Er was er een jarig

Iedereen moet er een keer per jaar aan toegeven. De dag dat je weer een jaartje ouder wordt. Niet dat ik daar een probleem mee heb want je bent zo oud als je je voelt en dat is jong. Nou ja niet te jong maar toch. Ik vraag me wel eens af wat eigenlijk de ideale leeftijd is. Ik heb het antwoord nog niet gevonden en ga er ook niet verder naar zoeken. Maar toch op zo’n dag word je er wel aan herinnerd. Felicitaties via post, facebook en whatsapp, leuke plaatjes en wensen. Alleen die appjes met daarin meermalen mijn leeftijd gemeld ……… dat drukt je dan wel met je neus op de feiten. De afzenders van deze felicitaties verzekerde me wel dat het alleen om een getal gaat. Klaar ben je dan.

Zo’n verjaardag heeft ook zijn leuke kanten. Leuke ontmoetingen, gezellige borrels en dan moeten er nog wat feestjes komen. Ik heb er zin in dus dan neem ik dat getal ook wel voor lief en ga gewoon door. Zoals ook afgelopen zondag op de Beestenmarkt met Polle en Boy. Wat is het toch heerlijk om muziek te maken waar zoveel plezier van afspat. Twee mannen , vrienden, die muzikaal aan elkaar gewaagd zijn, zon, een lekker temperatuurtje en een wijntje. Wat wil je nog meer. En er was ook nog ruimte voor goede gesprekken.

En dan is het nu bijna vakantie, nou ja zo voelt het. Na een wellicht nog wat verhitte raadsvergadering komende donderdag gaat het zomerreces in. Afgelopen maandag heb ik samen met Frank en David in onze CDA podcast teruggekeken op de commissie- en raadsvergaderingen over de Jaarrekening en Kadernota . Soms ook wel taaie vergaderingen, die meestal tot in de vroege uurtjes van de volgende dag duurden. Het reces wordt dus met open armen ontvangen en iedereen gaat even ontstressen en genieten van een beetje vrije tijd.

Dus even twee maanden niet actief bezig zijn met politiek maar wel weer even terug achter de microfoon bij Delft Centraal van Omroep Delft. De zomeruitzendingen zijn iets anders van opzet en wellicht gaan we wat experimenteren met een nieuw format. Toch weer een leuke uitdaging. Nu ben ik druk bezig met het verzamelen van onderwerpen en ja hoor ik heb er al weer een aantal gevonden. Dat gaat weer leuk worden. En natuurlijk blijven we in de zomer doorgaan met Muziek Verleden.

Jammer genoeg zijn ook de zanglessen gestopt. Maar ook daar valt een mouw aan te passen. We gaan gewoon met behulp van programma’s op internet nieuwe nummers zingen die we na augustus samen met Ron en Guus verder kunnen bijslijpen.

Ja en dan ga ik natuurlijk ook nog echt op vakantie. Vanaf nu kan ik ook beginnen met die voorbereidingen. Beautycase checken of alles nog wel voldoende aanwezig is, nadenken over kleding die geschikt is voor Noorwegen, IJsland en Schotland en alvast wat excursies uitzoeken. Je kan er maar druk mee zijn. Ik heb er gelukkig nog wel een paar weekjes voor.

Je ziet ik zal met niet vervelen deze zomer maanden tot de week van 21 augustus want dan barst alles weer los en tot die tijd kun je me veel vinden bij mijn nieuwe stek in de stad: Café Blauw (Prinsenhof Delft) met George en Nick. Fijne zomer

Stoer en tof

Dat ben ik dus een stoere meid die iets tofs gaat doen. Tenminste dat werd me afgelopen week verteld. Of ik dat zelf vind? Eigenlijk niet want ik ben ga gewoon weer iets doen waar ik zin in heb en waar ik energie van krijg. Dus zo bijzonder is dat nu ook weer niet. En wat mij betreft snijdt het mes aan twee kanten, Want waar gaat het eigenlijk over.

Op 19 november a.s. wordt in Open de tentoonstelling Collectief Wonen in Delft geopend. Deze tentoonstelling trekt niet alleen mijn aandacht vanuit politiek oogpunt maar ik ben zelf ook heel benieuwd wat voor woonvormen er zijn in Delft en hoe dat ervaren wordt. De tentoonstelling blijft tot 27 februari volgend jaar in Open dus is er nog tijd zat om daar te gaan kijken.

De reden dat ik op de 19e er naar toe ga is dat deze openingen wordt opgeluisterd door Guus Westdorp met zijn Blauwe Podium en daar ga ik dan weer eens zingen. De allereerste keer afgelopen zomer smaakte goed dus ik vond het wel weer leuk om acte de presence te geven.

Afgelopen week ben ik dus bij Guus langs geweest en hij vond het tof dat ik weer meedeed en zeker ook het liedje kreeg dezelfde waardering. Het gaat het nummer “Zo puur kan liefde zijn”. Een Nederlandse vertaling van “To make you feel my love” van Bob Dylan en Adèle. Hoewel ik het liedje tijdens lessen al meerdere malen heb gezongen, hebben we het tijdens ons uurtje gezongen en bij geschaafd. Met de tips en aanwijzingen van Guus moet het dus we gaan lukken.

Een paar dagen later tijdens de zangles van Ron heb ik hem verteld wat ik zou gaan doen en daar kwam het stoere vandaan. Na de stemoefeningen, ademsteun oefeningen en liprolls dus ook bij hem het liedje nog maar weer eens gezongen. Volgens mij moet het me die zaterdag wel gaan lukken zeker als ik ook zo stoer ben om de tekst helemaal uit mijn hoofd te leren. Dat wordt nog wel een kleine uitdaging maar goed ik heb wel voor heter vuren gestaan.

De komende twee weken nog lekker wat schaven en oefenen maar dan staat er een stoere, toffe meid op het podium bij Open. Ik kijk er naar uit.

Een druk avondje

Dinsdagavond is meestal een rustig avondje maar daarvan was gisteravond absoluut geen sprake van. Gelukkig was het voor de rest wel een rustig dagje maar het einde was spannend en inspannend. Het begon overigens leuk en ontspannen want het was een uurtje zingen met Ron tijdens de zangles. Rare tijd maar als gevolg voor de problemen bij de HTM was het onmogelijk om afgelopen donderdag op tijd in de stad te zijn. Tja als HTM toen gelijk had gezegd wat er aan de hand was dan was ik gaan lopen maar in 5 minuten naar de stad lopen dat is onmogelijk. Gelukkig kon ik de donderdag les gisteravond inhalen met dank aan Rootz en Ron.

Maar daarna aan de bak. Enerzijds werd mijn aandacht voor het stadsgesprek over de lokale journalistiek getrokken als medewerker van Omroep Delft. Lokale journalistiek heeft nog steeds mijn aandacht hoewel ik geen Delft Centraal en Living Blue meer maak. Aan de andere kant was het ook het belang van de lokale politiek voor een goede lokale journalistiek. Het was de bedoeling dat burgers, journalisten, mensen werkzaam in de media en politici in gesprek gingen over ideeën om de lokale journalistiek te versterken en te verbeteren.

Het was een interessant gesprek, waarbij de politiek werd gemist (nou ja ik was er en ook Eva van Volt maar er waren geen wethouders) omdat in het stadhuis een Raadsvergadering aan de gang was over o.a. de Schieoevers. Teleurstellend vond ik dat redelijk veel aandacht uitging naar een documentaire over Louis van Gaal. Aan de hand van dit voorbeeld vertelde de maker Geertjan Lassche tips en de valkuilen voor het maken van een documentaire. Voor mij toch wel een beetje veel open deuren en heel veel over de inhoud van de documentaire.

Of er werkelijk concrete onderwerpen zijn uitgekomen die in aanmerking komen voor een bijdrage uit het mediafonds, het fonds van de gemeente Delft en de provincie, waaruit goedgekeurde initiatieven bijdrages krijgen voor het maken van items, weet ik niet. Er werden wel een aantal suggesties gedaan. Wat wel interessant is voor mij, is of we een terugkoppeling krijgen van het Mediafonds welke aanvragen zijn gedaan en zijn toegekend. Er is best wel wat geld beschikbaar voor de lokale journalistiek. En dan gaat het er mij niet om welke initiatieven een bijdrage krijgen want ook de lokale journalistiek moet onafhankelijk blijven. Goede vraag voor het volgende overleg met mijn fractie.

Jammer genoeg en misschien voor mij wel gelukkig was de horeca bij het afsluiten van de bijeenkomst gesloten. Geen mogelijkheid voor napraten met een drankje dus maar snel naar het stadhuis waar ik nog net de stemmingen over de Schieoevers kon meemaken. Van de 15 ingediende en vooraf druk bediscussieerde moties bleken er na het debat met toezeggingen van de wethouder nog maar 6 over te zijn en daarover werd gestemd. Het Bestemmingsplan Schieoevers Noord, dat een belangrijke stap is in de transformatie, werd vervolgens na veel jaren van voorbereiding en bespreking vastgesteld waarmee de bouw van het Kabeldistrict en Nieuwe Haven mogelijk wordt.

Tja en dan snel naar het station om daar de een na laatste tram naar huis te halen en om 00:15 was ik dan eindelijk thuis waar ik mezelf nog maar even een wijntje inschonk om de avond nog even de revue te laten passeren. Met deze ervaringen nog vers in mijn hoofd schrijf ik deze blog en ga ik zo beginnen met het lezen van de verschillende reacties.

Een kijkje in de keuken van de Delftse horeca

Gisteren waren we, raads- en commissieleden, uitgenodigd door de horeca in Delft om eens achter de schermen te komen kijken. Om met eigen ogen te aanschouwen wat er allemaal voor komt kijken voordat ons broodje, diner of drankje op onze tafel staat. Maar ook om te vertellen waar zij als ondernemers tegen aan lopen en wat hun soms de zin tot ondernemen kan ontnemen.

Kortom we waren te gast bij Het Postkantoor van Martijn Poot, Stads Koffiehuis van Roland Dijkman en Bierhuis de Klomp van Heleen Huis. In deze drie mooie horeca zaken werden we ontvangen met een drankje en hoorden we in een informele sfeer over het reilen en zeilen van deze zaken. Hoe deze zaken zijn geworden tot wat ze nu zijn, de ambities maar ook de crisis. Eerst Corona die veel impact had en juist toen er weer meer ruimte leek te komen de oorlog in Oekraïne en daaruit voortvloeiend de energie crisis met torenhoge energieprijzen.

We eindigden in Bierhuis De Klomp waar we werden getrakteerd op bitterballen, kaas en worst en waar er ruim de tijd was om met de drie ondernemers en andere vertegenwoordigers van de horeca Delft te praten over problemen die er in Delft spelen. Al met al een zinvolle en leerzame bijeenkomst waarbij wij als raads- en commissieleden een open gesprek hadden maar ook stof tot nadenken hoe we samen met horeca Delft weer een levendige stad kunnen maken zonder aan de belangen van de bewoners van de stad voorbij te gaan.

Machteld, vind uw volgende baan

Ho stop wie zegt dat ik een volgende baan zoek!! Mijn mail denkt dat inderdaad en ik moet erkennen dat ik meer van dit soort berichten krijg en die meestal gelijk weg klik zonder daar aandacht aan te besteden. Maar dit keer niet, irriteerde de kop van de email mij? Nee zeker niet want ik heb weer een paar intensieve dagen en een mooie ochtend achter de rug. Ervaringen waarvan ik tijdens mijn werkzame leven nooit verwacht had dat dat een onderdeel van mijn leven zou gaan zijn. Dat verbaast mij soms wel eens maar toen ik afgelopen week de voorstelling van Stef Bos, Bloemlezing, bijwoonde en hij het had over het opzoeken van je grenzen en er overheen stappen.

Toen begon mijn kleine denkertje weer eens. Hoe ben ik terecht gekomen daar waar ik nu ben. Ik had een mooie baan en een rustig leventje. Alles op een rijtje met uitzicht op een mooie pensioen tijd. Vrijheid, leuke dingen doen, waarbij ik nog niet precies had uitgevogeld wat dat was, en reizen maken. En toch werd alles in de eerste periode zeker niet rustig. Want wat zijn die leuke dingen, dat moest ik gaan ontdekken. Ik ben aan wat dingen begonnen met meer of minder succes en toen kwam Corona. En alles veranderde, wel meer vrijheid en dat misschien meer dan me lief was maar reizen mocht niet meer.

Wat wel bleef waren de leuke dingen. Muziek en fotograferen; dat laatste om het zeker niet te verleren als het reizen weer mocht. Maar muziek maken dat kwam in een heel nieuwe licht. Niet meer in een koor of bij Ron, mijn zangleraar, maar thuis in mijn eentje. Liedjes leren, inzingen en terug luisteren. Ik ben er lang mee bezig geweest. Radiomaken was er ook niet bij maar om mijn “journalistieke” kunnen op peil te houden keek en luisterde ik veel naar raads- en commissie vergaderingen van de Gemeente Delft. En dat alles heeft mij over een paar grenzen heen geholpen.

Sinds de laatste verkiezingen mag ik namens het CDA in de raad als commissielid belangen van de Delftse burgers verdedigen. En gisterenavond hadden we met de hele raad, coalitie en oppositie, plannen en ideeën te bespreken die Delft mooier te maken. Het was een constructieve avond die in ieder geval mij heel veel energie gaf omdat verbinding centraal stond. Nu de handschoen verder oppakken om de mooie opdrachten die we ons gegeven hebben verder concreet uit te werken.

En dan mg ik donderdag weer naar zangles. Het komende jaar ga ik me concentreren op Nederlandstalige muziek van o.a. Ruth Jacott, Simone Kleinsma, Jules de Corte, Paul de Leeuw, Robert Long en Ramses. Toen ik vanochtend weer een keertje met Guus Wesdorp ging zingen hebben we gelijk Ruth, Paul en Toon Hermans bij de kop gepakt. Het was weer een feestje en met de aanwijzingen van Guus kom ik weer verder. Waar dat gaat eindigen? Geen idee maar in ieder geval wil ik van mij laten horen op een volgend Blauwe Podium.

Ontmoetingen

Er waren afgelopen week weer veel ontmoetingen en als ik naar mijn agenda kijk komen er in de komende periode weer veel leuke ontmoetingen bij. Maar deze week is het de “Week van de Ontmoeting Delft”. Dus ik ga maar eens kijken welke ontmoetingen, in de ruimste zin, er voor mij inzaten.

Om maar eens te beginnen met met een fantastische ontmoeting met Ellen ten Damme in het Theater de Veste. Wat een brok energie, ze staat zo’n kleine twee uur aan om daarna nog maar eens in gesprek te gaan met de bezoekers van de voorstelling Barock. Barock is een stijlperiode is die zich kenmerkt door overdaad van vorm en heftigheid van gevoelsuitdrukking. Dat kwam er ook uit want deze veelzijdige artieste en muzikante liet ons alle kanten van die veelzijdigheid zien. Klein en ingetogen, fel en groots maar ook thuis op verschillende instrumenten als gitaar, viool en een soort spinet.

Dan natuurlijk een leuke avond met vriendinnen. Weer belevenissen delen terwijl we bezig waren om onze kledingkasten weer te vullen voor het komende seizoen. Lekker kletsen, passen en kopen. Je moet dat niet te veel doen maar zo’n twee keer per jaar is wel te doen.

Maar ook de politiek had natuurlijk weer de nodige aandacht. Kennismakingen in het Sociale Domein maar ook met elkaar plannen maken voor de komende periode die best druk gaat zijn. En dan terugkomend op de “Week van de Ontmoeting Delft” want geheel onverwacht vond die ontmoeting dinsdag plaats. In het Winkelcentrum In de Hoven. Veel maatschappelijke organisaties presenteerden zich bij het winkelende publiek en leverde mij in ieder geval leuke gesprekken op met o.a. de Ouderen Bonden en Kitty die koffie gaat drinken met eenzame mensen .

En dan mocht ik op zondag weer naar de GGD voor een herhaalprik Corona. Weer een andere priklocatie en hoewel het druk was, was ik snel weer thuis dankzij mijn broer die met me meeging, Gelukkig was hij al weg toen zich op de Martinus Nijhofflaan een heuse achtervolging door de politie gaande was. Een heel bizarre gewaarwording maar gelukkig is alles zonder gevolgen voor toevallige voorbijgangers afgelopen. Ach Ik heb ook niet te klagen want er is “never a dull moment in my life”.Oké ik ga me weer opmaken voor de dag van morgen en de volgende week, want die wordt politiek gezien wel weer druk. Maar je hoort mij niet klagen.

En weer een week in tweeën gehakt

Het is al weer 12:00 geweest en vandaag is het woensdag dat bekent dat we weer over de helft van de week zijn. Hebben jullie dat nu ook dat de tijd zo snel gaat. Overmorgen begint het weekend a weer terwijl je nog me veel plezier terug denkt aan het vorige weekend. Ik zal beslist niet de enige die daar last, nou ja dat is ook een beetje overdreven, van heeft. Maar toch ….. Voor je het weet zitten we weer in de Donkere Dagen en kunnen we 2022 ook weer vaarwel zeggen.

Maar laat ik niet te veel op die komende tijd vooruitlopen en even terugkijken. Vorige week vond de eerste vergadering van Commissie Sociaal Domein & Wonen na het zomerreces weer plaats. Het was wel weer even wennen om na een kleine twee en halve maand voor de tweede keer in de Raadszaal te zitten. Maar we hadden de onderwerpen goed voorbereid dus dat viel wel mee. Met name het onderwerp over de energietoeslag vind ik nog wel spannend.. Niet alleen over wat we bespraken in de Commissie maar zeker ook wat de gevolgen zijn van de hoge kosten voor energie en levensonderhoud. Veel mensen, niet alleen die het nu al moeilijk hebben, hebben nog geen idee wat er allemaal op hen afgaat komen maar zien nu al de bodem van hun portemonnee. We moeten alle ontwikkelingen maar goed in de gaten houden en snel reageren, waarbij alle ogen gericht zijn op Prinsjesdag.

In het weekend, dat voor mij begint op vrijdag, stond de agenda ook vol. Een vriendin die 70 geworden is en weer gezellig met vrienden borrelen en eten. Wel in de ochtend weer voor het eerst na de zomer weer een live uitzending gemaakt van Muziek Verleden met dit keer als thema Linda. Wat je al niet kunt vertellen over de Linda’s die langskomen en de artiesten. Het blijft iedere week weer leuk om dit programma te maken. Wat we nog wel even moesten doen waren de koppen bij elkaar steken want samen met Sonja en Emmy had ik aangeboden om de volgende informele aangeklede borrel van Muziek Verleden en Delft Centraal te organiseren. Locatie bespreken en kijken hoe we die borrel verder gaan aankleden. De contouren staan maar meer ga ik hier niet over vertellen. Dat horen jullie later wel.

Natuurlijk waren er ook weer voorzichtig wat evenementen georganiseerd in Delft. De Mooi Weer Spelen met mooi weer, leuke optredens, lekker eten en een gezellige drukte in het Poptapark bij mij achter. Daarna naar de stad waar ik na een terras op de Markt terecht kwam bij de Wijnhaven waar Danny Hill optrad. Dat was weer ouderwets genieten met een wijntje. Het weekend had een perfect einde bij San Marco met een overheerlijke lasagne.

En dan begint de “werk”week weer met een bijeenkomst over Jeugdzorg, verslagjes maken, stukjes schrijven voor websites en verder met de uitnodiging voor onze “aangeklede” borrel. Volgens mij heb ik nu alle acties afgevinkt en kan ik verder. Vanavond nog een bijeenkomst over wonen en morgen weer zangles, waarvoor ik tussen de bedrijven door ook vandaag nog even een half uurtje moet vinden om te oefenen. Oei wat lijkt het alsof ik het druk heb ik nu ik dit allemaal opschrijf. Maar dat valt wel mee hoor. Voor het weekend staat nog niets op de planning dus ………. ik weet het nog niet maar ik zal niet stil zitten.

Vigeland Park Oslo, Circle of Life

Even orde op zaken stellen

Tja het is al weer veel te lang dat ik even achter mijn laptop ben gaan zitten om weer eens een blog te schrijven. Niet dat ik in de afgelopen weken niet mijn laptop heb gepakt want gedurende die tijd was hij echt wel mijn vriend. Planningen bijwerken, debatten voorbereiden en af en toe ook nog eens een verslagje maken. Dat is nu campagne voeren maar het zit er bijna op. Nog anderhalve dag en dan sluiten de stembussen en is het wachten op de uitslag en de dingen die dan komen gaan. Nu dus even op de plaats rust en orde op zaken stellen.

Ja want ik heb toch wel wat laten liggen in de afgelopen weken. Denk maar eens aan mijn huisje. Vanochtend maar even alle moed bijeengeraapt en de nodige rommel opgeruimd en schoongemaakt. Wat administratie bij gewerkt en ja hoor …….. al weer bezig met nieuwe ideeën. Nee eerst even kijken wat er nu even eerst moet gebeuren maar ook even tevreden terug kijken op de afgelopen week.

Leuke bezoeken in de wijk en bij de Speelgoedbank met inspirerende gesprekken. Het Cultuurdebat in Theater De Veste waar ik het CDA mocht vertegenwoordigen. Het Theater De Veste waar ik later op de avond met vrienden een fantastisch optreden mocht bijwonen met Vertalingen van bekende nummers door Paul de Munnik, Kees Prinsen en JPden Tex. Een bezoek aan de Lutherse kerk op zondagochtend die ook weer voor de nodige inspiratie zorgde en daarna weer eens naar live muziek met weer vele vrienden in de Waag. Een waar feest en met een actie voor Oekraïne. Dus in het laatste weekend voor de Verkiezingen heb ik weer voldoende energie getankt om verder te gaan.

Even vergeten …….

Dit weekend was het “even vergeten” voor mij en wellicht voor vele anderen. Hoewel het weekend nog niet afgelopen is kan ik nu al terug kijken op een fantastisch weekend maar ik voel me daar een ietsje pietsje schuldig over. Niet iedereen kan op dit moment doen als of er niets aan de hand is en genieten van wat op je pad komt.

Foto Sonja Sint

Vanochtend werd ik wakker met de verschrikkelijke berichten over de situatie in Oekraïne. Deze mensen vechten voor hun land en hun leven. Dat zet je dan weer met een klap in de werkelijkheid. Ik heb hier ook voor Nederland en de rest van Europa geen goed gevoel over maar het enige wat ik kan doen is zoveel mogelijk het persoonlijke leed van deze mensen te verzachten als ze zich hier melden om even weer in vrijheid te kunnen leven en te hopen dat onze bestuurders de wijsheid hebben om de situatie niet verder te laten escaleren.

Ook even vergeten dat het campagnetijd is want ik kon er gisteren niet bij zijn. Jammer zeker ook omdat ons campagneteam een mooi statement maakte voor Oekraïne. Maar ook omdat het contact met mensen in de wijk ongelooflijk mooie momenten zijn. In gesprek gaan en echt luisteren naar mensen is in mijn ogen heel belangrijk.

Waarom moest ik dan verstek laten gaan. In de zomer van het vorige jaar kondigde fijne vrienden van mij aan dat zij zouden gaan trouwen op 26 februari 2022. Zet het maar in je agenda en ja een paar weken geleden kwam de uitnodiging om aanwezig te zijn bij dit huwelijk. Een uniek feit was dat dit nieuwbakken echtpaar twee jaar geleden op 14 maart de catering verzorgden voor de verjaardag van een vriendin. Het was het laatste feestje voor de lockdown die een dag later begon. En gisteren was het weer het eerste feestje na het voorlopige einde van bijna alle Corona maatregelen.

Het was een mooie dag met zonneschijn, veel vrienden en ook veel liefde voor elkaar. Voor degenen die in Delft zich nog de zondagmiddagen kunnen herinneren van Plan B, denk daar maar eens aan terug. Muzikale vrienden van Hilde en Erik zorgden voor een fantastische invulling van hun mooie dag die zij ook mochten vieren met de 96-jarige moeder van Erik.

Het eerste echte feestje na de Corona maatregelen was een succes en ik voel me nog steeds vereerd dat ik daar bij mocht zijn. Maar ook de vrijdag voor dit feestje was weer eens ouderwets. Een weerzien met mensen die we tijdens alle maatregelen nauwelijks gezien hadden bij Vanouds en daarna gezamenlijk eten in de Kromstraat. Met veel verbazing heb ik gekeken naar de enorme rij die stond voor de ingang van Steck toen we de Kurk verlieten.

Zoveel mensen die weer uit wilde gaan en feesten tot diep in de nacht. Oké ik ben wat ouder maar ik geloof niet dat ik in die rij had willen staan om binnen te komen. Dat houdt niet in dat ik hoop dat al deze mensen ook een leuke avond hebben gehad en dat het voor de horeca eigenaren ook een fantastische avond is geweest. Gelukkig konden we afgelopen weekend even vergeten en energie opdoen voor wat komen gaat.

Even rust …… en dan weer verder

Hé ik merk dat ik vanavond weer eens een keertje tijd en inspiratie heb om een blog te schrijven. Er hebben zich de afgelopen twee weken weer veel nieuwe dingen voor mij voorbij gekomen. Ja ik ben inderdaad niet te oud om te leren en wat leuker is ik krijg er ook nog eens energie van. En dat alles komt omdat ik ongeveer vorig jaar ineens het idee kreeg om wat actiever in de politiek te worden door me aan te melden voor de cursus Politiek Actief. Wat ik toen niet had kunnen weten hoe actief ik een jaartje later zou zijn.

Ik heb jullie al meegenomen in mijn avonturen tot waar ik nu sta. Ik ben inderdaad kandidaat voor het CDA de komende Gemeenteraadsverkiezingen. Ik doe hierbij de oproep om tussen 14 en 16 maart in ieder geval te gaan stemmen en dan bij voorkeur op lijst 6 nummer 5 want dan kom je bij mij terecht want ik ben nummer 5 op de lijst van het CDA.

Het is ook nog steeds leuk om achter de schermen te kijken van die Verkiezingen. Er komt heel veel kijken voor je de definitieve kandidatenlijst kan inleveren maar ook de voorbereidingen voor debatten, gesprekken, kieswijzers en vragen van pers en inwoners vragen veel aandacht. Ik denk dat we goed op weg zijn zodat we nu daadwerkelijk campagne voeren.

De straat op en flyeren, bezoeken brengen aan instanties en verenigingen en posters plakken, kortom jezelf laten zien. Maar niet alleen op straat. Vanwege de corona hebben we ook moeten denken aan de digitale campagne. Een aantal leuke acties heb je al gezien en denk daarbij aan het filmpje met Valentijn.

In deze moderne tijd waarin de podcasts als paddenstoelen uit de grond komen kwam ik ook op het idee om een CDA Verkiezingspodcast te maken. Hoe? Toen ik het opperde had ik geen flauwe notie maar iedereen vond het een leuk idee dus aan de slag dan maar. Het opnemen van een gesprek was niet zo’n probleem; ach ik had toch wel een beetje ervaring met het voeren van een gesprek voor de radio dus die ervaring kwam van pas.

Maar het grootste probleem kwam nog. Hoe zet je een tekstbestandje op de website. Ik had nog nooit iets op de website van CDA gepubliceerd dus dat was nieuw voor mij. Tegelijkertijd met het doorgronden van de eigenaardigheden van het content management systeem (CMS) ook nog eens uitvinden hoe ik die tekstbestanden er op kon krijgen.

Er vanuit gaande dat alles wel zou lukken ben ik dus maar begonnen met de eerste gesprekken. Dit keer was ik de interviewer en technicus gelijk en dat was wennen en best spannend. Maar het lukte en inmiddels heb ik zeven van de acht gesprekken opgenomen. Wow dat was weer leuk om te doen en eigenlijk besefte ik dat ik Delft Centraal toch wel een klein beetje mis. Maar het opnemen en publiceren van de podcast is een hele goede vervanging.

Volgens mij heb ik weer al mijn belevenissen opgeschreven en ga ik verder. Dit weekend geen campagne voor mij want vrienden van mij gaan trouwen en ik ben uitgenodigd dus ….. feestje!! Maar eerst nog even een campagne oproep voor een bakfietsrace, een bezoekje aan de kapper en een digitale commissievergadering. Dan kan voor mij het weekend beginnen. Ik heb er heeeeel veeeeeel zin in.