Beethoven, Vermeer en Stef Bos

De afgelopen weer was er een met verhalen, mooie verhalen, heftige en interessante verhalen. Van alles wat maar wel allemaal in een theater. Het begon deze week op woensdag met een bezoek aan Theater de Veste. Hier trad Ricky Koole op met haar programma “Onwijs Gers”.

Ik vind het altijd leuk of om met Ricky te spreken onwijs gers als Nederlandse artiesten optreden met Nederlandse nummers. Een paar weken geleden deed Waylon dat ook in zijn programma “Gewoon Willem” en dat werd ook een geweldige avond. Maar afgelopen week dus Ricky Koole. Zij nam ons mee in haar herinneringen aan een leuke jeugd in de omgeving van Delft. Ja ze is dan geboren in Delft maar een groot deel van haar jeugd heeft ze doorgebracht in Vlaardingen. Met name haar herinneringen aan de Kolenkit bracht ook bij veel bezoekers weer hun herinneringen naar boven.

Normaliter ga ik niet twee avonden achter elkaar naar het theater en zeker niet het zelfde theater. Maar voor Stef Bos maak ik heel graag wel die uitzondering. Hij trad op donderdagavond op met zijn Bloemlezing. Een terugblik met oude liedjes maar ook nieuwe. Wat ik me afvraag is of elk optreden van Stef hetzelfde is. Nou na donderdag denk ik wel weer te weten dat dat niet zo is. Stef gaf aan in de middag door Delft te hebben gewandeld en een bezoek gebracht te hebben aan een plaats waar hij kennis kon maken met de werken van Vermeer.

Volgens mij is het niet zo moeilijk te raden waar hij dan geweest is. Volgens mij het Vermeer Centrum. Hij was bijzonder getroffen door het schilderij met het Brieflezend Meisje bij het Raam. Het was een rode draad door de bloemlezing van die avond. Maar ook Beethoven en dan met name het thema van Alle Menschen Werden Brüder, het slotkoor van zijn 9e Symfonie. Wat een muzikant om dat thema zo eenvoudig te brengen in een luchtige theatershow. Voor mij wel twee dingen die niet stuk kunnen Stef Bos en de 9e van Beethoven. Het moge duidelijk zijn dat de avond dus ook niet meer stuk kon zeker niet nadat Stef zei dat het brieflezend meisje de inspiratie kan zijn voor een nieuw liedje. Ik wacht met spanning af.

Maar de verhalen gingen door en wel bij Delft Vertelt. Voor mij de eerste keer dat ik er bij was maar het was al de 27ste versie. In het Rietveld Theater dat op dit moment gehuisvest is in Hal015. Vijf mooie, kwetsbare en leuke verhalen van Delftenaren met een haakje naar Delft. Reden voor mij om naar Delft Vertelt te gaan was het optreden van Polle Eduard en Boy Mosterdijk in het kader van live muziek op de zondagmiddag. Maar ook Polle vertelde zijn verhaal en het leuke hiervan was dat hij ook zijn verhaal vertelde over het nummer “De Rivier”. Een nummer dat ik ooit zelf gezongen heb bij Wim op de bank met begeleiding van Polle. Het verhaal er achter kende in nog niet dus dat wel weer een klein cadeautje, de tekst kende in nog wel maar dit keer zong Polle het zelf.

Al met al kon ik zondag heel voldaan de week afsluiten. Maar niet getreurd want deze week ga ik weer zingen bij Guus voor het Blauwe Podium van komende zaterdag waar ik weer twee liedjes mag zingen en donderdag begint voor mij ook Rotterdams Philharmonisch Orkest te spelen en zij nemen me mee naar de Schilderijententoonstelling van Moesorgski. Dat wordt deze week dus ook weer genieten.

Stilstaan bij Corona

Morgen, vrijdag 29 september, vindt de eerste nationale corona-herdenking vindt plaats in de provincie waar de epidemie in ons land begon: Noord-Brabant. Het thema van de herdenking is ‘Bij wie sta jij stil als je aan corona denkt’. Daarnaast is er een expositie die de komende maanden langs verschillende provincies in Nederland reist. Het brengt me weer even terug naar die tijd waarvan ik in het begin nog dacht dat het wel zo voorbij zou zijn als we ons allemaal maar aan de maatregelen hielden. Maar niets is minder waar want gisteren nog maakte ik een afspraak voor mijn zesde corona-vaccinatie en ik houd er rekening mee dat dit een jaarlijks ritueel gaat worden.

Maar dan de vraag bij wie ik stil wil staan als ik aan Corona denk. Ook ik heb mensen in mijn omgeving die Corona hebben gehad. Een paar van hen zijn overleden of hebben nog steeds last van deze ziekte maar ook zijn er die er helemaal overheen gekomen zijn. Ik denk ook aan met name jonge mensen die ineens hun dromen niet meer in vervulling zagen komen en vaak zie ik dat deze jonge mensen er op de een of andere manier toch sterker uitgekomen zijn. Zij hebben leren omgaan met het verwerken van tegenslagen en daarna ook de draad weer hebben kunnen oppakken door hun vizier op andere dingen te richten.

Dit in tegenstelling tot de verhalen die we nu horen op de TV en ook bij de herdenking. Ontkenners van de ziekte die er uiteindelijk toch aan gestorven zijn en de jongeren die het niet meer zagen zitten en een einde aan hun vaak nog jonge leven maakten. Verschrikkelijke, hartverscheurende verhalen met daarbij de vraag hadden we het begin 2020 andere maatregelen moeten nemen. We zullen dit nooit weten.

Wat ik wel weet is dat ik de Corona periode als heel waardevol heb ervaren. In de jaren voor Corona was ik gestopt met werken, ben ik tweemaal verhuisd en overleed mijn moeder. Ik hoefde niet bang te zijn om in dat beroemde “zwarte gat” te vallen waarvoor iedereen me waarschuwde. Nee ik ging leuke dingen doen. En begin 2019 zat ik dan alleen thuis met nog meer dan voorheen de waarschuwingen. Ik moest wat gaan doen en ja hoor dat deed ik ook. Oh wat moest ik veel van mezelf en ja hoor het waren ook allemaal leuke dingen ….. totdat ………. lockdown.

Ik herinner me nog goed de eerste maandag. Ik zat op de bank en dacht wat nu. Maar een ding wist ik zeker ik wilde niet gaan zitten kniezen. Ja in de tijd daarna was het best vervelend, niet meer naar familie en vrienden, geen vrij-mi-bo’s meer, niet meer shoppen en bovenal geen reizen meer. Maar wel veel andere dingen, fotograferen, schrijven (deze blog is toen geboren), wandelen, zingen en pianospelen en online de wijnproef quizzen met toch wel veel deelnemers en fanatisme.

Niet meer “moeten” maar iedere keer weer nieuwe dingen ontdekken en doen. En zie waar dit me nu gebracht heeft. Commissielid in de Gemeenteraad, zingen op het Blauwe Podium en Muziek Verleden bij Omroep Delft. Ja ik moet wel weer dingen maar de onrust is uit mijn lijf. Ik maar ik heb weer controle over wat ik doe, ik hoef niet meer om dat “zwarte gat” te rennen. Ik weet dat er veel verdriet is over de Corona tijd en ja die mag en moet herdacht worden maar ik weet ook dat er meer mensen zijn als ik die toch een positieve kant kunnen zien en wij mogen er ook zijn.

Ik ga dus als het even kan wel naar die expositie want ik ben me bewust dat het een heel bijzondere tijd is geweest. Ik ga naar het monument dat er in Delft is ter herinnering aan deze periode. Maar ik ben ook blij met mijn nieuwe leven na Corona.

Ja, ik ben er nog hoor

Oeps keek ik weer een keertje op mijn site en zag dat ik me al een hele poos in een radiostilte bevond. Nee op de radio kon je mijn stem nog wel horen hoewel ……… Na mijn vakantie heb ik nog drie keer een Delft Centraal gemaakt op de woensdag. Het was weer vanouds een leuke uitdaging en samen met Dick heb ik er veel plezier aan beleeft. Live muziek met jonge maar ook een wat oudere muzikant en het gesprek van de Dag met Joop en Frits. Maar ja na 1 september nam Frans dat stokje weer over en hoef ik me op de woensdagochtend niet meer te haasten naar de studio.

Wel maak ik met Emmy en Wim nog steeds elke vrijdag het programma Muziek Verleden en ja hoor het klopt dat ik daar vorige week vrijdag niet te horen was. Maar afgelopen vrijdag was ik er weer om de balans in de uitzending terug te brengen. En Balans was er in de uitzending want het was het thema van de week. Rustige muziek en soms wel een beetje te rustig maar het yogamatje is weer opgeborgen en we beginnen weer aan een nieuw thema voor de komende week

Waarom was ik dan afwezig de afgelopen weken. Tja ik moest veel lezen voor mijn commissie en, omdat het politieke seizoen ook weer was gestart, er waren veel beeldvormende bijeenkomsten. Ik heb weer heel wat nieuwe dingen geleerd en gezien dus dat was zeer nuttig maar het kostte wel wat tijd. Maar er was ook veel ontspanning.

Het theaterseizoen is ook voor ons weer begonnen. En dat doe je dan met een meer dan fantastische voorstelling van Waylon: Gewoon Willem. Helemaal Nederlands en met heeeeeel veeeeeel energie. Wanneer zou bij deze man de knop eens omgaan zeg. Ik hoop dat zijn vriendin zijn “uitknop” weet te vinden. De hele dag met zo’n stuiterbal om je heen? Maar goed op het podium was hij fenomenaal. Het werd een lange avond met leuke verrassingen.

Ook het Blauwe Podium ging weer van start en ja daar mocht ik dan mijn eigen kunsten laten horen. Het was wel weer even vreemd maar ik mocht het spits afbijten voor een nieuw seizoen. Ik deed dat lekker Nederlandstalig met “Op straat” en “Appels op het tafelsprei”. Ik kan nu al uitkijken naar de volgende keer. Wat ik dan ga zingen……. Ik ga daar nog even over nadenken.

Tot slot was er nog een mini vakantie. Je hoeft geen medelijden met mijn rot leven te hebben hoor. Dit keer een kwaliteitsweekend in Nijmegen. Het was er alleen weer eens bloedverziekend heet (oeps ik zie dat dat woord niet eens bestaat, hahahaha). Maar toch we hebben ons er door heen geslagen. We hebben veel gelopen, volgens mijn stappenteller, Nijmegen en Wijchen onveilig gemaakt, regelmatig gegeten en gedronken en heerlijk bij gepraat. Al met al veel lol en gezelligheid

Ik sta dus op de kanteling van zomer naar herfst. Hopelijk wordt wat rustiger zodat ik wat meer tijd heb om mijn korte verhaaltjes te schrijven. Hoewel mijn agenda wel wat anders laat zien. Maar goed het zijn allemaal leuke dingen die er in het verschiet liggen. Dus ik ga gewoon verder met genieten en laat jullie weer lekker mee genieten

En nu weer bij de les

De vakantie is voorbij, het fotoboek (het echte ouderwetse boek) is ook weer klaar dus is het nu weer tijd om de serieuze dingen weer op te pakken Niet dat ik tot nu niet serieus bezig was en vanaf nu even niet meer geniet van de leuke dingen om mij heen. Maar de dagdagelijkse dingen gaan weer om mijn aandacht vragen. Zo begon vorige week dinsdag het politieke werk weer. Het was leuk en gezellig om alle politieke collega’s weer te zien en te horen hoe zij hun vakanties hadden doorgebracht maar ook om ons op te maken voor de zaken die komen gaan.

De eerste commissie vergadering zit er op en ook de beeldvormende bijeenkomsten zijn weer gestart. Ik mocht bij de kennismaking met Stedelink ook een kijkje nemen in een gestript huis en een modelwoning in de Indische Buurt. Kleine maar volgens mij oergezellige woningen in een dito wijk en ik begrijp waarom veel bewoners daar niet willen dat hun huis gesloopt gaat worden. Aan de andere kant begrijp ik ook het dilemma van Stedelink. Ik hoop dat alle partijen samen tot een goede overweging en besluit kunnen komen.

Ook de eerste fractie- en werkgroepvergadering staat weer op de rol. Veel stukken dus ook veel lezen. Wat me opvalt is dat veel stukken die we nu op de agenda zien staan wel enigszins gedateerd zijn. Ondanks dat toch maar met een kritische blik doorgenomen.

En dat na een weekend met veel muziek (om het af te leren). Delft stond afgelopen weekend in het teken van de Jazz met het 37ste Jazzfestival Delft. Bij Vanouds op vrijdagavond en zaterdagmiddag. Voorlopig moeten we een andere plek gaan zoeken om de start van het weekend te vieren. Vanouds gaat drie maanden dicht en pas op 8 december kunnen we er weer terecht. Deze tijdelijke afsluiting was daarom extra feestelijk en reuze gezellig.

Ook aan het einde van de avond was het reuze gezellig met goede muziek. Jazz & The City een heel nieuw project van Richard Toussaint met een leuke en goede groep muzikanten op de Markt. Naast het luisteren naar de muziek en het kijken naar mensen ook gezellige gesprekken gehad met relaxte mensen. Dat kon ik niet zeggen op de Wijnhaven waar het personeel eerst suggereerde dat ik wel eens zonder te betalen weg zou lopen en een redelijk agressieve medewerker (eigenaar?) mij onbeschoft (?) vond omdat ik voor mijn vertrek eerst mijn wijntje op het terras wilde opdrinken uit het glas . Achteraf redelijk bizar want ze wilde dat ik mijn wijntje overgoot in een plastic bekertje, terwijl we er overal op gewezen worden dat gebruik van plastic slecht voor het milieu is en dus ‘not done’ is.

Maar goed de avond was toch nog best geslaagd met de muziek van Joni & the Mitchels en als afsluiting een goed glas wijn bij vrienden. En voor nu ……. op naar de volgende vergadering het is niet anders maar het is goed.

Er was er een jarig

Iedereen moet er een keer per jaar aan toegeven. De dag dat je weer een jaartje ouder wordt. Niet dat ik daar een probleem mee heb want je bent zo oud als je je voelt en dat is jong. Nou ja niet te jong maar toch. Ik vraag me wel eens af wat eigenlijk de ideale leeftijd is. Ik heb het antwoord nog niet gevonden en ga er ook niet verder naar zoeken. Maar toch op zo’n dag word je er wel aan herinnerd. Felicitaties via post, facebook en whatsapp, leuke plaatjes en wensen. Alleen die appjes met daarin meermalen mijn leeftijd gemeld ……… dat drukt je dan wel met je neus op de feiten. De afzenders van deze felicitaties verzekerde me wel dat het alleen om een getal gaat. Klaar ben je dan.

Zo’n verjaardag heeft ook zijn leuke kanten. Leuke ontmoetingen, gezellige borrels en dan moeten er nog wat feestjes komen. Ik heb er zin in dus dan neem ik dat getal ook wel voor lief en ga gewoon door. Zoals ook afgelopen zondag op de Beestenmarkt met Polle en Boy. Wat is het toch heerlijk om muziek te maken waar zoveel plezier van afspat. Twee mannen , vrienden, die muzikaal aan elkaar gewaagd zijn, zon, een lekker temperatuurtje en een wijntje. Wat wil je nog meer. En er was ook nog ruimte voor goede gesprekken.

En dan is het nu bijna vakantie, nou ja zo voelt het. Na een wellicht nog wat verhitte raadsvergadering komende donderdag gaat het zomerreces in. Afgelopen maandag heb ik samen met Frank en David in onze CDA podcast teruggekeken op de commissie- en raadsvergaderingen over de Jaarrekening en Kadernota . Soms ook wel taaie vergaderingen, die meestal tot in de vroege uurtjes van de volgende dag duurden. Het reces wordt dus met open armen ontvangen en iedereen gaat even ontstressen en genieten van een beetje vrije tijd.

Dus even twee maanden niet actief bezig zijn met politiek maar wel weer even terug achter de microfoon bij Delft Centraal van Omroep Delft. De zomeruitzendingen zijn iets anders van opzet en wellicht gaan we wat experimenteren met een nieuw format. Toch weer een leuke uitdaging. Nu ben ik druk bezig met het verzamelen van onderwerpen en ja hoor ik heb er al weer een aantal gevonden. Dat gaat weer leuk worden. En natuurlijk blijven we in de zomer doorgaan met Muziek Verleden.

Jammer genoeg zijn ook de zanglessen gestopt. Maar ook daar valt een mouw aan te passen. We gaan gewoon met behulp van programma’s op internet nieuwe nummers zingen die we na augustus samen met Ron en Guus verder kunnen bijslijpen.

Ja en dan ga ik natuurlijk ook nog echt op vakantie. Vanaf nu kan ik ook beginnen met die voorbereidingen. Beautycase checken of alles nog wel voldoende aanwezig is, nadenken over kleding die geschikt is voor Noorwegen, IJsland en Schotland en alvast wat excursies uitzoeken. Je kan er maar druk mee zijn. Ik heb er gelukkig nog wel een paar weekjes voor.

Je ziet ik zal met niet vervelen deze zomer maanden tot de week van 21 augustus want dan barst alles weer los en tot die tijd kun je me veel vinden bij mijn nieuwe stek in de stad: Café Blauw (Prinsenhof Delft) met George en Nick. Fijne zomer

Hitte…. je hoort mij niet klagen

Zo begon ik zo’n twee weken geleden mijn blog. Deze kwam nooit af om verschillende redenen. Ik ga jullie niet met al die redenen lastig vallen. Sommigen waren zakelijk en dus ongelooflijk vervelend maar gelukkig waren er ook leuke dingen tussendoor. Zoals het bestellen van de kaartjes voor het volgende theater seizoen in Theater de Veste. Dat gaat weer feest worden vanaf september.

Maar goed eerst even die hitte. Had je op enig moment het idee dat het nooit meer zomer zou worden? Nou dat hebben we geweten. De warmte verdrong langzaam maar zeker het frisse voorjaar en monde uit in een paar snikhete dagen. Mijn balkonnetje werd een verfrissende plek maar toch de laatste dagen bleef ik liever binnen. In de Delftse politiek is nu zelfs een verzoek gedaan voor een balkonstrategie in het bestrijden van de hittestress. Ik ben er heel benieuwd naar. Voorlopig blijf ik genieten van mijn balkon en pas me aan als dat nodig is.

Natuurlijk waren er ook leuke dingen. De opening van de Van Marken tentoonstelling in het Stadskantoor. Jacques en Agneta Van Marken waren belangrijke personen voor Delft en Gist- en Spiritusfabriek met al hun medewerkers. Het waren zeer sociale werkgevers. Bij zo’n opening kom je natuurlijk altijd wel bekenden tegen. Ik kwam Hans daar weer eens tegen en ja hoor weer met de uitnodiging om ook eens een keer deel te nemen aan “Delft Vertelt”. Nu ben ik geen Delvenaar maar slechts een Delftenaar die in 1965 “verplicht” in Delft kwam wonen (die “Gist” vond ik als Rotterdamse uitermate hinderlijk stinken). En in de 58 jaar die volgden heb ik ook nog eens 11 jaar “verplicht” in Leiderdorp gewoond. Ik heb dus weinig te vertellen over Machteld in Delft. Maar Hans, als je dit leest, de aanhouder wint dus misschien heb je ooit eens succes.

Want het was uiteindelijk ook een uitdaging die ik aanging om te gaan zingen op het Blauwe Podium. En dat heeft me de afgelopen periode ook weer van de straat gehouden. We hebben inmiddels het laatste podium voor de zomervakantie gehad. Tja en als je dan “A” zegt dan volgt automatisch ook de volgende letter in het alfabet de “B”. Dat was de open dag van de muziekschool Rootz. Sinds al die jaren dat ik al bij Rootz zing nu dan voor de eerste keer en dat op een snikhete zondagmiddag. Ach met Vincent en de Verdronken Vlinder in mijn rugzakje bracht ik het er volgens mij goed vanaf.

Gelukkig is het nu wat koeler, nu we voor de laatste loodjes voor de vakantie in de Delftse politiek staan. Jaarrekening en Kadernota staan deze weken op het programma. Lange vergaderavonden nog maar ook hier is het na 6 juli zomerreces en kunnen de vakanties beginnen. Tot mijn vakantie mag ik nog wel een paar programma’s maken voor Omroep Delft maar daar verheug ik me dan wel weer op.

Energie

Het mooie weer dat nu wat langer lijkt aan te houden geeft me energie. Niet dat ik dat nou echt nodig had want in de afgelopen week zijn er zoveel dingen op mijn pad gekomen dat ik op enig moment ook een beetje aan het stuiteren was. Maar goed het mooie weer draagt dar natuurlijk ook een steentje aan bij. En met het mooie weer vertoef ik dus weer veel op mijn balkon. Niet nadat ik het voor de zoveelste keer weer voorzien heb van verse planten.

Helaas heb ik het liefdeskoppel Duif daarbij wel de toegang tot mijn plantenbakken ontzegd. Wel op een diervriendelijke en natuurlijk en manier. Ik heb “de Kraaij” uitgenodigd en die heeft er voor gezorgd dat ook bij mijn buren familie Duif geen woonplek meer zoekt. Mijn balkonnetje ziet er weer kek uit dus ik kan daar weer even een beetje tot rust komen (de oude dame?🤣

Wat mij in de afgelopen week ook weer energie gaf waren de gesprekken die ik mocht voeren. Zoals over de radio. Ik kreeg de vraag van een beoogd vrijwilliger of zijn inspanningen bij Omroep Delft hem energie zouden gaan geven of dat het meer een trekken aan een dood paard zou gaan worden. Tja wat moet je daar nu op antwoorden. Eigenlijk was het simpel het is gewoon wat je er zelf van maakt en wat je verwacht. Dat dode paard is dus voor iedereen anders.

Maar het gesprek ging wat mij betreft de goede kant op want we er kwamen steeds meer nieuwe initiatieven en mogelijkheden. Na zo’n anderhalf uur heel veel uitgewisseld te hebben waren we beiden geïnspireerd om vast te stellen dat we niet aan dat dode paard aan het trekken waren. Vol nieuwe energie vertrok ik naar mijn volgende “feestje”. De zangles met Ron. Nieuwe nummers zingen en voorbereiden op het Blauwe Podium van 17 juni en de Open Dag van Rootz op 25 juni. Alles staat nu in de grondverf en vanochtend heb ik bij Guus de drie nummers voor beide programma’s gezongen. Met nog wat aanwijzingen van hem en nog een les bij Ron heb ik er weer alle vertrouwen in. Ik ben er klaar voor!!

Maar niet alleen zelf muziek maken is inspirerend en geeft energie. Afgelopen zondag was er een jubileum concert “Come Together” van het koor New Sound Delft (zo’n 10 jaar geleden was ik nog niet goed genoeg voor dit koor🤪). Ook de Theater musicalgroep Phoenix Vocals traden daar op. Zij gaven een fantastische show maar het was ook genieten met New Sound Delft.

En daarmee houdt de muziek voor mij niet op. Morgen naar een optreden van een ander koor waar ik wel bij gezongen heb: All That Jazz in Hal 015 en dan als afsluiting van het seizoen vrijdag in de Doelen Rotterdam de Grande Finale met Trifonov en Shani. Bij daat laatste bezoek kan ik niet om de zwarte vrouw met nike’s heen die sinds kort op het Stationsplein in Rotterdam staat. Ik ben benieuwd. Hopelijk ben ik zaterdagochtend weer terug op aarde want dan hebben we een Fractiedag in Delft. Ik ga er vanuit dat dit ook een zeer inspirerende dag gaat worden.

Hé ik ben er nog hoor

Het is al weer een tijdje geleden dat ik wat op mijn site heb neergezet. Tja de vakantie maar denk niet dat ik ruim drie weken weggeweest ben want dat is zeker niet het geval. Het was maar een weekje. Zo’n weekje tussendoor want de “echte” vakantie moet nog komen, die heb ik nog te goed.

En als je dan weer eens een weekje vakantie hebt dat begint dat bij mij in ieder geval met stress. Nou ja niet echt maar toch voor je weggaat moeten er altijd nog snel even dingen geregeld worden. Bij de radio, in de politiek en natuurlijk welke dingen moet je voor je vakantie nog even regelen voor direct na je vakantie. Soms vraag ik me af of ik de enige ben die dit soort vakantiestress kent. Dan als klap op de vuurpijl ook nog eens de aankondiging van bagage afhandelaars op Schiphol die wilde acties aankondigden.

Het idee dat ik een week lang op de MS Nieuw Statendam met dezelfde kleren aan moest zitten. Een snelle oplossing was toen wel bedacht: alleen handbagage meenemen dus. Dat betekent wel dat niet alles meekon maar ik kan jullie gerust stellen ook dat is goed verlopen. Gelukkig vertrek ik voor de volgende cruise vanuit Amsterdam (stiekem hoop ik nog op Rotterdam).

Alles op Schiphol verliep gelukkig gesmeerd, dus het was eigenlijk stress om niets en ik zat ruim van te voren klaar om te vertrekken naar Barcelona voor een cruise door de Middellandse Zee.

Nice, Florence, Tunis, Palermo en Napels om daarna weer te vertrekken vanuit Rome naar Nederland. Het was een mooie trip waarvan ik het fotoalbum nog wel moet maken maar dat komt volgende week denk ik pas. Maar dat album krijgt ook een plaatsje op mijn site, maar toch een klein voorproefje van Nice, Florence, Carthage (Tunesië) en Pompeii.

Inmiddels ben ik weer een weekje thuis en dat was ook weer fijn maar wel heel druk. Want ik ben alweer een theaterbezoek, muzikaal optreden van een vriend verder. Naast natuurlijk de spullen wassen, opruimen en mijn huisje weer op orde brengen. Dus voldoende te doen naast natuurlijk de voorbereidingen voor de commissievergadering van vanavond.

Natuurlijk was er ook weer een Blauw Podium en daar was ik ook weer welkom en dat zijn toch altijd wel muzikale cadeautjes. Eerst een uurtje met Guus in zijn studio de liedjes doornemen die ik zou gaan zingen en dan natuurlijk bij Open. Het ging weer lekker met Becaud’s L’important c’est la Rose en Shaffy’s Sammy.

Tot slot een spannend voetbal weekend: gaat Feyenoord nu al de landstitel pakken? Helaas Sparta verloor van PSV waardoor we nog een weekje moeten wachten. Ben benieuwd maar een ding weet ik zeker ik kan volgende week naar de Coolsingel dus Feyenoord doe je best zondag.

Wel….., niet, maar toch….!!!

Ken je dat ook die twijfel. Het lijkt alsof het weer dat ook heeft. Wel voorjaar, dus snel mijn balkon aan kant gemaakt met een schoonmaakdoek, nieuwe bezem en nieuwe plantjes. De kussens van de stoelen weer te voorschijn gehaald. Lekker genieten in het zonnetje uit de wind met een broodje, kopje thee en een wijntje. Maar dat duurde slechts twee dagen want daarna was het weer niet!

Regen en wind dus al het werk was weer voor niets geweest en straks als het weer wat warmer en droger wordt dan beginnen we weer opnieuw met uitzondering van de plantjes want die hebben dit keer niet zoveel van de wind en regen gemerkt.

Gedurende het paasweekend was dit niet de enige twijfel. Oké er stonden een paar dingen vast en er was een verrassing. Ik had goede vrijdag met vrienden afgesproken om te gaan eten bij Ladera, dat is altijd lekker en gezellig; een gegeven dus. Totdat Maarten appte dat hij in de buurt was en gezellig wilde bijpraten. Tja wat doe je dan. Maarten zie ik niet zoveel dus uiteindelijk was die keuze gemakkelijk. Lekker bij kletsen bij San Marco terwijl we ons tegoed deden aan pizza en lasagne met als toetje de tiramisu. Yummy, yammy en een goede aftrap voor het paasweekend.

Zaterdag liet het weer zich van zijn beste kant zien zodat ik me al verheugde op heerlijke paasdagen op mijn balkon. Lekkere hapjes gehaald en de wijnvoorraad aangevuld dus dit was appeltje (paas)eitje. Zaterdagavond kon niet stuk zeker niet na de voorstelling van Herman van Veen in de Veste. Wow, wat een artiest zeg. Nog nagenieten met een wijntje in het Theater de Veste en dan op naar……..

Zonnige paasdagen! Tja was dat maar waar. De dag begon zwaar bewolkt en ik baalde. Nou ja een klein beetje maar want ik kon altijd nog naar de Sjees gaan waar Polle Eduard met Boy Mosterdijk optraden. Geen zon, dan maar muziek. Maar tegen de tijd dat ik naar de stad wilde gaan knapte het weer ook op. Tja wat doe je dan wel gaan of niet. De hele middag in de Sjees of in het zonnetje op mijn balkon. Oeps de twijfel sloeg toe. Uiteindelijk toch maar besloten om naar de Sjees te gaan. Van tijd tot tijd even naar buiten kijken, bleef het mooi weer of ……. Tja en het bleef mooi weer met een zonnetje en in de stad was het weer gezellig druk. En morgen is er weer een dag met ………

Nee dus geen mooi weer. De hele dag regen bah. Nou dan maar kijken wat je in huis kan doen. Voorbereidingen voor de vakantie, een gezellig gesprek met mijn broer over het gezin waarin mijn opa opgegroeid moet zijn. Uit oude boeken haalde we informatie over hun gezinssamenstelling en ook een aantal wetenswaardigheden waarmee ze te maken hebben gehad tijdens de 1e Wereldoorlog. Oude foto’s bekeken en ons afgevraagd wie is nu eigenlijk wie. Was die man bij die boekenpers op de foto nu mijn opa of zijn vader.

Grappig maar een antwoord was niet te vinden. Wel een handgeschreven boek met de onheilspellende titel “Haar Noodlot, een Berlijnse Roman”, Helemaal in schuinschrift dus lastig te lezen maar wel met mooie plaatjes. Zonder er erg in te hebben was het een welbestede dag en werd het langzaam aan droog.

En zo waren de paasdagen weer voorbij. Nog een feestje restte en dat was de jubileumshow van de 3J s. Eigenlijk een bizarre naam want ze waren met zeven en de 3 mannen die met de J’s worden bedoeld heten Jan, jaap en…….. Robin. Van die naam klopt dus niets meer maar het was een leuke show met een violist die het volgens mij jammer vond dat hij de hele tijd achter Jan stond. Maar alle gekheid op een stokje het was een leuke show met oude bekende nummers maar ook nummers van hun nieuwe album.

En dan is het weer de plicht die roept. Stukken lezen voor de komende vergaderingen, administratie doen en natuurlijk zingen. De teksten die ik zaterdag ga zingen proberen uit mijn hoofd te leren. Want zaterdag is er weer een Blauw Podium bij Open en als alles goed is ga ik daar een Frans lied van Gilbert Bécaud zingen en waag ik me ook aan een nummer van Ramses Shaffy. Zoals altijd beginnen we om 15 uur.

Januari dip? Nee het tegengestelde

Ik zie dat ik al even niets van me heb laten horen maar wees maar gerust want ik heb geen last van sombere gedachten of een dip zo aan het begin van het nieuwe jaar. Hoewel als je naar buiten kijkt dan wordt je wel uitgedaagd om fris en vrolijk te blijven want wat voor een weertje hebben we gehad. Wat mij betreft is dit wel weer voldoende voor de rest van het jaar. Het mag van mij best nog wel koud worden maar dan wel droog en met veel zon. Wanneer komt de tijd dat we dit soort verzoekjes kunnen indienen en dat ze dan ook gehonoreerd kunnen worden. Maar niet zeuren want dat is niet reëel en gaat dan ook weer voor de nodige problemen opleveren zodat je daar weer somber over wordt.

Maar ik heb een voortvarende start gemaakt met 2023 en dus geen tijd om somber te zijn. Ik verbaas me steeds weer welke leuke dingen op mijn pad komen. Nou ja de Nieuwjaarsrecepties zijn niet direct mijn ding en die waren er in overvloed. Sorry ik heb er een paar laten schieten. Maar ja dan zijn er de leuke avonden met vrienden, gezellig kletsen over allerlei dingen, discussiëren over de lokale politiek en ook plannen maken voor een vakantie naar Portugal. Natuurlijk ook met de radio en muziek was het weer druk. Leuke uitzendingen, fijne muzieklessen met Ron en Guus en natuurlijk weer een keertje het Blauwe Podium.

En toen was er ook weer een oude bekende die even de aandacht vroeg. Hoewel je je kunt afvragen of wel alles bekend was van Johannes Vermeer. In het Vermeer Centrum vond de boekpresentatie plaats van het boek “Het Raadsel van Vermeer” van Aart Aarsbergen. Een interessant verhaal en een inspirerende omgeving met veel bekenden. Maar niet alleen het boek was interessant ook de ontwikkelingen over de fundamenten van Herberg Mechelen waren leuk om te horen. Laten we hopen dat we over een poosje in de Oude Manhuissteeg kunnen zien hoe deze fundamenten er uit zagen.

En na een zondag met Danny Hill in de Waag sta je aan weer aan het begin van een nieuwe week, de laatste volle week van januari. Met ook weer leuke verrassingen. Voorlezen voor kleuters in de Horizon bij de aftrap van de Nationale Voorleesweek maar ook een bezoek aan de Kuip met mijn neef om tet kijken naar de verrichtingen van Feyenoord. Afgelopen zondag was er toch wel sprake van teleurstelling maar we gaan vol goede moed verder en ik ga ze naar een overwinning schreeuwen tegen NEC. Moet wel op mijn stem letten want donderdag is er weer een zangles.

Tja en dan het weekend. Aftrap met een stadsdebat over Armoede, niet direct een aantrekkelijk onderwerp maar wellicht wel interessant en dan als grote finale het Woodsteckfestival 2023. Dat gaat vast genieten worden. Je ziet dus er is geen sprake van een januari dip eerder het tegenovergestelde. Misschien in februari wat rustiger aan doen?