Wat een feestjes dit weekend

Het was alweer het einde van de eerste maand van het nieuwe jaar. Ik ga nog niet zeggen en het is al weer bijna kerst want we hebben nog elf maanden te gaan. Maar toch de tijd gaat weer heel snel. Als ik even terug kijk was het een leuke maand maar de maand die komen gaat, februari, wordt wel een hele spannende voor mij en daar zijn we nu in beland.

Of het nu een idee was om de maand op een waardige manier af te sluiten weet ik niet maar na best een drukke week, eh ik ben wel gepensioneerd, kwam tijdens de VrijMiBo het idee op om ’s avonds met vrienden mee te gaan naar het theater. Ik had nog geen kaartje maar dank zij de mobiele telefoon kon ik nog net het laatste kaartje in de zaal bemachtigen. Een van te voren geplande rustige avond op de bank bij de televisie werd dus een avond in het theater bij “Van Dik Hout”. Dat was beslist geen slechte keuze. Een enthousiaste band op het podium, goede stemmen oude en nieuwe hits. Mee zingen en dansen heerlijk. Het weekend was goed begonnen.

En mocht ik dan vrijdagavond lekker mee blèren met de muziek van “Van Dik Hout”, zong ik zaterdagmiddag zachtjes mee met Eddy in café de Joffer. Helemaal een verrassing was het niet dat hij mij wel vroeg om een liedje te zingen. De vorige keer had hij het wel gezegd maar dit keer had hij Paul meegenomen met wie hij zijn liedjes zong. Dus ik ging er vanuit dat het er niet van zou komen. Nou dat had ik goed mis want ja hoor ik werd uitgenodigd om toch maar te komen zingen. Het liedje van Jan Rot “De Achtbaan” met behulp van de telefoon voor de tekst. En ik was er zelf niet ontevreden over.

Het werd een heel gezellige middag daar bij de Joffer. Ook Marianne, de vrouw van Eddy, zong een paar liedjes mee. Dus het werd een muzikale middag met een wijntje en lekkere hapjes.

Maar daar was het nog niet gedaan want zondagmiddag was er weer een Wijn-Spijs proeverij bij “De Kurk”. Ook daar was het weer gezellig en ontmoette ik weer veel oude bekenden. Dit keer waren het wijnen uit Zuid Italië en Sicilië die Jur had gevonden. Natuurlijk had Jannie weer voor de bijpassende gerechtjes gezorgd. En zo ben dan zo’n vier uur bezig met eten en drinken.

Als ik dan zo terugkijk op mijn weekend dan kan ik wel zeggen dat het echt wel mooie feestjes waren waarin ik terecht kwam. Het heeft me in ieder geval weer energie gegeven voor de voorbereidingen van mijn volgende “once in a lifetime experience” die een kleine drie weken gaat duren. Die voorbereidingen gaan beslist nog wel wat stress opleveren maar goed ik kan er met frisse moed aan beginnen.

Pubquiz en een spontane actie bij Martinus

Foto Alyssa van Heyst

Na een drukke week bij de Omroep is het weekend er weer voor de ontspanning. De verkiezingskoorts komt langzaam op gang. Het duurt nog maar acht weken en dan kunnen we zien wat het resultaat van alle campagnes en met name die van CDA Delft hebben opgeleverd. Maar voor de Omroep is het nu even aanpoten. Lijsttrekkersgesprekken, voorbereiden van het Stadsdebat met de lijsttrekkers en de debatten met kandidaat raadsleden.

Dus het weekend is weer een rust moment. Nergens over nadenken en genieten. Hoewel bij een pubquiz moet je wel je hoofd er bij houden. Antwoord geven op vijftig vragen in vijf categoriën ga daar maar aanstaan. Wel mijn pet af voor de makers van de pubquiz. Aan de kust van Zuid-Spanje hebben zij de vragen bedacht en deze waren niet echt allemaal heel eenvoudig hoewel er ook best wel wat “o, ja” vragen bij zaten.

Maar goed op vrijdagavond liep langzaam Café VanOuds vol. Het kleinste café van Delft huisvestte maar liefst eenenvijftig mensen die fanatiek een antwoord op de vragen probeerde te vinden. Telefoons waren verboden dus alles op eigen kracht met aan het einde drie winnaars waaronder het team waar ik bij hoorde. Yeah!! Wij mogen nu vier maanden de wisselbeker meenemen waarna we hem aan het tweede winnende team moeten overhandigen. De derde winnaar, dit keer weer het barteam, mag de laatste vier maanden de beker weer mag hebben zodat we volgend jaar weer met een pubquiz gaan strijden om het winnen van de beker.

Tijd dus voor een rustige zaterdag met voorzichtig wat voorbereidingen voor mijn vakantie. Ik besloot ’s avonds maar even te kijken of Martinus nog een erwtensoepje voor mij had. En ja hoor dat was er. Het was niet erg druk meer toen ik er kwam maar er zaten wel gezellige mensen. Hoewel we aan verschillende tafeltjes zaten werd er gezamenlijk meegezongen door de gasten met de liedjes die uit de luidsprekers kwam. Leuk Nederlandse evergreens als Even aan mijn moeder vragen. Nou we vroegen niets maar we deden het gewoon. In het gesprek wat na het zingen volgde bleek dat de wereld wel erg klein was. We hebben gemeenschappelijke kennissen, komen in dezelfde horeca gelegenheden in het centrum van de stad en we hebben dezelfde interesse in muziek. Dat laatste zal dus niet verbazen. Goed met de afspraak dat we elkaar wellicht nog wel eens zullen ontmoeten bij Vanouds is gemaakt. Ik ben benieuwd.

Een muzikaal begin van 2026

Na een best wel hectisch einde van 2025 zitten we nu al weer over de helft van de eerste maand van het nieuwe jaar. Ik ben alweer helemaal gewend er aan en alles gaat weer een plekje krijgen in mijn dagelijkse beslommeringen. Maar grote veranderingen komen er weer aan. Over een maandje ga ik de reis van mijn leven maken. Tenminste dat denk ik en ik kijk er dan ook erg naar uit. Als ik dan terugkom dan is het tijd om afscheid te nemen van de Commissie Sociaal Domein en Wonen (SDW) van de Gemeenteraad van Delft. Ik sta in Delft als nummer 14 op de lijst en ter informatie die was wel op mijn verzoek. Dus dan wordt het weer tijd voor nieuwe uitdagingen maar ik weet nog niet welke. Wat wel blijft is dat ik zo wie zo bezig blijf met de muziek.

En zoals de titel al zegt het begin van 2026 was heel muzikaal dus ik kon mijn hart er aan ophalen. Het begon al op 31 december 2025 waar om 21 uur de Muzikantenavond Oud & Nieuw van start ging in HAL015. Met vele Delftse muzikanten was daar een groot feest om het oude jaar uit te luiden en 2026 te verwelkomen. Wat heb ik genoten van de optredens met vele bekenden en onbekenden.

Na deze spetterende avond, de bubbels waren smaakten weer lekker, volgde er een witte week. Lekker veel sneeuw en kou. Hoewel bij mij in de buurt was de sneeuw in no time omgetoverd tot een vieze blubberige gladde massa. Reden om alleen voor het hoogst noodzakelijke naar buiten te gaan.

Wel bleef de vraag of het later in de wat beter zou gaan worden zodat ik weer naar het theater zou kunnen gaan. Gelukkig was dit het wel geval en op vrijdag 9 januari stond de première van Pink Floyd The Band met The Story of Floyd part 2 op het programma. Wat een show was dat. GEWELDIG!! Na de voorstelling samen met Emmy ook nog wat zaken gedaan met een van de muzikanten en die komt in mei zijn opwachting maken in ons muziekprogramma Muziek Verleden bij Omroep Delft.

Maar daarmee was de week nog niet ten einde. Want op zaterdag volgde bij de Joffer nog een gezellig optreden van Eddy de Jong. Lekker genieten van een wijntje en tussendoor een goed gesprek. En dat met de muzikale omlijsting van Eddy, als hij zingt is het altijd al een succes. Maar ook zijn vrouw, Gert Jan en Marcel namen de microfoon en onder begeleiding van Eddy zongen zij hun nummers. Een feestje op de zaterdagmiddag in het centrum van mijn stadje.

Na dit optreden was ik nog niet klaar want dinsdag had ik een kaartje weten te bemachtigen van de broers Sander en Arnout die samen Tangering vormen. Een heel ander podium als met Pink. Daar stonden veel muzikanten op het podium en dit keer waren het twee mannen met prachtige stemmen. En voor alles is er een eerste keer want ik heb nog nooit meegemaakt dat de toegift midden in de zaal gegeven werd. Beide stonden op een stoel en zongen daar hun allerlaatste nummer van de avond.

Na dit optreden was ik nog niet klaar. Dvořák en Bartok maakten op vrijdag in de Doelen in Rotterdam hun opwachting. In een volle grote zaal onder leiding van Lahav Shani, de vertrekkende dirigent en leider van het Rotterdams Philharmonisch Orkest was het wederom genieten van een vioolconcert (Bartok) en de 8e Symfonie van Dvořák. Een prachtige violiste en een uitmuntend orkest bezorgde me weer een hele mooie avond waar ik nog van zat na te genieten in de trein terug naar huis..

Naast al deze mooie optredens was het zaterdag mijn beurt. Op het Blauwe Podium van Guus Westdorp. Natuurlijk eerst nog even een uurtje zingen met Guus om even de nummers die ik wilde gaan zingen door te nemen. Voor het Blauwe Podium had ik gekozen voor Vivre/Laat me en Vincent. Maar natuurlijk was er ook nog een uurtje zingen bij Ron. Daar kwamen weer heel andere nummers aan bod. En daarna naar Open om daar met Guus de twee nummers te gaan zingen. Er waren nog niet zoveel zingers als anders maar toch werd het een leuk programma en een hele fijne afsluiting van de week.

Ik kan nu gaan uitzien naar mijn verblijf op de Oosterdam en de avonden bij Billboard on Board en in de Rolling Stone Rock Room over een maandje. Natuurlijk is er ook nog een Pubquiz bij Vanouds en op 31 januari is er bij de Joffer weer een optreden van Eddy de Jong. Dus mij hoor je over januari 2026 niet klagen, het jaar is goed begonnen. Hopelijk volgen nog 11 heerlijke maanden.

Een muzikaal einde van een politieke week

Tussen alle beslommeringen door kon ik de afgelopen week weer met een goed gevoel afronden. Op alle gebieden was het weer lekker druk dus ik ga me nog steeds niet vervelen. Er is veel te doen met de verkiezingen in aantocht en dan heb ik het niet alleen over de landelijke verkiezingen maar ook over de komende gemeenteraadsverkiezingen.

Nu probeer ik wat van de debatten te volgen die er voor de Tweede Kamer worden gehouden. Tot op heden vind ik deze nog niet heel spannend. Het is meer van hetzelfde waarbij er twee of drie partijen zijn die door elkaar aan het praten zijn en elkaar niet laten uitpraten. Gaat dit nu echt wat helpen om een goede keuze te maken? Hoewel het jullie niet zal verbazen heb ik mijn keuze allang gemaakt maar ik heb toch maar even de stemwijzer ingevuld: 90% op mijn eigen partij. Dat gaat dus goed komen.

Voor de gemeenteraadsverkiezingen is het nu ook nog even aanpoten. Als lid van de kandidaten commissie gaan we nu de gesprekken voeren met de kandidaten voor onze kieslijst in maart 2026. Leuk maar wel de goede vragen stellen en dus even je aandacht er bij houden. Maar ook het plannen van de afspraken kan hoofdbrekens opleveren.

Gelukkig is er ook tijd voor ontspanning. Lekker zingen en luisteren naar muziek. Ik ben begonnen aan een nieuw zangjaar bij Rootz en dat betekent ook weer kijken naar nieuwe liedjes. Paul de Leeuw en Jan Rot zorgen voor de Nederlandstalige liedjes en een voor mij nog onbekende zangeres Indila voor een Frans chanson. Maar er zullen er nog meer gaan volgen in alle drie de talen. Suggesties?

Mocht ik donderdag eerst zelf beginnen met zingen, ’s Avonds kon ik mijn hart ophalen bij Rob Kemps die leuke verhalen over Hemel op Aarde vertelde en ons mee nam op een muzikale reis over de beroemde begraafplaats Père-Lachaise in Parijs en op zijn eigen mijmeringen op de begraafplaats waar zijn grootouders begraven waren. Een fantastische voorstelling in een uitverkocht theater De Veste.

Het muzikale hoogtepunt moest nog komen. Vrijdag samen met broer en schoonzus in Rotterdam naar een fenomenale uitvoering van de Symphonie Fantastique (een liefdesnachtmerrie) van Hector Berlioz door het Rotterdams Philharmonisch Orkest voorafgegaan door een pianoconcert van Saint Saëns. Genieten van de muziek en het ophalen van herinneringen uit onze jeugd (oef ik voel me nu oud) waarin klassieke muziek een belangrijke plek innam.

Dan was er nog een muzikaal feitje waar ik alleen een beetje trots op kan zijn. In de zomer heb ik een workshop liedjes schrijven gevolgd. Ik heb een tekst geschreven over de elementen en onze aardbol. Er zat een melodietje onder maar ja dat vond ik een beetje saai. Die tekst heb ik aan een radiocollega met veel ervaring in AI gegeven en hij heeft daar een mooi nummer van gemaakt. Voor de eerste keer ben ik blij met AI. Ik ga zeker verder met dit liedje zodat ik het ook zelf ga zingen. Leuk was wel dat hij het liedje ten gehore heeft gebracht tijdens de uitzending van Delft Centraal op maandagochtend. Dus …. nee hoor maar mijn liedje is al wel op de radio geweest.

Positieve vibes

Kon ik vorige week vertellen dat voor mij het theaterseizoen in Rotterdam weer begonnen was dan is nu ook de kop van het theaterseizoen in Delft er ook weer af. Met een fantastische “The Stones versus The Beatles Battle”. O.a. de muzikanten Harry Sacksioni, Syb van der Ploeg en Manny Angeletti maakten er met hun zang en verhalen een waar feest van. Weliswaar met een emotioneel momentje toen Harry vertelde over Edward Reekers. Helaas hoorde ik afgelopen dinsdag samen met vele fans dat Edward veel te jong is overleden. En dan te bedenken dat we de kaartjes kochten met het idee dat hij nog op het podium zou staan.

Maar goed het werd toen al met al een hele mooie avond die wat mij betreft best nog wel wat langer had mogen duren. Maar aan alle mooie dingen komt een einde zo ook hier aan en eigenlijk had ik ook wel weer genoeg gedanst, nou ja gesprongen, voor deze week.

Het weer was het afgelopen weekend nou niet bijster rustig. Lekker veel wind wat ook de planten op mijn balkonnetjes merkten. Tja het gaat weer tijd worden om ook daar alle spullen weer binnen te halen. Ik heb nog wel wat wintervaste planten gehaald en ik moet kijken welke lampjes ik lekker laat hangen. Goed dat ik een mooie klus voor het komende weekend en dan ook de kussens maar even binnen halen.

Een andere mooie klus voor het najaar gaat worden is het lezen van mijn nieuwe boek. Weer een heerlijke thriller van Elizabeth George over Thomas Lynley en Barbara Havers. Heerlijk genieten van de ingenieus opgebouwde spanning, Er is wel een maar, het boek heeft meer dan 750 pagina’s en dat lees ook ik niet in een dag uit. En ik moet eerst nog het boek van Henri Bontebal lezen.

Deze week staat ook in het teken van de verkiezingen. Eerst landelijk dus worden we doodgegooid met kibbelende politici aan de talkshow tafels. Verfrissend zijn overigens wel de uitzendingen van EO’s Buitengewoon gesprek. Deze week was het de beurt aan Henri Bontebal, Jimmy Dijk en Mona Keizer. Ze kregen verrassende vragen waarop kwetsbare en soms ook emotionele reacties kwamen. Het was serieus programma met een luchtige en ontspannen twist.

Maar we staan natuurlijk ook voor de Gemeenteraadsverkiezingen. Deze zijn pas in maart 2026 maar hier moet wel het e.e.a. worden voorbereid. Een kandidatenlijst, een verkiezingsprogramma en een campagneplan. Gisterenavond kozen we, CDA Delft, tijdens een ALV een nieuwe lijsttrekker. Nou ja nieuw, bij de vorige verkiezingen wat Frank Visser ook al onze lijsttrekker en is hij met veel energie en overgave in de afgelopen periode onze fractievoorzitter geweest. Dus eigenlijk niet zo’n grote verrassing. En we hebben vertrouwen in een goede afloop van de verkiezingen en hopen er op dat we in de volgende raadsperiode een wethouder mogen gaan leveren. Dus hebben we ook een kandidaat wethouder gekozen en dat wordt Gerrit Jan Valk. Nu gaan we verder met de lijst want wie worden de nummers 2 t/m 50. Een pittige klus die we voor half november moeten hebben afgerond. Werk aan de winkel.

Met het programma voor de volgende verkiezingen en de plannen voor de campagne gaan we een mooie tijd tegemoet. De sfeer zat er gisterenavond goed in, de stemming is top dus we gaan er tegen aan.

Hemel en Aarde

Vorige week is het weer begonnen. Het nieuwe theater seizoen met de Hemel en Aarde. Het was weer een heerlijke avond na een vermoeiende dag.

Het was weer vrijdag en dan is er dus weer een week afgerond. Donderdagavond werd het weer laat in de Raadszaal van Delft. De eerste raadsvergadering onder voorzitterschap van onze nieuwe burgemeester. Hoe zou die het gaan doen. Hij kon in ieder geval zijn borst nat maken want het was een vergadering met veel bespreekpunten. Het was zelfs zo erg dat de raadsleden een “winstwaarschuwing” kregen. Het zou wel eens kunnen zijn dat de vergadering een vervolg zou hebben op de maandag. Dat gebeurde gelukkig niet maar even goed was het een lange vergaderavond.

Het was wel even wennen aan de nieuwe voorzitter van de Raad maar hij had snel zijn draai gevonden. Strak en streng leidde hij de vergadering met ook nog een klein vleugje humor. Dus niks mis mee. Ik ben benieuwd hoe hij het er vanavond afbrengt want dan komt hij als portefeuillehouder in actie bij de commissie Economie, Financiën en Bestuur. Helaas kan ik vanavond wegens andere verplichtingen voor het CDA Delft niet in de raadszaal zijn maar ik ga het wel volgen of terugkijken. Ik ben benieuwd.

Maar na een lange avond, ook o[ de publieke tribune, wachtte ook de Omroep weer. Een nieuwe technicus die volledig onverwacht voor een zieke collega inviel en zich prima en heel rustig kweet van zijn taak. Wat is het toch fijn om samen te mogen werken met deze vrijwilligers bij de Omroep. Dit keer was er niet veel tijd om te blijven napraten want via een broodje haring in de nieuwe viszaak ik Delft had ik een vergadering voor het CDA bij het Hoogheemraadschap. Dus rennen maar.

Maar dan kon het weekend eindelijk beginnen: de vrijmibo bij VanOuds. Even bij komen en bij kletsen. Napraten over het verjaardagsfeestje van Marjan met de fijne muziek. Maar ook hier weer eerder dan gewoon weg want ik moest nog naar Rotterdam voor het eerste concert van het nieuwe seizoen.

Het Rotterdams Philharmonisch Orkest had Bruckners Hemel en Aarde op de agenda staan. En dan te weten dat ik in het zomerreces tijdens mijn eerste liedje heb geschreven over de Lucht (Hemel), Aarde, Vuur en Water heb geschreven. Maar dat heeft er niets mee te maken. Voor de pauze zong een prachtig koor met soli begeleid door het orkest en orgel het Te Deum en na de pauze mochten we genieten van de vierde “Romantische” symfonie. Dit begin van weer een seizoen lang mooie muziek was de afsluiting van weer een mooie week.

Ik ben er weer

Ik zal maar met de deur in huis vallen. Met mij gaat alles goed ook al ben ik al bijna 2 maanden uit de lucht. Maar ik ben in de afgelopen maanden lekker druk bezig geweest. En dat betekende dat ik minder tijd had om te schrijven.

De vorige keer dat ik actief was stonden we in de gemeente aan het begin van het zomerreces. Geen politieke activiteiten dus maar wel meer tijd voor andere dingen. Gezellig lunchen met vrienden en familie; lekker bijpraten en ideeën met elkaar delen. Praten over vakanties die al voorbij waren maar ook toekomstige vakanties. Heerlijk en dan beginnen ineens de zomervakanties bij de Omroep.

Dat was 2 maanden lang het maken van Delft Centraal op de woensdag en daar waar gaten ontstonden zorgen dat deze toch gevuld werden. Dat laatste is samen met mijn andere collega’s goed gelukt.

Op de woensdagen stond ik er gelukkig niet altijd alleen voor. Ik had ook dit jaar weer een aantal mensen bereid gevonden om samen met mij het programma te presenteren. Het werden stuk voor stuk leuke uitzendingen. Ik mocht met de wereldkampioenen Tango dansen praten. Zij stonden op punt om een maand te gaan dansen in Buenos Aires waar ik in februari zelf een workshop Tangodansen heb gepland.

Met Guus gesproken over zijn vrijwilligers werk met o.a. gasten van Pieter van Foreest. met Bram een hele uitzending gevuld met het Jazzfestival, met Titus een uitzending over senioren en ouderenwerk in Delft en tot slot met twee leuke jongedames, Milou en Sterre, een leuke uitzending over studeren en werken. In deze laatste uitzending zat ook het indrukwekkende onderwerp van de dementalcoach die er is voor ondersteuning van de mantelzorgers van met name jong dementerenden.

Natuurlijk heb ik in de vakantie ook aandacht besteed aan mijn stem. Lekker oefenen voor weer een Blauw Podium dat voor mij het laatste Blauwe Podium op het Bagijnhof werd. Deze week zijn we al weer begonnen aan het Blauwe Podium bij Open.

Maar ik heb nu ook zelf een liedje geschreven. De tekst is helemaal van mezelf en de muziek heb ik samen met een coach gemaakt. Het was een geweldige ervaring en ik ben er nog steeds trots op. Of ik er verder nog wat mee ga doen. Geen flauw idee op dit moment.

Inmiddels is het zomerreces voorbij en zijn ook alle vaste mensen van Delft Centraal weer terug op honk. Dus weer rustig zou je zeggen. Ja was dat maar waar. We hadden het feestelijke afscheid van onze burgemeester en natuurlijk ook de installatie van de nieuwe burgemeester.

Deze week is er de eerste raadsvergadering die hij gaat voorzitten. Ik ben heel benieuwd dus zit ik donderdag weer op de publieke tribune.

Maar ook het fractiewerk gaat weer verder. De eerste fractie- en commissievergadering zijn al weer geweest. En dan komen er natuurlijk weer verkiezingen. Eerst voor de Tweede Kamer en daarna de Gemeenteraad. Bij die laatste verkiezingen sta ik niet meer op de lijst maar ik zit wel in de kandidatencommissie die een kandidatenlijst opstelt en ter goedkeuring voorlegt aan bestuur en leden. Dat worden dus heel wat gesprekken met leden die zich graag voor ons mooie Delft willen inzetten. De kop is er weer af dus.

En deze week begint ook weer het theaterprogramma. Concerten in de Doelen en andere voorstellingen in Theater de Veste. Dus ook weer voldoende tijd voor ontspanning al lijkt mijn agenda al weer aardig vol te lopen. Wat kun je het toch druk hebben als pensionado die zich eigenlijk nog heel jong voelt. Maar ik ga vol goede moed verder want er staan weer hele leuke dingen op de planning.

Grrrrr en de dag begon nog wel zo gezellig

Ja grrr alles lijkt een beetje tegen te gaan zitten vandaag en dan zijn we nog maar net op de helft. Het zag er vanochtend niet naar uit dat ik nu zit te grommen achter mijn laptop. Geen afspraken vandaag. Nou ja alleen een pakket aan de overkant ophalen maar dat is een fluitje van een cent. Dus relaxt een kopje koffie drinken met een oranje soesje, want ja de koning is zondag jarig dus het mag, en het krantje lezen.

In die krant een alarmerend bericht over Meta van de Autoriteit Persoonsgegevens. Ik ben niet zo’n fan van deze instelling maar als die waakhond alarm slaat is het voor mij wel een reden om even verder te lezen. AI wordt genoemd en zeg dat het aan mijn leeftijd ligt maar ik heb ook moeite met AI. Ik ben er van overtuigd dat AI best op een goede manier kan worden ingezet en het werk vergemakkelijkt maar AI kan ook misbruikt worden en dat beangstigd me wel. Wat is nu echt en wat is fake. Soms is het makkelijk te zien maar het wordt wel steeds overtuigender. Kort en goed op mijn aktielijstje komt bezwaar maken te staan.

Omdat er verder gaan akties staan dacht ik, ik ga even lekker zingen. Gisteren heb ik weer een nieuwe afspraak gemaakt voor een sessie met Guus zodat ik op het Blauwe Podium weer goed voor de dag kan komen. En o, ja ik moet de geluidsopname van afgelopen zaterdag nog even knippen. Op het aktielijstje voor vandaag dus.

Maar eerst zingen en ja hoor na een half uurtje staat de buurvrouw van twee verdiepingen lager voor mijn deur. Of het wat zachter kan want ze heeft nachtdienst en ze kan niet slapen. Ehhhh zachter? Zo hard had ik de muziek niet aan staan maar ja volgens mij hoort ze het ook als ik nies. Ik ben dus maar gestopt en het was trouwens ook lunchtijd.

Nu zit ik dus al weer even achter mijn laptop om mijn aktielijstje af te werken. Een format maken voor ons programma 2.0 dat al even ligt maar dat ik vandaag wil afronden. Collega’s inlichten over de programmering voor de komende weken waarin we veel aandacht gaan besteden aan het einde van WOII en de bevrijding. Zo dat waren 2 vinkjes, gedaan dus. Dan maar verder met bezwaar maken. Dat is toch wat lastiger dan gezegd werd of zal dit ook aan de leeftijd liggen. Laten we het maar op het laatste houden.

En dan nu voorlopig de laatste aktie weer een blog schrijven. Ik merk dat ik tijdens het schrijven in ieder geval weer een beetje tot rust kom. Ik luister naar het mooie liedje Une fille aux yeux clairs van Michel Sardou en dat maakt veel goed. Wel jammer dat ik dat nu even niet kan zingen maar daar wil ik nu even niet aan denken. Ik ga mijn pakketje maar ophalen. Morgen met Wim Muziek Verleden maken, naar het theater en dan zijn we klaar voor Koningsdag. Het wordt weer feest dit weekend en dat knippen? dat ga ik later nog wel doen.

Hallo, hier ben ik weer

In mijn vorige blog vertelde ik over mijn twijfels maar dat ik in ieder geval wel blogs zou blijven schrijven. Tja en dat moet ik dan dus wel doen. Maar tot mijn schande moet ik bekennen dat ik sinds half maart niets meer geschreven heb. Niet dat ik geen inspiratie gehad heb, want ik heb al verschillende keren op het punt gestaan om weer eens wat te gaan schrijven. Het is er niet van gekomen mede omdat ik nog geen keuze heb gemaakt of ik verder ga op Facebook.

Naar aanleiding van mijn blog heb ik een aantal reacties ontvangen met suggesties over nieuwe systemen. Signal in plaats van Whats App en Vero in plaats van Facebook waren er twee van. Ik heb deze systemen ook gedownload en heb daar wat rond gekeken. Kon er nog niet zo enthousiast over zijn. Maar er is ook nog iets anders. Ik kan wel heel eigenwijs zijn en zeggen ik stap over maar welke informatie ga ik dan missen. Ik haal heel veel informatie van Facebook en praat met al mijn vrienden, familie en collega’s via Whats App. Dus ik heb nog niet besloten om over te stappen en blijf voorlopig blijf ik dus bij het oude.

Dus dan maar weer een blog gaan schrijven en jullie weer meenemen in mijn activiteiten. Oh nee ik ga nu geen geschiedschrijving doen ik pak gewoon de draad weer op in het nu. Ik heb het nog steeds lekker druk en zie steeds weer interessante dingen. Zoals alle werkzaamheden die nu voor mijn huis plaatsvinden.

Er rijdt geen tram 1 meer voor mijn huis maar het is nu bus 50. Reden? Een brug verderop is in onderhoud dus grijp je gelijk maar de vernieuwing van de trambaan aan. Oude rails er uit zodat er nieuwe geplaatst kan worden waarop het nieuwe model tram kan rijden. Tja waarom er dan takken van bomen gezaagd moeten worden is mij een groot raadsel. Ik ga proberen daar nog wel achter te komen. Geen tram maar bus dus. Gelukkig is het nu wat beter ingeregeld als in de eerste week want toen was het volstrekt onduidelijk bij welke halte de bus zou gaan stoppen. De ene chauffeur stopte bij de tijdelijk nieuwe halte en de ander stopte gewoon bij de opgeheven halte. Doordat deze best ver uit elkaar lagen reden de bussen wel regelmatig maar kon je ook wel eens lang moeten wachten totdat de bus bij de door mij gekozen halte zou stoppen. Deze kinderziekte lijkt er nu toch wel uit te zijn. Gelukkig maar.

Dan staan we nu weer voor het Paasweekend. Ik start op vrijdag want dan ga ik naar de Mattheus Passion in de Nieuwe Kerk. Ik kijk er erg naar uit. Zelf heb ik in de tijd dat ik nog zong in het St Hippolytus Koor van George regelmatig koralen uit de Mattheus gezongen maar nu wordt het de hele uitvoering van zo’n 5 uur. Maar goed ik wil het een keer meegemaakt hebben dus ga ik er voor.

Dan volgt er een lekker lang weekend. Geen redactievergadering bij Omroep Delft (die zal nu misschien naar de dinsdag verschoven worden) om 09:00 uur. Ja dan hoef je niet meer te werken maar zit je elke maandagochtend bij de studio. Het was wel even wennen maar het gaat en ik moet zeggen een goed begin van de week. Op dit moment zijn we bij de Omroep ook bezig om onze bijdragen aan alle activiteiten rondom de Bevrijding te coördineren. Het gaat dus een interessante tijd worden. Kijk en luister in ieder geval een keertje naar Omroep Delft want het gaat de moeite waard zijn.

Het zingen ben ik ook niet vergeten. A.s. zaterdag is er weer een Blauw Podium bij Open en ook daar mag ik weer twee liedjes zingen. Ik denk dat ik wel weer twee mooie nummers heb uitgekozen. Gisteren nog even bij Guus geweest dus ik ben voorbereid en heb er weer zin in. Na zaterdag nog een keer in Open en dan gaan we in juni weer naar het Bagijnhof waar we weer lekker buiten gaan zingen. Waarschijnlijk ga ik de eerste keer missen omdat ik dan nog op vakantie ben maar goed er komen nog meer Blauwe Podia op het Bagijnhof.

Dus weer voldoende om naar uit te kijken en als ik naar mijn agenda kijk heb ik ook lekker wat te doen. Ik verveel me niet. En ook het schrijven van deze blog was me weer een genoegen. Dus ik ben weer terug.

Een weekend met tosties, pubquiz, Blauw Podium en een festival

Het was me het weekendje wel en eigenlijk begon alles al op donderdag. Donderdag is natuurlijk de gemeenteavond, dat betekent dat ik die avond vrijhoudt voor vergaderingen en bijeenkomsten van de gemeenteraad. Deze avond stond de Commissievergadering van het Sociaal Domein en Wonen op de agenda. Ik kon dus aan de bak. Maar voordat ik naar die vergadering kon verliep de dag best al druk.

Het waren best wel leuke dingen die er voor die vergadering nog gebeurde. Natuurlijk de zangles bij Ron waar ik naast de stemoefeningen ook nog een paar nieuwe nummers heb gezongen. Natuurlijk ook de nummers die ik uiteindelijk zaterdag op het Blauwe Podium heb gezongen. Lekker ontspannen en ook deze keer weer een feestje.

Eerder op de dag kwam Emke mijn nieuwe reisgenoot Sam afleveren. De nadere kennismaking kon niet gelijk plaatsvinden maar inmiddels heb ik hem al helemaal klaar gemaakt. Wat is Sam? Tja na mijn vorige reis moest ik na ruim 11 jaar afscheid nemen van mijn witte koffer, trouwe reismaatje. Dus er moest een nieuwe komen en dat is Sam. Niet helemaal wit maar bijna wit dus makkelijk terug te vinden op vliegvelden etc.. Dus een slot dat moet ingesteld worden en naam en adres gegevens moeten ingevuld worden. Zo hij is klaar voor mijn komende reis waarop ik nog wel even moet wachten.

Maar dan de tosties. Donderdagavond was er weinig tijd om eten te koken dus een lekker broodje gegeten om vervolgens vrijdag zowel te lunchen als te dineren met tosties. Want ook de agenda voor vrijdag zat bommetje vol. Muziek Verleden een afspraak en daarna naar Café Vanouds voor de vrijmibo gevolgd door een pubquiz. Lunchen dus in de stad met ja de eerste tosti en ’s avonds voor de pubquiz volgde de tweede. Na het eten van beide tosties kon ik een test doen en ik moet zeggen beide tosties waren lekker hoewel de eerste niet echt heel warm was. De winnaar van de dag is dus die van Café van Ouds.

Café van Ouds is zo’n beetje het kleinste café in Delft ontving voor de pubquiz ongeveer 40 deelnemers. We zaten hutje mutje en antwoorden goed en fout gingen luid en duidelijk door het café. Ook de quizmasters Marcel en Wim zetten de deelnemers de ene keer op het goede been en de andere keer weer op het verkeerde door het geven van hints. De sfeer zat er dus goed in dus complimenten aan beide heren die een deel van hun vakantie in Portugal hebben besteed aan het maken van de quiz. Het was een feestje.

Dan is het alweer zaterdag met natuurlijk koffiedrinken bij, ik durf het bijna niet te zeggen, Vanouds. Even napraten en dan snel naar Open voor het Blauwe Podium en de volgende tosti. Deze was heel anders dan die vorige twee maar ook overheerlijk dus in het tosti klassement staat deze ook bovenaan. Twee eerste plaatsen voor de tosties van Open en Vanouds.

Om het weekend in stijl af te sluiten is er nog het Woodsteckfestival in de Kromstraat. Leuke bands die live muziek maakten het was weer een mooie programmering. Er zal voor mij wel een smetje aan. Ik begrijp niet zo goed dat als je naar zo’n festival gaat dat je geen respect kan opbrengen voor de artiesten die hun best doen om het beste van zich zelf op het podium te brengen. Als je zo graag wilt bijpraten waarom ga je dan niet naar een gelegenheid waar geen livemuziek is en je ook rustig kan praten. Dat steeds luider wordende bijpraten is zowel voor de muzikant als de mensen die voor die muzikanten komen heel irritant. En ga nu niet zeggen dat de muzikanten weten dat dit gebeurd bij optredens in een café; ik vind dit niet respectvol.

Dit was dan het einde van een lang en intensief weekend. Gelukkig begint de week wat rustiger zodat ik op mijn gemak kon terugkijken op een mooi weekend. Ik heb er van genoten maar het mag van mij ook wel wat minder dus weer even letten op die agenda dat die niet te snel volloopt. Maar de volgende keer loop ik waarschijnlijk opnieuw in dezelfde valkuil: een overvolle agenda.