Hallo, hier ben ik weer

In mijn vorige blog vertelde ik over mijn twijfels maar dat ik in ieder geval wel blogs zou blijven schrijven. Tja en dat moet ik dan dus wel doen. Maar tot mijn schande moet ik bekennen dat ik sinds half maart niets meer geschreven heb. Niet dat ik geen inspiratie gehad heb, want ik heb al verschillende keren op het punt gestaan om weer eens wat te gaan schrijven. Het is er niet van gekomen mede omdat ik nog geen keuze heb gemaakt of ik verder ga op Facebook.

Naar aanleiding van mijn blog heb ik een aantal reacties ontvangen met suggesties over nieuwe systemen. Signal in plaats van Whats App en Vero in plaats van Facebook waren er twee van. Ik heb deze systemen ook gedownload en heb daar wat rond gekeken. Kon er nog niet zo enthousiast over zijn. Maar er is ook nog iets anders. Ik kan wel heel eigenwijs zijn en zeggen ik stap over maar welke informatie ga ik dan missen. Ik haal heel veel informatie van Facebook en praat met al mijn vrienden, familie en collega’s via Whats App. Dus ik heb nog niet besloten om over te stappen en blijf voorlopig blijf ik dus bij het oude.

Dus dan maar weer een blog gaan schrijven en jullie weer meenemen in mijn activiteiten. Oh nee ik ga nu geen geschiedschrijving doen ik pak gewoon de draad weer op in het nu. Ik heb het nog steeds lekker druk en zie steeds weer interessante dingen. Zoals alle werkzaamheden die nu voor mijn huis plaatsvinden.

Er rijdt geen tram 1 meer voor mijn huis maar het is nu bus 50. Reden? Een brug verderop is in onderhoud dus grijp je gelijk maar de vernieuwing van de trambaan aan. Oude rails er uit zodat er nieuwe geplaatst kan worden waarop het nieuwe model tram kan rijden. Tja waarom er dan takken van bomen gezaagd moeten worden is mij een groot raadsel. Ik ga proberen daar nog wel achter te komen. Geen tram maar bus dus. Gelukkig is het nu wat beter ingeregeld als in de eerste week want toen was het volstrekt onduidelijk bij welke halte de bus zou gaan stoppen. De ene chauffeur stopte bij de tijdelijk nieuwe halte en de ander stopte gewoon bij de opgeheven halte. Doordat deze best ver uit elkaar lagen reden de bussen wel regelmatig maar kon je ook wel eens lang moeten wachten totdat de bus bij de door mij gekozen halte zou stoppen. Deze kinderziekte lijkt er nu toch wel uit te zijn. Gelukkig maar.

Dan staan we nu weer voor het Paasweekend. Ik start op vrijdag want dan ga ik naar de Mattheus Passion in de Nieuwe Kerk. Ik kijk er erg naar uit. Zelf heb ik in de tijd dat ik nog zong in het St Hippolytus Koor van George regelmatig koralen uit de Mattheus gezongen maar nu wordt het de hele uitvoering van zo’n 5 uur. Maar goed ik wil het een keer meegemaakt hebben dus ga ik er voor.

Dan volgt er een lekker lang weekend. Geen redactievergadering bij Omroep Delft (die zal nu misschien naar de dinsdag verschoven worden) om 09:00 uur. Ja dan hoef je niet meer te werken maar zit je elke maandagochtend bij de studio. Het was wel even wennen maar het gaat en ik moet zeggen een goed begin van de week. Op dit moment zijn we bij de Omroep ook bezig om onze bijdragen aan alle activiteiten rondom de Bevrijding te coördineren. Het gaat dus een interessante tijd worden. Kijk en luister in ieder geval een keertje naar Omroep Delft want het gaat de moeite waard zijn.

Het zingen ben ik ook niet vergeten. A.s. zaterdag is er weer een Blauw Podium bij Open en ook daar mag ik weer twee liedjes zingen. Ik denk dat ik wel weer twee mooie nummers heb uitgekozen. Gisteren nog even bij Guus geweest dus ik ben voorbereid en heb er weer zin in. Na zaterdag nog een keer in Open en dan gaan we in juni weer naar het Bagijnhof waar we weer lekker buiten gaan zingen. Waarschijnlijk ga ik de eerste keer missen omdat ik dan nog op vakantie ben maar goed er komen nog meer Blauwe Podia op het Bagijnhof.

Dus weer voldoende om naar uit te kijken en als ik naar mijn agenda kijk heb ik ook lekker wat te doen. Ik verveel me niet. En ook het schrijven van deze blog was me weer een genoegen. Dus ik ben weer terug.

Spoedoverleg: Vakantiestress

Vakanties, dat geeft altijd wel een aantal stressmomenten. Dat begint al op het moment dat je dan toch eindelijk of laat ik nog maar eens kijken of er een leuke aanbieding is. Het internet afstruinen, reisgidsen bekijken en je eigen reisconsultant benaderen. Eerst nog met vage wensen, die dan steeds duidelijker omlijnd worden. En dan natuurlijk de keuze stress welke bestemming tot welk hotel en niet onbelangrijk de grote vraag kunnen of willen we het bedrag wat er voor gevraagd wordt wel betalen.

Ik weet dat dit beslist een luxe probleem is want niet iedereen kan op vakantie. Maar toch wil ik over mijn dubbele vakantiestress vandaag wat schrijven. De eerste stress voor mijn komende vakantie heb ik al een jaartje geleden gehad. Hoewel dat was weinig stressvol want je kunt dat wel een beetje als een impuls beslissing omschrijven. De wens om weer naar Noorwegen te gaan en dan via IJsland en Schotland weer naar Nederland terug te keren was er langer. Als er dan een leuke aanbieding voorbij komt en een hele leuke reisconsulent maakt me er dan nog enthousiaster over dan is de keuze snel gemaakt.

Maar nu zo vlak voor vertrek komt er toch wat stress. Wat moet ik mee nemen, hoe zou het weer zijn en welke kleding hoort daarbij. Natuurlijk “laagjes” maar welke laagjes, afhankelijk van welke excursie ik wil gaan maken. Dus ook alvast bij de excursies kijken, wordt het de Golden Circle bij Reykjavik of The Ancient Ring of Fire. Ik denk dat ik er wel uit ben maar goed keuzes moeten in de komende weken gemaakt worden.

Oef wat is mijn leven nu moeilijk en het wordt nog moeilijker gemaakt voor de volgende vakantie in de Algarve in Portugal. Ook hier weer keuzes hoelang, welk hotel. Met name dat hotel geeft hoofdbrekens en omdat we met z’n vieren naar de Algarve gaan was er reden voor een spoeddebat. Sites en aanbiedingen met grote prijsverschillen vergelijken en dat alleen was al een bizarre ervaring. Daar waar een van ons gewoon kon reserveren kregen twee anderen de mededeling “(jammer maar) uitverkocht”. Oké het hotel is nog niet geboekt, sterker nog het is nog niet duidelijk naar welk hotel we gaan. We klimmen maar weer eens in de pen om bij de reisorganisatie om uitleg te gaan vragen. Dit wordt vervolgd maar de tijd dringt want voor het einde van volgende week willen we toch eindelijk die reis gaan boeken. Dit wordt in ieder geval de komende week vervolgd.