Hitte…. je hoort mij niet klagen

Zo begon ik zo’n twee weken geleden mijn blog. Deze kwam nooit af om verschillende redenen. Ik ga jullie niet met al die redenen lastig vallen. Sommigen waren zakelijk en dus ongelooflijk vervelend maar gelukkig waren er ook leuke dingen tussendoor. Zoals het bestellen van de kaartjes voor het volgende theater seizoen in Theater de Veste. Dat gaat weer feest worden vanaf september.

Maar goed eerst even die hitte. Had je op enig moment het idee dat het nooit meer zomer zou worden? Nou dat hebben we geweten. De warmte verdrong langzaam maar zeker het frisse voorjaar en monde uit in een paar snikhete dagen. Mijn balkonnetje werd een verfrissende plek maar toch de laatste dagen bleef ik liever binnen. In de Delftse politiek is nu zelfs een verzoek gedaan voor een balkonstrategie in het bestrijden van de hittestress. Ik ben er heel benieuwd naar. Voorlopig blijf ik genieten van mijn balkon en pas me aan als dat nodig is.

Natuurlijk waren er ook leuke dingen. De opening van de Van Marken tentoonstelling in het Stadskantoor. Jacques en Agneta Van Marken waren belangrijke personen voor Delft en Gist- en Spiritusfabriek met al hun medewerkers. Het waren zeer sociale werkgevers. Bij zo’n opening kom je natuurlijk altijd wel bekenden tegen. Ik kwam Hans daar weer eens tegen en ja hoor weer met de uitnodiging om ook eens een keer deel te nemen aan “Delft Vertelt”. Nu ben ik geen Delvenaar maar slechts een Delftenaar die in 1965 “verplicht” in Delft kwam wonen (die “Gist” vond ik als Rotterdamse uitermate hinderlijk stinken). En in de 58 jaar die volgden heb ik ook nog eens 11 jaar “verplicht” in Leiderdorp gewoond. Ik heb dus weinig te vertellen over Machteld in Delft. Maar Hans, als je dit leest, de aanhouder wint dus misschien heb je ooit eens succes.

Want het was uiteindelijk ook een uitdaging die ik aanging om te gaan zingen op het Blauwe Podium. En dat heeft me de afgelopen periode ook weer van de straat gehouden. We hebben inmiddels het laatste podium voor de zomervakantie gehad. Tja en als je dan “A” zegt dan volgt automatisch ook de volgende letter in het alfabet de “B”. Dat was de open dag van de muziekschool Rootz. Sinds al die jaren dat ik al bij Rootz zing nu dan voor de eerste keer en dat op een snikhete zondagmiddag. Ach met Vincent en de Verdronken Vlinder in mijn rugzakje bracht ik het er volgens mij goed vanaf.

Gelukkig is het nu wat koeler, nu we voor de laatste loodjes voor de vakantie in de Delftse politiek staan. Jaarrekening en Kadernota staan deze weken op het programma. Lange vergaderavonden nog maar ook hier is het na 6 juli zomerreces en kunnen de vakanties beginnen. Tot mijn vakantie mag ik nog wel een paar programma’s maken voor Omroep Delft maar daar verheug ik me dan wel weer op.

Energie

Het mooie weer dat nu wat langer lijkt aan te houden geeft me energie. Niet dat ik dat nou echt nodig had want in de afgelopen week zijn er zoveel dingen op mijn pad gekomen dat ik op enig moment ook een beetje aan het stuiteren was. Maar goed het mooie weer draagt dar natuurlijk ook een steentje aan bij. En met het mooie weer vertoef ik dus weer veel op mijn balkon. Niet nadat ik het voor de zoveelste keer weer voorzien heb van verse planten.

Helaas heb ik het liefdeskoppel Duif daarbij wel de toegang tot mijn plantenbakken ontzegd. Wel op een diervriendelijke en natuurlijk en manier. Ik heb “de Kraaij” uitgenodigd en die heeft er voor gezorgd dat ook bij mijn buren familie Duif geen woonplek meer zoekt. Mijn balkonnetje ziet er weer kek uit dus ik kan daar weer even een beetje tot rust komen (de oude dame?🤣

Wat mij in de afgelopen week ook weer energie gaf waren de gesprekken die ik mocht voeren. Zoals over de radio. Ik kreeg de vraag van een beoogd vrijwilliger of zijn inspanningen bij Omroep Delft hem energie zouden gaan geven of dat het meer een trekken aan een dood paard zou gaan worden. Tja wat moet je daar nu op antwoorden. Eigenlijk was het simpel het is gewoon wat je er zelf van maakt en wat je verwacht. Dat dode paard is dus voor iedereen anders.

Maar het gesprek ging wat mij betreft de goede kant op want we er kwamen steeds meer nieuwe initiatieven en mogelijkheden. Na zo’n anderhalf uur heel veel uitgewisseld te hebben waren we beiden geïnspireerd om vast te stellen dat we niet aan dat dode paard aan het trekken waren. Vol nieuwe energie vertrok ik naar mijn volgende “feestje”. De zangles met Ron. Nieuwe nummers zingen en voorbereiden op het Blauwe Podium van 17 juni en de Open Dag van Rootz op 25 juni. Alles staat nu in de grondverf en vanochtend heb ik bij Guus de drie nummers voor beide programma’s gezongen. Met nog wat aanwijzingen van hem en nog een les bij Ron heb ik er weer alle vertrouwen in. Ik ben er klaar voor!!

Maar niet alleen zelf muziek maken is inspirerend en geeft energie. Afgelopen zondag was er een jubileum concert “Come Together” van het koor New Sound Delft (zo’n 10 jaar geleden was ik nog niet goed genoeg voor dit koor🤪). Ook de Theater musicalgroep Phoenix Vocals traden daar op. Zij gaven een fantastische show maar het was ook genieten met New Sound Delft.

En daarmee houdt de muziek voor mij niet op. Morgen naar een optreden van een ander koor waar ik wel bij gezongen heb: All That Jazz in Hal 015 en dan als afsluiting van het seizoen vrijdag in de Doelen Rotterdam de Grande Finale met Trifonov en Shani. Bij daat laatste bezoek kan ik niet om de zwarte vrouw met nike’s heen die sinds kort op het Stationsplein in Rotterdam staat. Ik ben benieuwd. Hopelijk ben ik zaterdagochtend weer terug op aarde want dan hebben we een Fractiedag in Delft. Ik ga er vanuit dat dit ook een zeer inspirerende dag gaat worden.

Vakantiegeld ……. Vakantie

De reclames vliegen je om de oren. Ja we krijgen vakantiegeld en daar moeten we wat goeds meedoen. Bedrijven roepen je op om artikelen uit hun assortiment aan te schaffen, een nieuwe computer of koelkast of een vakantie, waar het uiteindelijk voor bedoeld is, of …….. je kan het zo gek niet noemen. We moeten het snel uitgeven en iedereen dingt naar onze portemonnee.

Sinds ik de pensioengerechtigde leeftijd heb bereikt heb ik ook weer eens vakantiegeld. Je hoeft geen medelijden te hebben hoor want zowel 13e maand als het vakantiegeld kreeg ik tijdens mijn werk per maand uitbetaald. Wel zo makkelijk vond ik maar ik kon nooit toegeven aan een extra uitgave na ontvangst van een wat groter bedrag aan het einde van mei.

Maar goed, vakantiegeld is bedoeld voor vakantie en daarmee ben ik in de afgelopen weken veel mee bezig geweest. Eindelijk ben ik begonnen aan het fotoalbum van mijn laatste vakantie op de Middellandse Zee. Als ik terugkijk naar al die foto’s van Florence, Carthage, Palermo en Pompeii dan is het moeilijk een keuze te maken. Het zijn bijna 600 foto’s. Wat hadden we het vroeger toch makkelijker. Je nam een paar rolletjes van 36 opnames mee dus het aantal opnames bleef toch altijd wel binnen de perken. Maar goed je hoort mij alleen maar klagen als de digitale systemen niet werken zoals ik dat wil. Wel goed om me te realiseren dat de oorzaak dan meestal wel hoofdzakelijk bij mezelf ligt.

Er moet natuurlijk ook nog gewerkt worden. Na het Mei-reces is ook de politiek weer opgestart en ook de radio vraagt aandacht. Vergaderen, openingen, borrels (ja ook leuke dingen) staan deze week in mijn agenda. Maar er is voldoende tijd om met leuke dingen bezig te zijn. een feestje organiseren en de volgende vakantie. Want die zit er aan te komen en gaat naar Noorwegen en IJsland. Nee ik ben nog niet bezig mijn koffer te pakken maar ik kijk al wel naar de verschillende excursies. Tja het gaat weer een mooie reis worden met naar ik verwacht heeeeeeeel veeeeeeeel foto’s. Hoe heb ik het ooit kunnen doen met een paar rolletjes van 36 opnames??

Als ik dan toch op de site van de HAL zit ook maar even kijken wat zij nog meer gepland hebben. Wellicht had ik dat beter niet kunnen doen. Wat een mooie reizen staan er op de planning voor 2024. Nee nog niet geboekt eerst naar Noorwegen en hier nog mijn verplichtingen afwerken. En, ja dat vakantiegeld gaat wel in mijn vakantiepotje.

Dag 2022, kom maar 2023

Ik ben klaar met 2022. Alles is gedaan wat ik nog moest doen dus nu is het wachten tot de champagnekurk mag knallen middernacht. Dat was juist de reden waarom ik vroeger zo’n hekel had aan deze dag. Want na middernacht zocht je dan snel je bed op want ja het leven gaat door en vaak moest ik m 10 uur weer zingen in het koor van het St Hippolytus Ziekenhuis. Maar goed die verplichting en ook het ziekenhuis met zijn mooie kapel is er al jaren niet meer en ieder jaar is het weer kijken wat je kunt gaan doen.

Maar nu nog even een paar uurtjes 2022. De Provençaalse stoofschotel voor vanavond staat in de nieuwe slow cooker, snacks zijn gehaald en ook de champagne staat al koud. Gisteren hadden we nog een leuke uitzending van Muziek Verleden, met alle medewerkers die het afgelopen jaar een steentje hebben bijgedragen. Ik hoop dat de luisteraars net zoveel genoten hebben van de mooie nummers van artiesten die het afgelopen jaar zijn overleden als dat wij plezier gehad hebben met het maken van de uitzending. O, ja je kunt het nog terug luisteren (www.omroepdelft.nl).

Dus ik ben klaar met 2022 die mij heel veel nieuwe dingen heeft gebracht met mooie uitdagingen. Maar ook een jaar dat minder mooie kanten had. Oorlog en vluchtelingen, geldzorgen en armoede voor velen en de natuur liet zich ook horen. Dingen die je soms angstig maken. Ja je moet genieten van wat je hebt maar toch bekruipt mij ook wel eens de angst. Wanneer en hoe komt er voor mij een mindere tijd want ik geloof dat ik daar ook aan moet geloven. Ik moet dan altijd denken aan die regisseursstoel die ik kreeg toen ik in dienst kwam bij Aegon vele jaren geleden. Op die stoel kon je nooit tevreden achteruit leunen want dan kiepte die. In de jaren dat ik daar werkt heb kon ik ook niet tevreden achteruit leunen want iedere keer kwamen er nieuwe uitdagingen. Het hield me scherp.

Maar vandaag even geen sombere gedachte. Over een paar uur is de stoofschotel klaar en heb ik een gezellige avond met vrienden. Een soort van Nerja reünie dus terugkijken naar de foto’s en misschien wel weer een afspraak maken. Wie weet.

Wat 2023 me verder gaat brengen? Geen idee maar ik denk dat dat allemaal goed gaat komen. Reizen, zingen, fotograferen, radio en politiek kom maar op!!! Ik ben er klaar voor. O, ja ik maak geen goede voornemens. Ik ben en blijf me zelf en dat vind ik goed zo.

Dus tot 2023!

Klaar voor Kerst; nu tijd voor “Reflectie”

Volgens mij zitten de voorbereidingen er voor de komende Kerst op. Nou ja de ingrediënten voor het voorgerecht liggen in de koelkast dus eerste Kerstdag mag ik nog even aan de slag maar ik heb geen gestress meer met de boodschappen. Dat is wel een anders geweest. Ik heb het trouwens best wel eenvoudig dit keer. Kerstavond gaan mijn gasten bij mij voor mij koken. Op de hapjespan, die natuurlijk bij mijn standaard keukenuitrusting hoort, na hoef ik nergens voor te zorgen. En het zelfde doet zich voor op eerste Kerstdag want ook dan wordt er bij mij voor mij gekookt op het voorgerecht na. Dat gaat een goede Kerst worden dus.

Dus tijd voor “reflectie”, een nieuw woord wat ik het afgelopen jaar heb geleerd in de politiek. Iedere keer als ik iemand dit woord hoor zeggen dan denk ik waarom zeg je niet gewoon “waarom heb je het gedaan en wat ga je er aan doen vanaf nu”. Want dat is volgens mij de vraag die gesteld wordt. Maar dat is niet het enige taalgebruik in de landelijke maar ook lokale politiek. En hoewel er in de politiek wel belangrijker issues spelen denk ik dat dit taalgebruik ook wel eens bekeken mag worden. We willen graag dat meer mensen bij verkiezingen naar de stembus gaan, dus laten we ze dan ook in voor hun begrijpelijke taal aanspreken en informeren. Dit is mijn doelstelling voor het komende jaar en je mag me aanspreken als je denkt dat ook ik moeilijke woorden gebruik voor iets simpels.

Oké ik ga dus even terugkijken. Het was best een heftig jaar beginnend met de campagne voor het CDA, de installatie als commissielid en een intensief inwerkprogramma. Ik heb nu mijn plekje wel gevonden hoewel er nog steeds zaken zijn waarover ik me verbaas of me over opwindt. Terugkijkend moet ik wel zeggen dat ik blij was met het zomerreces. Dat kwam op tijd want ik begon toch wel een beetje onrustig te worden. Kan ik alle informatie wel onthouden en hoe moet ik het plaatsen. Met de grote vraag “gaat het me lukken”.

Maar daar was de zomer vakantie. In 2019 boekte ik de mooie reis naar de Noordkaap en eindelijk was het moment gekomen dat ik aan boord mocht stappen van de nieuwe Ms Rotterdam. Heerlijke 14 dagen aan boord met als hoogtepunt het vieren van mijn verjaardag op de Noordkaap. En het begin van nog meer leuke reizen. Nog een keer, maar dan voor 7 dagen op de Rotterdam naar Noorwegen met vertrek en aankomst in Rotterdam en 10 dagen Nerja met vrienden in november. Mijn fototoestel was mijn trouwe reisgezel zodat ik tijdens de Kerstdagen nog eens kan terugkijken en nogmaals genieten van alles wat ik gezien en meegemaakt heb.

En dan is er natuurlijk ook nog het werk voor de radio. Emmy en ik hebben inmiddels een leuk team om ons heen zodat we makkelijker eens een keertje op vrijdag afwezig kunnen zijn. We hebben vervangingen voor ons zelf want Wim en Christine kunnen het best eens een keertje van ons overnemen maar even belangrijk we hebben ook ons team met technici. Met hen gaan we het jaar afsluiten met een extra lange uitzending op vrijdag 30 december (Muziek Verleden van 12:00 – 14:00 op www.omroepdelft.nl) waarin we de in 2022 overleden artiesten herdenken. Luisteren hoor.

En dan de laatste uitdaging die ik in 2022 aangegaan ben. Al vanaf kind zing ik, op de lagere school, bij schoolmusicals, in koren en als laatste de zanglessen bij Mirre, Ron en nu ook bij Guus. Maar in dit jaar waren zij niet de enige die kennismaakte met mijn zangkunsten. Ik mocht een mooi lied zingen met Polle Eduard. Het was zijn nummer de Rivier en dat deed ik in de woonkamer van Wim. Dat was de start want Tuppa had me uitgedaagd om op het Blauwe Podium van Guus te gaan zingen. Na de eerste keer met de Rose van Bette Midler smaakte dat naar meer en in 2023 ga ik daar dan ook mee verder.

Een mooi jaar omringd door vrienden en familie daar kan ik op terugkijken. Ook de Kerst gaat mooi zijn met familie en met vrienden ga ik afscheid nemen van 2022. In 2023 pak ik dan de draad weer op. Reizen zijn al gepland, politiek gaat door en ook het zingen maar bovenal de gezellige en waardevolle momenten met de mensen die me lief zijn want zonder hen wordt mijn leventje saai. Ik ga er weer een mooi jaar van maken en ben benieuwd wat het voor mij verder nog in petto heeft. Ik wens jullie allemaal fijne Kerstdagen en de allerbeste wensen voor een mooi, gezellig en gezond 2023.

Ik ben er nog ……..

Ja hoor ik ben er nog en heb niet stiekem afscheid genomen van mijn blog. Maar afgelopen weken was er weer veel te doen. Na een hele gezellige borrel bij Café Vanouds De Twee kruikjes met collega’s van Omroep Delft begon ook voor mij klassieke seizoen in De Doelen in Rotterdam weer.

Een heerlijke avond met mooie muziek. Wat een feest voor het oor maar ook voor het oog. De energie die er afspatte bij de frêle dirigente Han-Na Chang. Je zag dat ze werkelijk met elke vezel in haar lichaam het orkest opzweepte. De eerste symfonie van Prokofjev en de derde symfonie van Beethoven beter bekend als de Eroica zijn stuk voor stuk mooie werken en de uitvoering was perfect. Ook wel goed was het celloconcert van Sjostakovitsj maar ik heb iets minder met het geluid van een cello. Het was een lange avond maar voldaan ging ik na afloop naar huis.

En dan komt de vakantie steeds beter in het zicht. Naar Andalusië Spanje. Is alles geregeld en wat moet er uiteindelijk in die koffer. Hoofdbrekens maar daarvoor hebben we nog tijd te over. Ook nog even een taxi regelen die voor hij vanuit Delft vertrekt naar het vliegveld eerst nog een rondritje door het mooie Delft moet maken. En ja in de vakantie periode gaat het werk gewoon door dus ook Muziek Verleden. Opname en vervanging regelen. Nou ik kan vertellen dat alles tot nu toe gelukt is. Ik ben er klaar voor (nou ja die koffer nog). En natuurlijk ook nog even de camera controleren, voldoende opslagcapaciteit en volle batterijen. De vorige reis naar Andalusië had ik ruim 650 opnames gemaakt dus mijn Nikon kan weer aan de bak.

Wat dan nog overblijft is het voorbereiden voor de dingen die na de vakantie gaan komen. Politiek, muziek en o ja ik moet voor 2023 nog een kalender maken. Denk er over om daarvoor de foto’s uit Noorwegen te gaan gebruiken. Ik had ook nog even het idee om buiten mijn comfort zone te treden door een cruise te boeken naar de Caraïben te boeken voor de jaarwisseling maar dat heb ik om verschillende redenen maar niet gedaan. Was wel een middagje “voor” genieten van hoe het zou kunnen zijn.

Wat de muziek betreft, ik ben weer een uurtje wezen zingen met Guus want er is weer een optreden voor het Blauwe Podium gepland. Direct na de vakantie maar ik heb er zin in. Afijn tijd genoeg nog om alles voor te bereiden. Van de week heb ik ook nog een zangles bij Ron en daar heb ik ook weer veel zin in. Wat heb ik toch een rot leven zeg…….. Maar je hoort mij niet klagen.

Lekker borrelen met Delft Centraal en Muziek Verleden

Werk je bij Omroep Delft voor een van deze twee programma’s dan zie je nauwelijks je collega’s. Ieder heeft zijn eigen dag waarop hij of zij hun uitzendingen maken. De vier technici, Roel, Willem, Dick en Cock, die deze uitzendingen mogelijk maken rouleren ook. Dit was in april reden voor Roel om samen een keer een borrel te gaan drinken en hij organiseerde dat bij Leuk een gezellige lunchbar aan de Burgwal in Delft.

Zou dit bij een keer blijven? Nee hoor want Sonja, Emmy en Machteld stonden op voor de volgende borrel en die vond plaats op woensdag 26 oktober dit keer bij Café Vanouds de Twee Kruikjes.

Het werd weer een gezellig samenzijn met heerlijke hapjes van Stichting Stunt die ze speciaal voor ons hadden gemaakt. Onder genot van deze heerlijke hapjes en de drankjes die onze gastheren Bart en Kees inschonken werd over gesproken. Leuke dingen en ervaringen maar ook over meer serieuze zaken waar de medewerkers van Delft Centraal en Muziek Verleden tegen aan lopen. Al met al een heel gezellige bijeenkomst die zeker begin volgend jaar weer een vervolg gaat krijgen.

Een druk avondje

Dinsdagavond is meestal een rustig avondje maar daarvan was gisteravond absoluut geen sprake van. Gelukkig was het voor de rest wel een rustig dagje maar het einde was spannend en inspannend. Het begon overigens leuk en ontspannen want het was een uurtje zingen met Ron tijdens de zangles. Rare tijd maar als gevolg voor de problemen bij de HTM was het onmogelijk om afgelopen donderdag op tijd in de stad te zijn. Tja als HTM toen gelijk had gezegd wat er aan de hand was dan was ik gaan lopen maar in 5 minuten naar de stad lopen dat is onmogelijk. Gelukkig kon ik de donderdag les gisteravond inhalen met dank aan Rootz en Ron.

Maar daarna aan de bak. Enerzijds werd mijn aandacht voor het stadsgesprek over de lokale journalistiek getrokken als medewerker van Omroep Delft. Lokale journalistiek heeft nog steeds mijn aandacht hoewel ik geen Delft Centraal en Living Blue meer maak. Aan de andere kant was het ook het belang van de lokale politiek voor een goede lokale journalistiek. Het was de bedoeling dat burgers, journalisten, mensen werkzaam in de media en politici in gesprek gingen over ideeën om de lokale journalistiek te versterken en te verbeteren.

Het was een interessant gesprek, waarbij de politiek werd gemist (nou ja ik was er en ook Eva van Volt maar er waren geen wethouders) omdat in het stadhuis een Raadsvergadering aan de gang was over o.a. de Schieoevers. Teleurstellend vond ik dat redelijk veel aandacht uitging naar een documentaire over Louis van Gaal. Aan de hand van dit voorbeeld vertelde de maker Geertjan Lassche tips en de valkuilen voor het maken van een documentaire. Voor mij toch wel een beetje veel open deuren en heel veel over de inhoud van de documentaire.

Of er werkelijk concrete onderwerpen zijn uitgekomen die in aanmerking komen voor een bijdrage uit het mediafonds, het fonds van de gemeente Delft en de provincie, waaruit goedgekeurde initiatieven bijdrages krijgen voor het maken van items, weet ik niet. Er werden wel een aantal suggesties gedaan. Wat wel interessant is voor mij, is of we een terugkoppeling krijgen van het Mediafonds welke aanvragen zijn gedaan en zijn toegekend. Er is best wel wat geld beschikbaar voor de lokale journalistiek. En dan gaat het er mij niet om welke initiatieven een bijdrage krijgen want ook de lokale journalistiek moet onafhankelijk blijven. Goede vraag voor het volgende overleg met mijn fractie.

Jammer genoeg en misschien voor mij wel gelukkig was de horeca bij het afsluiten van de bijeenkomst gesloten. Geen mogelijkheid voor napraten met een drankje dus maar snel naar het stadhuis waar ik nog net de stemmingen over de Schieoevers kon meemaken. Van de 15 ingediende en vooraf druk bediscussieerde moties bleken er na het debat met toezeggingen van de wethouder nog maar 6 over te zijn en daarover werd gestemd. Het Bestemmingsplan Schieoevers Noord, dat een belangrijke stap is in de transformatie, werd vervolgens na veel jaren van voorbereiding en bespreking vastgesteld waarmee de bouw van het Kabeldistrict en Nieuwe Haven mogelijk wordt.

Tja en dan snel naar het station om daar de een na laatste tram naar huis te halen en om 00:15 was ik dan eindelijk thuis waar ik mezelf nog maar even een wijntje inschonk om de avond nog even de revue te laten passeren. Met deze ervaringen nog vers in mijn hoofd schrijf ik deze blog en ga ik zo beginnen met het lezen van de verschillende reacties.

Een verrassend weekend

Dat kun je met een gerust hart zeggen, want dat was het afgelopen weekend zeker. Het zag er naar uit dat het een beetje saai weekend zou gaan worden. De gewone dingen doen niets bijzonders dus. Nou ja het weer zou niet mee gaan werken en dat was wat minder. Maar goed het weekend stond voor de deur dus maar het beste er van maken.

Na weer een heerlijke zangles op donderdagmiddag een vrije avond want ik had geen vergaderingen of bijeenkomsten dus ik kon op de bank en genieten van de Beste Zangers en voetbal (Feyenoord won met 6-0). Op vrijdag wachtte nog de uitzending van Muziek Verleden met dit keer De Rivier als thema. Wat een fantastische nummers had Wim weer uitgezocht dit keer. Ik moet zeggen dat ik al uitkijk naar het einde van de maand als ik twee uitzendingen met hem ga presenteren. We pakken dan ook weer twee leuke thema’s en gaan er dan voor. Maar de Rivier deed ik als gewoonlijk met Emmy met Willem als technicus.

Toen bleek al dat het weer niet mee wilde werken want het regende zo’n beetje de hele middag en het zag er niet naar uit dat het droog zou worden. De twijfel begon ga ik nu wel of niet naar de stad. Knopen tellen, weerbericht checken ………. het resultaat: Nee ik ga niet naar de stad, ik blijf lekker thuis. Boekje lezen en TV kijken.

Maar er moest nog wel gegeten worden. Mijn fantasie stopte, oké even naar de overkant en eten halen moet geen probleem zijn maar wat ga ik dan eten ………. geen idee. De uitkomst was uiteindelijk het nieuwe eetcafé dat net geopend was “De Martinus” genoemd naar de straat waar het aan ligt namelijk de Martinus Nijhofflaan. Een thuiswedstrijd dus en een gok maar goed als je niet probeert dan weetje het niet.

Een gezellige zaak waar aanvankelijk wel raar gekeken werd dat ik er alleen kwam en dat er niemand zou aanschuiven. Pffff heb ik weer, maar voor de rest van de avond kon dat de pret niet drukken. De menukaart en met name de drankenkaart was met de gezellige gedimde verlichting nauwelijks te lezen. Niet alleen voor mij maar ook voor het meisje wat mijn bestelling kwam opnemen. Later zou de eigenaar vertellen dat ze voor meer verlichting gingen zorgen. Jammer wan misschien zou een menukaart met donkere letters ook een oplossing zijn.

Goed en nu het eten Dat was heel smakelijk, leuk opgediend en niet al te grote porties. Om als “expert” te zeggen een heel goede prijs kwaliteit verhouding. Over de sfeer heb ik het al gehad dus voor herhaling vatbaar. En ik kreeg uiteindelijk toch nog gezelschap. Buren van de Wijnhaven die nu ook aan de Martinus Nijhofflaan wonen kwamen ook een kijkje nemen waardoor de de avond een verrassende wending nam. Lekker alle zaken doorgenomen van de Wijnhaven en het wonen aan de Martinus Nijhofflaan, gelachen en zo werd het met een glaasje wijn er bij al snel half elf. We hoefden nog net niet het licht uit te doen want andere bewoners van de torens aan de Martinus Nijhofflaan maakten nog geen aanstalten om ook op te starten.

Tja en als het dan de rest van het weekend blijft regenen dan zit er niet veel anders op om lekker thuis bezig te zijn met rommelen. Zomerspullen opruimen en je instellen op het najaar want uiteindelijk begint deze week ook nog eens de herfst. Begon ik een beetje somber aan het afgelopen weekend, toen ik begon aan de voorbereidingen voor de fractievergadering had ik een heel tevreden gevoel.

Een gastpresentator bij Delft Centraal

Vandaag was ik weer eens op een maandagochtend aanwezig bij het programma Delft Centraal. Oh nee hoor niet als de presentator van het programma nee dit keer als de assistente van Dick die dit keer de techniek verzorgde.

Wie het dan presenteerde zul je je afvragen? Christine Bel, voormalig fractievoorzitter van D66 in Delft. Hoe dat kan? Dat is simpel uit te leggen. Ik werd onlangs benaderd door Sivan Maruf met de vraag of ik een mogelijkheid zag dat Christine Bel ook eens een programma zou kunnen maken.

Ik heb mijn netwerk binnen de Omroep Delft gebruikt en zo gebeurde het dat de luisteraars vanochtend een andere stem hoorde op de radio. Samen met Sivan presenteerde Christine een uurtje muziek: Een plaatje met een praatje. Na afloop zei Christine dat dit debuut naar meer smaakte dus wie weet gaan we haar meer horen op de radio bij Omroep Delft.