Tag: omroep delft

Geplaatst op

Pubquiz en een spontane actie bij Martinus

Foto Alyssa van Heyst

Na een drukke week bij de Omroep is het weekend er weer voor de ontspanning. De verkiezingskoorts komt langzaam op gang. Het duurt nog maar acht weken en dan kunnen we zien wat het resultaat van alle campagnes en met name die van CDA Delft hebben opgeleverd. Maar voor de Omroep is het nu even aanpoten. Lijsttrekkersgesprekken, voorbereiden van het Stadsdebat met de lijsttrekkers en de debatten met kandidaat raadsleden.

Dus het weekend is weer een rust moment. Nergens over nadenken en genieten. Hoewel bij een pubquiz moet je wel je hoofd er bij houden. Antwoord geven op vijftig vragen in vijf categoriën ga daar maar aanstaan. Wel mijn pet af voor de makers van de pubquiz. Aan de kust van Zuid-Spanje hebben zij de vragen bedacht en deze waren niet echt allemaal heel eenvoudig hoewel er ook best wel wat “o, ja” vragen bij zaten.

Maar goed op vrijdagavond liep langzaam Café VanOuds vol. Het kleinste café van Delft huisvestte maar liefst eenenvijftig mensen die fanatiek een antwoord op de vragen probeerde te vinden. Telefoons waren verboden dus alles op eigen kracht met aan het einde drie winnaars waaronder het team waar ik bij hoorde. Yeah!! Wij mogen nu vier maanden de wisselbeker meenemen waarna we hem aan het tweede winnende team moeten overhandigen. De derde winnaar, dit keer weer het barteam, mag de laatste vier maanden de beker weer mag hebben zodat we volgend jaar weer met een pubquiz gaan strijden om het winnen van de beker.

Tijd dus voor een rustige zaterdag met voorzichtig wat voorbereidingen voor mijn vakantie. Ik besloot ’s avonds maar even te kijken of Martinus nog een erwtensoepje voor mij had. En ja hoor dat was er. Het was niet erg druk meer toen ik er kwam maar er zaten wel gezellige mensen. Hoewel we aan verschillende tafeltjes zaten werd er gezamenlijk meegezongen door de gasten met de liedjes die uit de luidsprekers kwam. Leuk Nederlandse evergreens als Even aan mijn moeder vragen. Nou we vroegen niets maar we deden het gewoon. In het gesprek wat na het zingen volgde bleek dat de wereld wel erg klein was. We hebben gemeenschappelijke kennissen, komen in dezelfde horeca gelegenheden in het centrum van de stad en we hebben dezelfde interesse in muziek. Dat laatste zal dus niet verbazen. Goed met de afspraak dat we elkaar wellicht nog wel eens zullen ontmoeten bij Vanouds is gemaakt. Ik ben benieuwd.

Geplaatst op

Een muzikaal einde van een politieke week

Tussen alle beslommeringen door kon ik de afgelopen week weer met een goed gevoel afronden. Op alle gebieden was het weer lekker druk dus ik ga me nog steeds niet vervelen. Er is veel te doen met de verkiezingen in aantocht en dan heb ik het niet alleen over de landelijke verkiezingen maar ook over de komende gemeenteraadsverkiezingen.

Nu probeer ik wat van de debatten te volgen die er voor de Tweede Kamer worden gehouden. Tot op heden vind ik deze nog niet heel spannend. Het is meer van hetzelfde waarbij er twee of drie partijen zijn die door elkaar aan het praten zijn en elkaar niet laten uitpraten. Gaat dit nu echt wat helpen om een goede keuze te maken? Hoewel het jullie niet zal verbazen heb ik mijn keuze allang gemaakt maar ik heb toch maar even de stemwijzer ingevuld: 90% op mijn eigen partij. Dat gaat dus goed komen.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen is het nu ook nog even aanpoten. Als lid van de kandidaten commissie gaan we nu de gesprekken voeren met de kandidaten voor onze kieslijst in maart 2026. Leuk maar wel de goede vragen stellen en dus even je aandacht er bij houden. Maar ook het plannen van de afspraken kan hoofdbrekens opleveren.

Gelukkig is er ook tijd voor ontspanning. Lekker zingen en luisteren naar muziek. Ik ben begonnen aan een nieuw zangjaar bij Rootz en dat betekent ook weer kijken naar nieuwe liedjes. Paul de Leeuw en Jan Rot zorgen voor de Nederlandstalige liedjes en een voor mij nog onbekende zangeres Indila voor een Frans chanson. Maar er zullen er nog meer gaan volgen in alle drie de talen. Suggesties?

Mocht ik donderdag eerst zelf beginnen met zingen, ’s Avonds kon ik mijn hart ophalen bij Rob Kemps die leuke verhalen over Hemel op Aarde vertelde en ons mee nam op een muzikale reis over de beroemde begraafplaats Père-Lachaise in Parijs en op zijn eigen mijmeringen op de begraafplaats waar zijn grootouders begraven waren. Een fantastische voorstelling in een uitverkocht theater De Veste.

Het muzikale hoogtepunt moest nog komen. Vrijdag samen met broer en schoonzus in Rotterdam naar een fenomenale uitvoering van de Symphonie Fantastique (een liefdesnachtmerrie) van Hector Berlioz door het Rotterdams Philharmonisch Orkest voorafgegaan door een pianoconcert van Saint Saëns. Genieten van de muziek en het ophalen van herinneringen uit onze jeugd (oef ik voel me nu oud) waarin klassieke muziek een belangrijke plek innam.

Dan was er nog een muzikaal feitje waar ik alleen een beetje trots op kan zijn. In de zomer heb ik een workshop liedjes schrijven gevolgd. Ik heb een tekst geschreven over de elementen en onze aardbol. Er zat een melodietje onder maar ja dat vond ik een beetje saai. Die tekst heb ik aan een radiocollega met veel ervaring in AI gegeven en hij heeft daar een mooi nummer van gemaakt. Voor de eerste keer ben ik blij met AI. Ik ga zeker verder met dit liedje zodat ik het ook zelf ga zingen. Leuk was wel dat hij het liedje ten gehore heeft gebracht tijdens de uitzending van Delft Centraal op maandagochtend. Dus …. nee hoor maar mijn liedje is al wel op de radio geweest.

Geplaatst op

Hemel en Aarde

Vorige week is het weer begonnen. Het nieuwe theater seizoen met de Hemel en Aarde. Het was weer een heerlijke avond na een vermoeiende dag.

Het was weer vrijdag en dan is er dus weer een week afgerond. Donderdagavond werd het weer laat in de Raadszaal van Delft. De eerste raadsvergadering onder voorzitterschap van onze nieuwe burgemeester. Hoe zou die het gaan doen. Hij kon in ieder geval zijn borst nat maken want het was een vergadering met veel bespreekpunten. Het was zelfs zo erg dat de raadsleden een “winstwaarschuwing” kregen. Het zou wel eens kunnen zijn dat de vergadering een vervolg zou hebben op de maandag. Dat gebeurde gelukkig niet maar even goed was het een lange vergaderavond.

Het was wel even wennen aan de nieuwe voorzitter van de Raad maar hij had snel zijn draai gevonden. Strak en streng leidde hij de vergadering met ook nog een klein vleugje humor. Dus niks mis mee. Ik ben benieuwd hoe hij het er vanavond afbrengt want dan komt hij als portefeuillehouder in actie bij de commissie Economie, Financiën en Bestuur. Helaas kan ik vanavond wegens andere verplichtingen voor het CDA Delft niet in de raadszaal zijn maar ik ga het wel volgen of terugkijken. Ik ben benieuwd.

Maar na een lange avond, ook o[ de publieke tribune, wachtte ook de Omroep weer. Een nieuwe technicus die volledig onverwacht voor een zieke collega inviel en zich prima en heel rustig kweet van zijn taak. Wat is het toch fijn om samen te mogen werken met deze vrijwilligers bij de Omroep. Dit keer was er niet veel tijd om te blijven napraten want via een broodje haring in de nieuwe viszaak ik Delft had ik een vergadering voor het CDA bij het Hoogheemraadschap. Dus rennen maar.

Maar dan kon het weekend eindelijk beginnen: de vrijmibo bij VanOuds. Even bij komen en bij kletsen. Napraten over het verjaardagsfeestje van Marjan met de fijne muziek. Maar ook hier weer eerder dan gewoon weg want ik moest nog naar Rotterdam voor het eerste concert van het nieuwe seizoen.

Het Rotterdams Philharmonisch Orkest had Bruckners Hemel en Aarde op de agenda staan. En dan te weten dat ik in het zomerreces tijdens mijn eerste liedje heb geschreven over de Lucht (Hemel), Aarde, Vuur en Water heb geschreven. Maar dat heeft er niets mee te maken. Voor de pauze zong een prachtig koor met soli begeleid door het orkest en orgel het Te Deum en na de pauze mochten we genieten van de vierde “Romantische” symfonie. Dit begin van weer een seizoen lang mooie muziek was de afsluiting van weer een mooie week.

Geplaatst op

Ik ben er weer

Ik zal maar met de deur in huis vallen. Met mij gaat alles goed ook al ben ik al bijna 2 maanden uit de lucht. Maar ik ben in de afgelopen maanden lekker druk bezig geweest. En dat betekende dat ik minder tijd had om te schrijven.

De vorige keer dat ik actief was stonden we in de gemeente aan het begin van het zomerreces. Geen politieke activiteiten dus maar wel meer tijd voor andere dingen. Gezellig lunchen met vrienden en familie; lekker bijpraten en ideeën met elkaar delen. Praten over vakanties die al voorbij waren maar ook toekomstige vakanties. Heerlijk en dan beginnen ineens de zomervakanties bij de Omroep.

Dat was 2 maanden lang het maken van Delft Centraal op de woensdag en daar waar gaten ontstonden zorgen dat deze toch gevuld werden. Dat laatste is samen met mijn andere collega’s goed gelukt.

Op de woensdagen stond ik er gelukkig niet altijd alleen voor. Ik had ook dit jaar weer een aantal mensen bereid gevonden om samen met mij het programma te presenteren. Het werden stuk voor stuk leuke uitzendingen. Ik mocht met de wereldkampioenen Tango dansen praten. Zij stonden op punt om een maand te gaan dansen in Buenos Aires waar ik in februari zelf een workshop Tangodansen heb gepland.

Met Guus gesproken over zijn vrijwilligers werk met o.a. gasten van Pieter van Foreest. met Bram een hele uitzending gevuld met het Jazzfestival, met Titus een uitzending over senioren en ouderenwerk in Delft en tot slot met twee leuke jongedames, Milou en Sterre, een leuke uitzending over studeren en werken. In deze laatste uitzending zat ook het indrukwekkende onderwerp van de dementalcoach die er is voor ondersteuning van de mantelzorgers van met name jong dementerenden.

Natuurlijk heb ik in de vakantie ook aandacht besteed aan mijn stem. Lekker oefenen voor weer een Blauw Podium dat voor mij het laatste Blauwe Podium op het Bagijnhof werd. Deze week zijn we al weer begonnen aan het Blauwe Podium bij Open.

Maar ik heb nu ook zelf een liedje geschreven. De tekst is helemaal van mezelf en de muziek heb ik samen met een coach gemaakt. Het was een geweldige ervaring en ik ben er nog steeds trots op. Of ik er verder nog wat mee ga doen. Geen flauw idee op dit moment.

Inmiddels is het zomerreces voorbij en zijn ook alle vaste mensen van Delft Centraal weer terug op honk. Dus weer rustig zou je zeggen. Ja was dat maar waar. We hadden het feestelijke afscheid van onze burgemeester en natuurlijk ook de installatie van de nieuwe burgemeester.

Deze week is er de eerste raadsvergadering die hij gaat voorzitten. Ik ben heel benieuwd dus zit ik donderdag weer op de publieke tribune.

Maar ook het fractiewerk gaat weer verder. De eerste fractie- en commissievergadering zijn al weer geweest. En dan komen er natuurlijk weer verkiezingen. Eerst voor de Tweede Kamer en daarna de Gemeenteraad. Bij die laatste verkiezingen sta ik niet meer op de lijst maar ik zit wel in de kandidatencommissie die een kandidatenlijst opstelt en ter goedkeuring voorlegt aan bestuur en leden. Dat worden dus heel wat gesprekken met leden die zich graag voor ons mooie Delft willen inzetten. De kop is er weer af dus.

En deze week begint ook weer het theaterprogramma. Concerten in de Doelen en andere voorstellingen in Theater de Veste. Dus ook weer voldoende tijd voor ontspanning al lijkt mijn agenda al weer aardig vol te lopen. Wat kun je het toch druk hebben als pensionado die zich eigenlijk nog heel jong voelt. Maar ik ga vol goede moed verder want er staan weer hele leuke dingen op de planning.

Geplaatst op

Feesten en herdenken

Eind april en begin mei dan heeft Nederland weer volop tijd om te feesten. Eerst Koningsdag en daarna de bevrijding. Dit jaar werkt het weer gelukkig mee dus het was met Koningsdag een drukte van jewelste in de stad. Nu is Koningsdag meestal niet een dag waarop ik echt zin heb om de stad in te gaan dus dat was ik niet van plan dit jaar. Mijn oranje tompouce, van de lekkerste bakker in Delft Holtkamp, had ik op vrijdagavond al gescoord bij VanOuds dus dat was ook geen reden om wel te gaan.

Wat trok me dan wel naar de stad, want ja ik ben naar de stad gelopen. Voorheen waren er weinig activiteiten op het Bastiaanplein dus ik besloot om daar naar toe te gaan om wat boodschapjes te doen. Alleen toen ik op het Vesteplein aankwam had ik al direct spijt. Wat een drukte. Niet alleen wandelende mensen maar ook fietsen, heel veel fietsen. En zo als gewoonlijk even dat belletje laten horen en hopen dat je vrij baan krijgt. Als dat niet het geval is nog maar iets indringender bellen maar zeker niet afstappen.

Natuurlijk waren er ook fietsers die hun fiets zo maar ergens neergegooid hadden en lopend zijn verder gegaan. Iets wat voor een voetganger nu ook niet echt ideaal is. Op het Bastiaanplein was het ook al een drukte van belang alleen daar moesten ook de fietsers iets meer doen om verder te komen. Op het plein zaten de kinderen op de kleedjes met hun koopwaar of ze speelden wat muziek. Op zich was het een erg gezellige sfeer ware het niet dat ook hier de fietsers nietsontziend waren en zelfs over de kleedjes reden.

Dus maar snel weer terug naar huis om daar op mijn balkon een kopje thee te gaan drinken met een oranje tompouce. De rit met de bus, vervanger van de tram, weer naar huis. Maar ook daar was ik niet de enige. Halverwege de bus versperde kinderwagens het pad zodat iedereen niet verder kwam als het eerste deel en er achterin de bus nog voldoende ruimte was. Maar je kunt tegen de zin van een vader net langs een kinderwagen komen dus probleem voor mij opgelost. Sorry papa maar ik heb uw kindje niets aangedaan.

Die kindjes hadden het trouwens ook niet naar hun zin en dat lieten ze luid en duidelijk blijken. Zielig maar ja het was druk en op enig moment wil je ook wel weer de bus verlaten en dat wordt dan ook nog een probleem want de kinderwagens staan voor de uitgang van de bus. Heb ik een oplossing voor de kinderwagen opstopping? Ik heb eigenlijk alleen maar medelijden met deze kindjes. Zitten in hun buggy in de stad alleen maar tegen benen aan te kijken en zien niets van het feest en dan in de bus stapt iedereen over je heen. Als ik dat kind zou zijn dan zou ik aan mijn papa en mama gevraagd hebben thuis te blijven zodat ik lekker in het zonnetje kan spelen met mijn eigen speelgoed.

Mijn boodschappen heb ik trouwens op zondag gedaan en ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook even een kijkje op de Markt te nemen. Wow wat een rommel lag daar. Ik denk dat daar wel heel wat statiegeld verzameld lag. Jammer alleen dat alle blikjes en flesjes vertrapt waren en daarmee ook niet in te wisselen. Ik neem mijn petje af voor de medewerkers van Werkse want op de Markt was het een enorme klerenzooi.

Dan gaan we een week later op naar de Dodenherdenking met de twee minuten stilte. Bij Omroep Delft zijn we al een tijdje bezig om alles te regelen voor een goede verslaglegging van de gebeurtenissen. Ter gelegenheid van de herdenking 80 jaar bevrijding zijn Willem en Peter bezig met het maken van een documentaire over de oorlogsjaren en de bevrijding en leidt Amber alles in goede banen zodat er zowel op radio als tv goede aandacht is voor alle activiteiten die in de stad plaatsvinden. Het is goed te zien dat ook de jonge mensen zich heel enthousiast inzetten om er een waardige herdenking van te maken.

En dan is het vanaf maandag weer feest. Bevrijdingsdag in Nederland maar ook de Bevrijding van Delft die pas op 8 mei 1945 plaatsvond. Ik ben heel benieuwd wat er in de dagen van tussen 5 en 8 mei nog gebeurd is in Delft en ik kijk ook uit naar de intocht van Canadese bevrijders in de stad. Historisch voertuigen en doedelzakspelers komen dan opnieuw de stad binnen. Evenals in 1945 wordt bij het gebouw Gele Scheikunde een Canadees kampement opgeslagen. Zeker iets om in de dagen na 8 mei nog eens een kijkje te gaan nemen. Ach ja en zo zit mijn agenda weer vol want vanaf 9 mei gaan we met de Gemeenteraad de hei op voor een inspirerend weekend. Maar daarna is er een nog een mooi vooruitzicht: VAKANTIE op de MS Nieuw Statendam naar British Islands and Ireland.

Geplaatst op

Grrrrr en de dag begon nog wel zo gezellig

Ja grrr alles lijkt een beetje tegen te gaan zitten vandaag en dan zijn we nog maar net op de helft. Het zag er vanochtend niet naar uit dat ik nu zit te grommen achter mijn laptop. Geen afspraken vandaag. Nou ja alleen een pakket aan de overkant ophalen maar dat is een fluitje van een cent. Dus relaxt een kopje koffie drinken met een oranje soesje, want ja de koning is zondag jarig dus het mag, en het krantje lezen.

In die krant een alarmerend bericht over Meta van de Autoriteit Persoonsgegevens. Ik ben niet zo’n fan van deze instelling maar als die waakhond alarm slaat is het voor mij wel een reden om even verder te lezen. AI wordt genoemd en zeg dat het aan mijn leeftijd ligt maar ik heb ook moeite met AI. Ik ben er van overtuigd dat AI best op een goede manier kan worden ingezet en het werk vergemakkelijkt maar AI kan ook misbruikt worden en dat beangstigd me wel. Wat is nu echt en wat is fake. Soms is het makkelijk te zien maar het wordt wel steeds overtuigender. Kort en goed op mijn aktielijstje komt bezwaar maken te staan.

Omdat er verder gaan akties staan dacht ik, ik ga even lekker zingen. Gisteren heb ik weer een nieuwe afspraak gemaakt voor een sessie met Guus zodat ik op het Blauwe Podium weer goed voor de dag kan komen. En o, ja ik moet de geluidsopname van afgelopen zaterdag nog even knippen. Op het aktielijstje voor vandaag dus.

Maar eerst zingen en ja hoor na een half uurtje staat de buurvrouw van twee verdiepingen lager voor mijn deur. Of het wat zachter kan want ze heeft nachtdienst en ze kan niet slapen. Ehhhh zachter? Zo hard had ik de muziek niet aan staan maar ja volgens mij hoort ze het ook als ik nies. Ik ben dus maar gestopt en het was trouwens ook lunchtijd.

Nu zit ik dus al weer even achter mijn laptop om mijn aktielijstje af te werken. Een format maken voor ons programma 2.0 dat al even ligt maar dat ik vandaag wil afronden. Collega’s inlichten over de programmering voor de komende weken waarin we veel aandacht gaan besteden aan het einde van WOII en de bevrijding. Zo dat waren 2 vinkjes, gedaan dus. Dan maar verder met bezwaar maken. Dat is toch wat lastiger dan gezegd werd of zal dit ook aan de leeftijd liggen. Laten we het maar op het laatste houden.

En dan nu voorlopig de laatste aktie weer een blog schrijven. Ik merk dat ik tijdens het schrijven in ieder geval weer een beetje tot rust kom. Ik luister naar het mooie liedje Une fille aux yeux clairs van Michel Sardou en dat maakt veel goed. Wel jammer dat ik dat nu even niet kan zingen maar daar wil ik nu even niet aan denken. Ik ga mijn pakketje maar ophalen. Morgen met Wim Muziek Verleden maken, naar het theater en dan zijn we klaar voor Koningsdag. Het wordt weer feest dit weekend en dat knippen? dat ga ik later nog wel doen.

Geplaatst op

Hallo, hier ben ik weer

In mijn vorige blog vertelde ik over mijn twijfels maar dat ik in ieder geval wel blogs zou blijven schrijven. Tja en dat moet ik dan dus wel doen. Maar tot mijn schande moet ik bekennen dat ik sinds half maart niets meer geschreven heb. Niet dat ik geen inspiratie gehad heb, want ik heb al verschillende keren op het punt gestaan om weer eens wat te gaan schrijven. Het is er niet van gekomen mede omdat ik nog geen keuze heb gemaakt of ik verder ga op Facebook.

Naar aanleiding van mijn blog heb ik een aantal reacties ontvangen met suggesties over nieuwe systemen. Signal in plaats van Whats App en Vero in plaats van Facebook waren er twee van. Ik heb deze systemen ook gedownload en heb daar wat rond gekeken. Kon er nog niet zo enthousiast over zijn. Maar er is ook nog iets anders. Ik kan wel heel eigenwijs zijn en zeggen ik stap over maar welke informatie ga ik dan missen. Ik haal heel veel informatie van Facebook en praat met al mijn vrienden, familie en collega’s via Whats App. Dus ik heb nog niet besloten om over te stappen en blijf voorlopig blijf ik dus bij het oude.

Dus dan maar weer een blog gaan schrijven en jullie weer meenemen in mijn activiteiten. Oh nee ik ga nu geen geschiedschrijving doen ik pak gewoon de draad weer op in het nu. Ik heb het nog steeds lekker druk en zie steeds weer interessante dingen. Zoals alle werkzaamheden die nu voor mijn huis plaatsvinden.

Er rijdt geen tram 1 meer voor mijn huis maar het is nu bus 50. Reden? Een brug verderop is in onderhoud dus grijp je gelijk maar de vernieuwing van de trambaan aan. Oude rails er uit zodat er nieuwe geplaatst kan worden waarop het nieuwe model tram kan rijden. Tja waarom er dan takken van bomen gezaagd moeten worden is mij een groot raadsel. Ik ga proberen daar nog wel achter te komen. Geen tram maar bus dus. Gelukkig is het nu wat beter ingeregeld als in de eerste week want toen was het volstrekt onduidelijk bij welke halte de bus zou gaan stoppen. De ene chauffeur stopte bij de tijdelijk nieuwe halte en de ander stopte gewoon bij de opgeheven halte. Doordat deze best ver uit elkaar lagen reden de bussen wel regelmatig maar kon je ook wel eens lang moeten wachten totdat de bus bij de door mij gekozen halte zou stoppen. Deze kinderziekte lijkt er nu toch wel uit te zijn. Gelukkig maar.

Dan staan we nu weer voor het Paasweekend. Ik start op vrijdag want dan ga ik naar de Mattheus Passion in de Nieuwe Kerk. Ik kijk er erg naar uit. Zelf heb ik in de tijd dat ik nog zong in het St Hippolytus Koor van George regelmatig koralen uit de Mattheus gezongen maar nu wordt het de hele uitvoering van zo’n 5 uur. Maar goed ik wil het een keer meegemaakt hebben dus ga ik er voor.

Dan volgt er een lekker lang weekend. Geen redactievergadering bij Omroep Delft (die zal nu misschien naar de dinsdag verschoven worden) om 09:00 uur. Ja dan hoef je niet meer te werken maar zit je elke maandagochtend bij de studio. Het was wel even wennen maar het gaat en ik moet zeggen een goed begin van de week. Op dit moment zijn we bij de Omroep ook bezig om onze bijdragen aan alle activiteiten rondom de Bevrijding te coördineren. Het gaat dus een interessante tijd worden. Kijk en luister in ieder geval een keertje naar Omroep Delft want het gaat de moeite waard zijn.

Het zingen ben ik ook niet vergeten. A.s. zaterdag is er weer een Blauw Podium bij Open en ook daar mag ik weer twee liedjes zingen. Ik denk dat ik wel weer twee mooie nummers heb uitgekozen. Gisteren nog even bij Guus geweest dus ik ben voorbereid en heb er weer zin in. Na zaterdag nog een keer in Open en dan gaan we in juni weer naar het Bagijnhof waar we weer lekker buiten gaan zingen. Waarschijnlijk ga ik de eerste keer missen omdat ik dan nog op vakantie ben maar goed er komen nog meer Blauwe Podia op het Bagijnhof.

Dus weer voldoende om naar uit te kijken en als ik naar mijn agenda kijk heb ik ook lekker wat te doen. Ik verveel me niet. En ook het schrijven van deze blog was me weer een genoegen. Dus ik ben weer terug.

Geplaatst op

Een boekpresentatie en Sinterklaas

Deze dagen houd Omroep Delft me lekker bezig. En dat doen ze dan met de Goedheiligman. Ik kan me indenken dat je je afvraagt of dat niet een beetje te vroeg is? Het is nog geen eens november maar ik heb een goede reden om nu al volop met de Sint bezig te zijn. Dus ja nu al maar als ik om me heen kijk dan lijkt het er op dat heel Nederland al bezig is met Kerst. Bij de grote warenhuizen zijn de kerstafdelingen al weer volop ingericht maar ook in winkelcentra en supermarkten maakt men zich op voor de Kerst.

En dan hebben we eerst nog Halloween en Divali, twee feestdagen die van Amerika en India hierheen gewaaid zijn. Halloween het feest van het donker en Divali het feest van het licht en het is leuk te weten dat ook weer licht wordt na de donkere en angstwekkende Halloween feesten. Ik geef de voorkeur aan Divali maar dat is persoonlijk.

Maar dan komt dan toch echt de Sint. Op 23 november komt de Goedheiligman in Delft aan en de Sint heeft mij en andere collega’s van Omroep Delft gevraagd om hem te helpen. Dat doen we dus graag voor hem en daarom gaan we van 18 tot en met 22 november cadeautjes inzamelen zodat elk kind tussen de 0 en 18 jaar met Sinterklaas een cadeau kan krijgen. We vragen dus aan alle Delftenaren om gul te geven en kleine cadeautjes te kopen die wij dan aan de stichting Sint voor Ieder1 geven. De vrijwilligers van die stichting zorgen er voor dat de cadeau’s bij de Sint komen.

Omroep Delft gaat daar een feestje van maken. In de week van 18 tot en met 22 november maken wij onze uitzendingen vanuit Open in de Veste en daar kun je ook je cadeau’s inleveren. Tijdens de uitzendingen gaan we ook leuke dingen doen maar daar maken we later nog meer over bekend. Dus houd de kranten en website van Omroep Delft in de gaten. Je kunt de cadeau’s ook inleveren bij Omroep Delft aan de Van Bleyswijckstraat 91 of bij het Stadskantoor.

Maar voor het allemaal zover is hebben we bij Omroep Delft nog een klein feestje te vieren. Want “onze” Antoinet, onze duizendpoot, heeft een dichtbundel geschreven “Tussen de Sterren en de Maan”, de struggles van het volwassen worden. Dat heeft ze gedaan tussen al haar werkzaamheden die ze voor de Omroep doet. In de komende periode wordt daar bij Omroep Delft aandacht aan besteed en wij, Emmy en ik, mogen beginnen. Tijdens onze uitzending van Muziek Verleden van vrijdag 25 oktober zal de uitzending in het teken staan van onze topper. Zij heeft voor deze keer de muziek voor deze uitzending uitgekozen en haar ouders zullen tijdens deze uitzending ook onze gasten zijn. Antoinet zal van die gelegenheid gebruik maken om aan hun haar eerste dichtbundel te geven. Wilt u weten welke muziek zij heeft uitgekozen en waarom? Luister dan naar Muziek Verleden op vrijdag 25 oktober van 12 – 13 uur. Wil je de bundel ook hebben? Klik dan hier en bestel het. Wij gaan er in ieder geval een mooi feestje voor haar van maken.

Geplaatst op

Ik vertel

Ik vertel nog steeds mijn verhaal. Meestal doe ik dat aan mijn familie en vrienden maar ik werd benaderd door de mensen van “Delft Vertelt” of ik ook een verhaal wilde vertellen op hun podium. Het was niet de eerste keer dat ik door iemand benaderd werd. Ik had het iedere keer afgewimpeld om de simpele reden dat ik geen flauw idee heb wat ik aan Delft moet vertellen. Nou ja ik genoeg te vertellen maar wat heeft Delft daar aan en willen Delftenaren dat wel weten. Dus gewoon een gebrek aan een onderwerp.

Maar ik moet er toch maar een keer aan geloven. Zelf ben ik geen Delvenaar maar ik woon al iets meer dan de helft van mijn leven in Delft. Ik ben en blijf een echte Rotterdamse maar ik heb in Delft mijn draai gevonden en zal daar niet snel weggaan. Genoeg reden voor de organisatie om mij een verhaal te laten vertellen. Maar dan het onderwerp. Dat heeft ook eigenlijk niets met Delft te maken. De kern van mijn verhaal is niet het ouder worden maar meer het in eigen hand houden van de regie op mijn leven en wat er gebeurd als je dat door omstandigheden even kwijt raakt. Wil je het verhaal beluisteren? Er is een filmpje van gemaakt door Delft Vertelt en wil je het zien, dan mag je hier klikken. O, ja en de foto’s zijn ook gemaakt door Delft Vertelt.

De voorbereidingen voor dit project was heel leuk. De gesprekken om te komen tot een verhaal, het schrijven van het verhaal, de aanpassingen en de generale repetitie. Alles ging goed tot dat de dag van het “optreden” aan brak. De nacht voor het “optreden” nauwelijks geslapen en iedere keer maar het verhaal in mijn hoofd herhalen. Met zingen neem ik altijd de tekst mee maar dat was bij Delft Centraal niet de bedoeling. Het moest uit het hoofd en teksten uit mijn hoofd leren is nu eenmaal niet mijn sterkste punt. Maar het is gelukt en ik heb het leuke filmpje en foto’s als herinnering.

Na het vertellen komt natuurlijk ook weer het zingen. Daar voel ik me meer als een vis in het water. Guus stuurde na het laatste Blauwe Podium een enthousiaste reactie van een luisteraar door. Ik vind dat best iets om trots op te zijn en de Verdronken Vlinder van Boudewijn de Groot blijft op mijn lijstje staan. Volgende week mag ik weer zingen op het Blauwe Podium en ik ga daar maar weer eens van Ramses Shaffy zingen samen met een liedje van Guus Meeuwis. Maar eerst is er vanavond de uitreiking van de Delftse Pop Awards. Heel spannend want het Blauwe Podium is ook genomineerd en wel voor “De Popdelft Porceleyne Plug”.

Wat ik nog meer te vertellen heb? Ja bij de Omroep gaan we ook weer vol energie verder. We gaan naar buiten want vanaf 18 november gaan we de Sint helpen en zenden we uit vanuit Open in de Veste. Ik heb hier veel zin in maar er moet nog wel wat gebeuren om dit te gaan doen. Maar samen met nu al een grote groep mensen gaan we er tegenaan. Ik houd jullie op de hoogte.

Geplaatst op

Het zit er op

Gisteren heb ik mijn laatste bijdrage geleverd aan het programma Delft Centraal bij Omroep Delft. Evenals vorig jaar ben ik in juli en augustus weer op woensdag ochtend achter de microfoon gekropen om de zomereditie van Delft Centraal op de Woensdag te presenteren. De vaste presentator, Frans, had deze maanden vrij en ik hoop dat hij zich weer goed heeft opgeladen om vanaf 4 september weer plaats te nemen achter de microfoon. Volgende week zal Antoinet samen met Ankie nog een keer de zomereditie gaan maken maar dan zit het zomerprogramma er echt weer op.

Terugkijkend op de afgelopen maanden moet ik wel zeggen dat ik het wel weer lekker vind om op woensdag niet meer zo vroeg op te staan en me rustig voor te bereiden op de dingen die komen gaan. Want dat was wel een puntje. Mijn bed protesteerde hevig als ik vroeger dan normaal afscheid van hem nam. Maar met de belofte dat het alleen op de woensdag is en maar voor twee maanden liet hij het toch maar toe. Daarna was het ook nog wel een race tegen de klok om alles op tijd klaar te hebben. Afijn nu worden de woensdagochtenden weer als normaal.

Omdat ik ook aan mijn collega’s had aangegeven dat er tijdens de zomerperiode ruimte moest zijn om wat nieuws uit te proberen had ik natuurlijk ook die vrijheid. En ik kwam op het idee om een gast uit te nodigen als mijn side-kick. Een interessante gast met een verhaal die samen met mij ook keek naar de actualiteit. Zo werden het iedere keer weer verschillende uitzendingen. Als ik er op terugkijk was het bijzonder dat nagenoeg in elke uitzending nieuwe contacten werden gelegd. Over en weer suggesties en tips uitwisselen en ook afspraken om na de uitzending nog eens contact met elkaar op te nemen. Was ik hier vooral op uit om dit te bereiken? Nee maar het gebeurde gewoon en dan zie je maar weer hoe belangrijk het is om te praten over de dingen die je bezighouden want er is altijd wel iemand die er wat van oppakt. Ik dank mij co-hosten Guus, Joey, An & Thea, Joop, Wim, Antoinet, Guus en Bram hartelijk dat zij dit avontuur met mij zijn aangegaan en ik hoop dat zij net zoveel plezier aan hun uitzending terug denken. Bedankt en wie weet ga ik jullie nog eens uitnodigen

En wat heeft het mezelf gebracht. Een suggestie voor een nieuw programma door een van mijn gasten en ik heb mezelf als vrijwilliger bij het WIJcafé aangemeld en daar heb ik zelfs al een shift bij mee gedraaid. Wat dat laatste betreft het gaat nog best wel een uitdaging worden om de verschillende koffietjes uit elkaar te houden en te maken. Maar alles kan geleerd worden dus ik ga mijn best doen. Komen jullie ook eens langs bij het WIJcafé op de Papsouwselaan? Dat zou ik heel leuk vinden.

Er was ook nog een andere uitdaging. Een dag voordat Guus Westdorp mijn side kick was, was ik bij hem. Het Blauwe Podium zat er weer aan te komen dus ik wilde nog even oefenen en mijn stem smeren voordat ik daar weer op dat podium mijn nummertjes ging zingen. En wat stelde Guus voor? Hij wilde een keyboard meenemen en dan zou ik een van de nummers live zingen op de radio. Het hoefde niet maar het leek hem wel leuk zeker in de promotie naar het Blauwe Podium. Tja het was technisch mogelijk dus ik heb de uitdaging maar aangegaan. Ik was er niet helemaal ontevreden over.

Maar ik kan er nu een punt achter zetten. Ik kan terugkijken op twee leuke maanden en met nog één uitzending van Muziek Verleden morgen voor de boeg kan ik me nu helemaal gaan voorbereiden op de vakantie. Ik kijk er weer naar uit om me een week te laten verwennen met leuke muziek, lekker eten en drinken en de zorgen van alle lieve medewerkers aan boord van de MS Rotterdam. Nieuwe bestemmingen, nieuwe ervaringen en nieuwe herinneringen maken. Ik ben dus even weg in de komende periode om daarna weer volop te kunnen schrijven over deze reis.