Ik moet op gaan schieten

Zeker dat moet ik nu echt wel gaan doen en ik heb me vanochtend dan ook even streng toegesproken. Soms moet dat wel eens gebeuren maar ik kan me indenken dat jullie je afvraagt waarom moet die nu toch weer opschieten. Zij heeft alle tijd van de wereld (Rotterdam). Nu ik kan je vertellen dat ik inderdaad alle tijd heb maar er liggen nog wel een flink aantal klussen die gedaan moeten worden en ik heb een heuse deadline.

Ik heb nog een dag of 10 maar dan moet alles afgerond zijn want dan ben ik er even niet meer. Het vooruitzicht alleen al …. ik geniet er nu al van. Afgelopen zaterdag ben ik even bij het “hotel” waar ik op ga inschepen even wezen bezoeken. De “Grand Lady”, de Ms Rotterdam VII, lag daar trots langs de kade van de Wilhelminapier in Rotterdam. Er stond best wel wat wind en het was niet helemaal droog maar toch ben ik blijven wachten tot ze wegvoer en onderweg nog haar voorganger de Ms Rotterdam V groette. Machtig gezicht en gehoor. Ik heb haar nu uitgezwaaid maar straks sta ik zelf te zwaaien naar al die mensen die op de kade staan.

Nu even stoppen met dromen want er moet nog gewerkt worden. Politiek, fractiedagen waarin we de toekomst bespreken maar ook nog terugblikken. Er is zelfs nog een commissie vergadering voor de vakantie. Oké even secuur plannen zodat ik niet alles door elkaar aan het doen ben.

Want er is natuurlijk ook nog de radio. Ook daar breken spannende dagen aan. Eigenlijk vind ik het ook wel jammer dat de vakantie nu komt. Er komt een toetsweek die zo’n beetje gelijk staat met een examen. Worden we streekomroep of niet. De voorbereidingen zijn volop bezig en ook ik word besmet. Ik krijg weer het gevoel van vroeger met een project dat ten einde loopt. Het is dan er op of er onder na een helle intensieve samenwerking. Hopelijk daarna ook de opluchting van het is gelukt. YES WE DID IT.

Ja en dan moet er natuurlijk ook nog een koffer worden gepakt. De toilettas is al aangevuld, boeken die ik mee wil nemen liggen al klaar en het merendeel van de kleding dat meegenomen kan worden is gewassen en dus schoon en apparaten die mee moeten zijn opgeladen en de snoertjes opladers zijn ook verzameld. Tja maar dan moet het nog wel in die koffer die nu nog in de kelder staat. Goed als ik de planning bekijk is daar even geen tijd meer voor maar het moet wel gebeuren.

En dan hebben we ook nog de verjaardag van Guus die een groots Blauw Podium gaat opzetten. Iedereen mag één liedje zingen en voor de rest is het alleen maar genieten van muziek en dans. Volgens mij zijn de weergoden Guus ook goed gezind.

Tot slot moet ik ook nog denken aan ons theater In de Veste. Nee niet aan de nieuwbouwplannen die gaan ons nog best wel wat hoofdbrekens geven. Nee ik wil in 24-25 weer genieten in de mooie, intieme theater dat als een jas om je heen past. Het programma moet nog komen maar dan heb ik nog een week om een keuze te maken.

Ik ga dit niet teruglezen want dan word ik alleen nerveus en ik weet dat ik hoe dan ook die deadline moet gaan halen. Nee ik ga vanavond met mijn collega’s en vrienden van de Omroep lekker eten. Even ademhalen voor we de laatste horde gaan nemen. Het is echt geen goede tijd om nu op vakantie te gaan maar ja wanneer zou dat dan wel zijn? In ieder geval ben ik er in de zomer en mag ik weer een aantal edities van Delft Centraal gaan maken. Ook daar heb ik dan weer zin in en ik heb best wel een leuke opzet bedacht. Maar daarover later meer.

Een lege agenda …….. wow

Als ik zo aan het begin van de week in mijn agenda kijk dan zie ik een opvallend lege agenda. Heerlijk even rust na een heel drukke en intensieve weken die ik achter de rug heb. Maar wees maar niet bang want er ligt best wat werk dat in de afgelopen weken is blijven liggen dus pak ik weer lekker de draad op. Gelukkig werkt het weer ook een beetje mee zodat we weer lekker naar buiten kunnen.

Het is mei reces en dat betekent politiek gezien “vakantie”. Goed er zijn geen vergaderingen maar helemaal niets doen is er niet bij. Heerlijke vrije avonden, rustig eten in de avond en ook ’s avond tijd voor leuke dingen zoals zingen. Maar ook mag ik deze week weer naar de Doelen in Rotterdam waar mijn favoriete dirigent Yannick Nézet-Séguin weer op de bok staat voor het Rotterdams Philharmonisch Orkest. De vierde van Brahms en de Ouverture Carnaval van Dvořák staan op het programma. Dat wordt dus weer een avondje genieten.

In de afgelopen periode ben ik zelf ook veel met muziek bezig geweest. Ik heb weer een paar nieuwe nummers uitgezocht. Dat gaat dus weer stevig oefenen worden. En er staan natuurlijk ook weer wat optreden op de agenda. Het Blauwe Podium, de laatste voor de zomer bij OPEN, op 18 mei en daarna op het verjaardagsfeestje van Guus op 2 juni en die vindt dan weer plaats op het Begijnhof voor het huis en de studio van Guus. Het laatste belooft een groot feest te gaan worden met muziek en dans. En dan is er natuurlijk ook de jaarlijkse “Open Dag” van muziekschool Rootz op 30 juni. Gelukkig ben ik dan net weer terug van vakantie.

Ja het is dan nu een officiële vakantieperiode ik mag om precies te zijn over 38 dagen, 11 uur en (nu) 18 minuten aan boord van de MS Rotterdam van de HAL weer de haven van Rotterdam uitvaren. Een heerlijk vooruitzicht om weer naar Noorwegen te gaan. Gelukkig heb ik geen last van cruiseschaamte zoals gesuggereerd door een wetenschapper in Rotterdam. Hij woont boven de cruiseterminal in Rotterdam en ageert tegen de uitstoot van de schepen. Het artikel lezend is het een eenzijdig verhaal en ik heb een suggestie voor deze man ga lekker verhuizen.

Dit soort artikelen stelt me altijd een beetje teleur. Sinds begin 1900 is de cruiseterminal al gevestigd aan de Holland Amerikakade. De appartementen waarin deze wetenschapper woont zijn vele jaren jonger dus deze man wist dat er met enige regelmaat en hoofdzakelijk in het voorjaar en de zomer schepen aanleggen. Rotterdam en de omgeving hebben er ook profijt van dat deze schepen hier komen en vele duizenden vakantiegangers van elke nationaliteit genieten van deze vakanties die veel minder schadelijk voor het milieu zijn dan autorijden en vliegen. Zo dat is ook even gezegd en ik ga weer heerlijk genieten van al het mooie dat deze aardbol voor mij in petto heeft.

Het is lente

Ja vandaag was het weer een dagje lente en hopelijk blijft het nu een paar dagen droog en met een zonnetje. Maar goed we hebben het niet voor het zeggen dus blijven we maar afwachten. Het is nu maart en het begin van de lente is er. Ik ben zelfs al voorzichtig begonnen met het opruimen van mijn balkon zodat ik het straks weer leuk kan aankleden met nieuwe planten. Want alleen mijn olijfboompje heeft voor de vierde keer de winter overleefd dus ik heb nog wat te doen.

Het komt er dus weer bij op mijn “to-do” lijstje waar al veel op staat. Want het gaat weer een drukke week worden. De afgelopen week was het ook weer een interessante week met veel leuke dingen maar ook serieuze zaken. Omroep, commissievergadering maar daar tegenover dat ik nog kon nagenieten van het Bluesfestival en afgelopen weekend weer naar een voorstelling van “Delft Vertelt” ben geweest.

Het was een mooie bijeenkomst van “Delft Vertelt”. Alweer de 29ste, maar ik heb ze niet allemaal meegemaakt. Wat ik zo mooi vind van dit evenement dat mensen zulke mooie maar ook persoonlijke verhalen vertellen. Ze stellen zich heel kwetsbaar op door gevoelens en toch wel ingrijpende besluiten met de toehoorders delen. Dit keer was het thema “liefde”. Niet alleen de liefde tussen twee mensen maar ook de liefde voor de stad Delft. Mooie en ook leuke verhalen want de sfeer was erg ontspannen.

Ik ben dan ook heel benieuwd naar het boek wat wordt gemaakt. Hierin komen de 50 mooiste verhalen te staan en tegelijkertijd staat de 30ste versie van “Delft Vertelt”weer op de planning. Kijken wie dan de gasten zijn en misschien zit ik dan wel weer in het publiek.

Ook ik zelf mag deze week weer aan de slag want er is weer een Blauw Podium en dat betekent dat ik ook weer een uurtje ga zingen met Guus. Ook ik heb voor deze keer een thema gekozen en wel “namen” en ik heb gekozen voor Suzanne en Vincent. Dat zijn overigens niet de enige twee liedjes die ik bij Guus wil gaan zingen. Ik ga vanavond nog even wat muziek en teksten bij elkaar zoeken en hiermee ga ik morgen op pad. Dan heb ik ook nog donderdag een gelegenheid om de puntjes op de i te zetten bij Ron. Maar voor ik zaterdag weer op het Blauwe Podium sta is er ook nog de Internationale Vrouwendag.

Oeps eigenlijk heb ik daar niets mee. Ik heb altijd gewerkt in een mannenwereld en heb me daar altijd thuis gevoeld. Ja ik heb best weleens dingen meegemaakt die niet door de beugel konden maar ik heb daar altijd direct op gereageerd. Gelijk degene die over de scheef ging op zijn gedrag aangesproken. Het was niet altijd prettig maar ik heb daar verder geen last van en mijn collega’s wisten ook wat ze aan mij hadden. Dit wil overigens niet zeggen dat ik zeg dat wat veel vrouwen meegemaakt hebben niet erg is. Elk geval is er een te veel en het mag niet gebeuren. Maar goed twee bijeenkomsten in het kader van de Internationale Vrouwendag. Een een politieke bijeenkomst met GroenLinks en de ander met Delftse Vrouwen in de Hoofdrol. Ik ben heel benieuwd.

Maar eerst ga ik morgen weer zingen over Suzanne en Vincent en ik pak er ook een paar nieuwe liedjes bij bijvoorbeeld Sjakie. Dit lijkt me wel een grappig liedje tussen door maar ik blijf toch ook echt mooie liedjes zingen zoals Septembre en Prendre un enfant par la main. Maar of dat gaat lukken op het Blauwe Podium …. dat is afwachten. Overigens vanaf mei gaan we bij mooi weer weer naar buiten op het Bagijnhof zingen. Maar zaterdag is het nog bij Open vanaf 14 uur. Ik heb er weer veel zin in.

Muziek is toch wel het mooiste wat er is

Ja muziek maakt me blij en de afgelopen week maar ook het volgende weekend kom ik in Delft weer volop aan mijn trekken. De vorige week begon weer met het uurtje zingen met Guus. Voorbereiden voor het Blauwe Podium dus met de teksten onder mijn arm naar het Bagijnhof waar het atelier van Guus is. Hij was zoals gewoon weer kritisch, geen schofel meenemen naar het Blauwe Podium en goed articuleren, Dank je Guus maar die schofel heb op het Bagijnhof gelaten voor de laatste hand aan de restauratie zodat we er van de zomer weer buiten kunnen zingen.

Naast de twee nummers die ik zou zingen op het Blauwe Podium ook nog een nieuw liedje met Guus gezongen. Een Franse chanson van Barbara die ik over een tijdje ook voor de trouwe toeschouwers ga zingen. Was dit op dinsdag op donderdag had ik ook nog een zangles bij Ron. Dat is altijd anders maar ook een feestje. Gelukkig bleef mijn stem nog steeds trouw bij me en ook de liedjes die ik daar kon zingen gingen geweldig. Nou ja met twee nieuwere nummers rommelde ik me nog wel naar het einde maar er kon wel een complimentje af. En hoe je het ook went of keert het klinkt leuk als de meester zegt dat hij trots op je is. Oeps lijk net een klein kind.

Maar het is niet alleen de populaire muziek die me blij maakt. Want ik mocht ook nog naar Rotterdam waar ik in de Doelen ging luisteren en kijken naar het Rotterdams Philharmonisch Orkest met een fenomenale Mahler 6, zijn Tragische Symfonie . Als je dat hoort en ziet voel je je zo klein en nietig en dan valt elke vorm van muziek die ik zelf maak in het niet. Het mooie van deze muziek vind ik dat je die niet alleen maar hoort maar ook, doordat ik naast het orkest zit, zie en mee beleef. Een mooie avond uit dus in mijn eigen Rotterdam.

Het weekend kon beginnen en die bracht nog meer mooie muzikale momenten met zich mee. Natuurlijk het Blauwe Podium maar zeker ook de herdenking van de verjaardag van Kor van Velzen. Zeven jaar geleden overleed hij maar hij was toen bezig met een groot feest met zijn muzikale vrienden. De opbrengsten van dat feest, EnKOR, zouden voor Kika zijn. Nu zeven jaar later op de dag dat hij 77 geworden zou zijn, hebben zijn vrienden uiteindelijk dit feest georganiseerd. En een feestje was het met een opbrengst van een kleine 3.500 euro voor Kika.

Ja en dan nu zitten we aan de vooravond van het Delftse Bluesfestival. Ik ga natuurlijk naar de stad alleen zal ik niet proberen me in kleine kroegen naar binnen te wurmen want het is zoals altijd heel erg druk tijdens dit festival. Ik zoek de wat grotere gelegenheden op en het wil dat zangleraar Ron in zo’n gelegenheid optreed. Dus daar ben ik in ieder geval te vinden. En wat ik verder in de stad ga doen? Met het programma in mijn tas ga ik kijken waar er bekenden optreden en als het kan ga ik daar ook even luisteren. Ik ben er in ieder geval weer bij want daarna is het met de muziek weer even wat minder. Wel blijf ik zelf verder oefenen voor het volgende Blauwe Podium op zaterdag 9 maart.

De kop is er af

Zeker de kop is er af. Januari is voorbij en we zitten al weer een paar dagen in februari. Wat gaat die tijd toch snel en komend weekend is het alweer Carnaval en dat betekent dat de Paasdagen er ook weer aankomen. Oh, ga ik nu zelf iets te snel? Het opschrijven is inderdaad snel gedaan maar in werkelijkheid gaat het gelukkig niet zo snel. Maar na mijn winterdipje ben ik al weer een beetje op stoom. En die stoom komt ook nog wel eens uit mijn oren de laatste tijd.

Die stoom laat ik er nu maar bij want uiteindelijk dooft dat ook wel weer en gebeuren er ook veel leuke dingen. Nee nog even niet voluit zingen want er zit ergens nog iets waardoor ik nog niet echt de hoogte in kan gaan. Maar wel al weer het voorbereiden voor het Blauwe Podium van 17 februari. De telkens terugkomende vraag wat gaan we zingen. Nee nog niet de nummers die ik bij Ron zing. Dat is nog iets te lastig om die op het Blauwe Podium te zingen. Maar het zijn wel mooie nummers zoals She van Charles Aznavour en Septembre van Barbara en nog een paar Nederlandse nummers. Nee voor 17 februari denk ik eerder aan Een vriend zien huilen en Telkens weer maar ik heb ook nog wel wat andere nummers in mijn achterzak.

Dus van de week nog maar eens goed oefenen en lekker aan de slag met deze nummers. Dinsdag nog een uurtje zingen met Guus en donderdag nog een lesje van Ron en dan ben ik er weer klaar voor. Het wordt trouwens best nog wel een muzikaal weekje. Woensdag (Valentijndag) is Jerry Velberg weer bij Martinus, dat gezellige restaurant bij mij beneden. En natuurlijk zondag de 18e EnKor bij de Waag. Een benefiet concert ter gelegenheid van de op 31 oktober 2017 overleden Kor Van Velzen. Hij zou op 18 februari 2024 jarig zijn en dat gaat gevierd worden met het concert EnKor. Tijden het concert wordt zoveel mogelijk geld opgehaald voor KiKa. Zijn muziekvrienden gaan daar een geweldige middag van maken met favoriete nummers van Kor.

Tussendoor ga ik ook nog even naar Rotterdam voor een concert van het Rotterdams Philharmonisch Orkest met Lahav Shani en Mahler. Dus dat wordt weer een druk maar geweldige week. Gelukkig is het deze week wat rustiger en kan ik wat energie sparen. Niet dat ik niets te doen heb hoor. Met mij hoef je geen medelijden te hebben want er is genoeg te doen maar voorlopig ben ik weer volop bezig en hoop dat het voorjaar ook snel weer om de hoek komt kijken. Weet je ik moet nog steeds mijn ramen buiten lappen maar met die wind heeft het geen enkele zin. Maar goed binnen is ook nog voldoende te doen nog een een update schrijven voor de radio en mijn programma voorbereiden voor vrijdag. Dan ook nog maar even kijken naar de openstaande acties van afgelopen morgen. Dus aan de slag dan maar.

Flitsend het nieuwe jaar in

Het is inderdaad een flitsend begin van 2024 geweest. Zo zelfs dat ik pas nu weer tijd heb om mijn blog weer te gaan bijwerken. Hoewel ik geen goede voornemens maak bij het begin van een nieuw jaar wil ik toch weer proberen om eens in de week weer een deel van mijn leven met jullie te delen. Dus aan het begin van de vierde week (oeps) begin ik daar dan maar mee.

De reden dat ik even niet heb kunnen schrijven betekent niet dat ik in de eerste drie weken van het jaar niets gedaan heb. Het tegendeel is waar want bijvoorbeeld afgelopen week heb ik een best wel groot aantal Nieuwjaarsborrels bezocht. Tja en dan zeg je dat je even je gezicht laat zien maar de waarheid is dan dat het zo gezellig is dat het toch nog langer duurt dan je in gedachte had. Maar goed volgens mij heb ik nu wel iedereen het beste toegewenst dus dat ga ik vanaf nu niet meer doen.

Het klinken op het nieuwe jaar begon op een wel heel feestelijke wijze in HAL 015 met veel muzikale vrienden. Een fantastisch feest waarvoor nog dank aan de organisatie en natuurlijk ook mijn vrienden bij de taxi, die het vervoer naar en vanaf HAL 015 weer goed geregeld hadden.

Inmiddels is vorige week ook het echte leven weer begonnen. Een nieuwe rol bij de Omroep, die van Programmaleider Audio of Coördinator Radio naast ons programma Muziek Verleden is een leuke uitdaging maar zeker de eerste week vroeg dit wel even wat tijd. Moet toch wat meer aan time management gaan doen (ha,ha,ha). En natuurlijk was er ook de 201ste uitzending van Muziek Verleden. Emmy, Wim en ik hadden Ferdinand Bakker uitgenodigd. Wow wat kon deze man vertellen over de muziek van de Beach Boys, Beatles, Young en Dylan. Je kunt de uitzending nog terugluisteren op www.omroepdelft.nl.

Maar al die drukte heeft ook wel een minder leuke kant. Ik heb ergens mijn stem verloren!! Balen zeker nu je hem weer echt nodig hebt. Afgelopen zaterdag moest ik zelfs het Blauwe Podium voor laten gaan. En nog steeds protesteert mijn stem terwijl ik hem echt wel verwen nu. Veel rust (weinig praten), thee en honingdrop en dat samen met wat keeltabletje. Hopelijk wordt het deze week weer wat beter, want ik kan echt mijn mond niet dichtblijven houden. En ik wil wel weer graag gaan zingen. Oké ik heb nog even de tijd tot donderdag dus wie weet.

Een nieuw jaar brengt ook weer nieuwe plannen met zich mee. Ik heb al wel weer twee cruises geboekt maar de zee blijft trekken of …….. misschien ga ik er nog wel een treinreis bij boeken of een cruise met kerst of de jaarwisseling. Oh, dat zijn weer veel te veel ideeën voor dit moment. Op dit moment alleen nog maar even over denken en dat boeken komt later wel.

Wie mij op Facebook volgt zal ongetwijfeld gezien hebben dat ik er een nieuw vriendje bij heb. Hij heet Ollie en ik krijg best wel veel vragen van mensen die hem nog niet kennen wie of wat hij is. Hij is die lieve knuffel olifant die in de hal van het Sophia Kinderziekenhuis staat en heel belangrijk hij is ook fan van Feyenoord. Hij is grappig, net een mens (die het nu ook koud heeft) en maakt leuke dingen mee dus ik volg hem en heb hem toegevoegd aan mijn vrienden. Jullie gaan vast nog meer van hem horen.

Kerstmis 2023

Het is bijna Kerst, vannacht vieren we de geboorte van Jezus het kleine kindje dat vrede op deze wereld brengt. Ieder jaar weer opnieuw vieren we dit feest en zingen we Vrede op Aarde. Helaas is vrede in de wereld ver te zoeken. In de Oekraïne en het Midden Oosten vallen onschuldige slachtoffers maar ook het geweld in ons eigen land neemt toe en bij mij rijst de vraag waar moet dit eindigen.

Toch wil ik in deze blog niet stil blijven staan bij alle leed in de wereld. Want er zijn ook mooie dingen die we deze dagen zien. Samen naar de kerk en samen mooie liederen zingen, samen zijn met familie en vrienden. Zelf ben ik afgelopen week naar de Kerstmaaltijdviering van het R.K. Stadsdiaconaat Delft e.o. geweest. Mooie gesprekken gehad met o.a. iemand die mij van zo’n 40 jaar geleden en daarna gezamenlijk een hapje eten. En dat alles in die mooie Maria van Jessekerk, waar ik graag binnen stap om even met mezelf te praten en te bidden en waar er in de kersttijd een mooie indrukwekkende kerststal staat.

Nu sta ik aan de vooravond van mijn eigen kerstvieringen. Vanavond Kerstavond vieren in een restaurant waar we jarenlang met het gezin naar toe gingen. Gedurende de jaren werden het er steeds minder en nu ga ik daar alleen naar toe en ik verheug me er op. Nee vanavond ben ik niet alleen want ik neem mijn herinneringen mee in een bekende omgeving. Even een tijd van bezinning. Maar morgen ben ik bij mijn broer en zijn gezin en daar kijk ik ook naar uit. Want ook daar zullen we herinneringen ophalen maar zeker ook praten over de toekomst. De studie en toekomst van mijn neef en nicht, hun komende vakantie naar Noorwegen en wat er allemaal nog meer in het vat van 2024 zit.

Zelf heb ik op de valreep van 2023 nog een nieuwe uitdaging bij Omroep Delft gekregen. Ik moest er wel even over nadenken maar ik ga er voor. Als Coördinator Radio (hahaha papa was bij de KPN Directeur Radiozaken dus die appel…..) mag ik samen met bestuur, redactie en alle andere medewerkers van radio maar ook van video de doelstelling van Omroep Delft voor 2024 om streekomroep te worden gaan binnen te halen. Ik weet niet wat me te wachten staat maar ik kijk er naar uit om samen hier de schouders onder te zetten.

Natuurlijk ga ik ook met volle energie verder met Muziek Verleden. Samen met Emmy en Wim starten we op 5 januari met onze 201ste uitzending. We maken er iets speciaals van en hebben daarvoor Ferdinand Bakker uitgenodigd. Maar ik denk dat we in 2024 nog meer speciale uitzendingen op het programma staan en misschien komt er dan ook wel live muziek bij.

En zelf blijf ik natuurlijk ook zingen en optreden op het Blauwe Podium. Op 13 januari staat de volgende editie weer op het programma en ik ben er bijna uit welke liedjes ik daar wil gaan zingen. Maar dat houd ik nog even voor me want wie weet komt er nog iets anders wat dan meer past.

Wat staat er nog meer op mijn lijstje voor 2024. Natuurlijk in Delft samen met mijn collega’s van het CDA de goede dingen doen voor onze mooie stad en haar inwoners. Ik ben niet iemand van goede voornemens maar als je dat toch aan mij vraagt dan zeg ik dat ik ook dit jaar weer volop ga genieten. Dus ook dit jaar ga ik weer cruisen waar ik op adem kan komen van alle uitdagingen en volop kan gaan genieten. Bestemmingen dit jaar? De Noordkaap, Schotland, Oslo en Copenhagen. Alleen de voorpret voor deze reizen is voor mij al een feestje.

Dit zijn allemaal dingen waar ik vanavond tijdens een grandioos diner ook over kan nadenken. Ik hoop dat jullie allemaal ook heel fijne kerstdagen gaan hebben.

Sinterklaas

Het is 5 december vandaag en dat betekent dat het vandaag de dag van Sinterklaas is. Het is druilerig buiten dus het is goed toeven binnen en dat hoeft niet persé bij de open haard te zijn. Het was leuk om in de aanloop naar deze feestdag in het winkelcentrum die verwachtingsvolle gezichtjes van de kinderen te zien. Komt de Sint en kan ik dan met hem op de foto? Maar niet alleen kleine kinderen ook senioren waren verwachtingsvol en ik zag Piet dan ook druk bezig om ook onze oma’s op de foto te zetten. Dan realiseer je je wel dat Sinterklaas niet alleen een kinderfeest is maar voor ons allemaal, jong en oud.

Wat dan wel weer jammer is, is dat in de winkelcentra nauwelijks meer aandacht is voor de Goedheiligman. De uitbundige kerstversiering hangt er al weer een poosje en de etalages vertellen ons dat de Kerst er aan komt. Bij de bloemisten staan de kerststukjes al weer klaar en de kerstbomen groot en klein vliegen de winkels al weer uit. Met een heel dubbel gevoel heb ik afgelopen week ook twee kleine kerstboompjes met lichtjes er in gekocht. Twee jaar geleden was ik eigenwijs. Geen kerstboom kopen voor Sinterklaas dat was mijn devies. Dat jaar viste ik achter het net want er waren na Sinterklaas geen kleine boompjes meer te koop. Dus dat jaar geen kerstboom en dat gaat me dus nooit meer gebeuren. De boompjes zijn binnen en daar blijft het tot komend weekend bij. Daarna ga ik wel verder kijken hoe de versieringen er verder uit gaan zien.

Maar het is ook een dubbele dag vandaag, Vijf jaar geleden stonden we op de begraafplaats Hofwijk voor de crematie van mijn moeder. De dag dat pijnlijk duidelijk wordt dat je er vanaf dat moment alleen voor staat. Nou ja niet helemaal want ik heb nog een broer met zijn gezin maar toch …….. Op die dag zong ik het lied van Karin Bloemen “Geen kind meer” en nog steeds is die tekst heel treffend voor mij. Zelfs zo dat ik het liedje nog steeds niet kan zingen zonder een traan. Wat zou ik het nog graag een keer willen zingen bijvoorbeeld op het Blauwe Podium maar nee ik ga het komende zaterdag niet zingen. Ik kan het nog steeds niet zonder die traan.

Maar straks ga ik een uurtje zingen met Guus. Voorbereiden voor zaterdag wanneer er weer een Blauw Podium is bij Open. Misschien zing ik “Geen kind meer” daar wel en dan alleen voor mijn moeder. Wat ik verder ga zingen zaterdag dat weet ik nog niet helemaal zeker maar dat Imagine hoog op mijn lijstje staat is wel zeker. Wil je weten wat het gaat worden? Kom dan zaterdag vanaf 14 uur bij Open luisteren.

Weer terug thuis en dus ook weer een nieuwe blog

Er was even radiostilte op deze blog maar ik ben er weer. Ik ben alweer een volle week thuis na een heerlijke vakantie in Portugal. Evenals iedereen die terug komt van vakantie ligt er bij thuiskomst weer heel wat te wachten. Ik denk dan niet alleen aan het uitpakken van de koffer, de was en het opruimen van alle snoertjes, opladers en andere noodzakelijke dingen die de vakantie soepel laten verlopen.

Nee want direct na de vakantie roepen ook de dagelijkse en wekelijkse activiteiten die je even bent vergeten omdat je heerlijk de vakantie aan het vieren bent. Ik heb weer genoten; het weer was goed, lekkere temperatuur en ……… sorry droog. De Algarve was dan ook weer een plek van de mooie natuur en het lekkere eten. De ruige natuur op het einde van de Europese wereld Cabo de São Vicente, de forten aan de kust en de leuke plaatsjes als Albufeira, Lagos en Portimão. En om het zingen niet te verleren was er ook een Karaoke Bar waar ik mijn stembanden ook even geoefend heb. Kortom een week met leuke bezoekjes aan hoogtepunten van de Algarve, eten, drinken en plezier maken.

Maar het is weer voorbij en vorige week stond ik op eens op Schiphol. Een plek waar ik niet direct wilde zijn. De bedoeling was Rotterdam maar daar mistte het zo erg dat we na een doorstart doorgevlogen zijn naar Amsterdam. Even nog was de vraag of we met het vliegtuig weer terug zouden gaan naar Rotterdam maar we mochten uiteindelijk het vliegtuig verlaten om onze reis naar huis te vervolgen. Jammer alleen dat sommige medepassagiers niet om kunnen gaan met overmacht en stennis gaan maken tegen de stewardess. Ook zij wilde na 6 uur vliegen wel terug naar huis en stond eigenlijk op een plek waar ze niet wilde zijn. Respect hoe zij de tierende man uiteindelijk rustig kreeg.

Later dan verwacht was ik dus pas thuis en kon ik denken aan wat de daaropvolgende week zou gaan brengen. Zingen (Blauwe Podium), vergaderen (politiek) en een bezoek aan het Theater de Veste. En dat alles in de stromende regen. Wat ben ik nat geworden zeg! Maar de week zit er weer op met de verzuchting wat gaat de tijd toch weer snel. Sinterklaas is al weer in het land en overal zie ik de kerstbomen en versieringen al weer verschijnen. Voor we het weten is het al weer 2024 …….. pff

Leuk om nog even te vertellen. Vanochtend was ik zelf eens gast bij Delft Centraal van Omroep Delft. Het was weer eens wat anders om niet zelf de gastvrouw te zijn bij een radio-uitzending. Samen met Rinske van GroenLinks spraken we over Wonen en Woonruimte in Delft en onze gastheer was Frits. Maar voordat wij het woord mochten voeren opende Marja van Bijsterveld, onze burgemeester de Sintvoorieder1 actie. Tijdens de actieweek worden cadeaus ingezameld voor kinderen die anders geen cadeau krijgen met Sinterklaas; kinderen die in (verborgen) armoede zijn opgegroeid. Een mooie actie en je kunt de cadeaus o.a. inleveren bij Omroep Delft van maandag tot en met vrijdag van 9:00 tot 15:00 uur. En je vindt Omroep Delft aan de Van Bleyswijckstraat 91 in Delft. Meer informatie kun je hier lezen. Doen hoor want de Sint moet bij elk kind langs gaan.

Heb ik een saai leven of toch niet

Ja elke week ziet er bijna hetzelfde uit en ik kan er de klok op gelijk zetten. Iedere week weer in hetzelfde stramien vergaderingen voorbereiden en acties opvolgen (oeps waar ken ik dit van??) en Muziek Verleden. Op de vrije momenten, die zijn er echt nog voldoende, is er ook nog de muziek, de lessen maar ook zelf wat aanklungelen. Maar er zijn natuurlijk ook wel hoogtepuntjes, de zogenaamde krenten uit de pap.

De weekenden met vrienden, het theaterbezoek, lekker eten alleen of ook met vrienden. Gezellig aan de borrel in de kroeg en winkelen, my guilty pleasure. Maar deze afgelopen week was het wat minder en dat alles kwam door Ciarán. Hij raasde over Europa met ongekende krachten. Normaal heb ik er niet zo’n last van maar deze keer kon ik het niet zo leuk vinden. Alle afspraken afgelopen donderdag veranderden of vervielen en dan blijkt dat je echt een gewoonte dier bent want ik was echt een beetje uit mijn doen.

Op mijn balkon op de 7e etage alle losse spulletjes weghalen en in de wind en regen wat dingen vastzetten zodat ze geen overlast voor anderen maar ook voor mezelf zouden opleveren. Maar goed we hebben het overleefd en we hebben de draad weer opgepakt. Het is ongemerkt we een stukje kouder geworden en door de wintertijd wordt het ook al weer sneller donker. Dus we weten het zeker de winter is in aankomst.

Dat gaat ook weer een gezellige tijd worden. De gordijnen gaan dicht, kaarsjes worden aangestoken en ook de herfstvruchten vinden weer een plekje op schalen. Heerlijk op de bank met een boek of een goede film. Het heeft ook wel zijn charme. Hoewel dat wil ik nog wel even uitstellen want binnenkort ga ik een weekje naar Portugal. Het weer daar heb ik niet in de hand maar ik vertrouw er op dat dat wel goed zit.

Maar even er tussen uit en even opladen voor de winter. Ik heb zin in de mooie Algarve met Cabo de São Vicente, of Kaap Sint-Vincent. Het meest zuidwestelijke punt van Europa, het einde van de wereld en zo voelt het hier ook echt. In de ruige natuur op deze kaap heb je vanaf de hoge kliffen een geweldig uitzicht over de Atlantische Oceaan. Ik was er al eens en het heeft een grote indruk op mij gemaakt net als de Noordkaap in Noorwegen, waar ik volgend jaar weer heenga.

En daarna gaan we ons opmaken voor de feestdagen. Voor Muziek Verleden hebben we al wat plannen in de grondverf gezet dus dat gaat wel goed komen. En verder …….. ik zie het wel tegen die tijd.