lekker bij kletsen bij San Marco terwijl we ons tegoed deden aan pizza en lasagne met als toetje de tiramisu. Yummy, yammy en een goede aftrap voor het paasweekend.

Zaterdag liet het weer zich van zijn beste kant zien zodat ik me al verheugde op heerlijke paasdagen op mijn balkon. Lekkere hapjes gehaald en de wijnvoorraad aangevuld dus dit was appeltje (paas)eitje. Zaterdagavond kon niet stuk zeker niet na de voorstelling van Herman van Veen in de Veste. Wow, wat een artiest zeg. Nog nagenieten met een wijntje in het Theater de Veste en dan op naar……..

Zonnige paasdagen! Tja was dat maar waar. De dag begon zwaar bewolkt en ik baalde. Nou ja een klein beetje maar want ik kon altijd nog naar de Sjees gaan waar Polle Eduard met Boy Mosterdijk optraden. Geen zon, dan maar muziek. Maar tegen de tijd dat ik naar de stad wilde gaan knapte het weer ook op. Tja wat doe je dan wel gaan of niet. De hele middag in de Sjees of in het zonnetje op mijn balkon. Oeps de twijfel sloeg toe. Uiteindelijk toch maar besloten om naar de Sjees te gaan. Van tijd tot tijd even naar buiten kijken, bleef het mooi weer of ……. Tja en het bleef mooi weer met een zonnetje en in de stad was het weer gezellig druk. En morgen is er weer een dag met ………

Nee dus geen mooi weer. De hele dag regen bah. Nou dan maar kijken wat je in huis kan doen. Voorbereidingen voor de vakantie, een gezellig gesprek met mijn broer over het gezin waarin mijn opa opgegroeid moet zijn. Uit oude boeken haalde we informatie over hun gezinssamenstelling en ook een aantal wetenswaardigheden waarmee ze te maken hebben gehad tijdens de 1e Wereldoorlog. Oude foto’s bekeken en ons afgevraagd wie is nu eigenlijk wie. Was die man bij die boekenpers op de foto nu mijn opa of zijn vader.

Grappig maar een antwoord was niet te vinden. Wel een handgeschreven boek met de onheilspellende titel “Haar Noodlot, een Berlijnse Roman”, Helemaal in schuinschrift dus lastig te lezen maar wel met mooie plaatjes. Zonder er erg in te hebben was het een welbestede dag en werd het langzaam aan droog.

En zo waren de paasdagen weer voorbij. Nog een feestje restte en dat was de jubileumshow van de 3J s. Eigenlijk een bizarre naam want ze waren met zeven en de 3 mannen die met de J’s worden bedoeld heten Jan, jaap en…….. Robin. Van die naam klopt dus niets meer maar het was een leuke show met een violist die het volgens mij jammer vond dat hij de hele tijd achter Jan stond. Maar alle gekheid op een stokje het was een leuke show met oude bekende nummers maar ook nummers van hun nieuwe album.

En dan is het weer de plicht die roept. Stukken lezen voor de komende vergaderingen, administratie doen en natuurlijk zingen. De teksten die ik zaterdag ga zingen proberen uit mijn hoofd te leren. Want zaterdag is er weer een Blauw Podium bij Open en als alles goed is ga ik daar een Frans lied van Gilbert Bécaud zingen en waag ik me ook aan een nummer van Ramses Shaffy. Zoals altijd beginnen we om 15 uur.

Ontmoetingen

Er waren afgelopen week weer veel ontmoetingen en als ik naar mijn agenda kijk komen er in de komende periode weer veel leuke ontmoetingen bij. Maar deze week is het de “Week van de Ontmoeting Delft”. Dus ik ga maar eens kijken welke ontmoetingen, in de ruimste zin, er voor mij inzaten.

Om maar eens te beginnen met met een fantastische ontmoeting met Ellen ten Damme in het Theater de Veste. Wat een brok energie, ze staat zo’n kleine twee uur aan om daarna nog maar eens in gesprek te gaan met de bezoekers van de voorstelling Barock. Barock is een stijlperiode is die zich kenmerkt door overdaad van vorm en heftigheid van gevoelsuitdrukking. Dat kwam er ook uit want deze veelzijdige artieste en muzikante liet ons alle kanten van die veelzijdigheid zien. Klein en ingetogen, fel en groots maar ook thuis op verschillende instrumenten als gitaar, viool en een soort spinet.

Dan natuurlijk een leuke avond met vriendinnen. Weer belevenissen delen terwijl we bezig waren om onze kledingkasten weer te vullen voor het komende seizoen. Lekker kletsen, passen en kopen. Je moet dat niet te veel doen maar zo’n twee keer per jaar is wel te doen.

Maar ook de politiek had natuurlijk weer de nodige aandacht. Kennismakingen in het Sociale Domein maar ook met elkaar plannen maken voor de komende periode die best druk gaat zijn. En dan terugkomend op de “Week van de Ontmoeting Delft” want geheel onverwacht vond die ontmoeting dinsdag plaats. In het Winkelcentrum In de Hoven. Veel maatschappelijke organisaties presenteerden zich bij het winkelende publiek en leverde mij in ieder geval leuke gesprekken op met o.a. de Ouderen Bonden en Kitty die koffie gaat drinken met eenzame mensen .

En dan mocht ik op zondag weer naar de GGD voor een herhaalprik Corona. Weer een andere priklocatie en hoewel het druk was, was ik snel weer thuis dankzij mijn broer die met me meeging, Gelukkig was hij al weg toen zich op de Martinus Nijhofflaan een heuse achtervolging door de politie gaande was. Een heel bizarre gewaarwording maar gelukkig is alles zonder gevolgen voor toevallige voorbijgangers afgelopen. Ach Ik heb ook niet te klagen want er is “never a dull moment in my life”.Oké ik ga me weer opmaken voor de dag van morgen en de volgende week, want die wordt politiek gezien wel weer druk. Maar je hoort mij niet klagen.

Opening Night

Ik ga hier geen betoog ophangen over hoe mooi mijn nagellak wel is maar ik moet wel zeggen de kleur, diep paars, is wel mooi om op je nagels te lakken als het uitgaansseizoen weer gaat starten. En dat was gisterenavond met de grote Bloemen op het podium. Dus reden genoeg om me weer eens lekker op te tutten en te gaan genieten in Theater de Veste van de sfeer en natuurlijk het optreden.

Het was niet de cabaretiere Karin Bloemen die optrad gisteren, nee het was een optreden van de “Old School Band” van de partner van Karin waarin als zangeres een bijdrage leverde. En daarmee niets afdoend aan de kwaliteit van Bloemen. Oké er kwam ook een lein stukje cabaret bij kijken toen ze de nummers aan elkaar praatte en dat had voor mij wel wat minder gekund. Maar goed in de goed gevulde Veste was ik niet de enige en ik kan me indenken dat sommige mensen dan ook best teleurgesteld waren.

Wel genoten hoe de Old School Band de nummers van Billie Holiday, Norah Jones, Aretha Franklin en Amy Winehouse hebben bewerkt en op het podium met zangeres Karin Bloemen ten gehore bracht. Verrassend was ook dat aan het einde Karin Bloemen ook nog op de mondharmonica haar kunsten toonde. Al met al een leuke avond.

De Opening Night gisteren was voor mij het begin van het culturele seizoen in Theater de Veste maar ook in de Doelen. De komende maand staan Ellen ten Damme, Stef Bos en Stones versus Beatles op het programma maar ook de Eroica van Beethoven aan het einde van oktober is niet te versmaden. Maar ook in de stad was het zaterdag heel levendig. Wat de reden van het zomerse optreden van trommelaars en danseressen was, was mij onbekend maar verrassend was dit wel en iedereen bewoog een beetje mee op het ritme van de muziek.

Goed dat is cultuur maar ook andere dingen hebben dit weekend mijn aandacht. Delft4GlobalGoals en het Gezondheidsfestival. Het is vanmiddag mooi weer dus ga ik vanmiddag even langs in het Poptapark waar beide evenementen hun opwachting gaan maken. Afgelopen vrijdag was ik in Open ook al aanwezig bij de netwerkbijeenkomst van Delft4GlobalGoals. Leuke en interessante gesprekken gehad met verschillende organisaties dus met het zonnetje wat zich vandaag nog even laat zien moet deze middag ook wel leerzaam gaan worden.

Een week met uitdagingen

De komende week gaat inderdaad een week met uitdagingen zijn. Dus ben ik vandaag maar begonnen met een heerlijk uurtje Yin Yoga met Lenneke bij Flow Yoga & Food. Het thema van vanochtend was “overgeven en loslaten”. Nou dat is echt het thema wat ik voor de komende week nodig heb. Er staan weer nieuwe uitdagingen te wachten en daar kan je je op voorhand heel erg druk overmaken maar ik denk dat ik gewoon uitga van mezelf en mijn eigen kracht en vol overtuiging mijn stem aan Delft laat horen.

Want dat ga ik deze week doen. Volgende week ga ik hopelijk nu echt mijn democratisch gekozen stem laten horen aan Delft in de Commissie Sociaal Domein & Wonen van de Gemeenteraad. Spannend? Ja een beetje wel maar zoals altijd en zeker bij een eerste keer heb ik altijd wel een beetje gezonde spanning nodig om het beste uit mezelf te halen. Daarbij heb ik al eens eerder het woordgevoerd in mijn werksituatie en ik denk ook veel zekerheid te kunnen putten uit mijn ervaring bij de radio.

Of dat allemaal doorgang gaat vinden weet ik pas zeker na de vergadering. Het is afhankelijk van de agenda en dan niet alleen hoe veel punten er op staan maar ook de volgorde van de onderwerpen. De vorige vergadering waarin mijn maidenspeech gepland stond liep zo ver uit dat “mijn” onderwerp doorgeschoven werd naar deze vergadering. En dat betekent nu niet direct dat dat onderwerp nu als eerste behandeld wordt, want inmiddels is het al verschoven naar het einde van de agenda. Maar goed er zijn ook nog andere agendapunten dus mijn kans gaat er wel komen.

Niet alleen tijdens de commissievergadering laat ik mijn stem horen want op zondag gaat dat ook gebeuren. Het was een uitdaging die ik ben aangegaan op een gezellige avond bij Café Vanouds de Twee Kruikjes. Ah ja jullie herkennen het al daar kom ik meer. Wat die uitdaging dan is? Ik ga optreden op het Blauwe Podium van Guus Westdorp. Ik ga Delft vertellen wat liefde is. Is het een rivier, scheermes of honger? Nee hoor het is een bloem, een roos, die in het voorjaar ontkiemt uit zaad. Weet je het al? Het is The Rose van Bette Midler.

Afgelopen week ben ik al op een ochtend naar Guus gegaan en heb samen met hem het liedje gezongen om zo toch muzikaal een beetje aan elkaar te wennen. Net als mijn zanglessen bij Ron altijd een feestje zijn was dit uurtje zingen met Guus dat ook. Alleen al zijn ateliers in de kelders van het voormalig zusterhuis van het Sint Hippolytus Ziekenhuis (dat was wel heel lang geleden hoor). De vleugel, grote, kleine en minipiano ’s en keyboards, de foto’s aan de muur ………. wow een fantastische ruimte waar hij muziek maakt en waar ik ook mocht komen zingen. Oké ik kon de toets van kritiek doorstaan en zal dus, bij mooi weer, mijn stem ook daar laten horen.

Zo zien we maar weer. Never a dull moment in mijn leven. En na deze week is het nog niet helemaal afgelopen want met nog een paar weekjes wachten is voor mij na 2 jaar eindelijk weer een mooie cruise in aantocht. Heerlijk varen naar een bijzondere plek op deze aardbol, Honningsvåg de noordelijkste stad van het Europese vasteland op de Nordkapp. Ik kan niet wachten. Maar eerst nog een ander klusje afwerken en dat is kiezen uit een mooi aanbod aan voorstellingen van Theater de Veste voor het komende jaar.