Categorie: Columns

Bewoners aan de Martinus Nijhofflaan vroegen zich al heel lang af “het is niet de vraag of maar wanneer gaat het een keer goed mis hier”. Gisteren gebeurde het dan. Een oudere dame heeft de aanrijding met de tram niet overleefd. De bewoners van de flats aan de Martinus Nijhofflaan en bezoekers aan het winkelcentrum De Hoven Passage zijn geschokt en vragen zich af hoe heeft dit kunnen gebeuren. De oversteek waar de aanrijding plaatsvond is een van de veiligste delen van deze laan.

Dat wil niet zeggen dat de Martinus Nijhofflaan veilig is, in tegenstelling zelfs. Laten we eerst even kijken naar die oversteek. In het midden van de laan waarbij aankomende trams goed gezien kunnen worden en die is beveiligd met waarschuwingslampen en geluidssignalering. Wat wel is dat fietsers en scooterrijders, die daar willen oversteken vaak te lui zijn om even van hun fiets of scooter af te stappen. Door de aanwezige hekjes slalommen zij vervaarlijk van de ene kant naar de andere kant. Heel vervelend als je daar op het zelfde moment wil oversteken. Ik wacht altijd maar even tot zij hun tocht weer vervolgd hebben.

Nee het is de manier hoe en waar er op de Martinus Nijhofflaan wordt gereden. Fietsers, scooterrijders maar ook auto’s gebruiken niet alleen de rijbaan om van het Delflandplein naar Aart van der Leeuwlaan te komen, zij rijden ook over de stoep. De fietsers en scooterrijders rijden er zelfs in twee richtingen. Met de komst van het terras van Klein Seinpost kunnen auto’s niet verder rijden dan Toren 1 en 2 van het complex Boven de Hoven. Daar schieten ze dan de rijbaan op om hun route te vervolgen. Daarnaast wordt de stoep ook gebruikt als parkeerplaats voor het afleveren van goederen dus wordt er ook tijdelijk geparkeerd door busjes en vrachtauto’s.

Dan de rijbaan zelf. Een rechte weg van het levensgevaarlijke Delflandplein richting Aart van der Leeuwlaan, over de Pierre van Hauwe brug naar de Buitenhofdreef. Heerlijk je kunt daar plankgas geven zeker als de stoplichten halverwege niet werken. Hoe vaak moeten ze niet vol in de rem als je op een zebrapad wilt oversteken. Boze gezichten achter het stuur maar pffff het ging net weer goed. Ook fietsers zijn vaak niet op de hoogte van verkeersregels want zij zijn al helemaal niet van plan om te stoppen voor een voetganger op het zebrapad.

Gevaarlijke situaties dus iedere dag voor mijn deur, ik woon ook in een van de Torens, veroorzaakt door mensen die volgens mij de verkeersregels niet zo goed kennen. Daarmee bedoel ik ook voetgangers want velen weten nog steeds niet dat je moet wachten met oversteken als het licht rood is. Om niet te vergeten ook bestuurders van scootmobiels steken ook nog snel nog even over bij rood licht of het naderen van een tram. Ik zie dat niet altijd maar horen doe ik het wel want dan maakt de tram ook wel erg veel herrie om aandacht te trekken.

Ja en dan is er altijd de vraag moet de gemeente hier iets aan doen. Deels denk ik van wel. De fietspaden waarop tweerichting verkeer mogelijk is en die, met name op het Delflandplein, voor gevaar zorgen allemaal maar voor een richting geschikt maken. Er voor zorgen dat je niet meer met de auto de stoep op kan rijden zodat iedereen gewoon op de rijbaan blijft. En heel belangrijk ook handhaven op het naleven van verkeersregels en snelheidscontroles.

Ik weet dat het makkelijk is om als oplossing voor te stellen overal maar handhavers of politie in te zetten. Komt het niet in ieders hoofd op dat we samen als weggebruiker ons aan de regels moeten houden voor een veilige verkeerssituatie?

Die 82 jarige mevrouw heeft het gisteren niet overleefd en ik wens de familie heel veel sterkte met het verlies van hun moeder, oma, zus of tante. Ook de trambestuurder wens ik heel veel sterkte. Hoe dit ongeluk heeft kunnen gebeuren laat ik over aan de onderzoekers van de politie. Wel heb ik bloemen neergelegd om die mevrouw ter herdenken. Laten we hopen dat er wat gedaan wordt met de signalen die door de bewoners al meermalen zijn doorgegeven zodat we een veiliger Martinus Nijhofflaan krijgen.

De actiegroep Viruswaanzin heeft opgeroepen tot acties op zondag op het Malieveld. De bijeenkomst is verboden en de organisatie opgeroepen niet naar het Malieveld te gaan. Vorige week, in dezelfde situatie liep de demonstratie door deze actiegroep uit op ongeregeldheden en ik hoop dan ook dat niemand naar Den Haag gaat morgen. Naast de ongeregeldheden is het voor de gezondheid van Nederland ook een slecht idee. We zijn net een beetje uit alle ellende die Corona ons heeft gebracht en we mogen al weer zoveel dingen. Ja de 1,5 meter blijft en dat kan soms vervelend zijn maar zeker in mijn geval heeft het ook weer positieve dingen gegeven.

De actiegroep Viruswaanzin strijdt voor het behoud van een democratische rechtsstaat waarin we ons eigen leven kunnen leiden. Zij vinden dat de maatregelen die genomen zijn door het kabinet in de Corona lockdown die rechtsstaat in gevaar brengt en ons beperkt in onze vrijheid. Nu ben ik het eens dat in de afgelopen periode onze vrijheid wel beperkt is geweest maar met het versoepelen van de maatregelen is er weer heel veel mogelijk. En laten we nu eerlijk zijn we hebben Corona er voorlopig onder gekregen door de strikte maatregelen hoe vervelend die dan ook waren.

Afgelopen week kondigde Mark Rutte dat we nog wel de 1,5 meter afstand moeten houden maar dat wel bijna alle beperkende maatregelen worden opgeheven worden per 1 juli. Een van de uitzonderingen is de uitgaansbranche. Daar mogen nachtclubs en discotheken voorlopig nog niet open tot groot ongenoegen van de ondernemers want zij kunnen dit niet begrijpen.

Mijn eerste reactie is dat deze ondernemingen best wel weer open kunnen. De ondernemers hebben geïnvesteerd in goede ventilatie en andere hygiëne maatregelen en de bezoekers zijn voornamelijk jongeren. Maar waren het niet voornamelijk de jongeren die terugkwamen van wintersport. Zij brachten het virus mee uit Oostenrijk en Italië waar zij zich hebben uitgeleefd tijdens de après ski. Nee ik geef ze niet de schuld van de Corona uitbraak maar het is wel een van de oorzaken. Zij hebben er mede voor gezorgd dat we verschrikkelijke toestanden in verzorgings- en verpleeghuizen hebben gezien.

Daarnaast is er ook het gebruik van alcohol en drugs. Ik denk dat het in de uitgaanswereld tegenwoordig gewoon goed is dat men alcohol en drugs gebruikt. Dan is er geen enkele remming meer en wordt er weer volop geknuffeld. Zelf was ik het afgelopen weekend in de stad. Het was erg gezellig en druk maar ook weer niet te druk. Ik voelde best prettig tot een vage kennis, hij had een wijntje op maar was absoluut niet dronken, op mij toekwam en me een “hug” wilde geven. Ik gaf aan dat niet te willen en er kwamen direct excuses. Maar dit gedrag kan het virus zo weer een kans geven zich te verspreiden.

En kijk ook eens om je heen. Hoeveel mensen in je omgeving zijn er in de afgelopen periode verkouden geweest of hebben een of ander licht griepje gehad. Toch heel weinig? Ik heb geen verkouden mensen gezien in mijn omgeving wat voor mij er op duidt dat die 1,5 meter en het thuisblijven met lichte klachten zoden aan de dijk heeft gezet.

Is het virus dus waanzin is of niet. We weten niet wat het virus doet maar het trekt grote wissels op met name de gezondheidszorg. Dus zeker geen waanzin maar mag het ons dan beperken in onze vrijheid? Ik zelf heb de maatregelen niet ervaren als een beperking van mijn vrijheid, het heeft me bewuster gemaakt en de consequenties laten zien van mijn gedrag ten opzichte van de natuur en mijn medemens.

Ik ga dus niet protesteren tegen de maatregelen. Wil je morgen toch naar Den Haag realiseer je dan wel dat je daar dan ook de consequenties van moet dragen. Het is verboden en politie zal waarschuwen. Ga dus niet zitten piepen als je vindt dat de politie (te hard) opgetreden heeft want dat is het risico voor je zelf dat je genomen hebt.

Ik heb weer eens een enquête ingevuld. Dit keer eentje van de Christen Unie in Delft want op 30 juni wordt het nieuwe parkeerbeleid in een commissie vergadering van Ruimte en Verkeer behandeld en op deze manier kan ik mijn mening daarover geven. Ik woon niet in de binnenstad en heb geen auto dus waarom zou die enquête invullen zul je je afvragen. Simpel omdat het nieuwe parkeerbeleid onderdeel is van het Mobiliteitsplan 2040, waarvoor de gemeente al een concept plan heeft klaar liggen. En niet onbelangrijk ik frequent bezoeker van de stad ben en me er aan erger dat ik niet zonder gevaar door de binnenstad kan lopen.

Aanleiding voor het Mobiliteitsplan is hoe Delft leefbaar en bereikbaar blijft voor iedereen. Voor mij is op dit moment de binnenstad goed bereikbaar. Ik denk dat het OV naar het centrum goed geregeld is. Voor binnenstad bewoners is dit anders want zij willen graag hun auto dicht in de buurt hebben. Maar wat is er tegen om je auto in een van de parkeergarages rondom de stad te parkeren. Toen ik nog auto reed en in de binnenstad woonde was het voor mij geen punt. De auto in de garage, (bijna) altijd plek en je auto staat droog en veilig. Wat te denken dat je in de winter ook niet hoeft te krabben als het weer eens gevroren heeft. Kortom ik zie alleen voordelen.

Er zijn best wel wat haken en ogen. Wat te denken als je minder valide bent, dan is het niet haalbaar om je auto in een garage een stuk verderop te parkeren. Maar uitzonderingen bevestigen de regel. Volgens mij valt aan die uitzonderingen nog wel een mouw te passen bijvoorbeeld met vergunningen. Wat ik zelf zorgwekkender vind zijn de fietsen.

Zoals eerder al gezegd erger ik me aan dit vervoermiddel en dan niet alleen hoe zij door de stad crossen, bellen en dan verwachten dat iedereen voor hen aan de kant gaat. Nee ook het feit dat zij hun fiets gewoon ergens neer gooien en er niet op letten of voetgangers en andere weggebruikers er last van hebben. Zo zat ik afgelopen weekend in een kroegje op de Molslaan. Er komen twee gasten op de fiets aan en parkeren hun fiets voor de etalage van een naast gelegen modewinkel en gaan rustig op het terras zitten. Mijn haren staan dan al overeind. En niet alleen die van mij blijkt later want de eigenaresse van de winkel verplaatst de fietsen snel, waarbij ze goed kijkt of de fietsen niemand in de weg staan.

Een ander ding waar ik me druk over maak is dat we de auto’s uit de stad willen verbannen. Veel parkeergelegenheid langs de grachten is nu al voorzien van nietjes waaraan je je fiets vast kunt zetten. Als we er dan over praten dat Delft naast bereikbaar ook mooi moet blijven dan kan ik me niet indenken dat je het accepteert dat er langs de grachten een enorme hoeveelheid staal is neergegooid die het stadsbeeld vervuilen. Wat mij betreft zou het nieuwe parkeerbeleid dus niet alleen over de auto’s moeten gaan maar zeker ook over fietsen.

Wat moet er dan gebeuren. Het is best ingewikkeld want iedereen heeft zijn eigen wensen. Dat is ook de reden dat ik de enquête ingevuld heb maar een goed overleg met de direct betrokkenen in de binnenstad is ook noodzakelijk. Wat mij betreft gaan er zoveel mogelijk auto’s en fietsen uit de binnenstad gedurende de openingstijden van de winkels. Voor bevoorrading, busvervoer, hulpdiensten als brandweer, politie, ambulance maar ook taxi, moet met betrokkenen worden gekeken naar de meest optimale oplossing. Kijk daarbij vooral naar kleine en schone vervoermiddelen als elektrische auto’s, kleine elektrische bussen en vrachtauto’s. Bouw parkeergarages zodat er voldoende parkeerplaatsen zijn voor auto’s van bewoners en bezoekers en bouw (heel) veel fietsenstallingen aan de rand van de stad.

Geef Delft weer een mooie en heel toegankelijke binnenstad die aantrekkelijk is voor toeristen en voetgangers. Maar vooral doe het samen want iedereen zal een beetje water bij de wijn moeten doen. Dat wijntje kunnen we dan met z’n allen op de terrassen gaan drinken.

Na ruim twaalf weken kwam dan het verlossende mailtje. We mogen weer in de studio en live programma’s maken. In een aantal korte en zakelijke mails met o.a. aangescherpte huisregels werden we als medewerkers op de hoogte gesteld. Ook volgde er voor het eerst weer een nieuwsbrief met, ja, daarin excuses dat de communicatie naar de medewerkers niet had plaatsgevonden en de overwegingen die tot de besluitvorming hadden bijgedragen. Hoewel op enig moment in zeer afgeslankte vorm het programma Delft Centraal met twee presentatoren thuis, een verslaggever en bij toerbeurt twee technici weer werd opgestart vond ik de radiostilte met twaalf weken veel en veel te lang duren.

Het kwam op die zondag in maart bij mij binnen als donderslag bij heldere hemel. De omroep stuurde een mailtje dat de studio tijdelijk werd gesloten als gevolg van de corona en dat alle live uitzendingen zouden komen te vervallen. Er was wel non-stop muziek maar medewerkers mochten niet meer naar de studio komen. Ik was verbaasd. Uitgerekend nu er veel behoefte is aan informatie gaat de radio op zwart. Geen informatie over de situatie in Delft, de maatregelen en meningen. Het nieuws stond niet stil maar, tot Delft Centraal weer vier uurtjes per week ging uitzenden, moesten we doen met de wat er in de landelijke media verteld werd. Maar zoals de voorzitter in de nieuwsbrief aangaf iedereen, en ook ik, had over het sluiten van de studio zijn eigen gedachten.

Ik vond het een gemiste kans maar kon, toen ik het nieuws op me liet inwerken, wel een beetje begrip op brengen voor dit besluit. Net als iedereen wist het bestuur niet wat nu echt de goede maatregelen waren en om dan even een pas op de plaats te maken om je goed te beraden is natuurlijk een goede zaak. Want het gaat niet alleen om het maken van de programma’s zelf maar ook de hygiëne in de ruimtes en hoe houd je voldoende afstand. En dan zijn er natuurlijk ook de medewerkers. Wilde zij nog wel naar de studio komen zodat de uitzendingen gemaakt konden worden, het is tenslotte voor iedereen vrijwilligers werk en daarvoor ga je niet je gezondheid op het spel zetten. Al met al veel vragen voor het bestuur.

Maar ook bij mij. Waarom werd er niet gekeken of het mogelijk was om pakweg na een week weer op te starten. Vragen aan de medewerkers of ze weer hun programma willen maken en hoe zij dit voor zich zagen.

Wat had ik graag in die tijd ook weer mijn programma Living Blue willen maken. Op maandagavond met Delftenaren praten via de telefoon over hoe zij de lockdown ervaren, wat zij nu aan het doen zijn om het hoofd boven water te houden en hun tijd te doden. Ik wilde mijn eigen microfoon, koptelefoon en desinfecterende middelen wel meenemen en zelf ook wel kontakt opnemen met een technicus die samen met mij op anderhalve meter in de studio het programma zou maken.

Maar ja zo als altijd staan de beste stuurlui altijd aan de kant. Ik heb ook geen kontakt opgenomen met het bestuur om de mogelijkheden te bespreken. Ik moet dus voor wat betreft Living Blue de hand in eigen boezem steken.

We hebben een heftige periode achter de rug en iedereen, met name ook het bestuur, heeft gedaan wat hij naar beste eer en geweten kon doen. Gelukkig is iedereen gezond en kunnen we nu dankzij allerlei maatregelen weer veilig radio maken. Ik heb er inmiddels al twee uitzendingen op zitten. En er is nog een lichtpuntje. Het bestuur heeft erkend dat de medewerkers te weinig zijn bij gepraat over wat er in de twaalf weken radiostilte is gebeurd. We krijgen dus vanaf nu maandelijks een nieuwsbrief. En ik….. ja ik heb ook wat geleerd. Ik had eerder in gesprek kunnen gaan met het bestuur en ook op andere vlakken bij voorbeeld met communicatie hulp kunnen aanbieden.

Heb je reacties en/of suggesties dan kun je die mailen naar livingbluedelft@gmail.com

Angela de Jong vertelde in haar column van het AD dat zij zich de afgelopen weken als autochtone Nederlander net een Marokkaan voelde. Aanleiding hiervoor waren de talkshows op woensdagavond 10 juni j.l. van “M” en Beau, waarin de protesten in met name Amsterdam tegen racisme werden besproken. In beide programma’s liepen de emoties hoog op maar dat gebeurde ook op social media over de column van Angela de Jong. Ik ben geen fan van Angela maar toch kan ik voor een heel klein deel haar redenering volgen. Maar waarom ze de woorden autochtone Nederlander en Marokkaan gebruikt is mij totaal onduidelijk.

Met name in het programma van Beau ging het over racisme en de demonstraties van afgelopen week. Een van de gasten daar aan tafel was Akwasie, geboren en getogen in Nederland, die tijdens een van de demonstratie een toespraak gehouden heeft. Ik heb deze toespraak niet gehoord dus ik kan daar geen oordeel over geven maar als iemand zegt dat hij een metafoor heeft gebruikt toen hij zei dat hij een zwarte piet in zijn gezicht zou trappen vond ik dat wel te ver gaan. Zeker als hij zegt nog steeds achter deze uitspraak te staan. Oké het kan zijn dat hij dat niet zo bedoeld heeft maar ik denk dat er toch een aantal mensen is, die straks in november zeggen dat ze een zwarte piet in zijn gezicht mogen trappen. Niet iedereen, ook ik niet, kan de metafoor begrijpen maar ik ben dan ook niet thuis in de wereld van rappers.

Wel was er ook wel een lichtpuntje bij Beau, Gideon Everduim, hij zag alle akties als kantelpunt die de mogelijkheid geven om gesprekken te gaan voeren over wetgeving en diversiteit in de politiek. En dat is iets waar ik wel in geloof. We moeten het verleden een plek geven en met elkaar naar de toekomst kijken. Om dat te kunnen bereiken dan moet je met elkaar praten maar ook naar elkaar luisteren.

Ik ben er van overtuigd dat er racisme en etnisch profileren bestaat in Nederland. Dat ga ik echt niet ontkennen. Maar we moeten ons realiseren dat Nederland een multiculturele samenleving is waar we met elkaar in moeten leven en werken. Iedereen heeft dezelfde rechten en we moeten ook tolereren dat onze buren mogelijk andere gewoontes hebben. We moeten respect hebben voor elkaar waar bij het niet uitmaakt waar je vandaan komt.

Wat mij dan wel opvalt is dat in deze demonstraties tegen racisme en discriminatie de leus is “Black Lives Matters”. Ik vraag me af hoe zit het dan met de levens van anderen, van andere rassen, met verschillende achtergronden, religies, geaardheden. Volgens mij moeten we er voor vechten dat “All Lives Matters” want we doen er immers allemaal toe. Als we dat doen hebben we een mooie samenleving maar die is nu volgens mij nog wel ver weg maar wellicht gaat er een begin gemaakt worden als we met elkaar in gesprek gaan.

Heb je reacties en/of suggesties dan kun je die mailen naar livingbluedelft@gmail.com

Sinds de horeca na de lockdown op 1 juni weer open mag moeten ze zich wel houden aan strenge voorschriften. Een van de verplichtingen die ze hebben is het doen van een triage als je binnen wilt zitten. Gisteren werd ik daarmee voor het eerst geconfronteerd en ik kon gelukkig alle vragen negatief beantwoorden. Daarbij werd niet naar mijn leeftijd, BMI gevraagd en ook was er geen interesse voor mijn eventuele medicijn gebruik. In Papendrecht gaat men wel erg ver met die triage. Bij restaurant Willaers mag je niet ouder zijn dan 70, geen BMI hebben hoger dan 40 en geen hart-, long-, nier- en diabetisch patiënt zijn. Ook mag je geen medicijnen gebruiken voor auto-immuun ziekte gebruiken.

Als 60 -plusser kwam bij het lezen van dit artikel de stoom uit mijn oren. Hoe durven ze. Ik ben gezond dus vorm ik geen enkel risico voor andere gasten van dit restaurant dus hebben ze in mijn ogen geen begrip dat zij niet alleen slachtoffers zijn van de horecasluiting van de afgelopen weken. De woordvoerster van de keten waar het restaurant toe hoort ziet het anders. Wij oudere jongeren (gepikt van een vriendin) moeten begrip voor haar en de horeca opbrengen. Gastvrijheid is voor haar het allerbelangrijkste maar de horeca heeft daarbij te maken met beperkingen en de richtlijnen van het RIVM. Zij concludeert dat wij oudere jongeren daar lak aan hebben en denken dat alles weer kan.

Afgelopen week heb ik op veel terrasjes en bij cafétjes weer oudere jongeren zien zitten. Zij genoten van het weer en het feit dat als ze een stukje gaan lopen weer even een kopje thee kunnen drinken. Zij hadden er geen enkel probleem mee om vragen over de besmetting, de normale triage, te beantwoorden en zich aan de regels te houden. Volgens mij zijn zij zich heel erg bewust dat als ze dit niet doen ze weer heel snel terug moeten in de lockdown of in het ergste geval zelf ziek worden.

De horeca in Delft ziet de oudere jongeren graag komen. Het geeft zeker overdag, als de jongeren aan het werk of studie zijn, een gemoedelijke gezelligheid. Geluiden uit de Delftse horeca zijn dat zij de oudere jongeren nog steeds erg missen en ze hopen dat deze groep mensen snel over hun schroom heen komt en toch weer de weg terug vindt. Ook hier heeft de horeca te maken met beperkingen en richtlijnen maar voor hun staat gastvrijheid voor iedereen hoog in het vaandel. Wat je ziet is dat de horecamedewerkers er heel veel zin in hebben om hun gasten weer te ontvangen. Dat is niet alleen goed voor hun inkomen maar ze mogen er ook weer zijn voor hun gasten om een praatje te maken en ze te verwennen.

De aanvullende vragen uit Papendrecht zijn helemaal niet nodig en zelfs verboden. Ook het RIVM zegt dat er geen horecaverbod is voor ouderen en kwetsbaren maar roept wel op om voorzichtig te zijn. De brancheorganisatie geeft een horecaverbod voor de oudere jongeren zeker niet als algemeen advies. We zijn dus vrij om weer even weg te gaan en de horeca te bezoeken.

Horecamedewerkers hebben er duidelijk weer zin in en het maakt hun niet uit hoe oud je bent. Het enige wat ze van ons vragen is of we geen verschijnselen hebben die lijken op corona verschijnselen en we moeten ons houden aan de afstand. Dat lijkt me niet zo moeilijk en op deze manier snijd het mes aan twee kanten. Wij oudere jongeren mogen ook weer uitkijken naar de leuke uitjes en genieten van het contact met anderen. Zelf ben ik gisteren ook weer naar mijn kroeg geweest en ik kan zeggen dat ondanks allen het een hele fijne middag en avond is geworden. Wij hebben er allemaal van genoten inclusief de twee barmannen. Dus heb je geen corona verschijnselen ga dan gerust weer eens buiten de deur eten en drinken. Laten we Delft weer een gezellige binnenstad maken en met elkaar oud en jong genieten.

Heb je reacties en/of suggesties dan kun je die mailen naar livingbluedelft@gmail.com

Column 1 juni 2020

Wat is er nu zo bijzonder aan die maandag 1 juni 2020. Het is tweede pinksterdag maar dat komt elk jaar weer terug dus….. Zonder Corona zou ik vandaag met de voorbereidingen van mijn reis naar de Noordkaap zijn begonnen. Maar dit jaar betekent 1 juni een versoepeling van een aantal Corona maatregelen. Zo gaan de terrassen weer open om 12:00 uur, beginnen scholen weer en als we met OV willen reizen dan moeten we een mondkapje dragen. Maar hoe gaat Nederland hiermee om. Ik zit nu te luisteren naar de burgemeester van Nijmegen en hij meldt dat het allemaal goed verlopen is.

Dus vanaf vanmiddag kunnen we weer wat vrijer leven. Oké we moeten nog steeds handen gewassen worden, anderhalve meter afstand houden en drukte vermijden. Ik heb dus besloten om vandaag nog maar even niet naar de stad te gaan. Wel heb ik me vanmiddag afgevraagd hoe het zou zijn in de stad maar dat heeft mij echt niet naar het centrum gelokt.

Ik heb dus op social media en internet het een en ander gevolgd. Wat schetste mijn verbazing dat er op het strand in Scheveningen twee mannen zaten uit Brabant. Het biertje bij de strandtent smaakte weer heerlijk. Hebben ze in Brabant dan geen kroegen waar ze bier schenken en moeten ze of met het OV of in eigen auto naar Scheveningen rijden om uitgerekend daar dat biertje te drinken. Waar zit dan je verstand. Uitgerekend Scheveningen dat erg druk was want er werd opgeroepen om niet meer daar naar toe te gaan omdat het er te druk was.

En dan die demonstratie in Amsterdam, oké recht op demonstratie is belangrijk en de reden waarom deze demonstratie plaatsvond ook maar volgens mij is gezondheid nog belangrijker. En wat voor een beeld geef je aan anderen die hun stinkende best gedaan hebben om hun zaak weer open te krijgen. Zij proberen te redden wat er nog te redden valt zodat ze nog een goed seizoen kunnen draaien. Zij zaten vanochtend nog met de nodige spanning in hun lijf te hopen dat er geen gekke dingen zouden gebeuren. Anderhalve meter, niet meer dan 30 mensen in je restaurant op straffe van …. Ja van wat? En dan mogen er duizenden mensen demonstreren op de Dam. Ik kan me dan verbazen over deze zaken en met kromme tenen hoor ik de verklaring van Femke Halsema, burgemeester van Amsterdam, aan. Zij praat wat krom is recht maar ja het is dan wel Amsterdam een stad die het heel moeilijk heeft.

Mijn conclusie voor deze nieuwe fase is probeer je gewone leven zo goed als kwaad weer op te pakken. Neem daarbij je eigen verantwoordelijkheid dus als je je niet goed voelt blijf je thuis en laat je je testen. En tot slot ik heb het al meer gezegd: was je handen, houd anderhalve meter afstand en mijdt drukte.

De tweede opdracht van de cursus “Blog en Columns” schrijven. In deze column moet ik beschrijven waarom ik deze cursus volg. Is het omdat ik columns altijd als eerste leest in de krant? Of ga ik binnenkort een wereldreis maken en wilt ik graag daarover bloggen?

Nee ik lees niet altijd de columns als eerste in de krant. Ja ik vind de columns van Angela de Jong over TV en Willem van Hanegem over voetbal en Feyenoord wel leuk maar om nu te zeggen dat deze columns de eerste zijn die ik op zoek? Soms lees ik ze niet eens.

Ga ik een wereldreis maken. Zeker dit jaar ga ik dat beslist niet doen want het is Corona tijd en de HAL heeft in ieder geval tot het einde van het jaar alle cruises in Europa geannuleerd. Wacht, Europa is niet de hele wereld maar ik wilde voorlopig toch niet in een vliegtuig. Er zijn in Europa zoveel mooie bestemmingen die ik nog wil zien en dat hoeft ik niet te doen met vervuilende vliegtuigen naar verre bestemmingen.

Maar er is nog een reden waarom ik niet over mijn mooie reizen wil bloggen. Als op internet iedereen over mijn avonturen kan lezen dan weten ook foute mensen dat ik weg ben en wie weet maken ze daar gebruik van. Vakantie terugblikken ja die wil ik wel delen maar voorlopig ga ik niet weg.

Waarom dan wel? Enerzijds om wat “zinnigs” te doen hebben en anderzijds omdat ik mijn gedachten, belevenissen en ergernissen wel wil delen. Maar ik ben erg chaotisch en ongestructureerd als ik dit op papier of in een geluidsfragment wil doen. Ik begin zo maar met wat me opvalt en binnen no time gaat het alle kanten op en wordt het onsamenhangend. In deze cursus hoop ik handvatten te krijgen om de dingen gestructureerd op papier te krijgen.

Waarover en voor wie ik wil gaan schrijven? Tja wie is er geïnteresseerd wat ik doe. Zoals vandaag; ik ben opgestaan heb met Olga mijn sportmomentje gepakt, heb mijn bed verschoont en ben weer in het cursusmateriaal gedoken. Nee dat is niet wat ik met anderen wil delen.

Maar wat dan wel? Ik wil eigenlijk delen wat mijn interesse trekt, mensen, gebeurtenissen, gedachten, ergernissen. Gaat het me lukken? Ik weet het niet maar straks ga ik ook weer mijn radioprogramma opstarten en dan zijn dit ook weer de onderwerpen waarop ik mijn gasten ga uitnodigen. Mijn blogs en columns zullen anders dan mijn radioprogramma niet alleen over Delft gaan maar ook over wat er verder gebeurd. Het voornaamste thema zal wel zijn is plezier in het leven ook als 60-plusser. Dus nu ook gelijk een doelgroep benoemt?

Ja dat is een heftige titel maar zo voel ik het ook zeker na het optreden van Rogier van Boxtel van de NS. In Op1 van donderdag 14 mei vertelde hij hoe het OV er na 1 juni, als de Corona regels verder versoepeld worden. Begrijp me niet verkeerd we zullen met elkaar afspraken moeten maken over hoe we met elkaar omgaan in het OV.

Ik ben 60-plusser en pensionado. Dus ik werk niet en ook voor studie hoef ik geen gebruik te maken van het OV. Volgens de regels van Rogier van Boxtel mogen mensen die naar het werk gaan reizen in de vroegere spitsuren, ze worden wel opgeroepen zo veel mogelijk thuis te werken, en studenten en leerlingen mogen reizen tussen 11:00 en 15:00 uur. Voor hem is het probleem opgelost.

Waar zit dan mijn probleem dat ik me gegijzeld voel in mijn eigen stad.

Jaren geleden heb ik besloten om mijn auto te verkopen en al meer dan 10 jaar heb ik niet meer achter het stuur van een auto gezeten. Het klimaat was toen zeker niet de reden om niet meer zelf achter het stuur te kruipen. Het was meer dat ’s avonds niet meer zo goed zag en me niet prettig op de weg voelde. En OV werd door iedereen dus ook mijn toenmalige werkgever gepromoot. Omdat ik in het centrum van de stad woonde was ook de fiets voor mij geen mogelijk vervoermiddel. Waar moet je dat ding kwijt en alles was op loopafstand te doen. Maar vooral ook het feit dat het me niet lukt om lang op die fiets te blijven zitten want ik val om de 100 meter met die dunne bandjes.

Dus ik doe wat er van mij verwacht wordt en dat ik een OV-chipkaart aanschaffen en me laten verwennen door het OV. De tram of bus naar de stad en de trein naar Rotterdam voor zangles en familiebezoek, naar Schiphol of een korte vakantie in eigen land.

Dat is nu afgelopen want voor mij geen plaats in OV voor uitjes. Met vrienden mee rijden lukt ook niet want met drie mensen in een auto is ook verboden. Dus er zit niets anders op gewoon thuis te blijven en bij mooi weer in de omgeving wandelingen te maken en dat nadat ik me tot nu toe keurig aan de regels heb gehouden. Oja of ik een mondkapje wil dragen? Als ik dan mee mag met het OV doe ik dat direct hoewel ik mijn bedenkingen heb over die dingen.