Ho stop wie zegt dat ik een volgende baan zoek!! Mijn mail denkt dat inderdaad en ik moet erkennen dat ik meer van dit soort berichten krijg en die meestal gelijk weg klik zonder daar aandacht aan te besteden. Maar dit keer niet, irriteerde de kop van de email mij? Nee zeker niet want ik heb weer een paar intensieve dagen en een mooie ochtend achter de rug. Ervaringen waarvan ik tijdens mijn werkzame leven nooit verwacht had dat dat een onderdeel van mijn leven zou gaan zijn. Dat verbaast mij soms wel eens maar toen ik afgelopen week de voorstelling van Stef Bos, Bloemlezing, bijwoonde en hij het had over het opzoeken van je grenzen en er overheen stappen.
Toen begon mijn kleine denkertje weer eens. Hoe ben ik terecht gekomen daar waar ik nu ben. Ik had een mooie baan en een rustig leventje. Alles op een rijtje met uitzicht op een mooie pensioen tijd. Vrijheid, leuke dingen doen, waarbij ik nog niet precies had uitgevogeld wat dat was, en reizen maken. En toch werd alles in de eerste periode zeker niet rustig. Want wat zijn die leuke dingen, dat moest ik gaan ontdekken. Ik ben aan wat dingen begonnen met meer of minder succes en toen kwam Corona. En alles veranderde, wel meer vrijheid en dat misschien meer dan me lief was maar reizen mocht niet meer.
Wat wel bleef waren de leuke dingen. Muziek en fotograferen; dat laatste om het zeker niet te verleren als het reizen weer mocht. Maar muziek maken dat kwam in een heel nieuwe licht. Niet meer in een koor of bij Ron, mijn zangleraar, maar thuis in mijn eentje. Liedjes leren, inzingen en terug luisteren. Ik ben er lang mee bezig geweest. Radiomaken was er ook niet bij maar om mijn “journalistieke” kunnen op peil te houden keek en luisterde ik veel naar raads- en commissie vergaderingen van de Gemeente Delft. En dat alles heeft mij over een paar grenzen heen geholpen.
Sinds de laatste verkiezingen mag ik namens het CDA in de raad als commissielid belangen van de Delftse burgers verdedigen. En gisterenavond hadden we met de hele raad, coalitie en oppositie, plannen en ideeën te bespreken die Delft mooier te maken. Het was een constructieve avond die in ieder geval mij heel veel energie gaf omdat verbinding centraal stond. Nu de handschoen verder oppakken om de mooie opdrachten die we ons gegeven hebben verder concreet uit te werken.
En dan mg ik donderdag weer naar zangles. Het komende jaar ga ik me concentreren op Nederlandstalige muziek van o.a. Ruth Jacott, Simone Kleinsma, Jules de Corte, Paul de Leeuw, Robert Long en Ramses. Toen ik vanochtend weer een keertje met Guus Wesdorp ging zingen hebben we gelijk Ruth, Paul en Toon Hermans bij de kop gepakt. Het was weer een feestje en met de aanwijzingen van Guus kom ik weer verder. Waar dat gaat eindigen? Geen idee maar in ieder geval wil ik van mij laten horen op een volgend Blauwe Podium.
Living Blue met Machteld 